Lord Venkateswara

ദയാ ശതകമ്

(Daya Satakam in Malayalam)

Vedanta Desika

Also known as Daya Shatakam · daya shatakam vedanta desika · venkateswara daya satakam

Vedanta Desika's hundred verses on compassion itself — not on Venkateswara directly, but on his daya, treated throughout as a person and addressed as one. The opening takes refuge in the hill of Tirumala, saying that the mercy of Srinivasa has run down it like a river of sugarcane juice until the whole mountain has turned to sugar. The second plunges into that mercy as an ocean fed by a lineage of teachers; the third salutes those wholly devoted to the compassion of Lakshmi's dwelling-place. The closing verse lets the roar of the Vrishadri waterfall stand for the surge of the divine couple's mercy toward the helpless. Central to the Srivaishnava tradition of prapatti.

॥ ശ്രീ ദയാ ശതകമ് ॥
॥ മംഗലാചരണമ് ॥
പ്രപദ്യേ തം ഗിരിം പ്രായഃ ശ്രീനിവാസാനുകമ്പയാ ।
ഇക്ഷുസാരസ്രവന്ത്യേവ യന്മൂര്ത്യാ ശര്കരായിതമ് ॥ ൧ ॥
വിഗാഹേ തീര്ഥബഹുലാം ശീതലാം ഗുരുസന്തതിമ് ।
ശ്രീനിവാസദയാമ്ഭോധിപരീവാഹപരമ്പരാമ് ॥ ൨ ॥
കൃതിനഃ കമലാവാസകാരുണ്യൈകാന്തിനോ ഭജേ ।
ധത്തേ യത്സൂക്തിരൂപേണ ത്രിവേദീ സര്വയോഗ്യതാമ് ॥ ൩ ॥
പരാശരമുഖാന്വന്ദേ ഭഗീരഥനയേ സ്ഥിതാന് ।
കമലാകാന്തകാരുണ്യഗങ്ഗാപ്ലാവിതമദ്വിധാന് ॥ ൪ ॥
അശേഷവിഘ്നശമനമനീകേശ്വരമാശ്രയേ ।
ശ്രീമതഃ കരുണാമ്ഭോധൌ ശിക്ഷാസ്രോത ഇവോത്ഥിതമ് ॥ ൫ ॥
സമസ്തജനനീം വന്ദേ ചൈതന്യസ്തന്യദായിനീമ് ।
ശ്രേയസീം ശ്രീനിവാസസ്യ കരുണാമിവ രൂപിണീമ് ॥ ൬ ॥
വന്ദേ വൃഷഗിരീശസ്യ മഹിഷീം വിശ്വധാരിണീമ് ।
