Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 19

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 19 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 19

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 19. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 62
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
একাগ্ৰচিত্তে কৰিতা শ্ৰৱণ । তেণে হোয দিৱ্য জ্ঞান ।
ত্যা জ্ঞানে পৰমাৰ্থসাধন । পংথ সুলভ হোতসে ॥১॥
সচ্চৰিত্ৰে শ্ৰৱণ কৰিতা । পৰমানংদ হোয চিত্তা ।
ওল়খূ যে সত্যাসত্যতা । পৰমাৰ্থ প্ৰপংচাচী ॥২॥
যা নৰদেহা যেৱোন । কায কৰাৱে আপণ ।
জেণে হোঈল সুগম । দুস্তৰ হা ভৱপংথ ॥৩॥
জ্যাংসী ৱানিতী ভলে । সজ্জন জ্যা মাৰ্গে গেলে ।
সৰ্ৱ দুঃখমুক্ত ঝালে । তো পংথ ধৰাৱা ॥৪॥
বোলণে অসো হে আতা । ৱৰ্ণূ পুঢে স্ৱামীচৰিতা ।
অত্যাদৰে শ্ৰৱণ কৰিতা । সৰ্ৱাৰ্থ পাৱিজে নিশ্চযে ॥৫॥
প্ৰসিদ্ধ আল়ংদী ক্ষেত্ৰী । নামে নৃসিংহসৰস্ৱতী ।
জযাংচী সৰ্ৱত্ৰ খ্যাতী । অজৰামৰ ৰাহিলী ॥৬॥
কৃষ্ণাতটাকী ক্ষেত্ৰে পৱিত্ৰ । তী দেখিলী ত্যাংনী সমস্ত ।
নানা যোগাভ্যাসী বহুত । মহাসাধূ দেখিলে ॥৭॥
কৰাৱে হঠযোগসাধন । ঐসী ইচ্ছা বহুত দিন ।
নানা স্থানে ফিৰোন । শোধ কৰিতী গুৰুচা ॥৮॥
জপী তপী সংন্যাসী । দেখিলে অনেক তাপসী ।
জে সদা অৰণ্যৱাসী । যোগাভ্যাসী বৈসলে ॥৯॥
এক সূৰ্যমংডল় ৱিলোকিতী । এক পংচাগ্নিসাধন কৰিতী ।
এক ৱাযূ ভক্ষিতাতী । মৌন ধৰিতী কিতীএক ॥১০॥
এক ঝালে দিগংবৰ । একী কেলা উৰ্ধ্ৱ কৰ ।
এক ঘালিতী নমস্কাৰ । এক ধ্যানস্থ বৈসলে ॥১১॥
এক আশ্ৰমী ৰাহোন । শিষ্যা সাংগতী গুহ্যজ্ঞান ।
এক কৰিতী তীৰ্থাটন । এক পূজনী বৈসলে ॥১২॥
ঐসে অসংখ্য দেখিলে । জ্ঞান তযাংচে পাহিলে ।
কিত্যেকাংচে চৰণ ধৰিলে । পৰি গেলে ৱ্যৰ্থচী ॥১৩॥
হঠযোগ পৰম কঠীণ । কৈসা কৰাৱা সাধ্য আপণ ।
যাৱিষযী পূৰ্ণ জ্ঞান । কোণী তযাতে সাংগেনা ॥১৪॥
একে সমযী অক্কলকোটী । স্ৱামীদৰ্শনেচ্ছা ধৰূনী পোটী ।
আলে নৃসিংহসৰস্ৱতী । মহিমা শ্ৰীংচা ঐকোনী ॥১৫॥
নৃসিংহসৰস্ৱতী দৰ্শনাসী । যেতী কল়লে সমৰ্থাংসী ।
জাণিলে ত্যাংচ্যা হৃদ্গতা । অংতৰামাজী আধীচ ॥১৬॥
সন্মুখ পাহোনী তযাংনা । আজ্ঞাচক্ৰ ভেদাংতলা ।
এক শ্লোক সত্ৱৰ ম্হটলা । শ্ৰৱণী পডলা তযাংচ্যা ॥১৭॥
শ্লোক ঐকতা তেথেচি । সমাধী লাগলী সাচী ।
স্মৃতি ন ৰাহিলী দেহাচী । ব্ৰহ্মৰংধ্ৰী প্ৰাণৱাযূ ॥১৮॥
