Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 16

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 16 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 16

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 16. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 84
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
ভক্তজন তাৰণাৰ্থ । যতিৰুপে শ্ৰীদত্ত ।
ভূৱৰী প্ৰগট হোত । অক্কলকোটী ৱাস কেলা ॥১॥
জে জে ঝালে ত্যাংচে ভক্ত । ত্যাত শ্ৰেষ্ঠ স্ৱামীসুত ।
ঐকতা ত্যাংচে চৰিত্ৰ । মহাদোষ জাতীল ॥২॥
প্ৰসিদ্ধ মুংবঈ শহৰাংত । হৰীভাঊ নামে ৱিখ্যাত ।
আনংদে হোতে নাংদত । নিৰ্ৱাহ কৰীত নোকৰীনে ॥৩॥
কোকণপ্ৰাংতী ৰাজাপূৰ । তালুক্যাত ইটিযা গাৱ সুংদৰ ।
হৰীভাঊ তেথীল ৰাহণাৰ । জাত মৰাঠে তযাংচী ॥৪॥
তে খোত ত্যা গাৱচে । হোতে সংপন্ন পূৰ্ৱীচে ।
ত্যাচ গাংৱী তযাংচে । মাতা-বংধূ ৰাহতী ॥৫॥
মুংবঈত তযাংচে মিত্ৰ । ব্ৰাহ্মণ উপনাৱ পংডিত ।
তে কৰিতা ৱ্যাপাৰ ত্যাত । তোটা আলা তযাংসী ॥৬॥
একে সমযা পংডিতাংনী । স্ৱামীকিৰ্তী ঐকিলী কানী ।
তেৱ্হা ভাৱ ধৰোনী মনী । নৱস কেলা স্ৱামীতে ॥৭॥
জৰী আঠ দিৱসাংত । মী হোঈন কৰ্জমুক্ত ।
তৰী দৰ্শনা ত্ৱৰীত । অক্কলকোটী যেঈন ॥৮॥
যাসী সাত দিৱস ঝালে । কাহী অনুভৱা ন আলে ।
তো নৱল এক ৱৰ্তলে । ঐকা চিত্ত দেউনি ॥৯॥
হৰীভাঊ আণি ত্যাংচে মিত্ৰ । অফূচা ৱ্যাপাৰ কৰীতা ত্যাত ।
আপণা নুকসান সত্য । যেঈল ঐসে ৱাটলে ॥১০॥
ত্যাংনী কাঢিলী এক যুক্তী । বোলাৱুনী পংডিতাপ্ৰতী ।
সৰ্ৱ ৱৰ্তমান ত্যা সাংগতী । ম্হণতী কায কৰাৱে ॥১১॥
হে নুকসান ভৰাৱযাসী । দ্ৰৱ্য নাহী আম্হাংপাসী ।
ফিৰ্যাদ হোতা অব্ৰুসী । বট্টা লাগেল আমুচ্যা ॥১২॥
তেৱ্হা পংডিত বোললে । মলাহী কৰ্জ কাহী ঝালে ।
নিঘালে মাঝে দিৱাল়ে । যাত সংশয অসেনা ॥১৩॥
তুম্হী ৱ্হাৱযা কৰ্জমুক্ত । যাসী কৰাৱী যুক্তী এক ।
