Lord Rama

শ্ৰী ৰাম চৰিত মানস - অৰণ্যকাণ্ড

(Shri Ramcharitmanas - Aranyakanda in Assamese)

Goswami Tulsidas

Aranyakanda is the third book of the epic Ramcharitmanas, authored by the 16th-century poet-saint Goswami Tulsidas. Centered on Lord Rama’s life in the Dandaka forest, this section chronicles pivotal events such as the abduction of Goddess Sita, the slaying of the demon Khara, and the tragic yet profound meeting with the devotee Shabari. Spiritually, it emphasizes the importance of patience in suffering, the nature of selfless devotion, and the recognition of the Divine. Chanting or reading this Kanda is believed to cleanse the mind of worldly attachments and foster unwavering faith, strength, and resilience during life's hardships.

শ্ৰী গণেশায নমঃ

শ্ৰী জানকীৱল্লভো ৱিজযতে
শ্ৰী ৰামচৰিতমানস
তৃতীয সোপান (অৰণ্যকাণ্ড)
মূলং ধৰ্মতৰোৰ্ৱিৱেকজলধেঃ পূৰ্ণেন্দুমানন্দদং
ৱৈৰাগ্যাম্বুজভাস্কৰং হ্যঘঘনধ্ৱান্তাপহং তাপহম্।
মোহাম্ভোধৰপূগপাটনৱিধৌ স্ৱঃসম্ভৱং শঙ্কৰং
ৱন্দে ব্ৰহ্মকুলং কলঙ্কশমনং শ্ৰীৰামভূপপ্ৰিযম্ ॥ 1 ॥
সান্দ্ৰানন্দপযোদসৌভগতনুং পীতাম্বৰং সুন্দৰং
পাণৌ বাণশৰাসনং কটিলসত্তূণীৰভাৰং ৱৰম্
ৰাজীৱাযতলোচনং ধৃতজটাজূটেন সংশোভিতং
সীতালক্ষ্মণসংযুতং পথিগতং ৰামাভিৰামং ভজে ॥ 2 ॥
সো. উমা ৰাম গুন গূঢ পণ্ডিত মুনি পাৱহিং বিৰতি।
পাৱহিং মোহ বিমূঢ জে হৰি বিমুখ ন ধৰ্ম ৰতি ॥
পুৰ নৰ ভৰত প্ৰীতি মৈং গাঈ। মতি অনুৰূপ অনূপ সুহাঈ ॥
অব প্ৰভু চৰিত সুনহু অতি পাৱন। কৰত জে বন সুৰ নৰ মুনি ভাৱন ॥
এক বাৰ চুনি কুসুম সুহাএ। নিজ কৰ ভূষন ৰাম বনাএ ॥
সীতহি পহিৰাএ প্ৰভু সাদৰ। বৈঠে ফটিক সিলা পৰ সুন্দৰ ॥
সুৰপতি সুত ধৰি বাযস বেষা। সঠ চাহত ৰঘুপতি বল দেখা ॥
জিমি পিপীলিকা সাগৰ থাহা। মহা মন্দমতি পাৱন চাহা ॥
সীতা চৰন চৌঞ্চ হতি ভাগা। মূঢ মন্দমতি কাৰন কাগা ॥
চলা ৰুধিৰ ৰঘুনাযক জানা। সীঙ্ক ধনুষ সাযক সন্ধানা ॥
দো. অতি কৃপাল ৰঘুনাযক সদা দীন পৰ নেহ।
তা সন আই কীন্হ ছলু মূৰখ অৱগুন গেহ ॥ 1 ॥
প্ৰেৰিত মন্ত্ৰ ব্ৰহ্মসৰ ধাৱা। চলা ভাজি বাযস ভয পাৱা ॥
ধৰি নিজ ৰুপ গযু পিতু পাহীং। ৰাম বিমুখ ৰাখা তেহি নাহীম্ ॥
ভা নিৰাস উপজী মন ত্ৰাসা। জথা চক্ৰ ভয ৰিষি দুৰ্বাসা ॥
ব্ৰহ্মধাম সিৱপুৰ সব লোকা। ফিৰা শ্ৰমিত ব্যাকুল ভয সোকা ॥
কাহূঁ বৈঠন কহা ন ওহী। ৰাখি কো সকি ৰাম কৰ দ্ৰোহী ॥
মাতু মৃত্যু পিতু সমন সমানা। সুধা হোই বিষ সুনু হৰিজানা ॥
মিত্ৰ কৰি সত ৰিপু কৈ কৰনী। তা কহঁ বিবুধনদী বৈতৰনী ॥
সব জগু তাহি অনলহু তে তাতা। জো ৰঘুবীৰ বিমুখ সুনু ভ্ৰাতা ॥
নাৰদ দেখা বিকল জযন্তা। লাগি দযা কোমল চিত সন্তা ॥
পঠৱা তুৰত ৰাম পহিং তাহী। কহেসি পুকাৰি প্ৰনত হিত পাহী ॥
আতুৰ সভয গহেসি পদ জাঈ। ত্ৰাহি ত্ৰাহি দযাল ৰঘুৰাঈ ॥
অতুলিত বল অতুলিত প্ৰভুতাঈ। মৈং মতিমন্দ জানি নহিং পাঈ ॥
নিজ কৃত কৰ্ম জনিত ফল পাযুঁ। অব প্ৰভু পাহি সৰন তকি আযুঁ ॥
সুনি কৃপাল অতি আৰত বানী। একনযন কৰি তজা ভৱানী ॥
সো. কীন্হ মোহ বস দ্ৰোহ জদ্যপি তেহি কৰ বধ উচিত।
প্ৰভু ছাডএউ কৰি ছোহ কো কৃপাল ৰঘুবীৰ সম ॥ 2 ॥
ৰঘুপতি চিত্ৰকূট বসি নানা। চৰিত কিএ শ্ৰুতি সুধা সমানা ॥
বহুৰি ৰাম অস মন অনুমানা। হোইহি ভীৰ সবহিং মোহি জানা ॥
সকল মুনিন্হ সন বিদা কৰাঈ। সীতা সহিত চলে দ্ৱৌ ভাঈ ॥
অত্ৰি কে আশ্ৰম জব প্ৰভু গযূ। সুনত মহামুনি হৰষিত ভযূ ॥
পুলকিত গাত অত্ৰি উঠি ধাএ। দেখি ৰামু আতুৰ চলি আএ ॥
কৰত দণ্ডৱত মুনি উৰ লাএ। প্ৰেম বাৰি দ্ৱৌ জন অন্হৱাএ ॥
দেখি ৰাম ছবি নযন জুডআনে। সাদৰ নিজ আশ্ৰম তব আনে ॥
কৰি পূজা কহি বচন সুহাএ। দিএ মূল ফল প্ৰভু মন ভাএ ॥
সো. প্ৰভু আসন আসীন ভৰি লোচন সোভা নিৰখি।
মুনিবৰ পৰম প্ৰবীন জোৰি পানি অস্তুতি কৰত ॥ 3 ॥
ছং. নমামি ভক্ত ৱত্সলং। কৃপালু শীল কোমলম্ ॥
ভজামি তে পদাম্বুজং। অকামিনাং স্ৱধামদম্ ॥
নিকাম শ্যাম সুন্দৰং। ভৱাম্বুনাথ মন্দৰম্ ॥
প্ৰফুল্ল কঞ্জ লোচনং। মদাদি দোষ মোচনম্ ॥
প্ৰলম্ব বাহু ৱিক্ৰমং। প্ৰভোঽপ্ৰমেয ৱৈভৱম্ ॥
নিষঙ্গ চাপ সাযকং। ধৰং ত্ৰিলোক নাযকম্ ॥
দিনেশ ৱংশ মণ্ডনং। মহেশ চাপ খণ্ডনম্ ॥
মুনীন্দ্ৰ সন্ত ৰঞ্জনং। সুৰাৰি ৱৃন্দ ভঞ্জনম্ ॥
মনোজ ৱৈৰি ৱন্দিতং। অজাদি দেৱ সেৱিতম্ ॥
ৱিশুদ্ধ বোধ ৱিগ্ৰহং। সমস্ত দূষণাপহম্ ॥
নমামি ইন্দিৰা পতিং। সুখাকৰং সতাং গতিম্ ॥
ভজে সশক্তি সানুজং। শচী পতিং প্ৰিযানুজম্ ॥
ত্ৱদঙ্ঘ্ৰি মূল যে নৰাঃ। ভজন্তি হীন মত্সৰা ॥
পতন্তি নো ভৱাৰ্ণৱে। ৱিতৰ্ক ৱীচি সঙ্কুলে ॥
ৱিৱিক্ত ৱাসিনঃ সদা। ভজন্তি মুক্তযে মুদা ॥
নিৰস্য ইন্দ্ৰিযাদিকং। প্ৰযান্তি তে গতিং স্ৱকম্ ॥
তমেকমভ্দুতং প্ৰভুং। নিৰীহমীশ্ৱৰং ৱিভুম্ ॥
জগদ্গুৰুং চ শাশ্ৱতং। তুৰীযমেৱ কেৱলম্ ॥
ভজামি ভাৱ ৱল্লভং। কুযোগিনাং সুদুৰ্লভম্ ॥
স্ৱভক্ত কল্প পাদপং। সমং সুসেৱ্যমন্ৱহম্ ॥
অনূপ ৰূপ ভূপতিং। নতোঽহমুৰ্ৱিজা পতিম্ ॥
প্ৰসীদ মে নমামি তে। পদাব্জ ভক্তি দেহি মে ॥
পঠন্তি যে স্তৱং ইদং। নৰাদৰেণ তে পদম্ ॥
ৱ্ৰজন্তি নাত্ৰ সংশযং। ত্ৱদীয ভক্তি সংযুতা ॥
দো. বিনতী কৰি মুনি নাই সিৰু কহ কৰ জোৰি বহোৰি।
চৰন সৰোৰুহ নাথ জনি কবহুঁ তজৈ মতি মোৰি ॥ 4 ॥
শ্ৰী গণেশায নমঃ
শ্ৰী জানকীৱল্লভো ৱিজযতে
শ্ৰী ৰামচৰিতমানস
----------
তৃতীয সোপান
(অৰণ্যকাণ্ড)
শ্লোক
মূলং ধৰ্মতৰোৰ্ৱিৱেকজলধেঃ পূৰ্ণেন্দুমানন্দদং
ৱৈৰাগ্যাম্বুজভাস্কৰং হ্যঘঘনধ্ৱান্তাপহং তাপহম্।
মোহাম্ভোধৰপূগপাটনৱিধৌ স্ৱঃসম্ভৱং শঙ্কৰং
ৱন্দে ব্ৰহ্মকুলং কলঙ্কশমনং শ্ৰীৰামভূপপ্ৰিযম্ ॥ 1 ॥
সান্দ্ৰানন্দপযোদসৌভগতনুং পীতাম্বৰং সুন্দৰং
পাণৌ বাণশৰাসনং কটিলসত্তূণীৰভাৰং ৱৰম্
ৰাজীৱাযতলোচনং ধৃতজটাজূটেন সংশোভিতং
সীতালক্ষ্মণসংযুতং পথিগতং ৰামাভিৰামং ভজে ॥ 2 ॥
সো. উমা ৰাম গুন গূঢ পণ্ডিত মুনি পাৱহিং বিৰতি।
পাৱহিং মোহ বিমূঢ জে হৰি বিমুখ ন ধৰ্ম ৰতি ॥
পুৰ নৰ ভৰত প্ৰীতি মৈং গাঈ। মতি অনুৰূপ অনূপ সুহাঈ ॥
অব প্ৰভু চৰিত সুনহু অতি পাৱন। কৰত জে বন সুৰ নৰ মুনি ভাৱন ॥
এক বাৰ চুনি কুসুম সুহাএ। নিজ কৰ ভূষন ৰাম বনাএ ॥
সীতহি পহিৰাএ প্ৰভু সাদৰ। বৈঠে ফটিক সিলা পৰ সুন্দৰ ॥
সুৰপতি সুত ধৰি বাযস বেষা। সঠ চাহত ৰঘুপতি বল দেখা ॥
জিমি পিপীলিকা সাগৰ থাহা। মহা মন্দমতি পাৱন চাহা ॥
সীতা চৰন চৌঞ্চ হতি ভাগা। মূঢ মন্দমতি কাৰন কাগা ॥
চলা ৰুধিৰ ৰঘুনাযক জানা। সীঙ্ক ধনুষ সাযক সন্ধানা ॥
দো. অতি কৃপাল ৰঘুনাযক সদা দীন পৰ নেহ।
