दुष्टग्रहाभिघातैश्च सर्वकालमुपद्रुताः ॥ १ ॥
सदा सम्पीड्यमानास्तु तिष्ठन्ति मुनिसत्तम ॥ २ ॥
न भवन्ति नृणां तन्मे यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ ३ ॥
ते नरा मुनिशार्दूल विषरोगादिभागिनः। ॥ ४ ॥
विषग्रहज्वराणां ते मनुष्या दाल्भ्य भागिनः ॥ ५ ॥
तत्तदाप्नोत्यसन्दिग्धं परत्राच्युततोषकृत् ॥ ६ ॥
कृत्या स्पर्शभयं वाऽपि तोषिते मधुसूदने ॥ ७ ॥
देवानामप्रधृष्योऽसौ तुष्टो यस्य जनार्दनः ॥ ८ ॥
उपवासादि दानेन तोषिते मधुसूदने ॥ ९ ॥
अरोगाः सुखिनो भोगान्भोक्तारो मुनिसत्तम ॥ १० ॥
ग्रहरोगादिकं वाऽपि पापकार्यं न जायते ॥ ११ ॥
रक्षन्ति सकलापद्भ्यो येन विष्णुरुपासितः ॥ १२ ॥
तेषां दुःखाभितप्तानां यत्कर्तव्यं दयालुभिः ॥ १३ ॥
समदृष्टिभिरीशेशं तन्मह्यं ब्रूह्यशेषतः ॥ १४ ॥
अपामार्जनकं वक्ष्ये न्यासपूर्वमिदं परम् ॥ १५ ॥
मार्जयेत्सर्वगात्राणि कुशाग्रैर्दाल्भ्य शान्तिकृत् ॥ १६ ॥
नश्यन्ति सर्वपापानि गरुडेनेव पन्नगाः ॥ १७ ॥
कुशाग्रे शङ्करं विद्यात्त्रयोदेवा व्यवस्थिताः ॥ १८ ॥
रोगग्रहविषार्तानां कुर्याच्छान्तिमिमां शुभाम् ॥ १९ ॥
नक्षत्रे च विपज्जन्मवधप्रत्यग्विवर्जिते ॥ २० ॥
गोचर्ममात्रं भूदेशं गोमयेनोपलिप्य च ॥ २१ ॥
निक्षिप्यस्तण्डिलं कृत्वा लिखेत्पद्मं चतुर्दलम् ॥ २२ ॥
अव्रणं कलशं शुद्धं स्थापयेत्तण्डुलोपरि ॥ २३ ॥
एकं शतं कुशान् साग्रान् स्थापयेत्कलशोपरि ॥ २४ ॥
मूले तत्र स्थितो ब्रह्मा मध्ये मातृगणाः स्मृताः ॥ २५ ॥
शेषास्तु देवतास्सर्वाः कलशं तु समाश्रिताः ॥ २६ ॥
रत्नं च विन्यसेद्धीमान् सूत्रं तु गल उच्यते ॥ २७ ॥
कूर्चं वै केश इत्याहुरित्येकं कुंभलक्षणम् ॥ २८ ॥
वागीशं श्वसितेऽनिलं रविविधू बाह्वोस्तु दक्षान्ययोः ।
कुक्षावष्टवसून् दिशश्श्रवणयोर्दस्रौ दृशोः पादयोः
पद्मोत्थं हृदये हरिं पृथगभिध्यायेन्मुखे शङ्करम् ॥ २९ ॥
पूजयेत्तत्र कलशमुपचारैः समन्त्रकैः ॥ ३० ॥
आवाह्य तेषु प्रत्येकं कुम्भेष्वेतान् समर्चयेत् ॥ ३१ ॥
पिधाय कुंभद्वाराणि विधिना चूतपल्लवैः ॥ ३२ ॥
मन्त्रैरेतैर्यथालिङ्गं कुर्याद्दिग्बन्धनं ततः ॥ ३३ ॥
ध्यात्वा समाहितो भूत्वा दिक्षु नामानि विन्यसेत् ॥ ३४ ॥
प्रद्युम्नः पश्चिमे पातु वासुदेवस्तथोत्तरे ॥ ३५ ॥
नैरृत्यां पद्मनाभस्तु वायव्यां मधुसूदनः ॥ ३६ ॥
एताभ्यो दशदिग्भ्यश्च सर्वतः पातु केशवः ॥ ३७ ॥
अव्यग्रचित्तः कुर्वीत न्यासकर्म यथा विधि ॥ ३८ ॥
मध्यमायां हृषीकेशमनामिक्यां त्रिविक्रमम् ॥ ३९ ॥
एवमेवाङ्गुलिन्यासः पश्चादङ्गेषु विन्यसेत् ॥ ४० ॥
माधवं च ललाटे तु गोविन्दं तु भ्रुवोर्न्यसेत् ॥ ४१ ॥
त्रिविक्रमं कण्ठमूले वामनं तु कपोलयोः ॥ ४२ ॥
उत्तरोष्ठे हृषीकेशं पद्मनाभं तथाऽधरे ॥ ४३ ॥
