Lord Rama

শ্ৰী ৰাম চৰিত মানস - লঙ্কাকাণ্ড

(Shri Ram Charit Manas - Lanka Kanda in Assamese)

Tulsidas

Lanka Kanda is the sixth chapter of the epic Ramcharitmanas, authored by the saint-poet Tulsidas. It chronicles the climactic battle between Lord Rama and the demon king Ravana. This section highlights the victory of righteousness over malevolence, showcasing Lord Rama's divine prowess and the unwavering devotion of Hanuman. Chanting or reading this Kanda is believed to instill courage, remove internal and external obstacles, and foster a spirit of spiritual victory. It serves as a profound meditation on the triumph of truth, duty, and faith, ultimately leading the seeker toward the path of liberation and divine grace.

শ্ৰী গণেশায নমঃ

শ্ৰী জানকীৱল্লভো ৱিজযতে
শ্ৰী ৰামচৰিতমানস
ষষ্ঠ সোপান (লঙ্কাকাণ্ড)
ৰামং কামাৰিসেৱ্যং ভৱভযহৰণং কালমত্তেভসিংহং
যোগীন্দ্ৰং জ্ঞানগম্যং গুণনিধিমজিতং নিৰ্গুণং নিৰ্ৱিকাৰম্।
মাযাতীতং সুৰেশং খলৱধনিৰতং ব্ৰহ্মৱৃন্দৈকদেৱং
ৱন্দে কন্দাৱদাতং সৰসিজনযনং দেৱমুৰ্ৱীশৰূপম্ ॥ 1 ॥
শঙ্খেন্দ্ৱাভমতীৱসুন্দৰতনুং শাৰ্দূলচৰ্মাম্বৰং
কালৱ্যালকৰালভূষণধৰং গঙ্গাশশাঙ্কপ্ৰিযম্।
কাশীশং কলিকল্মষৌঘশমনং কল্যাণকল্পদ্ৰুমং
নৌমীড্যং গিৰিজাপতিং গুণনিধিং কন্দৰ্পহং শঙ্কৰম্ ॥ 2 ॥
যো দদাতি সতাং শম্ভুঃ কৈৱল্যমপি দুৰ্লভম্।
খলানাং দণ্ডকৃদ্যোঽসৌ শঙ্কৰঃ শং তনোতু মে ॥ 3 ॥
দো. লৱ নিমেষ পৰমানু জুগ বৰষ কলপ সৰ চণ্ড।
ভজসি ন মন তেহি ৰাম কো কালু জাসু কোদণ্ড ॥
সো. সিন্ধু বচন সুনি ৰাম সচিৱ বোলি প্ৰভু অস কহেউ।
অব বিলম্বু কেহি কাম কৰহু সেতু উতৰৈ কটকু ॥
সুনহু ভানুকুল কেতু জামৱন্ত কৰ জোৰি কহ।
নাথ নাম তৱ সেতু নৰ চঢই ভৱ সাগৰ তৰিহিম্ ॥
যহ লঘু জলধি তৰত কতি বাৰা। অস সুনি পুনি কহ পৱনকুমাৰা ॥
প্ৰভু প্ৰতাপ বডৱানল ভাৰী। সোষেউ প্ৰথম পযোনিধি বাৰী ॥
তব ৰিপু নাৰী ৰুদন জল ধাৰা। ভৰেউ বহোৰি ভযু তেহিং খাৰা ॥
সুনি অতি উকুতি পৱনসুত কেৰী। হৰষে কপি ৰঘুপতি তন হেৰী ॥
জামৱন্ত বোলে দৌ ভাঈ। নল নীলহি সব কথা সুনাঈ ॥
ৰাম প্ৰতাপ সুমিৰি মন মাহীং। কৰহু সেতু প্ৰযাস কছু নাহীম্ ॥
বোলি লিএ কপি নিকৰ বহোৰী। সকল সুনহু বিনতী কছু মোৰী ॥
ৰাম চৰন পঙ্কজ উৰ ধৰহূ। কৌতুক এক ভালু কপি কৰহূ ॥
ধাৱহু মৰ্কট বিকট বৰূথা। আনহু বিটপ গিৰিন্হ কে জূথা ॥
সুনি কপি ভালু চলে কৰি হূহা। জয ৰঘুবীৰ প্ৰতাপ সমূহা ॥
দো. অতি উতঙ্গ গিৰি পাদপ লীলহিং লেহিং উঠাই।
আনি দেহিং নল নীলহি ৰচহিং তে সেতু বনাই ॥ 1 ॥
সৈল বিসাল আনি কপি দেহীং। কন্দুক ইৱ নল নীল তে লেহীম্ ॥
দেখি সেতু অতি সুন্দৰ ৰচনা। বিহসি কৃপানিধি বোলে বচনা ॥
পৰম ৰম্য উত্তম যহ ধৰনী। মহিমা অমিত জাই নহিং বৰনী ॥
কৰিহুঁ ইহাঁ সম্ভু থাপনা। মোৰে হৃদযঁ পৰম কলপনা ॥
সুনি কপীস বহু দূত পঠাএ। মুনিবৰ সকল বোলি লৈ আএ ॥
লিঙ্গ থাপি বিধিৱত কৰি পূজা। সিৱ সমান প্ৰিয মোহি ন দূজা ॥
সিৱ দ্ৰোহী মম ভগত কহাৱা। সো নৰ সপনেহুঁ মোহি ন পাৱা ॥
সঙ্কৰ বিমুখ ভগতি চহ মোৰী। সো নাৰকী মূঢ মতি থোৰী ॥
দো. সঙ্কৰ প্ৰিয মম দ্ৰোহী সিৱ দ্ৰোহী মম দাস।
তে নৰ কৰহি কলপ ভৰি ধোৰ নৰক মহুঁ বাস ॥ 2 ॥
জে ৰামেস্ৱৰ দৰসনু কৰিহহিং। তে তনু তজি মম লোক সিধৰিহহিম্ ॥
জো গঙ্গাজলু আনি চঢআইহি। সো সাজুজ্য মুক্তি নৰ পাইহি ॥
হোই অকাম জো ছল তজি সেইহি। ভগতি মোৰি তেহি সঙ্কৰ দেইহি ॥
মম কৃত সেতু জো দৰসনু কৰিহী। সো বিনু শ্ৰম ভৱসাগৰ তৰিহী ॥
ৰাম বচন সব কে জিয ভাএ। মুনিবৰ নিজ নিজ আশ্ৰম আএ ॥
গিৰিজা ৰঘুপতি কৈ যহ ৰীতী। সন্তত কৰহিং প্ৰনত পৰ প্ৰীতী ॥
বাঁধা সেতু নীল নল নাগৰ। ৰাম কৃপাঁ জসু ভযু উজাগৰ ॥
বূডহিং আনহি বোৰহিং জেঈ। ভে উপল বোহিত সম তেঈ ॥
মহিমা যহ ন জলধি কি বৰনী। পাহন গুন ন কপিন্হ কি কৰনী ॥
দো0=শ্ৰী ৰঘুবীৰ প্ৰতাপ তে সিন্ধু তৰে পাষান।
তে মতিমন্দ জে ৰাম তজি ভজহিং জাই প্ৰভু আন ॥ 3 ॥
বাঁধি সেতু অতি সুদৃঢ বনাৱা। দেখি কৃপানিধি কে মন ভাৱা ॥
চলী সেন কছু বৰনি ন জাঈ। গৰ্জহিং মৰ্কট ভট সমুদাঈ ॥
সেতুবন্ধ ঢিগ চঢই ৰঘুৰাঈ। চিতৱ কৃপাল সিন্ধু বহুতাঈ ॥
দেখন কহুঁ প্ৰভু কৰুনা কন্দা। প্ৰগট ভে সব জলচৰ বৃন্দা ॥
মকৰ নক্ৰ নানা ঝষ ব্যালা। সত জোজন তন পৰম বিসালা ॥
ঐসেউ এক তিন্হহি জে খাহীং। একন্হ কেং ডৰ তেপি ডেৰাহীম্ ॥
প্ৰভুহি বিলোকহিং টৰহিং ন টাৰে। মন হৰষিত সব ভে সুখাৰে ॥
তিন্হ কী ওট ন দেখিঅ বাৰী। মগন ভে হৰি ৰূপ নিহাৰী ॥
চলা কটকু প্ৰভু আযসু পাঈ। কো কহি সক কপি দল বিপুলাঈ ॥
দো. সেতুবন্ধ ভি ভীৰ অতি কপি নভ পন্থ উডআহিং।
অপৰ জলচৰন্হি ঊপৰ চঢই চঢই পাৰহি জাহিম্ ॥ 4 ॥
অস কৌতুক বিলোকি দ্ৱৌ ভাঈ। বিহঁসি চলে কৃপাল ৰঘুৰাঈ ॥
সেন সহিত উতৰে ৰঘুবীৰা। কহি ন জাই কপি জূথপ ভীৰা ॥
সিন্ধু পাৰ প্ৰভু ডেৰা কীন্হা। সকল কপিন্হ কহুঁ আযসু দীন্হা ॥
খাহু জাই ফল মূল সুহাএ। সুনত ভালু কপি জহঁ তহঁ ধাএ ॥
সব তৰু ফৰে ৰাম হিত লাগী। ৰিতু অৰু কুৰিতু কাল গতি ত্যাগী ॥
খাহিং মধুৰ ফল বটপ হলাৱহিং। লঙ্কা সন্মুখ সিখৰ চলাৱহিম্ ॥
জহঁ কহুঁ ফিৰত নিসাচৰ পাৱহিং। ঘেৰি সকল বহু নাচ নচাৱহিম্ ॥
দসনন্হি কাটি নাসিকা কানা। কহি প্ৰভু সুজসু দেহিং তব জানা ॥
জিন্হ কৰ নাসা কান নিপাতা। তিন্হ ৰাৱনহি কহী সব বাতা ॥
সুনত শ্ৰৱন বাৰিধি বন্ধানা। দস মুখ বোলি উঠা অকুলানা ॥
দো. বান্ধ্যো বননিধি নীৰনিধি জলধি সিন্ধু বাৰীস।
সত্য তোযনিধি কম্পতি উদধি পযোধি নদীস ॥ 5 ॥
নিজ বিকলতা বিচাৰি বহোৰী। বিহঁসি গযু গ্ৰহ কৰি ভয ভোৰী ॥
মন্দোদৰীং সুন্যো প্ৰভু আযো। কৌতুকহীং পাথোধি বঁধাযো ॥
কৰ গহি পতিহি ভৱন নিজ আনী। বোলী পৰম মনোহৰ বানী ॥
চৰন নাই সিৰু অঞ্চলু ৰোপা। সুনহু বচন পিয পৰিহৰি কোপা ॥
নাথ বযৰু কীজে তাহী সোং। বুধি বল সকিঅ জীতি জাহী সোম্ ॥
তুম্হহি ৰঘুপতিহি অন্তৰ কৈসা। খলু খদ্যোত দিনকৰহি জৈসা ॥
অতিবল মধু কৈটভ জেহিং মাৰে। মহাবীৰ দিতিসুত সঙ্ঘাৰে ॥
জেহিং বলি বাঁধি সহজভুজ মাৰা। সোই অৱতৰেউ হৰন মহি ভাৰা ॥
তাসু বিৰোধ ন কীজিঅ নাথা। কাল কৰম জিৱ জাকেং হাথা ॥
দো. ৰামহি সৌপি জানকী নাই কমল পদ মাথ।
সুত কহুঁ ৰাজ সমৰ্পি বন জাই ভজিঅ ৰঘুনাথ ॥ 6 ॥
নাথ দীনদযাল ৰঘুৰাঈ। বাঘু সনমুখ গেঁ ন খাঈ ॥
চাহিঅ কৰন সো সব কৰি বীতে। তুম্হ সুৰ অসুৰ চৰাচৰ জীতে ॥
সন্ত কহহিং অসি নীতি দসানন। চৌথেম্পন জাইহি নৃপ কানন ॥
তাসু ভজন কীজিঅ তহঁ ভৰ্তা। জো কৰ্তা পালক সংহৰ্তা ॥
সোই ৰঘুৱীৰ প্ৰনত অনুৰাগী। ভজহু নাথ মমতা সব ত্যাগী ॥
মুনিবৰ জতনু কৰহিং জেহি লাগী। ভূপ ৰাজু তজি হোহিং বিৰাগী ॥
সোই কোসলধীস ৰঘুৰাযা। আযু কৰন তোহি পৰ দাযা ॥
জৌং পিয মানহু মোৰ সিখাৱন। সুজসু হোই তিহুঁ পুৰ অতি পাৱন ॥
দো. অস কহি নযন নীৰ ভৰি গহি পদ কম্পিত গাত।
নাথ ভজহু ৰঘুনাথহি অচল হোই অহিৱাত ॥ 7 ॥
তব ৰাৱন মযসুতা উঠাঈ। কহৈ লাগ খল নিজ প্ৰভুতাঈ ॥
সুনু তৈ প্ৰিযা বৃথা ভয মানা। জগ জোধা কো মোহি সমানা ॥
বৰুন কুবেৰ পৱন জম কালা। ভুজ বল জিতেউঁ সকল দিগপালা ॥
দেৱ দনুজ নৰ সব বস মোৰেং। কৱন হেতু উপজা ভয তোৰেম্ ॥
নানা বিধি তেহি কহেসি বুঝাঈ। সভাঁ বহোৰি বৈঠ সো জাঈ ॥
মন্দোদৰীং হৃদযঁ অস জানা। কাল বস্য উপজা অভিমানা ॥
সভাঁ আই মন্ত্ৰিন্হ তেংহি বূঝা। কৰব কৱন বিধি ৰিপু সৈং জূঝা ॥
কহহিং সচিৱ সুনু নিসিচৰ নাহা। বাৰ বাৰ প্ৰভু পূছহু কাহা ॥
কহহু কৱন ভয কৰিঅ বিচাৰা। নৰ কপি ভালু অহাৰ হমাৰা ॥
দো. সব কে বচন শ্ৰৱন সুনি কহ প্ৰহস্ত কৰ জোৰি।
নিতি বিৰোধ ন কৰিঅ প্ৰভু মত্ৰিন্ন্হ মতি অতি থোৰি ॥ 8 ॥
কহহিং সচিৱ সঠ ঠকুৰসোহাতী। নাথ ন পূৰ আৱ এহি ভাঁতী ॥
বাৰিধি নাঘি এক কপি আৱা। তাসু চৰিত মন মহুঁ সবু গাৱা ॥
ছুধা ন ৰহী তুম্হহি তব কাহূ। জাৰত নগৰু কস ন ধৰি খাহূ ॥
সুনত নীক আগেং দুখ পাৱা। সচিৱন অস মত প্ৰভুহি সুনাৱা ॥
জেহিং বাৰীস বঁধাযু হেলা। উতৰেউ সেন সমেত সুবেলা ॥
সো ভনু মনুজ খাব হম ভাঈ। বচন কহহিং সব গাল ফুলাঈ ॥
তাত বচন মম সুনু অতি আদৰ। জনি মন গুনহু মোহি কৰি কাদৰ ॥
প্ৰিয বানী জে সুনহিং জে কহহীং। ঐসে নৰ নিকায জগ অহহীম্ ॥
বচন পৰম হিত সুনত কঠোৰে। সুনহিং জে কহহিং তে নৰ প্ৰভু থোৰে ॥
প্ৰথম বসীঠ পঠু সুনু নীতী। সীতা দেই কৰহু পুনি প্ৰীতী ॥
দো. নাৰি পাই ফিৰি জাহিং জৌং তৌ ন বঢআইঅ ৰাৰি।
নাহিং ত সন্মুখ সমৰ মহি তাত কৰিঅ হঠি মাৰি ॥ 9 ॥
যহ মত জৌং মানহু প্ৰভু মোৰা। উভয প্ৰকাৰ সুজসু জগ তোৰা ॥
সুত সন কহ দসকণ্ঠ ৰিসাঈ। অসি মতি সঠ কেহিং তোহি সিখাঈ ॥
অবহীং তে উৰ সংসয হোঈ। বেনুমূল সুত ভযহু ঘমোঈ ॥
সুনি পিতু গিৰা পৰুষ অতি ঘোৰা। চলা ভৱন কহি বচন কঠোৰা ॥
হিত মত তোহি ন লাগত কৈসেং। কাল বিবস কহুঁ ভেষজ জৈসেম্ ॥
সন্ধ্যা সময জানি দসসীসা। ভৱন চলেউ নিৰখত ভুজ বীসা ॥
লঙ্কা সিখৰ উপৰ আগাৰা। অতি বিচিত্ৰ তহঁ হোই অখাৰা ॥
বৈঠ জাই তেহী মন্দিৰ ৰাৱন। লাগে কিন্নৰ গুন গন গাৱন ॥
বাজহিং তাল পখাউজ বীনা। নৃত্য কৰহিং অপছৰা প্ৰবীনা ॥
দো. সুনাসীৰ সত সৰিস সো সন্তত কৰি বিলাস।
পৰম প্ৰবল ৰিপু সীস পৰ তদ্যপি সোচ ন ত্ৰাস ॥ 10 ॥
ইহাঁ সুবেল সৈল ৰঘুবীৰা। উতৰে সেন সহিত অতি ভীৰা ॥
সিখৰ এক উতঙ্গ অতি দেখী। পৰম ৰম্য সম সুভ্ৰ বিসেষী ॥
তহঁ তৰু কিসলয সুমন সুহাএ। লছিমন ৰচি নিজ হাথ ডসাএ ॥
তা পৰ ৰূচিৰ মৃদুল মৃগছালা। তেহীং আসান আসীন কৃপালা ॥
প্ৰভু কৃত সীস কপীস উছঙ্গা। বাম দহিন দিসি চাপ নিষঙ্গা ॥
দুহুঁ কৰ কমল সুধাৰত বানা। কহ লঙ্কেস মন্ত্ৰ লগি কানা ॥
বডভাগী অঙ্গদ হনুমানা। চৰন কমল চাপত বিধি নানা ॥
প্ৰভু পাছেং লছিমন বীৰাসন। কটি নিষঙ্গ কৰ বান সৰাসন ॥
দো. এহি বিধি কৃপা ৰূপ গুন ধাম ৰামু আসীন।
ধন্য তে নৰ এহিং ধ্যান জে ৰহত সদা লযলীন ॥ 11(ক) ॥
পূৰব দিসা বিলোকি প্ৰভু দেখা উদিত মংযক।
কহত সবহি দেখহু সসিহি মৃগপতি সৰিস অসঙ্ক ॥ 11(খ) ॥
পূৰব দিসি গিৰিগুহা নিৱাসী। পৰম প্ৰতাপ তেজ বল ৰাসী ॥
মত্ত নাগ তম কুম্ভ বিদাৰী। সসি কেসৰী গগন বন চাৰী ॥
বিথুৰে নভ মুকুতাহল তাৰা। নিসি সুন্দৰী কেৰ সিঙ্গাৰা ॥
কহ প্ৰভু সসি মহুঁ মেচকতাঈ। কহহু কাহ নিজ নিজ মতি ভাঈ ॥
কহ সুগঈৱ সুনহু ৰঘুৰাঈ। সসি মহুঁ প্ৰগট ভূমি কৈ ঝাঁঈ ॥
মাৰেউ ৰাহু সসিহি কহ কোঈ। উৰ মহঁ পৰী স্যামতা সোঈ ॥
কৌ কহ জব বিধি ৰতি মুখ কীন্হা। সাৰ ভাগ সসি কৰ হৰি লীন্হা ॥
ছিদ্ৰ সো প্ৰগট ইন্দু উৰ মাহীং। তেহি মগ দেখিঅ নভ পৰিছাহীম্ ॥
প্ৰভু কহ গৰল বন্ধু সসি কেৰা। অতি প্ৰিয নিজ উৰ দীন্হ বসেৰা ॥
বিষ সঞ্জুত কৰ নিকৰ পসাৰী। জাৰত বিৰহৱন্ত নৰ নাৰী ॥
দো. কহ হনুমন্ত সুনহু প্ৰভু সসি তুম্হাৰা প্ৰিয দাস।
তৱ মূৰতি বিধু উৰ বসতি সোই স্যামতা অভাস ॥ 12(ক) ॥
নৱান্হপাৰাযণ ॥ সাতৱাঁ ৱিশ্ৰাম
পৱন তনয কে বচন সুনি বিহঁসে ৰামু সুজান।
দচ্ছিন দিসি অৱলোকি প্ৰভু বোলে কৃপা নিধান ॥ 12(খ) ॥
দেখু বিভীষন দচ্ছিন আসা। ঘন ঘম্মড দামিনি বিলাসা ॥
মধুৰ মধুৰ গৰজি ঘন ঘোৰা। হোই বৃষ্টি জনি উপল কঠোৰা ॥
কহত বিভীষন সুনহু কৃপালা। হোই ন তডইত ন বাৰিদ মালা ॥
লঙ্কা সিখৰ উপৰ আগাৰা। তহঁ দসকঙ্ঘৰ দেখ অখাৰা ॥
ছত্ৰ মেঘডম্বৰ সিৰ ধাৰী। সোই জনু জলদ ঘটা অতি কাৰী ॥
মন্দোদৰী শ্ৰৱন তাটঙ্কা। সোই প্ৰভু জনু দামিনী দমঙ্কা ॥
বাজহিং তাল মৃদঙ্গ অনূপা। সোই ৰৱ মধুৰ সুনহু সুৰভূপা ॥
প্ৰভু মুসুকান সমুঝি অভিমানা। চাপ চঢআই বান সন্ধানা ॥
দো. ছত্ৰ মুকুট তাটঙ্ক তব হতে একহীং বান।
সবকেং দেখত মহি পৰে মৰমু ন কোঊ জান ॥ 13(ক) ॥
অস কৌতুক কৰি ৰাম সৰ প্ৰবিসেউ আই নিষঙ্গ।
ৰাৱন সভা সসঙ্ক সব দেখি মহা ৰসভঙ্গ ॥ 13(খ) ॥
কম্প ন ভূমি ন মৰুত বিসেষা। অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ কছু নযন ন দেখা ॥
সোচহিং সব নিজ হৃদয মঝাৰী। অসগুন ভযু ভযঙ্কৰ ভাৰী ॥
দসমুখ দেখি সভা ভয পাঈ। বিহসি বচন কহ জুগুতি বনাঈ ॥
সিৰু গিৰে সন্তত সুভ জাহী। মুকুট পৰে কস অসগুন তাহী ॥
সযন কৰহু নিজ নিজ গৃহ জাঈ। গৱনে ভৱন সকল সিৰ নাঈ ॥
মন্দোদৰী সোচ উৰ বসেঊ। জব তে শ্ৰৱনপূৰ মহি খসেঊ ॥
সজল নযন কহ জুগ কৰ জোৰী। সুনহু প্ৰানপতি বিনতী মোৰী ॥
কন্ত ৰাম বিৰোধ পৰিহৰহূ। জানি মনুজ জনি হঠ মন ধৰহূ ॥
দো. বিস্ৱৰুপ ৰঘুবংস মনি কৰহু বচন বিস্ৱাসু।
লোক কল্পনা বেদ কৰ অঙ্গ অঙ্গ প্ৰতি জাসু ॥ 14 ॥
পদ পাতাল সীস অজ ধামা। অপৰ লোক অঁগ অঁগ বিশ্ৰামা ॥
ভৃকুটি বিলাস ভযঙ্কৰ কালা। নযন দিৱাকৰ কচ ঘন মালা ॥
জাসু ঘ্ৰান অস্ৱিনীকুমাৰা। নিসি অৰু দিৱস নিমেষ অপাৰা ॥
শ্ৰৱন দিসা দস বেদ বখানী। মাৰুত স্ৱাস নিগম নিজ বানী ॥
অধৰ লোভ জম দসন কৰালা। মাযা হাস বাহু দিগপালা ॥
আনন অনল অম্বুপতি জীহা। উতপতি পালন প্ৰলয সমীহা ॥
ৰোম ৰাজি অষ্টাদস ভাৰা। অস্থি সৈল সৰিতা নস জাৰা ॥
উদৰ উদধি অধগো জাতনা। জগময প্ৰভু কা বহু কলপনা ॥
দো. অহঙ্কাৰ সিৱ বুদ্ধি অজ মন সসি চিত্ত মহান।
মনুজ বাস সচৰাচৰ ৰুপ ৰাম ভগৱান ॥ 15 ক ॥
অস বিচাৰি সুনু প্ৰানপতি প্ৰভু সন বযৰু বিহাই।
প্ৰীতি কৰহু ৰঘুবীৰ পদ মম অহিৱাত ন জাই ॥ 15 খ ॥
বিহঁসা নাৰি বচন সুনি কানা। অহো মোহ মহিমা বলৱানা ॥
নাৰি সুভাউ সত্য সব কহহীং। অৱগুন আঠ সদা উৰ ৰহহীম্ ॥
সাহস অনৃত চপলতা মাযা। ভয অবিবেক অসৌচ অদাযা ॥
ৰিপু কৰ ৰুপ সকল তৈং গাৱা। অতি বিসাল ভয মোহি সুনাৱা ॥
সো সব প্ৰিযা সহজ বস মোৰেং। সমুঝি পৰা প্ৰসাদ অব তোৰেম্ ॥
জানিউঁ প্ৰিযা তোৰি চতুৰাঈ। এহি বিধি কহহু মোৰি প্ৰভুতাঈ ॥
তৱ বতকহী গূঢ মৃগলোচনি। সমুঝত সুখদ সুনত ভয মোচনি ॥
মন্দোদৰি মন মহুঁ অস ঠযূ। পিযহি কাল বস মতিভ্ৰম ভযূ ॥
