Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 17

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 17 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 17

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 17. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 109
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
মাগীল অধ্যাযী কথা সুংদৰ । প্ৰখ্যাত জে মুংবঈ শহৰ ।
তেথে যেঊনী স্ৱামীসুত । মঠ স্থাপিতী সমৰ্থাংচা ॥১॥
ষড্ৱিকাৰ জিংকিলে । সংসাৰ ত্যাগিলে ।
ৰাত্ৰংদিন ৰত ঝালে । স্ৱামী ভজনী সুখানে ॥২॥
স্ৱাত্মসুখী তল্লীন ৱৃত্তী । তেণে হৰলী সংস্মৃতী ।
কৱণাচী নাহী ভীতী । সদা চিত্তী আনংদ ॥৩॥
স্ৱামীনামাচে ভজন । ত্যাংচিযা চৰিত্ৰাচে কীৰ্তন ।
ত্যাহূনী ৱ্যৱসায অন্য । স্ৱামীসুত নেণতী ॥৪॥
সংসাৰাতে সোডোন । বৈসলে গোসাৱী হোৱোন ।
হে পাহূনী কিত্যেকজণ । হাসতাতী তযাতে ॥৫॥
পৰী ত্যাচা ৱিষাদ চিত্তী । স্ৱামীসুত ন মানিতী ।
অংগী বাণলী পূৰ্ণ ৱিৰক্তি । ৱিষযাসক্তি নসেচী ॥৬॥
স্ৱামীসুতাচী জননী । কাকূবাঈ নামে কৰোনী ।
তিনে হে ৱৃত্ত ঐকোনী । দুঃখ কেলে অনিৱাৰ ॥৭॥
মোহাৱৰ্তী সাপডলে । মাযাৱশ জে ঝালে ।
ত্যাংসী প্ৰপংচাৱেগল়ে । গোড কাহী ন লাগেচী ॥৮॥
পুত্ৰৱাত্সল্যকৰোনী পাহী । শোক কৰীত কাকূবাঈ ।
মুংবঈত লৱলাহী । সুতাজৱল়ী পাতল্যা ॥৯॥
গোসাৱী নিজসুতা পাহোনী । ৱক্ষঃস্থল় ঘেতী বডৱোনী ।
অংগ টাকিযলে ধৰণী । বহুত আক্ৰোশ মাংডিলা ॥১০॥
নিজমাতেচা শোক পাহোন । দুঃখিত ঝালে অংতঃকৰণ ।
তিযেলাগী সাৱৰূন । ধৰিলে সত্ৱৰ প্ৰেমানে ॥১১॥
তুঝ্যা উদৰী জন্মাস আলো । সদ্গুৰুপাযী ৱিনটলো ।
জন্মমৰণাতে চুকলো । মুক্ত ঝালো সহজচী ॥১২॥
ধন্য ধন্য তূ গে জননী । মজলাগী প্ৰসৱোনী ।
মান্য জালীস ত্ৰিভুৱনী । কায ধন্যতা ৱৰ্ণাৱী ॥১৩॥
অশা প্ৰকাৰে স্ৱামীসুত । মাতেচে সমাধান কৰীত ।
মধুৰ শব্দে সমজাৱীত । পৰমাৰ্থ গোষ্টী সাংগোনী ॥১৪॥
পৰী ত্যাচ্যা যা গোষ্টী । তিযেসী গোড ন লাগতী ।
ম্হণে যাচী ভ্ৰষ্ট মতী । খচিত অসে জাহলী ॥১৫॥