তুমচা হোউনী মী মালক । লিহূন দেতো পেঢীৱৰী ॥১৪॥
উভযতাংসী তে মানলে । তত্কাল় তযাপৰী কেলে ।
তো নৱল এক ৱৰ্তলে । ঐকা সাদৰ হোৱোনী ॥১৫॥
অফূচা ভাৱ ৱাঢলা ৱ্যাপাৰাত নফা জাহলা ।
হে সাংগাৱযা পংডিতালা । মাৰৱাডী আলা আনংদে ॥১৬॥
পংডিতে ঐকোন ৱৰ্তমান । আনংদ ঝালা ত্যালাগোন ।
হৰীভাঊতে ভেটোন । ৱৃত্ত নিৱেদন কেলে ॥১৭॥
অক্কলকোটী স্ৱামী সমৰ্থ । সাংপ্ৰতকাল়ী ৱাস কৰীত ।
ত্যাংচীচ কৃপা হী সত্য । কৰ্জমুক্ত ঝালো আম্হী ॥১৮॥
নৱস কেলা তযাংসী । জাঊ আতা দৰ্শনাসী ।
ৱাৰ্তা ঐকুনী উভযতাংসী । চমত্কাৰ ৱাটলা ॥১৯॥
জ্যাংনী আপুলে মনোৰথ । পূৰ্ণ কেলে অসতী সত্য ।
ঐসে জে কা সমৰ্থ । অক্কলকোটী নাংদতী ॥২০॥
তৰী অক্কলকোটাপ্ৰতী । যেতো তুমচ্যা সাংগাতী ।
আম্হী পাহূনিযা স্ৱামীমূৰ্তী । জন্ম সাৰ্থক কৰু কী ॥২১॥
গজানন হৰীভাঊ পংডিত । ত্ৰিৱৰ্গ অক্কলকোটী জাত ।
সমৰ্থাংচে দৰ্শন ঘেত । পূজন কৰীত ভক্তীনে ॥২২॥
পাহূনী সমৰ্থাংচী মূৰ্তী । তল্লীন হৰীভাঊংচী ৱৃত্তী ।
মুখ পাহতা নযনপাহতী । ন লৱতী তযাংচী ॥২৩॥
তেৱ্হা সমৰ্থ তযাংসী । শিৱ, ৰাম, মাৰুতী ঐসী ।
নামে দিধলী ত্ৰিৱৰ্গাসী । আণি মংত্ৰ দিধলে ॥২৪॥
পংডিতা ৰাম ম্হটলে । গজাননা শিৱনাম দিধলে ।
মাৰুতী হৰীভাঊস ম্হটলে । তিঘে কেলে একৰুপ ॥২৫॥
মগ সমৰ্থে ত্যা ৱেল়ে । ত্ৰিৱৰ্গা জৱল় বোলাৱিলে ।
তিঘাংশী তীন শ্লোক দিধলে । মংত্ৰ ম্হণোনী তে ঐকা ॥২৬॥
গুৰুৰ্ব্ৰহ্মাঃ গুৰুৰ্ৱিষ্ণুঃ গুৰুৰ্দেৱো মহেশ্ৱৰঃ ।
গুৰুসাক্ষাত্ পৰব্ৰহ্ম তস্মৈ শ্ৰী গুৰৱে নমঃ ॥১॥
ঐসা মংত্ৰ হৰীভাঊতে দিধলা অসে সমৰ্থে ।
তেৱ্হা তযাচ্যা আনংদাতে পাৰাৱাৰ নসেচী ॥২৭॥
দুসৰা মংত্ৰ গজাননালা । তযা ৱেল়ী শ্ৰীংনী দিধলা ।
তেৱ্হা তযাচ্যা মনালা । আনংদ ঝালা বহুসাল় ॥২৮॥
আকাশাত পতিতং তোযং যথা গচ্ছতি সাগৰম্ ।
সৰ্ৱ-দেৱ-নমস্কাৰং কেশৱং প্ৰতি গচ্ছতি ॥২॥
সংতোষলে ত্যাচে মন । মগ পংডিতা জৱল় ঘেৱোন ।
