সেৱা সে সব ৱিধ্ন টৰেং।
তীন লোক তৈতিস দেৱতা,
দ্ৱাৰ খডে সব অৰ্জ কৰে॥
অৰু আনন্দ সোং চৱৰ কৰেং।
ধূপ দীপ ঔৰ লিএ আৰতী,
ভক্ত খডে জযকাৰ কৰেং॥
মুষক ৱাহন চঢা কৰেং।
সৌম্যৰুপ সেৱা গণপতি কী,
ৱিধ্ন ভাগজা দূৰ পৰেং॥
দিন দোপাৰা পূৰ পৰেং।
লিযো জন্ম গণপতি প্ৰভুজী নে,
ঠুগী মন আনন্দ ভৰেং॥
দেৱ ৱধূ জহঁ গান কৰেং।
শ্ৰী শংকৰ কে আনন্দ উপজ্যো,
নাম সুন্ন্যা সব ৱিধঘ্ন টৰ্ৰেং॥
ইন্দ্ৰ অপ্সৰা নৃত্য কৰেং।
দেখ ৱেদ ব্ৰহ্মমাজী জাকো,
ৱিঘ্ন ৱিনাশক নাম ধৰেং॥
ত্ৰিনযন ৰূপ অনূপ ধৰেং।
পগথ্থংভা সা উদৰ পুষ্ট হৈ,
দেখ চন্দ্ৰমা হাস্য কৰেং॥
কলাহীন তত্কাল কৰেং।
চৌদহ লোক মেং ফিৰে গণপতি,
তীন ভুৱন মেং ৰাজ্য কৰেং॥
কাম সভী নিৰ্ৱিঘ্ন সৰেং।
শ্ৰী প্ৰতাপ গণপতীজী কো,
হাথ জোড স্তুতি কৰেং॥
