Lord Krishna

જ્ઞાનેશ્વરી અધ્યાય 16

(Dnyaneshwari Adhyay 16 in Gujarati)

Sant Dnyaneshwar

Also known as Dnyaneshwari · Jnaneshwari · Jnaneshwari adhyay 16

Dnyaneshwari Adhyay 16. The Dnyaneshwari — Sant Dnyaneshwar's commentary on the Bhagavad Gita, composed at Nevasa in 1290 when he was in his teens. Its proper name is Bhavarthadipika, and it is the work that made Marathi a language of scripture: the Gita's Sanskrit opened out into ovis of extraordinary beauty, image piled on image, for listeners who knew no Sanskrit at all.

#of 501
॥ ૐ શ્રી પરમાત્મને નમઃ ॥
॥ અથ શ્રીમદ્ભગવદ્ગીતા ॥
। અથ ષોડશોશોઽધ્યાયઃ – અધ્યાય સોળાવા । ।
। દૈવાસુરસંપત્તિવિભાગયોગઃ ।
માવળવીત વિશ્વાભાસુ । નવલ ઉદયલા ચંડાંશુ ।
અદ્વયાબ્જિનીવિકાશુ । વંદૂં આતાં ॥ ૧ ॥
જો અવિદ્યારાતી રુસોનિયાં । ગિળી જ્ઞાનાજ્ઞાનચાંદણિયા ।
જો સુદિનુ કરી જ્ઞાનિયાં । સ્વબોધાચા ॥ ૨ ॥
જેણેં વિવળતિયે સવળે । લાહોનિ આત્મજ્ઞાનાચે ડોળે ।
સાંડિતી દેહાહંતેચીં અવિસાળેં । જીવપક્ષી ॥ ૩ ॥
લિંગદેહકમળાચા । પોટીં વેંચુ તયા ચિદ્ભ્રમરાચા ।
બંદિમોક્ષુ જયાચા । ઉદૈલા હોય ॥ ૪ ॥
શબ્દાચિયા આસકડીં । ભેદ નદીચ્યા દોહીં થડીં ।
આરડાતે વિરહવેડીં । બુદ્ધિબોધુ ॥ ૫ ॥
તયા ચક્રવાકાંચેં મિથુન । સામરસ્યાચેં સમાધાન ।
ભોગવી જો ચિદ્ગગન । ભુવનદિવા ॥ ૬ ॥
જેણેં પાહાલિયે પાહાંટે । ભેદાચી ચોરવેળ ફિટે ।
રિઘતી આત્માનુભવવાટે । પાંથિક યોગી ॥ ૭ ॥
જયાચેનિ વિવેકકિરણસંગેં । ઉન્મેખસૂર્યકાંતુ ફુણગે ।
દીપલે જાળિતી દાંગેં । સંસારાચીં ॥ ૮ ॥
જયાચા રશ્મિપુંજુ નિબરુ । હોતા સ્વરૂપ ઉખરીં સ્થિરુ ।
યે મહાસિદ્ધીચા પૂરુ । મૃગજળ તેં ॥ ૯ ॥
જો પ્રત્યગ્બોધાચિયા માથયા । સોઽહંતેચા મધ્યાન્હીં આલિયા ।
લપે આત્મભ્રાંતિછાયા । આપણપાં તળીં ॥ ૧૦ ॥
તે વેળીં વિશ્વસ્વપ્નાસહિતેં । કોણ અન્યથામતી નિદ્રેતેં ।
સાંભાળી નુરેચિ જેથેં । માયારાતી ॥ ૧૧ ॥
મ્હણૌનિ અદ્વયબોધપાટણીં । તેથ મહાનંદાચી દાટણી ।
મગ સુખાનુભૂતીચીં ઘેણીં દેણીં । મંદાવો લાગતી ॥ ૧૨ ॥
કિંબહુના ઐસૈસેં । મુક્તકૈવલ્ય સુદિવસેં ।
સદા લાહિજે કાં પ્રકાશેં । જયાચેનિ ॥ ૧૩ ॥
જો નિજધામવ્યોમીંચા રાવો । ઉદૈલાચિ ઉદૈજતખેંવો ।
ફેડી પૂર્વાદિ દિશાંસિ ઠાવો । ઉદોઅસ્તૂચા ॥ ૧૪ ॥
ન દિસણેં દિસણેંનસીં માવળવી । દોહીં ઝાંકિલેં તે સૈંઘ પાલવી ।
કાય બહુ બોલોં તે આઘવી । ઉખાચિ આની ॥ ૧૫ ॥
તો અહોરાત્રાંચા પૈલકડુ । કોણેં દેખાવા જ્ઞાનમાર્તંડુ ।
જો પ્રકાશ્યેંવીણ સુરવાડુ । પ્રકાશાચા ॥ ૧૬ ॥
તયા ચિત્સૂર્યા શ્રીનિવૃત્તી । આતાં નમોં મ્હણોં પુઢતપુઢતી ।
જે બાધકા યેઇજતસે સ્તુતી । બોલાચિયા ॥ ૧૭ ॥
દેવાચેં મહિમાન પાહોનિયાં । સ્તુતિ તરી યેઇજે ચાંગાવયા ।
જરી સ્તવ્યબુદ્ધીસીં લયા । જાઈજે કાં ॥ ૧૮ ॥
જો સર્વનેણિવાં જાણિજે । મૌનાચિયા મિઠીયા વાનિજે ।
કાંહીંચ ન હોનિ આણિજે । આપણપયાં જો ॥ ૧૯ ॥
તયા તુઝિયા ઉદ્દેશાસાઠીં । પશ્યંતી મધ્યમા પોટીં ।
સૂનિ પરેસીંહી પાઠીં । વૈખરી વિરે ॥ ૨૦ ॥
તયા તૂતેં મી સેવકપણેં । લેવવીં બોલકેયા સ્તોત્રાચેં લેણેં ।
હેં ઉપસાહાવેંહી મ્હણતાં ઉણેં । અદ્વયાનંદા ॥ ૨૧ ॥
પરી રંકેં અમૃતાચા સાગરુ । દેખિલિયા પડે ઉચિતાચા વિસરુ ।
મગ કરૂં ધાંવે પાહુણેરુ । શાકાંચા તયા ॥ ૨૨ ॥
તેથ શાકુહી કીર બહુત મ્હણાવા । તયાચા હર્ષવેગુચિ તો ઘ્યાવા ।
ઉજળોનિ દિવ્યતેજા હાતિવા । તે ભક્તીચિ પાહાવી ॥ ૨૩ ॥
બાળા ઉચિત જાણણેં હોયે । તરી બાળપણચિ કેં આહે ? ।
પરી સાચચિ યેરી માયે । મ્હણૌનિ તોષે ॥ ૨૪ ॥
હાં ગા ગાંવરસેં ભરલેં । પાણી પાઠીં પાય દેત આલેં ।
તેં ગંગા કાય મ્હણિતલેં । પરતેં સર ? ॥ ૨૫ ॥
જી ભૃગૂચા કૈસા અપકારુ । કીં તો માનૂનિ પ્રિયોપચારુ ।
તોષેચિના શારઙ્ગધરુ । ગુરુત્વાસીં ? ॥ ૨૬ ॥
કીં આંધારેં ખતેલેં અંબર । ઝાલેયા દિવસનાથાસમોર ।
તેણેં તયાતેં પર઼્હા સર । મ્હણિતલેં કાઈ ? ॥ ૨૭ ॥
તેવીં ભેદબુદ્ધીચિયે તુળે । ઘાલૂનિ સૂર્યશ્લેષાચેં કાંટાળે ।
તુકિલાસિ તેં યેકી વેળે । ઉપસાહિજો જી ॥ ૨૮ ॥
જિહીં ધ્યાનાચા ડોળાં પાહિલાસી । વેદાદિ વાચાં વાનિલાસી ।
જેં ઉપસાહિલેં તયાસી । તેં આમ્હાંહી કરીં ॥ ૨૯ ॥
પરી મી આજિ તુઝ્યા ગુણીં । લાંચાવલોં અપરાધુ ન ગણીં ।
ભલતેં કરીં પરી અર્ધધણીં । નુઠી કદા ॥ ૩૦ ॥
મિયાં ગીતા યેણેં નાંવેં । તુઝેં પસાયામૃત સુહાવેં ।
વાનૂં લાધલોં તેં દુણેન થાવેં । દૈવલોં દૈવેં ॥ ૩૧ ॥
માઝિયા સત્યવાદાચેં તપ । વાચા કેલેં બહુત કલ્પ ।
તયા ફળાચેં હેં મહાદ્વીપ । પાતલી પ્રભુ ॥ ૩૨ ॥
પુણ્યેં પોશિલીં અસાધરણેં । તિયેં તુઝેં ગુણ વાનણેં ।
દેઊનિ મજ ઉત્તીર્ણેં । જાલીં આજી ॥ ૩૩ ॥
જી જીવિત્વાચ્યા આડવીં । આતુડલોં હોતોં મરણગાંવીં ।
તે અવદસાચી આઘવી । ફેડિલી આજી ॥ ૩૪ ॥
જે ગીતા યેણેં નાંવેં નાવાણિગી । જે અવિદ્યા જિણોનિ દાટુગી ।
તે કીર્તી તુઝી આમ્હાંજોગી । વાનાવયા જાલી ॥ ૩૫ ॥
પૈં નિર્ધના ઘરીં વાનિવસેં । મહાલક્ષ્મી યેઊનિ બૈસે ।
તયાતેં નિર્ધન ઐસેં । મ્હણોં યે કાઈ ? ॥ ૩૬ ॥
કાં અંધકારાચિયા ઠાયા । દૈવેં સુર્યુ આલિયા ।
તો અંધારુચિ જગા યયા । પ્રકાશુ નોહે ? ॥ ૩૭ ॥
જયા દેવાચી પાહતાં થોરી । વિશ્વ પરમાણુહી દશા ન ધરી ।
તો ભાવાચિયે સરોભરી । નવ્હેચિ કાઈ ? ॥ ૩૮ ॥
તૈસા મી ગીતા વાખાણી । હે ખપુષ્પાચી તુરંબણી ।
પરી સમર્થેં તુવાં શિરયાણી । ફેડિલી તે ॥ ૩૯ ॥
મ્હણૌનિ તુઝેનિ પ્રસાદેં । મી ગીતાપદ્યેં અગાધેં ।
નિરૂપીન જી વિશદેં । જ્ઞાનદેવો મ્હણે ॥ ૪૦ ॥
તરી અધ્યાયીં પંધરાવા । શ્રીકૃષ્ણેં તયા પાંડવા ।
શાસ્ત્રસિદ્ધાંતુ આઘવા । ઉગાણિલા ॥ ૪૧ ॥
જે વૃક્ષરૂપક પરીભાષા । કેલેં ઉપાધિ રૂપ અશેષા ।
સદ્વૈદ્યેં જૈસેં દોષા । અંગલીના ॥ ૪૨ ॥
આણિ કૂટસ્થુ જો અક્ષરુ । દાવિલા પુરુષપ્રકારુ ।
તેણેં ઉપહિતાહી આકારુ । ચૈતન્યા કેલા ॥ ૪૩ ॥
પાઠીં ઉત્તમ પુરુષ । શબ્દાચેં કરૂનિ મિષ ।
દાવિલેં ચોખ । આત્મતત્ત્વ ॥ ૪૪ ॥
આત્મવિષયીં આંતુવટ । સાધન જેં આંગદટ ।
જ્ઞાન હેંહી સ્પષ્ટ । ચાવળલા ॥ ૪૫ ॥
મ્હણૌનિ ઇયે અધ્યાયીં । નિરૂપ્ય નુરેચિ કાંહીં ।
આતાં ગુરુશિષ્યાં દોહીં । સ્નેહો લાહણા ॥ ૪૬ ॥
એવં ઇયેવિષયીં કીર । જાણતે બુઝાવલે અપાર ।
પરી મુમુક્ષુ ઇતર । સાકાંક્ષ જાલે ॥ ૪૭ ॥
ત્યા મજ પુરુષોત્તમા । જ્ઞાનેં ભેટે જો સુવર્મા ।
તો સર્વજ્ઞુ તોચિ સીમા । ભક્તીચીહી ॥ ૪૮ ॥
ઐસેં હેં ત્રૈલોક્યનાયકેં । બોલિલેં અધ્યાયાંત શ્લોકેં ।
તેથેં જ્ઞાનચિ બહુતેકેં । વાનિલેં તોષેં ॥ ૪૯ ॥
ભરૂનિ પ્રપંચાચા ઘોંટુ । કીજે દેખતાંચિ દેખતયા દ્રષ્ટુ ।
આનંદસામ્રાજ્યીં પાટુ । બાંધિજે જીવા ॥ ૫૦ ॥
યેવઢેયા લાઠેપણાચા ઉપાવો । આનુ નાહીંચિ મ્હણે દેવો ।
હા સમ્યક્જ્ઞાનાચા રાવો । ઉપાયાંમાજીં ॥ ૫૧ ॥
ઐસે આત્મજિજ્ઞાસુ જે હોતે । તિહીં તોષલેનિ ચિત્તેં ।
આદરેં તયા જ્ઞાનાતેં । વોંવાળિલેં જીવેં ॥ ૫૨ ॥
આતાં આવડી જેથ પડે । તયાચિ અવસરીં પુઢેં પુઢેં ।