এক মংত্ৰ উপদেশোন । কেলে পাৱন তযাতে ॥২৯॥
ইদমেৱ শিৱম্ ইদমেৱ শিৱম্ ।
ইদমেৱ শিৱম্ ইদমেৱ শিৱঃ ॥৩॥
তীনশে ৰুপযে তযাংনী । আণিলে হোতে মুংবঈহূনী ।
ত্যাংচে কৰাৱে ম্হণোনী । ৱিচাৰিলে সমৰ্থাংতে ॥৩০॥
ঐসা প্ৰশ্ন ঐকোনী । সমৰ্থ বোললে ত্যা লাগোনী ।
ত্যাংচ্যা পাদুকা বনৱোনী । যেথে আণাৱ্যা সত্ৱৰ ॥৩১॥
স্ৱামীসন্নিধ কাহী দিন । ত্ৰিৱৰ্গ ৰাহিলে আনংদানে ।
হৰীভাঊংচে স্ৱামীচৰণা দৃঢ জডলে ॥৩২॥
কাহী দিৱস গেল্যাৱৰী । ত্ৰিৱৰ্গ একে অৱসৰী ।
উভে ৰাহূন জোডল্যা কৰী । আজ্ঞা মাগতী জাৱযা ॥৩৩॥
আজ্ঞা মিল়তা তযাংসী । আনংদে আলে মুংবঈসী ।
হৰীভাঊংচ্যা মানসী । ধ্যাস লাগলা স্ৱামীংচা ॥৩৪॥
ৱ্যৱহাৰী ৱৰ্ততা । স্ৱস্থতা নসেচী চিত্তা ।
গোড ন লাগতী সংসাৰৱাৰ্তা । চৈন নসে ক্ষণভৰী ॥৩৫॥
অসো পুঢে ত্ৰিৱৰ্গাংনী । চাংদীচ্যা পাদুকা কৰৱোনী ।
অৰ্পাৱযা স্ৱামীংচৰণী । আলে অক্কলকোটাতে ॥৩৬॥
ভক্তজনাংচা কৈৱাৰী । পাহোনিযা ডোল়েভৰী ।
মাথা ঠেৱিলা চৰণাংৱৰী । বহুত অংতৰী সুখাৱলে ॥৩৭॥
চাংদীচ্যা পাদুকা আণিল্যা । ত্যা শ্ৰীংচৰণী অৰ্পণ কেল্যা ।
সমৰ্থে আদৰে ঘেতল্যা । পাযী ঘাতল্যা ত্যাচ ৱেল়ী ॥৩৮॥
ত্যা আত্মলিংগ পাদুকা । চৌদা দিৱসপৰ্যংত দেখা ।
পাযী ৱাগৱী ভক্তসখা । দিধল্যা নাহী কোণাতে ॥৩৯॥
হৰীভাঊ একে দিনী । সমৰ্থাংসন্নিধ যেৱোনী ।
দৰ্শন ঘেৱোন শ্ৰীচৰণী । মস্তক ত্যাংনী ঠেৱিলে ॥৪০॥
তো সমৰ্থে ত্যাংপ্ৰতী । ঘেৱোনিযা মাংডীৱৰতী ।
ৱৰদহস্ত সত্ৱৰগতী । মস্তকী ত্যাংচে ঠেৱিলা ॥৪১॥
ম্হণতী তূ মাঝা সূত । ঝালাসী আতা নিশ্চিত ।
পৰিধান কৰী ভগৱে ৱস্ত্ৰ । সংসাৰ দেঈ সোডোনী ॥৪২॥
মগ ছাটী কফনী ঝোল়ী । সমৰ্থে তযাংসী দিধলী ।
তী ঘেৱোনী তযা ৱেল়ী । পৰিধান কেলী সত্ৱৰ ॥৪৩॥
আত্মলিংগ পাদুকা সত্ৱৰী । দেতী হৰীভাঊংচে কৰী ।
ম্হণতী জাঊনী সাগৰতীৰী । কিল্লা বাংধোনী ৰাহাৱে ॥৪৪॥
ধৰু নকো আতা লাজ । উভাৰ মাঝা যশধ্ৱজ ।
