Shree Swami Samarth

શ્રી સ્વામી સમર્થ ચરિત્ર સારામૃત અધ્યાય 16

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 16 in Gujarati)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 16

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 16. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 84
॥ શ્રી ગણેશાય નમઃ ॥
ભક્તજન તારણાર્થ । યતિરુપે શ્રીદત્ત ।
ભૂવરી પ્રગટ હોત । અક્કલકોટી વાસ કેલા ॥૧॥
જે જે ઝાલે ત્યાંચે ભક્ત । ત્યાત શ્રેષ્ઠ સ્વામીસુત ।
ઐકતા ત્યાંચે ચરિત્ર । મહાદોષ જાતીલ ॥૨॥
પ્રસિદ્ધ મુંબઈ શહરાંત । હરીભાઊ નામે વિખ્યાત ।
આનંદે હોતે નાંદત । નિર્વાહ કરીત નોકરીને ॥૩॥
કોકણપ્રાંતી રાજાપૂર । તાલુક્યાત ઇટિયા ગાવ સુંદર ।
હરીભાઊ તેથીલ રાહણાર । જાત મરાઠે તયાંચી ॥૪॥
તે ખોત ત્યા ગાવચે । હોતે સંપન્ન પૂર્વીચે ।
ત્યાચ ગાંવી તયાંચે । માતા-બંધૂ રાહતી ॥૫॥
મુંબઈત તયાંચે મિત્ર । બ્રાહ્મણ ઉપનાવ પંડિત ।
તે કરિતા વ્યાપાર ત્યાત । તોટા આલા તયાંસી ॥૬॥
એકે સમયા પંડિતાંની । સ્વામીકિર્તી ઐકિલી કાની ।
તેવ્હા ભાવ ધરોની મની । નવસ કેલા સ્વામીતે ॥૭॥
જરી આઠ દિવસાંત । મી હોઈન કર્જમુક્ત ।
તરી દર્શના ત્વરીત । અક્કલકોટી યેઈન ॥૮॥
યાસી સાત દિવસ ઝાલે । કાહી અનુભવા ન આલે ।
તો નવલ એક વર્તલે । ઐકા ચિત્ત દેઉનિ ॥૯॥
હરીભાઊ આણિ ત્યાંચે મિત્ર । અફૂચા વ્યાપાર કરીતા ત્યાત ।
આપણા નુકસાન સત્ય । યેઈલ ઐસે વાટલે ॥૧૦॥
ત્યાંની કાઢિલી એક યુક્તી । બોલાવુની પંડિતાપ્રતી ।
સર્વ વર્તમાન ત્યા સાંગતી । મ્હણતી કાય કરાવે ॥૧૧॥
હે નુકસાન ભરાવયાસી । દ્રવ્ય નાહી આમ્હાંપાસી ।
ફિર્યાદ હોતા અબ્રુસી । બટ્ટા લાગેલ આમુચ્યા ॥૧૨॥
તેવ્હા પંડિત બોલલે । મલાહી કર્જ કાહી ઝાલે ।
નિઘાલે માઝે દિવાળે । યાત સંશય અસેના ॥૧૩॥
તુમ્હી વ્હાવયા કર્જમુક્ત । યાસી કરાવી યુક્તી એક ।
તુમચા હોઉની મી માલક । લિહૂન દેતો પેઢીવરી ॥૧૪॥
ઉભયતાંસી તે માનલે । તત્કાળ તયાપરી કેલે ।
તો નવલ એક વર્તલે । ઐકા સાદર હોવોની ॥૧૫॥
અફૂચા ભાવ વાઢલા વ્યાપારાત નફા જાહલા ।
હે સાંગાવયા પંડિતાલા । મારવાડી આલા આનંદે ॥૧૬॥
પંડિતે ઐકોન વર્તમાન । આનંદ ઝાલા ત્યાલાગોન ।
હરીભાઊતે ભેટોન । વૃત્ત નિવેદન કેલે ॥૧૭॥
અક્કલકોટી સ્વામી સમર્થ । સાંપ્રતકાળી વાસ કરીત ।
ત્યાંચીચ કૃપા હી સત્ય । કર્જમુક્ત ઝાલો આમ્હી ॥૧૮॥
