Goddess Varahi

శ్రీ వరాహముఖీ స్తవః

(Sri Varahamukhi Stavah in Telugu)

Also known as sri varahamukhi stava · shri varahamukhi stavah · shree varahamukhi stavah

A hymn to Varahi rather than to the Boar — the second verse addresses her by that name, and the first hails the boar-faced body of the mother of the worlds, dark as a blue lotus, half-clad in silk, bright with a crown, holding plough and pestle, tawny-eyed and slender at the waist. What follows states protection by describing its opposite: the enemies of those devoted to her stand with their movement stilled, their speech failing, their weapons fallen, their sight going dark. One verse asks how the earth could ever rise from the serpent-hole of Patala, overrun by the four oceans, without the tip of her curved tusk to lean on. Another is the verse the hymn is remembered for: what has even a poor and solitary man to fear in an empty forest at night, if your name is once upon his lips?

॥ శ్రీ వరాహముఖీ స్తవః ॥
కువలయనిభా కౌశేయార్ధోరుకా ముకుటోజ్జ్వలా
హలముసలినీ సద్భక్తేభ్యో వరాభయదాయినీ ।
కపిలనయనా మధ్యే క్షామా కఠోరఘనస్తనీ
జయతి జగతాం మాతః సా తే వరాహముఖీ తనుః ॥ ౧ ॥
తరతి విపదో ఘోరా దూరాత్పరిహ్రియతే భయం
స్ఖలితమతిభిర్భూతప్రేతైః స్వయం వ్రియతే శ్రియా ।
క్షపయతి రిపూనీష్టే వాచాం రణే లభతే జయం
వశయతి జగత్సర్వం వారాహి యస్త్వయి భక్తిమాన్ ॥ ౨ ॥
స్తిమితగతయః సీదద్వాచః పరిచ్యుతహేతయః
క్షుభితహృదయాః సద్యో నశ్యద్దృశో గలితౌజసః ।
భయపరవశా భగ్నోత్సాహాః పరాహతపౌరుషాః
భగవతి పురస్త్వద్భక్తానాం భవన్తి విరోధినః ॥ ౩ ॥
కిసలయమృదుర్హస్తః క్లిశ్యేత కన్దుకలీలయా
భగవతి మహాభారః క్రీడాసరోరుహమేవ తే ।
తదపి ముసలం ధత్సే హస్తే హలం సమయద్రుహాం
హరసి చ తదాఘాతైః ప్రాణానహో తవ సాహసమ్ ॥ ౪ ॥
జనని నియతస్థానే త్వద్వామదక్షిణపార్శ్వయో-
-ర్మృదుభుజలతామన్దోక్షేపప్రవాతితచామరే ।
సతతముదితే గుహ్యాచారద్రుహాం రుధిరాసవై-
-రుపశమయతాం శత్రూన్ సర్వానుభే మమ దైవతే ॥ ౫ ॥
హరతు దురితం క్షేత్రాధీశః స్వశాసనవిద్విషాం
రుధిరమదిరామత్తః ప్రాణోపహారబలిప్రియః ।
అవిరతచటత్కుర్వద్దంష్ట్రాస్థికోటిరటన్ముఖో
భగవతి స తే చణ్డోచ్చణ్డః సదా పురతః స్థితః ॥ ౬ ॥
క్షుభితమకరైర్వీచీహస్తోపరుద్ధపరస్పరై-
-శ్చతురుదధిభిః క్రాన్తా కల్పాన్తదుర్లలితోదకైః ।
జనని కథముత్తిష్ఠేత్ పాతాలసర్పబిలాదిలా
తవ తు కుటిలే దంష్ట్రాకోటీ న చేదవలమ్బనమ్ ॥ ౭ ॥
తమసి బహులే శూన్యాటవ్యాం పిశాచనిశాచర-
-ప్రమథకలహే చోరవ్యాఘ్రోరగద్విపసఙ్కటే ।
క్షుభితమనసః క్షుద్రస్యైకాకినోఽపి కుతో భయం
సకృదపి ముఖే మాతస్త్వన్నామ సన్నిహితం యది ॥ ౮ ॥
॥ ఫలశ్రుతి ॥
విదితవిభవం హృద్యైః పద్యైర్వరాహముఖీస్తవం
సకలఫలదం పూర్ణం మన్త్రాక్షరైరిమమేవ యః ।
పఠతి స పటుః ప్రాప్నోత్యాయుశ్చిరం కవితాం ప్రియాం
సుతసుఖధనారోగ్యం కీర్తిం శ్రియం జయముర్వరామ్ ॥ ౯ ॥
॥ ఇతి శ్రీ వరాహముఖీ స్తవః సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More