Lord Venkateswara

śrī śrīnivāsa stutiḥ (toṇḍamāna kṛtam)

(Thondaman Krutha Srinivasa Stuti in English (IAST))

Also known as darsanattava govinda nadhikam vartate hare

The praise made by King Toṇḍamān, from the Veṅkaṭācala Māhātmya — the local scripture of the hill — and spoken by the ruler whom that tradition credits with building the first shrine. It begins as the report of a journey rather than as praise: there is nothing higher than the sight of you, Govinda; the sages and the best of men call you the ruler of the gods, knowable through the Veda, ancient — hearing that, I have come here. What follows sets out the standard theology in the king's own voice, that the body is not of the elements but a form taken in play, and that the wise call him the cause and the womb of nature, present in creation, in keeping and in withdrawal alike. It ends with the god's own promise, that those who do as the king has done will share his world.

|| śrī śrīnivāsa stutiḥ (toṇḍamāna kṛtam) ||
rājovāca |
darśanāttava govinda nādhikaṃ vartate hare |
tvāṃ vadanti surādhyakṣaṃ vedavedyaṃ purātanam || 1 ||
munayo manujaśreṣṭhāḥ tacchrutvāhamihāgataḥ |
svāmin nacyuta govinda purāṇapuruṣottama || 2 ||
aprākṛtaśarīro'si līlāmānuṣavigrahaḥ |
tvāmeva sṛṣṭikaraṇe pālane haraṇe hare || 3 ||
kāraṇaṃ prakṛteryoniṃ vadanti ca manīṣiṇaḥ |
jagadekārṇavaṃ kṛtvā bhavānekatvamāpya ca || 4 ||
jīvakoṭidhanaṃ deva jaṭhare paripūrayan |
krīḍate ramayā sārdhaṃ ramaṇīyāṅgaviśramaḥ || 5 ||
sahasraśīrṣā puruṣaḥ sahasrākṣaḥ sahasrapāt |
tvanmukhādvipranicayo bāhubhyāṃ kṣatramaṇḍalam || 6 ||
ūrubhyāmabhavan vaiśyāḥ padbhyāṃ śūdrāḥ prakīrtitāḥ |
prabhustvaṃ sarvalokānāṃ devānāmapi yoginām || 7 ||
antaḥsṛṣṭikarastvaṃ hi bahiḥ sṛṣṭikaro bhavān |
namaḥ śrīveṅkaṭeśāya namo brahmodarāya ca || 8 ||
namo nāthāya kāntāya ramāyāḥ puṇyamūrtaye |
namaḥ śāntāya kṛṣṇāya namaste'dbhutakarmaṇe || 9 ||
aprākṛtaśarīrāya śrīnivāsāya te namaḥ |
anantamūrtaye nityaṃ anantaśirase namaḥ || 10 ||
anantabāhave śrīman anantāya namo namaḥ |
sarīsṛpagirīśāya parabrahman namo namaḥ || 11 ||
iti stutvā śrīnivāsaṃ kamanīyakalevaram |
virarāma mahārāja rājendro raṇakovidaḥ || 12 ||
stotreṇānena suprītastoṇḍamānakṛtena ca |
santuṣṭaḥ prāha govindaḥ śrīmantaṃ rājasattamam || 13 ||
śrīnivāsa uvāca|
rājan alamalaṃ stotraṃ kṛtaṃ paramapāvanam |
anena stavarājena māmarcanti ca ye janāḥ || 14 ||
teṣāṃ tu mama sālokyaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ || 15 ||
|| iti śrīveṅkaṭācalamāhātmye toṇḍamāna kṛta śrīnivāsastutiḥ sampūrṇā ||

Explore More