Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൮.൧൭

(Srimad Bhagavatam Canto 8, Chapter 17 — The Lord Promises to Be Aditi's Son in Malayalam)

Vyasa

Also known as ityukta saditi rajansvabhartra kasyapena vai

The Lord Promises to Be Aditi's Son. Śrīmad Bhāgavatam Canto 8, Chapter 17 — 28 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യുക്താ സാദിതീ രാജന്സ്വഭര്ത്രാ കശ്യപേന വൈ ।
അന്വതിഷ്ഠദ് വ്രതമിദം ദ്വാദശാഹമതന്ദ്രിതാ ॥ ൧ ॥
ചിന്തയന്ത്യേകയാ ബുദ്ധ്യാ മഹാപുരുഷമീശ്വരമ് ।
പ്രഗൃഹ്യേന്ദ്രിയദുഷ്ടാശ്വാന്മനസാ ബുദ്ധിസാരഥിഃ ॥ ൨ ॥
മനശ്ചൈകാഗ്രയാ ബുദ്ധ്യാ ഭഗവത്യഖിലാത്മനി ।
വാസുദേവേ സമാധായ ചചാര ഹ പയോവ്രതമ് ॥ ൩ ॥
തസ്യാഃ പ്രാദുരഭൂത്താത ഭഗവാനാദിപുരുഷഃ ।
പീതവാസാശ്ചതുര്ബാഹുഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ॥ ൪ ॥
തം നേത്രഗോചരം വീക്ഷ്യ സഹസോത്ഥായ സാദരമ് ।
നനാമ ഭുവി കായേന ദണ്ഡവത് പ്രീതിവിഹ്വലാ ॥ ൫ ॥
സോത്ഥായ ബദ്ധാഞ്ജലിരീഡിതും സ്ഥിതാ
നോത്സേഹ ആനന്ദജലാകുലേക്ഷണാ ।
ബഭൂവ തൂഷ്ണീം പുലകാകുലാകൃതി-
സ്തദ്ദര്ശനാത്യുത്സവഗാത്രവേപഥുഃ ॥ ൬ ॥
പ്രീത്യാ ശനൈര്ഗദ്ഗദയാ ഗിരാ ഹരിം
തുഷ്ടാവ സാ ദേവ്യദിതിഃ കുരൂദ്വഹ ।
ഉദ്വീക്ഷതീ സാ പിബതീവ ചക്ഷുഷാ
രമാപതിം യജ്ഞപതിം ജഗത്പതിമ് ॥ ൭ ॥
ശ്രീഅദിതിരുവാച
യജ്ഞേശ യജ്ഞപുരുഷാച്യുത തീര്ഥപാദ
തീര്ഥശ്രവഃ ശ്രവണമങ്ഗലനാമധേയ ।
ആപന്നലോകവൃജിനോപശമോദയാദ്യ
ശം നഃ കൃധീശ ഭഗവന്നസി ദീനനാഥഃ ॥ ൮ ॥
വിശ്വായ വിശ്വഭവനസ്ഥിതിസംയമായ
സ്വൈരം ഗൃഹീതപുരുശക്തിഗുണായ ഭൂമ്നേ ।
സ്വസ്ഥായ ശശ്വദുപബൃംഹിതപൂര്ണബോധ-
വ്യാപാദിതാത്മതമസേ ഹരയേ നമസ്തേ ॥ ൯ ॥
ആയുഃ പരം വപുരഭീഷ്ടമതുല്യലക്ഷ്മീ-
ര്ദ്യോഭൂരസാഃ സകലയോഗഗുണാസ്ത്രിവര്ഗഃ ।
ജ്ഞാനം ച കേവലമനന്ത ഭവന്തി തുഷ്ടാത്
ത്വത്തോ നൃണാം കിമു സപത്നജയാദിരാശീഃ ॥ ൧൦ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
അദിത്യൈവം സ്തുതോ രാജന്ഭഗവാന്പുഷ്കരേക്ഷണഃ ।
ക്ഷേത്രജ്ഞഃ സര്വഭൂതാനാമിതി ഹോവാച ഭാരത ॥ ൧൧ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ദേവമാതര്ഭവത്യാ മേ വിജ്ഞാതം ചിരകാങ്ക്ഷിതമ് ।