തത്കൃപാപ്രതിഘാതാനാം ക്ഷമയാ വാരണം യയാ ॥ ൭ ॥
നിശാമയതു മാം നീലാ യദ്ഭോഗപടലൈര്ധ്രുവമ് ।
ഭാവിതം ശ്രീനിവാസസ്യ ഭക്തദോഷേഷ്വദര്ശനമ് ॥ ൮ ॥
കമപ്യനവധിം വന്ദേ കരുണാവരുണാലയമ് ।
വൃഷശൈലതടസ്ഥാനാം സ്വയം വ്യക്തിമുപാഗതമ് ॥ ൯ ॥
അകിഞ്ചനനിധിം സൂതിമപവര്ഗത്രിവര്ഗയോഃ ।
അഞ്ജനാദ്രീശ്വരദയാമഭിഷ്ടൌമി നിരഞ്ജനാമ് ॥ ൧൦ ॥
അനുചരശക്ത്യാദിഗുണാമഗ്രേസരബോധവിരചിതാലോകാമ് ।
സ്വാധീനവൃഷഗിരീശാം സ്വയം പ്രഭൂതാം പ്രമാണയാമി ദയാമ് ॥ ൧൧ ॥
അപി നിഖിലലോകസുചരിതമുഷ്ടിന്ധയദുരിതമൂര്ഛനാജുഷ്ടമ് ।
സഞ്ജീവയതു ദയേ മാമഞ്ജനഗിരിനാഥരഞ്ജനീ ഭവതീ ॥ ൧൨ ॥
ഭഗവതി ദയേ ഭവത്യാം വൃഷഗിരിനാഥേ സമാപ്ലുതേ തുങ്ഗേ ।
അപ്രതിഘമജ്ജനാനാം ഹസ്താലമ്ബോ മദാഗസാം മൃഗ്യഃ ॥ ൧൩ ॥
കൃപണജനകല്പലതികാം കൃതാപരാധസ്യ നിഷ്ക്രിയാമാദ്യാമ് ।
വൃഷഗിരിനാഥദയേ ത്വാം വിദന്തി സംസാരതാരിണീം വിബുധാഃ ॥ ൧൪ ॥
വൃഷഗിരിഗൃഹമേധിഗുണാ ബോധബലൈശ്വര്യവീര്യശക്തിമുഖാഃ ।
ദോഷാ ഭവേയുരേതേ യദി നാമ ദയേ ത്വയാ വിനാഭൂതാഃ ॥ ൧൫ ॥
ആസൃഷ്ടി സന്തതാനാമപരാധാനാം നിരോധിനീം ജഗതഃ ।
പദ്മാസഹായകരുണേ പ്രതിസഞ്ചരകേലിമാചരസി ॥ ൧൬ ॥
അചിദവിശിഷ്ടാന്പ്രലയേ ജന്തൂനവലോക്യ ജാതനിര്വേദാ ।
കരണകലേബരയോഗം വിതരസി വൃഷശൈലനാഥകരുണേ ത്വമ് ॥ ൧൭ ॥
അനുഗുണദശാര്പിതേന ശ്രീധരകരുണേ സമാഹിതസ്നേഹാ ।
ശമയസി തമഃ പ്രജാനാം ശാസ്ത്രമയേന സ്ഥിരപ്രദീപേന ॥ ൧൮ ॥
രുഢാ വൃഷാചലപതേഃ പാദേ മുഖകാന്തിപത്രലച്ഛായാ ।
കരുണേ സുഖയസി വിനതാങ്കടാക്ഷവിടപൈഃ കരാപചേയഫലൈഃ ॥ ൧൯ ॥
നയനേ വൃഷാചലേന്ദോസ്താരാമൈത്രീം ദധാനയാ കരുണേ ।
ദൃഷ്ടസ്ത്വയൈവ ജനിമാനപവര്ഗമകൃഷ്ടപച്യമനുഭവതി ॥ ൨൦ ॥
സമയോപനതൈസ്തവ പ്രവാഹൈരനുകമ്പേ കൃതസമ്പ്ലവാ ധരിത്രീ ।
ശരണാഗതസസ്യമാലിനീയം വൃഷശൈലേശകൃഷീവലം ധിനോതി ॥ ൨൧ ॥
കലശോദധിസമ്പദോ ഭവത്യാഃ കരുണേ സന്മതിമന്ഥസംസ്കൃതായാഃ ।
