Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 13

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 13 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 13

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 13. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 77
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
শুক্লপক্ষীচা শশিকৰ । ৱাঢে জৈসা উত্তৰোত্তৰ ।
তৈসে হে স্ৱামী চৰিত্ৰ । অধ্যাযাধ্যাযী ৱাঢলে ॥১॥
দ্ৱাদশাধ্যাযাচে অংতী । শ্ৰীপাদভট্ট বাল়াপ্পাপ্ৰতী ।
কপট যুক্তীনে ফসৱূ পাহতী । পৰী ঝালে ৱ্যৰ্থচী ॥২॥
খিন্ন ঝালা চোল়প্পা । ম্হণে শ্ৰীংচী পূৰ্ণ কৃপা ।
মজহুনী তযা বাল়াপ্পা । প্ৰিয অসে জাহলা ॥৩॥
ৱৰ্তলে ঐসে ৱৰ্তমান । বাল়াপ্পা একনিষ্ঠা ধৰোন ।
স্ৱামীসেৱা ৰাত্ৰংদিন । অত্যানংদে কৰিতসে ॥৪॥
স্ৱযংপাকাদিক কৰাৱযাসী । লজ্জা ৱাটতসে তযাসী ।
তযাতে একে সমযাসী । কায বোলতী সমৰ্থ ॥৫॥
নিৰ্লজ্জাসী সন্নিধ গুৰু । অসে জাণ নিৰংতৰু ।
ঐসে বোলতা সদ্গুৰু । বাল়াপ্পা মনী সমজলা ॥৬॥
অনেক উপাযে কৰোন । শুদ্ধ কেলে বাল়াপ্পাচে মন ।
স্ৱামীৱিণে দৈৱত অন্য । নসেচি থোৰ যা জগী ॥৭॥
সেৱেকৰ়্যাংমাজী ৱৰিষ্ঠ । সুংদৰাবাঈ হোতী তেথ ।
তিনে সেৱেকৰ়্যাস নিত্য । ত্ৰাস দ্যাৱা ৱ্যৰ্থচী ॥৮॥
নানা প্ৰকাৰে বোলোন । কৰী সৰ্ৱাংচা অপমান ।
পৰী বাল়াপ্পাৱৰী পূৰ্ণ । ৱিশ্ৱাস হোতা তিযেচা ॥৯॥
পৰী কোণে একে দিৱশী । মধ্যৰাত্ৰীচ্যা সমযাসী ।
লঘুশংকা লাগতা স্ৱামীংসী । বাল়াপ্পাতে উঠৱিলে ॥১০॥
শ্ৰীংতে ধৰোনিযা কৰী । ঘেউনী গেলে বাহেৰী ।
পাহোনিযা ঐশী পৰী । বাঈ অংতৰী কোপলী ॥১১॥
ম্হণে যানে যেৱোন । স্ৱামী কেলে আপণা আধীন ।
মাঝে গেলে শ্ৰেষ্ঠপণ । অপমান জাহলা ॥১২॥
তৈপাসূনী বাল়াপ্পাসী । ত্ৰাস দেত অহৰ্নিশী ।
গাৰ়্হাণে সাংগতা সমৰ্থাংসী । বাঈতে শব্দে তাডিতী ॥১৩॥
অক্কলকোটী শ্ৰীসমৰ্থ । প্ৰথমতঃ জ্যাচে ঘৰী যেত ।
চোল়াপ্পা ৱিখ্যাত । স্ৱামীভক্ত জাহলা ॥১৪॥
এক তপপৰ্যংত । স্ৱামীসেৱা তো কৰীত ।
তযাসী দ্ৰৱ্যাশা বহুত । অসে সাংপ্ৰত লাগলী ॥১৫॥
দিৱাল়ীচা সণ যেত । ৰাজমংদিৰামাজী সমৰ্থ ।
ৰাহিলে অসতা আনংদাত । ৱৰ্তমান ৱৰ্তলে ॥১৬॥
