Goddess Jwalamukhi

ദേവീരഹസ്യേ ശ്രീ ജ്വാലാമുഖി സ്തവമ്

(Sri Jwalamukhi Stotram in Malayalam)

Also known as shri jwalamukhi stotram · shree jwalamukhi stotram · jwalamukhi stotram

A hymn from the Devirahasya spoken by Bhairava, and it teaches a mantra without ever writing it down. Each verse describes a seed syllable by riddle, in the manner these tantric hymns use: the void mounted upon fire, spotless, attended by the left eye, joined with the moon and with the dot — and then says what happens to the one who holds that in mind. What is promised is speech. Even a mute has the goddess of speech standing in his mouth like the water of the river of the king of gods, prose and verse both, unchecked; and a dull man who repeats the seed she is fond of sleeps at ease in Indra's garden. The whole hymn is about eloquence rather than about fire, which is what the Jwalamukhi tradition is chiefly sought for by poets.

ശ്രീഭൈരവ ഉവാച।
താരം യോ ഭജതേ മാതര്ബീജം തവ സുധാകരമ് ।
പാരാവാരസുതാ നിത്യം നിശ്ചലാ തദ്ഗൃഹേ വസേത് ॥ ൧ ॥
ശൂന്യം യോ ദഹനാധിരൂഢമമലം വാമാക്ഷിസംസേവിതം
സേന്ദും ബിന്ദുയുതം ഭവാനി വരദേ സ്വാന്തേ സ്മരേത് സാധകഃ ।
മൂകസ്യാപി സുരേന്ദ്രസിന്ധുജലവദ്വാഗ്ദേവതാ ഭാരതീ
ഗദ്യഃ പദ്യമയീം നിരര്ഗലതരാ മാതര്മുഖേ തിഷ്ഠതി ॥ ൨ ॥
ശുഭം വഹ്ന്യാരൂഢം മതിയുതമനല്പേഷ്ടഫലദം
സബിന്ദ്വീന്ദും മന്ദോ യദി ജപതി ബീജം തവ പ്രിയമ് ।
തദാ മാതഃ സ്വഃസ്ത്രീജനവിഹരണക്ലേശസഹിതഃ
സുഖമിന്ദ്രോദ്യാനേ സ്വപിതി സ ഭവത്പൂജനരതഃ ॥ ൩ ॥
ജ്വാലാമുഖീതി ജപതേ തവ നാമവര്ണാന്
യഃ സാധകോ ഗിരിശപത്നി സുഭക്തിപൂര്വമ് ।
തസ്യാങ്ഘ്രിപദ്മയുഗലം സുരനാഥവേശ്യാഃ
സീമന്തരത്നകിരണൈരനുരഞ്ജയന്തി ॥ ൪ ॥
പാശാമ്ബുജാഭയധരേ മമ സര്വശത്രൂന്
ശബ്ദം ത്വിതി സ്മരതി യസ്തവ മന്ത്രമധ്യേ ।
തസ്യാദ്രിപുത്രി ചരണൌ ബഹുപാംസുയുക്തൌ
പ്രക്ഷാലയന്ത്യരിവധൂനയനാശ്രുപാതാഃ ॥ ൫ ॥
ഭക്ഷയദ്വയമിദം യദി ഭക്ത്യാ
സാധകോ ജപതി ചേതസി മാതഃ ।
സ സ്മരാരിരിവ ത്വത്പ്രസാദത-
സ്ത്വത്പദം ച ലഭതേ ദിവാനിശമ് ॥ ൬ ॥
കൂര്ചബീജമനഘം യദി ധ്യായേത്
സാധകസ്തവ മഹേശ്വരി യോഽന്തഃ ।
അഷ്ടഹസ്തകമലേഷു സുവശ്യാ-
സ്തസ്യ ത്ര്യമ്ബകസമസ്തസിദ്ധയഃ ॥ ൭ ॥