আশ্চৰ্য কৰিতী সকল় । অসো ঝালিযা কাহী ৱেল় ।
সমাধী উতৰতা তত্কাল় । নৃসিংহসৰস্ৱতী ধাৱলে ॥১৯॥
স্ৱামী পদাংবুজাংৱৰী । মস্তক ঠেৱিলে ঝডকৰী ।
সদ্গদিত ঝালে অংতৰী । হৰ্ষ পোটী ন সমাৱে ॥২০॥
উঠোনিযা কৰিতী স্তুতী । ধন্য ধন্য হে যতিমূৰ্তী ।
কেৱল় পৰমেশ্ৱৰ অসতী । ৰুপ ঘেতী মানৱাচে ॥২১॥
মী আজ কিত্যেক দিৱস । হঠযোগসাধন কৰাযাস ।
কেলে বহুত সাযাস । পৰী সৰ্ৱ ৱ্যৰ্থ গেলে ॥২২॥
স্ৱামীকৃপা আজ ঝালী । তেণে মাঝী ইচ্ছা পুৰলী ।
চিংতা সকল দুৰ ঝালী । কাৰ্যভাগ সাধলা ॥২৩॥
অসো নৃসিংহসৰস্ৱতী । আল়ংদী ক্ষেত্ৰী পৰতোনী যেতী ।
তেথেচি ৱাস্তৱ্য কৰিতী । সিদ্ধী প্ৰসন্ন জযাংনা ॥২৪॥
বহুত ধৰ্মকৃত্যে কেলী । দূৰদূৰ কিৰ্তী গেলী ।
একেদিৱশী কাহীৱেল়ী । অক্কলকোটী পাতলে ॥২৫॥
ঘেতলে সমৰ্থাংচে দৰ্শন । উভে ৰাহিলে কৰ জোডোন ।
ঝালে বহুত সমাধান । গুৰুমুৰ্তি পাহোনিযা ॥২৬॥
পাহোনী নৃসিংহসৰস্ৱতীসী । সমৰ্থ বোললে ত্যা সমযাসী ।
লোকী ধন্যতা পাৱলাসী । ৱাৰযোষিতা পাল়োনী ॥২৭॥
তিযেসী দ্যাৱে সোডোনী । তৰীচ শ্ৰেষ্ঠত্ৱ পাৱসী জনী ।
মগ সহজচি সুৰভুৱনী । অংতী জাসী সুখানে ॥২৮॥
ঐকোনী সমৰ্থাংচী ৱাণী । আশ্চৰ্য ৱাটলে সকলা মনী ।
নৃসিংহসৰস্ৱতী স্ৱামী অসোনী । ৱিপৰীত কেৱী কৰতীল ॥২৯॥
পৰী অংতৰীচী খূণ । যতি তত্কাল় জাণোন ।
পাহো লাগলে অধোৱদন । শব্দ এক না বোলৱে ॥৩০॥
সিদ্ধী কৰোনী প্ৰসন্ন । ৱাঢৱিলে আপুলে মহিমান ।
তেচি ৱাৰযোষিতেসমান । অৰ্থ স্ৱামীৱচনাচা ॥৩১॥
অসো তেৱ্হাপাসোনি । সিদ্ধী দিধলী সোডোনী ।
যেৱোনী ৰাহিলে স্ৱস্থানী । ধৰ্মকৃত্যে বহু কেলী ॥৩২॥
যশৱংতৰাৱ ভোসেকৰ । নামে দেৱ মামলেদাৰ ।
ত্যাসীহী জ্ঞান সাচাৰ । সমৰ্থ কৃপেনে জাহলে ॥৩৩॥
ঐসে সচ্ছিষ্য অনেক । শ্ৰীকৃপেনে জ্ঞানী ৱিশেষ ।
জ্যাংনী ওল়খিলে আত্মস্ৱৰুপ । মহিমা ত্যাংচা ন ৱৰ্ণৱে ॥৩৪॥
ৱাসুদেৱ ফডকে ব্ৰাহ্মণ থোৰ । জ্যাংচী প্ৰসিদ্ধী সৰ্ৱত্ৰ ।
ইংগ্ৰজী অংমলাত অনিৱাৰ । হোঊনী বংড কেলে জ্যাংনী ॥৩৫॥
সমৰ্থাংচী কৃপা হোতা । ইচ্ছিত কাৰ্য সাধেল তত্ত্ৱতা ।
ঐসে ৱাটলে ত্যাচে চিত্তা । দৰ্শনাতে পাতলা ॥৩৬॥
কৰী নগ্ন তলৱাৰ । ঘেৱোন আলা শ্ৰীংসমোৰ ।
ঘালোন সাষ্টাংগ নমস্কাৰ । মনামাজী প্ৰাৰ্থীত ॥৩৭॥
স্ৱকাৰ্য চিংতোনী অংতৰী । খড্গ দিধলে শ্ৰীংচ্যা কৰী ।
ম্হণে মজৱৰী কৃপা জৰী । তৰী খড্গ হাতী দেতীল ॥৩৮॥
জাৱোনী বৈসলা দূৰ । শ্ৰীংনী জাণিলে অংতৰ ।
ত্যাংচে পাহোনি কৰ্ম ঘোৰ । ৰাজদ্ৰোহ মানসী ॥৩৯॥
