॥ ശ്രീ ॥
ജനക ഉവാച॥
വൈരാഗ്യം ച കഥം പ്രാപ്തമേതദ് ബ്രൂഹി മമ പ്രഭോ ॥ 1-1॥
മുക്തിമിച്ഛസി ചേത്താത വിഷയാന് വിഷവത്ത്യജ ।
ന പൃഥ്വീ ന ജലം നാഗ്നിര്ന വായുര്ദ്യൌര്ന വാ ഭവാന് ।
യദി ദേഹം പൃഥക് കൃത്യ ചിതി വിശ്രാമ്യ തിഷ്ഠസി ।
ന ത്വം വിപ്രാദികോ വര്ണോ നാശ്രമീ നാക്ഷഗോചരഃ ।
ധര്മാധര്മൌ സുഖം ദുഃഖം മാനസാനി ന തേ വിഭോ ।
ഏകോ ദ്രഷ്ടാസി സര്വസ്യ മുക്തപ്രായോഽസി സര്വദാ ।
അഹം കര്തേത്യഹമ്മാനമഹാകൃഷ്ണാഹിദംശിതഃ ।
ഏകോ വിശുദ്ധബോധോഽഹമിതി നിശ്ചയവഹ്നിനാ ।
യത്ര വിശ്വമിദം ഭാതി കല്പിതം രജ്ജുസര്പവത് ।
മുക്താഭിമാനീ മുക്തോ ഹി ബദ്ധോ ബദ്ധാഭിമാന്യപി ।
ആത്മാ സാക്ഷീ വിഭുഃ പൂര്ണ ഏകോ മുക്തശ്ചിദക്രിയഃ ।
കൂടസ്ഥം ബോധമദ്വൈതമാത്മാനം പരിഭാവയ ।
ദേഹാഭിമാനപാശേന ചിരം ബദ്ധോഽസി പുത്രക ।
നിഃസങ്ഗോ നിഷ്ക്രിയോഽസി ത്വം സ്വപ്രകാശോ നിരഞ്ജനഃ ।
ത്വയാ വ്യാപ്തമിദം വിശ്വം ത്വയി പ്രോതം യഥാര്ഥതഃ ।
നിരപേക്ഷോ നിര്വികാരോ നിര്ഭരഃ ശീതലാശയഃ ।
സാകാരമനൃതം വിദ്ധി നിരാകാരം തു നിശ്ചലമ് ।
യഥൈവാദര്ശമധ്യസ്ഥേ രൂപേഽന്തഃ പരിതസ്തു സഃ ।
ഏകം സര്വഗതം വ്യോമ ബഹിരന്തര്യഥാ ഘടേ ।
