॥ శ్రీజనకజాప్రపత్తిసారస్తోత్రం ॥
న వాగ్వపుర్బుద్ధిభిరేవ కస్యచిత్ కదాపి హింసాఽస్తు శరీరిణో వృథా ।
భవత్పదామ్భోరుహచిన్తనం వినా న చాపయాత్వమ్బుజవీక్షణే క్షణః ॥ ౧॥
హసన్తు నిన్దన్తు వదన్తు దుర్వచో జనా నియుక్తా హృదయస్థితేన వై ।
కేనాపి దేవేన యదాశ్రితం సదా న సంస్థితిం స్వాం ప్రజహాతు మే మనః ॥ ౨॥
నిన్దా భయం మేఽస్తు తథా న జాతుచిద్ యథేహ నిన్ద్యాచరణాన్మమోరసి ।
పరోపకారాయ సదాఽస్తు మే మతిర్న చాపకారాయ కదాపి కస్యచిత్ ॥ ౩॥
న క్రూరదృష్టిర్మమ సత్సు భూయాన్నిరీక్ష్ణ్యమాణోఽస్య సకోపనేత్రైః ।
మాసేవతస్తానవిపకబుద్ధయా సాధూన్ మదో మే హృదయం వృణోతు ॥ ౪॥
అపాత్రపూజా న చ పాత్రహేలనం తిరస్క్రియా నాప్యపరాధ్యతాం సతామ్ ।
అదణ్డ్యదణ్డోఽస్తు న మే కృతఘ్నతామయీ క్రియా కాపి విదేహనన్దిని ॥ ౫॥
యోషిత్సు సర్వాసు చ మాతృబుద్ధిస్తథాఽస్తు మే స్వసృమతిః ప్రరూఢా ।
బాలేషు సర్వేషు చ బన్ధుబుద్ధిర్మా నీచబుద్ధిః సతతం మమాస్తు ॥ ౬॥
విశ్వాసఘాతో న తథా కదర్యతా నాభక్ష్యపేయాశనపానమస్తు మే ।
న శాస్త్రసంవర్జితకర్మసు స్పృహా కదాపి భూయాన్మహితే మహీయసామ్ ॥ ౭॥
సహిష్ణుతా క్షాన్తిరమన్దశేముషీ వాత్సల్యతాఽవ్యాజకృపా వినమ్రతా ।
ఉదారతా హీ మృదుతా సుశీలతా న జాతు చైతా హృదయం త్యజన్తు మే ॥ ౮॥
మదాశ్రితా క్లేశయతా న సన్తు వై విశేషతో భాగవతా ఉపేక్షయా ।
నాభ్యాగతాః క్రూరగిరా దృశార్దితాః సముచ్ఛ్వసన్తు స్మయదూషితాత్మనః ॥ ౯॥
ఋతే త్వదుచ్ఛిష్టమథాన్యవస్తుషు స్యాద్ భోగబుద్ధిర్న కదాపి మామకీ ।
త్వదర్థమేవాఖిలచేష్టితం హి మే భక్తాపరాధో న కదాపి మాం స్పృశేత్ ॥ ౧౦॥
రతిః ప్రవృత్తౌ విరతిర్నివృత్తౌ సఙ్గోఽసతాం నాస్తు సతామసఙ్గః ।
సర్వేషు సర్వాస్వనురాగదృష్టిర్మా దోషదృష్టిర్మమ కర్హిచిత్ స్యాత్ ॥ ౧౧॥
స్వభృత్యసమ్పోషణసక్తచేతసా నోపేక్షితాః సన్తు మయా త్వదాశ్రితాః ।
లోభాద్ భయాద్ వా నిజధర్మవర్జితా క్రియాఽస్తు నో కాఽపి తవానుకమ్పయా ॥ ౧౨॥
స్వప్నోపమం మానుషమేత్య జన్మ స్వర్వాసిమృగ్యం క్షణభఙ్గురఞ్చ ।
వైరం న కుర్యాం తవ తుష్టికామః కేనాప్యహం శ్రీనిమివంశభూషే ॥ ౧౩॥
న్యాయాలయం తే క్షమతాప్రధానం న్యాయప్రధానం న వదన్తి సన్తః ।
క్షాన్తిప్రధానా మతిరస్తు తస్మాన్ న మమ క్షమాబ్ధే ॥ ౧౪॥
భయం న మే స్యాచ్చరతః స్వధర్మం కాలాదపి ప్రాప్తవివేకదృష్టేః ।
మత్తస్తథా తన్న పిపీలికానాం సౌభాగ్యమేతత్ కృపయా ప్రయచ్ఛ ॥ ౧౫॥
స్వశిక్షయైవాదృఢయన్ స్వధర్మం సమాశ్రితాన్ భాగవతే ప్రధానే ।
అనేకసాంసారిక భోగసక్తం న కాఙ్క్షితం జన్మ చిరాయ లోకే ॥ ౧౬॥
త్వద్ధామవాసస్తవ కీర్తిగానం త్వన్నామసఙ్కీర్త్తనమేవ నిత్యమ్ ।
అమ్బాశుభోత్సఙ్గవిహారశీలే త్వద్రూపసఞ్చిన్తనమస్తు మహ్యమ్ ॥ ౧౭॥
అన్యాన్యదేవార్చనవన్దనస్మృతిస్తవ ప్రపత్తిః శ్రవణానురాగితా ।
స్వప్నేఽపి భూయాదిహ భక్తికణ్టకం నానన్యతా పాఠపరాయణస్య మే ॥ ౧౮॥
పూజ్యానువన్ద్యా పరిభావనీయా జ్ఞేయానుగేయా సముపాసనీయా ।
శ్రేయః పరం కాఙ్క్షిభిరాత్మనిష్ఠైస్త్వామేవ హిత్వాఽఖిలకర్మజాలమ్ ॥ ౧౯॥
స మే పితా సా జననీ స బన్ధుః సఖా స దాతా స పతిర్గురుః సః ।
కృపాలుతోపేక్షితసర్వదోషః సేవాసహాయో య ఇహాస్త్వనీహః ॥ ౨౦॥
పరమలాలనైః పాల్యతే త్వయా నిరయకర్మకృన్మాదృశో జనః ।
కరుణయా యయా హేతుహీనయా కురు న మాం తయా సేవయోజ్ఝితమ్ ॥ ౨౧॥
వినయ ఏవ మేఽయం హి సాఞ్జలిః సునయనాఙ్కభూషే ప్రసీదతామ్ ।
అనుదినం తవోచ్ఛిష్టజీవతో వనరుహాక్షి నో చేత్తు కా గతిః ॥ ౨౨॥
॥ ఇతి శ్రీఖోజీదేవాచార్యవిరచితం శ్రీజనకజాప్రపత్తిసారస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