॥ ଶ୍ରୀ ॥
ଜନକ ଉଵାଚ॥
ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଚ କଥଂ ପ୍ରାପ୍ତମେତଦ୍ ବ୍ରୂହି ମମ ପ୍ରଭୋ ॥ 1-1॥
ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛସି ଚେତ୍ତାତ ଵିଷଯାନ୍ ଵିଷଵତ୍ତ୍ଯଜ ।
ନ ପୃଥ୍ଵୀ ନ ଜଲଂ ନାଗ୍ନିର୍ନ ଵାଯୁର୍ଦ୍ଯୌର୍ନ ଵା ଭଵାନ୍ ।
ଯଦି ଦେହଂ ପୃଥକ୍ କୃତ୍ଯ ଚିତି ଵିଶ୍ରାମ୍ଯ ତିଷ୍ଠସି ।
ନ ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରାଦିକୋ ଵର୍ଣୋ ନାଶ୍ରମୀ ନାକ୍ଷଗୋଚରଃ ।
ଧର୍ମାଧର୍ମୌ ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ମାନସାନି ନ ତେ ଵିଭୋ ।
ଏକୋ ଦ୍ରଷ୍ଟାସି ସର୍ଵସ୍ଯ ମୁକ୍ତପ୍ରାଯୋଽସି ସର୍ଵଦା ।
ଅହଂ କର୍ତେତ୍ଯହମ୍ମାନମହାକୃଷ୍ଣାହିଦଂଶିତଃ ।
ଏକୋ ଵିଶୁଦ୍ଧବୋଧୋଽହମିତି ନିଶ୍ଚଯଵହ୍ନିନା ।
ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଭାତି କଲ୍ପିତଂ ରଜ୍ଜୁସର୍ପଵତ୍ ।
ମୁକ୍ତାଭିମାନୀ ମୁକ୍ତୋ ହି ବଦ୍ଧୋ ବଦ୍ଧାଭିମାନ୍ଯପି ।
ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ ଵିଭୁଃ ପୂର୍ଣ ଏକୋ ମୁକ୍ତଶ୍ଚିଦକ୍ରିଯଃ ।
କୂଟସ୍ଥଂ ବୋଧମଦ୍ଵୈତମାତ୍ମାନଂ ପରିଭାଵଯ ।
ଦେହାଭିମାନପାଶେନ ଚିରଂ ବଦ୍ଧୋଽସି ପୁତ୍ରକ ।
ନିଃସଙ୍ଗୋ ନିଷ୍କ୍ରିଯୋଽସି ତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ରକାଶୋ ନିରଞ୍ଜନଃ ।
ତ୍ଵଯା ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ପ୍ରୋତଂ ଯଥାର୍ଥତଃ ।
ନିରପେକ୍ଷୋ ନିର୍ଵିକାରୋ ନିର୍ଭରଃ ଶୀତଲାଶଯଃ ।
ସାକାରମନୃତଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରାକାରଂ ତୁ ନିଶ୍ଚଲମ୍ ।
ଯଥୈଵାଦର୍ଶମଧ୍ଯସ୍ଥେ ରୂପେଽନ୍ତଃ ପରିତସ୍ତୁ ସଃ ।
ଏକଂ ସର୍ଵଗତଂ ଵ୍ଯୋମ ବହିରନ୍ତର୍ଯଥା ଘଟେ ।