રિગોં લાગેં હેં ઘડે । પ્રેમ ઐસેં ॥ ૫૩ ॥
મ્હણૌનિ જિજ્ઞાસૂંચ્યા પૈકીં । જ્ઞાની પ્રતીતી હોય ના જંવ નિકી ।
તંવ યોગ ક્ષેમુ જ્ઞાનવિખીં । સ્ફુરેલચિ કીં ॥ ૫૪ ॥
મ્હણૌનિ તેંચિ સમ્યક્ જ્ઞાન । કૈસેનિ હોય સ્વાધીન ।
જાલિયા વૃદ્ધિયત્ન । ઘડેલ કેવીં ॥ ૫૫ ॥
કાં ઉપજોંચિ જેં ન લાહે । જેં ઉપજલેંહી અવ્હાંટા સૂયે ।
તેં જ્ઞાનીં વિરુદ્ધ કાય આહે । હેં જાણાવેં કીં ॥ ૫૬ ॥
મગ જાણતયાં જેં વિરૂ । તયાચીં વાટ વાહતી કરૂં ।
જ્ઞાના હિત તેંચિ વિચારૂં । સર્વભાવેં ॥ ૫૭ ॥
ઐસા જ્ઞાનજિજ્ઞાસુ તુમ્હીં સમસ્તીં । ભાવો જો ધરિલા અસે ચિત્તીં ।
તો પુરવાવયા લક્ષ્મીપતી । બોલિજેલ ॥ ૫૮ ॥
જ્ઞાનાસિ સુજન્મ જોડે । આપલી વિશ્રાંતિહી વરી વાઢે ।
તે સંપત્તીચે પવાડે । સાંગિજેલ દૈવી ॥ ૫૯ ॥
આણિ જ્ઞાનાચેનિ કામાકારેં । જે રાગદ્વેષાંસિ દે થારે ।
તિયે આસુરિયેહિ ઘોરે । કરીલ રૂપ ॥ ૬૦ ॥
સહજ ઇષ્ટાનિષ્ટકરણી । દોઘીચિ ઇયા કવતુકિણી ।
હે નવમાધ્યાયીં ઉભારણી । કેલી હોતી ॥ ૬૧ ॥
તેથ સાઉમા ઘેયાવયા ઉવાવો । તંવ વોડવલા આન પ્રસ્તાવો ।
તરી તયાં પ્રસંગેં આતાં દેવો । નિરૂપીત અસે ॥ ૬૨ ॥
તયા નિરૂપણાચેનિ નાંવેં । અધ્યાય પદ સોળાવેં ।
લાવણી પાહતાં જાણાવેં । માગિલાવરી ॥ ૬૩ ॥
પરી હેં અસો આતાં પ્રસ્તુતીં । જ્ઞાનાચ્યા હિતાહિતીં ।
સમર્થા સંપત્તી । ઇયાચિ દોન્હી ॥ ૬૪ ॥
જે મુમુક્ષુમાર્ગીંચી બોળાવી । જે મોહરાત્રીચી ધર્મદિવી ।
તે આધીં તંવ દૈવી । સંપત્તી ઐકા ॥ ૬૫ ॥
જેથ એક એકાતેં પોખી । ઐસે બહુત પદાર્થ યેકીં ।
સંપાદિજતી તે લોકીં । સંપત્તિ મ્હણિજે ॥ ૬૬ ॥
તે દૈવી સુખસંભવી । તેથ દૈવગુણેં યેકોપજીવીં ।
જાલી મ્હણૌનિ દૈવી । સંપત્તિ હે ॥ ૬૭ ॥
શ્રી ભગવાનુવાચ ।
અભયં સત્ત્વસંશુદ્ધિર્જ્ઞાનયોગવ્યવસ્થિતઃ ।
દાનં દમશ્ચ યજ્ઞશ્ચ સ્વાધ્યાયસ્તપ આર્જવં ॥ ૧ ॥
આતાં તયાચિ દૈવગુણાં- । માજીં ધુરેચા બૈસણા ।
બૈસે તયા આકર્ણા । અભય ઐસેં ॥ ૬૮ ॥
તરી ન ઘાલૂનિ મહાપુરીં । ન ઘેપે બુડણયાચી શિયારી ।
કાં રોગુ ન ગણિજે ઘરીં । પથ્યાચિયા ॥ ૬૯ ॥
તૈસા કર્માકર્માચિયા મોહરા । ઉઠૂં નેદૂનિ અહંકારા ।
સંસારાચા દરારા । સાંડણેં યેણેં ॥ ૭૦ ॥
અથવા ઐક્યભાવાચેનિ પૈસેં । દુજે માનૂનિ આત્મા ઐસેં ।
ભયવાર્તા દેશેં । દવડણેં જેં ॥ ૭૧ ॥
પાણી બુડ{ઊં} યે મિઠાતેં । તંવ મીઠચિ પાણી આતેં ।
તેવીં આપણ જાલેનિ અદ્વૈતેં । નાશે ભય ॥ ૭૨ ॥
અગા અભય યેણેં નાંવેં । બોલિજે તેં હેં જાણાવેં ।
સમ્યક્જ્ઞાનાચેં આઘવેં । ધાંવણેં હેં ॥ ૭૩ ॥
આતાં સત્ત્વશુદ્ધી જે મ્હણિજે । તે ઐશા ચિન્હીં જાણિજે ।
તરી જળે ના વિઝે । રાખોંડી જૈસી ॥ ૭૪ ॥
કાં પાડિવા વાઢી ન મગે । અંવસે તુટી સાંડૂનિ માગે ।
માજીં અતિસૂક્ષ્મ અંગેં । ચંદ્રુ જૈસા રાહે ॥ ૭૫ ॥
નાતરી વાર્ષિયા નાહીં માંડિલી । ગ્રીષ્મેં નાહીં સાંડિલી ।
માજીં નિજરૂપેં નિવડલી । ગંગા જૈસી ॥ ૭૬ ॥
તૈસી સંકલ્પવિકલ્પાચી વોઢી । સાંડૂનિ રજતમાચી કાવડી ।
ભોગિતાં નિજધર્માચી આવડી । બુદ્ધિ ઉરે ॥ ૭૭ ॥
ઇંદ્રિયવર્ગીં દાખવિલિયા । વિરુદ્ધા અથવા ભલીયા ।
વિસ્મયો કાંહીં કેલિયા । નુઠી ચિત્તીં ॥ ૭૮ ॥
ગાંવા ગેલિયા વલ્લભુ । પતિવ્રતેચા વિરહક્ષોભુ ।
ભલતેસણી હાનિલાભુ । ન મનીં જેવીં ॥ ૭૯ ॥
તેવીં સત્સ્વરૂપ રુચલેપણેં । બુદ્ધી જેં ઐસેં અનન્ય હોણેં ।
તે સત્ત્વશુદ્ધી મ્હણે । કેશિહંતા ॥ ૮૦ ॥
આતાં આત્મલાભાવિખીં । જ્ઞાનયોગામાજીં એકીં ।
જે આપુલિયા ઠાકી । હાંવેં ભરે ॥ ૮૧ ॥
તેથ સગળિયે ચિત્તવૃત્તી । ત્યાગુ કરણેં યા રીતી ।
નિષ્કામેં પૂર્ણાહુતી । હુતાશીં જૈસી ॥ ૮૨ ॥
કાં સુકુળીનેં આપુલી । આત્મજા સત્કુળીંચિ દિધલી ।
હેં અસો લક્ષ્મી સ્થિરાવલી । મુકુંદીં જૈસી ॥ ૮૩ ॥
તૈસે નિર્વિકલ્પપણેં । જેં યોગજ્ઞાનીંચ યા વૃત્તિક હોણેં ।
તો તિજા ગુણ મ્હણે । શ્રીકૃષ્ણનાથુ ॥ ૮૪ ॥
આતાં દેહવાચાચિત્તેં । યથાસંપન્નેં વિત્તેં ।
વૈરી જાલિયાહી આર્તાતેં । ન વંચણે જેં કાં ॥ ૮૫ ॥
પત્ર પુષ્પ છાયા । ફળેં મૂળ ધનંજયા ।
વાટેચા ન ચુકે આલિયા । વૃક્ષુ જૈસા ॥ ૮૬ ॥
તૈસેં મનૌનિ ધનધાન્યવરી । વિદ્યમાનેં આલ્યા અવસરીં ।
શ્રાંતાચિયે મનોહારીં । ઉપયોગા જાણેં ॥ ૮૭ ॥
તયાં નાંવ જાણ દાન । જેં મોક્ષનિધાનાચેં અંજન ।
હેં અસો આઇક ચિન્હ । દમાચેં તેં ॥ ૮૮ ॥
તરી વિષયેંદ્રિયાં મિળણી । કરૂનિ ઘાપે વિતુટણી ।
જૈસેં તોડિજે ખડ્ગપાણી । પારકેયા ॥ ૮૯ ॥
તૈસા વિષયજાતાંચા વારા । વાજોં નેદિજે ઇંદ્રિયદ્વારાં ।
ઇયે બાંધોનિ પ્રત્યાહારા । હાતીં વોપી ॥ ૯૦ ॥
આંતુલા ચિત્તાચેં અંગવરીં । પ્રવૃત્તિ પળે પર બાહેરી ।
આગી સુયિજે દાહીંહિ દ્વારીં । વૈરાગ્યાચી ॥ ૯૧ ॥
શ્વાસોશ્વાસાહુની બહુવસેં । વ્રતેં આચરે ખરપુસેં ।
વોસંતિતા રાત્રિદિવસેં । નારાણુક જયા ॥ ૯૨ ॥
પૈં દમુ ઐસા મ્હણિપે । તો હા જાણ સ્વરૂપેં ।
યાગાર્થુહી સંક્ષેપેં । સાંગોં ઐક ॥ ૯૩ ॥
તરી બ્રાહ્મણ કરૂનિ ધુરે । સ્ત્રિયાદિક પૈલ મેરે ।
માઝારીં અધિકારેં । આપુલાલેનિ ॥ ૯૪ ॥
જયા જે સર્વોત્તમ । ભજનીય દેવતાધર્મ ।
તે તેણેં યથાગમ । વિધી યજિજે ॥ ૯૫ ॥
જૈસા દ્વિજ ષટ્કર્મેં કરી । શૂદ્ર તયાતેં નમસ્કારી ।
કીં દોહીંસહી સરોભરી । નિપજે યાગુ ॥ ૯૬ ॥
તૈસેં અધિકારપર્યાલોચેં । હેં યજ્ઞ કરણેં સર્વાંચેં ।
પરી વિષય વિષ ફળાશેચેં । ન ઘાપે માજીં ॥ ૯૭ ॥
આણિ મી કર્તા ઐસા ભાવો । નેદિજે દેહાચેનિ દ્વારેં જાવોં ।
ના વેદાજ્ઞેસિ તરી ઠાવો । હોઇજે સ્વયેં ॥ ૯૮ ॥
અર્જુના એવં યજ્ઞુ । સર્વત્ર જાણ સાજ્ઞુ ।
કૈવલ્યમાર્ગીંચા અભિજ્ઞુ । સાંગાતી હા ॥ ૯૯ ॥
આતાં ચેંડુવેં ભૂમી હાણિજે । નવ્હે તો હાતા આણિજે ।
કીં શેતીં બીં વિખુરિજે । પરી પિકીં લક્ષ ॥ ૧૦૦ ॥
નાતરી ઠેવિલેં દેખાવયા । આદર કીજે દિવિયા ।
કાં શાખા ફળેં યાવયા । સિંપિજે મૂળ ॥ ૧૦૧ ॥
હેં બહુ અસો આરિસા । આપણપેં દેખાવયા જૈસા ।
પુઢતપુઢતી બહુવસા । ઉટિજે પ્રીતી ॥ ૧૦૨ ॥
તૈસા વેદપ્રતિપાદ્યુ જો ઈશ્વરુ । તો હોઆવયાલાગીં ગોચરુ ।
શ્રુતીચા નિરંતરુ । અભ્યાસુ કરણેં ॥ ૧૦૩ ॥
તેંચિ દ્વિજાંસીચ બ્રહ્મસૂત્ર । યેરા સ્તોત્ર કાં નામમંત્ર ।
આવર્તવણેં પવિત્ર । પાવાવયા તત્ત્વ ॥ ૧૦૪ ॥
પાર્થા ગા સ્વાધ્યાવો । બોલિજે તો હા મ્હણે દેવો ।
આતાં તપ શબ્દાભિપ્રાવો । આઈક સાંગોં ॥ ૧૦૫ ॥
તરી દાનેં સર્વસ્વ દેણેં । વેંચણેં તેં વ્યર્થ કરણેં ।
જૈસે ફળોનિ સ્વયેં સુકણેં । ઇંદ્રાવણી જેવીં ॥ ૧૦૬ ॥
નાના ધૂપાચા અગ્નિપ્રવેશુ । કનકીં તુકાચા નાશુ ।
પિતૃપક્ષુ પોષિતા ર઼્હાસુ । ચંદ્રાચા જૈસા ॥ ૧૦૭ ॥
તૈસા સ્વરૂપાચિયા પ્રસરા -। લાગીં પ્રાણેંદ્રિયશરીરાં ।
આટણી કરણેં જેં વીરા । તેંચિ તપ ॥ ૧૦૮ ॥
અથવા અનારિસેં । તપાચેં રૂપ જરી અસે ।
તરી જાણ જેવીં દુધીં હંસેં । સૂદલી ચાંચૂ ॥ ૧૦૯ ॥
તૈસેં દેહજીવાચિયે મિળણીં । જો ઉદયજત સૂયે પાણી ।
તો વિવેક અંતઃકરણીં । જાગવીજે ॥ ૧૧૦ ॥
પાહતાં આત્મયાકડે । બુદ્ધીચા પૈસુ સાંકડેં ।
સનિદ્ર સ્વપ્ન બુડે । જાગણીં જૈસેં ॥ ૧૧૧ ॥
તૈસા આત્મપર્યાલોચુ । પ્રવર્તે જો સાચુ ।
તપાચા હા નિર્વેચુ । ધનુર્ધરા ॥ ૧૧૨ ॥