কোণ্যা ভক্তে সমৰ্থাংসী । অৰ্পিলে হোতে চংদ্ৰহাৰাসী ।
সণানিমিত্ত ত্যা দিৱশী । অংগাৱৰী ঘালাৱা ॥১৭॥
ৰাণীচিযে মনাংত । ৱিচাৰ যেতা ত্ৱৰিত ।
সুংদৰাবাঈসী লোবত । চংদ্ৰহাৰ দ্যাৱা কী ॥১৮॥
সুংদৰাবাঈ বোললী । তো আহে চোল়প্পাজৱল়ী ।
ঐসে ঐকতা ত্যা কাল়ী । জমাদাৰ পাঠৱিলা ॥১৯॥
গংগুলাল জমাদাৰ । চোল়াপ্পাজৱল়ী যে সত্ৱৰ ।
ম্হণে দ্যাৱী জা চংদ্ৰহাৰ । ৰাণীসাহেব মাগতী ॥২০॥
চোল়াপ্পা বোলে তযাংসী । হাৰ নাহী আম্হাপাসী ।
বাল়াপ্পা ঠেৱিতো তযাসী তুম্হী মাগূন ঘ্যাৱা কী ॥২১॥
ঐসে ঐকুনী সত্ৱৰ । গংগুলাল জমাদাৰ ।
বাল়াপ্পাজৱল়ী যেউনী সত্ৱৰ । হাৰ মাগূ লাগলা ॥২২॥
বাল়াপ্পা বোলে সত্ৱৰ । আপণাপাসী চংদ্ৰহাৰ ।
পৰী চোল়প্পাচী ত্যাৱৰ । সত্তা অসে সৰ্ৱস্ৱে ॥২৩॥
ঐসে ঐকুনী বোলণে । জমাদাৰ পুসে চোল়াপ্পাকাৰণে ।
জবাব দিধলা চোল়প্পানে । বাল়াপ্পা দেতী তৰী ঘেঈজে ॥২৪॥
ঐসে ভাষণ ঐকোন । জমাদাৰ পৰতোন ।
নৃপমংদিৰী যেৱোন । ৱৰ্তমান সৰ্ৱ সাংগে ॥২৫॥
চোল়াপ্পাচী ঐকুন কৃতী । ৰাগ আলা ৰাণীপ্ৰতী ।
সুংদৰাবাঈনেহী গোষ্টী । তযাৱিৰুদ্ধ সাংগিতল্যা ॥২৬॥
কাৰভাৰ চোল়াপ্পাচে কৰী । জো হোতা আজৱৰী ।
তো কাঢূনী তযাস দূৰী । কৰাৱে ৰাণী ম্হণতসে ॥২৭॥
পহিলেচ হোতে বাঈচ্যা মনী । সাহায্য ঝালী আতা ৰাণী ।
সুংদৰাবাঈচা গগনী । হৰ্ষ তেৱ্হা ন সমাৱে ॥২৮॥
চোল়াপ্পানে আজৱৰী কেলী সমৰ্থাংচী চাকৰী ।
ধনপ্ৰাপ্তী তযা ভাৰী । সমৰ্থকৃপেনে হোতসে ॥২৯॥
অসো একে অৱসৰী । কায ঝালী নৱলপৰী ।
বৈসলী সমৰ্থাংচী স্ৱাৰী । ভক্তমংডল়ী ৱেষ্টীত ॥৩০॥
এক ৱস্ত্ৰ তযা ৱেল়ী । পডলে হোতে শ্ৰীংজৱল়ী ।
তযাচী কৰোনিযা ঝোল়ী । সমৰ্থে কৰী ঘেতলী ॥৩১॥
অল্লখ শব্দ উচ্চাৰিলা । ম্হণতী ভিক্ষা দ্যা আম্হালা ।
তযা ৱেল়ী সৰ্ৱত্ৰালা । আশ্চৰ্য ৱাটলে ॥৩২॥
ঝোল়ী ঘেতলী সমৰ্থে । কায অসে উণে তেথে ।
জে জে দৰ্শনা আলে হোতে । ত্যাংনী ভিক্ষা ঘাতলী ॥৩৩॥
কোণী এক কোণী দোন । ৰুপযে টাকতী আণোন ।
ন লাগতা এক ক্ষণ । শংভৰাৱৰ গণতী ঝালী ॥৩৪॥
ঝোল়ী চোল়াপ্পাতে দেৱোন । সমৰ্থ বোলে কায ৱচন ।
চোল়াপ্পা তুঝে ফিটলে ৰীণ । স্ৱস্থ আতা বসাৱে ॥৩৫॥
পাহোনিযা দ্ৰৱ্যাসী । আনংদ ঝালা তযাসী ।
পৰী ন আলে মানসী । শ্ৰীচৰণ অংতৰলে ॥৩৬॥
তযাসী ঝালে মাস দোন । পুঢে কায ঝালে ৱৰ্তমান ।