যাসী পিশাচ্চবাধা ঝালী । কিংৱা কৰণী কেলী ।
যাচী সোয পাহিজে পাহিলী । পংচাক্ষৰী আণোনী ॥১৬॥
ত্যা সমযী প্ৰখ্যাত থোৰ । যশৱংতৰাৱ ভোসেকৰ ।
জযাংসী দেৱ মামলেদাৰ । সৰ্ৱ লোক বোলতী ॥১৭॥
তযাংচী ঘেৱোন ভেটী । ৱিচাৰাৱী কাহী যুক্তী ।
তে জৰী কৃপা কৰিতী । তৰী হোয আৰোগ্য ॥১৮॥
ঐসা ৱিচাৰ কৰোনী পোটী । দৰ্শনা আল্যা উঠাউঠী ।
সাংগিতল্যা সুতাচ্যা গোষ্টী । মুল়াপাসোন সৰ্ৱহি ॥১৯॥
হোৱোনিযা দীনৱদন । কৰিতী ৱিনংতী কৰ জোডোন ।
ম্হণতী সৰ্ৱজ্ঞ আপণ । উপায যাসী সাংগাৱা ॥২০॥
ঐকোনিযা দেৱ মামলেদাৰ । হাংসোনী দেতী উত্তৰ ।
ত্যাসী পিশাচ্চ লাগলে থোৰ । মাঝেনী দূৰ নোহেচী ॥২১॥
ঐসে উত্তৰ ঐকোনি । দুঃখিত ঝালী অংতঃকৰণী ।
মগ তে স্ৱামীসুতাচী জননী । অক্কলকোটী যেতসে ॥২২॥
ম্হণে জ্যানে ৱেড লাৱিলে । ত্যাচীচ ধৰাৱী পাঊলে ।
যেণে উপাযে আপুলে । কাৰ্য সত্য হোঈল ॥২৩॥
অসো ইকডে স্ৱামীসুত । মুংবঈমাজী ৱাস্তৱ্য কৰীত ।
হিংদূ পাৰসী স্ৱামীভক্ত । ত্যাংচ্যা উপদেশে জহালে ॥২৪॥
মঠ হোতা কামাঠীপুৰ়্যাত । তেথে জাগা নৱ্হতী প্ৰশস্ত ।
মগ দিলী কাংদেৱাডীত । জাগা এক ভক্তিণীনে ॥২৫॥
নিঃস্সীম জে স্ৱামীভক্ত । আনংদে ভজনী নাচত ।
কুটীল জন ত্যাতে হাসত । ঢোংগ অৱঘে ম্হণতী হে ॥২৬॥
পৰী নিংদা আণি স্তুতী । দোন্হী সমান জে মানিতী ।
শ্ৰীচৰণাংৱীণ আসক্তি । অন্য ৱিষযাৱৰী নসে ॥২৭॥
জন নিংদা কৰিতাতী । অনেক প্ৰকাৰে দূষণ দেতী ।
পৰী শাংত চিত্তে ত্যাংপ্ৰতী । উপদেশিতী স্ৱামীসুত ॥২৮॥
জে অহংকাৰে বুডালে । সত্য পথাচৰণ চুকলে ।
নিত্য কাৰ্যাতে ৱিসৰলে । মোহে পডলে ভৱজালী ॥২৯॥
ঐসে জে কা মূঢ জন । তে ভক্তা দেতী দূষণ ।
পৰী তেণে অংতঃকৰণ । দুঃখিত নোহে তযাংচে ॥৩০॥
তাৰা নামে ত্যাংচী কাংতা । তীহী ত্ৰাস দেতী স্ৱামীসুতা ।
পৰী তযাংচ্যা চিত্তা । দুঃখ খেদ নসেচী ॥৩১॥
প্ৰথম মুংবঈ শহৰাংত । শকে সতৰাশে ত্ৰ্যাণ্ণৱাত ।
ফাল্গুন কৃষ্ণ ত্ৰযোদশীস । স্ৱামী জযংতী কেলীসে ॥৩২॥
কোণে এক সমযাসী । নগৰকৰ নানা ৰেখী ।
সহজ আলে মুংবঈসী । ত্যাংনী ঐকিলে ৱৰ্তমান ॥৩৩॥
যা নগৰাত সাংপ্ৰত । স্ৱামীসুত স্ৱামীভক্ত ।
