স্ৱামী সমৰ্থ মংত্ৰ পুষ্পাংজলী

পূৰ্ণ ব্ৰহ্মা সনাতনা ৱিভুৱৰা নিৰ্গুণ সৰ্ৱেশ্ৱৰা
ওংকাৰাকাৰা পৰাত্পৰা গুৰো আম্হা তুঝা আসৰা ।
মূলাধাৰ জগতপ্ৰভূ তুঝী লীলা ন জাণে কুণী ।
দেৱা ৱিঘ্ন হৰী আম্হাৱৰি কৰী, আডো ন মাযা গুণী॥১॥

আনংদকংদ ৱিমলা জ্ঞানস্ৱৰুপা ।
সাক্ষী সদৈৱ হৃদযস্থ হী মাযবাপা ।
স্ৱামী সমৰ্থ গুৰু তূ হৰী সৰ্ৱ তাপা ।
দাৱি স্ৱৰূপ মজ লাৱূনী জ্ঞানদীপা॥২॥

ধৰ্মগ্লানি কৰাল কাল কলী হা শাস্তা নুৰে যা মহী ।
তত্ৱাচা লৱ মাগমূস ন দিসে ধুংডূনি সত্ৱাতহি ।
ভক্তা ন্যায প্ৰমত্ত দংড কৰণ্যা যেঈ ৱিজযদত্ত হা
হোঈ লীন অনন্যভাৱে চৰণী ৱংদী সদা দাস হা॥৩॥

ৱিধীহৰিহৰ হে একৰূপে মিল়ালে ।
পৰমগুৰুস্ৱৰূপে দেখতা নেত্ৰ ঘালে ।
অনুপম তৱ প্ৰীতী লীন হোতাতী ভক্তং ।
তৱ পদ ঝণি দেশী ধন্য তূ এক দত্ত॥৪॥

পৰমাত্মা পুৰূষোত্তমা গুণতিযে নাৰাযণা শ্ৰীধৰা ।
লীলাৱিগ্ৰহী সূত্ৰধাৰ হৃদযী ৰাহুনিযা আচৰা ।
জ্ঞাতে ভাৱ সৰো সদৈৱ ৱিসৰো হা জীৱ তো দুসৰা ।
অৰ্পিতসে সুমনাংজলী তৱ পদা প্ৰেমে জগতগুৰুৱৰা॥৫॥

ব্ৰহ্মা ইংদ্ৰ সুৰাসুৰ প্ৰতিদিনী প্ৰাৰ্থিত তুঝিযা পদা ।
ওংকাৰস্ৱৰূপা তূ ৱেদ জননী দুৰৱী ন আম্হা কদা ।
ভাৱে জ্যা ভজতা ভিউনি পল়তী দৈন্যাদি সৰ্ৱাপদা ।
গাযত্ৰী সুমনে নমূ কৰী কৃপা আম্হাৱৰী সৰ্ৱদা॥৬॥