দো. এহি বিধি কৰত বিনোদ বহু প্ৰাত প্ৰগট দসকন্ধ।
সহজ অসঙ্ক লঙ্কপতি সভাঁ গযু মদ অন্ধ ॥ 16(ক) ॥
সো. ফূলহ ফৰি ন বেত জদপি সুধা বৰষহিং জলদ।
মূৰুখ হৃদযঁ ন চেত জৌং গুৰ মিলহিং বিৰঞ্চি সম ॥ 16(খ) ॥
ইহাঁ প্ৰাত জাগে ৰঘুৰাঈ। পূছা মত সব সচিৱ বোলাঈ ॥
কহহু বেগি কা কৰিঅ উপাঈ। জামৱন্ত কহ পদ সিৰু নাঈ ॥
সুনু সৰ্বগ্য সকল উৰ বাসী। বুধি বল তেজ ধৰ্ম গুন ৰাসী ॥
মন্ত্ৰ কহুঁ নিজ মতি অনুসাৰা। দূত পঠাইঅ বালিকুমাৰা ॥
নীক মন্ত্ৰ সব কে মন মানা। অঙ্গদ সন কহ কৃপানিধানা ॥
বালিতনয বুধি বল গুন ধামা। লঙ্কা জাহু তাত মম কামা ॥
বহুত বুঝাই তুম্হহি কা কহূঁ। পৰম চতুৰ মৈং জানত অহূঁ ॥
কাজু হমাৰ তাসু হিত হোঈ। ৰিপু সন কৰেহু বতকহী সোঈ ॥
সো. প্ৰভু অগ্যা ধৰি সীস চৰন বন্দি অঙ্গদ উঠেউ।
সোই গুন সাগৰ ঈস ৰাম কৃপা জা পৰ কৰহু ॥ 17(ক) ॥
স্ৱযং সিদ্ধ সব কাজ নাথ মোহি আদৰু দিযু।
অস বিচাৰি জুবৰাজ তন পুলকিত হৰষিত হিযু ॥ 17(খ) ॥
বন্দি চৰন উৰ ধৰি প্ৰভুতাঈ। অঙ্গদ চলেউ সবহি সিৰু নাঈ ॥
প্ৰভু প্ৰতাপ উৰ সহজ অসঙ্কা। ৰন বাঁকুৰা বালিসুত বঙ্কা ॥
পুৰ পৈঠত ৰাৱন কৰ বেটা। খেলত ৰহা সো হোই গৈ ভৈণ্টা ॥
বাতহিং বাত কৰষ বঢই আঈ। জুগল অতুল বল পুনি তৰুনাঈ ॥
তেহি অঙ্গদ কহুঁ লাত উঠাঈ। গহি পদ পটকেউ ভূমি ভৱাঁঈ ॥
নিসিচৰ নিকৰ দেখি ভট ভাৰী। জহঁ তহঁ চলে ন সকহিং পুকাৰী ॥
এক এক সন মৰমু ন কহহীং। সমুঝি তাসু বধ চুপ কৰি ৰহহীম্ ॥
ভযু কোলাহল নগৰ মঝাৰী। আৱা কপি লঙ্কা জেহীং জাৰী ॥
অব ধৌং কহা কৰিহি কৰতাৰা। অতি সভীত সব কৰহিং বিচাৰা ॥
বিনু পূছেং মগু দেহিং দিখাঈ। জেহি বিলোক সোই জাই সুখাঈ ॥
দো. গযু সভা দৰবাৰ তব সুমিৰি ৰাম পদ কঞ্জ।
সিংহ ঠৱনি ইত উত চিতৱ ধীৰ বীৰ বল পুঞ্জ ॥ 18 ॥
তুৰত নিসাচৰ এক পঠাৱা। সমাচাৰ ৰাৱনহি জনাৱা ॥
সুনত বিহঁসি বোলা দসসীসা। আনহু বোলি কহাঁ কৰ কীসা ॥
আযসু পাই দূত বহু ধাএ। কপিকুঞ্জৰহি বোলি লৈ আএ ॥
অঙ্গদ দীখ দসানন বৈংসেং। সহিত প্ৰান কজ্জলগিৰি জৈসেম্ ॥
ভুজা বিটপ সিৰ সৃঙ্গ সমানা। ৰোমাৱলী লতা জনু নানা ॥
মুখ নাসিকা নযন অৰু কানা। গিৰি কন্দৰা খোহ অনুমানা ॥
গযু সভাঁ মন নেকু ন মুৰা। বালিতনয অতিবল বাঁকুৰা ॥
উঠে সভাসদ কপি কহুঁ দেখী। ৰাৱন উৰ ভা ক্ৰৌধ বিসেষী ॥
দো. জথা মত্ত গজ জূথ মহুঁ পঞ্চানন চলি জাই।
ৰাম প্ৰতাপ সুমিৰি মন বৈঠ সভাঁ সিৰু নাই ॥ 19 ॥
কহ দসকণ্ঠ কৱন তৈং বন্দৰ। মৈং ৰঘুবীৰ দূত দসকন্ধৰ ॥
মম জনকহি তোহি ৰহী মিতাঈ। তৱ হিত কাৰন আযুঁ ভাঈ ॥
উত্তম কুল পুলস্তি কৰ নাতী। সিৱ বিৰঞ্চি পূজেহু বহু ভাঁতী ॥
বৰ পাযহু কীন্হেহু সব কাজা। জীতেহু লোকপাল সব ৰাজা ॥
নৃপ অভিমান মোহ বস কিম্বা। হৰি আনিহু সীতা জগদম্বা ॥
অব সুভ কহা সুনহু তুম্হ মোৰা। সব অপৰাধ ছমিহি প্ৰভু তোৰা ॥
দসন গহহু তৃন কণ্ঠ কুঠাৰী। পৰিজন সহিত সঙ্গ নিজ নাৰী ॥
সাদৰ জনকসুতা কৰি আগেং। এহি বিধি চলহু সকল ভয ত্যাগেম্ ॥
দো. প্ৰনতপাল ৰঘুবংসমনি ত্ৰাহি ত্ৰাহি অব মোহি।
আৰত গিৰা সুনত প্ৰভু অভয কৰৈগো তোহি ॥ 20 ॥
ৰে কপিপোত বোলু সম্ভাৰী। মূঢ ন জানেহি মোহি সুৰাৰী ॥
কহু নিজ নাম জনক কৰ ভাঈ। কেহি নাতেং মানিঐ মিতাঈ ॥
অঙ্গদ নাম বালি কৰ বেটা। তাসোং কবহুঁ ভী হী ভেটা ॥
অঙ্গদ বচন সুনত সকুচানা। ৰহা বালি বানৰ মৈং জানা ॥
অঙ্গদ তহীং বালি কৰ বালক। উপজেহু বংস অনল কুল ঘালক ॥
গৰ্ভ ন গযহু ব্যৰ্থ তুম্হ জাযহু। নিজ মুখ তাপস দূত কহাযহু ॥
অব কহু কুসল বালি কহঁ অহী। বিহঁসি বচন তব অঙ্গদ কহী ॥
দিন দস গেঁ বালি পহিং জাঈ। বূঝেহু কুসল সখা উৰ লাঈ ॥
ৰাম বিৰোধ কুসল জসি হোঈ। সো সব তোহি সুনাইহি সোঈ ॥
সুনু সঠ ভেদ হোই মন তাকেং। শ্ৰীৰঘুবীৰ হৃদয নহিং জাকেম্ ॥
দো. হম কুল ঘালক সত্য তুম্হ কুল পালক দসসীস।
অন্ধু বধিৰ ন অস কহহিং নযন কান তৱ বীস ॥ 21।
সিৱ বিৰঞ্চি সুৰ মুনি সমুদাঈ। চাহত জাসু চৰন সেৱকাঈ ॥
তাসু দূত হোই হম কুল বোৰা। ঐসিহুঁ মতি উৰ বিহৰ ন তোৰা ॥
সুনি কঠোৰ বানী কপি কেৰী। কহত দসানন নযন তৰেৰী ॥
খল তৱ কঠিন বচন সব সহূঁ। নীতি ধৰ্ম মৈং জানত অহূঁ ॥
কহ কপি ধৰ্মসীলতা তোৰী। হমহুঁ সুনী কৃত পৰ ত্ৰিয চোৰী ॥
দেখী নযন দূত ৰখৱাৰী। বূডই ন মৰহু ধৰ্ম ব্ৰতধাৰী ॥
কান নাক বিনু ভগিনি নিহাৰী। ছমা কীন্হি তুম্হ ধৰ্ম বিচাৰী ॥
ধৰ্মসীলতা তৱ জগ জাগী। পাৱা দৰসু হমহুঁ বডভাগী ॥
দো. জনি জল্পসি জড জন্তু কপি সঠ বিলোকু মম বাহু।
লোকপাল বল বিপুল সসি গ্ৰসন হেতু সব ৰাহু ॥ 22(ক) ॥
পুনি নভ সৰ মম কৰ নিকৰ কমলন্হি পৰ কৰি বাস।
সোভত ভযু মৰাল ইৱ সম্ভু সহিত কৈলাস ॥ 22(খ) ॥
তুম্হৰে কটক মাঝ সুনু অঙ্গদ। মো সন ভিৰিহি কৱন জোধা বদ ॥
তৱ প্ৰভু নাৰি বিৰহঁ বলহীনা। অনুজ তাসু দুখ দুখী মলীনা ॥
তুম্হ সুগ্ৰীৱ কূলদ্ৰুম দোঊ। অনুজ হমাৰ ভীৰু অতি সোঊ ॥
জামৱন্ত মন্ত্ৰী অতি বূঢআ। সো কি হোই অব সমৰাৰূঢআ ॥
সিল্পি কৰ্ম জানহিং নল নীলা। হৈ কপি এক মহা বলসীলা ॥
আৱা প্ৰথম নগৰু জেংহিং জাৰা। সুনত বচন কহ বালিকুমাৰা ॥
সত্য বচন কহু নিসিচৰ নাহা। সাঁচেহুঁ কীস কীন্হ পুৰ দাহা ॥
ৰাৱন নগৰ অল্প কপি দহী। সুনি অস বচন সত্য কো কহী ॥
জো অতি সুভট সৰাহেহু ৰাৱন। সো সুগ্ৰীৱ কেৰ লঘু ধাৱন ॥
চলি বহুত সো বীৰ ন হোঈ। পঠৱা খবৰি লেন হম সোঈ ॥
দো. সত্য নগৰু কপি জাৰেউ বিনু প্ৰভু আযসু পাই।
ফিৰি ন গযু সুগ্ৰীৱ পহিং তেহিং ভয ৰহা লুকাই ॥ 23(ক) ॥
সত্য কহহি দসকণ্ঠ সব মোহি ন সুনি কছু কোহ।
কৌ ন হমাৰেং কটক অস তো সন লৰত জো সোহ ॥ 23(খ) ॥
প্ৰীতি বিৰোধ সমান সন কৰিঅ নীতি অসি আহি।
জৌং মৃগপতি বধ মেডউকন্হি ভল কি কহি কৌ তাহি ॥ 23(গ) ॥
জদ্যপি লঘুতা ৰাম কহুঁ তোহি বধেং বড দোষ।
তদপি কঠিন দসকণ্ঠ সুনু ছত্ৰ জাতি কৰ ৰোষ ॥ 23(ঘ) ॥
বক্ৰ উক্তি ধনু বচন সৰ হৃদয দহেউ ৰিপু কীস।
প্ৰতিউত্তৰ সডসিন্হ মনহুঁ কাঢত ভট দসসীস ॥ 23(ঙ) ॥
হঁসি বোলেউ দসমৌলি তব কপি কৰ বড গুন এক।
জো প্ৰতিপালি তাসু হিত কৰি উপায অনেক ॥ 23(ছ) ॥
ধন্য কীস জো নিজ প্ৰভু কাজা। জহঁ তহঁ নাচি পৰিহৰি লাজা ॥
নাচি কূদি কৰি লোগ ৰিঝাঈ। পতি হিত কৰি ধৰ্ম নিপুনাঈ ॥
অঙ্গদ স্ৱামিভক্ত তৱ জাতী। প্ৰভু গুন কস ন কহসি এহি ভাঁতী ॥
মৈং গুন গাহক পৰম সুজানা। তৱ কটু ৰটনি কৰুঁ নহিং কানা ॥
কহ কপি তৱ গুন গাহকতাঈ। সত্য পৱনসুত মোহি সুনাঈ ॥
বন বিধংসি সুত বধি পুৰ জাৰা। তদপি ন তেহিং কছু কৃত অপকাৰা ॥
সোই বিচাৰি তৱ প্ৰকৃতি সুহাঈ। দসকন্ধৰ মৈং কীন্হি ঢিঠাঈ ॥
দেখেউঁ আই জো কছু কপি ভাষা। তুম্হৰেং লাজ ন ৰোষ ন মাখা ॥
জৌং অসি মতি পিতু খাএ কীসা। কহি অস বচন হঁসা দসসীসা ॥
পিতহি খাই খাতেউঁ পুনি তোহী। অবহীং সমুঝি পৰা কছু মোহী ॥
বালি বিমল জস ভাজন জানী। হতুঁ ন তোহি অধম অভিমানী ॥
কহু ৰাৱন ৰাৱন জগ কেতে। মৈং নিজ শ্ৰৱন সুনে সুনু জেতে ॥
বলিহি জিতন এক গযু পতালা। ৰাখেউ বাঁধি সিসুন্হ হযসালা ॥
খেলহিং বালক মাৰহিং জাঈ। দযা লাগি বলি দীন্হ ছোডআঈ ॥
এক বহোৰি সহসভুজ দেখা। ধাই ধৰা জিমি জন্তু বিসেষা ॥
কৌতুক লাগি ভৱন লৈ আৱা। সো পুলস্তি মুনি জাই ছোডআৱা ॥
দো. এক কহত মোহি সকুচ অতি ৰহা বালি কী কাঁখ।
ইন্হ মহুঁ ৰাৱন তৈং কৱন সত্য বদহি তজি মাখ ॥ 24 ॥
সুনু সঠ সোই ৰাৱন বলসীলা। হৰগিৰি জান জাসু ভুজ লীলা ॥
জান উমাপতি জাসু সুৰাঈ। পূজেউঁ জেহি সিৰ সুমন চঢআঈ ॥
সিৰ সৰোজ নিজ কৰন্হি উতাৰী। পূজেউঁ অমিত বাৰ ত্ৰিপুৰাৰী ॥
ভুজ বিক্ৰম জানহিং দিগপালা। সঠ অজহূঁ জিন্হ কেং উৰ সালা ॥
জানহিং দিগ্গজ উৰ কঠিনাঈ। জব জব ভিৰুঁ জাই বৰিআঈ ॥
জিন্হ কে দসন কৰাল ন ফূটে। উৰ লাগত মূলক ইৱ টূটে ॥
জাসু চলত ডোলতি ইমি ধৰনী। চঢত মত্ত গজ জিমি লঘু তৰনী ॥
সোই ৰাৱন জগ বিদিত প্ৰতাপী। সুনেহি ন শ্ৰৱন অলীক প্ৰলাপী ॥
দো. তেহি ৰাৱন কহঁ লঘু কহসি নৰ কৰ কৰসি বখান।
ৰে কপি বৰ্বৰ খৰ্ব খল অব জানা তৱ গ্যান ॥ 25 ॥
সুনি অঙ্গদ সকোপ কহ বানী। বোলু সঁভাৰি অধম অভিমানী ॥
সহসবাহু ভুজ গহন অপাৰা। দহন অনল সম জাসু কুঠাৰা ॥
জাসু পৰসু সাগৰ খৰ ধাৰা। বূডএ নৃপ অগনিত বহু বাৰা ॥
তাসু গৰ্ব জেহি দেখত ভাগা। সো নৰ ক্যোং দসসীস অভাগা ॥
ৰাম মনুজ কস ৰে সঠ বঙ্গা। ধন্ৱী কামু নদী পুনি গঙ্গা ॥
পসু সুৰধেনু কল্পতৰু ৰূখা। অন্ন দান অৰু ৰস পীযূষা ॥
বৈনতেয খগ অহি সহসানন। চিন্তামনি পুনি উপল দসানন ॥
সুনু মতিমন্দ লোক বৈকুণ্ঠা। লাভ কি ৰঘুপতি ভগতি অকুণ্ঠা ॥
দো. সেন সহিত তব মান মথি বন উজাৰি পুৰ জাৰি ॥
কস ৰে সঠ হনুমান কপি গযু জো তৱ সুত মাৰি ॥ 26 ॥
সুনু ৰাৱন পৰিহৰি চতুৰাঈ। ভজসি ন কৃপাসিন্ধু ৰঘুৰাঈ ॥
জৌ খল ভেসি ৰাম কৰ দ্ৰোহী। ব্ৰহ্ম ৰুদ্ৰ সক ৰাখি ন তোহী ॥
মূঢ বৃথা জনি মাৰসি গালা। ৰাম বযৰ অস হোইহি হালা ॥
তৱ সিৰ নিকৰ কপিন্হ কে আগেং। পৰিহহিং ধৰনি ৰাম সৰ লাগেম্ ॥
তে তৱ সিৰ কন্দুক সম নানা। খেলহহিং ভালু কীস চৌগানা ॥
জবহিং সমৰ কোপহি ৰঘুনাযক। ছুটিহহিং অতি কৰাল বহু সাযক ॥
তব কি চলিহি অস গাল তুম্হাৰা। অস বিচাৰি ভজু ৰাম উদাৰা ॥
সুনত বচন ৰাৱন পৰজৰা। জৰত মহানল জনু ঘৃত পৰা ॥
দো. কুম্ভকৰন অস বন্ধু মম সুত প্ৰসিদ্ধ সক্ৰাৰি।
মোৰ পৰাক্ৰম নহিং সুনেহি জিতেউঁ চৰাচৰ ঝাৰি ॥ 27 ॥
সঠ সাখামৃগ জোৰি সহাঈ। বাঁধা সিন্ধু ইহি প্ৰভুতাঈ ॥
নাঘহিং খগ অনেক বাৰীসা। সূৰ ন হোহিং তে সুনু সব কীসা ॥
মম ভুজ সাগৰ বল জল পূৰা। জহঁ বূডএ বহু সুৰ নৰ সূৰা ॥
বীস পযোধি অগাধ অপাৰা। কো অস বীৰ জো পাইহি পাৰা ॥
দিগপালন্হ মৈং নীৰ ভৰাৱা। ভূপ সুজস খল মোহি সুনাৱা ॥
জৌং পৈ সমৰ সুভট তৱ নাথা। পুনি পুনি কহসি জাসু গুন গাথা ॥
তৌ বসীঠ পঠৱত কেহি কাজা। ৰিপু সন প্ৰীতি কৰত নহিং লাজা ॥
হৰগিৰি মথন নিৰখু মম বাহূ। পুনি সঠ কপি নিজ প্ৰভুহি সৰাহূ ॥
দো. সূৰ কৱন ৰাৱন সৰিস স্ৱকৰ কাটি জেহিং সীস।
হুনে অনল অতি হৰষ বহু বাৰ সাখি গৌৰীস ॥ 28 ॥
জৰত বিলোকেউঁ জবহিং কপালা। বিধি কে লিখে অঙ্ক নিজ ভালা ॥
নৰ কেং কৰ আপন বধ বাঁচী। হসেউঁ জানি বিধি গিৰা অসাঁচী ॥
সৌ মন সমুঝি ত্ৰাস নহিং মোৰেং। লিখা বিৰঞ্চি জৰঠ মতি ভোৰেম্ ॥
আন বীৰ বল সঠ মম আগেং। পুনি পুনি কহসি লাজ পতি ত্যাগে ॥
কহ অঙ্গদ সলজ্জ জগ মাহীং। ৰাৱন তোহি সমান কৌ নাহীম্ ॥
লাজৱন্ত তৱ সহজ সুভ্AU। নিজ মুখ নিজ গুন কহসি ন ক্AU ॥
সিৰ অৰু সৈল কথা চিত ৰহী। তাতে বাৰ বীস তৈং কহী ॥
সো ভুজবল ৰাখেউ উৰ ঘালী। জীতেহু সহসবাহু বলি বালী ॥
সুনু মতিমন্দ দেহি অব পূৰা। কাটেং সীস কি হোইঅ সূৰা ॥
ইন্দ্ৰজালি কহু কহিঅ ন বীৰা। কাটি নিজ কৰ সকল সৰীৰা ॥
দো. জৰহিং পতঙ্গ মোহ বস ভাৰ বহহিং খৰ বৃন্দ।
তে নহিং সূৰ কহাৱহিং সমুঝি দেখু মতিমন্দ ॥ 29 ॥
অব জনি বতবঢআৱ খল কৰহী। সুনু মম বচন মান পৰিহৰহী ॥
দসমুখ মৈং ন বসীঠীং আযুঁ। অস বিচাৰি ৰঘুবীষ পঠাযুঁ ॥
বাৰ বাৰ অস কহি কৃপালা। নহিং গজাৰি জসু বধেং সৃকালা ॥
মন মহুঁ সমুঝি বচন প্ৰভু কেৰে। সহেউঁ কঠোৰ বচন সঠ তেৰে ॥
নাহিং ত কৰি মুখ ভঞ্জন তোৰা। লৈ জাতেউঁ সীতহি বৰজোৰা ॥
জানেউঁ তৱ বল অধম সুৰাৰী। সূনেং হৰি আনিহি পৰনাৰী ॥
তৈং নিসিচৰ পতি গৰ্ব বহূতা। মৈং ৰঘুপতি সেৱক কৰ দূতা ॥
জৌং ন ৰাম অপমানহি ডৰুঁ। তোহি দেখত অস কৌতুক কৰূঁ ॥
দো. তোহি পটকি মহি সেন হতি চৌপট কৰি তৱ গাউঁ।
তৱ জুবতিন্হ সমেত সঠ জনকসুতহি লৈ জাউঁ ॥ 30 ॥
জৌ অস কৰৌং তদপি ন বডআঈ। মুএহি বধেং নহিং কছু মনুসাঈ ॥
কৌল কামবস কৃপিন বিমূঢআ। অতি দৰিদ্ৰ অজসী অতি বূঢআ ॥
সদা ৰোগবস সন্তত ক্ৰোধী। বিষ্নু বিমূখ শ্ৰুতি সন্ত বিৰোধী ॥
তনু পোষক নিন্দক অঘ খানী। জীৱন সৱ সম চৌদহ প্ৰানী ॥
অস বিচাৰি খল বধুঁ ন তোহী। অব জনি ৰিস উপজাৱসি মোহী ॥
সুনি সকোপ কহ নিসিচৰ নাথা। অধৰ দসন দসি মীজত হাথা ॥
ৰে কপি অধম মৰন অব চহসী। ছোটে বদন বাত বডই কহসী ॥
কটু জল্পসি জড কপি বল জাকেং। বল প্ৰতাপ বুধি তেজ ন তাকেম্ ॥
দো. অগুন অমান জানি তেহি দীন্হ পিতা বনবাস।
সো দুখ অৰু জুবতী বিৰহ পুনি নিসি দিন মম ত্ৰাস ॥ 31(ক) ॥
জিন্হ কে বল কৰ গৰ্ব তোহি ঐসে মনুজ অনেক।
খাহীং নিসাচৰ দিৱস নিসি মূঢ সমুঝু তজি টেক ॥ 31(খ) ॥
জব তেহিং কীন্হ ৰাম কৈ নিন্দা। ক্ৰোধৱন্ত অতি ভযু কপিন্দা ॥
হৰি হৰ নিন্দা সুনি জো কানা। হোই পাপ গোঘাত সমানা ॥
কটকটান কপিকুঞ্জৰ ভাৰী। দুহু ভুজদণ্ড তমকি মহি মাৰী ॥
ডোলত ধৰনি সভাসদ খসে। চলে ভাজি ভয মাৰুত গ্ৰসে ॥
গিৰত সঁভাৰি উঠা দসকন্ধৰ। ভূতল পৰে মুকুট অতি সুন্দৰ ॥
কছু তেহিং লৈ নিজ সিৰন্হি সঁৱাৰে। কছু অঙ্গদ প্ৰভু পাস পবাৰে ॥
আৱত মুকুট দেখি কপি ভাগে। দিনহীং লূক পৰন বিধি লাগে ॥
কী ৰাৱন কৰি কোপ চলাএ। কুলিস চাৰি আৱত অতি ধাএ ॥
কহ প্ৰভু হঁসি জনি হৃদযঁ ডেৰাহূ। লূক ন অসনি কেতু নহিং ৰাহূ ॥
এ কিৰীট দসকন্ধৰ কেৰে। আৱত বালিতনয কে প্ৰেৰে ॥
দো. তৰকি পৱনসুত কৰ গহে আনি ধৰে প্ৰভু পাস।
কৌতুক দেখহিং ভালু কপি দিনকৰ সৰিস প্ৰকাস ॥ 32(ক) ॥
উহাঁ সকোঽপি দসানন সব সন কহত ৰিসাই।
ধৰহু কপিহি ধৰি মাৰহু সুনি অঙ্গদ মুসুকাই ॥ 32(খ) ॥
এহি বিধি বেগি সূভট সব ধাৱহু। খাহু ভালু কপি জহঁ জহঁ পাৱহু ॥
মৰ্কটহীন কৰহু মহি জাঈ। জিঅত ধৰহু তাপস দ্ৱৌ ভাঈ ॥
পুনি সকোপ বোলেউ জুবৰাজা। গাল বজাৱত তোহি ন লাজা ॥
মৰু গৰ কাটি নিলজ কুলঘাতী। বল বিলোকি বিহৰতি নহিং ছাতী ॥
ৰে ত্ৰিয চোৰ কুমাৰগ গামী। খল মল ৰাসি মন্দমতি কামী ॥
সন্যপাত জল্পসি দুৰ্বাদা। ভেসি কালবস খল মনুজাদা ॥
যাকো ফলু পাৱহিগো আগেং। বানৰ ভালু চপেটন্হি লাগেম্ ॥
ৰামু মনুজ বোলত অসি বানী। গিৰহিং ন তৱ ৰসনা অভিমানী ॥
গিৰিহহিং ৰসনা সংসয নাহীং। সিৰন্হি সমেত সমৰ মহি মাহীম্ ॥
সো. সো নৰ ক্যোং দসকন্ধ বালি বধ্যো জেহিং এক সৰ।
বীসহুঁ লোচন অন্ধ ধিগ তৱ জন্ম কুজাতি জড ॥ 33(ক) ॥