তা সন আই কীন্হ ছলু মূৰখ অৱগুন গেহ ॥ 1 ॥
প্ৰেৰিত মন্ত্ৰ ব্ৰহ্মসৰ ধাৱা। চলা ভাজি বাযস ভয পাৱা ॥
ধৰি নিজ ৰুপ গযু পিতু পাহীং। ৰাম বিমুখ ৰাখা তেহি নাহীম্ ॥
ভা নিৰাস উপজী মন ত্ৰাসা। জথা চক্ৰ ভয ৰিষি দুৰ্বাসা ॥
ব্ৰহ্মধাম সিৱপুৰ সব লোকা। ফিৰা শ্ৰমিত ব্যাকুল ভয সোকা ॥
কাহূঁ বৈঠন কহা ন ওহী। ৰাখি কো সকি ৰাম কৰ দ্ৰোহী ॥
মাতু মৃত্যু পিতু সমন সমানা। সুধা হোই বিষ সুনু হৰিজানা ॥
মিত্ৰ কৰি সত ৰিপু কৈ কৰনী। তা কহঁ বিবুধনদী বৈতৰনী ॥
সব জগু তাহি অনলহু তে তাতা। জো ৰঘুবীৰ বিমুখ সুনু ভ্ৰাতা ॥
নাৰদ দেখা বিকল জযন্তা। লাগি দযা কোমল চিত সন্তা ॥
পঠৱা তুৰত ৰাম পহিং তাহী। কহেসি পুকাৰি প্ৰনত হিত পাহী ॥
আতুৰ সভয গহেসি পদ জাঈ। ত্ৰাহি ত্ৰাহি দযাল ৰঘুৰাঈ ॥
অতুলিত বল অতুলিত প্ৰভুতাঈ। মৈং মতিমন্দ জানি নহিং পাঈ ॥
নিজ কৃত কৰ্ম জনিত ফল পাযুঁ। অব প্ৰভু পাহি সৰন তকি আযুঁ ॥
সুনি কৃপাল অতি আৰত বানী। একনযন কৰি তজা ভৱানী ॥
সো. কীন্হ মোহ বস দ্ৰোহ জদ্যপি তেহি কৰ বধ উচিত।
প্ৰভু ছাডএউ কৰি ছোহ কো কৃপাল ৰঘুবীৰ সম ॥ 2 ॥
ৰঘুপতি চিত্ৰকূট বসি নানা। চৰিত কিএ শ্ৰুতি সুধা সমানা ॥
বহুৰি ৰাম অস মন অনুমানা। হোইহি ভীৰ সবহিং মোহি জানা ॥
সকল মুনিন্হ সন বিদা কৰাঈ। সীতা সহিত চলে দ্ৱৌ ভাঈ ॥
অত্ৰি কে আশ্ৰম জব প্ৰভু গযূ। সুনত মহামুনি হৰষিত ভযূ ॥
পুলকিত গাত অত্ৰি উঠি ধাএ। দেখি ৰামু আতুৰ চলি আএ ॥
কৰত দণ্ডৱত মুনি উৰ লাএ। প্ৰেম বাৰি দ্ৱৌ জন অন্হৱাএ ॥
দেখি ৰাম ছবি নযন জুডআনে। সাদৰ নিজ আশ্ৰম তব আনে ॥
কৰি পূজা কহি বচন সুহাএ। দিএ মূল ফল প্ৰভু মন ভাএ ॥
সো. প্ৰভু আসন আসীন ভৰি লোচন সোভা নিৰখি।
মুনিবৰ পৰম প্ৰবীন জোৰি পানি অস্তুতি কৰত ॥ 3 ॥
ছং. নমামি ভক্ত ৱত্সলং। কৃপালু শীল কোমলম্ ॥
ভজামি তে পদাম্বুজং। অকামিনাং স্ৱধামদম্ ॥
নিকাম শ্যাম সুন্দৰং। ভৱাম্বুনাথ মন্দৰম্ ॥
প্ৰফুল্ল কঞ্জ লোচনং। মদাদি দোষ মোচনম্ ॥
প্ৰলম্ব বাহু ৱিক্ৰমং। প্ৰভোঽপ্ৰমেয ৱৈভৱম্ ॥
নিষঙ্গ চাপ সাযকং। ধৰং ত্ৰিলোক নাযকম্ ॥
দিনেশ ৱংশ মণ্ডনং। মহেশ চাপ খণ্ডনম্ ॥
মুনীন্দ্ৰ সন্ত ৰঞ্জনং। সুৰাৰি ৱৃন্দ ভঞ্জনম্ ॥
মনোজ ৱৈৰি ৱন্দিতং। অজাদি দেৱ সেৱিতম্ ॥
ৱিশুদ্ধ বোধ ৱিগ্ৰহং। সমস্ত দূষণাপহম্ ॥
নমামি ইন্দিৰা পতিং। সুখাকৰং সতাং গতিম্ ॥
ভজে সশক্তি সানুজং। শচী পতিং প্ৰিযানুজম্ ॥
ত্ৱদঙ্ঘ্ৰি মূল যে নৰাঃ। ভজন্তি হীন মত্সৰা ॥
পতন্তি নো ভৱাৰ্ণৱে। ৱিতৰ্ক ৱীচি সঙ্কুলে ॥
ৱিৱিক্ত ৱাসিনঃ সদা। ভজন্তি মুক্তযে মুদা ॥
নিৰস্য ইন্দ্ৰিযাদিকং। প্ৰযান্তি তে গতিং স্ৱকম্ ॥
তমেকমভ্দুতং প্ৰভুং। নিৰীহমীশ্ৱৰং ৱিভুম্ ॥
জগদ্গুৰুং চ শাশ্ৱতং। তুৰীযমেৱ কেৱলম্ ॥
ভজামি ভাৱ ৱল্লভং। কুযোগিনাং সুদুৰ্লভম্ ॥
স্ৱভক্ত কল্প পাদপং। সমং সুসেৱ্যমন্ৱহম্ ॥
অনূপ ৰূপ ভূপতিং। নতোঽহমুৰ্ৱিজা পতিম্ ॥
প্ৰসীদ মে নমামি তে। পদাব্জ ভক্তি দেহি মে ॥
পঠন্তি যে স্তৱং ইদং। নৰাদৰেণ তে পদম্ ॥
ৱ্ৰজন্তি নাত্ৰ সংশযং। ত্ৱদীয ভক্তি সংযুতা ॥
দো. বিনতী কৰি মুনি নাই সিৰু কহ কৰ জোৰি বহোৰি।
চৰন সৰোৰুহ নাথ জনি কবহুঁ তজৈ মতি মোৰি ॥ 4 ॥
অনুসুইযা কে পদ গহি সীতা। মিলী বহোৰি সুসীল বিনীতা ॥
ৰিষিপতিনী মন সুখ অধিকাঈ। আসিষ দেই নিকট বৈঠাঈ ॥
দিব্য বসন ভূষন পহিৰাএ। জে নিত নূতন অমল সুহাএ ॥
কহ ৰিষিবধূ সৰস মৃদু বানী। নাৰিধৰ্ম কছু ব্যাজ বখানী ॥
মাতু পিতা ভ্ৰাতা হিতকাৰী। মিতপ্ৰদ সব সুনু ৰাজকুমাৰী ॥
অমিত দানি ভৰ্তা বযদেহী। অধম সো নাৰি জো সেৱ ন তেহী ॥
ধীৰজ ধৰ্ম মিত্ৰ অৰু নাৰী। আপদ কাল পৰিখিঅহিং চাৰী ॥
বৃদ্ধ ৰোগবস জড ধনহীনা। অধং বধিৰ ক্ৰোধী অতি দীনা ॥
ঐসেহু পতি কৰ কিএঁ অপমানা। নাৰি পাৱ জমপুৰ দুখ নানা ॥
একি ধৰ্ম এক ব্ৰত নেমা। কাযঁ বচন মন পতি পদ প্ৰেমা ॥
জগ পতি ব্ৰতা চাৰি বিধি অহহিং। বেদ পুৰান সন্ত সব কহহিম্ ॥
উত্তম কে অস বস মন মাহীং। সপনেহুঁ আন পুৰুষ জগ নাহীম্ ॥
মধ্যম পৰপতি দেখি কৈসেং। ভ্ৰাতা পিতা পুত্ৰ নিজ জৈংসেম্ ॥
ধৰ্ম বিচাৰি সমুঝি কুল ৰহী। সো নিকিষ্ট ত্ৰিয শ্ৰুতি অস কহী ॥
বিনু অৱসৰ ভয তেং ৰহ জোঈ। জানেহু অধম নাৰি জগ সোঈ ॥
পতি বঞ্চক পৰপতি ৰতি কৰী। ৰৌৰৱ নৰক কল্প সত পৰী ॥
ছন সুখ লাগি জনম সত কোটি। দুখ ন সমুঝ তেহি সম কো খোটী ॥
বিনু শ্ৰম নাৰি পৰম গতি লহী। পতিব্ৰত ধৰ্ম ছাডই ছল গহী ॥
পতি প্ৰতিকুল জনম জহঁ জাঈ। বিধৱা হোঈ পাঈ তৰুনাঈ ॥
সো. সহজ অপাৱনি নাৰি পতি সেৱত সুভ গতি লহি।
জসু গাৱত শ্ৰুতি চাৰি অজহু তুলসিকা হৰিহি প্ৰিয ॥ 5ক ॥
সনু সীতা তৱ নাম সুমিৰ নাৰি পতিব্ৰত কৰহি।
তোহি প্ৰানপ্ৰিয ৰাম কহিউঁ কথা সংসাৰ হিত ॥ 5খ ॥
সুনি জানকীং পৰম সুখু পাৱা। সাদৰ তাসু চৰন সিৰু নাৱা ॥
তব মুনি সন কহ কৃপানিধানা। আযসু হোই জাউঁ বন আনা ॥
সন্তত মো পৰ কৃপা কৰেহূ। সেৱক জানি তজেহু জনি নেহূ ॥
ধৰ্ম ধুৰন্ধৰ প্ৰভু কৈ বানী। সুনি সপ্ৰেম বোলে মুনি গ্যানী ॥
জাসু কৃপা অজ সিৱ সনকাদী। চহত সকল পৰমাৰথ বাদী ॥
তে তুম্হ ৰাম অকাম পিআৰে। দীন বন্ধু মৃদু বচন উচাৰে ॥
অব জানী মৈং শ্ৰী চতুৰাঈ। ভজী তুম্হহি সব দেৱ বিহাঈ ॥
জেহি সমান অতিসয নহিং কোঈ। তা কৰ সীল কস ন অস হোঈ ॥
কেহি বিধি কহৌং জাহু অব স্ৱামী। কহহু নাথ তুম্হ অন্তৰজামী ॥
অস কহি প্ৰভু বিলোকি মুনি ধীৰা। লোচন জল বহ পুলক সৰীৰা ॥
ছং. তন পুলক নিৰ্ভৰ প্ৰেম পুৰন নযন মুখ পঙ্কজ দিএ।
মন গ্যান গুন গোতীত প্ৰভু মৈং দীখ জপ তপ কা কিএ ॥
জপ জোগ ধৰ্ম সমূহ তেং নৰ ভগতি অনুপম পাৱী।
ৰধুবীৰ চৰিত পুনীত নিসি দিন দাস তুলসী গাৱী ॥
দো. কলিমল সমন দমন মন ৰাম সুজস সুখমূল।
সাদৰ সুনহি জে তিন্হ পৰ ৰাম ৰহহিং অনুকূল ॥ 6(ক) ॥
সো. কঠিন কাল মল কোস ধৰ্ম ন গ্যান ন জোগ জপ।
পৰিহৰি সকল ভৰোস ৰামহি ভজহিং তে চতুৰ নৰ ॥ 6(খ) ॥
মুনি পদ কমল নাই কৰি সীসা। চলে বনহি সুৰ নৰ মুনি ঈসা ॥
আগে ৰাম অনুজ পুনি পাছেং। মুনি বৰ বেষ বনে অতি কাছেম্ ॥
উময বীচ শ্ৰী সোহি কৈসী। ব্ৰহ্ম জীৱ বিচ মাযা জৈসী ॥
সৰিতা বন গিৰি অৱঘট ঘাটা। পতি পহিচানী দেহিং বৰ বাটা ॥
জহঁ জহঁ জাহি দেৱ ৰঘুৰাযা। কৰহিং মেধ তহঁ তহঁ নভ ছাযা ॥
মিলা অসুৰ বিৰাধ মগ জাতা। আৱতহীং ৰঘুৱীৰ নিপাতা ॥
তুৰতহিং ৰুচিৰ ৰূপ তেহিং পাৱা। দেখি দুখী নিজ ধাম পঠাৱা ॥
পুনি আএ জহঁ মুনি সৰভঙ্গা। সুন্দৰ অনুজ জানকী সঙ্গা ॥
দো. দেখী ৰাম মুখ পঙ্কজ মুনিবৰ লোচন ভৃঙ্গ।
সাদৰ পান কৰত অতি ধন্য জন্ম সৰভঙ্গ ॥ 7 ॥
কহ মুনি সুনু ৰঘুবীৰ কৃপালা। সঙ্কৰ মানস ৰাজমৰালা ॥
জাত ৰহেউঁ বিৰঞ্চি কে ধামা। সুনেউঁ শ্ৰৱন বন ঐহহিং ৰামা ॥