નવસ કેલા તયાંસી । જાઊ આતા દર્શનાસી ।
વાર્તા ઐકુની ઉભયતાંસી । ચમત્કાર વાટલા ॥૧૯॥
જ્યાંની આપુલે મનોરથ । પૂર્ણ કેલે અસતી સત્ય ।
ઐસે જે કા સમર્થ । અક્કલકોટી નાંદતી ॥૨૦॥
તરી અક્કલકોટાપ્રતી । યેતો તુમચ્યા સાંગાતી ।
આમ્હી પાહૂનિયા સ્વામીમૂર્તી । જન્મ સાર્થક કરુ કી ॥૨૧॥
ગજાનન હરીભાઊ પંડિત । ત્રિવર્ગ અક્કલકોટી જાત ।
સમર્થાંચે દર્શન ઘેત । પૂજન કરીત ભક્તીને ॥૨૨॥
પાહૂની સમર્થાંચી મૂર્તી । તલ્લીન હરીભાઊંચી વૃત્તી ।
મુખ પાહતા નયનપાહતી । ન લવતી તયાંચી ॥૨૩॥
તેવ્હા સમર્થ તયાંસી । શિવ, રામ, મારુતી ઐસી ।
નામે દિધલી ત્રિવર્ગાસી । આણિ મંત્ર દિધલે ॥૨૪॥
પંડિતા રામ મ્હટલે । ગજાનના શિવનામ દિધલે ।
મારુતી હરીભાઊસ મ્હટલે । તિઘે કેલે એકરુપ ॥૨૫॥
મગ સમર્થે ત્યા વેળે । ત્રિવર્ગા જવળ બોલાવિલે ।
તિઘાંશી તીન શ્લોક દિધલે । મંત્ર મ્હણોની તે ઐકા ॥૨૬॥
ગુરુર્બ્રહ્માઃ ગુરુર્વિષ્ણુઃ ગુરુર્દેવો મહેશ્વરઃ ।
ગુરુસાક્ષાત્ પરબ્રહ્મ તસ્મૈ શ્રી ગુરવે નમઃ ॥૧॥
ઐસા મંત્ર હરીભાઊતે દિધલા અસે સમર્થે ।
તેવ્હા તયાચ્યા આનંદાતે પારાવાર નસેચી ॥૨૭॥
દુસરા મંત્ર ગજાનનાલા । તયા વેળી શ્રીંની દિધલા ।
તેવ્હા તયાચ્યા મનાલા । આનંદ ઝાલા બહુસાળ ॥૨૮॥
આકાશાત પતિતં તોયં યથા ગચ્છતિ સાગરમ્ ।
સર્વ-દેવ-નમસ્કારં કેશવં પ્રતિ ગચ્છતિ ॥૨॥
સંતોષલે ત્યાચે મન । મગ પંડિતા જવળ ઘેવોન ।
એક મંત્ર ઉપદેશોન । કેલે પાવન તયાતે ॥૨૯॥
ઇદમેવ શિવમ્ ઇદમેવ શિવમ્ ।
ઇદમેવ શિવમ્ ઇદમેવ શિવઃ ॥૩॥
તીનશે રુપયે તયાંની । આણિલે હોતે મુંબઈહૂની ।
ત્યાંચે કરાવે મ્હણોની । વિચારિલે સમર્થાંતે ॥૩૦॥
ઐસા પ્રશ્ન ઐકોની । સમર્થ બોલલે ત્યા લાગોની ।
ત્યાંચ્યા પાદુકા બનવોની । યેથે આણાવ્યા સત્વર ॥૩૧॥
સ્વામીસન્નિધ કાહી દિન । ત્રિવર્ગ રાહિલે આનંદાને ।
હરીભાઊંચે સ્વામીચરણા દૃઢ જડલે ॥૩૨॥
કાહી દિવસ ગેલ્યાવરી । ત્રિવર્ગ એકે અવસરી ।
ઉભે રાહૂન જોડલ્યા કરી । આજ્ઞા માગતી જાવયા ॥૩૩॥
આજ્ઞા મિળતા તયાંસી । આનંદે આલે મુંબઈસી ।
હરીભાઊંચ્યા માનસી । ધ્યાસ લાગલા સ્વામીંચા ॥૩૪॥
વ્યવહારી વર્તતા । સ્વસ્થતા નસેચી ચિત્તા ।
ગોડ ન લાગતી સંસારવાર્તા । ચૈન નસે ક્ષણભરી ॥૩૫॥
અસો પુઢે ત્રિવર્ગાંની । ચાંદીચ્યા પાદુકા કરવોની ।
અર્પાવયા સ્વામીંચરણી । આલે અક્કલકોટાતે ॥૩૬॥
ભક્તજનાંચા કૈવારી । પાહોનિયા ડોળેભરી ।