তব সোনিত কী প্যাস তৃষিত ৰাম সাযক নিকৰ।
তজুঁ তোহি তেহি ত্ৰাস কটু জল্পক নিসিচৰ অধম ॥ 33(খ) ॥
মৈ তৱ দসন তোৰিবে লাযক। আযসু মোহি ন দীন্হ ৰঘুনাযক ॥
অসি ৰিস হোতি দসু মুখ তোৰৌং। লঙ্কা গহি সমুদ্ৰ মহঁ বোৰৌম্ ॥
গূলৰি ফল সমান তৱ লঙ্কা। বসহু মধ্য তুম্হ জন্তু অসঙ্কা ॥
মৈং বানৰ ফল খাত ন বাৰা। আযসু দীন্হ ন ৰাম উদাৰা ॥
জুগতি সুনত ৰাৱন মুসুকাঈ। মূঢ সিখিহি কহঁ বহুত ঝুঠাঈ ॥
বালি ন কবহুঁ গাল অস মাৰা। মিলি তপসিন্হ তৈং ভেসি লবাৰা ॥
সাঁচেহুঁ মৈং লবাৰ ভুজ বীহা। জৌং ন উপাৰিউঁ তৱ দস জীহা ॥
সমুঝি ৰাম প্ৰতাপ কপি কোপা। সভা মাঝ পন কৰি পদ ৰোপা ॥
জৌং মম চৰন সকসি সঠ টাৰী। ফিৰহিং ৰামু সীতা মৈং হাৰী ॥
সুনহু সুভট সব কহ দসসীসা। পদ গহি ধৰনি পছাৰহু কীসা ॥
ইন্দ্ৰজীত আদিক বলৱানা। হৰষি উঠে জহঁ তহঁ ভট নানা ॥
ঝপটহিং কৰি বল বিপুল উপাঈ। পদ ন টৰি বৈঠহিং সিৰু নাঈ ॥
পুনি উঠি ঝপটহীং সুৰ আৰাতী। টৰি ন কীস চৰন এহি ভাঁতী ॥
পুৰুষ কুজোগী জিমি উৰগাৰী। মোহ বিটপ নহিং সকহিং উপাৰী ॥
দো. কোটিন্হ মেঘনাদ সম সুভট উঠে হৰষাই।
ঝপটহিং টৰৈ ন কপি চৰন পুনি বৈঠহিং সিৰ নাই ॥ 34(ক) ॥
ভূমি ন ছাঁডত কপি চৰন দেখত ৰিপু মদ ভাগ ॥
কোটি বিঘ্ন তে সন্ত কৰ মন জিমি নীতি ন ত্যাগ ॥ 34(খ) ॥
কপি বল দেখি সকল হিযঁ হাৰে। উঠা আপু কপি কেং পৰচাৰে ॥
গহত চৰন কহ বালিকুমাৰা। মম পদ গহেং ন তোৰ উবাৰা ॥
গহসি ন ৰাম চৰন সঠ জাঈ। সুনত ফিৰা মন অতি সকুচাঈ ॥
ভযু তেজহত শ্ৰী সব গী। মধ্য দিৱস জিমি সসি সোহী ॥
সিঙ্ঘাসন বৈঠেউ সিৰ নাঈ। মানহুঁ সম্পতি সকল গঁৱাঈ ॥
জগদাতমা প্ৰানপতি ৰামা। তাসু বিমুখ কিমি লহ বিশ্ৰামা ॥
উমা ৰাম কী ভৃকুটি বিলাসা। হোই বিস্ৱ পুনি পাৱি নাসা ॥
তৃন তে কুলিস কুলিস তৃন কৰী। তাসু দূত পন কহু কিমি টৰী ॥
পুনি কপি কহী নীতি বিধি নানা। মান ন তাহি কালু নিঅৰানা ॥
ৰিপু মদ মথি প্ৰভু সুজসু সুনাযো। যহ কহি চল্যো বালি নৃপ জাযো ॥
হতৌং ন খেত খেলাই খেলাঈ। তোহি অবহিং কা কৰৌং বডআঈ ॥
প্ৰথমহিং তাসু তনয কপি মাৰা। সো সুনি ৰাৱন ভযু দুখাৰা ॥
জাতুধান অঙ্গদ পন দেখী। ভয ব্যাকুল সব ভে বিসেষী ॥
দো. ৰিপু বল ধৰষি হৰষি কপি বালিতনয বল পুঞ্জ।
পুলক সৰীৰ নযন জল গহে ৰাম পদ কঞ্জ ॥ 35(ক) ॥
সাঁঝ জানি দসকন্ধৰ ভৱন গযু বিলখাই।
মন্দোদৰী ৰাৱনহি বহুৰি কহা সমুঝাই ॥ (খ) ॥
কন্ত সমুঝি মন তজহু কুমতিহী। সোহ ন সমৰ তুম্হহি ৰঘুপতিহী ॥
ৰামানুজ লঘু ৰেখ খচাঈ। সৌ নহিং নাঘেহু অসি মনুসাঈ ॥
পিয তুম্হ তাহি জিতব সঙ্গ্ৰামা। জাকে দূত কেৰ যহ কামা ॥
কৌতুক সিন্ধু নাঘী তৱ লঙ্কা। আযু কপি কেহৰী অসঙ্কা ॥
ৰখৱাৰে হতি বিপিন উজাৰা। দেখত তোহি অচ্ছ তেহিং মাৰা ॥
জাৰি সকল পুৰ কীন্হেসি ছাৰা। কহাঁ ৰহা বল গৰ্ব তুম্হাৰা ॥
অব পতি মৃষা গাল জনি মাৰহু। মোৰ কহা কছু হৃদযঁ বিচাৰহু ॥
পতি ৰঘুপতিহি নৃপতি জনি মানহু। অগ জগ নাথ অতুল বল জানহু ॥
বান প্ৰতাপ জান মাৰীচা। তাসু কহা নহিং মানেহি নীচা ॥
জনক সভাঁ অগনিত ভূপালা। ৰহে তুম্হু বল অতুল বিসালা ॥
ভঞ্জি ধনুষ জানকী বিআহী। তব সঙ্গ্ৰাম জিতেহু কিন তাহী ॥
সুৰপতি সুত জানি বল থোৰা। ৰাখা জিঅত আঁখি গহি ফোৰা ॥
সূপনখা কৈ গতি তুম্হ দেখী। তদপি হৃদযঁ নহিং লাজ বিষেষী ॥
দো. বধি বিৰাধ খৰ দূষনহি লীঁলাঁ হত্যো কবন্ধ।
বালি এক সৰ মাৰযো তেহি জানহু দসকন্ধ ॥ 36 ॥
জেহিং জলনাথ বঁধাযু হেলা। উতৰে প্ৰভু দল সহিত সুবেলা ॥
কাৰুনীক দিনকৰ কুল কেতূ। দূত পঠাযু তৱ হিত হেতূ ॥
সভা মাঝ জেহিং তৱ বল মথা। কৰি বৰূথ মহুঁ মৃগপতি জথা ॥
অঙ্গদ হনুমত অনুচৰ জাকে। ৰন বাঁকুৰে বীৰ অতি বাঁকে ॥
তেহি কহঁ পিয পুনি পুনি নৰ কহহূ। মুধা মান মমতা মদ বহহূ ॥
অহহ কন্ত কৃত ৰাম বিৰোধা। কাল বিবস মন উপজ ন বোধা ॥
কাল দণ্ড গহি কাহু ন মাৰা। হৰি ধৰ্ম বল বুদ্ধি বিচাৰা ॥
নিকট কাল জেহি আৱত সাঈং। তেহি ভ্ৰম হোই তুম্হাৰিহি নাঈম্ ॥
দো. দুই সুত মৰে দহেউ পুৰ অজহুঁ পূৰ পিয দেহু।
কৃপাসিন্ধু ৰঘুনাথ ভজি নাথ বিমল জসু লেহু ॥ 37 ॥
নাৰি বচন সুনি বিসিখ সমানা। সভাঁ গযু উঠি হোত বিহানা ॥
বৈঠ জাই সিঙ্ঘাসন ফূলী। অতি অভিমান ত্ৰাস সব ভূলী ॥
ইহাঁ ৰাম অঙ্গদহি বোলাৱা। আই চৰন পঙ্কজ সিৰু নাৱা ॥
অতি আদৰ সপীপ বৈঠাৰী। বোলে বিহঁসি কৃপাল খৰাৰী ॥
বালিতনয কৌতুক অতি মোহী। তাত সত্য কহু পূছুঁ তোহী ॥ ।
ৰাৱনু জাতুধান কুল টীকা। ভুজ বল অতুল জাসু জগ লীকা ॥
তাসু মুকুট তুম্হ চাৰি চলাএ। কহহু তাত কৱনী বিধি পাএ ॥
সুনু সৰ্বগ্য প্ৰনত সুখকাৰী। মুকুট ন হোহিং ভূপ গুন চাৰী ॥
সাম দান অৰু দণ্ড বিভেদা। নৃপ উৰ বসহিং নাথ কহ বেদা ॥
নীতি ধৰ্ম কে চৰন সুহাএ। অস জিযঁ জানি নাথ পহিং আএ ॥
দো. ধৰ্মহীন প্ৰভু পদ বিমুখ কাল বিবস দসসীস।
তেহি পৰিহৰি গুন আএ সুনহু কোসলাধীস ॥ 38(((ক) ॥
পৰম চতুৰতা শ্ৰৱন সুনি বিহঁসে ৰামু উদাৰ।
সমাচাৰ পুনি সব কহে গঢ কে বালিকুমাৰ ॥ 38(খ) ॥
ৰিপু কে সমাচাৰ জব পাএ। ৰাম সচিৱ সব নিকট বোলাএ ॥
লঙ্কা বাঁকে চাৰি দুআৰা। কেহি বিধি লাগিঅ কৰহু বিচাৰা ॥
তব কপীস ৰিচ্ছেস বিভীষন। সুমিৰি হৃদযঁ দিনকৰ কুল ভূষন ॥
কৰি বিচাৰ তিন্হ মন্ত্ৰ দৃঢআৱা। চাৰি অনী কপি কটকু বনাৱা ॥
জথাজোগ সেনাপতি কীন্হে। জূথপ সকল বোলি তব লীন্হে ॥
প্ৰভু প্ৰতাপ কহি সব সমুঝাএ। সুনি কপি সিঙ্ঘনাদ কৰি ধাএ ॥
হৰষিত ৰাম চৰন সিৰ নাৱহিং। গহি গিৰি সিখৰ বীৰ সব ধাৱহিম্ ॥
গৰ্জহিং তৰ্জহিং ভালু কপীসা। জয ৰঘুবীৰ কোসলাধীসা ॥
জানত পৰম দুৰ্গ অতি লঙ্কা। প্ৰভু প্ৰতাপ কপি চলে অসঙ্কা ॥
ঘটাটোপ কৰি চহুঁ দিসি ঘেৰী। মুখহিং নিসান বজাৱহীং ভেৰী ॥
দো. জযতি ৰাম জয লছিমন জয কপীস সুগ্ৰীৱ।
গৰ্জহিং সিঙ্ঘনাদ কপি ভালু মহা বল সীংৱ ॥ 39 ॥
লঙ্কাঁ ভযু কোলাহল ভাৰী। সুনা দসানন অতি অহঁকাৰী ॥
দেখহু বনৰন্হ কেৰি ঢিঠাঈ। বিহঁসি নিসাচৰ সেন বোলাঈ ॥
আএ কীস কাল কে প্ৰেৰে। ছুধাৱন্ত সব নিসিচৰ মেৰে ॥
অস কহি অট্টহাস সঠ কীন্হা। গৃহ বৈঠে অহাৰ বিধি দীন্হা ॥
সুভট সকল চাৰিহুঁ দিসি জাহূ। ধৰি ধৰি ভালু কীস সব খাহূ ॥
উমা ৰাৱনহি অস অভিমানা। জিমি টিট্টিভ খগ সূত উতানা ॥
চলে নিসাচৰ আযসু মাগী। গহি কৰ ভিণ্ডিপাল বৰ সাঁগী ॥
তোমৰ মুগ্দৰ পৰসু প্ৰচণ্ডা। সুল কৃপান পৰিঘ গিৰিখণ্ডা ॥
জিমি অৰুনোপল নিকৰ নিহাৰী। ধাৱহিং সঠ খগ মাংস অহাৰী ॥
চোঞ্চ ভঙ্গ দুখ তিন্হহি ন সূঝা। তিমি ধাএ মনুজাদ অবূঝা ॥
দো. নানাযুধ সৰ চাপ ধৰ জাতুধান বল বীৰ।
কোট কঁগূৰন্হি চঢই গে কোটি কোটি ৰনধীৰ ॥ 40 ॥
কোট কঁগূৰন্হি সোহহিং কৈসে। মেৰু কে সৃঙ্গনি জনু ঘন বৈসে ॥
বাজহিং ঢোল নিসান জুঝ্AU। সুনি ধুনি হোই ভটন্হি মন চ্AU ॥
বাজহিং ভেৰি নফীৰি অপাৰা। সুনি কাদৰ উৰ জাহিং দৰাৰা ॥
দেখিন্হ জাই কপিন্হ কে ঠট্টা। অতি বিসাল তনু ভালু সুভট্টা ॥
ধাৱহিং গনহিং ন অৱঘট ঘাটা। পৰ্বত ফোৰি কৰহিং গহি বাটা ॥
কটকটাহিং কোটিন্হ ভট গৰ্জহিং। দসন ওঠ কাটহিং অতি তৰ্জহিম্ ॥
উত ৰাৱন ইত ৰাম দোহাঈ। জযতি জযতি জয পৰী লৰাঈ ॥
নিসিচৰ সিখৰ সমূহ ঢহাৱহিং। কূদি ধৰহিং কপি ফেৰি চলাৱহিম্ ॥
দো. ধৰি কুধৰ খণ্ড প্ৰচণ্ড কৰ্কট ভালু গঢ পৰ ডাৰহীং।
ঝপটহিং চৰন গহি পটকি মহি ভজি চলত বহুৰি পচাৰহীম্ ॥
অতি তৰল তৰুন প্ৰতাপ তৰপহিং তমকি গঢ চঢই চঢই গে।
কপি ভালু চঢই মন্দিৰন্হ জহঁ তহঁ ৰাম জসু গাৱত ভে ॥
দো. একু একু নিসিচৰ গহি পুনি কপি চলে পৰাই।
ঊপৰ আপু হেঠ ভট গিৰহিং ধৰনি পৰ আই ॥ 41 ॥
ৰাম প্ৰতাপ প্ৰবল কপিজূথা। মৰ্দহিং নিসিচৰ সুভট বৰূথা ॥
চঢএ দুৰ্গ পুনি জহঁ তহঁ বানৰ। জয ৰঘুবীৰ প্ৰতাপ দিৱাকৰ ॥
চলে নিসাচৰ নিকৰ পৰাঈ। প্ৰবল পৱন জিমি ঘন সমুদাঈ ॥
হাহাকাৰ ভযু পুৰ ভাৰী। ৰোৱহিং বালক আতুৰ নাৰী ॥
সব মিলি দেহিং ৰাৱনহি গাৰী। ৰাজ কৰত এহিং মৃত্যু হঁকাৰী ॥
নিজ দল বিচল সুনী তেহিং কানা। ফেৰি সুভট লঙ্কেস ৰিসানা ॥
জো ৰন বিমুখ সুনা মৈং কানা। সো মৈং হতব কৰাল কৃপানা ॥
সৰ্বসু খাই ভোগ কৰি নানা। সমৰ ভূমি ভে বল্লভ প্ৰানা ॥
উগ্ৰ বচন সুনি সকল ডেৰানে। চলে ক্ৰোধ কৰি সুভট লজানে ॥
সন্মুখ মৰন বীৰ কৈ সোভা। তব তিন্হ তজা প্ৰান কৰ লোভা ॥
দো. বহু আযুধ ধৰ সুভট সব ভিৰহিং পচাৰি পচাৰি।
ব্যাকুল কিএ ভালু কপি পৰিঘ ত্ৰিসূলন্হি মাৰী ॥ 42 ॥
ভয আতুৰ কপি ভাগন লাগে। জদ্যপি উমা জীতিহহিং আগে ॥
কৌ কহ কহঁ অঙ্গদ হনুমন্তা। কহঁ নল নীল দুবিদ বলৱন্তা ॥
নিজ দল বিকল সুনা হনুমানা। পচ্ছিম দ্ৱাৰ ৰহা বলৱানা ॥
মেঘনাদ তহঁ কৰি লৰাঈ। টূট ন দ্ৱাৰ পৰম কঠিনাঈ ॥
পৱনতনয মন ভা অতি ক্ৰোধা। গৰ্জেউ প্ৰবল কাল সম জোধা ॥
কূদি লঙ্ক গঢ ঊপৰ আৱা। গহি গিৰি মেঘনাদ কহুঁ ধাৱা ॥
ভঞ্জেউ ৰথ সাৰথী নিপাতা। তাহি হৃদয মহুঁ মাৰেসি লাতা ॥
দুসৰেং সূত বিকল তেহি জানা। স্যন্দন ঘালি তুৰত গৃহ আনা ॥
দো. অঙ্গদ সুনা পৱনসুত গঢ পৰ গযু অকেল।
ৰন বাঁকুৰা বালিসুত তৰকি চঢএউ কপি খেল ॥ 43 ॥
জুদ্ধ বিৰুদ্ধ ক্ৰুদ্ধ দ্ৱৌ বন্দৰ। ৰাম প্ৰতাপ সুমিৰি উৰ অন্তৰ ॥
ৰাৱন ভৱন চঢএ দ্ৱৌ ধাঈ। কৰহি কোসলাধীস দোহাঈ ॥
কলস সহিত গহি ভৱনু ঢহাৱা। দেখি নিসাচৰপতি ভয পাৱা ॥
নাৰি বৃন্দ কৰ পীটহিং ছাতী। অব দুই কপি আএ উতপাতী ॥
কপিলীলা কৰি তিন্হহি ডেৰাৱহিং। ৰামচন্দ্ৰ কৰ সুজসু সুনাৱহিম্ ॥
পুনি কৰ গহি কঞ্চন কে খম্ভা। কহেন্হি কৰিঅ উতপাত অৰম্ভা ॥
গৰ্জি পৰে ৰিপু কটক মঝাৰী। লাগে মৰ্দৈ ভুজ বল ভাৰী ॥
কাহুহি লাত চপেটন্হি কেহূ। ভজহু ন ৰামহি সো ফল লেহূ ॥
দো. এক এক সোং মৰ্দহিং তোৰি চলাৱহিং মুণ্ড।
ৰাৱন আগেং পৰহিং তে জনু ফূটহিং দধি কুণ্ড ॥ 44 ॥
মহা মহা মুখিআ জে পাৱহিং। তে পদ গহি প্ৰভু পাস চলাৱহিম্ ॥
কহি বিভীষনু তিন্হ কে নামা। দেহিং ৰাম তিন্হহূ নিজ ধামা ॥
খল মনুজাদ দ্ৱিজামিষ ভোগী। পাৱহিং গতি জো জাচত জোগী ॥
উমা ৰাম মৃদুচিত কৰুনাকৰ। বযৰ ভাৱ সুমিৰত মোহি নিসিচৰ ॥
দেহিং পৰম গতি সো জিযঁ জানী। অস কৃপাল কো কহহু ভৱানী ॥
অস প্ৰভু সুনি ন ভজহিং ভ্ৰম ত্যাগী। নৰ মতিমন্দ তে পৰম অভাগী ॥
অঙ্গদ অৰু হনুমন্ত প্ৰবেসা। কীন্হ দুৰ্গ অস কহ অৱধেসা ॥
লঙ্কাঁ দ্ৱৌ কপি সোহহিং কৈসেং। মথহি সিন্ধু দুই মন্দৰ জৈসেম্ ॥
দো. ভুজ বল ৰিপু দল দলমলি দেখি দিৱস কৰ অন্ত।
কূদে জুগল বিগত শ্ৰম আএ জহঁ ভগৱন্ত ॥ 45 ॥
প্ৰভু পদ কমল সীস তিন্হ নাএ। দেখি সুভট ৰঘুপতি মন ভাএ ॥
ৰাম কৃপা কৰি জুগল নিহাৰে। ভে বিগতশ্ৰম পৰম সুখাৰে ॥
গে জানি অঙ্গদ হনুমানা। ফিৰে ভালু মৰ্কট ভট নানা ॥
জাতুধান প্ৰদোষ বল পাঈ। ধাএ কৰি দসসীস দোহাঈ ॥
নিসিচৰ অনী দেখি কপি ফিৰে। জহঁ তহঁ কটকটাই ভট ভিৰে ॥
দ্ৱৌ দল প্ৰবল পচাৰি পচাৰী। লৰত সুভট নহিং মানহিং হাৰী ॥
মহাবীৰ নিসিচৰ সব কাৰে। নানা বৰন বলীমুখ ভাৰে ॥
সবল জুগল দল সমবল জোধা। কৌতুক কৰত লৰত কৰি ক্ৰোধা ॥
প্ৰাবিট সৰদ পযোদ ঘনেৰে। লৰত মনহুঁ মাৰুত কে প্ৰেৰে ॥
অনিপ অকম্পন অৰু অতিকাযা। বিচলত সেন কীন্হি ইন্হ মাযা ॥
ভযু নিমিষ মহঁ অতি অঁধিযাৰা। বৃষ্টি হোই ৰুধিৰোপল ছাৰা ॥
দো. দেখি নিবিড তম দসহুঁ দিসি কপিদল ভযু খভাৰ।
একহি এক ন দেখী জহঁ তহঁ কৰহিং পুকাৰ ॥ 46 ॥
সকল মৰমু ৰঘুনাযক জানা। লিএ বোলি অঙ্গদ হনুমানা ॥
সমাচাৰ সব কহি সমুঝাএ। সুনত কোঽপি কপিকুঞ্জৰ ধাএ ॥
পুনি কৃপাল হঁসি চাপ চঢআৱা। পাৱক সাযক সপদি চলাৱা ॥
ভযু প্ৰকাস কতহুঁ তম নাহীং। গ্যান উদযঁ জিমি সংসয জাহীম্ ॥
ভালু বলীমুখ পাই প্ৰকাসা। ধাএ হৰষ বিগত শ্ৰম ত্ৰাসা ॥
হনূমান অঙ্গদ ৰন গাজে। হাঁক সুনত ৰজনীচৰ ভাজে ॥
ভাগত পট পটকহিং ধৰি ধৰনী। কৰহিং ভালু কপি অদ্ভুত কৰনী ॥
গহি পদ ডাৰহিং সাগৰ মাহীং। মকৰ উৰগ ঝষ ধৰি ধৰি খাহীম্ ॥
দো. কছু মাৰে কছু ঘাযল কছু গঢ চঢএ পৰাই।
গৰ্জহিং ভালু বলীমুখ ৰিপু দল বল বিচলাই ॥ 47 ॥
নিসা জানি কপি চাৰিউ অনী। আএ জহাঁ কোসলা ধনী ॥
ৰাম কৃপা কৰি চিতৱা সবহী। ভে বিগতশ্ৰম বানৰ তবহী ॥
উহাঁ দসানন সচিৱ হঁকাৰে। সব সন কহেসি সুভট জে মাৰে ॥
আধা কটকু কপিন্হ সঙ্ঘাৰা। কহহু বেগি কা কৰিঅ বিচাৰা ॥
মাল্যৱন্ত অতি জৰঠ নিসাচৰ। ৰাৱন মাতু পিতা মন্ত্ৰী বৰ ॥
বোলা বচন নীতি অতি পাৱন। সুনহু তাত কছু মোৰ সিখাৱন ॥
জব তে তুম্হ সীতা হৰি আনী। অসগুন হোহিং ন জাহিং বখানী ॥
বেদ পুৰান জাসু জসু গাযো। ৰাম বিমুখ কাহুঁ ন সুখ পাযো ॥
দো. হিৰন্যাচ্ছ ভ্ৰাতা সহিত মধু কৈটভ বলৱান।
জেহি মাৰে সোই অৱতৰেউ কৃপাসিন্ধু ভগৱান ॥ 48(ক) ॥
মাসপাৰাযণ, পচীসৱাঁ ৱিশ্ৰাম
কালৰূপ খল বন দহন গুনাগাৰ ঘনবোধ।
সিৱ বিৰঞ্চি জেহি সেৱহিং তাসোং কৱন বিৰোধ ॥ 48(খ) ॥
পৰিহৰি বযৰু দেহু বৈদেহী। ভজহু কৃপানিধি পৰম সনেহী ॥
তাকে বচন বান সম লাগে। কৰিআ মুহ কৰি জাহি অভাগে ॥
বূঢ ভেসি ন ত মৰতেউঁ তোহী। অব জনি নযন দেখাৱসি মোহী ॥
তেহি অপনে মন অস অনুমানা। বধ্যো চহত এহি কৃপানিধানা ॥
সো উঠি গযু কহত দুৰ্বাদা। তব সকোপ বোলেউ ঘননাদা ॥
কৌতুক প্ৰাত দেখিঅহু মোৰা। কৰিহুঁ বহুত কহৌং কা থোৰা ॥
সুনি সুত বচন ভৰোসা আৱা। প্ৰীতি সমেত অঙ্ক বৈঠাৱা ॥
কৰত বিচাৰ ভযু ভিনুসাৰা। লাগে কপি পুনি চহূঁ দুআৰা ॥
কোঽপি কপিন্হ দুৰ্ঘট গঢউ ঘেৰা। নগৰ কোলাহলু ভযু ঘনেৰা ॥
বিবিধাযুধ ধৰ নিসিচৰ ধাএ। গঢ তে পৰ্বত সিখৰ ঢহাএ ॥
ছং. ঢাহে মহীধৰ সিখৰ কোটিন্হ বিবিধ বিধি গোলা চলে।
ঘহৰাত জিমি পবিপাত গৰ্জত জনু প্ৰলয কে বাদলে ॥
মৰ্কট বিকট ভট জুটত কটত ন লটত তন জৰ্জৰ ভে।
গহি সৈল তেহি গঢ পৰ চলাৱহিং জহঁ সো তহঁ নিসিচৰ হে ॥
দো. মেঘনাদ সুনি শ্ৰৱন অস গঢউ পুনি ছেঙ্কা আই।
উতৰ্যো বীৰ দুৰ্গ তেং সন্মুখ চল্যো বজাই ॥ 49 ॥
কহঁ কোসলাধীস দ্ৱৌ ভ্ৰাতা। ধন্ৱী সকল লোক বিখ্যাতা ॥
কহঁ নল নীল দুবিদ সুগ্ৰীৱা। অঙ্গদ হনূমন্ত বল সীংৱা ॥
কহাঁ বিভীষনু ভ্ৰাতাদ্ৰোহী। আজু সবহি হঠি মাৰুঁ ওহী ॥