চিতৱত পন্থ ৰহেউঁ দিন ৰাতী। অব প্ৰভু দেখি জুডআনী ছাতী ॥
নাথ সকল সাধন মৈং হীনা। কীন্হী কৃপা জানি জন দীনা ॥
সো কছু দেৱ ন মোহি নিহোৰা। নিজ পন ৰাখেউ জন মন চোৰা ॥
তব লগি ৰহহু দীন হিত লাগী। জব লগি মিলৌং তুম্হহি তনু ত্যাগী ॥
জোগ জগ্য জপ তপ ব্ৰত কীন্হা। প্ৰভু কহঁ দেই ভগতি বৰ লীন্হা ॥
এহি বিধি সৰ ৰচি মুনি সৰভঙ্গা। বৈঠে হৃদযঁ ছাডই সব সঙ্গা ॥
দো. সীতা অনুজ সমেত প্ৰভু নীল জলদ তনু স্যাম।
মম হিযঁ বসহু নিৰন্তৰ সগুনৰুপ শ্ৰীৰাম ॥ 8 ॥
অস কহি জোগ অগিনি তনু জাৰা। ৰাম কৃপাঁ বৈকুণ্ঠ সিধাৰা ॥
তাতে মুনি হৰি লীন ন ভযূ। প্ৰথমহিং ভেদ ভগতি বৰ লযূ ॥
ৰিষি নিকায মুনিবৰ গতি দেখি। সুখী ভে নিজ হৃদযঁ বিসেষী ॥
অস্তুতি কৰহিং সকল মুনি বৃন্দা। জযতি প্ৰনত হিত কৰুনা কন্দা ॥
পুনি ৰঘুনাথ চলে বন আগে। মুনিবৰ বৃন্দ বিপুল সঁগ লাগে ॥
অস্থি সমূহ দেখি ৰঘুৰাযা। পূছী মুনিন্হ লাগি অতি দাযা ॥
জানতহুঁ পূছিঅ কস স্ৱামী। সবদৰসী তুম্হ অন্তৰজামী ॥
নিসিচৰ নিকৰ সকল মুনি খাএ। সুনি ৰঘুবীৰ নযন জল ছাএ ॥
দো. নিসিচৰ হীন কৰুঁ মহি ভুজ উঠাই পন কীন্হ।
সকল মুনিন্হ কে আশ্ৰমন্হি জাই জাই সুখ দীন্হ ॥ 9 ॥
মুনি অগস্তি কৰ সিষ্য সুজানা। নাম সুতীছন ৰতি ভগৱানা ॥
মন ক্ৰম বচন ৰাম পদ সেৱক। সপনেহুঁ আন ভৰোস ন দেৱক ॥
প্ৰভু আগৱনু শ্ৰৱন সুনি পাৱা। কৰত মনোৰথ আতুৰ ধাৱা ॥
হে বিধি দীনবন্ধু ৰঘুৰাযা। মো সে সঠ পৰ কৰিহহিং দাযা ॥
সহিত অনুজ মোহি ৰাম গোসাঈ। মিলিহহিং নিজ সেৱক কী নাঈ ॥
মোৰে জিযঁ ভৰোস দৃঢ নাহীং। ভগতি বিৰতি ন গ্যান মন মাহীম্ ॥
নহিং সতসঙ্গ জোগ জপ জাগা। নহিং দৃঢ চৰন কমল অনুৰাগা ॥
এক বানি কৰুনানিধান কী। সো প্ৰিয জাকেং গতি ন আন কী ॥
হোইহৈং সুফল আজু মম লোচন। দেখি বদন পঙ্কজ ভৱ মোচন ॥
নিৰ্ভৰ প্ৰেম মগন মুনি গ্যানী। কহি ন জাই সো দসা ভৱানী ॥
দিসি অৰু বিদিসি পন্থ নহিং সূঝা। কো মৈং চলেউঁ কহাঁ নহিং বূঝা ॥
কবহুঁক ফিৰি পাছেং পুনি জাঈ। কবহুঁক নৃত্য কৰি গুন গাঈ ॥
অবিৰল প্ৰেম ভগতি মুনি পাঈ। প্ৰভু দেখৈং তৰু ওট লুকাঈ ॥
অতিসয প্ৰীতি দেখি ৰঘুবীৰা। প্ৰগটে হৃদযঁ হৰন ভৱ ভীৰা ॥
মুনি মগ মাঝ অচল হোই বৈসা। পুলক সৰীৰ পনস ফল জৈসা ॥
তব ৰঘুনাথ নিকট চলি আএ। দেখি দসা নিজ জন মন ভাএ ॥
মুনিহি ৰাম বহু ভাঁতি জগাৱা। জাগ ন ধ্যানজনিত সুখ পাৱা ॥
ভূপ ৰূপ তব ৰাম দুৰাৱা। হৃদযঁ চতুৰ্ভুজ ৰূপ দেখাৱা ॥
মুনি অকুলাই উঠা তব কৈসেং। বিকল হীন মনি ফনি বৰ জৈসেম্ ॥
আগেং দেখি ৰাম তন স্যামা। সীতা অনুজ সহিত সুখ ধামা ॥
পৰেউ লকুট ইৱ চৰনন্হি লাগী। প্ৰেম মগন মুনিবৰ বডভাগী ॥
ভুজ বিসাল গহি লিএ উঠাঈ। পৰম প্ৰীতি ৰাখে উৰ লাঈ ॥
মুনিহি মিলত অস সোহ কৃপালা। কনক তৰুহি জনু ভেণ্ট তমালা ॥
ৰাম বদনু বিলোক মুনি ঠাঢআ। মানহুঁ চিত্ৰ মাঝ লিখি কাঢআ ॥
দো. তব মুনি হৃদযঁ ধীৰ ধীৰ গহি পদ বাৰহিং বাৰ।
নিজ আশ্ৰম প্ৰভু আনি কৰি পূজা বিবিধ প্ৰকাৰ ॥ 10 ॥
কহ মুনি প্ৰভু সুনু বিনতী মোৰী। অস্তুতি কৰৌং কৱন বিধি তোৰী ॥
মহিমা অমিত মোৰি মতি থোৰী। ৰবি সন্মুখ খদ্যোত অঁজোৰী ॥
শ্যাম তামৰস দাম শৰীৰং। জটা মুকুট পৰিধন মুনিচীৰম্ ॥
পাণি চাপ শৰ কটি তূণীৰং। নৌমি নিৰন্তৰ শ্ৰীৰঘুৱীৰম্ ॥
মোহ ৱিপিন ঘন দহন কৃশানুঃ। সন্ত সৰোৰুহ কানন ভানুঃ ॥
নিশিচৰ কৰি ৱৰূথ মৃগৰাজঃ। ত্ৰাতু সদা নো ভৱ খগ বাজঃ ॥
অৰুণ নযন ৰাজীৱ সুৱেশং। সীতা নযন চকোৰ নিশেশম্ ॥
হৰ হ্ৰদি মানস বাল মৰালং। নৌমি ৰাম উৰ বাহু ৱিশালম্ ॥
সংশয সৰ্প গ্ৰসন উৰগাদঃ। শমন সুকৰ্কশ তৰ্ক ৱিষাদঃ ॥
ভৱ ভঞ্জন ৰঞ্জন সুৰ যূথঃ। ত্ৰাতু সদা নো কৃপা ৱৰূথঃ ॥
নিৰ্গুণ সগুণ ৱিষম সম ৰূপং। জ্ঞান গিৰা গোতীতমনূপম্ ॥
অমলমখিলমনৱদ্যমপাৰং। নৌমি ৰাম ভঞ্জন মহি ভাৰম্ ॥
ভক্ত কল্পপাদপ আৰামঃ। তৰ্জন ক্ৰোধ লোভ মদ কামঃ ॥
অতি নাগৰ ভৱ সাগৰ সেতুঃ। ত্ৰাতু সদা দিনকৰ কুল কেতুঃ ॥
অতুলিত ভুজ প্ৰতাপ বল ধামঃ। কলি মল ৱিপুল ৱিভঞ্জন নামঃ ॥
ধৰ্ম ৱৰ্ম নৰ্মদ গুণ গ্ৰামঃ। সন্তত শং তনোতু মম ৰামঃ ॥
জদপি বিৰজ ব্যাপক অবিনাসী। সব কে হৃদযঁ নিৰন্তৰ বাসী ॥
তদপি অনুজ শ্ৰী সহিত খৰাৰী। বসতু মনসি মম কাননচাৰী ॥
জে জানহিং তে জানহুঁ স্ৱামী। সগুন অগুন উৰ অন্তৰজামী ॥
জো কোসল পতি ৰাজিৱ নযনা। কৰু সো ৰাম হৃদয মম অযনা।
অস অভিমান জাই জনি ভোৰে। মৈং সেৱক ৰঘুপতি পতি মোৰে ॥
সুনি মুনি বচন ৰাম মন ভাএ। বহুৰি হৰষি মুনিবৰ উৰ লাএ ॥
পৰম প্ৰসন্ন জানু মুনি মোহী। জো বৰ মাগহু দেউ সো তোহী ॥
মুনি কহ মৈ বৰ কবহুঁ ন জাচা। সমুঝি ন পৰি ঝূঠ কা সাচা ॥
তুম্হহি নীক লাগৈ ৰঘুৰাঈ। সো মোহি দেহু দাস সুখদাঈ ॥
অবিৰল ভগতি বিৰতি বিগ্যানা। হোহু সকল গুন গ্যান নিধানা ॥
প্ৰভু জো দীন্হ সো বৰু মৈং পাৱা। অব সো দেহু মোহি জো ভাৱা ॥
দো. অনুজ জানকী সহিত প্ৰভু চাপ বান ধৰ ৰাম।
মম হিয গগন ইন্দু ইৱ বসহু সদা নিহকাম ॥ 11 ॥
এৱমস্তু কৰি ৰমানিৱাসা। হৰষি চলে কুভঞ্জ ৰিষি পাসা ॥
বহুত দিৱস গুৰ দৰসন পাএঁ। ভে মোহি এহিং আশ্ৰম আএঁ ॥
অব প্ৰভু সঙ্গ জাউঁ গুৰ পাহীং। তুম্হ কহঁ নাথ নিহোৰা নাহীম্ ॥
দেখি কৃপানিধি মুনি চতুৰাঈ। লিএ সঙ্গ বিহসৈ দ্ৱৌ ভাঈ ॥
পন্থ কহত নিজ ভগতি অনূপা। মুনি আশ্ৰম পহুঁচে সুৰভূপা ॥
তুৰত সুতীছন গুৰ পহিং গযূ। কৰি দণ্ডৱত কহত অস ভযূ ॥
নাথ কৌসলাধীস কুমাৰা। আএ মিলন জগত আধাৰা ॥
ৰাম অনুজ সমেত বৈদেহী। নিসি দিনু দেৱ জপত হহু জেহী ॥
সুনত অগস্তি তুৰত উঠি ধাএ। হৰি বিলোকি লোচন জল ছাএ ॥
মুনি পদ কমল পৰে দ্ৱৌ ভাঈ। ৰিষি অতি প্ৰীতি লিএ উৰ লাঈ ॥
সাদৰ কুসল পূছি মুনি গ্যানী। আসন বৰ বৈঠাৰে আনী ॥
পুনি কৰি বহু প্ৰকাৰ প্ৰভু পূজা। মোহি সম ভাগ্যৱন্ত নহিং দূজা ॥
জহঁ লগি ৰহে অপৰ মুনি বৃন্দা। হৰষে সব বিলোকি সুখকন্দা ॥
দো. মুনি সমূহ মহঁ বৈঠে সন্মুখ সব কী ওৰ।
সৰদ ইন্দু তন চিতৱত মানহুঁ নিকৰ চকোৰ ॥ 12 ॥
তব ৰঘুবীৰ কহা মুনি পাহীং। তুম্হ সন প্ৰভু দুৰাৱ কছু নাহী ॥
তুম্হ জানহু জেহি কাৰন আযুঁ। তাতে তাত ন কহি সমুঝাযুঁ ॥
অব সো মন্ত্ৰ দেহু প্ৰভু মোহী। জেহি প্ৰকাৰ মাৰৌং মুনিদ্ৰোহী ॥
মুনি মুসকানে সুনি প্ৰভু বানী। পূছেহু নাথ মোহি কা জানী ॥
তুম্হৰেইঁ ভজন প্ৰভাৱ অঘাৰী। জানুঁ মহিমা কছুক তুম্হাৰী ॥
ঊমৰি তৰু বিসাল তৱ মাযা। ফল ব্ৰহ্মাণ্ড অনেক নিকাযা ॥
জীৱ চৰাচৰ জন্তু সমানা। ভীতৰ বসহি ন জানহিং আনা ॥
তে ফল ভচ্ছক কঠিন কৰালা। তৱ ভযঁ ডৰত সদা সৌ কালা ॥
তে তুম্হ সকল লোকপতি সাঈং। পূঁছেহু মোহি মনুজ কী নাঈম্ ॥
যহ বৰ মাগুঁ কৃপানিকেতা। বসহু হৃদযঁ শ্ৰী অনুজ সমেতা ॥
অবিৰল ভগতি বিৰতি সতসঙ্গা। চৰন সৰোৰুহ প্ৰীতি অভঙ্গা ॥