গোসাৱী হোঊনী ৰাহাত । মহাজ্ঞানী অসতী তে ॥৩৪॥
একৱাৰ পহাৱে তযাংসী । ইচ্ছা ঝালী নানাংসী ।
মগ কোণে একে সমযাসী । মঠামাজী পাতলে ॥৩৫॥
পাহূনী স্ৱামীসুতাপ্ৰতী । আনংদলে নানা চিত্তী ।
প্ৰেমানংদে চৰণ ৱংদিতী । স্তৱন কৰিতী তযাংচে ॥৩৬॥
স্ৱামীসুতে তযাসী । লাৱিযলে স্ৱামীভক্তীসী ।
ধন্য ঝালে নানা ৰেখী । ৰংগলে ভজনী সমৰ্থাংচ্যা ॥৩৭॥
ঐসে কিত্যেক সজ্জন । স্ৱামীসুতে শিষ্য কৰোন ।
ৱাঢৱিলে মহাত্ম্য পূৰ্ণ । শ্ৰীসমৰ্থ ভক্তীচে ॥৩৮॥
পুঢে ৰেখীবুৱাংনী । স্ৱামীংচী পত্ৰিকা কৰোনী ।
তী অৰ্পাৱযা শ্ৰীচৰণী । অক্কলকোটী পাতলে ॥৩৯॥
পত্ৰিকা শ্ৰীচৰণী অৰ্পিলী । স্ৱামীমূৰ্তী আনংদলী ।
সমৰ্থে ত্যাংসী আজ্ঞা কেলী । নগাৰা ৱাজৱা ম্হণোনী ॥৪০॥
নগাৰা ৱাজৱিতা ৰেখী । হসূ আলে সমৰ্থাংসী ।
পাহোনিযা স্ৱভক্তাসী । পৰমানংদ জাহলা ॥৪১॥
অক্কলকোটী স্ৱামীসুত । শ্ৰীসন্নিধ ভজন কৰীত ।
কীৰ্তনী আনংদে নাচত । লোকলজ্জা সোডোনী ॥৪২॥
লোকাপৱাদাচে মানী ভয । তো ভক্তী কৰীল কায ।
প্ৰেমানংদ চিত্তী ন হোয । ভজনী মন লাগেনা ॥৪৩॥
ত্ৰিৱিধ জন নানাৰীতী । নিংদা স্তুতী কৰিতাতী ।
খেদানংদ মানিতা চিত্তী । চিত্তৱৃত্তি দ্ৱিধা হোয ॥৪৪॥
অসো অক্কলকোট নগৰাংত । শকে সতৰাশে ত্ৰ্যাণ্ণৱাত ।
প্ৰথম স্ৱামী জযংতী কৰীত । স্ৱামীসুত আনংদে ॥৪৫॥
ছেলী খেডে গ্ৰামাত । প্ৰথম স্ৱামী প্ৰগট হোত ।
ৱিজযসিংহ নামে ভক্ত । গোট্যা খেল়ত ত্যাংসৱে ॥৪৬॥
ঐসে স্ৱামীসুতাচে মত । পৰী দিসে আধাৰৰহিত ।
সত্যাসত্য জাণতী সমৰ্থ । আপণ তেথে অজ্ঞানী ॥৪৭॥
স্ৱামীসুত দিৱসেংদিৱস । স্ৱামীভক্তী কৰী ৱিশেষ ।
জন লাৱিলে ভজনাস । কীৰ্তিধ্ৱজ উভাৰীলা ॥৪৮॥
মনামাজী ধৰুনী কামনা । কোণী যেতাচি দৰ্শনা ।
ত্যাসী সমৰ্থ কৰিতী আজ্ঞা । সুতাকডে জাৱযাচী ॥৪৯॥
স্ৱামীসুতহি ত্যাংপ্ৰতী । মনাংতীল খূণ সাংগতী ।
ঐকোনী জন চকিত হোতী । ৱৰ্ণিতী খ্যাতী সুতাচী ॥৫০॥
একদা সহজ স্ৱামীসুত । অক্কলকোটী দৰ্শনা যেত ।
তেৱ্হা সমৰ্থ ৰাজৱাড্যাত ৰাহিলে হোতে আনংদে ॥৫১॥
ৰাণীচিযে আজ্ঞেৱাচোনি । দৰ্শন নোহে কোণালাগোনী ।