जिह्वायां वासुदेवं च ताल्वोश्चैव गदाधरम् ॥ ४४ ॥
दक्षिणे तु भुजे विप्रो विन्यसेत् पुरुषोत्तमम् ॥ ४५ ॥
कुक्षौ पृथ्वीधरं चैव पार्श्वयोः केशवं न्यसेत् ॥ ४६ ॥
पीताम्बरं स्तनतटे हरिं नाभ्यां तु विन्यसेत् ॥ ४७ ॥
वामे रिपुहरं विद्यात्कटिमध्ये जनार्दनम् ॥ ४८ ॥
वामकुक्षौ वारिजाक्षं दक्षिणे जलशायिनम् ॥ ४९ ॥
जानुमध्ये चक्रधरं जङ्घयोरमृतं न्यसेत् ॥ ५० ॥
अङ्गुलीषु श्रीधरं च पद्माक्षं सर्वसन्धिषु ॥ ५१ ॥
रोमकूपे गुडाकेशं कृष्णं रक्तास्थिमज्जसु ॥ ५२ ॥
अच्युतानन्त गोविन्दान वातपित्तकफेषु च ॥ ५३ ॥
पादमूले तु देवस्य शङ्खं चैव तु विन्यसेत् ॥ ५४ ॥
गदां वक्षःस्थले न्यस्य चक्रं चैव तु पृष्ठतः ॥ ५५ ॥
आपादमस्तकं चैव विन्यसेत्पुरुषोत्तमम् ॥ ५६ ॥
तनुर्विष्णुमयी तस्य यत्किञ्चिन्न स भाषते ॥ ५७ ॥
आत्मनश्च परस्यापि विधिरेष सनातनः ॥ ५८ ॥
विष्णुस्तदूर्ध्वं रक्षेत्तु वैकुण्ठो विदिशोदिशः ॥ ५९ ॥
एतत्समस्तं विन्यस्य पश्चान्मन्त्रान् प्रयोजयेत् ॥ ६० ॥
होमकाले च कर्तव्यं त्रिसन्ध्यासु च नित्यशः ॥ ६१ ॥
यद्यत्सुखतरं लोके तत्सर्वं प्राप्नुयान्नरः ॥ ६२ ॥
अभयं सर्वभूतेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति ।
श्रीविष्णुलोकं स गच्छत्यों नम इति ॥ ६३ ॥
ओं श्रीनृसिंहाय तर्जनीभ्यां नमः ।
ओं श्रीवामनाय मध्यमाभ्यां नमः ।
ओं श्रीविष्णवे अनामिकाभ्यां नमः ।
ओं श्रीसुदर्शनाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ओं श्रीपाञ्चजन्याय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥
ओं नमः कमलकिञ्जल्कपीत निर्मलवासने ऐश्वर्याय शिरसे स्वाहा ।
ओं नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे शक्त्यै शिखायै वषट् ।
ओं दामोदराय देवाय अनन्ताय महात्मने बलाय कवचाय हुं ।
ओं काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्वजुस्साममूर्तये तेजसे नेत्राभ्यां वौषट् ।
ओं नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने वीर्याय अस्त्राय फट् ।
ओं भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः ॥
वराहरूपिणं देवं संस्मरन्नर्चयेज्जपेत् ॥ ६४ ॥
विषाणकोट्याखिल विश्वमूर्तिना ।
समुद्धृता येन वराहरूपिणा
स मे स्वयंभूर्भगवान् प्रसीदतु ॥ ६५ ॥
गर्जत्पर्जन्यनादं स्फुरितरविरुचं चक्षुरक्षुद्ररौद्रम् ।
त्रस्ताशाहस्तियूधं ज्वलदनलसटा केसरोद्भासमानं
रक्षो रक्ताभिषिक्तं प्रहरतुदुरितं ध्यायतां नारसिंहम् ॥ ६६ ॥
सुललितदधिखण्डं पाणिना दक्षिणेन ।
कलशममृतपूर्णं वामहस्ते दधानं
तरतिसकलदुःखं वामनं भावयेद्यः ॥ ६७ ॥
श्रोणीभूषासुवक्षो मणिमकुटमहाकुण्डलैर्मण्डिताङ्गम् ।
