കാമാതുരോഽപി കുമതിഃ കലയന്നഭീക്ഷമ് ।
യാമാമനന്തി യമിനാം ഭഗവജ്ജനാനാം
താമേവ വിന്ദതി ഗതിം തമസഃ പരസ്താത് ॥ 1 ॥
കാമാതിഗോഽപി തപസാ ക്ഷപയന്നഘാനി ।
രാമാനുജായ മുനയേ നമ ഇത്യനുക്ത്വാ
കോവാ മഹീസഹചരേ കുരുതേഽനുരാഗമ് ॥ 2 ॥
യോ മാന മാത്സര മദസ്മര ദൂഷിതോഽപി ।
പ്രേമാതുരഃ പ്രിയതമാമപഹായ പദ്മാം
ഭൂമാ ഭുജങ്ഗശയനസ്തമനുപ്രയാതി ॥ 3 ॥
ക്ഷേമായ കിഞ്ചിദപി കര്തുമനീഹമാനമ് ।
രാമാനുജോ യതിപതിര്യദി നേക്ഷതേ മാം
മാ മാമകോഽയമിതി മുഞ്ചതി മാധവോഽപി ॥ 4 ॥
നാമീപി ന ശ്രുതിസമീപമുപൈതി യേഷാമ് ।
മാ മാ മദീയ ഇതി സദ്ഭിരുപേക്ഷിതാസ്തേ
കാമാനുവിദ്ധമനസോ നിപതന്ത്യധോഽധഃ ॥ 5 ॥
വ്യോമാധിരോഹതി പദം സകലോഽപി ലോകഃ ।
രാമാനുജോ യതിപതിര്യദി നാവിരാസീത്
കോ മാദൃശഃ പ്രഭവിതാ ഭവമുത്തരീതുമ് ॥ 6 ॥
വൈമാനികേശ്വരപുരീമധിവാസിതും വാ ।
വ്യോമാധിരോഢുമപി ന സ്പൃഹയന്തി നിത്യം
രാമാനുജാങ്ഘ്രിയുഗലം ശരണം പ്രപന്നാഃ ॥ 7 ॥
ഭൂമാസഖേന പുരുഷേണ സഹാനുഭൂയ ।
പ്രേമാനുവിദ്ധഹൃദയപ്രിയഭക്തലഭ്യേ
രാമാനുജാങ്ഘ്രികമലേ രമതാം മനോ മേ ॥ 8 ॥
ആകാരത്രയസമ്പന്നഃ ശോകാബ്ധിം തരതി ദ്രുതമ് ॥