യത് സപത്നൈര്ഹൃതശ്രീണാം ച്യാവിതാനാം സ്വധാമതഃ ॥ ൧൨ ॥
താന്വിനിര്ജിത്യ സമരേ ദുര്മദാനസുരര്ഷഭാന് ।
പ്രതിലബ്ധജയശ്രീഭിഃ പുത്രൈരിച്ഛസ്യുപാസിതുമ് ॥ ൧൩ ॥
ഇന്ദ്രജ്യേഷ്ഠൈഃ സ്വതനയൈര്ഹതാനാം യുധി വിദ്വിഷാമ് ।
സ്ത്രിയോ രുദന്തീരാസാദ്യ ദ്രഷ്ടുമിച്ഛസി ദുഃഖിതാഃ ॥ ൧൪ ॥
ആത്മജാന്സുസമൃദ്ധാംസ്ത്വം പ്രത്യാഹൃതയശഃശ്രിയഃ ।
നാകപൃഷ്ഠമധിഷ്ഠായ ക്രീഡതോ ദ്രഷ്ടുമിച്ഛസി ॥ ൧൫ ॥
പ്രായോഽധുനാ തേഽസുരയൂഥനാഥാ
അപാരണീയാ ഇതി ദേവി മേ മതിഃ ।
യത്തേഽനുകൂലേശ്വരവിപ്രഗുപ്താ
ന വിക്രമസ്തത്ര സുഖം ദദാതി ॥ ൧൬ ॥
അഥാപ്യുപായോ മമ ദേവി ചിന്ത്യഃ
സന്തോഷിതസ്യ വ്രതചര്യയാ തേ ।
മമാര്ചനം നാര്ഹതി ഗന്തുമന്യഥാ
ശ്രദ്ധാനുരൂപം ഫലഹേതുകത്വാത് ॥ ൧൭ ॥
ത്വയാര്ചിതശ്ചാഹമപത്യഗുപ്തയേ
പയോവ്രതേനാനുഗുണം സമീഡിതഃ ।
സ്വാംശേന പുത്രത്വമുപേത്യ തേ സുതാന്
ഗോപ്താസ്മി മാരീചതപസ്യധിഷ്ഠിതഃ ॥ ൧൮ ॥
ഉപധാവ പതിം ഭദ്രേ പ്രജാപതിമകല്മഷമ് ।
മാം ച ഭാവയതീ പത്യാവേവംരൂപമവസ്ഥിതമ് ॥ ൧൯ ॥
നൈതത് പരസ്മാ ആഖ്യേയം പൃഷ്ടയാപി കഥഞ്ചന ।
സര്വം സമ്പദ്യതേ ദേവി ദേവഗുഹ്യം സുസംവൃതമ് ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏതാവദുക്ത്വാ ഭഗവാംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത ।
അദിതിര്ദുര്ലഭം ലബ്ധ്വാ ഹരേര്ജന്മാത്മനി പ്രഭോഃ ।
ഉപാധാവത് പതിം ഭക്ത്യാ പരയാ കൃതകൃത്യവത് ॥ ൨൧ ॥
സ വൈ സമാധിയോഗേന കശ്യപസ്തദബുധ്യത ।
പ്രവിഷ്ടമാത്മനി ഹരേരംശം ഹ്യവിതഥേക്ഷണഃ ॥ ൨൨ ॥
സോഽദിത്യാം വീര്യമാധത്ത തപസാ ചിരസമ്ഭൃതമ് ।
സമാഹിതമനാ രാജന്ദാരുണ്യഗ്നിം യഥാനിലഃ ॥ ൨൩ ॥
അദിതേര്ധിഷ്ഠിതം ഗര്ഭം ഭഗവന്തം സനാതനമ് ।
ഹിരണ്യഗര്ഭോ വിജ്ഞായ സമീഡേ ഗുഹ്യനാമഭിഃ ॥ ൨൪ ॥
ശ്രീബ്രഹ്മോവാച
ജയോരുഗായ ഭഗവന്നുരുക്രമ നമോഽസ്തു തേ ।
നമോ ബ്രഹ്മണ്യദേവായ ത്രിഗുണായ നമോ നമഃ ॥ ൨൫ ॥
നമസ്തേ പൃശ്നിഗര്ഭായ വേദഗര്ഭായ വേധസേ ।
ത്രിനാഭായ ത്രിപൃഷ്ഠായ ശിപിവിഷ്ടായ വിഷ്ണവേ ॥ ൨൬ ॥
ത്വമാദിരന്തോ ഭുവനസ്യ മധ്യ-
മനന്തശക്തിം പുരുഷം യമാഹുഃ ।
കാലോ ഭവാനാക്ഷിപതീശ വിശ്വം
സ്രോതോ യഥാന്തഃപതിതം ഗഭീരമ് ॥ ൨൭ ॥
ത്വം വൈ പ്രജാനാം സ്ഥിരജങ്ഗമാനാം
പ്രജാപതീനാമസി സമ്ഭവിഷ്ണുഃ ।
ദിവൌകസാം ദേവ ദിവശ്ച്യുതാനാം
പരായണം നൌരിവ മജ്ജതോഽപ്സു ॥ ൨൮ ॥

Explore More