জদ্যপি ব্ৰহ্ম অখণ্ড অনন্তা। অনুভৱ গম্য ভজহিং জেহি সন্তা ॥
অস তৱ ৰূপ বখানুঁ জানুঁ। ফিৰি ফিৰি সগুন ব্ৰহ্ম ৰতি মানুঁ ॥
সন্তত দাসন্হ দেহু বডআঈ। তাতেং মোহি পূঁছেহু ৰঘুৰাঈ ॥
হৈ প্ৰভু পৰম মনোহৰ ঠ্AUঁ। পাৱন পঞ্চবটী তেহি ন্AUঁ ॥
দণ্ডক বন পুনীত প্ৰভু কৰহূ। উগ্ৰ সাপ মুনিবৰ কৰ হৰহূ ॥
বাস কৰহু তহঁ ৰঘুকুল ৰাযা। কীজে সকল মুনিন্হ পৰ দাযা ॥
চলে ৰাম মুনি আযসু পাঈ। তুৰতহিং পঞ্চবটী নিঅৰাঈ ॥
দো. গীধৰাজ সৈং ভৈণ্ট ভি বহু বিধি প্ৰীতি বঢআই ॥
গোদাৱৰী নিকট প্ৰভু ৰহে পৰন গৃহ ছাই ॥ 13 ॥
জব তে ৰাম কীন্হ তহঁ বাসা। সুখী ভে মুনি বীতী ত্ৰাসা ॥
গিৰি বন নদীং তাল ছবি ছাএ। দিন দিন প্ৰতি অতি হৌহিং সুহাএ ॥
খগ মৃগ বৃন্দ অনন্দিত ৰহহীং। মধুপ মধুৰ গঞ্জত ছবি লহহীম্ ॥
সো বন বৰনি ন সক অহিৰাজা। জহাঁ প্ৰগট ৰঘুবীৰ বিৰাজা ॥
এক বাৰ প্ৰভু সুখ আসীনা। লছিমন বচন কহে ছলহীনা ॥
সুৰ নৰ মুনি সচৰাচৰ সাঈং। মৈং পূছুঁ নিজ প্ৰভু কী নাঈ ॥
মোহি সমুঝাই কহহু সোই দেৱা। সব তজি কৰৌং চৰন ৰজ সেৱা ॥
কহহু গ্যান বিৰাগ অৰু মাযা। কহহু সো ভগতি কৰহু জেহিং দাযা ॥
দো. ঈস্ৱৰ জীৱ ভেদ প্ৰভু সকল কহৌ সমুঝাই ॥
জাতেং হোই চৰন ৰতি সোক মোহ ভ্ৰম জাই ॥ 14 ॥
থোৰেহি মহঁ সব কহুঁ বুঝাঈ। সুনহু তাত মতি মন চিত লাঈ ॥
মৈং অৰু মোৰ তোৰ তৈং মাযা। জেহিং বস কীন্হে জীৱ নিকাযা ॥
গো গোচৰ জহঁ লগি মন জাঈ। সো সব মাযা জানেহু ভাঈ ॥
তেহি কৰ ভেদ সুনহু তুম্হ সোঊ। বিদ্যা অপৰ অবিদ্যা দোঊ ॥
এক দুষ্ট অতিসয দুখৰূপা। জা বস জীৱ পৰা ভৱকূপা ॥
এক ৰচি জগ গুন বস জাকেং। প্ৰভু প্ৰেৰিত নহিং নিজ বল তাকেম্ ॥
গ্যান মান জহঁ একু নাহীং। দেখ ব্ৰহ্ম সমান সব মাহী ॥
কহিঅ তাত সো পৰম বিৰাগী। তৃন সম সিদ্ধি তীনি গুন ত্যাগী ॥
দো. মাযা ঈস ন আপু কহুঁ জান কহিঅ সো জীৱ।
বন্ধ মোচ্ছ প্ৰদ সৰ্বপৰ মাযা প্ৰেৰক সীৱ ॥ 15 ॥
ধৰ্ম তেং বিৰতি জোগ তেং গ্যানা। গ্যান মোচ্ছপ্ৰদ বেদ বখানা ॥
জাতেং বেগি দ্ৰৱুঁ মৈং ভাঈ। সো মম ভগতি ভগত সুখদাঈ ॥
সো সুতন্ত্ৰ অৱলম্ব ন আনা। তেহি আধীন গ্যান বিগ্যানা ॥
ভগতি তাত অনুপম সুখমূলা। মিলি জো সন্ত হোইঁ অনুকূলা ॥
ভগতি কি সাধন কহুঁ বখানী। সুগম পন্থ মোহি পাৱহিং প্ৰানী ॥
প্ৰথমহিং বিপ্ৰ চৰন অতি প্ৰীতী। নিজ নিজ কৰ্ম নিৰত শ্ৰুতি ৰীতী ॥
এহি কৰ ফল পুনি বিষয বিৰাগা। তব মম ধৰ্ম উপজ অনুৰাগা ॥
শ্ৰৱনাদিক নৱ ভক্তি দৃঢআহীং। মম লীলা ৰতি অতি মন মাহীম্ ॥
সন্ত চৰন পঙ্কজ অতি প্ৰেমা। মন ক্ৰম বচন ভজন দৃঢ নেমা ॥
গুৰু পিতু মাতু বন্ধু পতি দেৱা। সব মোহি কহঁ জানে দৃঢ সেৱা ॥
মম গুন গাৱত পুলক সৰীৰা। গদগদ গিৰা নযন বহ নীৰা ॥
কাম আদি মদ দম্ভ ন জাকেং। তাত নিৰন্তৰ বস মৈং তাকেম্ ॥
দো. বচন কৰ্ম মন মোৰি গতি ভজনু কৰহিং নিঃকাম ॥
তিন্হ কে হৃদয কমল মহুঁ কৰুঁ সদা বিশ্ৰাম ॥ 16 ॥
ভগতি জোগ সুনি অতি সুখ পাৱা। লছিমন প্ৰভু চৰনন্হি সিৰু নাৱা ॥
এহি বিধি গে কছুক দিন বীতী। কহত বিৰাগ গ্যান গুন নীতী ॥
সূপনখা ৰাৱন কৈ বহিনী। দুষ্ট হৃদয দাৰুন জস অহিনী ॥
পঞ্চবটী সো গি এক বাৰা। দেখি বিকল ভি জুগল কুমাৰা ॥
ভ্ৰাতা পিতা পুত্ৰ উৰগাৰী। পুৰুষ মনোহৰ নিৰখত নাৰী ॥
হোই বিকল সক মনহি ন ৰোকী। জিমি ৰবিমনি দ্ৰৱ ৰবিহি বিলোকী ॥
ৰুচিৰ ৰুপ ধৰি প্ৰভু পহিং জাঈ। বোলী বচন বহুত মুসুকাঈ ॥
তুম্হ সম পুৰুষ ন মো সম নাৰী। যহ সঁজোগ বিধি ৰচা বিচাৰী ॥
মম অনুৰূপ পুৰুষ জগ মাহীং। দেখেউঁ খোজি লোক তিহু নাহীম্ ॥
তাতে অব লগি ৰহিউঁ কুমাৰী। মনু মানা কছু তুম্হহি নিহাৰী ॥
সীতহি চিতি কহী প্ৰভু বাতা। অহি কুআৰ মোৰ লঘু ভ্ৰাতা ॥
গি লছিমন ৰিপু ভগিনী জানী। প্ৰভু বিলোকি বোলে মৃদু বানী ॥
সুন্দৰি সুনু মৈং উন্হ কৰ দাসা। পৰাধীন নহিং তোৰ সুপাসা ॥
প্ৰভু সমৰ্থ কোসলপুৰ ৰাজা। জো কছু কৰহিং উনহি সব ছাজা ॥
সেৱক সুখ চহ মান ভিখাৰী। ব্যসনী ধন সুভ গতি বিভিচাৰী ॥
লোভী জসু চহ চাৰ গুমানী। নভ দুহি দূধ চহত এ প্ৰানী ॥
পুনি ফিৰি ৰাম নিকট সো আঈ। প্ৰভু লছিমন পহিং বহুৰি পঠাঈ ॥
লছিমন কহা তোহি সো বৰী। জো তৃন তোৰি লাজ পৰিহৰী ॥
তব খিসিআনি ৰাম পহিং গী। ৰূপ ভযঙ্কৰ প্ৰগটত ভী ॥
সীতহি সভয দেখি ৰঘুৰাঈ। কহা অনুজ সন সযন বুঝাঈ ॥
দো. লছিমন অতি লাঘৱঁ সো নাক কান বিনু কীন্হি।
তাকে কৰ ৰাৱন কহঁ মনৌ চুনৌতী দীন্হি ॥ 17 ॥
নাক কান বিনু ভি বিকৰাৰা। জনু স্ত্ৰৱ সৈল গৈৰু কৈ ধাৰা ॥
খৰ দূষন পহিং গি বিলপাতা। ধিগ ধিগ তৱ পৌৰুষ বল ভ্ৰাতা ॥
তেহি পূছা সব কহেসি বুঝাঈ। জাতুধান সুনি সেন বনাঈ ॥
ধাএ নিসিচৰ নিকৰ বৰূথা। জনু সপচ্ছ কজ্জল গিৰি জূথা ॥
নানা বাহন নানাকাৰা। নানাযুধ ধৰ ঘোৰ অপাৰা ॥
সুপনখা আগেং কৰি লীনী। অসুভ ৰূপ শ্ৰুতি নাসা হীনী ॥
অসগুন অমিত হোহিং ভযকাৰী। গনহিং ন মৃত্যু বিবস সব ঝাৰী ॥
গৰ্জহি তৰ্জহিং গগন উডআহীং। দেখি কটকু ভট অতি হৰষাহীম্ ॥
কৌ কহ জিঅত ধৰহু দ্ৱৌ ভাঈ। ধৰি মাৰহু তিয লেহু ছডআঈ ॥
ধূৰি পূৰি নভ মণ্ডল ৰহা। ৰাম বোলাই অনুজ সন কহা ॥
লৈ জানকিহি জাহু গিৰি কন্দৰ। আৱা নিসিচৰ কটকু ভযঙ্কৰ ॥
ৰহেহু সজগ সুনি প্ৰভু কৈ বানী। চলে সহিত শ্ৰী সৰ ধনু পানী ॥
দেখি ৰাম ৰিপুদল চলি আৱা। বিহসি কঠিন কোদণ্ড চঢআৱা ॥
ছং. কোদণ্ড কঠিন চঢআই সিৰ জট জূট বাঁধত সোহ ক্যোং।
মৰকত সযল পৰ লৰত দামিনি কোটি সোং জুগ ভুজগ জ্যোম্ ॥
কটি কসি নিষঙ্গ বিসাল ভুজ গহি চাপ বিসিখ সুধাৰি কৈ ॥
চিতৱত মনহুঁ মৃগৰাজ প্ৰভু গজৰাজ ঘটা নিহাৰি কৈ ॥
সো. আই গে বগমেল ধৰহু ধৰহু ধাৱত সুভট।
জথা বিলোকি অকেল বাল ৰবিহি ঘেৰত দনুজ ॥ 18 ॥
প্ৰভু বিলোকি সৰ সকহিং ন ডাৰী। থকিত ভী ৰজনীচৰ ধাৰী ॥
সচিৱ বোলি বোলে খৰ দূষন। যহ কৌ নৃপবালক নৰ ভূষন ॥
নাগ অসুৰ সুৰ নৰ মুনি জেতে। দেখে জিতে হতে হম কেতে ॥
হম ভৰি জন্ম সুনহু সব ভাঈ। দেখী নহিং অসি সুন্দৰতাঈ ॥
জদ্যপি ভগিনী কীন্হ কুৰূপা। বধ লাযক নহিং পুৰুষ অনূপা ॥
দেহু তুৰত নিজ নাৰি দুৰাঈ। জীঅত ভৱন জাহু দ্ৱৌ ভাঈ ॥
মোৰ কহা তুম্হ তাহি সুনাৱহু। তাসু বচন সুনি আতুৰ আৱহু ॥
দূতন্হ কহা ৰাম সন জাঈ। সুনত ৰাম বোলে মুসকাঈ ॥
হম ছত্ৰী মৃগযা বন কৰহীং। তুম্হ সে খল মৃগ খৌজত ফিৰহীম্ ॥
ৰিপু বলৱন্ত দেখি নহিং ডৰহীং। এক বাৰ কালহু সন লৰহীম্ ॥
জদ্যপি মনুজ দনুজ কুল ঘালক। মুনি পালক খল সালক বালক ॥
জৌং ন হোই বল ঘৰ ফিৰি জাহূ। সমৰ বিমুখ মৈং হতুঁ ন কাহূ ॥
ৰন চঢই কৰিঅ কপট চতুৰাঈ। ৰিপু পৰ কৃপা পৰম কদৰাঈ ॥
দূতন্হ জাই তুৰত সব কহেঊ। সুনি খৰ দূষন উৰ অতি দহেঊ ॥
ছং. উৰ দহেউ কহেউ কি ধৰহু ধাএ বিকট ভট ৰজনীচৰা।