അമൃതാംശമവൈമി ദിവ്യദേഹം മൃതസഞ്ജീവനമഞ്ജനാചലേന്ദോഃ ॥ ൨൨ ॥
ജലധേരിവ ശീതതാ ദയേ ത്വം വൃഷശൈലാധിപതേസ്സ്വഭാവഭൂതാ ।
പ്രലയാരഭടീംനടീം തദീക്ഷാം പ്രസഭം ഗ്രാഹയസി പ്രസക്തിലാസ്യമ് ॥ ൨൩ ॥
പ്രണതപ്രതികൂലമൂലഘാതീ പ്രതിഘഃ കോഽപി വൃഷാചലേശ്വരസ്യ ।
കലമേ യവസാപചായനീത്യാ കരുണേ കിങ്കരതാം തവോപയാതി ॥ ൨൪ ॥
അബഹിഷ്കൃതനിഗ്രഹാന്വിദന്തഃ കമലാകാന്തഗുണാന്സ്വതന്ത്രതാദീന് ।
അവികല്പമനുഗ്രഹം ദുഹാനാം ഭവതീമേവ ദയേ ഭജന്തി സന്തഃ ॥ ൨൫ ॥
കരുണേ ദുരിതേഷു മാമകേഷു പ്രതികാരാന്തരദുര്ജയേഷു ഖിന്നഃ ।
കവചായിതയാ ത്വയൈവ ശാര്ങ്ഗീ വിജയസ്ഥാനമുപാശ്രിതോ വൃഷാദ്രിമ് ॥ ൨൮ ॥
മയി തിഷ്ഠതി ദുഷ്കൃതാം പ്രധാനേ മിതദോഷാനിതരാന്വിചിന്വതീ ത്വമ് ।
അപരാധഗണൈരപൂര്ണകുക്ഷിഃ കമലാകാന്തദയേ കഥം ഭവിത്രീ ॥ ൨൯ ॥
അഹമസ്മ്യപരാധചക്രവര്തീ കരുണേ ത്വം ച ഗുണേഷു സാര്വഭൌമീ ।
വിദുഷീ സ്ഥിതിമീദൃശീം സ്വയം മാം വൃഷശൈലേശ്വരപാദസാത്കുരു ത്വമ് ॥ ൩൦ ॥
അശിഥിലകരണേഽസ്മിന്നക്ഷതശ്വാസവൃത്തൌ
വപുഷി ഗമനയോഗ്യേ വാസമാസാദയേയമ് ।
വൃഷഗിരികടകേഷു വ്യഞ്ജയത്സു പ്രതീതൈ-
ര്മധുമഥനദയേ ത്വാം വാരിധാരാവിശേഷൈഃ ॥ ൩൧ ॥
അവിദിതനിജയോഗക്ഷേമമാത്മാനഭിജ്ഞം
ഗുണലവരഹിതം മാം ഗോപ്തുകാമാ ദയേ ത്വമ് ।
പരവതി ചതുരൈസ്തേ വിഭ്രമൈഃ ശ്രീനിവാസേ
ബഹുമതിമനപായാം വിന്ദസി ശ്രീധരണ്യോഃ ॥ ൩൨ ॥
ഫലവിതരണദക്ഷം പക്ഷപാതാനഭിജ്ഞം
പ്രഗുണമനുവിധേയം പ്രാപ്യ പദ്മാസഹായമ് ।
മഹതി ഗുണസമാജേ മാനപൂര്വം ദയേ ത്വം
പ്രതിവദസി യഥാര്ഹം പാപ്മനാം മാമകാനാമ് ॥ ൩൩ ॥
അനുഭവിതുമഘൌഘം നാലമാഗാമികാലഃ
പ്രശമയിതുമശേഷം നിഷ്ക്രിയാഭിര്ന ശക്യമ് ।
സ്വയമിതി ഹി ദയേ ത്വം സ്വീകൃതശ്രീനിവാസാ
ശിഥിലിതഭവഭീതിശ്ശ്രേയസേ ജായസേ നഃ ॥ ൩൪ ॥
അവതരണവിശേഷൈരാത്മലീലാപദേശൈ-
രവമതിമനുകമ്പേ മന്ദചിത്തേഷു വിന്ദന് ।
വൃഷഭശിഖരിനാഥസ്ത്വന്നിദേശേന നൂനം
ഭജതി ചരണഭാജാം ഭാവിനോ ജന്മഭേദാന് ॥ ൩൫ ॥