આતાં બાળાચ્યા હિતીં સ્તન્ય । જૈસેં નાનાભૂતીં ચૈતન્ય ।
તૈસેં પ્રાણિમાત્રીં સૌજન્ય । આર્જવ તેં ॥ ૧૧૩ ॥
અહિંસા સત્યમક્રોધ્સ્ત્યાગઃ શાન્તિરપૈશુનમ્ ।
દયા ભૂતેષ્વલોલુપ્ત્વં માર્દવં હ્રીરચાપલમ્ ॥ ૨ ॥
આણિ જગાચિયા સુખોદ્દેશેં । શરીરવાચામાનસેં ।
રાહાટણેં તેં અહિંસે । રૂપ જાણ ॥ ૧૧૪ ॥
આતાં તીખ હોઊનિ મવાળ । જૈસેં જાતીચેં મુકુળ ।
કાં તેજ પરી શીતળ । શશાંકાચેં ॥ ૧૧૫ ॥
શકે દાવિતાંચિ રોગ ફેડૂં । આણિ જિભે તરી નવ્હે કડુ ।
તે વોખદુ નાહીં મા ઘડૂ । ઉપમા કૈંચી ॥ ૧૧૬ ॥
તરી મઊપણેં બુબુળે । ઝગડતાંહી પરી નાડળે ।
એર઼્હવીં ફોડી કોંરાળેં । પાણી જૈસેં ॥ ૧૧૭ ॥
તૈસેં તોડાવયા સંદેહ । તીખ જૈસેં કાં લોહ ।
શ્રાવ્યત્વેં તરી માધુર્ય । પાયીં ઘાલીં ॥ ૧૧૮ ॥
ઐકોં ઠાતાં કૌતુકેં । કાનાતેં નિઘતી મુખેં ।
જેં સાચારિવેચેનિ બિકેં । બ્રહ્મહી ભેદી ॥ ૧૧૯ ॥
કિંબહુના પ્રિયપણે । કોણાતેંહી ઝક{ઊં} નેણે ।
યથાર્થ તરી ખુપણેં । નાહીં કવણા ॥ ૧૨૦ ॥
એર઼્હવીં ગોરી કીર કાના ગોડ । પરી સાચાચા પાખાળીં કીડ ।
આગીચેં કરણેં ઉઘડ । પરી જળોં તેં સાચ ॥ ૧૨૧ ॥
કાનીં લાગતાં મહૂર । અર્થેં વિભાંડી જિવ્હાર ।
તેં વાચા નવ્હે સુંદર । લાંવચિ પાં ॥ ૧૨૨ ॥
પરી અહિતીં કોપોનિ સોપ । લાલનીં મઊ જૈસેં પુષ્પ ।
તિયે માતેચેં સ્વરૂપ । જૈસેં કાં હોય ॥ ૧૨૩ ॥
તૈસેં શ્રવણસુખ ચતુર । પરીણમોનિ સાચાર ।
બોલણેં જેં અવિકાર । તેં સત્ય યેથેં ॥ ૧૨૪ ॥
આતાં ઘાલિતાંહી પાણી । પાષાણીં ન નિઘે આણી ।
કાં મથિલિયા લોણી । કાંજી નેદી ॥ ૧૨૫ ॥
ત્વચા પાયેં શિરીં । હાલેયાહી ફડે ન કરી ।
વસંતીંહી અંબરીં । ન હોતી ફુલેં ॥ ૧૨૬ ॥
નાના રંભેચેનિહી રૂપેં । શુકીં નુઠિજેચિ કંદર્પેં ।
કાં ભસ્મીં વન્હિ ન ઉદ્દીપે । ઘૃતેંહી જેવીં ॥ ૧૨૭ ॥
તેવીંચિ કુમારુ ક્રોધેં ભરે । તૈસિયા મંત્રાચીં બીજાક્ષરેં ।
તિયેં નિમિત્તેંહી અપારેં । મીનલિયા ॥ ૧૨૮ ॥
પરી ધાતયાહી પાયાં પડતાં । નુઠી ગતાયુ પંડુસુતા ।
તૈસી નુપજે ઉપજવિતાં । ક્રોધોર્મી ગા ॥ ૧૨૯ ॥
અક્રોધત્વ ઐસેં । નાંવ તેં યે દશે ।
જાણ ઐસેં શ્રીનિવાસેં । મ્હણિતલેં તયા ॥ ૧૩૦ ॥
આતાં મૃત્તિકાત્યાગેં ઘટુ । તંતુત્યાગેં પટુ ।
ત્યજિજે જેવીં વટુ । બીજત્યાગેં ॥ ૧૩૧ ॥
કાં ત્યજુનિ ભિંતિમાત્ર । ત્યજિજે આઘવેંચિ ચિત્ર ।
કાં નિદ્રાત્યાગેં વિચિત્ર । સ્વપ્નજાળ ॥ ૧૩૨ ॥
નાના જળત્યાગેં તરંગ । વર્ષાત્યાગેં મેઘ ।
ત્યજિજતી જૈસે ભોગ । ધનત્યાગેં ॥ ૧૩૩ ॥
તેવીં બુદ્ધિમંતીં દેહીં । અહંતા સાંડૂનિ પાહીં ।
સાંડિજે અશેષહી । સંસારજાત ॥ ૧૩૪ ॥
તયા નાંવ ત્યાગુ । મ્હણે તો યજ્ઞાંગુ ।
હે માનૂનિ સુભગુ । પાર્થુ પુસે ॥ ૧૩૫ ॥
આતાં શાંતીચેં લિંગ । તેં વ્યક્ત મજ સાંગ ।
દેવો મ્હણતી ચાંગ । અવધાન દેઈં ॥ ૧૩૬ ॥
તરી ગિળોનિ જ્ઞેયાતેં । જ્ઞાતા જ્ઞાનહી માઘૌતેં ।
હારપેં નિરુતેં । તે શાંતિ પૈં ગા ॥ ૧૩૭ ॥
જૈસા પ્રળયાંબૂચા ઉભડુ । બુડવૂનિ વિશ્વાચા પવાડુ ।
હોય આપણપેં નિબિડુ । આપણચિ ॥ ૧૩૮ ॥
મગ ઉગમ ઓઘ સિંધુ । હા નુરેચિ વ્યવહારભેદુ ।
પરી જલૈક્યાચા બોધુ । તોહી કવણા ? ॥ ૧૩૯ ॥
તૈસી જ્ઞેયા દેતાં મિઠી । જ્ઞાતૃત્વહી પડે પોટીં ।
મગ ઉરે તેંચિ કિરીટી । શાંતીચેં રૂપ ॥ ૧૪૦ ॥
આતાં કદર્થવીત વ્યાધી । બળીકરણાચિયા આધીં ।
આપપરુ ન શોધી । સદ્વૈદ્યુ જૈસા ॥ ૧૪૧ ॥
કા ચિખલીં રુતલી ગાયે । ધડભાકડ ન પાહે ।
જો તિયેચિયા ગ્લાની હોયે । કાલાભુલા ॥ ૧૪૨ ॥
નાના બુડતયાતેં સકરુણુ । ન પુસે અંત્યજુ કાં બ્રાહ્મણુ ।
કાઢૂનિ રાખે પ્રાણુ । હેંચિ જાણે ॥ ૧૪૩ ॥
કીં માય વનીં પાપિયેં । ઉઘડી કેલી વિપાયેં ।
તે નેસવિલ્યાવીણ ન પાહે । શિષ્ટુ જૈસા ॥ ૧૪૪ ॥
તૈસે અજ્ઞાનપ્રમાદાદિકીં । કાં પ્રાક્તનહીન સદોખીં ।
નિંદત્વાચ્યા સર્વવિખીં । ખિળિલે જે ॥ ૧૪૫ ॥
તયાં આંગીક આપુલેં । દેઊનિયાં ભલેં ।
વિસરવિજતી સલેં । સલતીં તિયેં ॥ ૧૪૬ ॥
અગા પુઢિલાચા દોખુ । કરૂનિ આપુલિયે દિઠી ચોખુ ।
મગ ઘાપે અવલોકુ । તયાવરી ॥ ૧૪૭ ॥
જૈસા પુજૂનિ દેવો પાહિજે । પેરૂનિ શેતા જાઇજે ।
તોષૌનિ પ્રસાદુ ઘેઇજે । અતિથીચા ॥ ૧૪૮ ॥
તૈસેં આપુલેનિ ગુણેં । પુઢિલાચેં ઉણેં ।
ફેડુનિયાં પાહણેં । તયાકડે ॥ ૧૪૯ ॥
વાંચૂનિ ન વિંધિજેં વર્મીં । નાતુડવિજે અકર્મીં ।
ન બોલવિજે નામીં । સદોષીં તિહીં ॥ ૧૫૦ ॥
વરી કોણે એકેં ઉપાયેં । પડિલેં તેં ઉભેં હોયે ।
તેંચ કીજે પરી ઘાયે । નેદાવે વર્મીં ॥ ૧૫૧ ॥
પૈં ઉત્તમાચિયાસાઠીં । નીચ માનિજે કિરીટી ।
હેં વાંચોનિ દિઠી । દોષુ ન ઘેપે ॥ ૧૫૨ ॥
અગા અપૈશૂન્યાચેં લક્ષણ । અર્જુના હેં ફુડેં જાણ ।
મોક્ષમાર્ગીંચેં સુખાસન । મુખ્ય હેં ગા ॥ ૧૫૩ ॥
આતાં દયા તે ઐસી । પૂર્ણચંદ્રિકા જૈસી ।
નિવવિતાં ન કડસી । સાનેં થોર ॥ ૧૫૪ ॥
તૈસેં દુઃખિતાચેં શિણણેં । હિરતાં સકણવપણેં ।
ઉત્તમાધમ નેણેં । વિવંચૂં ગા ॥ ૧૫૫ ॥
પૈં જગીં જીવનાસારિખેં । વસ્તુ અંગવરી ઉપખેં ।
પરી જાતેં જીવિત રાખે । તૃણાચેંહિ ॥ ૧૫૬ ॥
તૈસેં પુઢિલાચેનિ તાપેં । કળવળલિયે કૃપેં ।
સર્વસ્વેંસીં દિધલેંહિ આપણપેં । થોડેંચિ ગમે ॥ ૧૫૭ ॥
નિમ્ન ભરલિયાવિણેં । પાણી ઢળોંચિ નેણે ।
તેવીં શ્રાંતા તોષૌનિ જાણેં । સામોરેં પાં ॥ ૧૫૮ ॥
પૈં પાયીં કાંટા નેહટે । તંવ વ્યથા જીવીં ઉમટે ।
તૈસા પોળે સંકટેં । પુઢિલાંચેનિ ॥ ૧૫૯ ॥
કાં પાવો શીતળતા લાહે । કીં તે ડોળ્યાચિલાગીં હોયે ।
તૈસા પરસુખેં જાયે । સુખાવતુ ॥ ૧૬૦ ॥
કિંબહુના તૃષિતાલાગીં । પાણી આરાયિલેં અસે જગીં ।
તૈસેં દુઃખિતાંચે સેલભાગીં । જિણેં જયાચેં ॥ ૧૬૧ ॥
તો પુરુષુ વીરરાયા । મૂર્તિમંત જાણ દયા ।
મી ઉદયજતાંચિ તયા । ઋણિયા લાભેં ॥ ૧૬૨ ॥
આતાં સૂર્યાસિ જીવેં । અનુસરલિયા રાજીવેં ।
પરી તેં તો ન શિવે । સૌરભ્ય જૈસેં ॥ ૧૬૩ ॥
કાં વસંતાચિયા વાહાણીં । આલિયા વનશ્રીચ્યા અક્ષૌહિણી ।
તે ન કરીતુચિ ઘેણી । નિગાલા તો ॥ ૧૬૪ ॥
હેં અસો મહાસિદ્ધીસી । લક્ષ્મીહી આલિયા પાશીં ।
પરી મહાવિષ્ણુ જૈસી । ન ગણીચ તે ॥ ૧૬૫ ॥
તૈસે ઐહિકીંચે કાં સ્વર્ગીંચે । ભોગ પાઈક જાલિયા ઇચ્છેચે ।
પરી ભોગાવે હેં ન રુચે । મનામાજીં ॥ ૧૬૬ ॥
બહુવેં કાય કૌતુકીં । જીવ નોહે વિષયાભિલાખી ।
અલોલુપ્ત્વદશા ઠાઉકી । જાણ તે હે ॥ ૧૬૭ ॥
આતાં માશિયાં જૈસેં મોહળ । જળચરાં જેવીં જળ ।
કાં પક્ષિયાં અંતરાળ । મોકળેં હેં ॥ ૧૬૮ ॥
નાતરી બાળકોદ્દેશેં । માતેચેં સ્નેહ જૈસેં ।
કાં વસંતીચ્યા સ્પર્શેં । મઊ મલયાનિળુ ॥ ૧૬૯ ॥
ડોળ્યાં પ્રિયાચી ભેટી । કાં પિલિયાં કૂર્મીચી દિઠી ।
તૈસીં ભૂતમાત્રીં રાહટી । મવાળ તે ॥ ૧૭૦ ॥
સ્પર્શેં અતિમૃદુ । મુખીં ઘેતાં સુસ્વાદુ ।
ઘ્રાણાસિ સુગંધુ । ઉજાળુ આંગેં ॥ ૧૭૧ ॥
તો આવડે તેવઢા ઘેતાં । વિરુદ્ધ જરી ન હોતાં ।
તરી ઉપમે યેતા । કાપૂર કીં ॥ ૧૭૨ ॥
પરી મહાભૂતેં પોટીં વાહે । તેવીંચિ પરમાણૂમાજીં સામાયે ।
યા વિશ્વાનુસાર હોયે । ગગન જૈસેં ॥ ૧૭૩ ॥
કાય સાંગોં ઐસેં જિણેં । જેં જગાચેનિ જીવેં પ્રાણેં ।
તયા નાંવ મ્હણેં । માર્દવ મી ॥ ૧૭૪ ॥
આતાં પરાજયેં રાજા । જૈસા કદર્થિજે લાજા ।
કાં માનિયા નિસ્તેજા । નિકૃષ્ટાસ્તવ ॥ ૧૭૫ ॥
