Lord Krishna

bhagavanmānasapūjā

(Bhagavan Manasa Pooja (Adi Shankaracharya) in English (IAST))

Also known as hrdambhoje krsnah sajalajaladasyamalatanuh

Shankara's mental worship, in which a whole sixteen-part puja is carried out with nothing but words. It opens by setting Krishna in the lotus of the heart, dark as a water-laden cloud, garlanded and crowned, his face like the full moon of autumn, the flute in his hands and the cowherd women around him. Then the offerings begin, each named as precisely as if it were being handled: come from the island in the sea of milk and take this golden seat set with gems; I wash your marked feet; here is arghya of durva and fruit and water; bathe in the five nectars, then in Ganga water from a golden pot; wear the cloth the colour of lightning, sandal mixed with musk on the forehead, this garland of lotus and tulasi. The food is the tenderest part of it, six tastes in a golden dish with a cup of cow's ghee, and he is asked to eat with the companions who are waiting for what he leaves.

hṛdambhoje kṛṣṇaḥ sajalajaladaśyāmalatanuḥ
sarojākṣaḥ sragvī mukuṭakaṭakādyābharaṇavān |
śaradrākānāthapratimavadanaḥ śrīmuralikāṃ
vahan dhyeyo gopīgaṇaparivṛtaḥ kuṅkumacitaḥ || 1 ||
payombhodherdvīpānmama hṛdayamāyāhi bhagava-
-nmaṇivrātabhrājatkanakavarapīṭhaṃ bhaja hare |
sucihnau te pādau yadukulaja nenejmi sujalai-
-rgṛhāṇedaṃ dūrvāphalajalavadarghyaṃ muraripo || 2 ||
tvamācāmopendra tridaśasaridambho'tiśiśiraṃ
bhajasvemaṃ pañcāmṛtaphalarasāplāvamaghahan |
dyunadyāḥ kālindyā api kanakakumbhasthitamidaṃ
jalaṃ tena snānaṃ kuru kuru kuruṣvā'camanakam || 3 ||
taṭidvarṇe vastre bhaja vijayakāntādhiharaṇa
pralambāribhrātarmṛdulamupavītaṃ kuru gale |
lalāṭe pāṭīraṃ mṛgamadayutaṃ dhāraya hare
gṛhāṇedaṃ mālyaṃ śatadalatulasyādiracitam || 4 ||
daśāṅgaṃ dhūpaṃ sadvarada caraṇāgre'rpitamidaṃ
mukhaṃ dīpenenduprabhavarajasaṃ deva kalaye |
imau pāṇī vāṇīpatinuta sakarpūrarajasā
viśodhyāgre dattaṃ salilamidamācāma nṛhare || 5 ||
sadā tṛptānnaṃ ṣaḍrasavadakhilavyañjanayutaṃ
suvarṇāmatre goghṛtacaṣakayukte sthitamidam |
yaśodāsūno tatparamadayayāśāna sakhibhiḥ
prasādaṃ vāñchadbhiḥ saha tadanu nīraṃ piba vibho || 6 ||
sacūrṇaṃ tāmbūlaṃ mukhaśucikaraṃ bhakṣaya hare
phalaṃ svādu prītyā parimalavadāsvādaya ciram |
saparyāparyāptyai kanakamaṇijātaṃ sthitamidaṃ
pradīpairārārtiṃ jaladhitanayāśliṣṭa rucaye || 7 ||
vijātīyaiḥ puṣpairatisurabhibhirbilvatulasī
yutaiścemaṃ puṣpāñjalimajita te mūrdhni nidadhe |
tava prādakṣiṇyakramaṇamaghavidhvaṃsi racitaṃ
caturvāraṃ viṣṇo janipathagateścāntaviduṣā || 8 ||
namaskāro'ṣṭāṅgaḥ sakaladuritadhvaṃsanapaṭuḥ
kṛtaṃ nṛtyaṃ gītaṃ stutirapi ramākānta ta iyam |
tava prītyai bhūyādahamapi ca dāsastava vibho
kṛtaṃ chidraṃ pūrṇaṃ kuru kuru namaste'stu bhagavan || 9 ||
sadā sevyaḥ kṛṣṇaḥ sajalaghananīlaḥ karatale
dadhāno dadhyannaṃ tadanu navanītaṃ muralikam |
kadācitkāntānāṃ kucakalaśapatrāliracanā
samāsaktaḥ snigdhaiḥ saha śiśuvihāraṃ viracayan || 10 ||
|| iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau bhagavanmānasapūjā sampūrṇam ||

Explore More