ঐসে ৱৰ্তমান ঐকোনী । খিন্ন মনী স্ৱামীসুত ॥৫২॥
স্ৱামীদৰ্শন ঘেতল্যাৱিণ । তো ন সেৱী উদকান্ন ।
ঐসে দিৱস ঝালে তীন । নিৰাহাৰ ৰাহিলা ॥৫৩॥
মগ ৱাড্যাসমোৰ জাৱোন । আৰংভিলে প্ৰেমল় ভজন ।
জে কৰুণৰসে ভৰলে পূৰ্ণ । ঐকিলে আতূন ৰাণীনে ॥৫৪॥
হা সমৰ্থাংচা নিঃস্সীম ভক্ত । সমৰ্থ দৰ্শনাচী ধৰীত ।
দৃঢ ইচ্ছা অংতৰী ॥৫৫॥
সেৱকাংসী ম্হণে সত্ৱৰী । তুম্হী জাঊনী যা অৱসাৰী ।
ত্যা সাধূতে মংদিৰী । প্ৰাৰ্থোনিযা আণাৱে ॥৫৬॥
ঐসী ৰাণীচী আজ্ঞা হোতা । সেৱক ধাৱলে তত্ত্ৱতা ।
প্ৰাৰ্থূনিযা স্ৱামীসুতা । মংদিৰামাজী আণিলে ॥৫৭॥
পাহোনিযা সমৰ্থাংসী । উল্হাস সুতাচে মানসী ।
ধাৱোনিযা ৱেগেসী । মিল়ী চৰণী ঘাতলী ॥৫৮॥
সদ্গদিত অংতঃকৰণী । চৰণ ক্ষালিলে নযনাশ্ৰূংনী ।
দেহভান গেলে ৱিসৰোনী । স্ৱামীপদী সুখাৱলা ॥৫৯॥
বাল় চুকলে মাতেসী । তে ভেটলে বহুত দিৱসী ।
মগ তযাংচ্যা আনংদাসী । পাৰাৱাৰ নসেচী ॥৬০॥
নিজসুতাতে পাহোনী । আনংদলে সমৰ্থ মনী ।
কৰ পিৰৱিলা মুখাৱৰূনী । হস্তী ধৰুনী উঠৱিলে ॥৬১॥
অক্কলকোটী ত্যা অৱসৰী । বহুত হোতে সেৱেকৰী ।
পৰী সমৰ্থাংচী প্ৰীতী খৰী । স্ৱামীসুতাৱৰী হোতী ॥৬২॥
ত্যাংত হোতে জে দুৰ্জন । তে সুতাচা উত্কৰ্ষ পাহোন ।
দূষিত হোয ত্যাংচে মন । দ্ৱেষ পূৰ্ণ কৰিতাতী ॥৬৩॥
কাহী উপায কৰোন । ফিৰৱোন সমৰ্থাংচে মন ।
স্ৱামীসুতাৱৰচে প্ৰেম । কমী কৰু পাহতাতী ॥৬৪॥
স্ৱামীসুত ৰাত্ৰংদিন । সমৰ্থাংপুঢে কৰিতী ভজন ।
পাযী খডাৱা ঘালোন । প্ৰেমৰংগে নাচতী ॥৬৫॥
একে দিৱশী শ্ৰী সমৰ্থ । বৈসলে অসতা আনংদাত ।
স্ৱামীসুত ভজন কৰীত । পাযী খডাৱা ঘালোন ॥৬৬॥
ঐশী ৱেল় সাধোনী । সমৰ্থাং সাংগিতলে দুৰ্জনী ।
স্ৱামীসুতাচী হে কৰণী । যোগ্য নসে সৰ্ৱথা ॥৬৭॥
বৈসলা অসতা আপণ । পাযী খডাৱা ঘালোন ।
হা নাচতো কায ম্হণূন । আপুলা অপমান কৰাৱযা ॥৬৮॥
পৰকী আণি নিজসুত । সমান লেখিতী জে সত্য ।
জে সৰ্ৱাংসী অলিপ্ত । শ্ৰেষ্ঠ কনিষ্ঠ কোণ ত্যাংতে ॥৬৯॥
আতা খডাৱা কাঢোনী । মগ নাচাৱে ত্ৱা ভজনী ।
ঐশী আজ্ঞা সুতালাগোনী । কেলী সমৰ্থে ত্যা ৱেল়ী ॥৭০॥
তোচ উঠলে কিত্যেকজণ । খডাৱা ঘেতল্যা কাঢোন ।