অস কহি কঠিন বান সন্ধানে। অতিসয ক্ৰোধ শ্ৰৱন লগি তানে ॥
সৰ সমুহ সো ছাডঐ লাগা। জনু সপচ্ছ ধাৱহিং বহু নাগা ॥
জহঁ তহঁ পৰত দেখিঅহিং বানৰ। সন্মুখ হোই ন সকে তেহি অৱসৰ ॥
জহঁ তহঁ ভাগি চলে কপি ৰীছা। বিসৰী সবহি জুদ্ধ কৈ ঈছা ॥
সো কপি ভালু ন ৰন মহঁ দেখা। কীন্হেসি জেহি ন প্ৰান অৱসেষা ॥
দো. দস দস সৰ সব মাৰেসি পৰে ভূমি কপি বীৰ।
সিংহনাদ কৰি গৰ্জা মেঘনাদ বল ধীৰ ॥ 50 ॥
দেখি পৱনসুত কটক বিহালা। ক্ৰোধৱন্ত জনু ধাযু কালা ॥
মহাসৈল এক তুৰত উপাৰা। অতি ৰিস মেঘনাদ পৰ ডাৰা ॥
আৱত দেখি গযু নভ সোঈ। ৰথ সাৰথী তুৰগ সব খোঈ ॥
বাৰ বাৰ পচাৰ হনুমানা। নিকট ন আৱ মৰমু সো জানা ॥
ৰঘুপতি নিকট গযু ঘননাদা। নানা ভাঁতি কৰেসি দুৰ্বাদা ॥
অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ আযুধ সব ডাৰে। কৌতুকহীং প্ৰভু কাটি নিৱাৰে ॥
দেখি প্ৰতাপ মূঢ খিসিআনা। কৰৈ লাগ মাযা বিধি নানা ॥
জিমি কৌ কৰৈ গৰুড সৈং খেলা। ডৰপাৱৈ গহি স্ৱল্প সপেলা ॥
দো. জাসু প্ৰবল মাযা বল সিৱ বিৰঞ্চি বড ছোট।
তাহি দিখাৱি নিসিচৰ নিজ মাযা মতি খোট ॥ 51 ॥
নভ চঢই বৰষ বিপুল অঙ্গাৰা। মহি তে প্ৰগট হোহিং জলধাৰা ॥
নানা ভাঁতি পিসাচ পিসাচী। মাৰু কাটু ধুনি বোলহিং নাচী ॥
বিষ্টা পূয ৰুধিৰ কচ হাডআ। বৰষি কবহুঁ উপল বহু ছাডআ ॥
বৰষি ধূৰি কীন্হেসি অঁধিআৰা। সূঝ ন আপন হাথ পসাৰা ॥
কপি অকুলানে মাযা দেখেং। সব কৰ মৰন বনা এহি লেখেম্ ॥
কৌতুক দেখি ৰাম মুসুকানে। ভে সভীত সকল কপি জানে ॥
এক বান কাটী সব মাযা। জিমি দিনকৰ হৰ তিমিৰ নিকাযা ॥
কৃপাদৃষ্টি কপি ভালু বিলোকে। ভে প্ৰবল ৰন ৰহহিং ন ৰোকে ॥
দো. আযসু মাগি ৰাম পহিং অঙ্গদাদি কপি সাথ।
লছিমন চলে ক্ৰুদ্ধ হোই বান সৰাসন হাথ ॥ 52 ॥
ছতজ নযন উৰ বাহু বিসালা। হিমগিৰি নিভ তনু কছু এক লালা ॥
ইহাঁ দসানন সুভট পঠাএ। নানা অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ গহি ধাএ ॥
ভূধৰ নখ বিটপাযুধ ধাৰী। ধাএ কপি জয ৰাম পুকাৰী ॥
ভিৰে সকল জোৰিহি সন জোৰী। ইত উত জয ইচ্ছা নহিং থোৰী ॥
মুঠিকন্হ লাতন্হ দাতন্হ কাটহিং। কপি জযসীল মাৰি পুনি ডাটহিম্ ॥
মাৰু মাৰু ধৰু ধৰু ধৰু মাৰূ। সীস তোৰি গহি ভুজা উপাৰূ ॥
অসি ৰৱ পূৰি ৰহী নৱ খণ্ডা। ধাৱহিং জহঁ তহঁ ৰুণ্ড প্ৰচণ্ডা ॥
দেখহিং কৌতুক নভ সুৰ বৃন্দা। কবহুঁক বিসময কবহুঁ অনন্দা ॥
দো. ৰুধিৰ গাড ভৰি ভৰি জম্যো ঊপৰ ধূৰি উডআই।
জনু অঁগাৰ ৰাসিন্হ পৰ মৃতক ধূম ৰহ্যো ছাই ॥ 53 ॥
ঘাযল বীৰ বিৰাজহিং কৈসে। কুসুমিত কিংসুক কে তৰু জৈসে ॥
লছিমন মেঘনাদ দ্ৱৌ জোধা। ভিৰহিং পৰসপৰ কৰি অতি ক্ৰোধা ॥
একহি এক সকি নহিং জীতী। নিসিচৰ ছল বল কৰি অনীতী ॥
ক্ৰোধৱন্ত তব ভযু অনন্তা। ভঞ্জেউ ৰথ সাৰথী তুৰন্তা ॥
নানা বিধি প্ৰহাৰ কৰ সেষা। ৰাচ্ছস ভযু প্ৰান অৱসেষা ॥
ৰাৱন সুত নিজ মন অনুমানা। সঙ্কঠ ভযু হৰিহি মম প্ৰানা ॥
বীৰঘাতিনী ছাডইসি সাঁগী। তেজ পুঞ্জ লছিমন উৰ লাগী ॥
মুৰুছা ভী সক্তি কে লাগেং। তব চলি গযু নিকট ভয ত্যাগেম্ ॥
দো. মেঘনাদ সম কোটি সত জোধা ৰহে উঠাই।
জগদাধাৰ সেষ কিমি উঠৈ চলে খিসিআই ॥ 54 ॥
সুনু গিৰিজা ক্ৰোধানল জাসূ। জাৰি ভুৱন চাৰিদস আসূ ॥
সক সঙ্গ্ৰাম জীতি কো তাহী। সেৱহিং সুৰ নৰ অগ জগ জাহী ॥
যহ কৌতূহল জানি সোঈ। জা পৰ কৃপা ৰাম কৈ হোঈ ॥
সন্ধ্যা ভি ফিৰি দ্ৱৌ বাহনী। লগে সঁভাৰন নিজ নিজ অনী ॥
ব্যাপক ব্ৰহ্ম অজিত ভুৱনেস্ৱৰ। লছিমন কহাঁ বূঝ কৰুনাকৰ ॥
তব লগি লৈ আযু হনুমানা। অনুজ দেখি প্ৰভু অতি দুখ মানা ॥
জামৱন্ত কহ বৈদ সুষেনা। লঙ্কাঁ ৰহি কো পঠী লেনা ॥
ধৰি লঘু ৰূপ গযু হনুমন্তা। আনেউ ভৱন সমেত তুৰন্তা ॥
দো. ৰাম পদাৰবিন্দ সিৰ নাযু আই সুষেন।
কহা নাম গিৰি ঔষধী জাহু পৱনসুত লেন ॥ 55 ॥
ৰাম চৰন সৰসিজ উৰ ৰাখী। চলা প্ৰভঞ্জন সুত বল ভাষী ॥
উহাঁ দূত এক মৰমু জনাৱা। ৰাৱন কালনেমি গৃহ আৱা ॥
দসমুখ কহা মৰমু তেহিং সুনা। পুনি পুনি কালনেমি সিৰু ধুনা ॥
দেখত তুম্হহি নগৰু জেহিং জাৰা। তাসু পন্থ কো ৰোকন পাৰা ॥
ভজি ৰঘুপতি কৰু হিত আপনা। ছাঁডহু নাথ মৃষা জল্পনা ॥
নীল কঞ্জ তনু সুন্দৰ স্যামা। হৃদযঁ ৰাখু লোচনাভিৰামা ॥
মৈং তৈং মোৰ মূঢতা ত্যাগূ। মহা মোহ নিসি সূতত জাগূ ॥
কাল ব্যাল কৰ ভচ্ছক জোঈ। সপনেহুঁ সমৰ কি জীতিঅ সোঈ ॥
দো. সুনি দসকণ্ঠ ৰিসান অতি তেহিং মন কীন্হ বিচাৰ।
ৰাম দূত কৰ মৰৌং বৰু যহ খল ৰত মল ভাৰ ॥ 56 ॥
অস কহি চলা ৰচিসি মগ মাযা। সৰ মন্দিৰ বৰ বাগ বনাযা ॥
মাৰুতসুত দেখা সুভ আশ্ৰম। মুনিহি বূঝি জল পিযৌং জাই শ্ৰম ॥
ৰাচ্ছস কপট বেষ তহঁ সোহা। মাযাপতি দূতহি চহ মোহা ॥
জাই পৱনসুত নাযু মাথা। লাগ সো কহৈ ৰাম গুন গাথা ॥
হোত মহা ৰন ৰাৱন ৰামহিং। জিতহহিং ৰাম ন সংসয যা মহিম্ ॥
ইহাঁ ভেঁ মৈং দেখেউঁ ভাঈ। গ্যান দৃষ্টি বল মোহি অধিকাঈ ॥
মাগা জল তেহিং দীন্হ কমণ্ডল। কহ কপি নহিং অঘাউঁ থোৰেং জল ॥
সৰ মজ্জন কৰি আতুৰ আৱহু। দিচ্ছা দেউঁ গ্যান জেহিং পাৱহু ॥
দো. সৰ পৈঠত কপি পদ গহা মকৰীং তব অকুলান।
মাৰী সো ধৰি দিৱ্য তনু চলী গগন চঢই জান ॥ 57 ॥
কপি তৱ দৰস ভিউঁ নিষ্পাপা। মিটা তাত মুনিবৰ কৰ সাপা ॥
মুনি ন হোই যহ নিসিচৰ ঘোৰা। মানহু সত্য বচন কপি মোৰা ॥
অস কহি গী অপছৰা জবহীং। নিসিচৰ নিকট গযু কপি তবহীম্ ॥
কহ কপি মুনি গুৰদছিনা লেহূ। পাছেং হমহি মন্ত্ৰ তুম্হ দেহূ ॥
সিৰ লঙ্গূৰ লপেটি পছাৰা। নিজ তনু প্ৰগটেসি মৰতী বাৰা ॥
ৰাম ৰাম কহি ছাডএসি প্ৰানা। সুনি মন হৰষি চলেউ হনুমানা ॥
দেখা সৈল ন ঔষধ চীন্হা। সহসা কপি উপাৰি গিৰি লীন্হা ॥
গহি গিৰি নিসি নভ ধাৱত ভযূ। অৱধপুৰী উপৰ কপি গযূ ॥
দো. দেখা ভৰত বিসাল অতি নিসিচৰ মন অনুমানি।
বিনু ফৰ সাযক মাৰেউ চাপ শ্ৰৱন লগি তানি ॥ 58 ॥
পৰেউ মুৰুছি মহি লাগত সাযক। সুমিৰত ৰাম ৰাম ৰঘুনাযক ॥
সুনি প্ৰিয বচন ভৰত তব ধাএ। কপি সমীপ অতি আতুৰ আএ ॥
বিকল বিলোকি কীস উৰ লাৱা। জাগত নহিং বহু ভাঁতি জগাৱা ॥
মুখ মলীন মন ভে দুখাৰী। কহত বচন ভৰি লোচন বাৰী ॥
জেহিং বিধি ৰাম বিমুখ মোহি কীন্হা। তেহিং পুনি যহ দাৰুন দুখ দীন্হা ॥
জৌং মোৰেং মন বচ অৰু কাযা। প্ৰীতি ৰাম পদ কমল অমাযা ॥
তৌ কপি হৌ বিগত শ্ৰম সূলা। জৌং মো পৰ ৰঘুপতি অনুকূলা ॥
সুনত বচন উঠি বৈঠ কপীসা। কহি জয জযতি কোসলাধীসা ॥
সো. লীন্হ কপিহি উৰ লাই পুলকিত তনু লোচন সজল।
প্ৰীতি ন হৃদযঁ সমাই সুমিৰি ৰাম ৰঘুকুল তিলক ॥ 59 ॥
তাত কুসল কহু সুখনিধান কী। সহিত অনুজ অৰু মাতু জানকী ॥
কপি সব চৰিত সমাস বখানে। ভে দুখী মন মহুঁ পছিতানে ॥
অহহ দৈৱ মৈং কত জগ জাযুঁ। প্ৰভু কে একহু কাজ ন আযুঁ ॥
জানি কুঅৱসৰু মন ধৰি ধীৰা। পুনি কপি সন বোলে বলবীৰা ॥
তাত গহৰু হোইহি তোহি জাতা। কাজু নসাইহি হোত প্ৰভাতা ॥
চঢউ মম সাযক সৈল সমেতা। পঠৱৌং তোহি জহঁ কৃপানিকেতা ॥
সুনি কপি মন উপজা অভিমানা। মোৰেং ভাৰ চলিহি কিমি বানা ॥
ৰাম প্ৰভাৱ বিচাৰি বহোৰী। বন্দি চৰন কহ কপি কৰ জোৰী ॥
দো. তৱ প্ৰতাপ উৰ ৰাখি প্ৰভু জেহুঁ নাথ তুৰন্ত।
অস কহি আযসু পাই পদ বন্দি চলেউ হনুমন্ত ॥ 60(ক) ॥
ভৰত বাহু বল সীল গুন প্ৰভু পদ প্ৰীতি অপাৰ।
মন মহুঁ জাত সৰাহত পুনি পুনি পৱনকুমাৰ ॥ 60(খ) ॥
উহাঁ ৰাম লছিমনহিং নিহাৰী। বোলে বচন মনুজ অনুসাৰী ॥
অৰ্ধ ৰাতি গি কপি নহিং আযু। ৰাম উঠাই অনুজ উৰ লাযু ॥
সকহু ন দুখিত দেখি মোহি ক্AU। বন্ধু সদা তৱ মৃদুল সুভ্AU ॥
মম হিত লাগি তজেহু পিতু মাতা। সহেহু বিপিন হিম আতপ বাতা ॥
সো অনুৰাগ কহাঁ অব ভাঈ। উঠহু ন সুনি মম বচ বিকলাঈ ॥
জৌং জনতেউঁ বন বন্ধু বিছোহূ। পিতা বচন মনতেউঁ নহিং ওহূ ॥
সুত বিত নাৰি ভৱন পৰিৱাৰা। হোহিং জাহিং জগ বাৰহিং বাৰা ॥
অস বিচাৰি জিযঁ জাগহু তাতা। মিলি ন জগত সহোদৰ ভ্ৰাতা ॥
জথা পঙ্খ বিনু খগ অতি দীনা। মনি বিনু ফনি কৰিবৰ কৰ হীনা ॥
অস মম জিৱন বন্ধু বিনু তোহী। জৌং জড দৈৱ জিআৱৈ মোহী ॥
জৈহুঁ অৱধ কৱন মুহু লাঈ। নাৰি হেতু প্ৰিয ভাই গঁৱাঈ ॥
বৰু অপজস সহতেউঁ জগ মাহীং। নাৰি হানি বিসেষ ছতি নাহীম্ ॥
অব অপলোকু সোকু সুত তোৰা। সহিহি নিঠুৰ কঠোৰ উৰ মোৰা ॥
নিজ জননী কে এক কুমাৰা। তাত তাসু তুম্হ প্ৰান অধাৰা ॥
সৌম্পেসি মোহি তুম্হহি গহি পানী। সব বিধি সুখদ পৰম হিত জানী ॥
উতৰু কাহ দৈহুঁ তেহি জাঈ। উঠি কিন মোহি সিখাৱহু ভাঈ ॥
বহু বিধি সিচত সোচ বিমোচন। স্ত্ৰৱত সলিল ৰাজিৱ দল লোচন ॥
উমা এক অখণ্ড ৰঘুৰাঈ। নৰ গতি ভগত কৃপাল দেখাঈ ॥
সো. প্ৰভু প্ৰলাপ সুনি কান বিকল ভে বানৰ নিকৰ।
আই গযু হনুমান জিমি কৰুনা মহঁ বীৰ ৰস ॥ 61 ॥
হৰষি ৰাম ভেণ্টেউ হনুমানা। অতি কৃতগ্য প্ৰভু পৰম সুজানা ॥
তুৰত বৈদ তব কীন্হ উপাঈ। উঠি বৈঠে লছিমন হৰষাঈ ॥
হৃদযঁ লাই প্ৰভু ভেণ্টেউ ভ্ৰাতা। হৰষে সকল ভালু কপি ব্ৰাতা ॥
কপি পুনি বৈদ তহাঁ পহুঁচাৱা। জেহি বিধি তবহিং তাহি লি আৱা ॥
যহ বৃত্তান্ত দসানন সুনেঊ। অতি বিষাদ পুনি পুনি সিৰ ধুনেঊ ॥
ব্যাকুল কুম্ভকৰন পহিং আৱা। বিবিধ জতন কৰি তাহি জগাৱা ॥
জাগা নিসিচৰ দেখিঅ কৈসা। মানহুঁ কালু দেহ ধৰি বৈসা ॥
কুম্ভকৰন বূঝা কহু ভাঈ। কাহে তৱ মুখ ৰহে সুখাঈ ॥
কথা কহী সব তেহিং অভিমানী। জেহি প্ৰকাৰ সীতা হৰি আনী ॥
তাত কপিন্হ সব নিসিচৰ মাৰে। মহামহা জোধা সঙ্ঘাৰে ॥
দুৰ্মুখ সুৰৰিপু মনুজ অহাৰী। ভট অতিকায অকম্পন ভাৰী ॥
অপৰ মহোদৰ আদিক বীৰা। পৰে সমৰ মহি সব ৰনধীৰা ॥
দো. সুনি দসকন্ধৰ বচন তব কুম্ভকৰন বিলখান।
জগদম্বা হৰি আনি অব সঠ চাহত কল্যান ॥ 62 ॥
ভল ন কীন্হ তৈং নিসিচৰ নাহা। অব মোহি আই জগাএহি কাহা ॥
অজহূঁ তাত ত্যাগি অভিমানা। ভজহু ৰাম হোইহি কল্যানা ॥
হৈং দসসীস মনুজ ৰঘুনাযক। জাকে হনূমান সে পাযক ॥
অহহ বন্ধু তৈং কীন্হি খোটাঈ। প্ৰথমহিং মোহি ন সুনাএহি আঈ ॥
কীন্হেহু প্ৰভূ বিৰোধ তেহি দেৱক। সিৱ বিৰঞ্চি সুৰ জাকে সেৱক ॥
নাৰদ মুনি মোহি গ্যান জো কহা। কহতেউঁ তোহি সময নিৰবহা ॥
অব ভৰি অঙ্ক ভেণ্টু মোহি ভাঈ। লোচন সূফল কৰৌ মৈং জাঈ ॥
স্যাম গাত সৰসীৰুহ লোচন। দেখৌং জাই তাপ ত্ৰয মোচন ॥
দো. ৰাম ৰূপ গুন সুমিৰত মগন ভযু ছন এক।
ৰাৱন মাগেউ কোটি ঘট মদ অৰু মহিষ অনেক ॥ 63 ॥
মহিষ খাই কৰি মদিৰা পানা। গৰ্জা বজ্ৰাঘাত সমানা ॥
কুম্ভকৰন দুৰ্মদ ৰন ৰঙ্গা। চলা দুৰ্গ তজি সেন ন সঙ্গা ॥
দেখি বিভীষনু আগেং আযু। পৰেউ চৰন নিজ নাম সুনাযু ॥
অনুজ উঠাই হৃদযঁ তেহি লাযো। ৰঘুপতি ভক্ত জানি মন ভাযো ॥
তাত লাত ৰাৱন মোহি মাৰা। কহত পৰম হিত মন্ত্ৰ বিচাৰা ॥
তেহিং গলানি ৰঘুপতি পহিং আযুঁ। দেখি দীন প্ৰভু কে মন ভাযুঁ ॥
সুনু সুত ভযু কালবস ৰাৱন। সো কি মান অব পৰম সিখাৱন ॥
ধন্য ধন্য তৈং ধন্য বিভীষন। ভযহু তাত নিসিচৰ কুল ভূষন ॥
বন্ধু বংস তৈং কীন্হ উজাগৰ। ভজেহু ৰাম সোভা সুখ সাগৰ ॥
দো. বচন কৰ্ম মন কপট তজি ভজেহু ৰাম ৰনধীৰ।
জাহু ন নিজ পৰ সূঝ মোহি ভযুঁ কালবস বীৰ। 64 ॥
বন্ধু বচন সুনি চলা বিভীষন। আযু জহঁ ত্ৰৈলোক বিভূষন ॥
নাথ ভূধৰাকাৰ সৰীৰা। কুম্ভকৰন আৱত ৰনধীৰা ॥
এতনা কপিন্হ সুনা জব কানা। কিলকিলাই ধাএ বলৱানা ॥
লিএ উঠাই বিটপ অৰু ভূধৰ। কটকটাই ডাৰহিং তা ঊপৰ ॥
কোটি কোটি গিৰি সিখৰ প্ৰহাৰা। কৰহিং ভালু কপি এক এক বাৰা ॥
মুৰ্ যো ন মন তনু টৰ্ যো ন টাৰ্ যো। জিমি গজ অৰ্ক ফলনি কো মাৰ্যো ॥
তব মাৰুতসুত মুঠিকা হন্যো। পৰ্ যো ধৰনি ব্যাকুল সিৰ ধুন্যো ॥
পুনি উঠি তেহিং মাৰেউ হনুমন্তা। ঘুৰ্মিত ভূতল পৰেউ তুৰন্তা ॥
পুনি নল নীলহি অৱনি পছাৰেসি। জহঁ তহঁ পটকি পটকি ভট ডাৰেসি ॥
চলী বলীমুখ সেন পৰাঈ। অতি ভয ত্ৰসিত ন কৌ সমুহাঈ ॥
দো. অঙ্গদাদি কপি মুৰুছিত কৰি সমেত সুগ্ৰীৱ।
কাঁখ দাবি কপিৰাজ কহুঁ চলা অমিত বল সীংৱ ॥ 65 ॥
উমা কৰত ৰঘুপতি নৰলীলা। খেলত গৰুড জিমি অহিগন মীলা ॥
ভৃকুটি ভঙ্গ জো কালহি খাঈ। তাহি কি সোহি ঐসি লৰাঈ ॥
জগ পাৱনি কীৰতি বিস্তৰিহহিং। গাই গাই ভৱনিধি নৰ তৰিহহিম্ ॥
মুৰুছা গি মাৰুতসুত জাগা। সুগ্ৰীৱহি তব খোজন লাগা ॥
সুগ্ৰীৱহু কৈ মুৰুছা বীতী। নিবুক গযু তেহি মৃতক প্ৰতীতী ॥
কাটেসি দসন নাসিকা কানা। গৰজি অকাস চলু তেহিং জানা ॥
গহেউ চৰন গহি ভূমি পছাৰা। অতি লাঘৱঁ উঠি পুনি তেহি মাৰা ॥
পুনি আযসু প্ৰভু পহিং বলৱানা। জযতি জযতি জয কৃপানিধানা ॥
নাক কান কাটে জিযঁ জানী। ফিৰা ক্ৰোধ কৰি ভি মন গ্লানী ॥
সহজ ভীম পুনি বিনু শ্ৰুতি নাসা। দেখত কপি দল উপজী ত্ৰাসা ॥
দো. জয জয জয ৰঘুবংস মনি ধাএ কপি দৈ হূহ।
একহি বাৰ তাসু পৰ ছাডএন্হি গিৰি তৰু জূহ ॥ 66 ॥
কুম্ভকৰন ৰন ৰঙ্গ বিৰুদ্ধা। সন্মুখ চলা কাল জনু ক্ৰুদ্ধা ॥
কোটি কোটি কপি ধৰি ধৰি খাঈ। জনু টীডঈ গিৰি গুহাঁ সমাঈ ॥
কোটিন্হ গহি সৰীৰ সন মৰ্দা। কোটিন্হ মীজি মিলৱ মহি গৰ্দা ॥
মুখ নাসা শ্ৰৱনন্হি কীং বাটা। নিসৰি পৰাহিং ভালু কপি ঠাটা ॥
ৰন মদ মত্ত নিসাচৰ দৰ্পা। বিস্ৱ গ্ৰসিহি জনু এহি বিধি অৰ্পা ॥
মুৰে সুভট সব ফিৰহিং ন ফেৰে। সূঝ ন নযন সুনহিং নহিং টেৰে ॥
কুম্ভকৰন কপি ফৌজ বিডাৰী। সুনি ধাঈ ৰজনীচৰ ধাৰী ॥
দেখি ৰাম বিকল কটকাঈ। ৰিপু অনীক নানা বিধি আঈ ॥
দো. সুনু সুগ্ৰীৱ বিভীষন অনুজ সঁভাৰেহু সৈন।
মৈং দেখুঁ খল বল দলহি বোলে ৰাজিৱনৈন ॥ 67 ॥
কৰ সাৰঙ্গ সাজি কটি ভাথা। অৰি দল দলন চলে ৰঘুনাথা ॥
প্ৰথম কীন্হ প্ৰভু ধনুষ টঁকোৰা। ৰিপু দল বধিৰ ভযু সুনি সোৰা ॥
সত্যসন্ধ ছাঁডএ সৰ লচ্ছা। কালসৰ্প জনু চলে সপচ্ছা ॥
জহঁ তহঁ চলে বিপুল নাৰাচা। লগে কটন ভট বিকট পিসাচা ॥
কটহিং চৰন উৰ সিৰ ভুজদণ্ডা। বহুতক বীৰ হোহিং সত খণ্ডা ॥
ঘুৰ্মি ঘুৰ্মি ঘাযল মহি পৰহীং। উঠি সম্ভাৰি সুভট পুনি লৰহীম্ ॥
লাগত বান জলদ জিমি গাজহীং। বহুতক দেখী কঠিন সৰ ভাজহিম্ ॥
ৰুণ্ড প্ৰচণ্ড মুণ্ড বিনু ধাৱহিং। ধৰু ধৰু মাৰূ মাৰু ধুনি গাৱহিম্ ॥
