॥ শ্ৰী ॥
জনক উৱাচ॥
ৱৈৰাগ্যং চ কথং প্ৰাপ্তমেতদ্ ব্ৰূহি মম প্ৰভো ॥ 1-1॥
মুক্তিমিচ্ছসি চেত্তাত ৱিষযান্ ৱিষৱত্ত্যজ ।
ন পৃথ্ৱী ন জলং নাগ্নিৰ্ন ৱাযুৰ্দ্যৌৰ্ন ৱা ভৱান্ ।
যদি দেহং পৃথক্ কৃত্য চিতি ৱিশ্ৰাম্য তিষ্ঠসি ।
ন ত্ৱং ৱিপ্ৰাদিকো ৱৰ্ণো নাশ্ৰমী নাক্ষগোচৰঃ ।
ধৰ্মাধৰ্মৌ সুখং দুঃখং মানসানি ন তে ৱিভো ।
একো দ্ৰষ্টাসি সৰ্ৱস্য মুক্তপ্ৰাযোঽসি সৰ্ৱদা ।
অহং কৰ্তেত্যহম্মানমহাকৃষ্ণাহিদংশিতঃ ।
একো ৱিশুদ্ধবোধোঽহমিতি নিশ্চযৱহ্নিনা ।
যত্ৰ ৱিশ্ৱমিদং ভাতি কল্পিতং ৰজ্জুসৰ্পৱত্ ।
মুক্তাভিমানী মুক্তো হি বদ্ধো বদ্ধাভিমান্যপি ।
আত্মা সাক্ষী ৱিভুঃ পূৰ্ণ একো মুক্তশ্চিদক্ৰিযঃ ।
কূটস্থং বোধমদ্ৱৈতমাত্মানং পৰিভাৱয ।
দেহাভিমানপাশেন চিৰং বদ্ধোঽসি পুত্ৰক ।
নিঃসঙ্গো নিষ্ক্ৰিযোঽসি ত্ৱং স্ৱপ্ৰকাশো নিৰঞ্জনঃ ।
ত্ৱযা ৱ্যাপ্তমিদং ৱিশ্ৱং ত্ৱযি প্ৰোতং যথাৰ্থতঃ ।
নিৰপেক্ষো নিৰ্ৱিকাৰো নিৰ্ভৰঃ শীতলাশযঃ ।
সাকাৰমনৃতং ৱিদ্ধি নিৰাকাৰং তু নিশ্চলম্ ।
যথৈৱাদৰ্শমধ্যস্থে ৰূপেঽন্তঃ পৰিতস্তু সঃ ।
একং সৰ্ৱগতং ৱ্যোম বহিৰন্তৰ্যথা ঘটে ।