স্ৱামীসুতাচা অপমান । কেলা ঐশা প্ৰকাৰে ॥৭১॥
পাহোনিযা ঐশী পৰী । খিন্ন ঝালা সুত অংতৰী ।
কাল়জাত বোচলী সুৰী । অপমান দুঃখে দুখাৱলা ॥৭২॥
মৰণাহুনী পৰম কঠীণ । দুঃখ দেতসে অপমা ।
উতৰলে সুতাচে ৱদন । নিস্তেজ ঝালে সত্ৱৰ ॥৭৩॥
ত্যাংত হোতে জে ৱৈৰী । তে আনংদলে অংতৰী ।
ম্হণতী মোডলী খোড বৰী । অভিমান উতৰলা ॥৭৪॥
অসো মগ স্ৱামীসুত । তে স্থল় সোডোনী ত্ৱৰিত ।
নগৰাবাহেৰ যেত । মাৰ্গ ধৰীত মুংবঈচা ॥৭৫॥
অপমান দুঃখে দুখাৱলা । অংতৰী বহু খিন্ন ঝালা ।
পৰতোনী নাহী আলা । জন্মভৰী অক্কলকোটী ॥৭৬॥
স্ৱাভিমানী জো নৰ । ত্যাচে দুখৱিতা অংতৰ ।
তে দুঃখ জন্মভৰ । ত্যাচ্যা মনী জাচতসে ॥৭৭॥
ত্যা দুঃখে উত্তৰোত্তৰ । ক্ষীণ ঝালা স্ৱামীকুমাৰ ।
দুঃখ কৰী দিৱসৰাত্ৰ । চৈন নসে ক্ষণভৰী ॥৭৮॥
তোচী ৰোগ লাগলা । শেৱটী আজাৰী পডলা ।
ঐসা সমাচাৰ সমজলা । অক্কলকোটী সমৰ্থাংতে ॥৭৯॥
স্ৱামীসুতাচী জননী । ৰাহাতসে ত্যা স্থানী ।
তিনে হে ৱৰ্তমান ঐকোনী । ৱিনৱীলে সমৰ্থাতে ॥৮০॥
ম্হণে কৃপা কৰোনিযা । সুতাতে আণাৱে যা ঠাযা ।
কৃপাদৃষ্টী পাহোনিযা । আৰোগ্য তযা কৰাৱে ॥৮১॥
মগ সমৰ্থে ত্যা অৱসৰী । মুংবঈস পাঠৱিলে সেৱেকৰী ।
ম্হণতী সুতাতে সত্ৱৰী । মজসন্নিধ আণাৱে ॥৮২॥
পৰী সুত ত্যা সাংগাতী । আলা নাহী অক্কলকোটী ।
অপমান দুঃখ ত্যাচে পোটী । ৰাত্ৰংদিন সলতসে ॥৮৩॥
সেৱেকৰী পৰতোনী আলে । সমৰ্থাংতে ৱৃত্ত কথিলে ।
আণখী দুসৰে পাঠৱিলে । ত্যাংচী গতী তীচ ঝালী ॥৮৪॥
মগ সাংগতী সমৰ্থ । ত্যাসী ঘালোনী পেটীত ।
ঘেৱোনি যাৱে ত্ৱৰিত । কোণী তৰী জাৱোনী ॥৮৫॥
তথাপি স্ৱামীসুত পাহী । অক্কলকোটী আলা নাহী ।
দিৱসেংদিৱস দেহী । ক্ষীণ হোত চাললা ॥৮৬॥
শেৱটী বোললে সমৰ্থ । আতা জৰী ন যে সত্য ।
তৰী তোফ ভৰুনী যথাৰ্থ । ঠেৱিলী তী উডৱূ কী ॥৮৭॥
যাচা অৰ্থ স্পষ্ট হোতা । তো সমজলা স্ৱামীসুতা ।
পৰী তো ন আলা অক্কলকোটা । জীৱিতপৰ্ৱা ন কেলা ॥৮৮॥
আজাৰ ৱাঢলা ৱিশেষ । শ্ৰাৱণ শুদ্ধ প্ৰতিপদেস ।
কেলা অসে কৈলাসৱাস । সৰ্ৱ লোক হল়হল়তী ॥৮৯॥
ত্যা সমযী মুংবঈত । তযাংচে জে শিষ্য হোত ।