हस्तोद्यच्छङ्खचक्राम्बुज गदममलं पीतकौशेयवासं
विद्योतद्भासमुद्यद्दिनकरसदृशं पद्मसंस्थं नमामि ॥ ६८ ॥
बिभ्राणं वज्रखेटं हलमुसलगदाकुन्तमत्युग्रदम्ष्ट्रम् ।
ज्वालाकेशं त्रिनेत्रं ज्वलदनलनिभं हारकेयूरभूषं
ध्यायेत्षट्कोणसंस्थं सकलरिपुजनप्राणसंहारि चक्रम् ॥ ६९ ॥
रक्ताक्षं पिङ्गकेशं रिपुकुलभयदं भीमदम्ष्ट्राट्टहासम् ।
शङ्खं चक्रं गदाब्जं पृथुतरमुसलं चाप पाशाङ्कुशान् स्वैः
बिभ्राणं दोर्भिरष्टौ मनसि मुररिपुं भावयेच्चक्रसञ्ज्ञम् ॥ ७० ॥
अष्टोत्तरशतं मौनी जपेत्सिद्धिर्भविष्यति ॥ ७१ ॥
समस्तवेदवेदाङ्गयुक्ताङ्गं भूषणैर्युतम् ॥ ७२ ॥
आलिङ्ग्यभूमिमुरसामूर्ध्नि जिघ्रन्तमच्युतम् ॥ ७३ ॥
पीताम्बरधरं देवं शुक्लमाल्यानुलेपनम् ॥ ७४ ॥
ऋषिभिस्सनकाद्यैश्च सेव्यमानमहर्निशम् ॥ ७५ ॥
इत्थं ध्यात्वा यथा न्याय्यं जपेन्मन्त्रमतन्द्रितः ॥ ७६ ॥
सकर्णीकैर्दलैरिष्टैरष्टभिः परिशोभितम् ॥ ७७ ॥
श्रीवत्साङ्कितवक्षस्कं तीक्ष्णदम्ष्टं त्रिलोचनम् ॥ ७८ ॥
पद्मासनसमा(सीनं)रूढं योगपट्टपरिष्कृतम् ॥ ७९ ॥
कटिसूत्रेण हैमेन नूपुरेणविराजितम् ॥ ८० ॥
पङ्कजास्यं चतुर्बाहुं पद्मपत्रनिभेक्षणम् ॥ ८१ ॥
अनेकसूर्यसङ्काशदीप्यन्मकुटमस्तकम् ॥ ८२ ॥
जानूपरिन्यस्तकरद्वन्द्वमुक्तानखाङ्कुरम् ॥ ८३ ॥
चतुर्थीचन्द्रसङ्काश सुदम्ष्ट्रमुखपङ्कजम् ॥ ८४ ॥
चाम्पेयपुष्पसङ्काश सुनासमुखपङ्कजम् ॥ ८५ ॥
वामाङ्कस्थां श्रियं भक्तां शान्तां दान्तां गरीयसीम् ॥ ८६ ॥
सुभ्रूं सुकेशीं सुश्रोणीं सुभुजां सुद्विजाननाम् ॥ ८७ ॥
दुकूलचेलचार्वङ्गीं हरिणीं सर्वकामदाम् ॥ ८८ ॥
सुवर्णकलशप्रख्य पीनोन्नतपयोधराम् ॥ ८९ ॥
गृहीत मातुलुङ्गाख्य जाम्बूनदकरां तथा ॥ ९० ॥
विषाणकोट्याखिल विश्वमूर्तिना ।
समुद्धृता येन वराहरूपिणा
स मे स्वयंभूर्भगवान् प्रसीदतु ॥
गर्जत्पर्जन्यनादं स्फुरितरविरुचं चक्षुरक्षुद्ररौद्रम् ।
त्रस्ताशाहस्तियूधं ज्वलदनलसटा केसरोंद्भासमानं
रक्षोरक्ताभिषिक्तं प्रहरतुदुरितं ध्यायतां नारसिंहम् ॥
सुललितदधिखण्डं पाणिना दक्षिणेन ।
कलशममृतपूर्णं वामहस्ते दधानं
तरतिसकलदुःखं वामनं भावयेद्यः ॥
श्रोणीभूषासुवक्षो मणिमकुटमहाकुण्डलैर्मण्डिताङ्गम् ।
हस्तोद्यच्छङ्खचक्राम्बुज गदममलं पीतकौशेयवासं
विद्योतद्भासमुद्यद्दिनकरसदृशं पद्मसंस्थं नमामि ॥
बिभ्राणं वज्रखेटं हलमुसलगदाकुन्तमत्युग्रदम्ष्ट्रम् ।
ज्वालाकेशं त्रिनेत्रं ज्वलदनलनिभं हारकेयूरभूषं
ध्यायेत्षट्कोणसंस्थं सकलरिपुजनप्राणसंहारि चक्रम् ॥
ओं नमो भगवते श्रीमहानृसिंहाय करालदम्ष्ट्रवदनाय मम विघ्नान् पच पच स्वाहा ।
ओं नमो भगवते श्रीमाया वामनाय त्रैलोक्यविक्रान्ताय मम शत्रून् छेदय च्छेदय स्वाहा ।
ओं नमो भगवते श्रीमहाविष्णवे यक्षरक्षांसि मम विघ्नान् मथ मथ स्वाहा ।
