Goddess Jwalamukhi

দেৱীৰহস্যে শ্ৰী জ্ৱালামুখি স্তৱম্

(Sri Jwalamukhi Stotram in Assamese)

Also known as shri jwalamukhi stotram · shree jwalamukhi stotram · jwalamukhi stotram

A hymn from the Devirahasya spoken by Bhairava, and it teaches a mantra without ever writing it down. Each verse describes a seed syllable by riddle, in the manner these tantric hymns use: the void mounted upon fire, spotless, attended by the left eye, joined with the moon and with the dot — and then says what happens to the one who holds that in mind. What is promised is speech. Even a mute has the goddess of speech standing in his mouth like the water of the river of the king of gods, prose and verse both, unchecked; and a dull man who repeats the seed she is fond of sleeps at ease in Indra's garden. The whole hymn is about eloquence rather than about fire, which is what the Jwalamukhi tradition is chiefly sought for by poets.

শ্ৰীভৈৰৱ উৱাচ।
তাৰং যো ভজতে মাতৰ্বীজং তৱ সুধাকৰম্ ।
পাৰাৱাৰসুতা নিত্যং নিশ্চলা তদ্গৃহে ৱসেত্ ॥ ১ ॥
শূন্যং যো দহনাধিৰূঢমমলং ৱামাক্ষিসংসেৱিতং
সেন্দুং বিন্দুযুতং ভৱানি ৱৰদে স্ৱান্তে স্মৰেত্ সাধকঃ ।
মূকস্যাপি সুৰেন্দ্ৰসিন্ধুজলৱদ্ৱাগ্দেৱতা ভাৰতী
গদ্যঃ পদ্যমযীং নিৰৰ্গলতৰা মাতৰ্মুখে তিষ্ঠতি ॥ ২ ॥
শুভং ৱহ্ন্যাৰূঢং মতিযুতমনল্পেষ্টফলদং
সবিন্দ্ৱীন্দুং মন্দো যদি জপতি বীজং তৱ প্ৰিযম্ ।
তদা মাতঃ স্ৱঃস্ত্ৰীজনৱিহৰণক্লেশসহিতঃ
সুখমিন্দ্ৰোদ্যানে স্ৱপিতি স ভৱত্পূজনৰতঃ ॥ ৩ ॥
জ্ৱালামুখীতি জপতে তৱ নামৱৰ্ণান্
যঃ সাধকো গিৰিশপত্নি সুভক্তিপূৰ্ৱম্ ।
তস্যাঙ্ঘ্ৰিপদ্মযুগলং সুৰনাথৱেশ্যাঃ
সীমন্তৰত্নকিৰণৈৰনুৰঞ্জযন্তি ॥ ৪ ॥
পাশাম্বুজাভযধৰে মম সৰ্ৱশত্ৰূন্
শব্দং ত্ৱিতি স্মৰতি যস্তৱ মন্ত্ৰমধ্যে ।
তস্যাদ্ৰিপুত্ৰি চৰণৌ বহুপাংসুযুক্তৌ
প্ৰক্ষালযন্ত্যৰিৱধূনযনাশ্ৰুপাতাঃ ॥ ৫ ॥
ভক্ষযদ্ৱযমিদং যদি ভক্ত্যা
সাধকো জপতি চেতসি মাতঃ ।
স স্মৰাৰিৰিৱ ত্ৱত্প্ৰসাদত-
স্ত্ৱত্পদং চ লভতে দিৱানিশম্ ॥ ৬ ॥
কূৰ্চবীজমনঘং যদি ধ্যাযেত্
সাধকস্তৱ মহেশ্ৱৰি যোঽন্তঃ ।