সৰ চাপ তোমৰ সক্তি সূল কৃপান পৰিঘ পৰসু ধৰা ॥
প্ৰভু কীন্হ ধনুষ টকোৰ প্ৰথম কঠোৰ ঘোৰ ভযাৱহা।
ভে বধিৰ ব্যাকুল জাতুধান ন গ্যান তেহি অৱসৰ ৰহা ॥
দো. সাৱধান হোই ধাএ জানি সবল আৰাতি।
লাগে বৰষন ৰাম পৰ অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ বহু ভাঁতি ॥ 19(ক) ॥
তিন্হ কে আযুধ তিল সম কৰি কাটে ৰঘুবীৰ।
তানি সৰাসন শ্ৰৱন লগি পুনি ছাঁডএ নিজ তীৰ ॥ 19(খ) ॥
ছং. তব চলে জান ববান কৰাল। ফুঙ্কৰত জনু বহু ব্যাল ॥
কোপেউ সমৰ শ্ৰীৰাম। চলে বিসিখ নিসিত নিকাম ॥
অৱলোকি খৰতৰ তীৰ। মুৰি চলে নিসিচৰ বীৰ ॥
ভে ক্ৰুদ্ধ তীনিউ ভাই। জো ভাগি ৰন তে জাই ॥
তেহি বধব হম নিজ পানি। ফিৰে মৰন মন মহুঁ ঠানি ॥
আযুধ অনেক প্ৰকাৰ। সনমুখ তে কৰহিং প্ৰহাৰ ॥
ৰিপু পৰম কোপে জানি। প্ৰভু ধনুষ সৰ সন্ধানি ॥
ছাঁডএ বিপুল নাৰাচ। লগে কটন বিকট পিসাচ ॥
উৰ সীস ভুজ কৰ চৰন। জহঁ তহঁ লগে মহি পৰন ॥
চিক্কৰত লাগত বান। ধৰ পৰত কুধৰ সমান ॥
ভট কটত তন সত খণ্ড। পুনি উঠত কৰি পাষণ্ড ॥
নভ উডত বহু ভুজ মুণ্ড। বিনু মৌলি ধাৱত ৰুণ্ড ॥
খগ কঙ্ক কাক সৃগাল। কটকটহিং কঠিন কৰাল ॥
ছং. কটকটহিং জম্বুক ভূত প্ৰেত পিসাচ খৰ্পৰ সঞ্চহীং।
বেতাল বীৰ কপাল তাল বজাই জোগিনি নঞ্চহীম্ ॥
ৰঘুবীৰ বান প্ৰচণ্ড খণ্ডহিং ভটন্হ কে উৰ ভুজ সিৰা।
জহঁ তহঁ পৰহিং উঠি লৰহিং ধৰ ধৰু ধৰু কৰহিং ভযকৰ গিৰা ॥
অন্তাৱৰীং গহি উডত গীধ পিসাচ কৰ গহি ধাৱহীম্ ॥
সঙ্গ্ৰাম পুৰ বাসী মনহুঁ বহু বাল গুডঈ উডআৱহীম্ ॥
মাৰে পছাৰে উৰ বিদাৰে বিপুল ভট কহঁৰত পৰে।
অৱলোকি নিজ দল বিকল ভট তিসিৰাদি খৰ দূষন ফিৰে ॥
সৰ সক্তি তোমৰ পৰসু সূল কৃপান একহি বাৰহীং।
কৰি কোপ শ্ৰীৰঘুবীৰ পৰ অগনিত নিসাচৰ ডাৰহীম্ ॥
প্ৰভু নিমিষ মহুঁ ৰিপু সৰ নিৱাৰি পচাৰি ডাৰে সাযকা।
দস দস বিসিখ উৰ মাঝ মাৰে সকল নিসিচৰ নাযকা ॥
মহি পৰত উঠি ভট ভিৰত মৰত ন কৰত মাযা অতি ঘনী।
সুৰ ডৰত চৌদহ সহস প্ৰেত বিলোকি এক অৱধ ধনী ॥
সুৰ মুনি সভয প্ৰভু দেখি মাযানাথ অতি কৌতুক কৰ্ যো।
দেখহি পৰসপৰ ৰাম কৰি সঙ্গ্ৰাম ৰিপুদল লৰি মৰ্ যো ॥
দো. ৰাম ৰাম কহি তনু তজহিং পাৱহিং পদ নিৰ্বান।
কৰি উপায ৰিপু মাৰে ছন মহুঁ কৃপানিধান ॥ 20(ক) ॥
হৰষিত বৰষহিং সুমন সুৰ বাজহিং গগন নিসান।
অস্তুতি কৰি কৰি সব চলে সোভিত বিবিধ বিমান ॥ 20(খ) ॥
জব ৰঘুনাথ সমৰ ৰিপু জীতে। সুৰ নৰ মুনি সব কে ভয বীতে ॥
তব লছিমন সীতহি লৈ আএ। প্ৰভু পদ পৰত হৰষি উৰ লাএ।
সীতা চিতৱ স্যাম মৃদু গাতা। পৰম প্ৰেম লোচন ন অঘাতা ॥
পঞ্চৱটীং বসি শ্ৰীৰঘুনাযক। কৰত চৰিত সুৰ মুনি সুখদাযক ॥
ধুআঁ দেখি খৰদূষন কেৰা। জাই সুপনখাঁ ৰাৱন প্ৰেৰা ॥
বোলি বচন ক্ৰোধ কৰি ভাৰী। দেস কোস কৈ সুৰতি বিসাৰী ॥
কৰসি পান সোৱসি দিনু ৰাতী। সুধি নহিং তৱ সিৰ পৰ আৰাতী ॥
ৰাজ নীতি বিনু ধন বিনু ধৰ্মা। হৰিহি সমৰ্পে বিনু সতকৰ্মা ॥
বিদ্যা বিনু বিবেক উপজাএঁ। শ্ৰম ফল পঢএ কিএঁ অৰু পাএঁ ॥
সঙ্গ তে জতী কুমন্ত্ৰ তে ৰাজা। মান তে গ্যান পান তেং লাজা ॥
প্ৰীতি প্ৰনয বিনু মদ তে গুনী। নাসহি বেগি নীতি অস সুনী ॥
সো. ৰিপু ৰুজ পাৱক পাপ প্ৰভু অহি গনিঅ ন ছোট কৰি।
অস কহি বিবিধ বিলাপ কৰি লাগী ৰোদন কৰন ॥ 21(ক) ॥
দো. সভা মাঝ পৰি ব্যাকুল বহু প্ৰকাৰ কহ ৰোই।
তোহি জিঅত দসকন্ধৰ মোৰি কি অসি গতি হোই ॥ 21(খ) ॥
সুনত সভাসদ উঠে অকুলাঈ। সমুঝাঈ গহি বাহঁ উঠাঈ ॥
কহ লঙ্কেস কহসি নিজ বাতা। কেঁইঁ তৱ নাসা কান নিপাতা ॥
অৱধ নৃপতি দসৰথ কে জাএ। পুৰুষ সিঙ্ঘ বন খেলন আএ ॥
সমুঝি পৰী মোহি উন্হ কৈ কৰনী। ৰহিত নিসাচৰ কৰিহহিং ধৰনী ॥
জিন্হ কৰ ভুজবল পাই দসানন। অভয ভে বিচৰত মুনি কানন ॥
দেখত বালক কাল সমানা। পৰম ধীৰ ধন্ৱী গুন নানা ॥
অতুলিত বল প্ৰতাপ দ্ৱৌ ভ্ৰাতা। খল বধ ৰত সুৰ মুনি সুখদাতা ॥
সোভাধাম ৰাম অস নামা। তিন্হ কে সঙ্গ নাৰি এক স্যামা ॥
ৰুপ ৰাসি বিধি নাৰি সঁৱাৰী। ৰতি সত কোটি তাসু বলিহাৰী ॥
তাসু অনুজ কাটে শ্ৰুতি নাসা। সুনি তৱ ভগিনি কৰহিং পৰিহাসা ॥
খৰ দূষন সুনি লগে পুকাৰা। ছন মহুঁ সকল কটক উন্হ মাৰা ॥
খৰ দূষন তিসিৰা কৰ ঘাতা। সুনি দসসীস জৰে সব গাতা ॥
দো. সুপনখহি সমুঝাই কৰি বল বোলেসি বহু ভাঁতি।
গযু ভৱন অতি সোচবস নীদ পৰি নহিং ৰাতি ॥ 22 ॥
সুৰ নৰ অসুৰ নাগ খগ মাহীং। মোৰে অনুচৰ কহঁ কৌ নাহীম্ ॥
খৰ দূষন মোহি সম বলৱন্তা। তিন্হহি কো মাৰি বিনু ভগৱন্তা ॥
সুৰ ৰঞ্জন ভঞ্জন মহি ভাৰা। জৌং ভগৱন্ত লীন্হ অৱতাৰা ॥
তৌ মৈ জাই বৈৰু হঠি কৰূঁ। প্ৰভু সৰ প্ৰান তজেং ভৱ তৰূঁ ॥
হোইহি ভজনু ন তামস দেহা। মন ক্ৰম বচন মন্ত্ৰ দৃঢ এহা ॥
জৌং নৰৰুপ ভূপসুত কোঊ। হৰিহুঁ নাৰি জীতি ৰন দোঊ ॥
চলা অকেল জান চঢি তহৱাঁ। বস মাৰীচ সিন্ধু তট জহৱাঁ ॥
ইহাঁ ৰাম জসি জুগুতি বনাঈ। সুনহু উমা সো কথা সুহাঈ ॥
দো. লছিমন গে বনহিং জব লেন মূল ফল কন্দ।
জনকসুতা সন বোলে বিহসি কৃপা সুখ বৃন্দ ॥ 23 ॥
সুনহু প্ৰিযা ব্ৰত ৰুচিৰ সুসীলা। মৈং কছু কৰবি ললিত নৰলীলা ॥
তুম্হ পাৱক মহুঁ কৰহু নিৱাসা। জৌ লগি কৰৌং নিসাচৰ নাসা ॥
জবহিং ৰাম সব কহা বখানী। প্ৰভু পদ ধৰি হিযঁ অনল সমানী ॥
নিজ প্ৰতিবিম্ব ৰাখি তহঁ সীতা। তৈসি সীল ৰুপ সুবিনীতা ॥
লছিমনহূঁ যহ মৰমু ন জানা। জো কছু চৰিত ৰচা ভগৱানা ॥
দসমুখ গযু জহাঁ মাৰীচা। নাই মাথ স্ৱাৰথ ৰত নীচা ॥
নৱনি নীচ কৈ অতি দুখদাঈ। জিমি অঙ্কুস ধনু উৰগ বিলাঈ ॥
ভযদাযক খল কৈ প্ৰিয বানী। জিমি অকাল কে কুসুম ভৱানী ॥
দো. কৰি পূজা মাৰীচ তব সাদৰ পূছী বাত।
কৱন হেতু মন ব্যগ্ৰ অতি অকসৰ আযহু তাত ॥ 24 ॥
দসমুখ সকল কথা তেহি আগেং। কহী সহিত অভিমান অভাগেম্ ॥
হোহু কপট মৃগ তুম্হ ছলকাৰী। জেহি বিধি হৰি আনৌ নৃপনাৰী ॥
তেহিং পুনি কহা সুনহু দসসীসা। তে নৰৰুপ চৰাচৰ ঈসা ॥
তাসোং তাত বযৰু নহিং কীজে। মাৰেং মৰিঅ জিআএঁ জীজৈ ॥
মুনি মখ ৰাখন গযু কুমাৰা। বিনু ফৰ সৰ ৰঘুপতি মোহি মাৰা ॥
সত জোজন আযুঁ ছন মাহীং। তিন্হ সন বযৰু কিএঁ ভল নাহীম্ ॥
ভি মম কীট ভৃঙ্গ কী নাঈ। জহঁ তহঁ মৈং দেখুঁ দৌ ভাঈ ॥
জৌং নৰ তাত তদপি অতি সূৰা। তিন্হহি বিৰোধি ন আইহি পূৰা ॥
দো. জেহিং তাডকা সুবাহু হতি খণ্ডেউ হৰ কোদণ্ড ॥
খৰ দূষন তিসিৰা বধেউ মনুজ কি অস বৰিবণ্ড ॥ 25 ॥
জাহু ভৱন কুল কুসল বিচাৰী। সুনত জৰা দীন্হিসি বহু গাৰী ॥
গুৰু জিমি মূঢ কৰসি মম বোধা। কহু জগ মোহি সমান কো জোধা ॥
তব মাৰীচ হৃদযঁ অনুমানা। নৱহি বিৰোধেং নহিং কল্যানা ॥
সস্ত্ৰী মৰ্মী প্ৰভু সঠ ধনী। বৈদ বন্দি কবি ভানস গুনী ॥
উভয ভাঁতি দেখা নিজ মৰনা। তব তাকিসি ৰঘুনাযক সৰনা ॥
উতৰু দেত মোহি বধব অভাগেং। কস ন মৰৌং ৰঘুপতি সৰ লাগেম্ ॥