નાના ચાંડાળ મંદિરાશીં । અવચટેં આલિયા સંન્યાશી ।
મગ લાજ હોય જૈસી । ઉત્તમા તયા ॥ ૧૭૬ ॥
ક્ષત્રિયા રણીં પળોનિ જાણેં । તેં કોણ સાહે લાજિરવાણેં ।
કાં વૈધવ્યેં પાચારણેં । મહાસતિયેતેં ॥ ૧૭૭ ॥
રૂપસા ઉદયલેં કુષ્ટ । સંભાવિતાં કુટીચેં બોટ ।
તયા લાજા પ્રાણસંકટ । હોય જૈસેં ॥ ૧૭૮ ॥
તૈસેં ઔટહાતપણેં । જેં શવ હોઊનિ જિણેં ।
ઉપજોં ઉપજોં મરણેં । નાવાનાવા ॥ ૧૭૯ ॥
તિયેં ગર્ભમેદમુસેં । રક્તમૂત્રરસેં ।
વોંતીવ હોઊનિ અસે । તેં લાજિરવાણેં ॥ ૧૮૦ ॥
હેં બહુ અસો દેહપણેં । નામરૂપાસિ યેણેં ।
નાહીં ગા લાજિરવાણેં । તયાહૂની ॥ ૧૮૧ ॥
ઐસૈસિયા અવકળા । ઘેપે શરીરાચા કંટાળા ।
તે લાજ પૈં નિર્મળા । નિસુગા ગોડ ॥ ૧૮૨ ॥
આતાં સૂત્રતંતુ તુટલિયા । ચેષ્ટાચિ ઠાકે સાયખડિયા ।
તૈસેં પ્રાણજયેં કર્મેંદ્રિયાં । ખુંટે ગતી ॥ ૧૮૩ ॥
કીં માવળલિયા દિનકરુ । સરે કિરણાંચા પ્રસરુ ।
તૈસા મનોજયેં પ્રકારુ । જ્ઞાનેંદ્રિયાંચા ॥ ૧૮૪ ॥
એવં મનપવનનિયમેં । હોતી દાહી ઇંદ્રિયેં અક્ષમેં ।
તેં અચાપલ્ય વર્મેં । યેણેં હોય ॥ ૧૮૫ ॥
તેજઃ ક્ષમા ધૃતિઃ શૌચમદ્રોહો નાતિમાનિતા ।
ભવન્તિ સંપદં દૈવીમભિજાતસ્ય ભારત ॥ ૩ ॥
આતાં ઈશ્વરપ્રાપ્તીલાગીં । પ્રવર્તતાં જ્ઞાનમાર્ગીં ।
ધિંવસેયાચિ આંગી । ઉણીવ નોહે ॥ ૧૮૬ ॥
વોખટેં મરણા{ઐ}સેં । તેંહી આલેં અગ્નિપ્રવેશેં ।
પરી પ્રાણેશ્વરોદ્દેશેં । ન ગણીચિ સતી ॥ ૧૮૭ ॥
તૈસેં આત્મનાથાચિયા આધી । લાઊનિ વિષયવિષાચી બાધી ।
ધાંવોં આવડે પાણધી । શૂન્યાચિયે ॥ ૧૮૮ ॥
ન ઠાકે નિષેધુ આડ । ન પડે વિધીચી ભીડ ।
નુપજેચિ જીવીં કોડ । મહાસિદ્ધીચેં ॥ ૧૮૯ ॥
ઐસેં ઈશ્વરાકડે નિજ । ધાંવે આપસયા સહજ ।
તયા નાંવ તેજ । આધ્યાત્મિક તેં ॥ ૧૯૦ ॥
આતાં સર્વહી સાહાતિયા ગરિમા । ગર્વા ન યે તેચિ ક્ષમા ।
જૈસેં દેહ વાહોનિ રોમા । વાહણેં નેણેં ॥ ૧૯૧ ॥
આણિ માતલિયા ઇંદ્રિયાંચે વેગ । કાં પ્રાચીનેં ખવળલે રોગ ।
અથવા યોગવિયોગ । પ્રિયાપ્રિયાંચે ॥ ૧૯૨ ॥
યયા આઘવિયાંચાચિ થોરુ । એકે વેળે આલિયા પૂરુ ।
તરી અગસ્ત્ય કાં હોઊનિ ધીરુ । ઉભા ઠાકે ॥ ૧૯૩ ॥
આકાશીં ધૂમાચી રેખા । ઉઠિલી બહુવા આગળિકા ।
તે ગિળી યેકી ઝુળુકા । વારા જેવીં ॥ ૧૯૪ ॥
તૈસેં અધિભૂતાધિદૈવાં । અધ્યાત્માદિ ઉપદ્રવાં ।
પાતલેયાં પાંડવા । ગિળુનિ ઘાલી ॥ ૧૯૫ ॥
ઐસેં ચિત્તક્ષોભાચ્યા અવસરીં । ઉચલૂનિ ધૈર્યા જેં ચાંગાવેં કરી ।
ધૃતિ મ્હણિપે અવધારીં । તિયેતેં ગા ॥ ૧૯૬ ॥
આતાં નિર્વાળૂનિ કનકેં । ભરિલા ગાંગેં પીયૂખેં ।
તયા કલશાચિયાસારિખેં । શૌચ અસેં ॥ ૧૯૭ ॥
જે આંગીં નિષ્કામ આચારુ । જીવીં વિવેકુ સાચારુ ।
તો સબાહ્ય ઘડલા આકારુ । શુચિત્વાચાચિ ॥ ૧૯૮ ॥
કાં ફેડિત પાપ તાપ । પોખીત તીરીંચે પાદપ ।
સમુદ્રા જાય આપ । ગંગેચેં જૈસેં ॥ ૧૯૯ ॥
કાં જગાચેં આંધ્ય ફેડિતુ । શ્રિયેચીં રાઉળેં ઉઘડિતુ ।
નિઘે જૈસા ભાસ્વતુ । પ્રદક્ષિણે ॥ ૨૦૦ ॥
તૈસીં બાંધિલીં સોડિતા । બુડાલીં કાઢિતા ।
સાંકડી ફેડિતા । આર્તાંચિયા ॥ ૨૦૧ ॥
કિંબહુના દિવસરાતી । પુઢિલાંચેં સુખ ઉન્નતિ ।
આણિત આણિત સ્વાર્થીં । પ્રવેશિજે ॥ ૨૦૨ ॥
વાંચૂનિ આપુલિયા કાજાલાગીં । પ્રાણિજાતાચ્યા અહિતભાગીં ।
સંકલ્પાચીહી આડવંગી । ન કરણેં જેં ॥ ૨૦૩ ॥
પૈં અદ્રોહત્વ ઐશિયા ગોષ્ટી । ઐકસી જિયા કિરીટી ।
તેં સાંગિતલેં હેં દિઠી । પાહોં યે તૈસેં ॥ ૨૦૪ ॥
આણિ ગંગા શંભૂચા માથાં । પાવોનિ સંકોચે જેવીં પાર્થા ।
તેવીં માન્યપણેં સર્વથા । લાજણેં જેં ॥ ૨૦૫ ॥
તેં હેં પુઢત પુઢતી । અમાનિત્વ જાણ સુમતી ।
માગાં સાંગિતલેંસે કિતી । તેંચિ તેં બોલોં ॥ ૨૦૬ ॥
એવં ઇહીં સવ્વિસેં । બ્રહ્મસંપદા હે વસત અસે ।
મોક્ષચક્રવર્તીચેં જૈસેં । અગ્રહાર હોય ॥ ૨૦૭ ॥
નાના હે સંપત્તિ દૈવી । યા ગુણતીર્થાંચી નીચ નવી ।
નિર્વિણ્ણસગરાંચી દૈવી । ગંગાચિ આલી ॥ ૨૦૮ ॥
કીં ગણકુસુમાંચી માળા । હે ઘેઊનિ મુક્તિબાળા ।
વૈરાગ્યનિરપેક્ષાચા ગળા । ગિંવસીત અસે ॥ ૨૦૯ ॥
કીં સવ્વિસેં ગુણજ્યોતી । ઇહીં ઉજળૂનિ આરતી ।
ગીતા આત્મયા નિજપતી । નીરાંજના આલી ॥ ૨૧૦ ॥
ઉગળિતેં નિર્મળેં । ગુણ ઇયેંચિ મુક્તાફળેં ।
દૈવી શુક્તિકળેં । ગીતાર્ણવીંચી ॥ ૨૧૧ ॥
કાય બહુ વાનૂં ઐસી । અભિવ્યક્તી યે અપૈસી ।
કેલેં દૈવી ગુણરાશી । સંપત્તિરૂપ ॥ ૨૧૨ ॥
આતાં દુઃખાચી આંતુવટ વેલી । દોષકાટ્યાંચી જરી ભરલી ।
તરી નિજાભિધાની ઘાલી । આસુરી તે ॥ ૨૧૩ ॥
પૈં ત્યાજ્ય ત્યજાવયાલાગીં । જાણાવી જરી અનુપયોગી ।
તરી ઐકા તે ચાંગી । શ્રોત્રશક્તી ॥ ૨૧૪ ॥
તરી નરકવ્યથા થોરી । આણાવયા દોષીંઘોરીં ।
મેળુ કેલા તે આસુરી । સંપત્તિ હે ॥ ૨૧૫ ॥
નાના વિષવર્ગુ એકવટુ । તયા નાંવ જૈસા બાસટુ ।
આસુરી સંપત્તી હા ખોટુ । દોષાંચા તૈસા ॥ ૨૧૬ ॥
દમ્ભો દર્પોઽભિમાનશ્ચ ક્રોધઃ પારુષ્યમેવ ચ ।
અજ્ઞાનં ચાભિજાતસ્ય પાર્થ સંપદમાસુરીમ્ ॥ ૪ ॥
તરી તયાચિ અસુરાં । દોષાંમાજીં જયા વીરા ।
વાડપણાચા ડાંગોરા । તો દંભુ ઐસા ॥ ૨૧૭ ॥
જૈસી આપુલી જનની । નગ્ન દાવિલિયા જનીં ।
તે તીર્થચિ પરી પતનીં । કારણ હોય ॥ ૨૧૮ ॥
કાં વિદ્યા ગુરૂપદિષ્ટા । બોભાઇલિયા ચોહટાં ।
તરી ઇષ્ટદા પરી અનિષ્ટા । હેતુ હોતી ॥ ૨૧૯ ॥
પૈં આંગેં બુડતાં મહાપૂરીં । જે વેગેં કાઢી પૈલતીરીં ।
તે નાંવચિ બાંધિલિયા શિરીં । બુડવી જૈસી ॥ ૨૨૦ ॥
કારણ જેં જીવિતા । તેં વાનિલેં જરી સેવિતાં ।
તરી અન્નચિ પંડુસુતા । હોય વિષ ॥ ૨૨૧ ॥
તૈસા દૃષ્ટાદૃષ્ટાચા સખા । ધર્મુ જાલા તો ફોકારિજે દેખા ।
તરી તારિતા તોચિ દોખા- । લાગીં હોય ॥ ૨૨૨ ॥
મ્હણૌનિ વાચેચા ચૌબારા । ઘાતલિયા ધર્માચા પસારા ।
ધર્મુચિ તો અધર્મુ હોય વીરા । તો દંભુ જાણે ॥ ૨૨૩ ॥
આતાં મૂર્ખાચિયે જિભે । અક્ષરાંચા આંબુખા સુભે ।
આણિ તો બ્રહ્મસભે । ન રિઝે જૈસા ॥ ૨૨૪ ॥
કાં માદુરી લોકાંચા ઘોડા । ગજપતિહી માની થોડા ।
કાં કાંટિયેવરિલ્યા સરડા । સ્વર્ગુહી નીચ ॥ ૨૨૫ ॥
તૃણાચેનિ ઇંધનેં । આગી ધાંવે ગગનેં ।
થિલ્લરબળેં મીનેં । ન ગણિજે સિંધુ ॥ ૨૨૬ ॥
તૈસા માજે સ્ત્રિયા ધનેં । વિદ્યા સ્તુતી બહુતેં માનેં ।
એકે દિવસીંચેનિ પરાન્નેં । અલ્પકુ જૈસા ॥ ૨૨૭ ॥
અભ્રચ્છાયેચિયા જોડી । નિદૈવુ ઘર મોડી ।
મૃગાંબુ દેખોનિ ફોડી । પણિયાડેં મૂર્ખ ॥ ૨૨૮ ॥
કિંબહુના ઐસૈસેં । ઉતણેં જેં સંપત્તિમિસેં ।
તો દર્પુ ગા અનારિસેં । ન બોલેં ઘેઈં ॥ ૨૨૯ ॥
આણિ જગા વેદીં વિશ્વાસુ । આણિ વિશ્વાસીં પૂજ્ય ઈશુ ।
જગીં એક તેજસુ । સૂર્યુચિ હા ॥ ૨૩૦ ॥
જગસ્પૃહે આસ્પદ । એક સાર્વભૌમપદ ।
ન મરણેં નિર્વિવાદ । જગા પઢિયેં ॥ ૨૩૧ ॥
મ્હણૌનિ જગ ઉત્સાહેં । યાતેં વાનૂં જાયે ।
કીં તેં આઇકોનિ મત્સરુ વાહે । ફુગોં લાગે ॥ ૨૩૨ ॥
મ્હણે ઈશ્વરાતેં ખાયેં । તયા વેદા વિષ સૂયેં ।
ગૌરવામાજીં ત્રાયે । ભંગીત અસે ॥ ૨૩૩ ॥
પતંગા નાવડે જ્યોતી । ખદ્યોતા ભાનૂચી ખંતી ।
ટિટિભેનેં આપાંપતી । વૈરી કેલા ॥ ૨૩૪ ॥
તૈસા અભિમાનાચેનિ મોહેં । ઈશ્વરાચેંહી નામ ન સાહે ।
બાપાતેં મ્હણે મજ હે । સવતી જાલી ॥ ૨૩૫ ॥
ઐસા માન્યતેચા પુષ્ટગંડુ । તો અભિમાની પરમલંડુ ।
રૌરવાચા રૂઢુ । માર્ગુચિ પૈ ॥ ૨૩૬ ॥
