শ্ৰৱণেং মননেং পঠণেং ভক্তী যে হাতা॥
ৱেদাচেং হেং সাৰ পাহে ৰসভৰিত।
দশলক্ষণ হেং আহে লক্ষীত॥১॥
দ্ৱাদশ স্কংধামধ্যেং হৰীচী লীল়া।
তিনশেং পস্তিস অধ্যে গাতী গোপাল়া॥২॥
অঠৰা সহস্ৰ শ্লোক গাতী ঐকতী।
জ্যাসী হৰীভক্তী ত্যাসী তত্প্ৰাপ্তী॥৩॥
গাযত্ৰীচেং মংত্ৰৰূপ হেং পাহেং।
পৰীক্ষিতি-শুকসংৱাদ আহে॥৪॥
ভাগৱতৰূপী দেৱা তূংচি অহেসী।
কৰূং হী আৰতি একা-জনাৰ্দনাসী॥৫॥