ഠദ്വയം തവ മനൂത്തരസ്ഥിതം
യോ ജപേത്തു പരമപ്രഭാവദമ് ।
തസ്യ ദേവി ഹരിശങ്കരാദയഃ
പൂജയന്തി ചരണൌ ദിവൌകസഃ ॥ ൮ ॥
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ത്ര്യക്ഷരേ ദേവി സുരാസുരനിഷൂദിനി ।
ത്രൈലോക്യാഭയദേ മാതര്ജ്വാലാമുഖി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൯ ॥
ഉദിതാര്കദ്യുതേ ലക്ഷ്മി ലക്ഷ്മീനാഥസമര്ചിതേ ।
വരാമ്ബുജാഭയധരേ ജ്വാലാമുഖി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൧൦ ॥
സര്വസാരമയി ശര്വേ സര്വാമരനമസ്കൃതേ ।
സത്യേ സതി സദാചാരേ ജ്വാലാമുഖി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൧൧ ॥
യസ്യാ മൂര്ധ്നി ശശീ ത്രിലോചനഗതാ യസ്യാ രവീന്ദ്വഗ്നയഃ
പാശാമ്ഭോജവരാഭയാഃ കരതലാമ്ഭോജേഷു സദ്ധേതയഃ ।
ഗാത്രേ കുങ്കുമസന്നിഭാ ദ്യുതിരഹിര്യസ്യാഗലേ സന്തതം
ദേവീം കോടിസഹസ്രരശ്മിസദൃശീം ജ്വാലാമുഖീം നൌമ്യഹമ് ॥ ൧൨ ॥
നിദ്രാം നോ ഭജതേ വിധിര്ഭഗവതി ശങ്കാ ശിവം നോ ത്യജേ-
ദ്വിഷ്ണുര്വ്യാകുലതാമലം കമലിനീകാന്തോഽപി ധത്തേ ഭയമ് ।
ദൃഷ്ട്വാ ദേവി ത്വദീയകോപദഹനജ്വാലാം ജ്വലന്തി തദാ
ദേവഃ കുങ്കുമപീതഗണ്ഡയുഗലഃ സങ്ക്രന്ദനഃ ക്രന്ദതി ॥ ൧൩ ॥
യാമാരാധ്യ ദിവാനിശം സുരസരിത്തീരേ സ്തവൈരാത്മഭൂ-
രുദ്യദ്ഭാസ്വരഘര്മഭാനുസദൃശീം പ്രാപ്തോഽമരജ്യേഷ്ഠതാമ് ।
ദാരിദ്ര്യോരഗദഷ്ടലോകത്രിതയീസഞ്ജിവനീം മാതരം
ദേവീം താം ഹൃദയേ ശശാങ്കശകലാചൂഡാവതംസാം ഭജേ ॥ ൧൪ ॥
ആപീനസ്തനശ്രോണിഭാരനമിതാം കന്ദര്പദര്പോജ്ജ്വലാം
ലാവണ്യാങ്കിതരമ്യഗണ്ഡയുഗലാം യസ്ത്വാം സ്മരേത് സാധകഃ ।
വശ്യാസ്തസ്യ ധരാഭൃദീശ്വരസുതേ ഗീര്വാണവാമഭ്രുവഃ
പാദാമ്ഭോജതലം ഭജന്തി ത്രിദശാ ഗന്ധര്വസിദ്ധാദയഃ ॥ ൧൫ ॥
ഹൃത്വാ ദേവി ശിരോ വിധേര്യദകരോത് പാത്രം കരാമ്ഭോരുഹേ
ശൂലപ്രോതമമും ഹരിം വ്യഗമയത് സദ്ഭൂഷണം സ്കന്ധയോഃ ।
കാലാന്തേ ത്രിതയം മുഖേന്ദുകുഹരേ ശമ്ഭോഃ ശിരഃ പാര്വതി
തന്മാതര്ഭുവനേ വിചിത്രമഖിലം ജാനേ ഭവത്യാഃ ശിവേ ॥ ൧൬ ॥
ഗായത്രീ പ്രകൃതിര്ഗലേഽപി വിധൃതാ സാ ത്വം ശിവേ വേധസാ
ശ്രീരൂപാ ഹരിണാപി വക്ഷസി ധൃതാപ്യര്ധാങ്ഗഭാഗേ തഥാ ।
ശര്വേണാപി ഭവാനി ദേവി സകലാഃ ഖ്യാതും ന ശക്താ വയം
ത്വദ്രൂപം ഹൃദി മാദൃശാം ജഡധിയാം ധ്യാതും കഥൈവാസ്തി കാ ॥ ൧൭ ॥
ജ്വാലാമുഖീസ്തവമിമം പഠതേ യദന്തഃ
ശ്രീമന്ത്രരാജസഹിതം വിഭവൈകഹേതുമ് ।
ഇഷ്ടപ്രദാനസമയേ ഭുവി കല്പവൃക്ഷം
സ്വര്ഗം വ്രജേത് സുരവധൂജനസേവിതഃ സഃ ॥ ൧൮ ॥
॥ ഇതി ദേവീരഹസ്യേ ശ്രീ ജ്വാലാമുഖി സ്തവമ് ॥

Explore More