માથા ઠેવિલા ચરણાંવરી । બહુત અંતરી સુખાવલે ॥૩૭॥
ચાંદીચ્યા પાદુકા આણિલ્યા । ત્યા શ્રીંચરણી અર્પણ કેલ્યા ।
સમર્થે આદરે ઘેતલ્યા । પાયી ઘાતલ્યા ત્યાચ વેળી ॥૩૮॥
ત્યા આત્મલિંગ પાદુકા । ચૌદા દિવસપર્યંત દેખા ।
પાયી વાગવી ભક્તસખા । દિધલ્યા નાહી કોણાતે ॥૩૯॥
હરીભાઊ એકે દિની । સમર્થાંસન્નિધ યેવોની ।
દર્શન ઘેવોન શ્રીચરણી । મસ્તક ત્યાંની ઠેવિલે ॥૪૦॥
તો સમર્થે ત્યાંપ્રતી । ઘેવોનિયા માંડીવરતી ।
વરદહસ્ત સત્વરગતી । મસ્તકી ત્યાંચે ઠેવિલા ॥૪૧॥
મ્હણતી તૂ માઝા સૂત । ઝાલાસી આતા નિશ્ચિત ।
પરિધાન કરી ભગવે વસ્ત્ર । સંસાર દેઈ સોડોની ॥૪૨॥
મગ છાટી કફની ઝોળી । સમર્થે તયાંસી દિધલી ।
તી ઘેવોની તયા વેળી । પરિધાન કેલી સત્વર ॥૪૩॥
આત્મલિંગ પાદુકા સત્વરી । દેતી હરીભાઊંચે કરી ।
મ્હણતી જાઊની સાગરતીરી । કિલ્લા બાંધોની રાહાવે ॥૪૪॥
ધરુ નકો આતા લાજ । ઉભાર માઝા યશધ્વજ ।
નકો કરુ અન્ય કાજ । જન ભજના લાવાવે ॥૪૫॥
જાઊની આતા સત્વર । લુટવી આપુલા સંસાર ।
લોભ મોહ અણૂમાત્ર । ચિત્તી તુવા ન ધરાવા ॥૪૬॥
આજ્ઞા ઐકોનિયા ઐસી । આનંદ ઝાલા માનસી ।
સત્વર આલે મુંબઈસી । સાધૂવેષ ઘેવોની ॥૪૭॥
સદ્ગુરુને મસ્કી હસ્ત । ઠેવિતા ઝાલે જ્ઞાનવંત ।
ધન્ય ધન્ય તે સ્વામીસુત । ધન્ય સ્વામી દયાળ ॥૪૮॥
સદ્ગુરુચા ઉપદેશ હોતા । તાત્કાળ ગેલી ભવવ્યથા ।
ઉપરીત ઝાલી ચિત્તા । ષડ્વિકાર નિમાલે ॥૪૯॥
બહુત ગુરુ જગી અસતી । નાના મંત્ર ઉપદેશિતી ।
દ્રવ્યપ્રાપ્તીસવ નિશ્ચિતી । ઢોંઘ માજવિતી બહુત ॥૫૦॥
તયાંચા ઉપદેશ ન ફળે । આત્મરુપી મન ન વળે ।
સત્યજ્ઞાન કાહી ન કળે । મન ન ચળે પ્રપંચી ॥૫૧॥
તયાંસી ન મ્હણાવે ગુરુ । તે કેવળ પોટભરુ ।
ભવસાગર પૈલતીરુ । ઉતરતીલ તે કૈસે ॥૫૨॥
તૈસે નવ્હેચી સમર્થ । જે પરમેશ્વર સાક્ષાત ।
મસ્તકી ઠેવિતા વરદહસ્ત । દિવ્યજ્ઞાન શિષ્યાંતે ॥૫૩॥
અસો હરીભાઊંની કાય કેલે । બ્રાહ્મણાંસી બોલાવિલે ।
સંકલ્પ કરોનિ ઠેવિલે । તુળસીપત્ર ઘરાવરી ॥૫૪॥
હરીભાઊ ઘર લુટવિતા । તારા નામે ત્યાંચી કાંતા ।
તી કરી બહુત આકાંતા । ઘેત ઊર બડવોની ॥૫૫॥
મ્હણે જોડોનિયા કર । લુટવિતા તુમ્હી સંસાર ।
હા નવ્હે બરવા વિચાર । દુઃખ લાગેલ ભોગાવે ॥૫૬॥
આજવર અબ્રુને । દિવસ કાઢિલે આપણ ।
પરી આતા અવલક્ષણ । આપણા કાય આઠવલે ॥૫૭॥
હાસતીલ સકલ જન । ધિક્કારતીલ પિશૂન ।
ઉપાસ પડતા કોણ । ખાવયાતે ઘાલીલ ॥૫૮॥