ৰাণীচ্যা আজ্ঞেনে শিপাঈ দোন । স্ৱামীজৱল়ী পাতলে ॥৩৭॥
ত্যাংনী উঠৱূন চোল়াপ্পাসী । আপণ বৈসলে স্ৱামীপাশী ।
চোল়াপ্পাচ্যা মানসী । দুঃখ ফাৰ জাহলে ॥৩৮॥
স্ৱামীপুঢে ৱস্তু যেতী । ত্যা শিপাঈ উচলিতী ।
চোল়াপ্পাতে কাহী ন দেতী । নে তৰী ঘেতী হিৰাৱোনী ॥৩৯॥
চোল়াপ্পাসী দূৰ কেলে । বাঈসী বৰে ৱাটলে ।
ঐসে কাহী দিৱস গেলে । বাল়াপ্পা সেৱা কৰিতাতী ॥৪০॥
কোণে একে অৱসৰী । সুংদৰাবাঈ বাল়াপ্পাৱৰী ।
ৰাগাৱোনী দৃষ্টোত্তৰী । তাডণ কৰী বহুসাল় ॥৪১॥
তে ঐকোনী বাল়াপ্পাসী । দুঃখ ঝালে মানসী ।
সোডূন স্ৱামীচৰণাংসী । ম্হণতী জাৱে যেথোনী ॥৪২॥
ঐসা কেলা ৱিচাৰ । জাহলী অসতা ৰাত্ৰ ।
বাল়াপ্পা গেলে বিৰ়্হাডাৱৰ । খিন্ন ঝালে মানসী ॥৪৩॥
আজ্ঞা সমৰ্থাংচী ঘেৱোনী । ম্হণতী জাৱে যেথোনী ।
যাকৰিতা দুসৰে দিনী । সমৰ্থাংজৱল়ী পাতলে ॥৪৪॥
আপুলী আজ্ঞা ঘ্যাৱযাসী । বাল়াপ্পা যেতো যা সমযাসী ।
অংতৰ্জ্ঞানী সমৰ্থাংসী । তত্কাল় ৱিদিত জাহলে ॥৪৫॥
তেৱ্হা এক সেৱেকৰ়্যাংস । বোললে কায সমৰ্থ ।
বাল়াপ্পা দৰ্শনাসী যেত । ত্যাসী আসন দাখৱাৱে ॥৪৬॥
বাল়াপ্পা যেতা ত্যা স্থানী । আসন দাৱিলে সেৱেকৰ়্যাংনী ।
তেৱ্হা সমজলে নিজমনী । আজ্ঞা আপণা মিল়েনা ॥৪৭॥
কোঠে মাংডাৱে আসন । ৱিচাৰ পডলা ত্যালাগূন ।
তো ত্যাচ ৰাত্ৰী স্ৱপ্ন । বাল়াপ্পানে দেখিলে ॥৪৮॥
শ্ৰীমাৰুতীচে মংদিৰ । স্ৱপ্নী আলে সুংদৰ ।
তেথে জাউনী সত্ৱৰ । আসন ত্যাংনী মাংডিলে ॥৪৯॥
শ্ৰীস্ৱামী সমৰ্থ । যা মংত্ৰাচা জপ কৰীত ।
এক ৱেল় দৰ্শনা যেত । হিশেব ঠেৱীত জপাচা ॥৫০॥
কাঢূনী দিলে বাল়াপ্পাসী । আনংদ ঝালা বাঈসী ।
গৰ্ৱভৰে তী কোণাসী । মানীনাশী জাহলী ॥৫১॥
সুংদৰাবাঈসী কৰাৱে দূৰ । সমৰ্থাংচা ঝালা ৱিচাৰ ।
ত্যাপ্ৰমাণে চমত্কাৰ । কৰোনিযা দাৱিতী ॥৫২॥
জে কোণী দৰ্শনা যেত । ত্যাংসী বাঈ দ্ৰৱ্য মাগত ।
ধন-ধান্য সাঠৱীত । ঐশা প্ৰকাৰে কৰোনী ॥৫৩॥
বাঈচী কৃত্যে দৰবাৰী । ৱিদিত কেলী থোৰ থোৰী ।
বাঈনী ৰহাৱে দূৰী । শ্ৰীংচৰণাপাসূন ॥৫৪॥
পৰী ৰাণীচী প্ৰিতী । বাঈৱৰী বহূ হোতী ।
যাকাৰণে কোণাপ্ৰতী । ধৈৰ্য কাহী হোঈনা ॥৫৫॥
অক্কলকোটী ত্যা অৱসৰী । মাধৱৰাৱ বৰ্ৱে কাৰভাৰী ।
তযাংসী হুকূম ঝালা সত্ৱৰী । বাঈসী দূৰী কৰাৱে ॥৫৬॥