ত্যাংসী ঝালে দুঃখ অমিত । শোকসাগৰী বুডালে ॥৯০॥
অক্কলকোটী ত্যা দিনী । সমৰ্থ কৰিতী ৱিচিত্ৰ কৰণী ।
বৈসলে স্নান কৰোনী । পৰী গংধ ন লাৱিতী ॥৯১॥
ভোজনাতে ন উঠতী । ধৰণীৱৰ অংগ টাকিতী ।
কোণাসংগে ন বোলতী । ৰুদন কৰিতী ক্ষণোক্ষণী ॥৯২॥
ইতুক্যামাজী সত্ৱৰ । মুংবঈহূনী আলী তাৰ ।
শ্ৰুত ঝালা সমাচাৰ । স্ৱামীসুত গত ঝালা ॥৯৩॥
উদাসিনতা ত্যা দিৱশী । আলী সৰ্ৱ নগৰাসী ।
চৈন ন পডে কাকূবাঈংসী । পুসতী সমৰ্থা ক্ষণোক্ষণী ॥৯৪॥
মগ কাকূবাঈনে সত্ৱৰ । জৱল়ী কেলে মুংবাপূৰ ।
তেথে সমজলা সমাচাৰ । পৰত্ৰ পাৱলা আত্মজ ॥৯৫॥
নিজপুত্ৰমৰণৱাৰ্তা । ঐকুনী কৰিতী আকাংতা ।
তো দুঃখদ সময ৱৰ্ণিতা । দুঃখ অংতৰী হোতসে ॥৯৬॥
অসো মগ কাকূবাঈ । অক্কলকোটী লৱলাহী ।
পৰতোনী আল্যা পাহী । বোলল্যা কায সমৰ্থাংতে ॥৯৭॥
সুত আপুলা ভক্ত অসোন । অকালী পাৱলা কা মৰণ ।
মগ স্মৰতী জে হে চৰণ । ত্যাংচে তাৰণ হোয কৈসে ॥৯৮॥
সমৰ্থ বোললে তিযেসী । উল্লংঘিলে আমুচ্যা আজ্ঞেসী ।
সংধী সাপডলী কাল়াসী । ওঢূনী বল়েচী মগ নেলা ॥৯৯॥
পুত্ৰশোকে কৰোন । দুঃখ কৰী ৰাত্ৰংদিন ।
সমৰ্থ তিযেচে সমাধান । পৰোপৰী কৰিতাতী ॥১০০॥
নৰজন্মা যেঊনী সত্য । ভক্তী কেলী একনিষ্ঠ ।
কেলে জন্মাচে সাৰ্থক । পৰমপদা পাৱলে ॥১০১॥
উচ্চ নীচ ভগৱংতী । নসে কাহী নিশ্চিতী ।
জ্যাচী অসেল জৈসী ভক্তী । শ্ৰেষ্ঠ কনিষ্ঠ তেণেচি ॥১০২॥
ধন্য ধন্য স্ৱামীকুমাৰ । উতৰলা ভৱোদধি দুস্তৰ ।
খ্যাতী ঝালী সৰ্ৱত্ৰ । কীৰ্তি অমৰ ৰাহিলী ॥১০৩॥
স্ৱামীসুতাচ্যা গাদীৱৰ । কোণ নেমাৱা অধিকাৰী ।
ঐসা প্ৰশ্ন একে অৱসৰী । পুসতী সেৱেকৰী সমৰ্থাংতে ॥১০৪॥
তে কথা ৰসাল় অত্যংত । ৱৰ্ণিলে পুঢীল অধ্যাযাত ।
শ্ৰোতে হোঊনী সাৱধচিত্ত । অৱধান দ্যাৱে কথেসি ॥১০৫॥
জযজয শ্ৰীভক্তপালকা । জযজযাজী পৰম মংগলা ।
ৱিষ্ণূ শংকৰাচী ৱিমলা । কীৰ্তি পসৰো সৰ্ৱত্ৰ ॥১০৬॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামীচৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
ভাৱিক পৰিসোত । সপ্তদশোঽধ্যায গোড হা ॥১০৭॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More