লগবগে উঠলী স্ৱাৰী । সত্ৱৰ আলী বাহেৰী ।
তৰৱডাচে ঝাডাৱৰী । তলৱাৰ দিলী টাকোনী ॥৪০॥
ৱাসুদেৱৰাৱ পাহোনী । খিন্ন ঝালা অংতঃকৰণী ।
সমৰ্থাংতে আপুলী কৰণী । নাৱডে সৰ্ৱথা ম্হণতসে ॥৪১॥
কাৰ্য আপণ যোজিলে । তে শেৱটা ন জায ভলে ।
ঐসে সমৰ্থে দৰ্শৱিলে । ম্হণূনী ন দিলে খড্গ কৰী ॥৪২॥
পৰী তো অভিমানী পুৰুষ । খড্গ ঘেৱোনি তৈসেচ ।
আলা পৰত স্ৱস্থানাস । ঝেংডা উভাৰিলা বংডাচা ॥৪৩॥
ত্যাত ত্যাসী যশ ন আলে । সৰ্ৱ হেতূ নিষ্ফল় ঝালে ।
শেৱটী পাৰিপত্য ভোগলে । কষ্ট গেলে ৱ্যৰ্থচি ॥৪৪॥
অসো স্ৱামীংচে ভক্ত । তাত্যা ভোসলে ৱিখ্যাত ।
ৰাহতী অক্কলকোটাত । ৰাজাশ্ৰিত সৰদাৰ ॥৪৫॥
কাহী কাৰণ জহালে । সংসাৰী মন ৱিটলে ।
মগ প্ৰপংচাতে সোডিলে । ভক্ত ঝালে স্ৱামীংচে ॥৪৬॥
মাযাপাশ তোডোনী । দৃঢ ঝালে স্ৱামীচৰণী ।
ভজন পূজন নিশীদিনী । কৰিতাতী আনংদে ॥৪৭॥
অকস্মাত একে দিৱশী । ভযভীত ঝালে মানসী ।
যমদূত দিসতী দৃষ্টীসী । মৃত্যূসময পাতলা ॥৪৮॥
পাহোনিযা ৱিপৰীত পৰী । শ্ৰীচৰণ ধৰিলে ঝডকৰী ।
উভা ৰাহিলা কাল় দূৰী । নৱলপৰী জাহলে ॥৪৯॥
দীন ৱদন হোৱোনী । দৃঢ ঘাতলী মিঠী চৰণী ।
তাত্যা কৰিতী ৱিনৱণী । মৰণ মাঝে চুকৱাৱে ॥৫০॥
তে পাহোনী শ্ৰীসমৰ্থ । কৃতান্তাসী কায সাংগত ।
হা অসে মাঝা ভক্ত । আযুষ্য যাচে ন সৰলে ॥৫১॥
পৈল তো ৱৃষভ দিসত । ত্যাচা আজ অসে অংত ।
ত্যাসী ন্যাৱে ত্ৱা ত্ৱৰিত । স্পৰ্শ যাতে কৰু নকো ॥৫২॥
ঐসে সমৰ্থ বোললে । তোচী নৱল ৱৰ্তলে ।
তত্কাল় ৱৃষভাচে প্ৰাণ গেলে । ধৰণী পডলে কলেৱৰ ॥৫৩॥
জন পাহোনী আশ্চৰ্য কৰিতী । ধন্যতা থোৰ ৱৰ্ণিতাতী ।
বৈলাপ্ৰতী দিধলী মুক্তী । মৰণ চুকলে তাত্যাংচে ॥৫৪॥
ঐশা লীলা অসংখ্য । ৱৰ্ণূ জাতা ৱাঢেল গ্ৰংথ ।
হে স্ৱামীচৰিত্ৰ সাৰামৃত । চৰিত্ৰসাৰমাত্ৰ যেথে ॥৫৫॥
জযাচী লীলা অগম্য । ধ্যাতী জ্যাতে নিগমাগম ।
সুৰ-নৰ ৱৰ্ণিতাতী গুণ । অনাদিসিদ্ধ পৰমাত্মা ॥৫৬॥
নানাৰুপে নটোনী । স্ৱেচ্ছে ৱিচৰে জো যা জনী ।
ভক্তা সন্মাৰ্গ দাখৱোনী । ভৱসাগৰী তাৰীত ॥৫৭॥
ত্যা পৰমাত্ম্যাচা অৱতাৰ । শ্ৰীস্ৱামী যতি দিগংবৰ ।
প্ৰগট ঝালে ধৰণীৱৰ । জগদুদ্ধাকাৰণে ॥৫৮॥
ত্যাংচী পদসেৱা নিশীদিনী । কৰোনী তত্পৰ সদা ভজনী ।
ৱিষ্ণূ শংকৰাচে মনী । হেচি ৱসো সদৈৱ ॥৫৯॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা পৰিসোত প্ৰেমল় ভক্ত । একোনৱিংশোঽধ্যায গোড হা ॥৬০॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More