പരഹിതമനുകമ്പേ ഭാവയന്ത്യാം ഭവത്യാം
സ്ഥിരമനുപധി ഹാര്ദം ശ്രീനിവാസോ ദധാനഃ ।
ലലിതരുചിഷു ലക്ഷ്മീഭൂമിനീലാസു നൂനം
പ്രഥയതി ബഹുമാനം ത്വത്പ്രതിച്ഛന്ദബുദ്ധ്യാ ॥ ൩൬ ॥
വൃഷഗിരിസവിധേഷു വ്യാജതോ വാസഭാജാം
ദുരിതകലുഷിതാനാം ദൂയമാനാ ദയേ ത്വമ് ।
കരണവിലയകാലേ കാന്ദിശീകസ്മൃതീനാം
സ്മരയസി ബഹുലീലം മാധവം സാവധാനാ ॥ ൩൭ ॥
ദിശി ദിശി ഗതിവിദ്ഭിര്ദേശികൈര്നീയമാനാ
സ്ഥിരതരമനുകമ്പേ സ്ത്യാനലഗ്നാ ഗുണൈസ്ത്വമ് ।
പരിഗതവൃഷശൈലം പാരമാരോപയന്തീ
ഭവജലധിഗതാനാം പോതപാത്രീ ഭവിത്രീ ॥ ൩൮ ॥
പരിമിതഫലസങ്ഗാത്പ്രാണിനഃ കിമ്പചാനാ
നിഗമവിപണിമധ്യേ നിത്യമുക്താനുഷക്തമ് ।
പ്രസദനമനുകമ്പേ പ്രാപ്തവത്യാം ഭവത്യാം
വൃഷഗിരിഹരിനീലം വ്യഞ്ജിതം നിര്വിശന്തി ॥ ൩൯ ॥
ത്വയി ബഹുമതിഹീനഃ ശ്രീനിവാസാനുകമ്പേ
ജഗതി ഗതിമിഹാന്യാം ദേവി സമ്മന്യതേ യഃ ।
സ ഖലു വിബുധസിന്ധൌ സന്നികര്ഷേ വഹന്ത്യാം
ശമയതി മൃഗതൃഷ്ണാവീചികാഭിഃ പിപാസാമ് ॥ ൪൦ ॥
നാഭീപദ്മസ്ഫുരണസുഭഗാ നവ്യനീലോത്പലാഭാ
ക്രീഡാശൈലം കമപി കരുണേ വൃണ്വതീ വേങ്കടാഖ്യമ് ।
ശീതാ നിത്യം പ്രസദനവതീ ശ്രദ്ധധാനാവഗാഹ്യാ
ദിവ്യാ കാചിജ്ജയതി മഹതീ ദീര്ഘികാ താവകീനാ ॥ ൪൩ ॥
യസ്മിന്ദൃഷ്ടേ തദിതരസുഖൈര്ഗമ്യതേ ഗോഷ്പദത്വം
സത്യം ജ്ഞാനം ത്രിഭിരവധിഭിര്മുക്തമാനന്ദസിന്ധുമ് ।
ത്വത്സ്വീകാരാത്തമിഹ കൃതിനസ്സൂരിബൃന്ദാനുഭാവ്യം
നിത്യാപൂര്വം നിധിമിവ ദയേ നിര്വിശന്ത്യഞ്ജനാദ്രൌ ॥ ൪൪ ॥
സാരം ലബ്ധ്വാ കമപി മഹതഃ ശ്രീനിവാസാമ്ബുരാശേഃ
കാലേ കാലേ ഘനരസവതീ കാലികേവാനുകമ്പേ ।
വ്യക്തോന്മേഷാ മൃഗപതിഗിരൌ വിശ്വമാപ്യായയന്തീ
ശീലോപജ്ഞം ക്ഷരതി ഭവതീ ശീതലം സദ്ഗുണൌഘമ് ॥ ൪൫ ॥
ഭീമേ നിത്യം ഭവജലനിധൌ മജ്ജതാം മാനവാനാ-
മാലമ്ബാര്ഥം വൃഷഗിരിപതിസ്ത്വന്നിദേശാത്പ്രയുങ്ക്തേ ।
പ്രജ്ഞാസാരം പ്രകൃതിമഹതാ മൂലഭാഗേന ജുഷ്ടം