অষ্টহস্তকমলেষু সুৱশ্যা-
স্তস্য ত্ৰ্যম্বকসমস্তসিদ্ধযঃ ॥ ৭ ॥
ঠদ্ৱযং তৱ মনূত্তৰস্থিতং
যো জপেত্তু পৰমপ্ৰভাৱদম্ ।
তস্য দেৱি হৰিশঙ্কৰাদযঃ
পূজযন্তি চৰণৌ দিৱৌকসঃ ॥ ৮ ॥
ওং হ্ৰীং শ্ৰীং ত্ৰ্যক্ষৰে দেৱি সুৰাসুৰনিষূদিনি ।
ত্ৰৈলোক্যাভযদে মাতৰ্জ্ৱালামুখি নমোঽস্তু তে ॥ ৯ ॥
উদিতাৰ্কদ্যুতে লক্ষ্মি লক্ষ্মীনাথসমৰ্চিতে ।
ৱৰাম্বুজাভযধৰে জ্ৱালামুখি নমোঽস্তু তে ॥ ১০ ॥
সৰ্ৱসাৰমযি শৰ্ৱে সৰ্ৱামৰনমস্কৃতে ।
সত্যে সতি সদাচাৰে জ্ৱালামুখি নমোঽস্তু তে ॥ ১১ ॥
যস্যা মূৰ্ধ্নি শশী ত্ৰিলোচনগতা যস্যা ৰৱীন্দ্ৱগ্নযঃ
পাশাম্ভোজৱৰাভযাঃ কৰতলাম্ভোজেষু সদ্ধেতযঃ ।
গাত্ৰে কুঙ্কুমসন্নিভা দ্যুতিৰহিৰ্যস্যাগলে সন্ততং
দেৱীং কোটিসহস্ৰৰশ্মিসদৃশীং জ্ৱালামুখীং নৌম্যহম্ ॥ ১২ ॥
নিদ্ৰাং নো ভজতে ৱিধিৰ্ভগৱতি শঙ্কা শিৱং নো ত্যজে-
দ্ৱিষ্ণুৰ্ৱ্যাকুলতামলং কমলিনীকান্তোঽপি ধত্তে ভযম্ ।
দৃষ্ট্ৱা দেৱি ত্ৱদীযকোপদহনজ্ৱালাং জ্ৱলন্তি তদা
দেৱঃ কুঙ্কুমপীতগণ্ডযুগলঃ সঙ্ক্ৰন্দনঃ ক্ৰন্দতি ॥ ১৩ ॥
যামাৰাধ্য দিৱানিশং সুৰসৰিত্তীৰে স্তৱৈৰাত্মভূ-
ৰুদ্যদ্ভাস্ৱৰঘৰ্মভানুসদৃশীং প্ৰাপ্তোঽমৰজ্যেষ্ঠতাম্ ।
দাৰিদ্ৰ্যোৰগদষ্টলোকত্ৰিতযীসঞ্জিৱনীং মাতৰং
দেৱীং তাং হৃদযে শশাঙ্কশকলাচূডাৱতংসাং ভজে ॥ ১৪ ॥
আপীনস্তনশ্ৰোণিভাৰনমিতাং কন্দৰ্পদৰ্পোজ্জ্ৱলাং
লাৱণ্যাঙ্কিতৰম্যগণ্ডযুগলাং যস্ত্ৱাং স্মৰেত্ সাধকঃ ।
ৱশ্যাস্তস্য ধৰাভৃদীশ্ৱৰসুতে গীৰ্ৱাণৱামভ্ৰুৱঃ
পাদাম্ভোজতলং ভজন্তি ত্ৰিদশা গন্ধৰ্ৱসিদ্ধাদযঃ ॥ ১৫ ॥
হৃত্ৱা দেৱি শিৰো ৱিধেৰ্যদকৰোত্ পাত্ৰং কৰাম্ভোৰুহে
শূলপ্ৰোতমমুং হৰিং ৱ্যগমযত্ সদ্ভূষণং স্কন্ধযোঃ ।
কালান্তে ত্ৰিতযং মুখেন্দুকুহৰে শম্ভোঃ শিৰঃ পাৰ্ৱতি
তন্মাতৰ্ভুৱনে ৱিচিত্ৰমখিলং জানে ভৱত্যাঃ শিৱে ॥ ১৬ ॥
গাযত্ৰী প্ৰকৃতিৰ্গলেঽপি ৱিধৃতা সা ত্ৱং শিৱে ৱেধসা
শ্ৰীৰূপা হৰিণাপি ৱক্ষসি ধৃতাপ্যৰ্ধাঙ্গভাগে তথা ।
শৰ্ৱেণাপি ভৱানি দেৱি সকলাঃ খ্যাতুং ন শক্তা ৱযং
ত্ৱদ্ৰূপং হৃদি মাদৃশাং জডধিযাং ধ্যাতুং কথৈৱাস্তি কা ॥ ১৭ ॥
জ্ৱালামুখীস্তৱমিমং পঠতে যদন্তঃ
শ্ৰীমন্ত্ৰৰাজসহিতং ৱিভৱৈকহেতুম্ ।
ইষ্টপ্ৰদানসমযে ভুৱি কল্পৱৃক্ষং
স্ৱৰ্গং ৱ্ৰজেত্ সুৰৱধূজনসেৱিতঃ সঃ ॥ ১৮ ॥
॥ ইতি দেৱীৰহস্যে শ্ৰী জ্ৱালামুখি স্তৱম্ ॥

Explore More