Dasha Mahavidya

śrī tārā stotram

(Sri Tara Stotram (Pratyalidha-padarchita) in English (IAST))

Also known as shri tara stotram · shree tara stotram · tara stotram

An ashtaka to Ugra Tara prefaced by two dhyanas, in which she stands on the heart of a corpse, laughing terribly, holding sword and chopping-knife and skull-bowl, and puts the inertia of the three worlds into that bowl in order to kill it there. The eight verses that follow keep changing what they ask for. The second is the one recited for speech: mistress of speech, wish-granting creeper of devotion, giver of success in prose and Prakrit and verse, sprinkle us with the nectar of good fortune. The fourth never names her, spelling her mantra out instead in the conventional code-words for its syllables, and then saying that her form, gross and subtle and supreme, lies outside the reach of the Vedas altogether. The fifth turns argumentative: why would a dull man serve gods who are turned away from your feet? The last promises that under her even a petty man becomes Vachaspati.

|| śrī tārā stotram ||
|| dhyānam ||
oṃ pratyālīḍhapadārcitāṅghriśavahṛd ghorāṭṭahāsā parā
khaḍgendīvarakartrikarparabhujā huṅkāra bījodbhavā |
sarvā nīlaviśālapiṅgalajaṭājūṭaika nāgairyutā
jāḍyanyasya kapālake trijagatāṃ hantyugratārā svayam ||
śūnyasthāmatitejasāṃ ca dadhatīṃ śūlābja khaḍgaṃ gadāṃ
muktāhārasubaddha ratna rasanāṃ karpūra kundojvalām |
vande viṣṇusurendrarudranamitāṃ trailokya rakṣāparām
nīlāṃ tāmahibhūṣaṇādhivalayāmatyugratārāṃ bhaje ||
|| stotram ||
mātarnīlasarasvati praṇamatāṃ saubhāgyasampatprade
pratyālīḍhapadasthite śavahṛdi smerānanāmbhoruhe |
phullendīvaralocane trinayane kartrīkapālotpale
khaḍgaṃ cādadhatī tvameva śaraṇaṃ tvāmīśvarīmāśraye || 1 ||
vācāmīśvari bhaktikalpalatike sarvārthasiddhīśvari
gadyaprākṛtapadyajātaracanāsarvārthasiddhiprade |
nīlendīvaralocanatrayayute kāruṇyavārānnidhe
saubhāgyāmṛtavardhanena kṛpayāsiñca tvamasmādṛśam || 2 ||
kharve garvasamūhapūritatano sarpādiveṣojvale
vyāghratvakparivītasundarakaṭivyādhūtaghaṇṭāṅkite |
sadyaḥkṛttagaladrajaḥparimilanmuṇḍadvayīmūrdhaje
granthiśreṇinṛmuṇḍadāmalalite bhīme bhayaṃ nāśaya || 3 ||
māyānaṅgavikārarūpalalanābindvardhacandrāmbike
humphaṭkāramayi tvameva śaraṇaṃ mantrātmike mādṛśaḥ |
mūrtiste janani tridhāmaghaṭitā sthūlātisūkṣmā parā
vedānāṃ nahi gocarā kathamapi prājñairnutāmāśraye || 4 ||
tvatpādāmbujasevayā sukṛtino gacchanti sāyujyatāṃ
tasyāḥ śrīparameśvaratrinayanabrahmādisāmyātmanaḥ |
saṃsārāmbudhimajjane paṭutanurdevendramukhyāsurān
mātaste padasevane hi vimukhān kiṃ mandadhīḥ sevate || 5 ||
mātastvatpadapaṅkajadvayarajomudrāṅkakoṭīriṇaste
devā jayasaṅgare vijayino niśśaṅkamaṅke gatāḥ |
devo'haṃ bhuvane na me sama iti spardhāṃ vahantaḥ pare
tattulyāṃ niyataṃ yathā śaśiravī nāśaṃ vrajanti svayam || 6 ||
tvannāmasmaraṇātpalāyanaparāndraṣṭuṃ ca śaktā na te
bhūtapretapiśācarākṣasagaṇā yakṣaśca nāgādhipāḥ |
daityā dānavapuṅgavāśca khacarā vyāghrādikā jantavo
ḍākinyaḥ kupitāntakaśca manujān mātaḥ kṣaṇaṃ bhūtale || 7 ||
lakṣmīḥ siddhigaṇaśca pādukamukhāḥ siddhāstathā vairiṇāṃ
stambhaścāpi varāṅgane gajaghaṭāstambhastathā mohanam |
mātastvatpadasevayā khalu nṛṇāṃ siddhyanti te te guṇāḥ
klāntaḥ kāntamanobhavo'tra bhavati kṣudro'pi vācaspatiḥ || 8 ||
|| phalaśruti ||
tārāṣṭakamidaṃ puṇyaṃ bhaktimān yaḥ paṭhennaraḥ |
prātarmadhyāhnakāle ca sāyāhne niyataḥ śuciḥ || 9 ||
labhate kavitāṃ vidyāṃ sarvaśāstrārthavidbhavet
lakṣmīmanaśvarāṃ prāpya bhuktvā bhogānyathepsitān |
kīrtiṃ kāntiṃ ca nairujyaṃ prāptyānte mokṣamāpnuyāt || 10 ||
|| iti śrī tārā stotram sampūrṇam ||

Explore More