આણિ પુઢિલાંચેં સુખ । દેખણિયાચેં હોય મિખ ।
ચઢે ક્રોધાગ્નીચેં વિખ । મનોવૃત્તી ॥ ૨૩૭ ॥
શીતળાચિયે ભેટી । તાતલા તેલીં આગી ઉઠી ।
ચંદ્રુ દેખોનિ જળે પોટીં । કોલ્હા જૈસા ॥ ૨૩૮ ॥
વિશ્વાચેં આયુષ્ય જેણેં ઉજળે । તો સૂર્યુ ઉદૈલા દેખોનિ સવળે ।
પાપિયા ફુટતી ડોળે । ડુડુળાચે ॥ ૨૩૯ ॥
જગાચી સુખપહાંટ । ચોરાં મરણાહૂનિ નિકૃષ્ટ ।
દુધાચેં કાળકૂટ । હોય વ્યાળીં ॥ ૨૪૦ ॥
અગાધેં સમુદ્રજળેં । પ્રાશિતાં અધિક જળે ।
વડવાગ્ની ન મિળે । શાંતિ કહીં ॥ ૨૪૧ ॥
તૈસા વિદ્યાવિનોદવિભવેં । દેખે પુઢિલાંચીં દૈવેં ।
તંવ તંવ રોષુ દુણાવે । ક્રોધુ તો જાણ ॥ ૨૪૨ ॥
આણિ મન સર્પાચી કુટી । ડોળે નારાચાંચી સુટી ।
બોલણેં તે વૃષ્ટી । ઇંગળાંચી ॥ ૨૪૩ ॥
યેર જેં ક્રિયાજાત । તેં તિખયાચેં કર્વત ।
ઐસેં સબાહ્ય ખસાસિત । જયાચેં ગા ॥ ૨૪૪ ॥
તો મનુષ્યાંત અધમુ જાણ । પારુષ્યાચેં અવતરણ ।
આતાં આઇક ખૂણ । અજ્ઞાનાચી ॥ ૨૪૫ ॥
તરી શીતોષ્ણસ્પર્શા । નિવાડુ નેણેં પાષાણુ જૈસા ।
કાં રાત્રી આણિ દિવસા । જાત્યંધુ તો ॥ ૨૪૬ ॥
આગી ઉઠિલા આરોગણેં । જૈસા ખાદ્યાખાદ્ય ન મ્હણે ।
કાં પરિસા પાડુ નેણેં । સોનયા લોહા ॥ ૨૪૭ ॥
નાતરી નાનારસીં । રિઘોનિ દર્વી જૈસી ।
પરી રસસ્વાદાસી । ચાખોં નેણેં ॥ ૨૪૮ ॥
કાં વારા જૈસા પારખી । નવ્હેચિ ગા માર્ગામાર્ગવિખીં ।
તૈસે કૃત્યાકૃત્યવિવેકીં । અંધપણ જેં ॥ ૨૪૯ ॥
હેં ચોખ હેં મૈળ । ઐસેં નેણોનિયાં બાળ ।
દેખે તેં કેવળ । મુખીંચિ ઘાલી ॥ ૨૫૦ ॥
તૈસેં પાપપુણ્યાચેં ખિચટેં । કરોનિ ખાતાં બુદ્ધિચેષ્ટે ।
કડુ મધુર ન વાટે । ઐસી જે દશા ॥ ૨૫૧ ॥
તિયે નામ અજ્ઞાન । યા બોલા નાહીં આન ।
એવં સાહી દોષાંચેં ચિન્હ । સાંગિતલેં ॥ ૨૫૨ ॥
ઇહીંચ સાહી દોષાંગીં । હે આસુરી સંપત્તિ દાટુગી ।
જૈસેં થોર વિષય સુભગે અંગીં । અંગ સાનેં ॥ ૨૫૩ ॥
કાં તિઘા વન્હીંચ્યા પાંતી । પાહતાં થોડે ઠાય ગમતી ।
પરી વિશ્વહી પ્રાણાહુતી । કરૂં ન પુરે ॥ ૨૫૪ ॥
ધાતયાહી ગેલિયા શરણ । ત્રિદોષીં ન ચુકે મરણ ।
તયા તિહીંચી દુણી જાણ । સાહી દોષ હે ॥ ૨૫૫ ॥
ઇહીં સાહી દોષીં સંપૂર્ણીં । જાલી ઇયેચિ ઉભારણી ।
મ્હણૌનિ આસુરી ઉણી । સંપદા નવ્હે ॥ ૨૫૬ ॥
પરી ક્રૂરગ્રહાંચી જૈસી । માંદી મિળે એકેચિ રાશી ।
કાં યેતી નિંદકાપાસીં । અશેષ પાપેં ॥ ૨૫૭ ॥
મરણારાચેં આંગ । પડિઘાતી અવઘેચિ રોગ ।
કાં કુમુહૂર્તીં દુર્યોગ । એકવટતી ॥ ૨૫૮ ॥
વિશ્વાસલા આતુડવીજે ચોરા । શિણલા સુઇજે મહાપુરા ।
તૈસેં દોષીં ઇહીં નરા । અનિષ્ટ કીજે ॥ ૨૫૯ ॥
કાં આયુષ્ય જાતિયે વેળે । શેળિયે સાતવેઉળી મિળે ।
તૈસે સાહી દોષ સગળે । જોડતી તયા ॥ ૨૬૦ ॥
મોક્ષમાર્ગાકડે । જૈં યાંચા આંબુખા પડે ।
તૈં ન નિઘે મ્હણૌનિ બુડે । સંસારીં તો ॥ ૨૬૧ ॥
અધમાં યોનીંચ્યા પાઉટીં । ઉતરત જો કિરીટી ।
સ્થાવરાંહી તળવટીં । બૈસણેં ઘે ॥ ૨૬૨ ॥
હેં અસો તયાચ્યા ઠાયીં । મિળોનિ સાહી દોષીં ઇહીં ।
આસુરી સંપત્તિ પાહીં । વાઢવિજે ॥ ૨૬૩ ॥
ઐસિયા યા દોની । સંપદા પ્રસિદ્ધા જનીં ।
સાંગિતલિયા ચિન્હીં । વેગળાલ્યા ॥ ૨૬૪ ॥
દૈવી સંપદ્વિમોક્ષાય નિબન્ધાયાસુરી મતા ।
મા શુચઃ સંપદં દૈવીમભિજાતોઽસિ પાણ્ડવ ॥ ૫ ॥
ઇયા દોન્હીંમાજીં પહિલી । દૈવી જે મ્હણિતલી ।
તે મોક્ષસૂર્યેં પાહલી । ઉખાચિ જાણ ॥ ૨૬૫ ॥
યેરી જે દુસરી । સંપત્તિ કાં આસુરી ।
તે મોહલોહાચી ખરી । સાંખળી જીવાં ॥ ૨૬૬ ॥
પરી હેં આઇકોનિ ઝણેં । ભય ઘેસી હો મનેં ।
કાય રાત્રીચા દિનેં । ધાકુ ધરિજે ॥ ૨૬૭ ॥
હે આસુરી સંપત્તિ તયા । બંધાલાગીં ધનંજયા ।
જો સાહી દોષાં યયાં । આશ્રયો હોય ॥ ૨૬૮ ॥
તૂં તંવ પાંડવા । સાંગિતલેયા દૈવા ।
ગુણનિધી બરવા । જન્મલાસી ॥ ૨૬૯ ॥
મ્હણૌનિ પાર્થા તૂં યા । દૈવી સંપત્તી સ્વામિયા ।
હોઊનિ યાવેં ઉવાયા । કૈવલ્યાચિયા ॥ ૨૭૦ ॥
દ્વૌ ભૂતસર્ગૌ લોકેઽસ્મિન્ દૈવ આસુર એવ ચ ।
દૈવો વિસ્તરશઃ પ્રોક્ત આસુરં પાર્થ મે શ્રુણુ ॥ ૬ ॥
આણિ દૈવાં આસુરાં । સંપત્તિવંતાં નરાં ।
અનાદિસિદ્ધ ઉજગરા । રાહાટીચા આહે ॥ ૨૭૧ ॥
જૈસેં રાત્રીચ્યા અવસરીં । વ્યાપારિજે નિશાચરીં ।
દિવસા સુવ્યવહારીં । મનુષ્યાદિકીં ॥ ૨૭૨ ॥
તૈસિયા આપુલાલિયા રાહાટીં । વર્તતી દોન્હી સૃષ્ટી ।
દૈવી આણિ કિરીટી । આસુરી યેથ ॥ ૨૭૩ ॥
તેવીંચિ વિસ્તારૂનિ દૈવી । જ્ઞાનકથનાદિ પ્રસ્તાવીં ।
માગીલ ગ્રંથીં બરવી । સાંગિતલી ॥ ૨૭૪ ॥
આતાં આસુરી જે સૃષ્ટી । તેથિંચી ઉપલઊં ગોઠી ।
અવધાનાચી દિઠી । દે પાં નિકી ॥ ૨૭૫ ॥
તરી વાદ્યેંવીણ નાદુ । નેદી કવણાહી સાદુ ।
કાં અપુષ્પીં મકરંદુ । ન લભે જૈસા ॥ ૨૭૬ ॥
તૈસી પ્રકૃતિ હે આસુર । એકલી નોહે ગોચર ।
જંવ એકાધેં શરીર । માલ્હાતીના ॥ ૨૭૭ ॥
મગ આવિષ્કારલા લાંકુડેં । પાવકુ જૈસા જોડે ।
તૈસી પ્રાણિદેહીં સાંપડે । આટોપલી હે ॥ ૨૭૮ ॥
તે વેળીં જે વાઢી ઊંસા । તેચિ આંતુલા રસા ।
દેહાકારુ હોય તૈસા । પ્રાણિયાંચા ॥ ૨૭૯ ॥
આતાં તયાચિ પ્રાણિયાં । રૂપ કરૂં ધનંજયા ।
ઘડલે જે આસુરીયા । દોષવૃંદીં ॥ ૨૮૦ ॥
પ્રવૃત્તિં ચ નિવૃત્તિં ચ જના ન વિદુરાસુરાઃ ।
ન શૌચં નાપિ ચાચારો ન સત્યં તેષુ વિદ્યતે ॥ ૭ ॥
તરી પુણ્યાલાગીં પ્રવૃત્તી । કાં પાપાવિષયીં નિવૃત્તી ।
યા જાણણેયાચી રાતી । તયાંચેં મન ॥ ૨૮૧ ॥
નિગણેયા આણિ પ્રવેશા । ચિત્ત નેદીતુ આવેશા ।
કોશકિટુ જૈસા । જાચિન્નલા પૈં ॥ ૨૮૨ ॥
કાં દિધલેં માગુતી યેઈલ । કીં ન યે હેં પુઢીલ ।
ન પાહાતાં દે ભાંડવલ । મૂર્ખ ચોરાં ॥ ૨૮૩ ॥
તૈસિયા પ્રવૃત્તિ નિવૃત્તિ દોની । નેણિજતી આસુરીં જનીં ।
આણિ શૌચ તે સ્વપ્નીં । દેખતી ના તે ॥ ૨૮૪ ॥
કાળિમા સાંડીલ કોળસા । વરી ચોખી હોઈલ વાયસા ।
રાક્ષસહી માંસા । વિટોં શકે ॥ ૨૮૫ ॥
પરી આસુરાં પ્રાણિયાં । શૌચ નાહીં ધનંજયા ।
પવિત્રત્વ જેવીં ભાંડિયા । મદ્યાચિયા ॥ ૨૮૬ ॥
વાઢવિતી વિધીચી આસ । કાં પાહાતી વડિલાંચી વાસ ।
આચારાચી ભાષ । નેણતીચિ તે ॥ ૨૮૭ ॥
જૈસેં ચરણેં શેળિયેચેં । કાં ધાવણેં વારિયાચેં ।
જાળણેં આગીચેં । ભલતેઉતેં ॥ ૨૮૮ ॥
તૈસેં પુઢાં સૂનિ સ્વૈર । આચરતી તે ગા આસુર ।
સત્યેંસિ કીર વૈર । સદાચિ તયાં ॥ ૨૮૯ ॥
જરી નાંગિયા આપુલિયા । વિંચૂ કરી ગુદગુલિયા ।
તરી સાચા બોલી બોલિયા । બોલતી તે ॥ ૨૯૦ ॥
આપાનાચેનિ તોંડેં । જરી સુગંધા યેણેં ઘડે ।
તરી સત્ય તયાં જોડે । આસુરાંતેં ॥ ૨૯૧ ॥
ઐસેં તે ન કરિતાં કાંહીં । આંગેંચિ વોખટે પાહીં ।
આતાં બોલતી તે નવાઈ । સાંગિજૈલ ॥ ૨૯૨ ॥
એર઼્હવીં કરેયાચ્યા ઠાયીં ચાંગ । તેં તયાસિ કૈચેં નીટ આંગ ।
તૈસા આસુરાંચા પ્રસંગ । પ્રસંગેં પરીસ ॥ ૨૯૩ ॥
ઉધવણીચેં જેવીં તોંડ । ઉભળી ધુંવાચે ઉભડ ।
હેં જાણિજે તેવીં ઉઘડ । સાંગોં તે બોલ ॥ ૨૯૪ ॥
અસત્યમપ્રતિષ્ઠં તે જગદાહુરનીશ્વરમ્ ।
અપરસ્પરસંભૂતં કિમન્યત્ કામહૈતુકમ્ ॥ ૮ ॥
તરી વિશ્વ હા અનાદિ ઠાવો । યેથ નિયંતા ઈશ્વરરાવો ।
ચાવડિયે ન્યાવો અન્યાવો । નિવડી વેદુ ॥ ૨૯૫ ॥
વેદીં અન્યાયીં પડે । તો નિરયભોગેં દંડે ।
સન્યાયી તો સુરવાડેં । સ્વર્ગીં જિયે ॥ ૨૯૬ ॥
ઐસી હે વિશ્વવ્યવસ્થા । અનાદિ જે પાર્થા ।
ઇયેતેં મ્હણતી તે વૃથા । અવઘેંચિ હેં ॥ ૨૯૭ ॥