অস জিযঁ জানি দসানন সঙ্গা। চলা ৰাম পদ প্ৰেম অভঙ্গা ॥
মন অতি হৰষ জনাৱ ন তেহী। আজু দেখিহুঁ পৰম সনেহী ॥
ছং. নিজ পৰম প্ৰীতম দেখি লোচন সুফল কৰি সুখ পাইহৌং।
শ্ৰী সহিত অনুজ সমেত কৃপানিকেত পদ মন লাইহৌম্ ॥
নিৰ্বান দাযক ক্ৰোধ জা কৰ ভগতি অবসহি বসকৰী।
নিজ পানি সৰ সন্ধানি সো মোহি বধিহি সুখসাগৰ হৰী ॥
দো. মম পাছেং ধৰ ধাৱত ধৰেং সৰাসন বান।
ফিৰি ফিৰি প্ৰভুহি বিলোকিহুঁ ধন্য ন মো সম আন ॥ 26 ॥
তেহি বন নিকট দসানন গযূ। তব মাৰীচ কপটমৃগ ভযূ ॥
অতি বিচিত্ৰ কছু বৰনি ন জাঈ। কনক দেহ মনি ৰচিত বনাঈ ॥
সীতা পৰম ৰুচিৰ মৃগ দেখা। অঙ্গ অঙ্গ সুমনোহৰ বেষা ॥
সুনহু দেৱ ৰঘুবীৰ কৃপালা। এহি মৃগ কৰ অতি সুন্দৰ ছালা ॥
সত্যসন্ধ প্ৰভু বধি কৰি এহী। আনহু চৰ্ম কহতি বৈদেহী ॥
তব ৰঘুপতি জানত সব কাৰন। উঠে হৰষি সুৰ কাজু সঁৱাৰন ॥
মৃগ বিলোকি কটি পৰিকৰ বাঁধা। কৰতল চাপ ৰুচিৰ সৰ সাঁধা ॥
প্ৰভু লছিমনিহি কহা সমুঝাঈ। ফিৰত বিপিন নিসিচৰ বহু ভাঈ ॥
সীতা কেৰি কৰেহু ৰখৱাৰী। বুধি বিবেক বল সময বিচাৰী ॥
প্ৰভুহি বিলোকি চলা মৃগ ভাজী। ধাএ ৰামু সৰাসন সাজী ॥
নিগম নেতি সিৱ ধ্যান ন পাৱা। মাযামৃগ পাছেং সো ধাৱা ॥
কবহুঁ নিকট পুনি দূৰি পৰাঈ। কবহুঁক প্ৰগটি কবহুঁ ছপাঈ ॥
প্ৰগটত দুৰত কৰত ছল ভূৰী। এহি বিধি প্ৰভুহি গযু লৈ দূৰী ॥
তব তকি ৰাম কঠিন সৰ মাৰা। ধৰনি পৰেউ কৰি ঘোৰ পুকাৰা ॥
লছিমন কৰ প্ৰথমহিং লৈ নামা। পাছেং সুমিৰেসি মন মহুঁ ৰামা ॥
প্ৰান তজত প্ৰগটেসি নিজ দেহা। সুমিৰেসি ৰামু সমেত সনেহা ॥
অন্তৰ প্ৰেম তাসু পহিচানা। মুনি দুৰ্লভ গতি দীন্হি সুজানা ॥
দো. বিপুল সুমন সুৰ বৰষহিং গাৱহিং প্ৰভু গুন গাথ।
নিজ পদ দীন্হ অসুৰ কহুঁ দীনবন্ধু ৰঘুনাথ ॥ 27 ॥
খল বধি তুৰত ফিৰে ৰঘুবীৰা। সোহ চাপ কৰ কটি তূনীৰা ॥
আৰত গিৰা সুনী জব সীতা। কহ লছিমন সন পৰম সভীতা ॥
জাহু বেগি সঙ্কট অতি ভ্ৰাতা। লছিমন বিহসি কহা সুনু মাতা ॥
ভৃকুটি বিলাস সৃষ্টি লয হোঈ। সপনেহুঁ সঙ্কট পৰি কি সোঈ ॥
মৰম বচন জব সীতা বোলা। হৰি প্ৰেৰিত লছিমন মন ডোলা ॥
বন দিসি দেৱ সৌম্পি সব কাহূ। চলে জহাঁ ৰাৱন সসি ৰাহূ ॥
সূন বীচ দসকন্ধৰ দেখা। আৱা নিকট জতী কেং বেষা ॥
জাকেং ডৰ সুৰ অসুৰ ডেৰাহীং। নিসি ন নীদ দিন অন্ন ন খাহীম্ ॥
সো দসসীস স্ৱান কী নাঈ। ইত উত চিতি চলা ভডইহাঈ ॥
ইমি কুপন্থ পগ দেত খগেসা। ৰহ ন তেজ বুধি বল লেসা ॥
নানা বিধি কৰি কথা সুহাঈ। ৰাজনীতি ভয প্ৰীতি দেখাঈ ॥
কহ সীতা সুনু জতী গোসাঈং। বোলেহু বচন দুষ্ট কী নাঈম্ ॥
তব ৰাৱন নিজ ৰূপ দেখাৱা। ভী সভয জব নাম সুনাৱা ॥
কহ সীতা ধৰি ধীৰজু গাঢআ। আই গযু প্ৰভু ৰহু খল ঠাঢআ ॥
জিমি হৰিবধুহি ছুদ্ৰ সস চাহা। ভেসি কালবস নিসিচৰ নাহা ॥
সুনত বচন দসসীস ৰিসানা। মন মহুঁ চৰন বন্দি সুখ মানা ॥
দো. ক্ৰোধৱন্ত তব ৰাৱন লীন্হিসি ৰথ বৈঠাই।
চলা গগনপথ আতুৰ ভযঁ ৰথ হাঁকি ন জাই ॥ 28 ॥
হা জগ এক বীৰ ৰঘুৰাযা। কেহিং অপৰাধ বিসাৰেহু দাযা ॥
আৰতি হৰন সৰন সুখদাযক। হা ৰঘুকুল সৰোজ দিননাযক ॥
হা লছিমন তুম্হাৰ নহিং দোসা। সো ফলু পাযুঁ কীন্হেউঁ ৰোসা ॥
বিবিধ বিলাপ কৰতি বৈদেহী। ভূৰি কৃপা প্ৰভু দূৰি সনেহী ॥
বিপতি মোৰি কো প্ৰভুহি সুনাৱা। পুৰোডাস চহ ৰাসভ খাৱা ॥
সীতা কৈ বিলাপ সুনি ভাৰী। ভে চৰাচৰ জীৱ দুখাৰী ॥
গীধৰাজ সুনি আৰত বানী। ৰঘুকুলতিলক নাৰি পহিচানী ॥
অধম নিসাচৰ লীন্হে জাঈ। জিমি মলেছ বস কপিলা গাঈ ॥
সীতে পুত্ৰি কৰসি জনি ত্ৰাসা। কৰিহুঁ জাতুধান কৰ নাসা ॥
ধাৱা ক্ৰোধৱন্ত খগ কৈসেং। ছূটি পবি পৰবত কহুঁ জৈসে ॥
ৰে ৰে দুষ্ট ঠাঢ কিন হোহী। নিৰ্ভয চলেসি ন জানেহি মোহী ॥
আৱত দেখি কৃতান্ত সমানা। ফিৰি দসকন্ধৰ কৰ অনুমানা ॥
কী মৈনাক কি খগপতি হোঈ। মম বল জান সহিত পতি সোঈ ॥
জানা জৰঠ জটাযূ এহা। মম কৰ তীৰথ ছাঁডইহি দেহা ॥
সুনত গীধ ক্ৰোধাতুৰ ধাৱা। কহ সুনু ৰাৱন মোৰ সিখাৱা ॥
তজি জানকিহি কুসল গৃহ জাহূ। নাহিং ত অস হোইহি বহুবাহূ ॥
ৰাম ৰোষ পাৱক অতি ঘোৰা। হোইহি সকল সলভ কুল তোৰা ॥
উতৰু ন দেত দসানন জোধা। তবহিং গীধ ধাৱা কৰি ক্ৰোধা ॥
ধৰি কচ বিৰথ কীন্হ মহি গিৰা। সীতহি ৰাখি গীধ পুনি ফিৰা ॥
চৌচন্হ মাৰি বিদাৰেসি দেহী। দণ্ড এক ভি মুৰুছা তেহী ॥
তব সক্ৰোধ নিসিচৰ খিসিআনা। কাঢএসি পৰম কৰাল কৃপানা ॥
কাটেসি পঙ্খ পৰা খগ ধৰনী। সুমিৰি ৰাম কৰি অদভুত কৰনী ॥
সীতহি জানি চঢআই বহোৰী। চলা উতাইল ত্ৰাস ন থোৰী ॥
কৰতি বিলাপ জাতি নভ সীতা। ব্যাধ বিবস জনু মৃগী সভীতা ॥
গিৰি পৰ বৈঠে কপিন্হ নিহাৰী। কহি হৰি নাম দীন্হ পট ডাৰী ॥
এহি বিধি সীতহি সো লৈ গযূ। বন অসোক মহঁ ৰাখত ভযূ ॥
দো. হাৰি পৰা খল বহু বিধি ভয অৰু প্ৰীতি দেখাই।
তব অসোক পাদপ তৰ ৰাখিসি জতন কৰাই ॥ 29(ক) ॥
নৱান্হপাৰাযণ, ছঠা ৱিশ্ৰাম
জেহি বিধি কপট কুৰঙ্গ সঁগ ধাই চলে শ্ৰীৰাম।
সো ছবি সীতা ৰাখি উৰ ৰটতি ৰহতি হৰিনাম ॥ 29(খ) ॥
ৰঘুপতি অনুজহি আৱত দেখী। বাহিজ চিন্তা কীন্হি বিসেষী ॥
জনকসুতা পৰিহৰিহু অকেলী। আযহু তাত বচন মম পেলী ॥
নিসিচৰ নিকৰ ফিৰহিং বন মাহীং। মম মন সীতা আশ্ৰম নাহীম্ ॥
গহি পদ কমল অনুজ কৰ জোৰী। কহেউ নাথ কছু মোহি ন খোৰী ॥
অনুজ সমেত গে প্ৰভু তহৱাঁ। গোদাৱৰি তট আশ্ৰম জহৱাঁ ॥
আশ্ৰম দেখি জানকী হীনা। ভে বিকল জস প্ৰাকৃত দীনা ॥
হা গুন খানি জানকী সীতা। ৰূপ সীল ব্ৰত নেম পুনীতা ॥
লছিমন সমুঝাএ বহু ভাঁতী। পূছত চলে লতা তৰু পাঁতী ॥
হে খগ মৃগ হে মধুকৰ শ্ৰেনী। তুম্হ দেখী সীতা মৃগনৈনী ॥
খঞ্জন সুক কপোত মৃগ মীনা। মধুপ নিকৰ কোকিলা প্ৰবীনা ॥
কুন্দ কলী দাডইম দামিনী। কমল সৰদ সসি অহিভামিনী ॥
বৰুন পাস মনোজ ধনু হংসা। গজ কেহৰি নিজ সুনত প্ৰসংসা ॥
শ্ৰীফল কনক কদলি হৰষাহীং। নেকু ন সঙ্ক সকুচ মন মাহীম্ ॥
সুনু জানকী তোহি বিনু আজূ। হৰষে সকল পাই জনু ৰাজূ ॥
কিমি সহি জাত অনখ তোহি পাহীম্ । প্ৰিযা বেগি প্ৰগটসি কস নাহীম্ ॥
এহি বিধি খৌজত বিলপত স্ৱামী। মনহুঁ মহা বিৰহী অতি কামী ॥
পূৰনকাম ৰাম সুখ ৰাসী। মনুজ চৰিত কৰ অজ অবিনাসী ॥
আগে পৰা গীধপতি দেখা। সুমিৰত ৰাম চৰন জিন্হ ৰেখা ॥
দো. কৰ সৰোজ সিৰ পৰসেউ কৃপাসিন্ধু ৰধুবীৰ ॥
নিৰখি ৰাম ছবি ধাম মুখ বিগত ভী সব পীৰ ॥ 30 ॥
তব কহ গীধ বচন ধৰি ধীৰা । সুনহু ৰাম ভঞ্জন ভৱ ভীৰা ॥
নাথ দসানন যহ গতি কীন্হী। তেহি খল জনকসুতা হৰি লীন্হী ॥
লৈ দচ্ছিন দিসি গযু গোসাঈ। বিলপতি অতি কুৰৰী কী নাঈ ॥
দৰস লাগী প্ৰভু ৰাখেংউঁ প্ৰানা। চলন চহত অব কৃপানিধানা ॥
ৰাম কহা তনু ৰাখহু তাতা। মুখ মুসকাই কহী তেহিং বাতা ॥
জা কৰ নাম মৰত মুখ আৱা। অধমু মুকুত হোঈ শ্ৰুতি গাৱা ॥
সো মম লোচন গোচৰ আগেং। ৰাখৌং দেহ নাথ কেহি খাঁগেঁ ॥