ओं नमो भगवते श्रीसुदर्शनायाऽसुरान्तकाय मम विघ्नान् हन हन स्वाहा ।
अरूपाय विरूपाय व्यापिने परमात्मने ॥ ९२ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिद्ध्यतु मे वचः ॥ ९३ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९४ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९५ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९६ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९७ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९८ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ ९९ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ १०० ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ १०१ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ १०२ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ १०३ ॥
नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः ॥ १०४ ॥
हयग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराऽशुभम् ॥ १०५ ॥
अखण्डितानुभावैश्च सर्वदुःखहरो भव ॥ १०६ ॥
मृत्युबन्धार्तिभयदमरिष्टस्य च यत्फलम् ॥ १०७ ॥
गरस्पर्शमहारोगप्रयुक्तं जरयाऽजर ॥ १०८ ॥
नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे ॥ १०९ ॥
महाहवरिपुस्कन्ध घृष्टचक्राय चक्रिणे ॥ ११० ॥
महायज्ञवराहाय शेषभोगोपशायिने ॥ १११ ॥
वज्रायुधनखस्पर्श दिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ ११२ ॥
तुभ्यं वामनरूपाय क्रमतेगां नमो नमः ॥ ११३ ॥
मर्द मर्द महादम्ष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम् ॥ ११४ ॥
भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन ॥ ११५ ॥
प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्वस्य जनार्दनः ॥ ११६ ॥
गरं मृत्युभयं घोरं विषं नाशय मे ज्वरम् ॥ ११७ ॥
समेप्रीतस्सुखं दद्यात्सर्वामयपतिर्ज्वरः ॥ ११८ ॥
सन्मार्गवन्तो ह्यनुशासितारः ।
सर्वज्वरान् घ्नन्तु ममाऽनिरुद्ध
प्रद्युम्न सङ्कर्षण वासुदेवाः ॥ ११९ ॥
चातुर्थिकं तथा त्युग्रं तथैव सतत ज्वरम् ॥ १२० ॥
शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धिच्छिन्ध्यस्य वेदनाम् ॥ १२१ ॥
अतिश्वासमनिश्वासं परितापं च वेपथुम् ॥ १२२ ॥
कामलादींस्तथारोगा-न्प्रमेहाम्श्चातिदारुणान् ॥ १२३ ॥
अश्मरी मूत्रकृच्छ्राम्श्च रोगानन्याम्श्च दारुणान् ॥ १२४ ॥
कफोद्भवाश्च ये रोगाः ये चान्येसान्निपातिकाः ॥ १२५ ॥
सर्वे ते प्रशमं यान्तु वासुदेवाऽपमार्जनात् ॥ १२६ ॥
क्षयं गच्छन्त्वशेषास्ते चक्रेणोपहताहरेः ॥ १२७ ॥
नश्यन्ति सकलरोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ १२८ ॥