યજ્ઞમૂઢ ઠકિલે યાગીં । દેવપિસેં પ્રતિમાલિંગીં ।
નાગવિલે ભગવે યોગી । સમાધિભ્રમેં ॥ ૨૯૮ ॥
યેથ આપુલેનિ બળેં । ભોગિજે જેં જેં વેંટાળેં ।
હેં વાંચોનિ વેગળેં । પુણ્ય આહે ? ॥ ૨૯૯ ॥
ના અશક્તપણેં આંગિકેં । વેગળવેંટાળીં ન ટકેં ।
ઐસા ગાદિજેવીણ વિષયસુખેં । તેંચિ પાપ ॥ ૩૦૦ ॥
પ્રાણ ઘેપતી સંપન્નાંચે । તે પાપ જરી સાચેં ।
તરી સર્વસ્વ હાતા યે તયાંચેં । હેં પુણ્યફળ કીં ? ॥ ૩૦૧ ॥
બળી અબળાતેં ખાય । હેંચિ બાધિત જરી હોય ।
તરી માસયાં કાં ન હોય । નિસંતાન ? ॥ ૩૦૨ ॥
આણિ કુળેં શોધૂનિ દોન્હી । કુમારેંચિ શુભલગ્નીં ।
મેળવીજતી પ્રજાસાધનીં । હેતુ જરી ॥ ૩૦૩ ॥
તરી પશુપક્ષાદિ જાતી । જયા મિતી નાહીં સંતતી ।
તયાં કોણેં પ્રતિપત્તીં । વિવાહ કેલે ? ॥ ૩૦૪ ॥
ચોરિયેચેં ધન આલેં । તરી તેં કોણાસિ વિષ જાલેં ? ।
વાલભેં પરદ્વાર કેલેં । કોઢી કોણી હોય ? ॥ ૩૦૫ ॥
મ્હણૌનિ દેવો ગોસાંવી । તો ધર્માધર્મુ ભોગવી ।
આણિ પરત્રાચ્યા ગાંવીં । કરી તો ભોગી ॥ ૩૦૬ ॥
પરી પરત્ર ના દેવો । ન દિસે મ્હણૌનિ તેં વાવો ।
આણિ કર્તા નિમે મા ઠાવો । ભોગ્યાસિ કવણુ ? ॥ ૩૦૭ ॥
યેથ ઉર્વશિયા ઇંદ્ર સુખી । જૈસા કાં સ્વર્ગલોકીં ।
તૈસાચિ કૃમિહી નરકીં । લોળતુ શ્લાઘે ॥ ૩૦૮ ॥
મ્હણૌનિ નરક સ્વર્ગુ । નવ્હે પાપપુણ્યભાગુ ।
જે દોહીં ઠાયીં સુખભોગુ । કામાચાચિ તો ॥ ૩૦૯ ॥
યાકારણેં કામેં । સ્ત્રીપુરુષયુગ્મેં ।
મિળતી તેથ જન્મે । આઘવેં જગ ॥ ૩૧૦ ॥
આણિ જેં જેં અભિલાષેં । સ્વાર્થાલાગીં હેં પોષે ।
પાઠીં પરસ્પરદ્વેષેં । કામચિ નાશી ॥ ૩૧૧ ॥
એવં કામાવાંચૂનિ કાંહીં । જગા મૂળચિ આન નાહીં ।
ઐસેં બોલતી પાહીં । આસુર ગા તે ॥ ૩૧૨ ॥
આતાં અસો હેં કિડાળ । બોલી ન કરૂં પઘળ ।
સાંગતાંચિ સફોલ । હોતસે વાચા ॥ ૩૧૩ ॥
એતાં દૃષ્ટિમવષ્ટભ્ય નષ્ટાત્માનોઽલ્પબુદ્ધયઃ ।
પ્રભવન્ત્યુગ્રકર્માણઃ ક્ષયાય જગતોઽહિતાઃ ॥ ૯ ॥
આણિ ઈશ્વરાચિયા ખંતી । નુસધિયાચિ કરિતી ચાંથી ।
હેંહી નાહીં ચિત્તીં । નિશ્ચયો એકુ ॥ ૩૧૪ ॥
કિંબહુના ઉઘડ । આંગી લાઊનિયાં પાખાંડ ।
નાસ્તિકપણાચેં હાડ । રોંવિલેં જીવીં ॥ ૩૧૫ ॥
તે વેળીં સ્વર્ગાલાગીં આદરુ । કાં નરકાચા અડદરુ ।
યા વાસનાંચા અંકુરુ । જળોનિ ગેલા ॥ ૩૧૬ ॥
મગ કેવળ યે દેહખોડાં । અમેધ્યોદકાચા બુડબુડા ।
વિષયપંકીં સુહાડા । બુડાલે ગા ॥ ૩૧૭ ॥
જૈં આટાવેં હોતી જળચર । તૈં ડોહીં મિળતીં ઢીવર ।
કાં પડાવેં હોય શરીર । તૈં રોગા ઉદયો ॥ ૩૧૮ ॥
ઉદૈજણેં કેતૂચેં જૈસેં । વિશ્વા અનિષ્ટોદ્દેશેં ।
જન્મતી તે તૈસે । લોકાં આટૂં ॥ ૩૧૯ ॥
વિરૂઢલિયા અશુભ । ફુટતી તૈં તે કોંભ ।
પાપાચે કીર્તિસ્તંભ । ચાલતે તે ॥ ૩૨૦ ॥
આણિ માગાંપુઢાં જાળણેં । વાંચૂનિ આગી કાંહીં નેણેં ।
તૈસેં વિરુદ્ધચિ એક કરણેં । ભલતેયાં ॥ ૩૨૧ ॥
પરી તેંચિ ગા કરણેં । આદરિતી સંભ્રમેં જેણેં ।
તો આઇક પાર્થા મ્હણે । શ્રીનિવાસુ ॥ ૩૨૨ ॥
કામમાશ્રિત્ય દુષ્પૂરં દમ્ભમાનમદાન્વિતાઃ ।
મોહાદ્ ગૃહીત્વાઽસદ્ગ્રહાન્પ્રવર્તન્તેઽશુચિવ્રતાઃ ॥ ૧૦ ॥
તરી જાળ પાણિયેં ન ભરે । આગી ઇંધન ન પુરે ।
તયાં દુર્ભરાંચિયે ધુરે । ભુકાળુ જો ॥ ૩૨૩ ॥
તયા કામાચા વોલાવા । જીવીં ધરુનિયા પાંડવા ।
દંભમાનાચા મેળાવા । મેળવિતી ॥ ૩૨૪ ॥
માતલિયા કુંજરા । આગળી જાલી મદિરા ।
તૈસા મદાચા તાઠા તંવ જરા । ચઢતાં આંગીં ॥ ૩૨૫ ॥
આણિ આગ્રહા તોચિ ઠાવો । વરી મૌઢ્યા{ઐ}સા સાવાવો ।
મગ કાય વાનૂં નિર્વાહો । નિશ્ચયાચા ॥ ૩૨૬ ॥
જિહીં પરોપતાપુ ઘડે । પરાવા જીવુ રગડે ।
તિહીં કર્મીં હોઊનિ ગાઢે । જન્મવૃત્તી ॥ ૩૨૭ ॥
મગ આપુલેં કેલેં ફોકારિતી । આણિ જગાતેં ધિક્કારિતી ।
દાહીં દિશીં પસરિતી । સ્પૃહાજાળ ॥ ૩૨૮ ॥
ઐસેનિ ગા આટોપેં । થોરિયેં આણતી પાપેં ।
ધર્મધેનુ ખુરપેં । સુટલેં જૈસેં ॥ ૩૨૯ ॥
ચિન્તામપરિમેયાં ચ પ્રલયાન્તામુપાશ્રિતાઃ ।
કામોપભોગપરમા એતાવદિતિ નિશ્ચિતાઃ ॥ ૧૧ ॥
યાચિ એકા આયતી । તયાચિયા કર્મપ્રવૃત્તી ।
આણિ જિણિયાહી પરૌતી । વાહતી ચિંતા ॥ ૩૩૦ ॥
પાતાળાહૂનિ નિમ્ન । જિયેચિયે ઉંચીયે સાનેં ગગન ।
જેં પાહાતાં ત્રિભુવન । અણુહી નોહે ॥ ૩૩૧ ॥
તે યોગપટાચી મવણી । જીવીં અનિયમ ચિંતવણી ।
જે સાંડૂં નેણેં મરણીં । વલ્લભા જૈસી ॥ ૩૩૨ ॥
તૈસી ચિંતા અપાર । વાઢવિતી નિરંતર ।
જીવીં સૂનિ અસાર । વિષયાદિક ॥ ૩૩૩ ॥
સ્ત્રિયા ગાઇલેં આઇકાવેં । સ્ત્રીરૂપ ડોળાં દેખાવેં ।
સર્વેંદ્રિયેં આલિંગાવેં । સ્ત્રિયેતેંચિ ॥ ૩૩૪ ॥
કુરવંડી કીજે અમૃતેં । ઐસેં સુખ સ્ત્રિયેપરૌતેં ।
નાહીંચિ મ્હણૌનિ ચિત્તેં । નિશ્ચયો કેલા ॥ ૩૩૫ ॥
મગ તયાચિ સ્ત્રીભોગા- । લાગીં પાતાળ સ્વર્ગા ।
ધાંવતી દિગ્વિભાગા । પરૌતેહી ॥ ૩૩૬ ॥
આશાપાશશતૈર્બદ્ધાઃ કામક્રોધપરાયાણાઃ ।
ઈહન્તે કામભોગાર્થમન્યાયેનાર્થસઞ્ચયાન્ ॥ ૧૨ ॥
આમિષકવળુ થોરી આશા । ન વિચારિતાં ગિળી માસા ।
તૈસેં કીજે વિષયાશા । તયાંસિ ગા ॥ ૩૩૭ ॥
વાંછિત તંવ ન પવતી । મગ કોરડિયેચિ આશેચી સંતતી ।
વાઢઊં વાઢઊં હોતી । કોશકિડે ॥ ૩૩૮ ॥
આણિ પસરિલા અભિલાષુ । અપૂર્ણુ હોય તોચિ દ્વેષુ ।
એવં કામક્રોધાંહૂનિ અધિકુ । પુરુષાર્થુ નાહીં ॥ ૩૩૯ ॥
દિહા ખોલણેં રાત્રીં જાગોવા । ઠાણાંતરીયાં જૈસા પાંડવા ।
અહોરાત્રીંહી વિસાંવા । ભેટેચિના ॥ ૩૪૦ ॥
તૈસેં ઉંચૌનિ લોટિલેં કામેં । નેહટતી ક્રોધાચિયે ઢેમે ।
તરી રાગદ્વેષ પ્રેમેં । ન માતી કેંહી ॥ ૩૪૧ ॥
તેવીંચિ જીવીંચિયા હાંવા । વિષયવાસનાંચા મેળાવા ।
કેલા તરી ભોગાવા । અર્થેં કીં ના ? ॥ ૩૪૨ ॥
મ્હણૌનિ ભોગાવયાજોગા । પુરતા અર્થુ પૈં ગા ।
આણાવયા જગા । ઝોંબતી સૈરા ॥ ૩૪૩ ॥
એકાતેં સાધૂનિ મારિતી । એકાચિ સર્વસ્વેં હરિતી ।
એકાલાગીં ઉભારિતી । અપાયયંત્રેં ॥ ૩૪૪ ॥
પાશિકેં પોતીં વાગુરા । સુણીં સસાણેં ચિકાટી ખોંચારા ।
ઘેઊનિ નિઘતી ડોંગરા । પારધી જૈસેં ॥ ૩૪૫ ॥
તે પોસાવયા પોટ । મારૂનિ પ્રાણિયાંચે સંઘાટ ।
આણિતી ઐસેં નિકૃષ્ટ । તેંહી કરિતી ॥ ૩૪૬ ॥
પરપ્રાણઘાતેં । મેળવિતી વિત્તેં ।
મિળાલ્યા ચિત્તેં । તોષણેં કૈસેં ॥ ૩૪૭ ॥
ઇદમદ્ય મયા લબ્ધમિમં પ્રાપ્સ્યે મનોરથમ્ ।
ઇદમસ્તીદમપિ મે ભવિષ્યતિ પુનર્ધનમ્ ॥ ૧૩ ॥
મ્હણે આજિ મિયાં । સંપત્તિ બહુતેકાંચિયા ।
આપુલ્યા હાતીં કેલિયા । ધન્યુ ના મી ? ॥ ૩૪૮ ॥
ઐસા શ્લાઘોં જંવ જાયે । તંવ મન આણીકહી વાહે ।
સવેંચિ મ્હણે પાહે । આણિકાંચેંહી આણૂં ॥ ૩૪૯ ॥
હેં જેતુલેં અસે જોડિલેં । તયાચેનિ ભાંડવલેં ।
લાભા ઘેઈન ઉરલેં । ચરાચર હેં ॥ ૩૫૦ ॥
ઐસેનિ ધના વિશ્વાચિયા । મીચિ હોઈન સ્વામિયા ।
મગ દિઠી પડે તયા । ઉરોં નેદી ॥ ૩૫૧ ॥
અસૌ મયા હતઃ શત્રુર઼નિષ્યે ચાપરાનપિ ।
ઈશ્વરોઽહમહં ભોગી સિદ્ધોઽહં બલવાન્ સુખી ॥ ૧૪ ॥
હે મારિલે વૈરી થોડે । આણીકહી સાધીન ગાઢે ।
મગ નાંદેન પવાડેં । યેકલાચિ મી ॥ ૩૫૨ ॥
મગ માઝી હોતીલ કામારીં । તિયેંવાંચૂનિ યેરેં મારીં ।
કિંબહુના ચરાચરીં । ઈશ્વરુ તો મી ॥ ૩૫૩ ॥
મી ભોગભૂમીચા રાવો । આજિ સર્વસુખાસી ઠાવો ।
મ્હણૌનિ ઇંદ્રુહી વાવો । માતેં પાહુનિ ॥ ૩૫૪ ॥
મી મનેં વાચા દેહેં । કરીં તે કૈસેં નોહે ।
કેં મજવાંચૂનિ આહે । આજ્ઞાસિદ્ધ આન ? ॥ ૩૫૫ ॥
તંવચિ બળિયા કાળુ । જંવ ન દિસેં મી અતુર્બળુ ।