জল ভৰি নযন কহহিঁ ৰঘুৰাঈ। তাত কৰ্ম নিজ তে গতিং পাঈ ॥
পৰহিত বস জিন্হ কে মন মাহীঁ। তিন্হ কহুঁ জগ দুৰ্লভ কছু নাহীঁ ॥
তনু তজি তাত জাহু মম ধামা। দেউঁ কাহ তুম্হ পূৰনকামা ॥
দো. সীতা হৰন তাত জনি কহহু পিতা সন জাই ॥
জৌঁ মৈঁ ৰাম ত কুল সহিত কহিহি দসানন আই ॥ 31 ॥
গীধ দেহ তজি ধৰি হৰি ৰুপা। ভূষন বহু পট পীত অনূপা ॥
স্যাম গাত বিসাল ভুজ চাৰী। অস্তুতি কৰত নযন ভৰি বাৰী ॥
ছং. জয ৰাম ৰূপ অনূপ নিৰ্গুন সগুন গুন প্ৰেৰক সহী।
দসসীস বাহু প্ৰচণ্ড খণ্ডন চণ্ড সৰ মণ্ডন মহী ॥
পাথোদ গাত সৰোজ মুখ ৰাজীৱ আযত লোচনং।
নিত নৌমি ৰামু কৃপাল বাহু বিসাল ভৱ ভয মোচনম্ ॥ 1 ॥
বলমপ্ৰমেযমনাদিমজমব্যক্তমেকমগোচৰং।
গোবিন্দ গোপৰ দ্ৱন্দ্ৱহৰ বিগ্যানঘন ধৰনীধৰম্ ॥
জে ৰাম মন্ত্ৰ জপন্ত সন্ত অনন্ত জন মন ৰঞ্জনং।
নিত নৌমি ৰাম অকাম প্ৰিয কামাদি খল দল গঞ্জনম্ ॥ 2।
জেহি শ্ৰুতি নিৰঞ্জন ব্ৰহ্ম ব্যাপক বিৰজ অজ কহি গাৱহীম্ ॥
কৰি ধ্যান গ্যান বিৰাগ জোগ অনেক মুনি জেহি পাৱহীম্ ॥
সো প্ৰগট কৰুনা কন্দ সোভা বৃন্দ অগ জগ মোহী।
মম হৃদয পঙ্কজ ভৃঙ্গ অঙ্গ অনঙ্গ বহু ছবি সোহী ॥ 3 ॥
জো অগম সুগম সুভাৱ নিৰ্মল অসম সম সীতল সদা।
পস্যন্তি জং জোগী জতন কৰি কৰত মন গো বস সদা ॥
সো ৰাম ৰমা নিৱাস সন্তত দাস বস ত্ৰিভুৱন ধনী।
মম উৰ বসু সো সমন সংসৃতি জাসু কীৰতি পাৱনী ॥ 4 ॥
দো. অবিৰল ভগতি মাগি বৰ গীধ গযু হৰিধাম।
তেহি কী ক্ৰিযা জথোচিত নিজ কৰ কীন্হী ৰাম ॥ 32 ॥
কোমল চিত অতি দীনদযালা। কাৰন বিনু ৰঘুনাথ কৃপালা ॥
গীধ অধম খগ আমিষ ভোগী। গতি দীন্হি জো জাচত জোগী ॥
সুনহু উমা তে লোগ অভাগী। হৰি তজি হোহিং বিষয অনুৰাগী ॥
পুনি সীতহি খোজত দ্ৱৌ ভাঈ। চলে বিলোকত বন বহুতাঈ ॥
সঙ্কুল লতা বিটপ ঘন কানন। বহু খগ মৃগ তহঁ গজ পঞ্চানন ॥
আৱত পন্থ কবন্ধ নিপাতা। তেহিং সব কহী সাপ কৈ বাতা ॥
দুৰবাসা মোহি দীন্হী সাপা। প্ৰভু পদ পেখি মিটা সো পাপা ॥
সুনু গন্ধৰ্ব কহুঁ মৈ তোহী। মোহি ন সোহাই ব্ৰহ্মকুল দ্ৰোহী ॥
দো. মন ক্ৰম বচন কপট তজি জো কৰ ভূসুৰ সেৱ।
মোহি সমেত বিৰঞ্চি সিৱ বস তাকেং সব দেৱ ॥ 33 ॥
সাপত তাডত পৰুষ কহন্তা। বিপ্ৰ পূজ্য অস গাৱহিং সন্তা ॥
পূজিঅ বিপ্ৰ সীল গুন হীনা। সূদ্ৰ ন গুন গন গ্যান প্ৰবীনা ॥
কহি নিজ ধৰ্ম তাহি সমুঝাৱা। নিজ পদ প্ৰীতি দেখি মন ভাৱা ॥
ৰঘুপতি চৰন কমল সিৰু নাঈ। গযু গগন আপনি গতি পাঈ ॥
তাহি দেই গতি ৰাম উদাৰা। সবৰী কেং আশ্ৰম পগু ধাৰা ॥
সবৰী দেখি ৰাম গৃহঁ আএ। মুনি কে বচন সমুঝি জিযঁ ভাএ ॥
সৰসিজ লোচন বাহু বিসালা। জটা মুকুট সিৰ উৰ বনমালা ॥
স্যাম গৌৰ সুন্দৰ দৌ ভাঈ। সবৰী পৰী চৰন লপটাঈ ॥
প্ৰেম মগন মুখ বচন ন আৱা। পুনি পুনি পদ সৰোজ সিৰ নাৱা ॥
সাদৰ জল লৈ চৰন পখাৰে। পুনি সুন্দৰ আসন বৈঠাৰে ॥
দো. কন্দ মূল ফল সুৰস অতি দিএ ৰাম কহুঁ আনি।
প্ৰেম সহিত প্ৰভু খাএ বাৰম্বাৰ বখানি ॥ 34 ॥
পানি জোৰি আগেং ভি ঠাঢঈ। প্ৰভুহি বিলোকি প্ৰীতি অতি বাঢঈ ॥
কেহি বিধি অস্তুতি কৰৌ তুম্হাৰী। অধম জাতি মৈং জডমতি ভাৰী ॥
অধম তে অধম অধম অতি নাৰী। তিন্হ মহঁ মৈং মতিমন্দ অঘাৰী ॥
কহ ৰঘুপতি সুনু ভামিনি বাতা। মানুঁ এক ভগতি কৰ নাতা ॥
জাতি পাঁতি কুল ধৰ্ম বডআঈ। ধন বল পৰিজন গুন চতুৰাঈ ॥
ভগতি হীন নৰ সোহি কৈসা। বিনু জল বাৰিদ দেখিঅ জৈসা ॥
নৱধা ভগতি কহুঁ তোহি পাহীং। সাৱধান সুনু ধৰু মন মাহীম্ ॥
প্ৰথম ভগতি সন্তন্হ কৰ সঙ্গা। দূসৰি ৰতি মম কথা প্ৰসঙ্গা ॥
দো. গুৰ পদ পঙ্কজ সেৱা তীসৰি ভগতি অমান।
চৌথি ভগতি মম গুন গন কৰি কপট তজি গান ॥ 35 ॥
মন্ত্ৰ জাপ মম দৃঢ বিস্ৱাসা। পঞ্চম ভজন সো বেদ প্ৰকাসা ॥
ছঠ দম সীল বিৰতি বহু কৰমা। নিৰত নিৰন্তৰ সজ্জন ধৰমা ॥
সাতৱঁ সম মোহি ময জগ দেখা। মোতেং সন্ত অধিক কৰি লেখা ॥
আঠৱঁ জথালাভ সন্তোষা। সপনেহুঁ নহিং দেখি পৰদোষা ॥
নৱম সৰল সব সন ছলহীনা। মম ভৰোস হিযঁ হৰষ ন দীনা ॥
নৱ মহুঁ একু জিন্হ কে হোঈ। নাৰি পুৰুষ সচৰাচৰ কোঈ ॥
সোই অতিসয প্ৰিয ভামিনি মোৰে। সকল প্ৰকাৰ ভগতি দৃঢ তোৰেম্ ॥
জোগি বৃন্দ দুৰলভ গতি জোঈ। তো কহুঁ আজু সুলভ ভি সোঈ ॥
মম দৰসন ফল পৰম অনূপা। জীৱ পাৱ নিজ সহজ সৰূপা ॥
জনকসুতা কি সুধি ভামিনী। জানহি কহু কৰিবৰগামিনী ॥
পম্পা সৰহি জাহু ৰঘুৰাঈ। তহঁ হোইহি সুগ্ৰীৱ মিতাঈ ॥
সো সব কহিহি দেৱ ৰঘুবীৰা। জানতহূঁ পূছহু মতিধীৰা ॥
বাৰ বাৰ প্ৰভু পদ সিৰু নাঈ। প্ৰেম সহিত সব কথা সুনাঈ ॥
ছং. কহি কথা সকল বিলোকি হৰি মুখ হৃদযঁ পদ পঙ্কজ ধৰে।
তজি জোগ পাৱক দেহ হৰি পদ লীন ভি জহঁ নহিং ফিৰে ॥
নৰ বিবিধ কৰ্ম অধৰ্ম বহু মত সোকপ্ৰদ সব ত্যাগহূ।
বিস্ৱাস কৰি কহ দাস তুলসী ৰাম পদ অনুৰাগহূ ॥
দো. জাতি হীন অঘ জন্ম মহি মুক্ত কীন্হি অসি নাৰি।
মহামন্দ মন সুখ চহসি ঐসে প্ৰভুহি বিসাৰি ॥ 36 ॥
চলে ৰাম ত্যাগা বন সোঊ। অতুলিত বল নৰ কেহৰি দোঊ ॥
বিৰহী ইৱ প্ৰভু কৰত বিষাদা। কহত কথা অনেক সম্বাদা ॥
লছিমন দেখু বিপিন কি সোভা। দেখত কেহি কৰ মন নহিং ছোভা ॥
নাৰি সহিত সব খগ মৃগ বৃন্দা। মানহুঁ মোৰি কৰত হহিং নিন্দা ॥
হমহি দেখি মৃগ নিকৰ পৰাহীং। মৃগীং কহহিং তুম্হ কহঁ ভয নাহীম্ ॥
তুম্হ আনন্দ কৰহু মৃগ জাএ। কঞ্চন মৃগ খোজন এ আএ ॥
সঙ্গ লাই কৰিনীং কৰি লেহীং। মানহুঁ মোহি সিখাৱনু দেহীম্ ॥
সাস্ত্ৰ সুচিন্তিত পুনি পুনি দেখিঅ। ভূপ সুসেৱিত বস নহিং লেখিঅ ॥
ৰাখিঅ নাৰি জদপি উৰ মাহীং। জুবতী সাস্ত্ৰ নৃপতি বস নাহীম্ ॥
দেখহু তাত বসন্ত সুহাৱা। প্ৰিযা হীন মোহি ভয উপজাৱা ॥
দো. বিৰহ বিকল বলহীন মোহি জানেসি নিপট অকেল।
সহিত বিপিন মধুকৰ খগ মদন কীন্হ বগমেল ॥ 37(ক) ॥
দেখি গযু ভ্ৰাতা সহিত তাসু দূত সুনি বাত।
ডেৰা কীন্হেউ মনহুঁ তব কটকু হটকি মনজাত ॥ 37(খ) ॥
বিটপ বিসাল লতা অৰুঝানী। বিবিধ বিতান দিএ জনু তানী ॥
কদলি তাল বৰ ধুজা পতাকা। দৈখি ন মোহ ধীৰ মন জাকা ॥
বিবিধ ভাঁতি ফূলে তৰু নানা। জনু বানৈত বনে বহু বানা ॥
কহুঁ কহুঁ সুন্দৰ বিটপ সুহাএ। জনু ভট বিলগ বিলগ হোই ছাএ ॥
কূজত পিক মানহুঁ গজ মাতে। ঢেক মহোখ ঊঁট বিসৰাতে ॥
মোৰ চকোৰ কীৰ বৰ বাজী। পাৰাৱত মৰাল সব তাজী ॥
তীতিৰ লাৱক পদচৰ জূথা। বৰনি ন জাই মনোজ বৰুথা ॥
ৰথ গিৰি সিলা দুন্দুভী ঝৰনা। চাতক বন্দী গুন গন বৰনা ॥
মধুকৰ মুখৰ ভেৰি সহনাঈ। ত্ৰিবিধ বযাৰি বসীঠীং আঈ ॥
চতুৰঙ্গিনী সেন সঁগ লীন্হেং। বিচৰত সবহি চুনৌতী দীন্হেম্ ॥
লছিমন দেখত কাম অনীকা। ৰহহিং ধীৰ তিন্হ কৈ জগ লীকা ॥
এহি কেং এক পৰম বল নাৰী। তেহি তেং উবৰ সুভট সোই ভাৰী ॥
দো. তাত তীনি অতি প্ৰবল খল কাম ক্ৰোধ অৰু লোভ।