দো. ছন মহুঁ প্ৰভু কে সাযকন্হি কাটে বিকট পিসাচ।
পুনি ৰঘুবীৰ নিষঙ্গ মহুঁ প্ৰবিসে সব নাৰাচ ॥ 68 ॥
কুম্ভকৰন মন দীখ বিচাৰী। হতি ধন মাঝ নিসাচৰ ধাৰী ॥
ভা অতি ক্ৰুদ্ধ মহাবল বীৰা। কিযো মৃগনাযক নাদ গঁভীৰা ॥
কোঽপি মহীধৰ লেই উপাৰী। ডাৰি জহঁ মৰ্কট ভট ভাৰী ॥
আৱত দেখি সৈল প্ৰভূ ভাৰে। সৰন্হি কাটি ৰজ সম কৰি ডাৰে ॥ ।
পুনি ধনু তানি কোঽপি ৰঘুনাযক। ছাঁডএ অতি কৰাল বহু সাযক ॥
তনু মহুঁ প্ৰবিসি নিসৰি সৰ জাহীং। জিমি দামিনি ঘন মাঝ সমাহীম্ ॥
সোনিত স্ত্ৰৱত সোহ তন কাৰে। জনু কজ্জল গিৰি গেৰু পনাৰে ॥
বিকল বিলোকি ভালু কপি ধাএ। বিহঁসা জবহিং নিকট কপি আএ ॥
দো. মহানাদ কৰি গৰ্জা কোটি কোটি গহি কীস।
মহি পটকি গজৰাজ ইৱ সপথ কৰি দসসীস ॥ 69 ॥
ভাগে ভালু বলীমুখ জূথা। বৃকু বিলোকি জিমি মেষ বৰূথা ॥
চলে ভাগি কপি ভালু ভৱানী। বিকল পুকাৰত আৰত বানী ॥
যহ নিসিচৰ দুকাল সম অহী। কপিকুল দেস পৰন অব চহী ॥
কৃপা বাৰিধৰ ৰাম খৰাৰী। পাহি পাহি প্ৰনতাৰতি হাৰী ॥
সকৰুন বচন সুনত ভগৱানা। চলে সুধাৰি সৰাসন বানা ॥
ৰাম সেন নিজ পাছৈং ঘালী। চলে সকোপ মহা বলসালী ॥
খৈঞ্চি ধনুষ সৰ সত সন্ধানে। ছূটে তীৰ সৰীৰ সমানে ॥
লাগত সৰ ধাৱা ৰিস ভৰা। কুধৰ ডগমগত ডোলতি ধৰা ॥
লীন্হ এক তেহিং সৈল উপাটী। ৰঘুকুল তিলক ভুজা সোই কাটী ॥
ধাৱা বাম বাহু গিৰি ধাৰী। প্ৰভু সৌ ভুজা কাটি মহি পাৰী ॥
কাটেং ভুজা সোহ খল কৈসা। পচ্ছহীন মন্দৰ গিৰি জৈসা ॥
উগ্ৰ বিলোকনি প্ৰভুহি বিলোকা। গ্ৰসন চহত মানহুঁ ত্ৰেলোকা ॥
দো. কৰি চিক্কাৰ ঘোৰ অতি ধাৱা বদনু পসাৰি।
গগন সিদ্ধ সুৰ ত্ৰাসিত হা হা হেতি পুকাৰি ॥ 70 ॥
সভয দেৱ কৰুনানিধি জান্যো। শ্ৰৱন প্ৰজন্ত সৰাসনু তান্যো ॥
বিসিখ নিকৰ নিসিচৰ মুখ ভৰেঊ। তদপি মহাবল ভূমি ন পৰেঊ ॥
সৰন্হি ভৰা মুখ সন্মুখ ধাৱা। কাল ত্ৰোন সজীৱ জনু আৱা ॥
তব প্ৰভু কোঽপি তীব্ৰ সৰ লীন্হা। ধৰ তে ভিন্ন তাসু সিৰ কীন্হা ॥
সো সিৰ পৰেউ দসানন আগেং। বিকল ভযু জিমি ফনি মনি ত্যাগেম্ ॥
ধৰনি ধসি ধৰ ধাৱ প্ৰচণ্ডা। তব প্ৰভু কাটি কীন্হ দুই খণ্ডা ॥
পৰে ভূমি জিমি নভ তেং ভূধৰ। হেঠ দাবি কপি ভালু নিসাচৰ ॥
তাসু তেজ প্ৰভু বদন সমানা। সুৰ মুনি সবহিং অচম্ভৱ মানা ॥
সুৰ দুন্দুভীং বজাৱহিং হৰষহিং। অস্তুতি কৰহিং সুমন বহু বৰষহিম্ ॥
কৰি বিনতী সুৰ সকল সিধাএ। তেহী সময দেৱৰিষি আএ ॥
গগনোপৰি হৰি গুন গন গাএ। ৰুচিৰ বীৰৰস প্ৰভু মন ভাএ ॥
বেগি হতহু খল কহি মুনি গে। ৰাম সমৰ মহি সোভত ভে ॥
ছং. সঙ্গ্ৰাম ভূমি বিৰাজ ৰঘুপতি অতুল বল কোসল ধনী।
শ্ৰম বিন্দু মুখ ৰাজীৱ লোচন অৰুন তন সোনিত কনী ॥
ভুজ জুগল ফেৰত সৰ সৰাসন ভালু কপি চহু দিসি বনে।
কহ দাস তুলসী কহি ন সক ছবি সেষ জেহি আনন ঘনে ॥
দো. নিসিচৰ অধম মলাকৰ তাহি দীন্হ নিজ ধাম।
গিৰিজা তে নৰ মন্দমতি জে ন ভজহিং শ্ৰীৰাম ॥ 71 ॥
দিন কেং অন্ত ফিৰীং দৌ অনী। সমৰ ভী সুভটন্হ শ্ৰম ঘনী ॥
ৰাম কৃপাঁ কপি দল বল বাঢআ। জিমি তৃন পাই লাগ অতি ডাঢআ ॥
ছীজহিং নিসিচৰ দিনু অৰু ৰাতী। নিজ মুখ কহেং সুকৃত জেহি ভাঁতী ॥
বহু বিলাপ দসকন্ধৰ কৰী। বন্ধু সীস পুনি পুনি উৰ ধৰী ॥
ৰোৱহিং নাৰি হৃদয হতি পানী। তাসু তেজ বল বিপুল বখানী ॥
মেঘনাদ তেহি অৱসৰ আযু। কহি বহু কথা পিতা সমুঝাযু ॥
দেখেহু কালি মোৰি মনুসাঈ। অবহিং বহুত কা কৰৌং বডআঈ ॥
ইষ্টদেৱ সৈং বল ৰথ পাযুঁ। সো বল তাত ন তোহি দেখাযুঁ ॥
এহি বিধি জল্পত ভযু বিহানা। চহুঁ দুআৰ লাগে কপি নানা ॥
ইত কপি ভালু কাল সম বীৰা। উত ৰজনীচৰ অতি ৰনধীৰা ॥
লৰহিং সুভট নিজ নিজ জয হেতূ। বৰনি ন জাই সমৰ খগকেতূ ॥
দো. মেঘনাদ মাযাময ৰথ চঢই গযু অকাস ॥
গৰ্জেউ অট্টহাস কৰি ভি কপি কটকহি ত্ৰাস ॥ 72 ॥
সক্তি সূল তৰৱাৰি কৃপানা। অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ কুলিসাযুধ নানা ॥
ডাৰহ পৰসু পৰিঘ পাষানা। লাগেউ বৃষ্টি কৰৈ বহু বানা ॥
দস দিসি ৰহে বান নভ ছাঈ। মানহুঁ মঘা মেঘ ঝৰি লাঈ ॥
ধৰু ধৰু মাৰু সুনিঅ ধুনি কানা। জো মাৰি তেহি কৌ ন জানা ॥
গহি গিৰি তৰু অকাস কপি ধাৱহিং। দেখহি তেহি ন দুখিত ফিৰি আৱহিম্ ॥
অৱঘট ঘাট বাট গিৰি কন্দৰ। মাযা বল কীন্হেসি সৰ পঞ্জৰ ॥
জাহিং কহাঁ ব্যাকুল ভে বন্দৰ। সুৰপতি বন্দি পৰে জনু মন্দৰ ॥
মাৰুতসুত অঙ্গদ নল নীলা। কীন্হেসি বিকল সকল বলসীলা ॥
পুনি লছিমন সুগ্ৰীৱ বিভীষন। সৰন্হি মাৰি কীন্হেসি জৰ্জৰ তন ॥
পুনি ৰঘুপতি সৈং জূঝে লাগা। সৰ ছাঁডই হোই লাগহিং নাগা ॥
ব্যাল পাস বস ভে খৰাৰী। স্ৱবস অনন্ত এক অবিকাৰী ॥
নট ইৱ কপট চৰিত কৰ নানা। সদা স্ৱতন্ত্ৰ এক ভগৱানা ॥
ৰন সোভা লগি প্ৰভুহিং বঁধাযো। নাগপাস দেৱন্হ ভয পাযো ॥
দো. গিৰিজা জাসু নাম জপি মুনি কাটহিং ভৱ পাস।
সো কি বন্ধ তৰ আৱি ব্যাপক বিস্ৱ নিৱাস ॥ 73 ॥
চৰিত ৰাম কে সগুন ভৱানী। তৰ্কি ন জাহিং বুদ্ধি বল বানী ॥
অস বিচাৰি জে তগ্য বিৰাগী। ৰামহি ভজহিং তৰ্ক সব ত্যাগী ॥
ব্যাকুল কটকু কীন্হ ঘননাদা। পুনি ভা প্ৰগট কহি দুৰ্বাদা ॥
জামৱন্ত কহ খল ৰহু ঠাঢআ। সুনি কৰি তাহি ক্ৰোধ অতি বাঢআ ॥
বূঢ জানি সঠ ছাঁডএউঁ তোহী। লাগেসি অধম পচাৰৈ মোহী ॥
অস কহি তৰল ত্ৰিসূল চলাযো। জামৱন্ত কৰ গহি সোই ধাযো ॥
মাৰিসি মেঘনাদ কৈ ছাতী। পৰা ভূমি ঘুৰ্মিত সুৰঘাতী ॥
পুনি ৰিসান গহি চৰন ফিৰাযৌ। মহি পছাৰি নিজ বল দেখৰাযো ॥
বৰ প্ৰসাদ সো মৰি ন মাৰা। তব গহি পদ লঙ্কা পৰ ডাৰা ॥
ইহাঁ দেৱৰিষি গৰুড পঠাযো। ৰাম সমীপ সপদি সো আযো ॥
দো. খগপতি সব ধৰি খাএ মাযা নাগ বৰূথ।
মাযা বিগত ভে সব হৰষে বানৰ জূথ। 74(ক) ॥
গহি গিৰি পাদপ উপল নখ ধাএ কীস ৰিসাই।
চলে তমীচৰ বিকলতৰ গঢ পৰ চঢএ পৰাই ॥ 74(খ) ॥
মেঘনাদ কে মুৰছা জাগী। পিতহি বিলোকি লাজ অতি লাগী ॥
তুৰত গযু গিৰিবৰ কন্দৰা। কৰৌং অজয মখ অস মন ধৰা ॥
ইহাঁ বিভীষন মন্ত্ৰ বিচাৰা। সুনহু নাথ বল অতুল উদাৰা ॥
মেঘনাদ মখ কৰি অপাৱন। খল মাযাৱী দেৱ সতাৱন ॥
জৌং প্ৰভু সিদ্ধ হোই সো পাইহি। নাথ বেগি পুনি জীতি ন জাইহি ॥
সুনি ৰঘুপতি অতিসয সুখ মানা। বোলে অঙ্গদাদি কপি নানা ॥
লছিমন সঙ্গ জাহু সব ভাঈ। কৰহু বিধংস জগ্য কৰ জাঈ ॥
তুম্হ লছিমন মাৰেহু ৰন ওহী। দেখি সভয সুৰ দুখ অতি মোহী ॥
মাৰেহু তেহি বল বুদ্ধি উপাঈ। জেহিং ছীজৈ নিসিচৰ সুনু ভাঈ ॥
জামৱন্ত সুগ্ৰীৱ বিভীষন। সেন সমেত ৰহেহু তীনিউ জন ॥
জব ৰঘুবীৰ দীন্হি অনুসাসন। কটি নিষঙ্গ কসি সাজি সৰাসন ॥
প্ৰভু প্ৰতাপ উৰ ধৰি ৰনধীৰা। বোলে ঘন ইৱ গিৰা গঁভীৰা ॥
জৌং তেহি আজু বধেং বিনু আৱৌং। তৌ ৰঘুপতি সেৱক ন কহাৱৌম্ ॥
জৌং সত সঙ্কৰ কৰহিং সহাঈ। তদপি হতুঁ ৰঘুবীৰ দোহাঈ ॥
দো. ৰঘুপতি চৰন নাই সিৰু চলেউ তুৰন্ত অনন্ত।
অঙ্গদ নীল মযন্দ নল সঙ্গ সুভট হনুমন্ত ॥ 75 ॥
জাই কপিন্হ সো দেখা বৈসা। আহুতি দেত ৰুধিৰ অৰু ভৈংসা ॥
কীন্হ কপিন্হ সব জগ্য বিধংসা। জব ন উঠি তব কৰহিং প্ৰসংসা ॥
তদপি ন উঠি ধৰেন্হি কচ জাঈ। লাতন্হি হতি হতি চলে পৰাঈ ॥
লৈ ত্ৰিসুল ধাৱা কপি ভাগে। আএ জহঁ ৰামানুজ আগে ॥
আৱা পৰম ক্ৰোধ কৰ মাৰা। গৰ্জ ঘোৰ ৰৱ বাৰহিং বাৰা ॥
কোঽপি মৰুতসুত অঙ্গদ ধাএ। হতি ত্ৰিসূল উৰ ধৰনি গিৰাএ ॥
প্ৰভু কহঁ ছাঁডএসি সূল প্ৰচণ্ডা। সৰ হতি কৃত অনন্ত জুগ খণ্ডা ॥
উঠি বহোৰি মাৰুতি জুবৰাজা। হতহিং কোঽপি তেহি ঘাউ ন বাজা ॥
ফিৰে বীৰ ৰিপু মৰি ন মাৰা। তব ধাৱা কৰি ঘোৰ চিকাৰা ॥
আৱত দেখি ক্ৰুদ্ধ জনু কালা। লছিমন ছাডএ বিসিখ কৰালা ॥
দেখেসি আৱত পবি সম বানা। তুৰত ভযু খল অন্তৰধানা ॥
বিবিধ বেষ ধৰি কৰি লৰাঈ। কবহুঁক প্ৰগট কবহুঁ দুৰি জাঈ ॥
দেখি অজয ৰিপু ডৰপে কীসা। পৰম ক্ৰুদ্ধ তব ভযু অহীসা ॥
লছিমন মন অস মন্ত্ৰ দৃঢআৱা। এহি পাপিহি মৈং বহুত খেলাৱা ॥
সুমিৰি কোসলাধীস প্ৰতাপা। সৰ সন্ধান কীন্হ কৰি দাপা ॥
ছাডআ বান মাঝ উৰ লাগা। মৰতী বাৰ কপটু সব ত্যাগা ॥
দো. ৰামানুজ কহঁ ৰামু কহঁ অস কহি ছাঁডএসি প্ৰান।
ধন্য ধন্য তৱ জননী কহ অঙ্গদ হনুমান ॥ 76 ॥
বিনু প্ৰযাস হনুমান উঠাযো। লঙ্কা দ্ৱাৰ ৰাখি পুনি আযো ॥
তাসু মৰন সুনি সুৰ গন্ধৰ্বা। চঢই বিমান আএ নভ সৰ্বা ॥
বৰষি সুমন দুন্দুভীং বজাৱহিং। শ্ৰীৰঘুনাথ বিমল জসু গাৱহিম্ ॥
জয অনন্ত জয জগদাধাৰা। তুম্হ প্ৰভু সব দেৱন্হি নিস্তাৰা ॥
অস্তুতি কৰি সুৰ সিদ্ধ সিধাএ। লছিমন কৃপাসিন্ধু পহিং আএ ॥
সুত বধ সুনা দসানন জবহীং। মুৰুছিত ভযু পৰেউ মহি তবহীম্ ॥
মন্দোদৰী ৰুদন কৰ ভাৰী। উৰ তাডন বহু ভাঁতি পুকাৰী ॥
নগৰ লোগ সব ব্যাকুল সোচা। সকল কহহিং দসকন্ধৰ পোচা ॥
দো. তব দসকণ্ঠ বিবিধ বিধি সমুঝাঈং সব নাৰি।
নস্ৱৰ ৰূপ জগত সব দেখহু হৃদযঁ বিচাৰি ॥ 77 ॥
তিন্হহি গ্যান উপদেসা ৰাৱন। আপুন মন্দ কথা সুভ পাৱন ॥
পৰ উপদেস কুসল বহুতেৰে। জে আচৰহিং তে নৰ ন ঘনেৰে ॥
নিসা সিৰানি ভযু ভিনুসাৰা। লগে ভালু কপি চাৰিহুঁ দ্ৱাৰা ॥
সুভট বোলাই দসানন বোলা। ৰন সন্মুখ জা কৰ মন ডোলা ॥
সো অবহীং বৰু জাউ পৰাঈ। সঞ্জুগ বিমুখ ভেঁ ন ভলাঈ ॥
নিজ ভুজ বল মৈং বযৰু বঢআৱা। দেহুঁ উতৰু জো ৰিপু চঢই আৱা ॥
অস কহি মৰুত বেগ ৰথ সাজা। বাজে সকল জুঝ্AU বাজা ॥
চলে বীৰ সব অতুলিত বলী। জনু কজ্জল কৈ আঁধী চলী ॥
অসগুন অমিত হোহিং তেহি কালা। গনি ন ভুজবল গৰ্ব বিসালা ॥
ছং. অতি গৰ্ব গনি ন সগুন অসগুন স্ত্ৰৱহিং আযুধ হাথ তে।
ভট গিৰত ৰথ তে বাজি গজ চিক্কৰত ভাজহিং সাথ তে ॥
গোমায গীধ কৰাল খৰ ৰৱ স্ৱান বোলহিং অতি ঘনে।
জনু কালদূত উলূক বোলহিং বচন পৰম ভযাৱনে ॥
দো. তাহি কি সম্পতি সগুন সুভ সপনেহুঁ মন বিশ্ৰাম।
ভূত দ্ৰোহ ৰত মোহবস ৰাম বিমুখ ৰতি কাম ॥ 78 ॥
চলেউ নিসাচৰ কটকু অপাৰা। চতুৰঙ্গিনী অনী বহু ধাৰা ॥
বিবিধ ভাঁতি বাহন ৰথ জানা। বিপুল বৰন পতাক ধ্ৱজ নানা ॥
চলে মত্ত গজ জূথ ঘনেৰে। প্ৰাবিট জলদ মৰুত জনু প্ৰেৰে ॥
বৰন বৰদ বিৰদৈত নিকাযা। সমৰ সূৰ জানহিং বহু মাযা ॥
অতি বিচিত্ৰ বাহিনী বিৰাজী। বীৰ বসন্ত সেন জনু সাজী ॥
চলত কটক দিগসিধুংৰ ডগহীং। ছুভিত পযোধি কুধৰ ডগমগহীম্ ॥
উঠী ৰেনু ৰবি গযু ছপাঈ। মৰুত থকিত বসুধা অকুলাঈ ॥
পনৱ নিসান ঘোৰ ৰৱ বাজহিং। প্ৰলয সময কে ঘন জনু গাজহিম্ ॥
ভেৰি নফীৰি বাজ সহনাঈ। মাৰূ ৰাগ সুভট সুখদাঈ ॥
কেহৰি নাদ বীৰ সব কৰহীং। নিজ নিজ বল পৌৰুষ উচ্চৰহীম্ ॥
কহি দসানন সুনহু সুভট্টা। মৰ্দহু ভালু কপিন্হ কে ঠট্টা ॥
হৌং মাৰিহুঁ ভূপ দ্ৱৌ ভাঈ। অস কহি সন্মুখ ফৌজ ৰেঙ্গাঈ ॥
যহ সুধি সকল কপিন্হ জব পাঈ। ধাএ কৰি ৰঘুবীৰ দোহাঈ ॥
ছং. ধাএ বিসাল কৰাল মৰ্কট ভালু কাল সমান তে।
মানহুঁ সপচ্ছ উডআহিং ভূধৰ বৃন্দ নানা বান তে ॥
নখ দসন সৈল মহাদ্ৰুমাযুধ সবল সঙ্ক ন মানহীং।
জয ৰাম ৰাৱন মত্ত গজ মৃগৰাজ সুজসু বখানহীম্ ॥
দো. দুহু দিসি জয জযকাৰ কৰি নিজ নিজ জোৰী জানি।
ভিৰে বীৰ ইত ৰামহি উত ৰাৱনহি বখানি ॥ 79 ॥
ৰাৱনু ৰথী বিৰথ ৰঘুবীৰা। দেখি বিভীষন ভযু অধীৰা ॥
অধিক প্ৰীতি মন ভা সন্দেহা। বন্দি চৰন কহ সহিত সনেহা ॥
নাথ ন ৰথ নহিং তন পদ ত্ৰানা। কেহি বিধি জিতব বীৰ বলৱানা ॥
সুনহু সখা কহ কৃপানিধানা। জেহিং জয হোই সো স্যন্দন আনা ॥
সৌৰজ ধীৰজ তেহি ৰথ চাকা। সত্য সীল দৃঢ ধ্ৱজা পতাকা ॥
বল বিবেক দম পৰহিত ঘোৰে। ছমা কৃপা সমতা ৰজু জোৰে ॥
ঈস ভজনু সাৰথী সুজানা। বিৰতি চৰ্ম সন্তোষ কৃপানা ॥
দান পৰসু বুধি সক্তি প্ৰচণ্ডআ। বৰ বিগ্যান কঠিন কোদণ্ডা ॥
অমল অচল মন ত্ৰোন সমানা। সম জম নিযম সিলীমুখ নানা ॥
কৱচ অভেদ বিপ্ৰ গুৰ পূজা। এহি সম বিজয উপায ন দূজা ॥
সখা ধৰ্মময অস ৰথ জাকেং। জীতন কহঁ ন কতহুঁ ৰিপু তাকেম্ ॥
দো. মহা অজয সংসাৰ ৰিপু জীতি সকি সো বীৰ।
জাকেং অস ৰথ হোই দৃঢ সুনহু সখা মতিধীৰ ॥ 80(ক) ॥
সুনি প্ৰভু বচন বিভীষন হৰষি গহে পদ কঞ্জ।
এহি মিস মোহি উপদেসেহু ৰাম কৃপা সুখ পুঞ্জ ॥ 80(খ) ॥
উত পচাৰ দসকন্ধৰ ইত অঙ্গদ হনুমান।
লৰত নিসাচৰ ভালু কপি কৰি নিজ নিজ প্ৰভু আন ॥ 80(গ) ॥
সুৰ ব্ৰহ্মাদি সিদ্ধ মুনি নানা। দেখত ৰন নভ চঢএ বিমানা ॥
হমহূ উমা ৰহে তেহি সঙ্গা। দেখত ৰাম চৰিত ৰন ৰঙ্গা ॥
সুভট সমৰ ৰস দুহু দিসি মাতে। কপি জযসীল ৰাম বল তাতে ॥
এক এক সন ভিৰহিং পচাৰহিং। একন্হ এক মৰ্দি মহি পাৰহিম্ ॥
মাৰহিং কাটহিং ধৰহিং পছাৰহিং। সীস তোৰি সীসন্হ সন মাৰহিম্ ॥
উদৰ বিদাৰহিং ভুজা উপাৰহিং। গহি পদ অৱনি পটকি ভট ডাৰহিম্ ॥
নিসিচৰ ভট মহি গাডহি ভালূ। ঊপৰ ঢাৰি দেহিং বহু বালূ ॥
বীৰ বলিমুখ জুদ্ধ বিৰুদ্ধে। দেখিঅত বিপুল কাল জনু ক্ৰুদ্ধে ॥
ছং. ক্ৰুদ্ধে কৃতান্ত সমান কপি তন স্ত্ৰৱত সোনিত ৰাজহীং।
মৰ্দহিং নিসাচৰ কটক ভট বলৱন্ত ঘন জিমি গাজহীম্ ॥
মাৰহিং চপেটন্হি ডাটি দাতন্হ কাটি লাতন্হ মীজহীং।
চিক্কৰহিং মৰ্কট ভালু ছল বল কৰহিং জেহিং খল ছীজহীম্ ॥
ধৰি গাল ফাৰহিং উৰ বিদাৰহিং গল অঁতাৱৰি মেলহীং।
প্ৰহলাদপতি জনু বিবিধ তনু ধৰি সমৰ অঙ্গন খেলহীম্ ॥
ধৰু মাৰু কাটু পছাৰু ঘোৰ গিৰা গগন মহি ভৰি ৰহী।
জয ৰাম জো তৃন তে কুলিস কৰ কুলিস তে কৰ তৃন সহী ॥
দো. নিজ দল বিচলত দেখেসি বীস ভুজাঁ দস চাপ।
ৰথ চঢই চলেউ দসানন ফিৰহু ফিৰহু কৰি দাপ ॥ 81 ॥
ধাযু পৰম ক্ৰুদ্ধ দসকন্ধৰ। সন্মুখ চলে হূহ দৈ বন্দৰ ॥
গহি কৰ পাদপ উপল পহাৰা। ডাৰেন্হি তা পৰ একহিং বাৰা ॥
লাগহিং সৈল বজ্ৰ তন তাসূ। খণ্ড খণ্ড হোই ফূটহিং আসূ ॥
চলা ন অচল ৰহা ৰথ ৰোপী। ৰন দুৰ্মদ ৰাৱন অতি কোপী ॥
ইত উত ঝপটি দপটি কপি জোধা। মৰ্দৈ লাগ ভযু অতি ক্ৰোধা ॥
চলে পৰাই ভালু কপি নানা। ত্ৰাহি ত্ৰাহি অঙ্গদ হনুমানা ॥
পাহি পাহি ৰঘুবীৰ গোসাঈ। যহ খল খাই কাল কী নাঈ ॥
তেহি দেখে কপি সকল পৰানে। দসহুঁ চাপ সাযক সন্ধানে ॥
ছং. সন্ধানি ধনু সৰ নিকৰ ছাডএসি উৰগ জিমি উডই লাগহীং।
ৰহে পূৰি সৰ ধৰনী গগন দিসি বিদসি কহঁ কপি ভাগহীম্ ॥
ভযো অতি কোলাহল বিকল কপি দল ভালু বোলহিং আতুৰে।
