Lord Dattatreya

dattātreya cālīsā

(Dattatreya Chalisa in English (IAST))

Also known as atri anusuya nandana trimurti avatara

Forty chaupāī verses between opening and closing dohās, in Hindi. It sets down the iconography first — three heads and six arms, the sky for a garment, trident and water-pot in the right hands, discus and conch in the left, ash smeared over the body and matted hair piled up, four dogs at his feet for the four Vedas and Kāmadhenu standing beside him. Then it turns to what he taught and to whom: the twenty-four gurus taken from the world itself, earth and water and wind, sun and moon and sea, the honeybee, the python and the cātaka bird; the instruction given to King Yadu that the Bhāgavata records; the knowledge given to Paraśurāma and the powers given to Kārtavīrya Arjuna. Its later verses name the afflictions it is set against — the debt owed to the fathers, the serpent-knot of the horoscope, the pressure of Śani, Rāhu and Ketu — and appoint Thursday for the reading.

|| dohā ||
atri anusūyā nandana, trimūrti avatāra|
dattātreya prabhu caraṇana meṃ, karū~ bārambāra praṇāma||
jñāna vairāgya ke sāgara, digambara avadhūta|
śaraṇa tumhārī āyā hū~, haro sakala bhava-bhūta||
|| caupāī ||
jayati jayati dattātreya dayālā|
ādiguru jaga ke pratipālā||
brahmā viṣṇu śiva traya avatārā|
eka deha meṃ rūpa apārā||
atri ṛṣi ke priya anuja nāthā|
anusūyā mātā suvikhyātā||
tīna śīśa ṣaṭ bhuja sukhakārī|
digambara rūpa anupama dhārī||
dāhina hātha triśūla kamaṃḍala|
rudrākṣamāla śobhita maṃgala||
bāma bhuja cakra śaṃkha suśobhe|
dekhata rūpa sura nara mana mohe||
cāra kutte cāroṃ veda jāno|
kāmadhenu saṃga virājata māno||
bhasma ramāye jaṭājūṭa dhārī|
avadhūta anagha mahimā bhārī||
caubīsa guru jaga se sīkhā jñānā|
pṛthvī jala vāyu se pāyā mānā||
sūrya caṃdra ākāśa mahāsāgara|
madhumakkhī ajagara cātaka caṃcala||
rājā yadu ko upadeśa dīnhā|
uddhava gītā kā jñāna arpinhā||
śrīmad bhāgavata meṃ līlā gāī|
ādiguru kī mahimā akathanī bhāī||
paraśurāma ko vidyā dīnhīṃ|
kārtavīrya arjuna kī siddhi līnhīṃ||
sahasrārjuna ho bhakta manāyā|
datta prabhu ne mokṣa-patha dikhāyā||
pitṛ doṣa jinako jaga satāve|
datta nāma leta dukha miṭa jāve||
kāla sarpa doṣa bhī harate svāmī|
bhakta janoṃ ke antaryāmī||
śani rāhu ketu ke pīṛita jana|
datta śaraṇa leṃ hoya śānta mana||
guruvāra ko pāṭha jo nitya kare|
jīvana ke saba saṃkaṭa se ubare||
avadhūtagītā sāra tumhī ho|
jīvanmukta svarūpa tumhī ho||
tripurā rahasya jñāna-dhāma|
datta prabhu terā hī nāma||
bhikṣā mā~ga audumbara vṛkṣa tale|
datta darśana se bhava-bādhā ṭale||
sāta vāra parikramā jo kare|
datta prasāda sahaja use mile||
mā~ anusūyā ne tapa kara pāyā|
trideva śiśu rūpa meṃ ghara āyā||
brahmā-hari-hara eka ho gaye|
datta nāma se jaga meṃ chā gaye||
roga śoka dukha bhaya saba hāre|
datta nāma leta bhakta ubāre||
jo nara isa cālīsā ko gāve|
dattātreya kī kṛpā vaha pāve||
jaya jaya jaya datta digambara svāmī|
jaya trimūrti jaya antaryāmī||
datta cālīsā nita jo paṛhe|
jñāna-mukti-bhakti sadā baṛhe||
|| dohā ||
datta cālīsā jo paṛhe, prema sahita nita roja|
pitṛ doṣa hari mukti de, khule jñāna ke roja||
atri-nandana datta prabhu, karahu kṛpā apāra|
bhakta janoṃ ko mokṣa do, utareṃ bhava se pāra||

Explore More