কৃপা কৰহু মোপৰ সদা, পূৰন হো মম কাজ॥
আদিশক্তি সব জগ কী ত্ৰাতা॥
এহি তে ভযউ নাম ৱিখ্যাতা॥
অস্তুতি কৰহিং দেৱ নৰ- নাৰী॥
হাথহিং মুদ্গৰ গদা ৱিৰাজৈ॥
অমিত তেজ প্ৰকটত হৈ ভালা॥
শোভা নিৰখি সকল জন মোহৈ॥
ভক্তন কী তুম হো ৱৰদানী॥
সুৰ নৰ নাগ কৰত সব ৱন্দন॥
ৱেদ পুৰাণ সন্ত অস ভাখৈ॥
জাকে কিযে হোত দুখ- নাশা॥
পীতৱসন দেৱী পহিৰাৱৈ॥
অবিৰ গুলাল সুপাৰী চন্দন॥
সবহিং চঢই ধৰৈ উৰ ধ্যানা॥
প্ৰেম- সহিত তব কৰৈ আৰতী॥
পুৰৱহু মাতু মনোৰথ মোৰে॥
কৰহু কৃপা মোপৰ জনজানী॥
তিমিৰ মিটাকৰ জ্ঞান বঢাৱহু॥
অৱিৰল ভগতি জ্ঞান দো মোহীং॥
সো নৰ মনৱাংছিত ফল পাৱৈ॥
তাকে ৱশ সচৰাচৰ হোঈ॥
ভক্তি প্ৰেম সে হৱন কৰাৱৈ॥
নিশ্চয সুখ- সংপতি সব হোঈ॥
তাকে গৃহ সুখ- সম্পত্তি ভৰঈ॥
নিশ্চয ৱাকো ৰিপু সব ছীজৈ॥
তেহি কে ৱশ মেং ৰাজা হোঈ॥
তাকো সকল বন্ধ কট জাৱৈ॥
বীজমন্ত্ৰ তুম্হৰো উচ্চৰহীং॥
তেহি কৰ মিটত সকল সন্তাপা॥
সাধক জাপ কৰৈ তহঁ সোঈ॥
জামে নহিং কছু সংশয লাৱে॥
সাধক জাপ কৰৈ মন লাঈ॥
সকল কাজ তেহি কৰ সিধি হোঈ॥
তাকৰ হোয সুযশ ৱিস্তাৰা॥
অল্পকাল মহঁ ৰিপুহিং নসাঈ॥
ৱাকো পূৰন হো সব কামা॥
ৱ্যাধি ৰহিত তাকৰ তন হোঈ॥
পৱৈ পুত্ৰাদিক ফল চাৰী॥
ধৰে ধ্যান হোৱৈ কল্যানা॥
নাম সদা শুভ মংগলকাৰী॥
তেহি পৰ কৃপা কৰহিং গৌৰীশা॥
হৰিদ্ৱাৰ মণ্ডল বসূঁ, ধাম হৰিপুৰ গ্ৰাম॥
চালীসা ৰচনা কিযৌং, তৱ চৰণন কো দাস॥
