॥ श्री वाराह्यनुग्रहाष्टकम् ॥
॥ ईश्वर उवाच॥
मातर्जगद्रचननाटकसूत्रधार-स्त्वद्रूपमाकलयितुं परमार्थतोऽयम् ।
ईशोऽप्यमीश्वरपदं समुपैति तादृक् कोऽन्यः स्तवं किमिव तावकमादधातु ॥ १ ॥
ईशोऽप्यमीश्वरपदं समुपैति तादृक् कोऽन्यः स्तवं किमिव तावकमादधातु ॥ १ ॥
नामानि किन्तु गृणतस्तव लोकतुण्डे नाडम्बरं स्पृशति दण्डधरस्य दण्डः ।
यल्लेशलम्बितभवाम्बुनिधिर्यतोऽयत् त्वन्नामसंस्मृतिरियं न नुनः स्तुतिस्ते ॥ २ ॥
यल्लेशलम्बितभवाम्बुनिधिर्यतोऽयत् त्वन्नामसंस्मृतिरियं न नुनः स्तुतिस्ते ॥ २ ॥
त्वच्चिन्तनादरसमुल्लसदप्रमेया-ऽऽनन्दोदयात्समुदितः स्फुटरोमहर्षः ।
मातर्नमामि सुदिनानि सदेत्यमुं त्वा-मभ्यर्थयेऽर्थमिति पूरयताद्दयालो ॥ ३ ॥
मातर्नमामि सुदिनानि सदेत्यमुं त्वा-मभ्यर्थयेऽर्थमिति पूरयताद्दयालो ॥ ३ ॥
इन्द्रेन्दुमौलिविधिकेशवमौलिरत्न-रोचिश्चयोज्ज्वलितपादसरोजयुग्मे ।
चेतो नतौ मम सदा प्रतिबिम्बिता त्वं भूया भवानी भवनाशिनि भावये त्वाम् ॥ ४ ॥
चेतो नतौ मम सदा प्रतिबिम्बिता त्वं भूया भवानी भवनाशिनि भावये त्वाम् ॥ ४ ॥
लीलोद्धृतक्षितितलस्य वराहमूर्ते-र्वाराहमूर्तिरखिलार्थकरी त्वमेव ।
प्रालेयरश्मिसुकलोल्लसितावतंसा त्वं देवि वामतनुभागहरा हरस्य ॥ ५ ॥
प्रालेयरश्मिसुकलोल्लसितावतंसा त्वं देवि वामतनुभागहरा हरस्य ॥ ५ ॥
त्वामम्ब तप्तकनकोज्ज्वलकान्तिमन्त-र्ये चिन्तयन्ति युवतीतनु मागलान्ताम् ।
चक्रायुधां त्रिनयनां वरपोतृवक्त्रां तेषां पदाम्बुजयुगं प्रणमन्ति देवाः ॥ ६ ॥
चक्रायुधां त्रिनयनां वरपोतृवक्त्रां तेषां पदाम्बुजयुगं प्रणमन्ति देवाः ॥ ६ ॥
त्वत्सेवनस्खलितपापचयस्य मात-र्मोक्षोऽपि यस्य न सतो गणनामुपैति ।
देवासुरोरगनृपूजितपादपीठः कस्याः श्रियः स खलु भाजनतां न धत्ते ॥ ७ ॥
देवासुरोरगनृपूजितपादपीठः कस्याः श्रियः स खलु भाजनतां न धत्ते ॥ ७ ॥
किं दुष्करं त्वयि मनोविषयं गतायां किं दुर्लभं त्वयि विधानुवदर्चितायाम् ।
किं दुर्भरं त्वयि सकृत् स्मृतिमागतायां किं दुर्जयं त्वयि कृतस्तुतिवादपुंसाम् ॥ ८ ॥
किं दुर्भरं त्वयि सकृत् स्मृतिमागतायां किं दुर्जयं त्वयि कृतस्तुतिवादपुंसाम् ॥ ८ ॥
॥ इति श्री वाराह्यनुग्रहाष्टकम् सम्पूर्णम् ॥