અલ્પવયી આપણાસી । બુદ્ધી સુચલી હી કૈસી ।
ત્યાગોનિયા સંસારસુખાસી દુઃખડોહી કા પડતા ॥૫૯॥
સંસારસુખ ભોગોન । પુઢે યેતા વૃદ્ધપણ ।
મગ કરાવે મોક્ષસાધન । સેવાવે વન તપાર્થ ॥૬૦॥
આપલ્યા વડિલાંચી થોરવી । મનામાજી આણાવી ।
ત્યાંચી કિર્તી મળવાવી । ઉચિત નસે આપણા ॥૬૧॥
તુમ્હી સંસાર સોડોની । જાઊની બસાલ જરી વની ।
તરી મગ સાંગા કોણી । મજલાગી પોસાવે ॥૬૨॥
માઝે કરિતા પાણિગ્રહણ । અગ્નિ બ્રાહ્મણ સાક્ષ ઠેવોન ।
આપણ વાહિલી અસે આણ । સ્મરણ કરાવે માનસી ॥૬૩॥
તુમ્હી મ્હણાલ મજસવે । તુહિ ઘરદાર સોડાવે ।
મજસમાગમે ફિરાવે । ભિક્ષા માગત ઘરોઘરી ॥૬૪॥
તરી સંસારસુખાસક્ત । મી અસે જી સત્ય સત્ય ।
સંસારી મન વિરક્ત । માઝે ન હોય કદાહી ॥૬૫॥
આતા જરી આપણ । સંસાર ટાકિલા લુટોન ।
હે કેલે મહત્પુણ્ય । ઐસે કોણ મ્હણેલ ॥૬૬॥
કુટુંબા ઉપવાસી મારાવે । સર્વસ્વ ધર્મ કરાવે ।
યાસી કાય પુણ્ય કાર્ય મ્હણાવે । પાપ ઉલટે હોતસે ॥૬૭॥
વિનવિતે જોડોની કર । અદ્યાપિ સ્વસ્થ કરા અંતર ।
આપલા હા વિચાર । સોડોની દ્યાવા પ્રાણપ્રિયા ॥૬૮॥
ઐશી તિયેચી ઉત્તરે । ઐકોનિયા સ્વામીકુમરે ।
સમાધાન બહુત પ્રકારે । કરીતસે તિયેચે ॥૬૯॥
પરી તારેચ્યા ચિત્તાત । ષડરિપૂ હોતે જાગત ।
સંસારાચે મિથ્યત્વ । તિયેલાગી કળેના ॥૭૦॥
આશા, મનીષા, ભ્રાંતી આણિ । કલ્પના વાસના યા ડાકિણી ।
ત્યાંની તિજલા ઝડપોની । આપણાધીન કેલેસે ॥૭૧॥
ત્યાયોગે સદ્વિચાર । તિયેસી ન સુચે અણૂમાત્ર ।
ધરોનિયા દુરાગ્રહ । સ્વામીસુતા બોધીતસે ॥૭૨॥
ષડ્વિકાર ત્યાગોની । રમલા જો સ્વામીંચરણી ।
દૃઢ નિશ્ચય કેલા મની । સંસાર ત્યાગ કરાવા ॥૭૩॥
સ્ત્રિયેચ્યા અંગાવરી અલંકાર । તેહિ લુટવિલે સમગ્ર ।
તિયે દિધલે શુભ્ર વસ્ત્ર । પરિધાન કરાવયા ॥૭૪॥
આત્મલિંગ સમર્થે । સ્વામીસુતાતે દિધલે હોતે ।
ત્યા પાદુકા સ્વહસ્તે । મઠામાજી સ્થાપિલ્યા ॥૭૫॥
કામાઠીપુર઼્યાત ત્યા સમયી । મઠ સ્થાપિલા અસે પાહી ।
હરીભાઊ હોઊની ગોસાવી । મઠામાજી રાહિલે ॥૭૬॥
ધન્ય ધન્ય તે સ્વામીસુત । ગુર્વાજ્ઞેને ઝાલે વિરક્ત ।
પરી જન ત્યાંતે નિંદિત । નાના દોષ દેવોની ॥૭૭॥
પૂર્વજન્મી તપ કેલે । ત્યાચે ફળ પ્રાપ્ત ઝાલે ।
સદ્ગુરુચરણી વિનટલે । સર્વ ફિટલે ભવદુઃખ ॥૭૮॥
ઇતિ શ્રી સ્વામી ચરિત્રામૃત । નાના પ્રાકૃત કથા સંમત ।
સદા ભાવિક પરિસોત । ષોડશોઽધ્યાય ગોડ હા ॥૭૯॥
॥ શ્રીસ્વામીચરણાર્પણમસ્તુ ॥ શ્રીમસ્તુ શુભંભવતી ॥

Explore More