ശാഖാഭേദൈസ്സുഭഗമനഘം ശാശ്വതം ശാസ്ത്രപാണിമ് ॥ ൪൬ ॥
ദൈവാത്പ്രാപ്തേ വൃഷഗിരിതടം ദേഹിനി ത്വന്നിദാനാ-
ത്സ്വാമിന്പാഹീത്യവശവചനേ വിന്ദതി സ്വാപമന്ത്യമ് ।
ദേവഃ ശ്രീമാന് ദിശതി കരുണേ ദൃഷ്ടിമിച്ഛംസ്ത്വദീയാ-
മുദ്ഘാതേന ശ്രുതിപരിഷദാമുത്തരേണാഭിമുഖ്യമ് ॥ ൪൮ ॥
ശ്രേയസ്സൂതിം സകൃദപി ദയേ സമ്മതാം യസ്സഖീം തേ
ശീതോദാരാമലഭത ജനഃ ശ്രീനിവാസസ്യ ദൃഷ്ടിമ് ।
ദേവാദീനാമയമനൃണതാം ദേഹവത്ത്വേഽപി വിന്ദ-
ന്ബന്ധാന്മുക്തോ ബലിഭിരനഘൈഃ പൂര്യതേ തത്പ്രയുക്തൈഃ ॥ ൫൯ ॥
മൃദുഹൃദയേ ദയേ മൃദിതകാമഹിതേ മഹിതേ
ധൃതവിബുധേ ബുധേഷു വിതതാത്മധുരേ മധുരേ ।
വൃഷഗിരിസാര്വഭൌമദയിതേ മയി തേ മഹതീം
ഭവുകനിധേ നിധേഹി ഭവമൂലഹരാം ലഹരീമ് ॥ ൬൦ ॥
വേദാന്തദേശികപദേ വിനിവേശ്യ ബാലം
ദേവോ ദയാശതകമേതദവാദയന്മാമ് ।
വൈഹാരികേണ വിധിനാ സമയേ ഗൃഹീതം
വീണാവിശേഷമിവ വേങ്കടശൈലനാഥഃ ॥ ൧൦൪ ॥
അനവധിമധികൃത്യ ശ്രീനിവാസാനുകമ്പാ-
മവിതഥവിഷയത്വാദ്വിശ്വമവ്രീലയന്തീ ।
വിവിധകുശലനീവീ വേങ്കടേശപ്രസൂതാ
സ്തുതിരിയമനവദ്യാ ശോഭതേ സത്വഭാജാമ് ॥ ൧൦൫ ॥
ശതകമിദമുദാരം സമ്യഗഭ്യസ്യമാനാന്
വൃഷഗിരിമധിരുഹ്യ വ്യക്തമാലോകയന്തീ ।
അനിതരശരണാനാമാധിരാജ്യേഽഭിഷിഞ്ചേ-
ച്ഛമിതവിമതപക്ഷാ ശാര്ങ്ഗധന്വാനുകമ്പാ ॥ ൧൦൬ ॥
വിശ്വാനുഗ്രഹമാതരം വ്യതിഷജത്സ്വര്ഗാപവര്ഗാം സുധാ-
സധ്രീചീമിവ വേങ്കടേശ്വരകവിര്ഭക്ത്യാ ദയാമസ്തുത ।
പദ്മാനാമിഹ യദ്വിധേയഭഗവത്സങ്കല്പകല്പദ്രുമാ-
ജ്ജഞ്ഝാമാരുതധൂതചൂതനയതസ്സാമ്പാതികോഽയം ക്രമഃ ॥ ൧൦൭ ॥
കാമം സന്തു മിഥഃ കരമ്ബിതഗുണാവദ്യാനി പദ്യാനി നഃ
കസ്യാസ്മിന് ശതകേ സദമ്ബുകതകേ ദോഷശ്രുതിം ക്ഷാമ്യതി ।
നിഷ്പ്രത്യൂഹവൃഷാദ്രിനിര്ഝരഝരത്കാരച്ഛലേനോച്ചല-
ദ്ദീനാലമ്ബനദിവ്യദമ്പതിദയാകല്ലോലകോലാഹലഃ ॥ ൧൦൮ ॥
॥ ഇതി ശ്രീ വേദാന്തദേശിക വിരചിതം ദയാശതകം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More