સુખાચા કીર નિખિળુ । રાસિવા મીચિ ॥ ૩૫૬ ॥
આઢ્યોઽભિજનવાનસ્મિ કોઽન્યોઽસ્તિ સદૃશો મયા ।
યક્ષ્યે દાસ્યામિ મોદિષ્ય ઇત્યજ્ઞાનવિમોહિતાઃ ॥ ૧૫ ॥
કુબેરુ આથિલા હોયે । પરી તો નેણેં માઝી સોયે ।
સંપત્તી મજસમ નવ્હે । શ્રીનાથાહી ॥ ૩૫૭ ॥
માઝિયા કુળાચા ઉજાળૂ । કાં જાતિગોતાંચા મેળૂ ।
પાહતાં બ્રહ્માહી હળૂ । ઉણાચિ દિસે ॥ ૩૫૮ ॥
મ્હણૌનિ મિરવિતી નાંવેં । વાયાં ઈશ્વરાદિ આઘવે ।
નાહીં મજસીં સરી પાવે । ઐસેં કોણ્હી ॥ ૩૫૯ ॥
આતાં લોપલા અભિચારુ । તયા કરીન મી જીર્ણોદ્ધારુ ।
પ્રતિષ્ઠીન પરમારુ । યાગવરી ॥ ૩૬૦ ॥
માતેં ગાતી વાનિતી । નટનાચેં રિઝવિતી ।
તયાં દેઈન માગતી । તે તે વસ્તુ ॥ ૩૬૧ ॥
માજિરા અન્નપાનીં । પ્રમદાંચ્યા આલિંગનીં ।
મી હોઈન ત્રિભુવનીં । આનંદાકારુ ॥ ૩૬૨ ॥
કાય બહુ સાંગોં ઐસેં । તે આસુરીપ્રકૃતી પિસેં ।
તુરંબિતી અસોસેં । ગગનૌળેં તિયેં ॥ ૩૬૩ ॥
અનેકચિત્તવિભ્રાન્તા મોહજાલસમાવૃતાઃ ।
પ્રસક્તાઃ કામભોગેષુ પતન્તિ નરકેઽશુચૌ ॥ ૧૬ ॥
જ્વરાચેનિ આટોપેં । રોગી ભલતૈસેં જલ્પે ।
ચાવળતી સંકલ્પેં । જાણ તે તૈસેં ॥ ૩૬૪ ॥
અજ્ઞાન આતુલે ધુળી । મ્હણૌનિ આશા વાહટુળી ।
ભોવંડીજતી અંતરાળીં । મનોરથાંચ્યા ॥ ૩૬૫ ॥
અનિયમ આષાઢ મેઘ । કાં સમુદ્રોર્મી અભંગ ।
તૈસે કામિતી અનેગ । અખંડ કામ ॥ ૩૬૬ ॥
મગ પૈં કામનાચિ તયા । જીવીં જાલ્યા વેલરિયા ।
વોરપિલી કાંટિયા । કમળેં જૈસીં ॥ ૩૬૭ ॥
કાં પાષાણાચિયા માથાં । હાંડી ફુટલી પાર્થા ।
જીવીં તૈસેં સર્વથા । કુટકે જાલે ॥ ૩૬૮ ॥
તેવ્હાં ચઢતિયે રજની । તમાચી હોય પુરવણી ।
તૈસા મોહો અંતઃકરણીં । વાઢોંચિ લાગે ॥ ૩૬૯ ॥
આણિ વાઢે જંવ જંવ મોહો । તંવ તંવ વિષયીં રોહો ।
વિષય તેથ ઠાવો । પાતકાસી ॥ ૩૭૦ ॥
પાપેં આપલેનિ થાંવેં । જંવ કરિતી મેળાવે ।
તંવ જિતાંચિ આઘવે । યેતી નરકાં ॥ ૩૭૧ ॥
મ્હણૌનિ ગા સુમતી । જે કુમનોરથાં પાળિતી ।
તે આસુર યેતી વસ્તી । તયા ઠાયા ॥ ૩૭૨ ॥
જેથ અસિપત્રતરુવર । ખદિરાંગારાચે ડોંગર ।
તાતલા તેલીં સાગર । ઉતતાતી ॥ ૩૭૩ ॥
જેથ યાતનાંચી શ્રેણી । હે નિત્ય નવી યમજાચણી ।
પડતી તિયે દારુણીં । નરકલોકીં ॥ ૩૭૪ ॥
ઐસે નરકાચિયે શેલે । ભાગીં જે જે જન્મલે ।
તેહી દેખોં ભુલલે । યજિતી યાગીં ॥ ૩૭૫ ॥
એર઼્હવીં યાગાદિક ક્રિયા । આહાણ તેચિ ધનંજયા ।
પરી વિફળતી આચરોનિયાં । નાટકી જૈસી ॥ ૩૭૬ ॥
વલ્લભાચિયા ઉજરિયા । આપણયાપ્રતિ કુસ્ત્રિયા ।
જોડોનિ તોષિતી જૈસિયાં । અહેવપણેં ॥ ૩૭૭ ॥
આત્મસંભાવિતાઃ સ્તબ્ધા ધનમાનમદાન્વિતાઃ ।
યજન્તે નામયજ્ઞૈસ્તે દમ્ભેનાવિધિપૂર્વકમ્ ॥ ૧૭ ॥
તૈસેં આપણયાં આપણ । માનિતાં મહંતપણ ।
ફુગતી અસાધારણ । ગર્વેં તેણેં ॥ ૩૭૮ ॥
મગ લવોં નેણતી કૈસે । આટિવા લોહાચે ખાંબ જૈસે ।
કાં ઉધવલે આકાશેં । શિળારાશી ॥ ૩૭૯ ॥
તૈસેં આપુલિયે બરવે । આપણચિ રિઝતાં જીવેં ।
તૃણાહીહૂનિ આઘવેં । માનિતી નીચ ॥ ૩૮૦ ॥
વરી ધનાચિયા મદિરા । માજૂનિ ધનુર્ધરા ।
કૃત્યાકૃત્યવિચારા । સવતેં કેલેં ॥ ૩૮૧ ॥
જયા આંગીં આયતી ઐસી । તેથ યજ્ઞાચી ગોઠી કાયસી ।
તરી કાય કાય પિસીં । ન કરિતી ગા ? ॥ ૩૮૨ ॥
મ્હણૌનિ કોણે એકે વેળે । મૌઢ્યમદ્યાચેનિ બળેં ।
યાગાચીંહી ટવાળેં । આદરિતી ॥ ૩૮૩ ॥
ના કુંડ મંડપ વેદી । ના ઉચિત સાધનસમૃદ્ધી ।
આણિ તયાંસી તંવ વિધી । દ્વંદ્વચિ સદા ॥ ૩૮૪ ॥
દેવાં બ્રાહ્મણાંચેનિ નાંવેં । આડવારેનહિ નોહાવેં ।
ઐસેં આથી તેથ યાવેં । લાગે કવણા ? ॥ ૩૮૫ ॥
પૈં વાસરુવાચા ભોકસા । ગાઈપુઢેં ઠેવૂનિ જૈસા ।
ઉગાણા ઘેતી ક્ષીરરસા । બુદ્ધિવંત ॥ ૩૮૬ ॥
તૈસેં યાગાચેનિ નાંવેં । જગ વાઊનિ હાંવેં ।
નાગવિતી આઘવેં । અહેરાવારી ॥ ૩૮૭ ॥
ઐશા કાંહીં આપુલિયા । હોમિતી જે ઉજરિયા ।
તેણેં કામિતી પ્રાણિયા । સર્વનાશુ ॥ ૩૮૮ ॥
અહઙ્કારં બલં દર્પં કામં ક્રોધમ્ ચ સંશ્રિતાઃ ।
મામાત્મપરદેહેષુ પ્રદ્વિષન્તોઽભ્યસૂયકાઃ ॥ ૧૮ ॥
મગ પુઢાં ભેરી નિશાણ । લાઉની તે દીક્ષિતપણ ।
જગીં ફોકારિતી આણ । વાવો વાવો ॥ ૩૮૯ ॥
તેવ્હાં મહત્ત્વેં તેણેં અધમા । ગર્વા ચઢે મહિમા ।
જૈસે લેવે દિધલે તમા । કાજળાચે ॥ ૩૯૦ ॥
તૈસેં મૌઢ્ય ઘણાવે । ઔદ્ધત્ય ઉંચાવે ।
અહંકારુ દુણાવે । અવિવેકુહી ॥ ૩૯૧ ॥
મગ દુજયાચી ભાષ । નુરવાવયા નિઃશેષ ।
બળીયેપણા અધિક । હોય બળ ॥ ૩૯૨ ॥
ઐસા અહંકાર બળા । જાલિયા એકવળા ।
દર્પસાગરુ મર્યાદવેળા । સાંડૂનિ ઉતે ॥ ૩૯૩ ॥
મગ વોસંડિલેનિ દર્પેં । કામાહી પિત્ત કુરુપે ।
તયા ધગીં સૈંઘ પળિપે । ક્રોધાગ્નિ તો ॥ ૩૯૪ ॥
તેથ ઉન્હાળા આગી ખરમરા । તેલાતુપાચિયા કોઠારા ।
લાગલા આણિ વારા । સુટલા જૈસા ॥ ૩૯૫ ॥
તૈસા અહંકારુ બળા આલા । દર્પુ કામક્રોધીં ગૂઢલા ।
યા દોહીંચા મેળુ જાલા । જયાંચ્યા ઠાયીં ॥ ૩૯૬ ॥
તે આપુલિયા સવેશા । મગ કોણી કોણી હિંસા ।
યા પ્રાણિયાંતે વીરેશા । ન સાધતી ગા ? ॥ ૩૯૭ ॥
પહિલેં તંવ ધનુર્ધરા । આપુલિયા માંસરુધિરા ।
વેંચુ કરિતી અભિચારા- । લાગોનિયાં ॥ ૩૯૮ ॥
તેથ જાળિતી જિયેં દેહેં । યામાજીં જો મી આહેં ।
તયા આત્મયા મજ ઘાયે । વાજતી તે ॥ ૩૯૯ ॥
આણિ અભિચારકીં તિહીં । ઉપદ્રવિજે જેતુલેં કાંહીં ।
તેથ ચૈતન્ય મી પાહીં । સીણુ પાવે ॥ ૪૦૦ ॥
આણિ અભિચારાવેગળેં । વિપાયેં જે અવગળેં ।
તયા ટાકિતી ઇટાળેં । પૈશૂન્યાચીં ॥ ૪૦૧ ॥
સતી આણિ સત્પુરુખ । દાનશીળ યાજ્ઞિક ।
તપસ્વી અલૌકિક । સંન્યાસી જે ॥ ૪૦૨ ॥
કાં ભક્ત હન મહાત્મે । ઇયેં માઝીં નિજાચીં ધામેં ।
નિર્વાળલીં હોમધર્મેં । શ્રૌતાદિકીં ॥ ૪૦૩ ॥
તયાં દ્વેષાચેનિ કાળકૂટેં । બાસટોનિ તિખટેં ।
કુબોલાંચીં સદટેં । સૂતિ કાંડેં ॥ ૪૦૪ ॥
તાનહં દ્વિષતઃ ક્રૂરાન્ સંસારેષુ નરાધમાન્ ।
ક્ષિપામ્યજસ્રમશુભાનાસુરીષ્વેવ યોનિષુ ॥ ૧૯ ॥
ઐસે આઘવાચિ પરી । પ્રવર્તલે માઝ્યા વૈરી ।
તયાં પાપિયાં જેં મી કરીં । તેં આઇક પાં ॥ ૪૦૫ ॥
તરી મનુષ્યદેહાચા તાગા । ઘેઊનિ રુસતી જે જગા ।
તે પદવી હિરોનિ પૈં ગા । ઐસે ઠેવીં ॥ ૪૦૬ ॥
જે ક્લેશગાંવીંચા ઉકરડા । ભવપુરીંચા પાનવડા ।
તે તમોયોનિ તયાં મૂઢાં । વૃત્તીચિ દેં ॥ ૪૦૭ ॥
મગ આહારાચેનિ નાંવેં । તૃણહી જેથ નુગવે ।
તે વ્યાઘ્ર વૃશ્ચિક આડવે । તૈસિયે કરીં ॥ ૪૦૮ ॥
તેથ ક્ષુધાદુઃખેં બહુતેં । તોડૂનિ ખાતી આપણયાતેં ।
મરમરોં માગુતેં । હોતચિ અસતી ॥ ૪૦૯ ॥
કાં આપુલા ગરળજાળીં । જળિતી આંગાચી પેંદળી ।
તે સર્પચિ કરીં બિળીં । નિરુંધલા ॥ ૪૧૦ ॥
પરી ઘેતલા શ્વાસુ ઘાપે । યેતુલેનહી માપેં ।
વિસાંવા તયાં નાટોપે । દુર્જનાંસી ॥ ૪૧૧ ॥
ઐસેનિ કલ્પાંચિયા કોડી । ગણિતાંહી સંખ્યા થોડી ।
તેતુલા વેળુ ન કાઢી । ક્લેશૌનિ તયાં ॥ ૪૧૨ ॥
તરી તયાંસી જેથ જાણેં । તેથિંચેં હેં પહિલેં પેણેં ।
તેં પાવોનિ યેરેં દારુણેં । ન હોતી દુઃખેં ॥ ૪૧૩ ॥
આસુરીં યોનિમાપન્ના મૂઢા જન્મનિ જન્મનિ ।
મામપ્રાપ્યૈવ કૌન્તેય તતો યાન્ત્યધમાં ગતિમ્ ॥ ૨૦ ॥
હા ઠાયવરી । સંપત્તિ તે આસુરી ।
અધોગતી અવધારીં । જોડિલી તિહીં ॥ ૪૧૪ ॥
પાઠીં વ્યાઘ્રાદિ તામસા । યોની તો અળુમાળુ ઐસા ।
દેહાધારાચા ઉસાસા । આથી જોહી ॥ ૪૧૫ ॥
તોહી મી વોલ્હાવા હિરેં । મગ તમચિ હોતી એકસરેં ।