মুনি বিগ্যান ধাম মন কৰহিং নিমিষ মহুঁ ছোভ ॥ 38(ক) ॥
লোভ কেং ইচ্ছা দম্ভ বল কাম কেং কেৱল নাৰি।
ক্ৰোধ কে পৰুষ বচন বল মুনিবৰ কহহিং বিচাৰি ॥ 38(খ) ॥
গুনাতীত সচৰাচৰ স্ৱামী। ৰাম উমা সব অন্তৰজামী ॥
কামিন্হ কৈ দীনতা দেখাঈ। ধীৰন্হ কেং মন বিৰতি দৃঢআঈ ॥
ক্ৰোধ মনোজ লোভ মদ মাযা। ছূটহিং সকল ৰাম কীং দাযা ॥
সো নৰ ইন্দ্ৰজাল নহিং ভূলা। জা পৰ হোই সো নট অনুকূলা ॥
উমা কহুঁ মৈং অনুভৱ অপনা। সত হৰি ভজনু জগত সব সপনা ॥
পুনি প্ৰভু গে সৰোবৰ তীৰা। পম্পা নাম সুভগ গম্ভীৰা ॥
সন্ত হৃদয জস নিৰ্মল বাৰী। বাঁধে ঘাট মনোহৰ চাৰী ॥
জহঁ তহঁ পিঅহিং বিবিধ মৃগ নীৰা। জনু উদাৰ গৃহ জাচক ভীৰা ॥
দো. পুৰিনি সবন ওট জল বেগি ন পাইঅ মৰ্ম।
মাযাছন্ন ন দেখিঐ জৈসে নিৰ্গুন ব্ৰহ্ম ॥ 39(ক) ॥
সুখি মীন সব একৰস অতি অগাধ জল মাহিং।
জথা ধৰ্মসীলন্হ কে দিন সুখ সঞ্জুত জাহিম্ ॥ 39(খ) ॥
বিকসে সৰসিজ নানা ৰঙ্গা। মধুৰ মুখৰ গুঞ্জত বহু ভৃঙ্গা ॥
বোলত জলকুক্কুট কলহংসা। প্ৰভু বিলোকি জনু কৰত প্ৰসংসা ॥
চক্ৰৱাক বক খগ সমুদাঈ। দেখত বনি বৰনি নহিং জাঈ ॥
সুন্দৰ খগ গন গিৰা সুহাঈ। জাত পথিক জনু লেত বোলাঈ ॥
তাল সমীপ মুনিন্হ গৃহ ছাএ। চহু দিসি কানন বিটপ সুহাএ ॥
চম্পক বকুল কদম্ব তমালা। পাটল পনস পৰাস ৰসালা ॥
নৱ পল্লৱ কুসুমিত তৰু নানা। চঞ্চৰীক পটলী কৰ গানা ॥
সীতল মন্দ সুগন্ধ সুভ্AU। সন্তত বহি মনোহৰ ব্AU ॥
কুহূ কুহূ কোকিল ধুনি কৰহীং। সুনি ৰৱ সৰস ধ্যান মুনি টৰহীম্ ॥
দো. ফল ভাৰন নমি বিটপ সব ৰহে ভূমি নিঅৰাই।
পৰ উপকাৰী পুৰুষ জিমি নৱহিং সুসম্পতি পাই ॥ 40 ॥
দেখি ৰাম অতি ৰুচিৰ তলাৱা। মজ্জনু কীন্হ পৰম সুখ পাৱা ॥
দেখী সুন্দৰ তৰুবৰ ছাযা। বৈঠে অনুজ সহিত ৰঘুৰাযা ॥
তহঁ পুনি সকল দেৱ মুনি আএ। অস্তুতি কৰি নিজ ধাম সিধাএ ॥
বৈঠে পৰম প্ৰসন্ন কৃপালা। কহত অনুজ সন কথা ৰসালা ॥
বিৰহৱন্ত ভগৱন্তহি দেখী। নাৰদ মন ভা সোচ বিসেষী ॥
মোৰ সাপ কৰি অঙ্গীকাৰা। সহত ৰাম নানা দুখ ভাৰা ॥
ঐসে প্ৰভুহি বিলোকুঁ জাঈ। পুনি ন বনিহি অস অৱসৰু আঈ ॥
যহ বিচাৰি নাৰদ কৰ বীনা। গে জহাঁ প্ৰভু সুখ আসীনা ॥
গাৱত ৰাম চৰিত মৃদু বানী। প্ৰেম সহিত বহু ভাঁতি বখানী ॥
কৰত দণ্ডৱত লিএ উঠাঈ। ৰাখে বহুত বাৰ উৰ লাঈ ॥
স্ৱাগত পূঁছি নিকট বৈঠাৰে। লছিমন সাদৰ চৰন পখাৰে ॥
দো. নানা বিধি বিনতী কৰি প্ৰভু প্ৰসন্ন জিযঁ জানি।
নাৰদ বোলে বচন তব জোৰি সৰোৰুহ পানি ॥ 41 ॥
সুনহু উদাৰ সহজ ৰঘুনাযক। সুন্দৰ অগম সুগম বৰ দাযক ॥
দেহু এক বৰ মাগুঁ স্ৱামী। জদ্যপি জানত অন্তৰজামী ॥
জানহু মুনি তুম্হ মোৰ সুভ্AU। জন সন কবহুঁ কি কৰুঁ দুৰ্AU ॥
কৱন বস্তু অসি প্ৰিয মোহি লাগী। জো মুনিবৰ ন সকহু তুম্হ মাগী ॥
জন কহুঁ কছু অদেয নহিং মোৰেং। অস বিস্ৱাস তজহু জনি ভোৰেম্ ॥
তব নাৰদ বোলে হৰষাঈ । অস বৰ মাগুঁ কৰুঁ ঢিঠাঈ ॥
জদ্যপি প্ৰভু কে নাম অনেকা। শ্ৰুতি কহ অধিক এক তেং একা ॥
ৰাম সকল নামন্হ তে অধিকা। হৌ নাথ অঘ খগ গন বধিকা ॥
দো. ৰাকা ৰজনী ভগতি তৱ ৰাম নাম সোই সোম।
অপৰ নাম উডগন বিমল বসুহুঁ ভগত উৰ ব্যোম ॥ 42(ক) ॥
এৱমস্তু মুনি সন কহেউ কৃপাসিন্ধু ৰঘুনাথ।
তব নাৰদ মন হৰষ অতি প্ৰভু পদ নাযু মাথ ॥ 42(খ) ॥
অতি প্ৰসন্ন ৰঘুনাথহি জানী। পুনি নাৰদ বোলে মৃদু বানী ॥
ৰাম জবহিং প্ৰেৰেউ নিজ মাযা। মোহেহু মোহি সুনহু ৰঘুৰাযা ॥
তব বিবাহ মৈং চাহুঁ কীন্হা। প্ৰভু কেহি কাৰন কৰৈ ন দীন্হা ॥
সুনু মুনি তোহি কহুঁ সহৰোসা। ভজহিং জে মোহি তজি সকল ভৰোসা ॥
কৰুঁ সদা তিন্হ কৈ ৰখৱাৰী। জিমি বালক ৰাখি মহতাৰী ॥
গহ সিসু বচ্ছ অনল অহি ধাঈ। তহঁ ৰাখি জননী অৰগাঈ ॥
প্ৰৌঢ ভেঁ তেহি সুত পৰ মাতা। প্ৰীতি কৰি নহিং পাছিলি বাতা ॥
মোৰে প্ৰৌঢ তনয সম গ্যানী। বালক সুত সম দাস অমানী ॥
জনহি মোৰ বল নিজ বল তাহী। দুহু কহঁ কাম ক্ৰোধ ৰিপু আহী ॥
যহ বিচাৰি পণ্ডিত মোহি ভজহীং। পাএহুঁ গ্যান ভগতি নহিং তজহীম্ ॥
দো. কাম ক্ৰোধ লোভাদি মদ প্ৰবল মোহ কৈ ধাৰি।
তিন্হ মহঁ অতি দাৰুন দুখদ মাযাৰূপী নাৰি ॥ 43 ॥
সুনি মুনি কহ পুৰান শ্ৰুতি সন্তা। মোহ বিপিন কহুঁ নাৰি বসন্তা ॥
জপ তপ নেম জলাশ্ৰয ঝাৰী। হোই গ্ৰীষম সোষি সব নাৰী ॥
কাম ক্ৰোধ মদ মত্সৰ ভেকা। ইন্হহি হৰষপ্ৰদ বৰষা একা ॥
দুৰ্বাসনা কুমুদ সমুদাঈ। তিন্হ কহঁ সৰদ সদা সুখদাঈ ॥
ধৰ্ম সকল সৰসীৰুহ বৃন্দা। হোই হিম তিন্হহি দহি সুখ মন্দা ॥
পুনি মমতা জৱাস বহুতাঈ। পলুহি নাৰি সিসিৰ ৰিতু পাঈ ॥
পাপ উলূক নিকৰ সুখকাৰী। নাৰি নিবিড ৰজনী অঁধিআৰী ॥
বুধি বল সীল সত্য সব মীনা। বনসী সম ত্ৰিয কহহিং প্ৰবীনা ॥
দো. অৱগুন মূল সূলপ্ৰদ প্ৰমদা সব দুখ খানি।
তাতে কীন্হ নিৱাৰন মুনি মৈং যহ জিযঁ জানি ॥ 44 ॥
সুনি ৰঘুপতি কে বচন সুহাএ। মুনি তন পুলক নযন ভৰি আএ ॥
কহহু কৱন প্ৰভু কৈ অসি ৰীতী। সেৱক পৰ মমতা অৰু প্ৰীতী ॥
জে ন ভজহিং অস প্ৰভু ভ্ৰম ত্যাগী। গ্যান ৰঙ্ক নৰ মন্দ অভাগী ॥
পুনি সাদৰ বোলে মুনি নাৰদ। সুনহু ৰাম বিগ্যান বিসাৰদ ॥
সন্তন্হ কে লচ্ছন ৰঘুবীৰা। কহহু নাথ ভৱ ভঞ্জন ভীৰা ॥
সুনু মুনি সন্তন্হ কে গুন কহূঁ। জিন্হ তে মৈং উন্হ কেং বস ৰহূঁ ॥
ষট বিকাৰ জিত অনঘ অকামা। অচল অকিঞ্চন সুচি সুখধামা ॥
অমিতবোধ অনীহ মিতভোগী। সত্যসাৰ কবি কোবিদ জোগী ॥
সাৱধান মানদ মদহীনা। ধীৰ ধৰ্ম গতি পৰম প্ৰবীনা ॥
দো. গুনাগাৰ সংসাৰ দুখ ৰহিত বিগত সন্দেহ ॥
তজি মম চৰন সৰোজ প্ৰিয তিন্হ কহুঁ দেহ ন গেহ ॥ 45 ॥
নিজ গুন শ্ৰৱন সুনত সকুচাহীং। পৰ গুন সুনত অধিক হৰষাহীম্ ॥
সম সীতল নহিং ত্যাগহিং নীতী। সৰল সুভাউ সবহিং সন প্ৰীতী ॥
জপ তপ ব্ৰত দম সঞ্জম নেমা। গুৰু গোবিন্দ বিপ্ৰ পদ প্ৰেমা ॥
শ্ৰদ্ধা ছমা মযত্ৰী দাযা। মুদিতা মম পদ প্ৰীতি অমাযা ॥
বিৰতি বিবেক বিনয বিগ্যানা। বোধ জথাৰথ বেদ পুৰানা ॥
দম্ভ মান মদ কৰহিং ন ক্AU। ভূলি ন দেহিং কুমাৰগ প্AU ॥
গাৱহিং সুনহিং সদা মম লীলা। হেতু ৰহিত পৰহিত ৰত সীলা ॥
মুনি সুনু সাধুন্হ কে গুন জেতে। কহি ন সকহিং সাৰদ শ্ৰুতি তেতে ॥
ছং. কহি সক ন সাৰদ সেষ নাৰদ সুনত পদ পঙ্কজ গহে।
অস দীনবন্ধু কৃপাল অপনে ভগত গুন নিজ মুখ কহে ॥
সিৰু নাহ বাৰহিং বাৰ চৰনন্হি ব্ৰহ্মপুৰ নাৰদ গে ॥
তে ধন্য তুলসীদাস আস বিহাই জে হৰি ৰঁগ ৰঁএ ॥
দো. ৰাৱনাৰি জসু পাৱন গাৱহিং সুনহিং জে লোগ।
ৰাম ভগতি দৃঢ পাৱহিং বিনু বিৰাগ জপ জোগ ॥ 46(ক) ॥
দীপ সিখা সম জুবতি তন মন জনি হোসি পতঙ্গ।
ভজহি ৰাম তজি কাম মদ কৰহি সদা সতসঙ্গ ॥ 46(খ) ॥
মাসপাৰাযণ, বাঈসৱাঁ ৱিশ্ৰাম
ইতি শ্ৰীমদ্ৰামচৰিতমানসে সকলকলিকলুষৱিধ্ৱংসনে তৃতীযঃ সোপানঃ সমাপ্তঃ। (অৰণ্যকাণ্ড সমাপ্ত)

Explore More