ৰঘুবীৰ কৰুনা সিন্ধু আৰত বন্ধু জন ৰচ্ছক হৰে ॥
দো. নিজ দল বিকল দেখি কটি কসি নিষঙ্গ ধনু হাথ।
লছিমন চলে ক্ৰুদ্ধ হোই নাই ৰাম পদ মাথ ॥ 82 ॥
ৰে খল কা মাৰসি কপি ভালূ। মোহি বিলোকু তোৰ মৈং কালূ ॥
খোজত ৰহেউঁ তোহি সুতঘাতী। আজু নিপাতি জুডআৱুঁ ছাতী ॥
অস কহি ছাডএসি বান প্ৰচণ্ডা। লছিমন কিএ সকল সত খণ্ডা ॥
কোটিন্হ আযুধ ৰাৱন ডাৰে। তিল প্ৰৱান কৰি কাটি নিৱাৰে ॥
পুনি নিজ বানন্হ কীন্হ প্ৰহাৰা। স্যন্দনু ভঞ্জি সাৰথী মাৰা ॥
সত সত সৰ মাৰে দস ভালা। গিৰি সৃঙ্গন্হ জনু প্ৰবিসহিং ব্যালা ॥
পুনি সত সৰ মাৰা উৰ মাহীং। পৰেউ ধৰনি তল সুধি কছু নাহীম্ ॥
উঠা প্ৰবল পুনি মুৰুছা জাগী। ছাডইসি ব্ৰহ্ম দীন্হি জো সাঁগী ॥
ছং. সো ব্ৰহ্ম দত্ত প্ৰচণ্ড সক্তি অনন্ত উৰ লাগী সহী।
পৰ্যো বীৰ বিকল উঠাৱ দসমুখ অতুল বল মহিমা ৰহী ॥
ব্ৰহ্মাণ্ড ভৱন বিৰাজ জাকেং এক সিৰ জিমি ৰজ কনী।
তেহি চহ উঠাৱন মূঢ ৰাৱন জান নহিং ত্ৰিভুঅন ধনী ॥
দো. দেখি পৱনসুত ধাযু বোলত বচন কঠোৰ।
আৱত কপিহি হন্যো তেহিং মুষ্টি প্ৰহাৰ প্ৰঘোৰ ॥ 83 ॥
জানু টেকি কপি ভূমি ন গিৰা। উঠা সঁভাৰি বহুত ৰিস ভৰা ॥
মুঠিকা এক তাহি কপি মাৰা। পৰেউ সৈল জনু বজ্ৰ প্ৰহাৰা ॥
মুৰুছা গৈ বহোৰি সো জাগা। কপি বল বিপুল সৰাহন লাগা ॥
ধিগ ধিগ মম পৌৰুষ ধিগ মোহী। জৌং তৈং জিঅত ৰহেসি সুৰদ্ৰোহী ॥
অস কহি লছিমন কহুঁ কপি ল্যাযো। দেখি দসানন বিসময পাযো ॥
কহ ৰঘুবীৰ সমুঝু জিযঁ ভ্ৰাতা। তুম্হ কৃতান্ত ভচ্ছক সুৰ ত্ৰাতা ॥
সুনত বচন উঠি বৈঠ কৃপালা। গী গগন সো সকতি কৰালা ॥
পুনি কোদণ্ড বান গহি ধাএ। ৰিপু সন্মুখ অতি আতুৰ আএ ॥
ছং. আতুৰ বহোৰি বিভঞ্জি স্যন্দন সূত হতি ব্যাকুল কিযো।
গিৰ্ যো ধৰনি দসকন্ধৰ বিকলতৰ বান সত বেধ্যো হিযো ॥
সাৰথী দূসৰ ঘালি ৰথ তেহি তুৰত লঙ্কা লৈ গযো।
ৰঘুবীৰ বন্ধু প্ৰতাপ পুঞ্জ বহোৰি প্ৰভু চৰনন্হি নযো ॥
দো. উহাঁ দসানন জাগি কৰি কৰৈ লাগ কছু জগ্য।
ৰাম বিৰোধ বিজয চহ সঠ হঠ বস অতি অগ্য ॥ 84 ॥
ইহাঁ বিভীষন সব সুধি পাঈ। সপদি জাই ৰঘুপতিহি সুনাঈ ॥
নাথ কৰি ৰাৱন এক জাগা। সিদ্ধ ভেঁ নহিং মৰিহি অভাগা ॥
পঠৱহু নাথ বেগি ভট বন্দৰ। কৰহিং বিধংস আৱ দসকন্ধৰ ॥
প্ৰাত হোত প্ৰভু সুভট পঠাএ। হনুমদাদি অঙ্গদ সব ধাএ ॥
কৌতুক কূদি চঢএ কপি লঙ্কা। পৈঠে ৰাৱন ভৱন অসঙ্কা ॥
জগ্য কৰত জবহীং সো দেখা। সকল কপিন্হ ভা ক্ৰোধ বিসেষা ॥
ৰন তে নিলজ ভাজি গৃহ আৱা। ইহাঁ আই বক ধ্যান লগাৱা ॥
অস কহি অঙ্গদ মাৰা লাতা। চিতৱ ন সঠ স্ৱাৰথ মন ৰাতা ॥
ছং. নহিং চিতৱ জব কৰি কোপ কপি গহি দসন লাতন্হ মাৰহীং।
ধৰি কেস নাৰি নিকাৰি বাহেৰ তেঽতিদীন পুকাৰহীম্ ॥
তব উঠেউ ক্ৰুদ্ধ কৃতান্ত সম গহি চৰন বানৰ ডাৰী।
এহি বীচ কপিন্হ বিধংস কৃত মখ দেখি মন মহুঁ হাৰী ॥
দো. জগ্য বিধংসি কুসল কপি আএ ৰঘুপতি পাস।
চলেউ নিসাচৰ ক্ৰুৰ্দ্ধ হোই ত্যাগি জিৱন কৈ আস ॥ 85 ॥
চলত হোহিং অতি অসুভ ভযঙ্কৰ। বৈঠহিং গীধ উডআই সিৰন্হ পৰ ॥
ভযু কালবস কাহু ন মানা। কহেসি বজাৱহু জুদ্ধ নিসানা ॥
চলী তমীচৰ অনী অপাৰা। বহু গজ ৰথ পদাতি অসৱাৰা ॥
প্ৰভু সন্মুখ ধাএ খল কৈংসেং। সলভ সমূহ অনল কহঁ জৈংসেম্ ॥
ইহাঁ দেৱতন্হ অস্তুতি কীন্হী। দাৰুন বিপতি হমহি এহিং দীন্হী ॥
অব জনি ৰাম খেলাৱহু এহী। অতিসয দুখিত হোতি বৈদেহী ॥
দেৱ বচন সুনি প্ৰভু মুসকানা। উঠি ৰঘুবীৰ সুধাৰে বানা।
জটা জূট দৃঢ বাঁধৈ মাথে। সোহহিং সুমন বীচ বিচ গাথে ॥
অৰুন নযন বাৰিদ তনু স্যামা। অখিল লোক লোচনাভিৰামা ॥
কটিতট পৰিকৰ কস্যো নিষঙ্গা। কৰ কোদণ্ড কঠিন সাৰঙ্গা ॥
ছং. সাৰঙ্গ কৰ সুন্দৰ নিষঙ্গ সিলীমুখাকৰ কটি কস্যো।
ভুজদণ্ড পীন মনোহৰাযত উৰ ধৰাসুৰ পদ লস্যো ॥
কহ দাস তুলসী জবহিং প্ৰভু সৰ চাপ কৰ ফেৰন লগে।
ব্ৰহ্মাণ্ড দিগ্গজ কমঠ অহি মহি সিন্ধু ভূধৰ ডগমগে ॥
দো. সোভা দেখি হৰষি সুৰ বৰষহিং সুমন অপাৰ।
জয জয জয কৰুনানিধি ছবি বল গুন আগাৰ ॥ 86 ॥
এহীং বীচ নিসাচৰ অনী। কসমসাত আঈ অতি ঘনী।
দেখি চলে সন্মুখ কপি ভট্টা। প্ৰলযকাল কে জনু ঘন ঘট্টা ॥
বহু কৃপান তৰৱাৰি চমঙ্কহিং। জনু দহঁ দিসি দামিনীং দমঙ্কহিম্ ॥
গজ ৰথ তুৰগ চিকাৰ কঠোৰা। গৰ্জহিং মনহুঁ বলাহক ঘোৰা ॥
কপি লঙ্গূৰ বিপুল নভ ছাএ। মনহুঁ ইন্দ্ৰধনু উএ সুহাএ ॥
উঠি ধূৰি মানহুঁ জলধাৰা। বান বুন্দ ভৈ বৃষ্টি অপাৰা ॥
দুহুঁ দিসি পৰ্বত কৰহিং প্ৰহাৰা। বজ্ৰপাত জনু বাৰহিং বাৰা ॥
ৰঘুপতি কোঽপি বান ঝৰি লাঈ। ঘাযল ভৈ নিসিচৰ সমুদাঈ ॥
লাগত বান বীৰ চিক্কৰহীং। ঘুৰ্মি ঘুৰ্মি জহঁ তহঁ মহি পৰহীম্ ॥
স্ত্ৰৱহিং সৈল জনু নিৰ্ঝৰ ভাৰী। সোনিত সৰি কাদৰ ভযকাৰী ॥
ছং. কাদৰ ভযঙ্কৰ ৰুধিৰ সৰিতা চলী পৰম অপাৱনী।
দৌ কূল দল ৰথ ৰেত চক্ৰ অবৰ্ত বহতি ভযাৱনী ॥
জল জন্তুগজ পদচৰ তুৰগ খৰ বিবিধ বাহন কো গনে।
সৰ সক্তি তোমৰ সৰ্প চাপ তৰঙ্গ চৰ্ম কমঠ ঘনে ॥
দো. বীৰ পৰহিং জনু তীৰ তৰু মজ্জা বহু বহ ফেন।
কাদৰ দেখি ডৰহিং তহঁ সুভটন্হ কে মন চেন ॥ 87 ॥
মজ্জহি ভূত পিসাচ বেতালা। প্ৰমথ মহা ঝোটিঙ্গ কৰালা ॥
কাক কঙ্ক লৈ ভুজা উডআহীং। এক তে ছীনি এক লৈ খাহীম্ ॥
এক কহহিং ঐসিউ সৌঙ্ঘাঈ। সঠহু তুম্হাৰ দৰিদ্ৰ ন জাঈ ॥
কহঁৰত ভট ঘাযল তট গিৰে। জহঁ তহঁ মনহুঁ অৰ্ধজল পৰে ॥
খৈঞ্চহিং গীধ আঁত তট ভে। জনু বংসী খেলত চিত দে ॥
বহু ভট বহহিং চঢএ খগ জাহীং। জনু নাৱৰি খেলহিং সৰি মাহীম্ ॥
জোগিনি ভৰি ভৰি খপ্পৰ সঞ্চহিং। ভূত পিসাচ বধূ নভ নঞ্চহিম্ ॥
ভট কপাল কৰতাল বজাৱহিং। চামুণ্ডা নানা বিধি গাৱহিম্ ॥
জম্বুক নিকৰ কটক্কট কট্টহিং। খাহিং হুআহিং অঘাহিং দপট্টহিম্ ॥
কোটিন্হ ৰুণ্ড মুণ্ড বিনু ডোল্লহিং। সীস পৰে মহি জয জয বোল্লহিম্ ॥
ছং. বোল্লহিং জো জয জয মুণ্ড ৰুণ্ড প্ৰচণ্ড সিৰ বিনু ধাৱহীং।
খপ্পৰিন্হ খগ্গ অলুজ্ঝি জুজ্ঝহিং সুভট ভটন্হ ঢহাৱহীম্ ॥
বানৰ নিসাচৰ নিকৰ মৰ্দহিং ৰাম বল দৰ্পিত ভে।
সঙ্গ্ৰাম অঙ্গন সুভট সোৱহিং ৰাম সৰ নিকৰন্হি হে ॥
দো. ৰাৱন হৃদযঁ বিচাৰা ভা নিসিচৰ সঙ্ঘাৰ।
মৈং অকেল কপি ভালু বহু মাযা কৰৌং অপাৰ ॥ 88 ॥
দেৱন্হ প্ৰভুহি পযাদেং দেখা। উপজা উৰ অতি ছোভ বিসেষা ॥
সুৰপতি নিজ ৰথ তুৰত পঠাৱা। হৰষ সহিত মাতলি লৈ আৱা ॥
তেজ পুঞ্জ ৰথ দিব্য অনূপা। হৰষি চঢএ কোসলপুৰ ভূপা ॥
চঞ্চল তুৰগ মনোহৰ চাৰী। অজৰ অমৰ মন সম গতিকাৰী ॥
ৰথাৰূঢ ৰঘুনাথহি দেখী। ধাএ কপি বলু পাই বিসেষী ॥
সহী ন জাই কপিন্হ কৈ মাৰী। তব ৰাৱন মাযা বিস্তাৰী ॥
সো মাযা ৰঘুবীৰহি বাঁচী। লছিমন কপিন্হ সো মানী সাঁচী ॥
দেখী কপিন্হ নিসাচৰ অনী। অনুজ সহিত বহু কোসলধনী ॥
ছং. বহু ৰাম লছিমন দেখি মৰ্কট ভালু মন অতি অপডৰে।
জনু চিত্ৰ লিখিত সমেত লছিমন জহঁ সো তহঁ চিতৱহিং খৰে ॥
নিজ সেন চকিত বিলোকি হঁসি সৰ চাপ সজি কোসল ধনী।
মাযা হৰী হৰি নিমিষ মহুঁ হৰষী সকল মৰ্কট অনী ॥
দো. বহুৰি ৰাম সব তন চিতি বোলে বচন গঁভীৰ।
দ্ৱন্দজুদ্ধ দেখহু সকল শ্ৰমিত ভে অতি বীৰ ॥ 89 ॥
অস কহি ৰথ ৰঘুনাথ চলাৱা। বিপ্ৰ চৰন পঙ্কজ সিৰু নাৱা ॥
তব লঙ্কেস ক্ৰোধ উৰ ছাৱা। গৰ্জত তৰ্জত সন্মুখ ধাৱা ॥
জীতেহু জে ভট সঞ্জুগ মাহীং। সুনু তাপস মৈং তিন্হ সম নাহীম্ ॥
ৰাৱন নাম জগত জস জানা। লোকপ জাকেং বন্দীখানা ॥
খৰ দূষন বিৰাধ তুম্হ মাৰা। বধেহু ব্যাধ ইৱ বালি বিচাৰা ॥
নিসিচৰ নিকৰ সুভট সঙ্ঘাৰেহু। কুম্ভকৰন ঘননাদহি মাৰেহু ॥
আজু বযৰু সবু লেউঁ নিবাহী। জৌং ৰন ভূপ ভাজি নহিং জাহীম্ ॥
আজু কৰুঁ খলু কাল হৱালে। পৰেহু কঠিন ৰাৱন কে পালে ॥
সুনি দুৰ্বচন কালবস জানা। বিহঁসি বচন কহ কৃপানিধানা ॥
সত্য সত্য সব তৱ প্ৰভুতাঈ। জল্পসি জনি দেখাউ মনুসাঈ ॥
ছং. জনি জল্পনা কৰি সুজসু নাসহি নীতি সুনহি কৰহি ছমা।
সংসাৰ মহঁ পূৰুষ ত্ৰিবিধ পাটল ৰসাল পনস সমা ॥
এক সুমনপ্ৰদ এক সুমন ফল এক ফলি কেৱল লাগহীং।
এক কহহিং কহহিং কৰহিং অপৰ এক কৰহিং কহত ন বাগহীম্ ॥
দো. ৰাম বচন সুনি বিহঁসা মোহি সিখাৱত গ্যান।
বযৰু কৰত নহিং তব ডৰে অব লাগে প্ৰিয প্ৰান ॥ 90 ॥
কহি দুৰ্বচন ক্ৰুদ্ধ দসকন্ধৰ। কুলিস সমান লাগ ছাঁডঐ সৰ ॥
নানাকাৰ সিলীমুখ ধাএ। দিসি অৰু বিদিস গগন মহি ছাএ ॥
পাৱক সৰ ছাঁডএউ ৰঘুবীৰা। ছন মহুঁ জৰে নিসাচৰ তীৰা ॥
ছাডইসি তীব্ৰ সক্তি খিসিআঈ। বান সঙ্গ প্ৰভু ফেৰি চলাঈ ॥
কোটিক চক্ৰ ত্ৰিসূল পবাৰৈ। বিনু প্ৰযাস প্ৰভু কাটি নিৱাৰৈ ॥
নিফল হোহিং ৰাৱন সৰ কৈসেং। খল কে সকল মনোৰথ জৈসেম্ ॥
তব সত বান সাৰথী মাৰেসি। পৰেউ ভূমি জয ৰাম পুকাৰেসি ॥
ৰাম কৃপা কৰি সূত উঠাৱা। তব প্ৰভু পৰম ক্ৰোধ কহুঁ পাৱা ॥
ছং. ভে ক্ৰুদ্ধ জুদ্ধ বিৰুদ্ধ ৰঘুপতি ত্ৰোন সাযক কসমসে।
কোদণ্ড ধুনি অতি চণ্ড সুনি মনুজাদ সব মাৰুত গ্ৰসে ॥
মঁদোদৰী উৰ কম্প কম্পতি কমঠ ভূ ভূধৰ ত্ৰসে।
চিক্কৰহিং দিগ্গজ দসন গহি মহি দেখি কৌতুক সুৰ হঁসে ॥
দো. তানেউ চাপ শ্ৰৱন লগি ছাঁডএ বিসিখ কৰাল।
ৰাম মাৰগন গন চলে লহলহাত জনু ব্যাল ॥ 91 ॥
চলে বান সপচ্ছ জনু উৰগা। প্ৰথমহিং হতেউ সাৰথী তুৰগা ॥
ৰথ বিভঞ্জি হতি কেতু পতাকা। গৰ্জা অতি অন্তৰ বল থাকা ॥
তুৰত আন ৰথ চঢই খিসিআনা। অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ ছাঁডএসি বিধি নানা ॥
বিফল হোহিং সব উদ্যম তাকে। জিমি পৰদ্ৰোহ নিৰত মনসা কে ॥
তব ৰাৱন দস সূল চলাৱা। বাজি চাৰি মহি মাৰি গিৰাৱা ॥
তুৰগ উঠাই কোঽপি ৰঘুনাযক। খৈঞ্চি সৰাসন ছাঁডএ সাযক ॥
ৰাৱন সিৰ সৰোজ বনচাৰী। চলি ৰঘুবীৰ সিলীমুখ ধাৰী ॥
দস দস বান ভাল দস মাৰে। নিসৰি গে চলে ৰুধিৰ পনাৰে ॥
স্ত্ৰৱত ৰুধিৰ ধাযু বলৱানা। প্ৰভু পুনি কৃত ধনু সৰ সন্ধানা ॥
তীস তীৰ ৰঘুবীৰ পবাৰে। ভুজন্হি সমেত সীস মহি পাৰে ॥
কাটতহীং পুনি ভে নবীনে। ৰাম বহোৰি ভুজা সিৰ ছীনে ॥
প্ৰভু বহু বাৰ বাহু সিৰ হে। কটত ঝটিতি পুনি নূতন ভে ॥
পুনি পুনি প্ৰভু কাটত ভুজ সীসা। অতি কৌতুকী কোসলাধীসা ॥
ৰহে ছাই নভ সিৰ অৰু বাহূ। মানহুঁ অমিত কেতু অৰু ৰাহূ ॥
ছং. জনু ৰাহু কেতু অনেক নভ পথ স্ত্ৰৱত সোনিত ধাৱহীং।
ৰঘুবীৰ তীৰ প্ৰচণ্ড লাগহিং ভূমি গিৰন ন পাৱহীম্ ॥
এক এক সৰ সিৰ নিকৰ ছেদে নভ উডত ইমি সোহহীং।
জনু কোঽপি দিনকৰ কৰ নিকৰ জহঁ তহঁ বিধুন্তুদ পোহহীম্ ॥
দো. জিমি জিমি প্ৰভু হৰ তাসু সিৰ তিমি তিমি হোহিং অপাৰ।
সেৱত বিষয বিবৰ্ধ জিমি নিত নিত নূতন মাৰ ॥ 92 ॥
দসমুখ দেখি সিৰন্হ কৈ বাঢঈ। বিসৰা মৰন ভী ৰিস গাঢঈ ॥
গৰ্জেউ মূঢ মহা অভিমানী। ধাযু দসহু সৰাসন তানী ॥
সমৰ ভূমি দসকন্ধৰ কোপ্যো। বৰষি বান ৰঘুপতি ৰথ তোপ্যো ॥
দণ্ড এক ৰথ দেখি ন পৰেঊ। জনু নিহাৰ মহুঁ দিনকৰ দুৰেঊ ॥
হাহাকাৰ সুৰন্হ জব কীন্হা। তব প্ৰভু কোঽপি কাৰমুক লীন্হা ॥
সৰ নিৱাৰি ৰিপু কে সিৰ কাটে। তে দিসি বিদিস গগন মহি পাটে ॥
কাটে সিৰ নভ মাৰগ ধাৱহিং। জয জয ধুনি কৰি ভয উপজাৱহিম্ ॥
কহঁ লছিমন সুগ্ৰীৱ কপীসা। কহঁ ৰঘুবীৰ কোসলাধীসা ॥
ছং. কহঁ ৰামু কহি সিৰ নিকৰ ধাএ দেখি মৰ্কট ভজি চলে।
সন্ধানি ধনু ৰঘুবংসমনি হঁসি সৰন্হি সিৰ বেধে ভলে ॥
সিৰ মালিকা কৰ কালিকা গহি বৃন্দ বৃন্দন্হি বহু মিলীং।
কৰি ৰুধিৰ সৰি মজ্জনু মনহুঁ সঙ্গ্ৰাম বট পূজন চলীম্ ॥
দো. পুনি দসকণ্ঠ ক্ৰুদ্ধ হোই ছাঁডঈ সক্তি প্ৰচণ্ড।
চলী বিভীষন সন্মুখ মনহুঁ কাল কৰ দণ্ড ॥ 93 ॥
আৱত দেখি সক্তি অতি ঘোৰা। প্ৰনতাৰতি ভঞ্জন পন মোৰা ॥
তুৰত বিভীষন পাছেং মেলা। সন্মুখ ৰাম সহেউ সোই সেলা ॥
লাগি সক্তি মুৰুছা কছু ভী। প্ৰভু কৃত খেল সুৰন্হ বিকলী ॥
দেখি বিভীষন প্ৰভু শ্ৰম পাযো। গহি কৰ গদা ক্ৰুদ্ধ হোই ধাযো ॥
ৰে কুভাগ্য সঠ মন্দ কুবুদ্ধে। তৈং সুৰ নৰ মুনি নাগ বিৰুদ্ধে ॥
সাদৰ সিৱ কহুঁ সীস চঢআএ। এক এক কে কোটিন্হ পাএ ॥
তেহি কাৰন খল অব লগি বাঁচ্যো। অব তৱ কালু সীস পৰ নাচ্যো ॥
ৰাম বিমুখ সঠ চহসি সম্পদা। অস কহি হনেসি মাঝ উৰ গদা ॥
ছং. উৰ মাঝ গদা প্ৰহাৰ ঘোৰ কঠোৰ লাগত মহি পৰ্ যো।
দস বদন সোনিত স্ত্ৰৱত পুনি সম্ভাৰি ধাযো ৰিস ভৰ্ যো ॥
দ্ৱৌ ভিৰে অতিবল মল্লজুদ্ধ বিৰুদ্ধ একু একহি হনৈ।
ৰঘুবীৰ বল দৰ্পিত বিভীষনু ঘালি নহিং তা কহুঁ গনৈ ॥
দো. উমা বিভীষনু ৰাৱনহি সন্মুখ চিতৱ কি কাউ।
সো অব ভিৰত কাল জ্যোং শ্ৰীৰঘুবীৰ প্ৰভাউ ॥ 94 ॥
দেখা শ্ৰমিত বিভীষনু ভাৰী। ধাযু হনূমান গিৰি ধাৰী ॥
ৰথ তুৰঙ্গ সাৰথী নিপাতা। হৃদয মাঝ তেহি মাৰেসি লাতা ॥
ঠাঢ ৰহা অতি কম্পিত গাতা। গযু বিভীষনু জহঁ জনত্ৰাতা ॥
পুনি ৰাৱন কপি হতেউ পচাৰী। চলেউ গগন কপি পূঁছ পসাৰী ॥
গহিসি পূঁছ কপি সহিত উডআনা। পুনি ফিৰি ভিৰেউ প্ৰবল হনুমানা ॥
লৰত অকাস জুগল সম জোধা। একহি একু হনত কৰি ক্ৰোধা ॥
সোহহিং নভ ছল বল বহু কৰহীং। কজ্জল গিৰি সুমেৰু জনু লৰহীম্ ॥
বুধি বল নিসিচৰ পৰি ন পাৰ্ যো। তব মাৰুত সুত প্ৰভু সম্ভাৰ্ যো ॥
ছং. সম্ভাৰি শ্ৰীৰঘুবীৰ ধীৰ পচাৰি কপি ৰাৱনু হন্যো।
মহি পৰত পুনি উঠি লৰত দেৱন্হ জুগল কহুঁ জয জয ভন্যো ॥
হনুমন্ত সঙ্কট দেখি মৰ্কট ভালু ক্ৰোধাতুৰ চলে।
ৰন মত্ত ৰাৱন সকল সুভট প্ৰচণ্ড ভুজ বল দলমলে ॥
দো. তব ৰঘুবীৰ পচাৰে ধাএ কীস প্ৰচণ্ড।
কপি বল প্ৰবল দেখি তেহিং কীন্হ প্ৰগট পাষণ্ড ॥ 95 ॥
অন্তৰধান ভযু ছন একা। পুনি প্ৰগটে খল ৰূপ অনেকা ॥
ৰঘুপতি কটক ভালু কপি জেতে। জহঁ তহঁ প্ৰগট দসানন তেতে ॥
দেখে কপিন্হ অমিত দসসীসা। জহঁ তহঁ ভজে ভালু অৰু কীসা ॥
ভাগে বানৰ ধৰহিং ন ধীৰা। ত্ৰাহি ত্ৰাহি লছিমন ৰঘুবীৰা ॥
দহঁ দিসি ধাৱহিং কোটিন্হ ৰাৱন। গৰ্জহিং ঘোৰ কঠোৰ ভযাৱন ॥
ডৰে সকল সুৰ চলে পৰাঈ। জয কৈ আস তজহু অব ভাঈ ॥
সব সুৰ জিতে এক দসকন্ধৰ। অব বহু ভে তকহু গিৰি কন্দৰ ॥
ৰহে বিৰঞ্চি সম্ভু মুনি গ্যানী। জিন্হ জিন্হ প্ৰভু মহিমা কছু জানী ॥
ছং. জানা প্ৰতাপ তে ৰহে নিৰ্ভয কপিন্হ ৰিপু মানে ফুৰে।
চলে বিচলি মৰ্কট ভালু সকল কৃপাল পাহি ভযাতুৰে ॥