જેથે ગેલેં આંધારેં । કાળવંડૈજે ॥ ૪૧૬ ॥
જયાંચી પાપા ચિળસી । નરક ઘેતી વિવસી ।
શીણ જાય મૂર્ચ્છી । સિણેં જેણેં ॥ ૪૧૭ ॥
મળુ જેણેં મૈળે । તાપુ જેણેં પોળે ।
જયાચેનિ નાંવેં સળે । મહાભય ॥ ૪૧૮ ॥
પાપા જયાચા કંટાળા । ઉપજે અમંગળ અમંગળા ।
વિટાળુહી વિટાળા । બિહે જયા ॥ ૪૧૯ ॥
ઐસેં વિશ્વાચેયા વોખટેયા । અધમ જે ધનંજયા ।
તેં તે હોતી ભોગૂનિયાં । તામસા યોની ॥ ૪૨૦ ॥
અહા સાંગતાં વાચા રડે । આઠવિતાં મન ખિરડે ।
કટારે મૂર્ખીં કેવઢે । જોડિલે નિરય ॥ ૪૨૧ ॥
કાયિસયા તે આસુર । સંપત્તિ પોષિતી વાઉર ।
જિયા દિધલેં ઘોર । પતન ઐસેં ॥ ૪૨૨ ॥
મ્હણૌનિ તુવાં ધનુર્ધરા । નોહાવેં ગા તિયા મોહરા ।
જેઉતા વાસુ આસુરા । સંપત્તિવંતા ॥ ૪૨૩ ॥
આણિ દંભાદિ દોષ સાહી । હે સંપૂર્ણ જયાંચ્યા ઠાયીં ।
તે ત્યજાવે હેં કાઈ । મ્હણોં કીર ? ॥ ૪૨૪ ॥
ત્રિવિધં નરકસ્યેદં દ્વારં નાશનમાત્મનઃ ।
કામઃ ક્રોધસ્તથા લોભસ્તસ્માદેતત્ ત્રયં ત્યજેત્ ॥ ૨૧ ॥
પરી કામ ક્રોધ લોભ । યા તિહીંચેંહી થોંબ ।
થાંવે તેથેં અશુભ । પિકલેં જાણ ॥ ૪૨૫ ॥
સર્વ દુઃખાં આપુલિયા । દર્શના ધનંજયા ।
પાઢાઊ હે ભલતયા । દિધલેં આહાતી ॥ ૪૨૬ ॥
કાં પાપિયાં નરકભોગીં । સુવાવયાલાગીં જગીં ।
પાતકાંચી દાટુગી । સભાચિ હે ॥ ૪૨૭ ॥
તે રૌરવ ગા તંવચિવરી । આઇકિજતી પટાંતરીં ।
જંવ હે તિન્હી અંતરીં । ઉઠતી ના ॥ ૪૨૮ ॥
અપાય તિહીં આસલગ । યાતના ઇહીં સવંગ ।
હાણી હાણી નોહે હે તિઘ । હેચિ હાણી ॥ ૪૨૯ ॥
કાય બહુ બોલોં સુભટા । સાંગિતલિયા નિકૃષ્ટા ।
નરકાચા દારવંટા । ત્રિશંકુ હા ॥ ૪૩૦ ॥
યા કામક્રોધલોભાં- । માજીં જીવેં જો હોય ઉભા ।
તો નિરયપુરીચી સભા । સન્માનુ પાવે ॥ ૪૩૧ ॥
મ્હણૌનિ પુઢત પુઢતીં કિરીટી । હે કામાદિ દોષ ત્રિપુટી ।
ત્યજાવીંચિ ગા વોખટી । આઘવા વિષયીં ॥ ૪૩૨ ॥
એતૈર્વિમુક્તઃ કૌન્તેય તમોદ્વારૈસ્ત્રિભિર્નરઃ ।
આચરત્યાત્મનઃ શ્રેયસ્તતો યાતિ પરાં ગતિમ્ ૨૨ ॥
ધર્માદિકાં ચૌંહી આંતુ । પુરુષાર્થાચી તૈંચિ માતુ ।
કરાવી જૈં સંઘાતુ । સાંડીલ હા ॥ ૪૩૩ ॥
હે તિન્હી જીવીં જંવ જાગતી । તંવવરી નિકિયાચી પ્રાપ્તી ।
હે માઝે કાન નાઇકતી । દેવોહી મ્હણે ॥ ૪૩૪ ॥
જયા આપણપેં પઢિયે । આત્મનાશા જો બિહે ।
તેણેં ન ધરાવી હે સોયે । સાવધુ હોઈજે ॥ ૪૩૫ ॥
પોટીં બાંધોનિ પાષાણ । સમુદ્રીં બાહીં આંગવણ ।
કાં જિયાવયા જેવણ । કાળકૂટાચેં ॥ ૪૩૬ ॥
ઇહીં કામક્રોધલોભેંસી । કાર્યસિદ્ધિ જાણ તૈસી ।
મ્હણૌનિ ઠાવોચિ પુસીં । યયાંચા ગા ॥ ૪૩૭ ॥
જૈં કહીં અવચટેં । હે તિકડી સાંખળ તુટે ।
તૈં સુખેં આપુલિયે વાટે । ચાલોં લાભે ॥ ૪૩૮ ॥
ત્રિદોષીં સાંડિલેં શરીર । ત્રિકુટીં ફિટલિયા નગર ।
ત્રિદાહ નિમાલિયા અંતર । જૈસેં હોય ॥ ૪૩૯ ॥
તૈસા કામાદિકીં તિઘીં । સાંડિલા સુખ પાવોનિ જગીં ।
સંગુ લાહે મોક્ષમાર્ગીં । સજ્જનાંચા ॥ ૪૪૦ ॥
મગ સત્સંગેં પ્રબળેં । સચ્છાસ્ત્રાચેનિ બળેં ।
જન્મમૃત્યૂચીં નિમાળેં । નિસ્તરેં રાનેં ॥ ૪૪૧ ॥
તે વેળીં આત્માનંદેં આઘવેં । જેં સદા વસતેં બરવેં ।
તેં તૈસેંચિ પાટણ પાવે । ગુરુકૃપેચેં ॥ ૪૪૨ ॥
તેથ પ્રિયાચી પરમસીમા । તો ભેટે માઉલી આત્મા ।
તયેં ખેવીં આટે ડિંડિમા । સાંસારિક હે ॥ ૪૪૩ ॥
ઐસા જો કામક્રોધલોભાં । ઝાડી કરૂનિ ઠાકે ઉભા ।
તો યેવઢિયા લાભા । ગોસાવી હોય ॥ ૪૪૪ ॥
યઃ શાસ્ત્રવિધિમુત્સૃજ્ય વર્તતે કામકારત ।
ન સ સિદ્ધિમવાપ્નોતિ ન સુખં ન પરાં ગતિમ્ ॥ ૨૩ ॥
ના હેં નાવડોનિ કાંહીં । કામાદિકાંચ્યાચિ ઠાયીં ।
દાટિલી જેણેં ડોઈ । આત્મચોરેં ॥ ૪૪૫ ॥
જો જગીં સમાન સકૃપુ । હિતાહિત દાવિતા દીપુ ।
તો અમાન્યુ કેલા બાપુ । વેદુ જેણેં ॥ ૪૪૬ ॥
ન ધરીચિ વિધીચી ભીડ । ન કરીચિ આપલી ચાડ ।
વાઢવીત ગેલા કોડ । ઇંદ્રિયાંચેં ॥ ૪૪૭ ॥
કામક્રોધલોભાંચી કાસ । ન સોડીચ પાળિલી ભાષ ।
સ્વૈરાચારાચેં અસોસ । વળઘલા રાન ॥ ૪૪૮ ॥
તો સુટકેચિયા વાહિણીં । મગ પિવોં ન લાહે પાણી ।
સ્વપ્નીંહી તે કહાણી । દૂરીચિ તયા ॥ ૪૪૯ ॥
આણિ પરત્ર તંવ જાયે । હેં કીર તયા આહે ।
પરી ઐહિકહી ન લાહે । ભોગ ભોગૂં ॥ ૪૫૦ ॥
તરી માશાલાગીં ભુલલા । બ્રાહ્મણ પાણબુડાં રિઘાલા ।
કીં તેથહી પાવલા । નાસ્તિકવાદુ ॥ ૪૫૧ ॥
તૈસેં વિષયાંચેનિ કોડેં । જેણેં પરત્રા કેલેં ઉબડેં ।
તંવ તોચિ આણિકીકડે । મરણેં નેલા ॥ ૪૫૨ ॥
એવં પરત્ર ના સ્વર્ગુ । ના ઐહિકહી વિષયભોગુ ।
તેથ કેઉતા પ્રસંગુ । મોક્ષાચા તો ? ॥ ૪૫૩ ॥
મ્હણૌનિ કામાચેનિ બળેં । જો વિષય સેવૂં પાહે સળેં ।
તયા વિષયો ના સ્વર્ગુ મિળે । ના ઉદ્ધરે તો ॥ ૪૫૪ ॥
તસ્માચ્છાસ્ત્રં પ્રમાણં તે કાર્યાકાર્યવ્યવસ્થિતૌ ।
જ્ઞાત્વા શાસ્ત્રવિધાનોક્તં કર્મ કર્તુમિહાર઼સિ ॥ ૨૪॥
ૐ તત્સદિતિ શ્રીમદ્ભગવદ્ગીતાસૂપનિષત્સુ બ્રહ્મવિદ્યાયાં યોગશાસ્ત્રે
શ્રીકૃષ્ણાર્જુનસંવાદે દૈવાસુરસંપદ્વિભાગયોગોનામ ષોડશોઽધ્યાયઃ ॥ ૧૬ ॥
યાકારણેં પૈં બાપા । જયા આથી આપુલી કૃપા ।
તેણેં વેદાંચિયા નિરોપા । આન ન કીજે ॥ ૪૫૫ ॥
પતીચિયા મતા । અનુસરોનિ પતિવ્રતા ।
અનાયાસેં આત્મહિતા । ભેટેચિ તે ॥ ૪૫૬ ॥
નાતરી શ્રીગુરુવચના । દિઠી દેતુ જતના ।
શિષ્ય આત્મભુવના- । માજીં પૈસે ॥ ૪૫૭ ॥
હેં અસો આપુલા ઠેવા । હાતા આથી જરી યાવા ।
તરી આદરેં જેવીં દિવા । પુઢાં કીજે ॥ ૪૫૮ ॥
તૈસા અશેષાંહી પુરુષાર્થા । જો ગોસાવી હો મ્હણે પાર્થા ।
તેણેં શ્રુતિસ્મૃતિ માથાં । બૈસણેં ઘાપે ॥ ૪૫૯ ॥
શાસ્ત્ર મ્હણેલ જેં સાંડાવેં । તેં રાજ્યહી તૃણ માનાવેં ।
જેં ઘેવવી તેં ન મ્હણાવેં । વિષહી વિરુ ॥ ૪૬૦ ॥
ઐસિયા વેદૈકનિષ્ઠા । જાલિયા જરી સુભટા ।
તરી કેં આહે અનિષ્ટા । ભેટણેં ગા ? ॥ ૪૬૧ ॥
પૈં અહિતાપાસૂનિ કાઢિતી । હિત દેઊનિ વાઢવિતી ।
નાહીં ગા શ્રુતિપરૌતી । માઉલી જગા ॥ ૪૬૨ ॥
મ્હણૌનિ બ્રહ્મેંશીં મેળવી । તંવ હે કોણેં ન સાંડાવી ।
અગા તુવાંહી ઐસીચિ ભજાવી । વિશેષેંસીં ॥ ૪૬૩ ॥
જે આજિ અર્જુના તૂં યેથેં । કરાવયા સત્ય શાસ્ત્રેં સાર્થેં ।
જન્મલાસિ બળાર્થેં । ધર્માચેનિ ॥ ૪૬૪ ॥
આણિ ધર્માનુજ હેં ઐસેં । બોધેંચિ આલેં અપૈસેં ।
મ્હણૌનિ આનારિસેં । કરૂં નયે ॥ ૪૬૫ ॥
કાર્યાકાર્યવિવેકીં । શાસ્ત્રેંચિ કરાવીં પારખીં ।
અકૃત્ય તેં કુડેં લોકીં । વાળાવેં ગા ॥ ૪૬૬ ॥
મગ કૃત્યપણેં ખરેં નિગે । તેં તુવાં આપુલેનિ આંગેં ।
આચરોનિ આદરેં ચાંગેં । સારાવેં ગા ॥ ૪૬૭ ॥
જે વિશ્વપ્રામાણ્યાચી મુદી । આજિ તુઝ્યા હાતીં અસેં સુબુદ્ધી ।
લોકસંગ્રહાસિ ત્રિશુદ્ધી । યોગ્યુ હોસી ॥ ૪૬૮ ॥
એવં આસુરવર્ગુ આઘવા । સાંગોનિ તેથિંચા નિગાવા ।
તોહિ દેવેં પાંડવા । નિરૂપિલા ॥ ૪૬૯ ॥
ઇયાવરી તો પંડૂચા । કુમરુ સદ્ભાવો જીવીંચા ।
પુસેલ તો ચૈતન્યાચા । કાનીં ઐકા ॥ ૪૭૦ ॥
સંજયેં વ્યાસાચિયા નિરોપા । તો વેળુ ફેડિલા તયા નૃપા ।
તૈસા મીહિ નિવૃત્તિકૃપા । સાંગેન તુમ્હાં ॥ ૪૭૧ ॥
તુમ્હી સંત માઝિયા કડા । દિઠીચા કરાલ બહુડા ।
તરી તુમ્હાં માને યેવઢા । હોઈન મી ॥ ૪૭૨ ॥
મ્હણૌનિ નિજ અવધાન । મજ વોળગે પસાયદાન ।
દીજો જી સનાથુ હોઈન । જ્ઞાનદેવો મ્હણે ॥ ૪૭૩ ॥
ઇતિ શ્રીજ્ઞાનદેવવિરચિતાયાં ભાવાર્થદીપિકાયાં ષોડશોઽધ્યાયઃ ॥

Explore More