भुवननयनपुण्यं पूरिताशेषकामम् ।
पुनरपि वृषशैले फुल्लनीलोत्पलाभं
पुरुषमनुभवेयं पुण्डरीकायताक्षम् ॥ १॥
अव्याजवत्सलमवेलसुशीलमाद्यम् ।
आनन्दराशिमनुरागमयावरोधं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ २॥
आपीनबाहुशिखरोज्ज्वलशङ्खचक्रम् ।
आविस्स्मिताननममन्ददयाकटाक्षं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ३॥
आरूढयौवनमहीनकुमारभावम् ।
अम्लानकान्तिमतिवाङ्मनसानुभावं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ४॥
आस्वादयत्सुगमसर्वरसस्वभावम् ।
आश्लेषगम्यसुखसंस्पृशनातिरेकं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ५॥
आश्रावयन्तमखिलान् बधिरान् प्रकृत्या ।
आभाषयन्तमभितो नतमूकवर्गं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ६॥
आजानुलम्बिभुजयन्तमहो कुबाहून् ।
अन्यांश्च कृतशिरसः प्रतिजीवयन्तं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ७॥
अज्ञानपि त्रिदशदेशिकदेश्ययन्तम् ।
अह्नाय वन्ध्यमपि मर्त्यमवन्ध्ययन्तं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ८॥
आपत्सहायमपराधसहं नतानाम् ।
आसन्नसामगसुखालससूरिवर्गं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ९॥
आमुक्तवीरकटकायतवृत्तजङ्घम् ।
आश्चर्यजानुयुगमप्रतिमोरुकाण्डं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ १०॥
आयामिदोर्विवरकेलिगृहावरोधम् ।
आबद्धरत्नमयभूषभुजाचतुष्कं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ ११॥
आविस्स्मितांशुमधुराधरबन्धुजीवम् ।
आस्याब्जसौरभसमुत्सुकदीर्घनासं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ १२॥
आलोलनीलकुटिलालकचारुवक्त्रम् ।
आविर्मयूखमणिचूडमहाकिरीटं
आराधयामि हरिमञ्जनशैलनाथम् ॥ १३॥
शोभते वेङ्कटाद्रीशविषया स्तुतिरद्भुता ॥