পৰী ৰাণীস ভিৱোনী । তৈসে ন কেলে তযাংনী ।
সমৰ্থ দৰ্শনাসী একে দিনী । কাৰভাৰী পাতলে ॥৫৭॥
তযাংসী বোলতী সমৰ্থ । কৈসা কৰিতা কাৰভাৰ ।
ঐসে ঐকোনিযা উত্তৰ । বৰ্ৱে মনী সমজলে ॥৫৮॥
মগ ত্যাংনী ত্যাচ দিৱশী । পাঠৱিলে ফৌজদাৰাসী ।
কৈদ কৰুনিযা বাঈসী । আণাৱী ম্হণতী সত্ৱৰ ॥৫৯॥
আজ্ঞেপ্ৰমাণে সত্ৱৰ । বাঈসী বাংধী ফৌজদাৰ ।
বাঈ কৰী শোক ফাৰ । ঘেত ঊৰ বডৱূনী ॥৬০॥
ফৌজদাৰাসী সমৰ্থ । কাহী এক ন বোলত ।
কাৰকীৰ্দীচা অংত । ঐসা ঝালা বাঈচা ॥৬১॥
স্ৱামীচিযা সেৱেকৰিতা । সৰকাৰাংতূনী তত্ত্ৱতা ।
পংচ নেমূনী ৱ্যৱস্থা । কেলী অসে নৃপৰাযে ॥৬২॥
মগ সেৱা কৰাৱযাসী । ঘেউনী গেলে বাল়াপ্পাসী ।
ম্হণতী দেঊ তুম্হাংসী । পগাৰ সৰকাৰাংতূনী ॥৬৩॥
বাল়াপ্পা বোললে তযাংসী । দ্ৰৱ্যাশা নাহী আম্হাংসী ।
আম্হী নিৰ্লোভ মানসী । স্ৱামীসেৱা কৰু কী ॥৬৪॥
বাল়াপ্পাচা জপ হোতা পূৰ্ণ । একা ভক্তাস সাংগোন ।
কৰৱিলে শ্ৰীংনী উদ্যাপন । হিশেব জপাচা ঘেতলা ॥৬৫॥
বাল়াপ্পাংনী চাকৰী । এক তপ সৰাসৰী ।
কেলী উত্তম প্ৰকাৰী । সমৰ্থা তে প্ৰিয জাহলে ॥৬৬॥
অক্কলকোট নগৰাত । অদ্যাপি বাল়াপ্পা ৰহাত ।
শ্ৰীপাদুকাংচী পূজা কৰীত । নিৰাহাৰ ৰাহোনী ॥৬৭॥
জে জে ঝালী স্ৱামীভক্ত । ত্যাত বাল়াপ্পা শ্ৰেষ্ঠ ।
তযাৱৰী শ্ৰী সমৰ্থ । কৰীত হোতে প্ৰেম বহূ ॥৬৮॥
ঐসে বাল়াপ্পাচে চৰিত্ৰ । ৱৰ্ণিলে অসে সংকলিত ।
স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । চৰিত্ৰসাৰ ঘেতলে ॥৬৯॥
দৃঢনিশ্চয আণি ভক্তী । তৈসী সদ্গুৰুচৰণী আসক্তি ।
তেণে যেত মোক্ষ হাতী । অন্য সাধনে ৱ্যৰ্থচী ॥৭০॥
দৃঢনিশ্চযাচে উদাহৰণ । হে চৰিত্ৰ অসে পূৰ্ণ ।
শ্ৰোতী হোউনী সাৱধান । শ্ৰৱণী আদৰ ধৰাৱা ॥৭১॥
উগীচ কৰিতী দাংভিক ভক্তী । ত্যাৱৰী স্ৱামী কৃপা ন কৰিতী ।
সদ্ভাৱে জে নমস্কাৰিতী । ত্যাৱৰী হোতী কৃপাল়ূ ॥৭২॥
পুঢলে অধ্যাযী সুংদৰ কথা । ঐকা শ্ৰোতে দেঊনী চিত্তা ।
জেণে নিৱাৰে সৰ্ৱ ৱ্যথা । পাপৰাশী দগ্ধ হোতী ॥৭৩॥
অক্কলকোটনিৱাসিযা । জযজযাজী স্ৱামীৰাযা ।
ৰাত্ৰংদিন তুঝ্যা পাযা । ৱিষ্ণূ শংকৰ ৱংদিতী ॥৭৪॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা ভক্ত পৰিসোত । ত্ৰযোদশোঽধ্যায গোড হা ॥৭৫॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More