Goddess Jwalamukhi

devīrahasye śrī jvālāmukhi stavam

(Sri Jwalamukhi Stotram in English (IAST))

Also known as shri jwalamukhi stotram · shree jwalamukhi stotram · jwalamukhi stotram

A hymn from the Devirahasya spoken by Bhairava, and it teaches a mantra without ever writing it down. Each verse describes a seed syllable by riddle, in the manner these tantric hymns use: the void mounted upon fire, spotless, attended by the left eye, joined with the moon and with the dot — and then says what happens to the one who holds that in mind. What is promised is speech. Even a mute has the goddess of speech standing in his mouth like the water of the river of the king of gods, prose and verse both, unchecked; and a dull man who repeats the seed she is fond of sleeps at ease in Indra's garden. The whole hymn is about eloquence rather than about fire, which is what the Jwalamukhi tradition is chiefly sought for by poets.

śrībhairava uvāca|
tāraṃ yo bhajate mātarbījaṃ tava sudhākaram |
pārāvārasutā nityaṃ niścalā tadgṛhe vaset || 1 ||
śūnyaṃ yo dahanādhirūḍhamamalaṃ vāmākṣisaṃsevitaṃ
senduṃ binduyutaṃ bhavāni varade svānte smaret sādhakaḥ |
mūkasyāpi surendrasindhujalavadvāgdevatā bhāratī
gadyaḥ padyamayīṃ nirargalatarā mātarmukhe tiṣṭhati || 2 ||
śubhaṃ vahnyārūḍhaṃ matiyutamanalpeṣṭaphaladaṃ
sabindvīnduṃ mando yadi japati bījaṃ tava priyam |
tadā mātaḥ svaḥstrījanaviharaṇakleśasahitaḥ
sukhamindrodyāne svapiti sa bhavatpūjanarataḥ || 3 ||
jvālāmukhīti japate tava nāmavarṇān
yaḥ sādhako giriśapatni subhaktipūrvam |
tasyāṅghripadmayugalaṃ suranāthaveśyāḥ
sīmantaratnakiraṇairanurañjayanti || 4 ||
pāśāmbujābhayadhare mama sarvaśatrūn
śabdaṃ tviti smarati yastava mantramadhye |
tasyādriputri caraṇau bahupāṃsuyuktau
prakṣālayantyarivadhūnayanāśrupātāḥ || 5 ||
bhakṣayadvayamidaṃ yadi bhaktyā
sādhako japati cetasi mātaḥ |
sa smarāririva tvatprasādata-
stvatpadaṃ ca labhate divāniśam || 6 ||
kūrcabījamanaghaṃ yadi dhyāyet
sādhakastava maheśvari yo'ntaḥ |
aṣṭahastakamaleṣu suvaśyā-
stasya tryambakasamastasiddhayaḥ || 7 ||
ṭhadvayaṃ tava manūttarasthitaṃ
yo japettu paramaprabhāvadam |
tasya devi hariśaṅkarādayaḥ
pūjayanti caraṇau divaukasaḥ || 8 ||
oṃ hrīṃ śrīṃ tryakṣare devi surāsuraniṣūdini |
trailokyābhayade mātarjvālāmukhi namo'stu te || 9 ||
uditārkadyute lakṣmi lakṣmīnāthasamarcite |
varāmbujābhayadhare jvālāmukhi namo'stu te || 10 ||
sarvasāramayi śarve sarvāmaranamaskṛte |
satye sati sadācāre jvālāmukhi namo'stu te || 11 ||
yasyā mūrdhni śaśī trilocanagatā yasyā ravīndvagnayaḥ
pāśāmbhojavarābhayāḥ karatalāmbhojeṣu saddhetayaḥ |
gātre kuṅkumasannibhā dyutirahiryasyāgale santataṃ
devīṃ koṭisahasraraśmisadṛśīṃ jvālāmukhīṃ naumyaham || 12 ||
nidrāṃ no bhajate vidhirbhagavati śaṅkā śivaṃ no tyaje-
dviṣṇurvyākulatāmalaṃ kamalinīkānto'pi dhatte bhayam |
dṛṣṭvā devi tvadīyakopadahanajvālāṃ jvalanti tadā
devaḥ kuṅkumapītagaṇḍayugalaḥ saṅkrandanaḥ krandati || 13 ||
yāmārādhya divāniśaṃ surasarittīre stavairātmabhū-
rudyadbhāsvaragharmabhānusadṛśīṃ prāpto'marajyeṣṭhatām |
dāridryoragadaṣṭalokatritayīsañjivanīṃ mātaraṃ
devīṃ tāṃ hṛdaye śaśāṅkaśakalācūḍāvataṃsāṃ bhaje || 14 ||
āpīnastanaśroṇibhāranamitāṃ kandarpadarpojjvalāṃ
lāvaṇyāṅkitaramyagaṇḍayugalāṃ yastvāṃ smaret sādhakaḥ |
vaśyāstasya dharābhṛdīśvarasute gīrvāṇavāmabhruvaḥ
pādāmbhojatalaṃ bhajanti tridaśā gandharvasiddhādayaḥ || 15 ||
hṛtvā devi śiro vidheryadakarot pātraṃ karāmbhoruhe
śūlaprotamamuṃ hariṃ vyagamayat sadbhūṣaṇaṃ skandhayoḥ |
kālānte tritayaṃ mukhendukuhare śambhoḥ śiraḥ pārvati
tanmātarbhuvane vicitramakhilaṃ jāne bhavatyāḥ śive || 16 ||
gāyatrī prakṛtirgale'pi vidhṛtā sā tvaṃ śive vedhasā
śrīrūpā hariṇāpi vakṣasi dhṛtāpyardhāṅgabhāge tathā |
śarveṇāpi bhavāni devi sakalāḥ khyātuṃ na śaktā vayaṃ
tvadrūpaṃ hṛdi mādṛśāṃ jaḍadhiyāṃ dhyātuṃ kathaivāsti kā || 17 ||
jvālāmukhīstavamimaṃ paṭhate yadantaḥ
śrīmantrarājasahitaṃ vibhavaikahetum |
iṣṭapradānasamaye bhuvi kalpavṛkṣaṃ
svargaṃ vrajet suravadhūjanasevitaḥ saḥ || 18 ||
|| iti devīrahasye śrī jvālāmukhi stavam ||

Explore More