নকো কৰু অন্য কাজ । জন ভজনা লাৱাৱে ॥৪৫॥
জাঊনী আতা সত্ৱৰ । লুটৱী আপুলা সংসাৰ ।
লোভ মোহ অণূমাত্ৰ । চিত্তী তুৱা ন ধৰাৱা ॥৪৬॥
আজ্ঞা ঐকোনিযা ঐসী । আনংদ ঝালা মানসী ।
সত্ৱৰ আলে মুংবঈসী । সাধূৱেষ ঘেৱোনী ॥৪৭॥
সদ্গুৰুনে মস্কী হস্ত । ঠেৱিতা ঝালে জ্ঞানৱংত ।
ধন্য ধন্য তে স্ৱামীসুত । ধন্য স্ৱামী দযাল় ॥৪৮॥
সদ্গুৰুচা উপদেশ হোতা । তাত্কাল় গেলী ভৱৱ্যথা ।
উপৰীত ঝালী চিত্তা । ষড্ৱিকাৰ নিমালে ॥৪৯॥
বহুত গুৰু জগী অসতী । নানা মংত্ৰ উপদেশিতী ।
দ্ৰৱ্যপ্ৰাপ্তীসৱ নিশ্চিতী । ঢোংঘ মাজৱিতী বহুত ॥৫০॥
তযাংচা উপদেশ ন ফল়ে । আত্মৰুপী মন ন ৱল়ে ।
সত্যজ্ঞান কাহী ন কল়ে । মন ন চল়ে প্ৰপংচী ॥৫১॥
তযাংসী ন ম্হণাৱে গুৰু । তে কেৱল় পোটভৰু ।
ভৱসাগৰ পৈলতীৰু । উতৰতীল তে কৈসে ॥৫২॥
তৈসে নৱ্হেচী সমৰ্থ । জে পৰমেশ্ৱৰ সাক্ষাত ।
মস্তকী ঠেৱিতা ৱৰদহস্ত । দিৱ্যজ্ঞান শিষ্যাংতে ॥৫৩॥
অসো হৰীভাঊংনী কায কেলে । ব্ৰাহ্মণাংসী বোলাৱিলে ।
সংকল্প কৰোনি ঠেৱিলে । তুল়সীপত্ৰ ঘৰাৱৰী ॥৫৪॥
হৰীভাঊ ঘৰ লুটৱিতা । তাৰা নামে ত্যাংচী কাংতা ।
তী কৰী বহুত আকাংতা । ঘেত ঊৰ বডৱোনী ॥৫৫॥
ম্হণে জোডোনিযা কৰ । লুটৱিতা তুম্হী সংসাৰ ।
হা নৱ্হে বৰৱা ৱিচাৰ । দুঃখ লাগেল ভোগাৱে ॥৫৬॥
আজৱৰ অব্ৰুনে । দিৱস কাঢিলে আপণ ।
পৰী আতা অৱলক্ষণ । আপণা কায আঠৱলে ॥৫৭॥
হাসতীল সকল জন । ধিক্কাৰতীল পিশূন ।
উপাস পডতা কোণ । খাৱযাতে ঘালীল ॥৫৮॥
অল্পৱযী আপণাসী । বুদ্ধী সুচলী হী কৈসী ।
ত্যাগোনিযা সংসাৰসুখাসী দুঃখডোহী কা পডতা ॥৫৯॥
সংসাৰসুখ ভোগোন । পুঢে যেতা ৱৃদ্ধপণ ।
মগ কৰাৱে মোক্ষসাধন । সেৱাৱে ৱন তপাৰ্থ ॥৬০॥
আপল্যা ৱডিলাংচী থোৰৱী । মনামাজী আণাৱী ।
ত্যাংচী কিৰ্তী মল়ৱাৱী । উচিত নসে আপণা ॥৬১॥
তুম্হী সংসাৰ সোডোনী । জাঊনী বসাল জৰী ৱনী ।
তৰী মগ সাংগা কোণী । মজলাগী পোসাৱে ॥৬২॥
মাঝে কৰিতা পাণিগ্ৰহণ । অগ্নি ব্ৰাহ্মণ সাক্ষ ঠেৱোন ।