হনুমন্ত অঙ্গদ নীল নল অতিবল লৰত ৰন বাঁকুৰে।
মৰ্দহিং দসানন কোটি কোটিন্হ কপট ভূ ভট অঙ্কুৰে ॥
দো. সুৰ বানৰ দেখে বিকল হঁস্যো কোসলাধীস।
সজি সাৰঙ্গ এক সৰ হতে সকল দসসীস ॥ 96 ॥
প্ৰভু ছন মহুঁ মাযা সব কাটী। জিমি ৰবি উএঁ জাহিং তম ফাটী ॥
ৰাৱনু একু দেখি সুৰ হৰষে। ফিৰে সুমন বহু প্ৰভু পৰ বৰষে ॥
ভুজ উঠাই ৰঘুপতি কপি ফেৰে। ফিৰে এক একন্হ তব টেৰে ॥
প্ৰভু বলু পাই ভালু কপি ধাএ। তৰল তমকি সঞ্জুগ মহি আএ ॥
অস্তুতি কৰত দেৱতন্হি দেখেং। ভযুঁ এক মৈং ইন্হ কে লেখেম্ ॥
সঠহু সদা তুম্হ মোৰ মৰাযল। অস কহি কোঽপি গগন পৰ ধাযল ॥
হাহাকাৰ কৰত সুৰ ভাগে। খলহু জাহু কহঁ মোৰেং আগে ॥
দেখি বিকল সুৰ অঙ্গদ ধাযো। কূদি চৰন গহি ভূমি গিৰাযো ॥
ছং. গহি ভূমি পাৰ্ যো লাত মাৰ্ যো বালিসুত প্ৰভু পহিং গযো।
সম্ভাৰি উঠি দসকণ্ঠ ঘোৰ কঠোৰ ৰৱ গৰ্জত ভযো ॥
কৰি দাপ চাপ চঢআই দস সন্ধানি সৰ বহু বৰষী।
কিএ সকল ভট ঘাযল ভযাকুল দেখি নিজ বল হৰষী ॥
দো. তব ৰঘুপতি ৰাৱন কে সীস ভুজা সৰ চাপ।
কাটে বহুত বঢএ পুনি জিমি তীৰথ কৰ পাপ। 97 ॥
সিৰ ভুজ বাঢই দেখি ৰিপু কেৰী। ভালু কপিন্হ ৰিস ভী ঘনেৰী ॥
মৰত ন মূঢ কটেউ ভুজ সীসা। ধাএ কোঽপি ভালু ভট কীসা ॥
বালিতনয মাৰুতি নল নীলা। বানৰৰাজ দুবিদ বলসীলা ॥
বিটপ মহীধৰ কৰহিং প্ৰহাৰা। সোই গিৰি তৰু গহি কপিন্হ সো মাৰা ॥
এক নখন্হি ৰিপু বপুষ বিদাৰী। ভাগি চলহিং এক লাতন্হ মাৰী ॥
তব নল নীল সিৰন্হি চঢই গযূ। নখন্হি লিলাৰ বিদাৰত ভযূ ॥
ৰুধিৰ দেখি বিষাদ উৰ ভাৰী। তিন্হহি ধৰন কহুঁ ভুজা পসাৰী ॥
গহে ন জাহিং কৰন্হি পৰ ফিৰহীং। জনু জুগ মধুপ কমল বন চৰহীম্ ॥
কোঽপি কূদি দ্ৱৌ ধৰেসি বহোৰী। মহি পটকত ভজে ভুজা মৰোৰী ॥
পুনি সকোপ দস ধনু কৰ লীন্হে। সৰন্হি মাৰি ঘাযল কপি কীন্হে ॥
হনুমদাদি মুৰুছিত কৰি বন্দৰ। পাই প্ৰদোষ হৰষ দসকন্ধৰ ॥
মুৰুছিত দেখি সকল কপি বীৰা। জামৱন্ত ধাযু ৰনধীৰা ॥
সঙ্গ ভালু ভূধৰ তৰু ধাৰী। মাৰন লগে পচাৰি পচাৰী ॥
ভযু ক্ৰুদ্ধ ৰাৱন বলৱানা। গহি পদ মহি পটকি ভট নানা ॥
দেখি ভালুপতি নিজ দল ঘাতা। কোঽপি মাঝ উৰ মাৰেসি লাতা ॥
ছং. উৰ লাত ঘাত প্ৰচণ্ড লাগত বিকল ৰথ তে মহি পৰা।
গহি ভালু বীসহুঁ কৰ মনহুঁ কমলন্হি বসে নিসি মধুকৰা ॥
মুৰুছিত বিলোকি বহোৰি পদ হতি ভালুপতি প্ৰভু পহিং গযৌ।
নিসি জানি স্যন্দন ঘালি তেহি তব সূত জতনু কৰত ভযো ॥
দো. মুৰুছা বিগত ভালু কপি সব আএ প্ৰভু পাস।
নিসিচৰ সকল ৰাৱনহি ঘেৰি ৰহে অতি ত্ৰাস ॥ 98 ॥
মাসপাৰাযণ, ছব্বীসৱাঁ ৱিশ্ৰাম
তেহী নিসি সীতা পহিং জাঈ। ত্ৰিজটা কহি সব কথা সুনাঈ ॥
সিৰ ভুজ বাঢই সুনত ৰিপু কেৰী। সীতা উৰ ভি ত্ৰাস ঘনেৰী ॥
মুখ মলীন উপজী মন চিন্তা। ত্ৰিজটা সন বোলী তব সীতা ॥
হোইহি কহা কহসি কিন মাতা। কেহি বিধি মৰিহি বিস্ৱ দুখদাতা ॥
ৰঘুপতি সৰ সিৰ কটেহুঁ ন মৰী। বিধি বিপৰীত চৰিত সব কৰী ॥
মোৰ অভাগ্য জিআৱত ওহী। জেহিং হৌ হৰি পদ কমল বিছোহী ॥
জেহিং কৃত কপট কনক মৃগ ঝূঠা। অজহুঁ সো দৈৱ মোহি পৰ ৰূঠা ॥
জেহিং বিধি মোহি দুখ দুসহ সহাএ। লছিমন কহুঁ কটু বচন কহাএ ॥
ৰঘুপতি বিৰহ সবিষ সৰ ভাৰী। তকি তকি মাৰ বাৰ বহু মাৰী ॥
ঐসেহুঁ দুখ জো ৰাখ মম প্ৰানা। সোই বিধি তাহি জিআৱ ন আনা ॥
বহু বিধি কৰ বিলাপ জানকী। কৰি কৰি সুৰতি কৃপানিধান কী ॥
কহ ত্ৰিজটা সুনু ৰাজকুমাৰী। উৰ সৰ লাগত মৰি সুৰাৰী ॥
প্ৰভু তাতে উৰ হতি ন তেহী। এহি কে হৃদযঁ বসতি বৈদেহী ॥
ছং. এহি কে হৃদযঁ বস জানকী জানকী উৰ মম বাস হৈ।
মম উদৰ ভুঅন অনেক লাগত বান সব কৰ নাস হৈ ॥
সুনি বচন হৰষ বিষাদ মন অতি দেখি পুনি ত্ৰিজটাঁ কহা।
অব মৰিহি ৰিপু এহি বিধি সুনহি সুন্দৰি তজহি সংসয মহা ॥
দো. কাটত সিৰ হোইহি বিকল ছুটি জাইহি তৱ ধ্যান।
তব ৰাৱনহি হৃদয মহুঁ মৰিহহিং ৰামু সুজান ॥ 99 ॥
অস কহি বহুত ভাঁতি সমুঝাঈ। পুনি ত্ৰিজটা নিজ ভৱন সিধাঈ ॥
ৰাম সুভাউ সুমিৰি বৈদেহী। উপজী বিৰহ বিথা অতি তেহী ॥
নিসিহি সসিহি নিন্দতি বহু ভাঁতী। জুগ সম ভী সিৰাতি ন ৰাতী ॥
কৰতি বিলাপ মনহিং মন ভাৰী। ৰাম বিৰহঁ জানকী দুখাৰী ॥
জব অতি ভযু বিৰহ উৰ দাহূ। ফৰকেউ বাম নযন অৰু বাহূ ॥
সগুন বিচাৰি ধৰী মন ধীৰা। অব মিলিহহিং কৃপাল ৰঘুবীৰা ॥
ইহাঁ অৰ্ধনিসি ৰাৱনু জাগা। নিজ সাৰথি সন খীঝন লাগা ॥
সঠ ৰনভূমি ছডআইসি মোহী। ধিগ ধিগ অধম মন্দমতি তোহী ॥
তেহিং পদ গহি বহু বিধি সমুঝাৱা। ভৌৰু ভেঁ ৰথ চঢই পুনি ধাৱা ॥
সুনি আগৱনু দসানন কেৰা। কপি দল খৰভৰ ভযু ঘনেৰা ॥
জহঁ তহঁ ভূধৰ বিটপ উপাৰী। ধাএ কটকটাই ভট ভাৰী ॥
ছং. ধাএ জো মৰ্কট বিকট ভালু কৰাল কৰ ভূধৰ ধৰা।
অতি কোপ কৰহিং প্ৰহাৰ মাৰত ভজি চলে ৰজনীচৰা ॥
বিচলাই দল বলৱন্ত কীসন্হ ঘেৰি পুনি ৰাৱনু লিযো।
চহুঁ দিসি চপেটন্হি মাৰি নখন্হি বিদাৰি তনু ব্যাকুল কিযো ॥
দো. দেখি মহা মৰ্কট প্ৰবল ৰাৱন কীন্হ বিচাৰ।
অন্তৰহিত হোই নিমিষ মহুঁ কৃত মাযা বিস্তাৰ ॥ 100 ॥
ছং. জব কীন্হ তেহিং পাষণ্ড। ভে প্ৰগট জন্তু প্ৰচণ্ড ॥
বেতাল ভূত পিসাচ। কৰ ধৰেং ধনু নাৰাচ ॥ 1 ॥
জোগিনি গহেং কৰবাল। এক হাথ মনুজ কপাল ॥
কৰি সদ্য সোনিত পান। নাচহিং কৰহিং বহু গান ॥ 2 ॥
ধৰু মাৰু বোলহিং ঘোৰ। ৰহি পূৰি ধুনি চহুঁ ওৰ ॥
মুখ বাই ধাৱহিং খান। তব লগে কীস পৰান ॥ 3 ॥
জহঁ জাহিং মৰ্কট ভাগি। তহঁ বৰত দেখহিং আগি ॥
ভে বিকল বানৰ ভালু। পুনি লাগ বৰষৈ বালু ॥ 4 ॥
জহঁ তহঁ থকিত কৰি কীস। গৰ্জেউ বহুৰি দসসীস ॥
লছিমন কপীস সমেত। ভে সকল বীৰ অচেত ॥ 5 ॥
হা ৰাম হা ৰঘুনাথ। কহি সুভট মীজহিং হাথ ॥
এহি বিধি সকল বল তোৰি। তেহিং কীন্হ কপট বহোৰি ॥ 6 ॥
প্ৰগটেসি বিপুল হনুমান। ধাএ গহে পাষান ॥
তিন্হ ৰামু ঘেৰে জাই। চহুঁ দিসি বৰূথ বনাই ॥ 7 ॥
মাৰহু ধৰহু জনি জাই। কটকটহিং পূঁছ উঠাই ॥
দহঁ দিসি লঁগূৰ বিৰাজ। তেহিং মধ্য কোসলৰাজ ॥ 8 ॥
ছং. তেহিং মধ্য কোসলৰাজ সুন্দৰ স্যাম তন সোভা লহী।
জনু ইন্দ্ৰধনুষ অনেক কী বৰ বাৰি তুঙ্গ তমালহী ॥
প্ৰভু দেখি হৰষ বিষাদ উৰ সুৰ বদত জয জয জয কৰী।
ৰঘুবীৰ একহি তীৰ কোঽপি নিমেষ মহুঁ মাযা হৰী ॥ 1 ॥
মাযা বিগত কপি ভালু হৰষে বিটপ গিৰি গহি সব ফিৰে।
সৰ নিকৰ ছাডএ ৰাম ৰাৱন বাহু সিৰ পুনি মহি গিৰে ॥
শ্ৰীৰাম ৰাৱন সমৰ চৰিত অনেক কল্প জো গাৱহীং।
সত সেষ সাৰদ নিগম কবি তেউ তদপি পাৰ ন পাৱহীম্ ॥ 2 ॥
দো. তাকে গুন গন কছু কহে জডমতি তুলসীদাস।
জিমি নিজ বল অনুৰূপ তে মাছী উডই অকাস ॥ 101(ক) ॥
কাটে সিৰ ভুজ বাৰ বহু মৰত ন ভট লঙ্কেস।
প্ৰভু ক্ৰীডত সুৰ সিদ্ধ মুনি ব্যাকুল দেখি কলেস ॥ 101(খ) ॥
কাটত বঢহিং সীস সমুদাঈ। জিমি প্ৰতি লাভ লোভ অধিকাঈ ॥
মৰি ন ৰিপু শ্ৰম ভযু বিসেষা। ৰাম বিভীষন তন তব দেখা ॥
উমা কাল মৰ জাকীং ঈছা। সো প্ৰভু জন কৰ প্ৰীতি পৰীছা ॥
সুনু সৰবগ্য চৰাচৰ নাযক। প্ৰনতপাল সুৰ মুনি সুখদাযক ॥
নাভিকুণ্ড পিযূষ বস যাকেং। নাথ জিঅত ৰাৱনু বল তাকেম্ ॥
সুনত বিভীষন বচন কৃপালা। হৰষি গহে কৰ বান কৰালা ॥
অসুভ হোন লাগে তব নানা। ৰোৱহিং খৰ সৃকাল বহু স্ৱানা ॥
বোলহি খগ জগ আৰতি হেতূ। প্ৰগট ভে নভ জহঁ তহঁ কেতূ ॥
দস দিসি দাহ হোন অতি লাগা। ভযু পৰব বিনু ৰবি উপৰাগা ॥
মন্দোদৰি উৰ কম্পতি ভাৰী। প্ৰতিমা স্ত্ৰৱহিং নযন মগ বাৰী ॥
ছং. প্ৰতিমা ৰুদহিং পবিপাত নভ অতি বাত বহ ডোলতি মহী।
বৰষহিং বলাহক ৰুধিৰ কচ ৰজ অসুভ অতি সক কো কহী ॥
উতপাত অমিত বিলোকি নভ সুৰ বিকল বোলহি জয জে।
সুৰ সভয জানি কৃপাল ৰঘুপতি চাপ সৰ জোৰত ভে ॥
দো. খৈচি সৰাসন শ্ৰৱন লগি ছাডএ সৰ একতীস।
ৰঘুনাযক সাযক চলে মানহুঁ কাল ফনীস ॥ 102 ॥
সাযক এক নাভি সৰ সোষা। অপৰ লগে ভুজ সিৰ কৰি ৰোষা ॥
লৈ সিৰ বাহু চলে নাৰাচা। সিৰ ভুজ হীন ৰুণ্ড মহি নাচা ॥
ধৰনি ধসি ধৰ ধাৱ প্ৰচণ্ডা। তব সৰ হতি প্ৰভু কৃত দুই খণ্ডা ॥
গৰ্জেউ মৰত ঘোৰ ৰৱ ভাৰী। কহাঁ ৰামু ৰন হতৌং পচাৰী ॥
ডোলী ভূমি গিৰত দসকন্ধৰ। ছুভিত সিন্ধু সৰি দিগ্গজ ভূধৰ ॥
ধৰনি পৰেউ দ্ৱৌ খণ্ড বঢআঈ। চাপি ভালু মৰ্কট সমুদাঈ ॥
মন্দোদৰি আগেং ভুজ সীসা। ধৰি সৰ চলে জহাঁ জগদীসা ॥
প্ৰবিসে সব নিষঙ্গ মহু জাঈ। দেখি সুৰন্হ দুন্দুভীং বজাঈ ॥
তাসু তেজ সমান প্ৰভু আনন। হৰষে দেখি সম্ভু চতুৰানন ॥
জয জয ধুনি পূৰী ব্ৰহ্মণ্ডা। জয ৰঘুবীৰ প্ৰবল ভুজদণ্ডা ॥
বৰষহি সুমন দেৱ মুনি বৃন্দা। জয কৃপাল জয জযতি মুকুন্দা ॥
ছং. জয কৃপা কন্দ মুকন্দ দ্ৱন্দ হৰন সৰন সুখপ্ৰদ প্ৰভো।
খল দল বিদাৰন পৰম কাৰন কাৰুনীক সদা বিভো ॥
সুৰ সুমন বৰষহিং হৰষ সঙ্কুল বাজ দুন্দুভি গহগহী।
সঙ্গ্ৰাম অঙ্গন ৰাম অঙ্গ অনঙ্গ বহু সোভা লহী ॥
সিৰ জটা মুকুট প্ৰসূন বিচ বিচ অতি মনোহৰ ৰাজহীং।
জনু নীলগিৰি পৰ তডইত পটল সমেত উডউগন ভ্ৰাজহীম্ ॥
ভুজদণ্ড সৰ কোদণ্ড ফেৰত ৰুধিৰ কন তন অতি বনে।
জনু ৰাযমুনীং তমাল পৰ বৈঠীং বিপুল সুখ আপনে ॥
দো. কৃপাদৃষ্টি কৰি প্ৰভু অভয কিএ সুৰ বৃন্দ।
ভালু কীস সব হৰষে জয সুখ ধাম মুকন্দ ॥ 103 ॥
পতি সিৰ দেখত মন্দোদৰী। মুৰুছিত বিকল ধৰনি খসি পৰী ॥
জুবতি বৃন্দ ৰোৱত উঠি ধাঈং। তেহি উঠাই ৰাৱন পহিং আঈ ॥
পতি গতি দেখি তে কৰহিং পুকাৰা। ছূটে কচ নহিং বপুষ সঁভাৰা ॥
উৰ তাডনা কৰহিং বিধি নানা। ৰোৱত কৰহিং প্ৰতাপ বখানা ॥
তৱ বল নাথ ডোল নিত ধৰনী। তেজ হীন পাৱক সসি তৰনী ॥
সেষ কমঠ সহি সকহিং ন ভাৰা। সো তনু ভূমি পৰেউ ভৰি ছাৰা ॥
বৰুন কুবেৰ সুৰেস সমীৰা। ৰন সন্মুখ ধৰি কাহুঁ ন ধীৰা ॥
ভুজবল জিতেহু কাল জম সাঈং। আজু পৰেহু অনাথ কী নাঈম্ ॥
জগত বিদিত তুম্হাৰী প্ৰভুতাঈ। সুত পৰিজন বল বৰনি ন জাঈ ॥
ৰাম বিমুখ অস হাল তুম্হাৰা। ৰহা ন কৌ কুল ৰোৱনিহাৰা ॥
তৱ বস বিধি প্ৰপঞ্চ সব নাথা। সভয দিসিপ নিত নাৱহিং মাথা ॥
অব তৱ সিৰ ভুজ জম্বুক খাহীং। ৰাম বিমুখ যহ অনুচিত নাহীম্ ॥
কাল বিবস পতি কহা ন মানা। অগ জগ নাথু মনুজ কৰি জানা ॥
ছং. জান্যো মনুজ কৰি দনুজ কানন দহন পাৱক হৰি স্ৱযং।
জেহি নমত সিৱ ব্ৰহ্মাদি সুৰ পিয ভজেহু নহিং কৰুনামযম্ ॥
আজন্ম তে পৰদ্ৰোহ ৰত পাপৌঘময তৱ তনু অযং।
তুম্হহূ দিযো নিজ ধাম ৰাম নমামি ব্ৰহ্ম নিৰামযম্ ॥
দো. অহহ নাথ ৰঘুনাথ সম কৃপাসিন্ধু নহিং আন।
জোগি বৃন্দ দুৰ্লভ গতি তোহি দীন্হি ভগৱান ॥ 104 ॥
মন্দোদৰী বচন সুনি কানা। সুৰ মুনি সিদ্ধ সবন্হি সুখ মানা ॥
অজ মহেস নাৰদ সনকাদী। জে মুনিবৰ পৰমাৰথবাদী ॥
ভৰি লোচন ৰঘুপতিহি নিহাৰী। প্ৰেম মগন সব ভে সুখাৰী ॥
ৰুদন কৰত দেখীং সব নাৰী। গযু বিভীষনু মন দুখ ভাৰী ॥
বন্ধু দসা বিলোকি দুখ কীন্হা। তব প্ৰভু অনুজহি আযসু দীন্হা ॥
লছিমন তেহি বহু বিধি সমুঝাযো। বহুৰি বিভীষন প্ৰভু পহিং আযো ॥
কৃপাদৃষ্টি প্ৰভু তাহি বিলোকা। কৰহু ক্ৰিযা পৰিহৰি সব সোকা ॥
কীন্হি ক্ৰিযা প্ৰভু আযসু মানী। বিধিৱত দেস কাল জিযঁ জানী ॥
দো. মন্দোদৰী আদি সব দেই তিলাঞ্জলি তাহি।
ভৱন গী ৰঘুপতি গুন গন বৰনত মন মাহি ॥ 105 ॥
আই বিভীষন পুনি সিৰু নাযো। কৃপাসিন্ধু তব অনুজ বোলাযো ॥
তুম্হ কপীস অঙ্গদ নল নীলা। জামৱন্ত মাৰুতি নযসীলা ॥
সব মিলি জাহু বিভীষন সাথা। সাৰেহু তিলক কহেউ ৰঘুনাথা ॥
পিতা বচন মৈং নগৰ ন আৱুঁ। আপু সৰিস কপি অনুজ পঠাৱুঁ ॥
তুৰত চলে কপি সুনি প্ৰভু বচনা। কীন্হী জাই তিলক কী ৰচনা ॥
সাদৰ সিংহাসন বৈঠাৰী। তিলক সাৰি অস্তুতি অনুসাৰী ॥
জোৰি পানি সবহীং সিৰ নাএ। সহিত বিভীষন প্ৰভু পহিং আএ ॥
তব ৰঘুবীৰ বোলি কপি লীন্হে। কহি প্ৰিয বচন সুখী সব কীন্হে ॥
ছং. কিএ সুখী কহি বানী সুধা সম বল তুম্হাৰেং ৰিপু হযো।
পাযো বিভীষন ৰাজ তিহুঁ পুৰ জসু তুম্হাৰো নিত নযো ॥
মোহি সহিত সুভ কীৰতি তুম্হাৰী পৰম প্ৰীতি জো গাইহৈং।
সংসাৰ সিন্ধু অপাৰ পাৰ প্ৰযাস বিনু নৰ পাইহৈম্ ॥
দো. প্ৰভু কে বচন শ্ৰৱন সুনি নহিং অঘাহিং কপি পুঞ্জ।
বাৰ বাৰ সিৰ নাৱহিং গহহিং সকল পদ কঞ্জ ॥ 106 ॥
পুনি প্ৰভু বোলি লিযু হনুমানা। লঙ্কা জাহু কহেউ ভগৱানা ॥
সমাচাৰ জানকিহি সুনাৱহু। তাসু কুসল লৈ তুম্হ চলি আৱহু ॥
তব হনুমন্ত নগৰ মহুঁ আএ। সুনি নিসিচৰী নিসাচৰ ধাএ ॥
বহু প্ৰকাৰ তিন্হ পূজা কীন্হী। জনকসুতা দেখাই পুনি দীন্হী ॥
দূৰহি তে প্ৰনাম কপি কীন্হা। ৰঘুপতি দূত জানকীং চীন্হা ॥
কহহু তাত প্ৰভু কৃপানিকেতা। কুসল অনুজ কপি সেন সমেতা ॥
সব বিধি কুসল কোসলাধীসা। মাতু সমৰ জীত্যো দসসীসা ॥
অবিচল ৰাজু বিভীষন পাযো। সুনি কপি বচন হৰষ উৰ ছাযো ॥
ছং. অতি হৰষ মন তন পুলক লোচন সজল কহ পুনি পুনি ৰমা।
কা দেউঁ তোহি ত্ৰেলোক মহুঁ কপি কিমপি নহিং বানী সমা ॥
সুনু মাতু মৈং পাযো অখিল জগ ৰাজু আজু ন সংসযং।
ৰন জীতি ৰিপুদল বন্ধু জুত পস্যামি ৰামমনামযম্ ॥
দো. সুনু সুত সদগুন সকল তৱ হৃদযঁ বসহুঁ হনুমন্ত।
সানুকূল কোসলপতি ৰহহুঁ সমেত অনন্ত ॥ 107 ॥
অব সোই জতন কৰহু তুম্হ তাতা। দেখৌং নযন স্যাম মৃদু গাতা ॥
তব হনুমান ৰাম পহিং জাঈ। জনকসুতা কৈ কুসল সুনাঈ ॥
সুনি সন্দেসু ভানুকুলভূষন। বোলি লিএ জুবৰাজ বিভীষন ॥
মাৰুতসুত কে সঙ্গ সিধাৱহু। সাদৰ জনকসুতহি লৈ আৱহু ॥
তুৰতহিং সকল গে জহঁ সীতা। সেৱহিং সব নিসিচৰীং বিনীতা ॥
বেগি বিভীষন তিন্হহি সিখাযো। তিন্হ বহু বিধি মজ্জন কৰৱাযো ॥
বহু প্ৰকাৰ ভূষন পহিৰাএ। সিবিকা ৰুচিৰ সাজি পুনি ল্যাএ ॥
তা পৰ হৰষি চঢঈ বৈদেহী। সুমিৰি ৰাম সুখধাম সনেহী ॥
বেতপানি ৰচ্ছক চহুঁ পাসা। চলে সকল মন পৰম হুলাসা ॥
দেখন ভালু কীস সব আএ। ৰচ্ছক কোঽপি নিৱাৰন ধাএ ॥
কহ ৰঘুবীৰ কহা মম মানহু। সীতহি সখা পযাদেং আনহু ॥
দেখহুঁ কপি জননী কী নাঈং। বিহসি কহা ৰঘুনাথ গোসাঈ ॥
সুনি প্ৰভু বচন ভালু কপি হৰষে। নভ তে সুৰন্হ সুমন বহু বৰষে ॥
সীতা প্ৰথম অনল মহুঁ ৰাখী। প্ৰগট কীন্হি চহ অন্তৰ সাখী ॥
দো. তেহি কাৰন কৰুনানিধি কহে কছুক দুৰ্বাদ।
সুনত জাতুধানীং সব লাগীং কৰৈ বিষাদ ॥ 108 ॥