वेदाच्छास्त्रं परं नास्ति न दैवं केशवात्परम् ॥ १२९ ॥
दन्तोद्भूतं नखोद्भूतमाकाशप्रभवं विषम् ॥ १३० ॥
शमं नयतु तत्सर्वं कीर्तितो मे जनार्दनः ॥ १३१ ॥
वेतालाम्श्च पिशाचाम्श्च गन्धर्वान्यक्षराक्षसान् ॥ १३२ ॥
मुखमण्डलिकान्क्रूरान् रेवतीन्वृद्धरेवतीन् ॥ १३३ ॥
बालस्य विष्णोश्चरितं हन्तु बालग्रहानिमान् ॥ १३४ ॥
नारसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने ॥ १३५ ॥
ग्रहानशेषान्निश्शेषान्करोतु जगतो हरिः ॥ १३६ ॥
ग्रहानशेषान्सर्वेश खादखादाऽग्निलोचन ॥ १३७ ॥
यानि च क्रूरभूतानि ग्रहपीडाश्च दारुणाः ॥ १३८ ॥
यानि चान्यानि दुष्टानि प्राणिपीडाकराणि वै ।
तानि सर्वाणि सर्वात्मन्परमात्मञजनार्दन ॥ १३९ ॥
क्षिप्त्वा सुदर्शनं चक्रं ज्वालामालाविभूषणम् ॥ १४० ॥
सुदर्शनमहाचक्र गोविन्दस्य वरायुध ॥ १४१ ॥
त्रैलोक्यरक्षाकर्ता त्वं दुष्टदानवदारण ॥ १४२ ॥
छिन्धि वातं च लूतं च छिन्धि घोरं महद्विषम् ॥ १४३ ॥
सुदर्शनेन चक्रेण शमं यान्ति न सम्शयः ॥ १४४ ॥
सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षपयाश्वरिभीषण ॥ १४५ ॥
रक्षां करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः ॥ १४६ ॥
रक्षां करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः ॥ १४७ ॥
रक्षां करोतु भगवान् नारसिंहः स्वगर्जितैः ॥ १४८ ॥
तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु ॥ १४९ ॥
तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु ॥ १५० ॥
तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु ॥ १५१ ॥
तेन सत्येन सकलं यन्मयोक्तं तथाऽस्तु तत् ॥ १५२ ॥
अटव्यां नारसिंहश्च सर्वतः पातु केशवः ॥ १५३ ॥
वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैः संमार्जितो मया ॥ १५४ ॥
ममाऽस्तु सर्वदुःखानां प्रशमो वचनाद्धरेः ॥ १५५ ॥
भूतानि च प्रशान्तानि संस्मृते मधुसूदने ॥ १५६ ॥
अपामार्जनकं शस्त्रं विष्णुनामाभिमन्त्रितम् ॥ १५७ ॥
जनार्दनोहं स्वयमेव चागतः ।
हतं मया दुष्टमशेषमस्य
स्वस्थो भवत्वेष यथा वचो हरेः ॥ १५८ ॥
यदस्य दुरितं किञ्चित्तत्क्षिप्तं लवणांभसि ॥ १५९ ॥
यत एवागतं पापं तत्रैव प्रतिगच्छतु ॥ १६० ॥
विष्णुभक्तेन कर्तव्यमपामार्जनकं परम् ॥ १६१ ॥
व्याध्यपस्मार कुष्ठादि पिशाचोरग राक्षसाः ॥ १६२ ॥
यश्च धारयते विद्वान् श्रद्धाभक्तिसमन्वितः ॥ १६३ ॥
धन्यो यशस्यः शत्रुघ्नः स्तवोयं मुनिसत्तम ॥ १-६४ ॥
एतत् स्तोत्रम् परं पुण्यं सर्वव्याधिविनाशनम् ॥ १६५ ॥
विनाशाय च रोगाणामपमृत्युजयाय च ॥ १६६ ॥
वाराहं नारसिंहं च वामनं विष्णुमेव च ॥ १६७ ॥
सर्वभूतहितार्थाय कुर्यात्तस्मात्सदैवहि ॥ १६८ ॥