আপণ ৱাহিলী অসে আণ । স্মৰণ কৰাৱে মানসী ॥৬৩॥
তুম্হী ম্হণাল মজসৱে । তুহি ঘৰদাৰ সোডাৱে ।
মজসমাগমে ফিৰাৱে । ভিক্ষা মাগত ঘৰোঘৰী ॥৬৪॥
তৰী সংসাৰসুখাসক্ত । মী অসে জী সত্য সত্য ।
সংসাৰী মন ৱিৰক্ত । মাঝে ন হোয কদাহী ॥৬৫॥
আতা জৰী আপণ । সংসাৰ টাকিলা লুটোন ।
হে কেলে মহত্পুণ্য । ঐসে কোণ ম্হণেল ॥৬৬॥
কুটুংবা উপৱাসী মাৰাৱে । সৰ্ৱস্ৱ ধৰ্ম কৰাৱে ।
যাসী কায পুণ্য কাৰ্য ম্হণাৱে । পাপ উলটে হোতসে ॥৬৭॥
ৱিনৱিতে জোডোনী কৰ । অদ্যাপি স্ৱস্থ কৰা অংতৰ ।
আপলা হা ৱিচাৰ । সোডোনী দ্যাৱা প্ৰাণপ্ৰিযা ॥৬৮॥
ঐশী তিযেচী উত্তৰে । ঐকোনিযা স্ৱামীকুমৰে ।
সমাধান বহুত প্ৰকাৰে । কৰীতসে তিযেচে ॥৬৯॥
পৰী তাৰেচ্যা চিত্তাত । ষডৰিপূ হোতে জাগত ।
সংসাৰাচে মিথ্যত্ৱ । তিযেলাগী কল়েনা ॥৭০॥
আশা, মনীষা, ভ্ৰাংতী আণি । কল্পনা ৱাসনা যা ডাকিণী ।
ত্যাংনী তিজলা ঝডপোনী । আপণাধীন কেলেসে ॥৭১॥
ত্যাযোগে সদ্ৱিচাৰ । তিযেসী ন সুচে অণূমাত্ৰ ।
ধৰোনিযা দুৰাগ্ৰহ । স্ৱামীসুতা বোধীতসে ॥৭২॥
ষড্ৱিকাৰ ত্যাগোনী । ৰমলা জো স্ৱামীংচৰণী ।
দৃঢ নিশ্চয কেলা মনী । সংসাৰ ত্যাগ কৰাৱা ॥৭৩॥
স্ত্ৰিযেচ্যা অংগাৱৰী অলংকাৰ । তেহি লুটৱিলে সমগ্ৰ ।
তিযে দিধলে শুভ্ৰ ৱস্ত্ৰ । পৰিধান কৰাৱযা ॥৭৪॥
আত্মলিংগ সমৰ্থে । স্ৱামীসুতাতে দিধলে হোতে ।
ত্যা পাদুকা স্ৱহস্তে । মঠামাজী স্থাপিল্যা ॥৭৫॥
কামাঠীপুৰ়্যাত ত্যা সমযী । মঠ স্থাপিলা অসে পাহী ।
হৰীভাঊ হোঊনী গোসাৱী । মঠামাজী ৰাহিলে ॥৭৬॥
ধন্য ধন্য তে স্ৱামীসুত । গুৰ্ৱাজ্ঞেনে ঝালে ৱিৰক্ত ।
পৰী জন ত্যাংতে নিংদিত । নানা দোষ দেৱোনী ॥৭৭॥
পূৰ্ৱজন্মী তপ কেলে । ত্যাচে ফল় প্ৰাপ্ত ঝালে ।
সদ্গুৰুচৰণী ৱিনটলে । সৰ্ৱ ফিটলে ভৱদুঃখ ॥৭৮॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা ভাৱিক পৰিসোত । ষোডশোঽধ্যায গোড হা ॥৭৯॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More