প্ৰভু কে বচন সীস ধৰি সীতা। বোলী মন ক্ৰম বচন পুনীতা ॥
লছিমন হোহু ধৰম কে নেগী। পাৱক প্ৰগট কৰহু তুম্হ বেগী ॥
সুনি লছিমন সীতা কৈ বানী। বিৰহ বিবেক ধৰম নিতি সানী ॥
লোচন সজল জোৰি কৰ দোঊ। প্ৰভু সন কছু কহি সকত ন ওঊ ॥
দেখি ৰাম ৰুখ লছিমন ধাএ। পাৱক প্ৰগটি কাঠ বহু লাএ ॥
পাৱক প্ৰবল দেখি বৈদেহী। হৃদযঁ হৰষ নহিং ভয কছু তেহী ॥
জৌং মন বচ ক্ৰম মম উৰ মাহীং। তজি ৰঘুবীৰ আন গতি নাহীম্ ॥
তৌ কৃসানু সব কৈ গতি জানা। মো কহুঁ হৌ শ্ৰীখণ্ড সমানা ॥
ছং. শ্ৰীখণ্ড সম পাৱক প্ৰবেস কিযো সুমিৰি প্ৰভু মৈথিলী।
জয কোসলেস মহেস বন্দিত চৰন ৰতি অতি নিৰ্মলী ॥
প্ৰতিবিম্ব অৰু লৌকিক কলঙ্ক প্ৰচণ্ড পাৱক মহুঁ জৰে।
প্ৰভু চৰিত কাহুঁ ন লখে নভ সুৰ সিদ্ধ মুনি দেখহিং খৰে ॥ 1 ॥
ধৰি ৰূপ পাৱক পানি গহি শ্ৰী সত্য শ্ৰুতি জগ বিদিত জো।
জিমি ছীৰসাগৰ ইন্দিৰা ৰামহি সমৰ্পী আনি সো ॥
সো ৰাম বাম বিভাগ ৰাজতি ৰুচিৰ অতি সোভা ভলী।
নৱ নীল নীৰজ নিকট মানহুঁ কনক পঙ্কজ কী কলী ॥ 2 ॥
দো. বৰষহিং সুমন হৰষি সুন বাজহিং গগন নিসান।
গাৱহিং কিন্নৰ সুৰবধূ নাচহিং চঢঈং বিমান ॥ 109(ক) ॥
জনকসুতা সমেত প্ৰভু সোভা অমিত অপাৰ।
দেখি ভালু কপি হৰষে জয ৰঘুপতি সুখ সাৰ ॥ 109(খ) ॥
তব ৰঘুপতি অনুসাসন পাঈ। মাতলি চলেউ চৰন সিৰু নাঈ ॥
আএ দেৱ সদা স্ৱাৰথী। বচন কহহিং জনু পৰমাৰথী ॥
দীন বন্ধু দযাল ৰঘুৰাযা। দেৱ কীন্হি দেৱন্হ পৰ দাযা ॥
বিস্ৱ দ্ৰোহ ৰত যহ খল কামী। নিজ অঘ গযু কুমাৰগগামী ॥
তুম্হ সমৰূপ ব্ৰহ্ম অবিনাসী। সদা একৰস সহজ উদাসী ॥
অকল অগুন অজ অনঘ অনাময। অজিত অমোঘসক্তি কৰুনাময ॥
মীন কমঠ সূকৰ নৰহৰী। বামন পৰসুৰাম বপু ধৰী ॥
জব জব নাথ সুৰন্হ দুখু পাযো। নানা তনু ধৰি তুম্হিঁ নসাযো ॥
যহ খল মলিন সদা সুৰদ্ৰোহী। কাম লোভ মদ ৰত অতি কোহী ॥
অধম সিৰোমনি তৱ পদ পাৱা। যহ হমৰে মন বিসময আৱা ॥
হম দেৱতা পৰম অধিকাৰী। স্ৱাৰথ ৰত প্ৰভু ভগতি বিসাৰী ॥
ভৱ প্ৰবাহঁ সন্তত হম পৰে। অব প্ৰভু পাহি সৰন অনুসৰে ॥
দো. কৰি বিনতী সুৰ সিদ্ধ সব ৰহে জহঁ তহঁ কৰ জোৰি।
অতি সপ্ৰেম তন পুলকি বিধি অস্তুতি কৰত বহোৰি ॥ 110 ॥
ছং. জয ৰাম সদা সুখধাম হৰে। ৰঘুনাযক সাযক চাপ ধৰে ॥
ভৱ বাৰন দাৰন সিংহ প্ৰভো। গুন সাগৰ নাগৰ নাথ বিভো ॥
তন কাম অনেক অনূপ ছবী। গুন গাৱত সিদ্ধ মুনীন্দ্ৰ কবী ॥
জসু পাৱন ৰাৱন নাগ মহা। খগনাথ জথা কৰি কোপ গহা ॥
জন ৰঞ্জন ভঞ্জন সোক ভযং। গতক্ৰোধ সদা প্ৰভু বোধমযম্ ॥
অৱতাৰ উদাৰ অপাৰ গুনং। মহি ভাৰ বিভঞ্জন গ্যানঘনম্ ॥
অজ ব্যাপকমেকমনাদি সদা। কৰুনাকৰ ৰাম নমামি মুদা ॥
ৰঘুবংস বিভূষন দূষন হা। কৃত ভূপ বিভীষন দীন ৰহা ॥
গুন গ্যান নিধান অমান অজং। নিত ৰাম নমামি বিভুং বিৰজম্ ॥
ভুজদণ্ড প্ৰচণ্ড প্ৰতাপ বলং। খল বৃন্দ নিকন্দ মহা কুসলম্ ॥
বিনু কাৰন দীন দযাল হিতং। ছবি ধাম নমামি ৰমা সহিতম্ ॥
ভৱ তাৰন কাৰন কাজ পৰং। মন সম্ভৱ দাৰুন দোষ হৰম্ ॥
সৰ চাপ মনোহৰ ত্ৰোন ধৰং। জৰজাৰুন লোচন ভূপবৰম্ ॥
সুখ মন্দিৰ সুন্দৰ শ্ৰীৰমনং। মদ মাৰ মুধা মমতা সমনম্ ॥
অনৱদ্য অখণ্ড ন গোচৰ গো। সবৰূপ সদা সব হোই ন গো ॥
ইতি বেদ বদন্তি ন দন্তকথা। ৰবি আতপ ভিন্নমভিন্ন জথা ॥ কৃতকৃত্য বিভো সব বানৰ এ। নিৰখন্তি তৱানন সাদৰ এ ॥ ধিগ জীৱন দেৱ সৰীৰ হৰে। তৱ ভক্তি বিনা ভৱ ভূলি পৰে ॥ অব দীন দযাল দযা কৰিঐ। মতি মোৰি বিভেদকৰী হৰিঐ ॥ জেহি তে বিপৰীত ক্ৰিযা কৰিঐ। দুখ সো সুখ মানি সুখী চৰিঐ ॥ খল খণ্ডন মণ্ডন ৰম্য ছমা। পদ পঙ্কজ সেৱিত সম্ভু উমা ॥ নৃপ নাযক দে বৰদানমিদং। চৰনাম্বুজ প্ৰেম সদা সুভদম্ ॥ দো. বিনয কীন্হি চতুৰানন প্ৰেম পুলক অতি গাত। সোভাসিন্ধু বিলোকত লোচন নহীং অঘাত ॥ 111 ॥ তেহি অৱসৰ দসৰথ তহঁ আএ। তনয বিলোকি নযন জল ছাএ ॥ অনুজ সহিত প্ৰভু বন্দন কীন্হা। আসিৰবাদ পিতাঁ তব দীন্হা ॥ তাত সকল তৱ পুন্য প্ৰভ্AU। জীত্যোং অজয নিসাচৰ ৰ্AU ॥ সুনি সুত বচন প্ৰীতি অতি বাঢঈ। নযন সলিল ৰোমাৱলি ঠাঢঈ ॥ ৰঘুপতি প্ৰথম প্ৰেম অনুমানা। চিতি পিতহি দীন্হেউ দৃঢ গ্যানা ॥ তাতে উমা মোচ্ছ নহিং পাযো। দসৰথ ভেদ ভগতি মন লাযো ॥ সগুনোপাসক মোচ্ছ ন লেহীং। তিন্হ কহুঁ ৰাম ভগতি নিজ দেহীম্ ॥ বাৰ বাৰ কৰি প্ৰভুহি প্ৰনামা। দসৰথ হৰষি গে সুৰধামা ॥ দো. অনুজ জানকী সহিত প্ৰভু কুসল কোসলাধীস। সোভা দেখি হৰষি মন অস্তুতি কৰ সুৰ ঈস ॥ 112 ॥ ছং. জয ৰাম সোভা ধাম। দাযক প্ৰনত বিশ্ৰাম ॥ ধৃত ত্ৰোন বৰ সৰ চাপ। ভুজদণ্ড প্ৰবল প্ৰতাপ ॥ 1 ॥ জয দূষনাৰি খৰাৰি। মৰ্দন নিসাচৰ ধাৰি ॥ যহ দুষ্ট মাৰেউ নাথ। ভে দেৱ সকল সনাথ ॥ 2 ॥ জয হৰন ধৰনী ভাৰ। মহিমা উদাৰ অপাৰ ॥ জয ৰাৱনাৰি কৃপাল। কিএ জাতুধান বিহাল ॥ 3 ॥ লঙ্কেস অতি বল গৰ্ব। কিএ বস্য সুৰ গন্ধৰ্ব ॥ মুনি সিদ্ধ নৰ খগ নাগ। হঠি পন্থ সব কেং লাগ ॥ 4 ॥ পৰদ্ৰোহ ৰত অতি দুষ্ট। পাযো সো ফলু পাপিষ্ট ॥ অব সুনহু দীন দযাল। ৰাজীৱ নযন বিসাল ॥ 5 ॥ মোহি ৰহা অতি অভিমান। নহিং কৌ মোহি সমান ॥ অব দেখি প্ৰভু পদ কঞ্জ। গত মান প্ৰদ দুখ পুঞ্জ ॥ 6 ॥ কৌ ব্ৰহ্ম নিৰ্গুন ধ্যাৱ। অব্যক্ত জেহি শ্ৰুতি গাৱ ॥ মোহি ভাৱ কোসল ভূপ। শ্ৰীৰাম সগুন সৰূপ ॥ 7 ॥ বৈদেহি অনুজ সমেত। মম হৃদযঁ কৰহু নিকেত ॥ মোহি জানিএ নিজ দাস। দে ভক্তি ৰমানিৱাস ॥ 8 ॥ দে ভক্তি ৰমানিৱাস ত্ৰাস হৰন সৰন সুখদাযকং। সুখ ধাম ৰাম নমামি কাম অনেক ছবি ৰঘুনাযকম্ ॥ সুৰ বৃন্দ ৰঞ্জন দ্ৱন্দ ভঞ্জন মনুজ তনু অতুলিতবলং। ব্ৰহ্মাদি সঙ্কৰ সেব্য ৰাম নমামি কৰুনা কোমলম্ ॥ দো. অব কৰি কৃপা বিলোকি মোহি আযসু দেহু কৃপাল। কাহ কৰৌং সুনি প্ৰিয বচন বোলে দীনদযাল ॥ 113 ॥ সুনু সুৰপতি কপি ভালু হমাৰে। পৰে ভূমি নিসচৰন্হি জে মাৰে ॥ মম হিত লাগি তজে ইন্হ প্ৰানা। সকল জিআউ সুৰেস সুজানা ॥ সুনু খগেস প্ৰভু কৈ যহ বানী। অতি অগাধ জানহিং মুনি গ্যানী ॥ প্ৰভু সক ত্ৰিভুঅন মাৰি জিআঈ। কেৱল সক্ৰহি দীন্হি বডআঈ ॥ সুধা বৰষি কপি ভালু জিআএ। হৰষি উঠে সব প্ৰভু পহিং আএ ॥ সুধাবৃষ্টি ভৈ দুহু দল ঊপৰ। জিএ ভালু কপি নহিং ৰজনীচৰ ॥ ৰামাকাৰ ভে তিন্হ কে মন। মুক্ত ভে ছূটে ভৱ বন্ধন ॥ সুৰ অংসিক সব কপি অৰু ৰীছা। জিএ সকল ৰঘুপতি কীং ঈছা ॥ ৰাম সৰিস কো দীন হিতকাৰী। কীন্হে মুকুত নিসাচৰ ঝাৰী ॥ খল মল ধাম কাম ৰত ৰাৱন। গতি পাঈ জো মুনিবৰ পাৱ ন ॥ দো. সুমন বৰষি সব সুৰ চলে চঢই চঢই ৰুচিৰ বিমান। দেখি সুঅৱসৰু প্ৰভু পহিং আযু সম্ভু সুজান ॥ 114(ক) ॥ পৰম প্ৰীতি কৰ জোৰি জুগ নলিন নযন ভৰি বাৰি। পুলকিত তন গদগদ গিৰাঁ বিনয কৰত ত্ৰিপুৰাৰি ॥ 114(খ) ॥ ছং. মামভিৰক্ষয ৰঘুকুল নাযক। ধৃত বৰ চাপ ৰুচিৰ কৰ সাযক ॥ মোহ মহা ঘন পটল প্ৰভঞ্জন। সংসয বিপিন অনল সুৰ ৰঞ্জন ॥ 1 ॥ অগুন সগুন গুন মন্দিৰ সুন্দৰ। ভ্ৰম তম প্ৰবল প্ৰতাপ দিৱাকৰ ॥ কাম ক্ৰোধ মদ গজ পঞ্চানন। বসহু নিৰন্তৰ জন মন কানন ॥ 2 ॥ বিষয মনোৰথ পুঞ্জ কঞ্জ বন। প্ৰবল তুষাৰ উদাৰ পাৰ মন ॥ ভৱ বাৰিধি মন্দৰ পৰমং দৰ। বাৰয তাৰয সংসৃতি দুস্তৰ ॥ 3 ॥ স্যাম গাত ৰাজীৱ বিলোচন। দীন বন্ধু প্ৰনতাৰতি মোচন ॥ অনুজ জানকী সহিত নিৰন্তৰ। বসহু ৰাম নৃপ মম উৰ অন্তৰ ॥ 4 ॥ মুনি ৰঞ্জন মহি মণ্ডল মণ্ডন। তুলসিদাস প্ৰভু ত্ৰাস বিখণ্ডন ॥ 5 ॥ দো. নাথ জবহিং কোসলপুৰীং হোইহি তিলক তুম্হাৰ। কৃপাসিন্ধু মৈং আউব দেখন চৰিত উদাৰ ॥ 115 ॥ কৰি বিনতী জব সম্ভু সিধাএ। তব প্ৰভু নিকট বিভীষনু আএ ॥ নাই চৰন সিৰু কহ মৃদু বানী। বিনয সুনহু প্ৰভু সাৰঁগপানী ॥ সকুল সদল প্ৰভু ৰাৱন মাৰ্ যো। পাৱন জস ত্ৰিভুৱন বিস্তাৰ্ যো ॥ দীন মলীন হীন মতি জাতী। মো পৰ কৃপা কীন্হি বহু ভাঁতী ॥ অব জন গৃহ পুনীত প্ৰভু কীজে। মজ্জনু কৰিঅ সমৰ শ্ৰম ছীজে ॥ দেখি কোস মন্দিৰ সম্পদা। দেহু কৃপাল কপিন্হ কহুঁ মুদা ॥ সব বিধি নাথ মোহি অপনাইঅ। পুনি মোহি সহিত অৱধপুৰ জাইঅ ॥ সুনত বচন মৃদু দীনদযালা। সজল ভে দ্ৱৌ নযন বিসালা ॥ দো. তোৰ কোস গৃহ মোৰ সব সত্য বচন সুনু ভ্ৰাত। ভৰত দসা সুমিৰত মোহি নিমিষ কল্প সম জাত ॥ 116(ক) ॥ তাপস বেষ গাত কৃস জপত নিৰন্তৰ মোহি। দেখৌং বেগি সো জতনু কৰু সখা নিহোৰুঁ তোহি ॥ 116(খ) ॥ বীতেং অৱধি জাউঁ জৌং জিঅত ন পাৱুঁ বীৰ। সুমিৰত অনুজ প্ৰীতি প্ৰভু পুনি পুনি পুলক সৰীৰ ॥ 116(গ) ॥ কৰেহু কল্প ভৰি ৰাজু তুম্হ মোহি সুমিৰেহু মন মাহিং। পুনি মম ধাম পাইহহু জহাঁ সন্ত সব জাহিম্ ॥ 116(ঘ) ॥ সুনত বিভীষন বচন ৰাম কে। হৰষি গহে পদ কৃপাধাম কে ॥ বানৰ ভালু সকল হৰষানে। গহি প্ৰভু পদ গুন বিমল বখানে ॥ বহুৰি বিভীষন ভৱন সিধাযো। মনি গন বসন বিমান ভৰাযো ॥ লৈ পুষ্পক প্ৰভু আগেং ৰাখা। হঁসি কৰি কৃপাসিন্ধু তব ভাষা ॥ চঢই বিমান সুনু সখা বিভীষন। গগন জাই বৰষহু পট ভূষন ॥ নভ পৰ জাই বিভীষন তবহী। বৰষি দিএ মনি অম্বৰ সবহী ॥ জোই জোই মন ভাৱি সোই লেহীং। মনি মুখ মেলি ডাৰি কপি দেহীম্ ॥ হঁসে ৰামু শ্ৰী অনুজ সমেতা। পৰম কৌতুকী কৃপা নিকেতা ॥ দো. মুনি জেহি ধ্যান ন পাৱহিং নেতি নেতি কহ বেদ। কৃপাসিন্ধু সোই কপিন্হ সন কৰত অনেক বিনোদ ॥ 117(ক) ॥ উমা জোগ জপ দান তপ নানা মখ ব্ৰত নেম। ৰাম কৃপা নহি কৰহিং তসি জসি নিষ্কেৱল প্ৰেম ॥ 117(খ) ॥ ভালু কপিন্হ পট ভূষন পাএ। পহিৰি পহিৰি ৰঘুপতি পহিং আএ ॥ নানা জিনস দেখি সব কীসা। পুনি পুনি হঁসত কোসলাধীসা ॥ চিতি সবন্হি পৰ কীন্হি দাযা। বোলে মৃদুল বচন ৰঘুৰাযা ॥ তুম্হৰেং বল মৈং ৰাৱনু মাৰ্ যো। তিলক বিভীষন কহঁ পুনি সাৰ্ যো ॥ নিজ নিজ গৃহ অব তুম্হ সব জাহূ। সুমিৰেহু মোহি ডৰপহু জনি কাহূ ॥ সুনত বচন প্ৰেমাকুল বানৰ। জোৰি পানি বোলে সব সাদৰ ॥ প্ৰভু জোই কহহু তুম্হহি সব সোহা। হমৰে হোত বচন সুনি মোহা ॥ দীন জানি কপি কিএ সনাথা। তুম্হ ত্ৰেলোক ঈস ৰঘুনাথা ॥ সুনি প্ৰভু বচন লাজ হম মৰহীং। মসক কহূঁ খগপতি হিত কৰহীম্ ॥ দেখি ৰাম ৰুখ বানৰ ৰীছা। প্ৰেম মগন নহিং গৃহ কৈ ঈছা ॥ দো. প্ৰভু প্ৰেৰিত কপি ভালু সব ৰাম ৰূপ উৰ ৰাখি। হৰষ বিষাদ সহিত চলে বিনয বিবিধ বিধি ভাষি ॥ 118(ক) ॥ কপিপতি নীল ৰীছপতি অঙ্গদ নল হনুমান। সহিত বিভীষন অপৰ জে জূথপ কপি বলৱান ॥ 118(খ) ॥ দো. কহি ন সকহিং কছু প্ৰেম বস ভৰি ভৰি লোচন বাৰি। সন্মুখ চিতৱহিং ৰাম তন নযন নিমেষ নিৱাৰি ॥ 118(গ) ॥ ঽ অতিসয প্ৰীতি দেখ ৰঘুৰাঈ। লিন্হে সকল বিমান চঢআঈ ॥ মন মহুঁ বিপ্ৰ চৰন সিৰু নাযো। উত্তৰ দিসিহি বিমান চলাযো ॥ চলত বিমান কোলাহল হোঈ। জয ৰঘুবীৰ কহি সবু কোঈ ॥ সিংহাসন অতি উচ্চ মনোহৰ। শ্ৰী সমেত প্ৰভু বৈঠৈ তা পৰ ॥ ৰাজত ৰামু সহিত ভামিনী। মেৰু সৃঙ্গ জনু ঘন দামিনী ॥ ৰুচিৰ বিমানু চলেউ অতি আতুৰ। কীন্হী সুমন বৃষ্টি হৰষে সুৰ ॥ পৰম সুখদ চলি ত্ৰিবিধ বযাৰী। সাগৰ সৰ সৰি নিৰ্মল বাৰী ॥ সগুন হোহিং সুন্দৰ চহুঁ পাসা। মন প্ৰসন্ন নিৰ্মল নভ আসা ॥ কহ ৰঘুবীৰ দেখু ৰন সীতা। লছিমন ইহাঁ হত্যো ইঁদ্ৰজীতা ॥ হনূমান অঙ্গদ কে মাৰে। ৰন মহি পৰে নিসাচৰ ভাৰে ॥ কুম্ভকৰন ৰাৱন দ্ৱৌ ভাঈ। ইহাঁ হতে সুৰ মুনি দুখদাঈ ॥ দো. ইহাঁ সেতু বাঁধ্যো অৰু থাপেউঁ সিৱ সুখ ধাম। সীতা সহিত কৃপানিধি সম্ভুহি কীন্হ প্ৰনাম ॥ 119(ক) ॥ জহঁ জহঁ কৃপাসিন্ধু বন কীন্হ বাস বিশ্ৰাম। সকল দেখাএ জানকিহি কহে সবন্হি কে নাম ॥ 119(খ) ॥ তুৰত বিমান তহাঁ চলি আৱা। দণ্ডক বন জহঁ পৰম সুহাৱা ॥ কুম্ভজাদি মুনিনাযক নানা। গে ৰামু সব কেং অস্থানা ॥ সকল ৰিষিন্হ সন পাই অসীসা। চিত্ৰকূট আএ জগদীসা ॥ তহঁ কৰি মুনিন্হ কেৰ সন্তোষা। চলা বিমানু তহাঁ তে চোখা ॥ বহুৰি ৰাম জানকিহি দেখাঈ। জমুনা কলি মল হৰনি সুহাঈ ॥ পুনি দেখী সুৰসৰী পুনীতা। ৰাম কহা প্ৰনাম কৰু সীতা ॥ তীৰথপতি পুনি দেখু প্ৰযাগা। নিৰখত জন্ম কোটি অঘ ভাগা ॥ দেখু পৰম পাৱনি পুনি বেনী। হৰনি সোক হৰি লোক নিসেনী ॥ পুনি দেখু অৱধপুৰী অতি পাৱনি। ত্ৰিবিধ তাপ ভৱ ৰোগ নসাৱনি ॥ । দো. সীতা সহিত অৱধ কহুঁ কীন্হ কৃপাল প্ৰনাম। সজল নযন তন পুলকিত পুনি পুনি হৰষিত ৰাম ॥ 120(ক) ॥ পুনি প্ৰভু আই ত্ৰিবেনীং হৰষিত মজ্জনু কীন্হ। কপিন্হ সহিত বিপ্ৰন্হ কহুঁ দান বিবিধ বিধি দীন্হ ॥ 120(খ) ॥ প্ৰভু হনুমন্তহি কহা বুঝাঈ। ধৰি বটু ৰূপ অৱধপুৰ জাঈ ॥ ভৰতহি কুসল হমাৰি সুনাএহু। সমাচাৰ লৈ তুম্হ চলি আএহু ॥ তুৰত পৱনসুত গৱনত ভযু। তব প্ৰভু ভৰদ্ৱাজ পহিং গযূ ॥ নানা বিধি মুনি পূজা কীন্হী। অস্তুতী কৰি পুনি আসিষ দীন্হী ॥ মুনি পদ বন্দি জুগল কৰ জোৰী। চঢই বিমান প্ৰভু চলে বহোৰী ॥ ইহাঁ নিষাদ সুনা প্ৰভু আএ। নাৱ নাৱ কহঁ লোগ বোলাএ ॥ সুৰসৰি নাঘি জান তব আযো। উতৰেউ তট প্ৰভু আযসু পাযো ॥ তব সীতাঁ পূজী সুৰসৰী। বহু প্ৰকাৰ পুনি চৰনন্হি পৰী ॥ দীন্হি অসীস হৰষি মন গঙ্গা। সুন্দৰি তৱ অহিৱাত অভঙ্গা ॥ সুনত গুহা ধাযু প্ৰেমাকুল। আযু নিকট পৰম সুখ সঙ্কুল ॥ প্ৰভুহি সহিত বিলোকি বৈদেহী। পৰেউ অৱনি তন সুধি নহিং তেহী ॥ প্ৰীতি পৰম বিলোকি ৰঘুৰাঈ। হৰষি উঠাই লিযো উৰ লাঈ ॥ ছং. লিযো হৃদযঁ লাই কৃপা নিধান সুজান ৰাযঁ ৰমাপতী। বৈঠাৰি পৰম সমীপ বূঝী কুসল সো কৰ বীনতী। অব কুসল পদ পঙ্কজ বিলোকি বিৰঞ্চি সঙ্কৰ সেব্য জে। সুখ ধাম পূৰনকাম ৰাম নমামি ৰাম নমামি তে ॥ 1 ॥ সব ভাঁতি অধম নিষাদ সো হৰি ভৰত জ্যোং উৰ লাইযো। মতিমন্দ তুলসীদাস সো প্ৰভু মোহ বস বিসৰাইযো ॥ যহ ৰাৱনাৰি চৰিত্ৰ পাৱন ৰাম পদ ৰতিপ্ৰদ সদা। কামাদিহৰ বিগ্যানকৰ সুৰ সিদ্ধ মুনি গাৱহিং মুদা ॥ 2 ॥ দো. সমৰ বিজয ৰঘুবীৰ কে চৰিত জে সুনহিং সুজান। বিজয বিবেক বিভূতি নিত তিন্হহি দেহিং ভগৱান ॥ 121(ক) ॥ যহ কলিকাল মলাযতন মন কৰি দেখু বিচাৰ। শ্ৰীৰঘুনাথ নাম তজি নাহিন আন অধাৰ ॥ 121(খ) ॥ মাসপাৰাযণ, সত্তাঈসৱাঁ ৱিশ্ৰাম ইতি শ্ৰীমদ্ৰামচৰিতমানসে সকলকলিকলুষৱিধ্ৱংসনে ষষ্ঠঃ সোপানঃ সমাপ্তঃ। (লঙ্কাকাণ্ড সমাপ্ত)

Explore More