Sri Vidya

śrīṣoḍaśīvidyākavacam (siddhayāmala taṃtra)

(Sri Vidya Kavacham / Sri Shodashi Vidya Kavacham in English (IAST))

Also known as shri vidya kavacham / sri shodashi vidya kavacham · shree vidya kavacham / sri shodashi vidya kavacham · vidya kavacham / sri shodashi vidya kavacham

An armour of the Ṣoḍaśī Vidyā from the Siddhayāmala Tantra, framed as the Goddess asking Mahādeva for the kavaca he had previously only hinted at. His reply sets the terms before giving it: hear, goddess, I shall declare the armour that is hard for the gods to obtain, not to be made public, supremely secret, and giving the practitioner what he seeks. The record keeps the viniyoga and the placings that a kavaca requires. Its closing verse states the relation between armour and mantra in the sharpest form found anywhere in this corpus, and it is a warning rather than a promise: whoever recites the Śrīvidyā constantly without knowing this armour does not obtain its fruit, and obtains instead a wound from a weapon. The armour is presented as a precondition of the practice, not an addition to it.

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||
devyuvāca|
devadeva mahādeva bhaktānāṃ prītivardhanam |
sūcitaṃ yanmahādevyāḥ kavacaṃ kathayasva me || 1||
mahādeva uvāca|
śruṇu devi pravakṣyāmi kavacaṃ devadurlabham |
na prakāśyaṃ paraṃ guhyaṃ sādhakābhīṣṭasiddhidam || 2||
|| viniyogaḥ ||
kavacasya ṛṣirdevi dakṣiṇāmūrtiravyayaḥ |
chandaḥ paṅktiḥ samuddiṣṭaṃ devī tripurasundarī || 3||
dharmārthakāmamokṣāṇāṃ viniyogastu sādhane |
vāgbhavaḥ kāmarājaśca śaktirbījaṃ sureśvari || 4||
|| atha kavacam ||
aiṃ vāgbhavaḥ pātu śīrṣe māṃ klīṃ kāmarājastathā hṛdi |
sauḥ śaktibījaṃ sadā pātu nābhau guhye ca pādayoḥ || 5||
aiṃ śrīṃ sauḥ vadane pātu bālā māṃ sarvasiddhaye |
hsauṃ hasakalahrīṃ hsauḥ pātu bhairavī kaṇṭhadeśataḥ || 6||
sundarī nābhideśe ca śīrṣe kāmakalā sadā |
bhrūnāsayorantarāle mahātripurasundarī || 7||
lalāṭe subhagā pātu bhagā māṃ kaṇṭhadeśataḥ |
bhagodayā ca hṛdaye udare bhagasarpiṇī || 8||
bhagamālā nābhideśe liṅge pātu manobhavā |
guhye pātu mahādevī rājarājeśvarī śivā || 9||
caitanyarūpiṇī pātu pādayorjagadambikā |
nārāyaṇī sarvagātre sarvakārye śubhaṅkarī || 10||
brahmāṇī pātu māṃ pūrve dakṣiṇe vaiṣṇavī tathā |
paścime pātu vārāhī uttare tu maheśvarī || 11||
āgneyāṃ pātu kaumārī mahālakṣmīstu nairṛte |
vāyavyāṃ pātu cāmuṇḍā indrāṇī pātu īśake || 12||
jale pātu mahāmāyā pṛthivyāṃ sarvamaṅgalā |
ākāśe pātu varadā sarvatra bhuvaneśvarī || 13||
|| phalaśrutiḥ ||
idaṃ tu kavacaṃ devyā devānāmapi durlabham |
paṭhetprātaḥ samutthāya śuciḥ prayatamānasaḥ || 14||
nādhayo vyādhayastasya na bhayaṃ ca kvacidbhavet |
na ca mārī bhayaṃ tasya pātakānāṃ bhayaṃ tathā || 15||
na dāridryavaśaṃ gacchettiṣṭhenmṛtyuvaśe na ca |
gacchecchivapuraṃ devi satyaṃ satyaṃ vadāmyaham || 16||
idaṃ kavacamajñātvā śrīvidyāṃ yo japetsadā |
sa nāpnoti phalaṃ tasya prāpnuyācchastraghātanam || 17||
|| iti śrīsiddhayāmale śrīṣoḍaśīvidyākavacaṃ sampūrṇam ||

Explore More