॥ জয শ্ৰী ৰাম ॥
ওঁ
ওঁ
॥ শ্ৰী হনুমান চালীসা ॥
॥ দোহা ॥
শ্ৰী গুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰু সুধাৰি।
ৱৰনঊঁ ৰঘুৱৰ ৱিমল জসু, জো দাযকু ফল চাৰি॥
শ্ৰী গুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰু সুধাৰি।
ৱৰনঊঁ ৰঘুৱৰ ৱিমল জসু, জো দাযকু ফল চাৰি॥
বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিৰো পৱন কুমাৰ।
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহু মোহিং, হৰহু কলেশ ৱিকাৰ॥
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহু মোহিং, হৰহু কলেশ ৱিকাৰ॥
॥ চৌপাঈ॥
জয হনুমান জ্ঞান গুন সাগৰ। জয কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥
জয হনুমান জ্ঞান গুন সাগৰ। জয কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥
ৰাম দূত অতুলিত বল ধামা। অংজনিপুত্ৰ পৱন সুত নামা॥
মহাৱীৰ বিক্ৰম বজৰংগী। কুমতি নিৱাৰ সুমিতি কে সংগী॥
কংচন ৱৰন ৱিৰাজ সুৱেসা। কানন কুংডল কুংচিত কেসা॥৪॥
হাথ বজ্ৰ ঔ ধ্ৱজা ৱিৰাজৈ। কাঁধে মূঁজ জনেঊ সাজৈ॥
শংকৰ সুৱন কেসৰীনংদন। তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বংদন॥
ৱিদ্যাৱান গুনী অতি চাতুৰ। ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥
প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিযা। ৰাম লখন সীতা মন বসিযা॥৮॥
সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিযহি দিখাৱা। বিকট ৰূপ ধৰি লংক জৰাৱা॥
ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সঁহাৰে। ৰামচংন্দ্ৰ কে কাজ সঁৱাৰে॥
লায সজীৱন লখন জিযাযে। শ্ৰী ৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লাযে॥
ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বডাঈ। তুম মম প্ৰিয ভৰত সম ভাঈ॥১২॥
সহস বদন তুম্হৰো জস গাৱৈং। অস কহি শ্ৰীপতি কংঠ লগাৱৈং॥
সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা। নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥
জম কুবেৰ দিগপাল জহাঁ তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁ তে॥
তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা। ৰাম মিলায ৰাজ পদ দীন্হা॥১৬॥
তুম্হৰো মংত্ৰ ৱিভীষন মানা। লংকেশ্ৱৰ ভযে সব জগ জানা॥
জুগ সহস্ত্ৰ জোজন পৰ ভানূ। লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানূ॥
প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং। জলধি লাঁঘি গযে অচৰজ নাহীং॥
দু্ৰ্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে॥২০॥
ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥
সব সুখ লহৈং তুম্হাৰী সৰনা। তুম ৰচ্ছক কাহূ কো ডৰ না॥
আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ। তীনোং লোক হাঁক তেং কাঁপৈ॥
ভূত পিসাচ নিকট নহিং আৱৈ। মহাৱীৰ জব নাম সুনাৱৈং॥২৪॥
নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা। জপত নিৰংতৰ হনুমত বীৰা॥
সংকট তেং হনুমান ছুডাৱৈ। মন ক্ৰম ৱচন ধ্যান জো লাৱৈ॥
সব পৰ ৰাম তপস্ৱীং ৰাজা। তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥
ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ। সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ॥২৮॥
চাৰোং জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা। হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিযাৰা॥
সাধু সংত কে তুম ৰখবাৰে। অসুৰ নিকংদন ৰাম দুলাৰে॥
অষ্ট সিদ্ধি নৌ নিধি কে দাতা। অস বৰ দীন জানকী মাতা॥
ৰাম ৰসাযন তুম্হৰে পাসা। সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥৩২॥
তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ। জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥
অংত কাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ। জহাঁ জন্ম হৰি ভক্ত কহাঈ॥
ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ। হনুমত সেই সৰ্ব সুখ কৰঈ॥
সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা। জো সুমিৰৈং হনুমত বলবীৰা॥৩৬॥
জৈ জৈ জৈ হনুমান গোসাঈং। কৃপা কৰহু গুৰূ দেৱ কী নাঈং॥
জো সত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ। ছূটহি বন্দি মহাসুখ হোঈ॥
জো যহ পঢৈ হনুমান চলীসা। হোয সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥
তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা। কীজৈ নাথ হৃদয মহঁ ডেৰা॥৪০॥
॥ দোহা॥
পৱনতনয সংকট হৰন, মংগল মূৰতি ৰুপ।
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয বসহু সুৰ ভূপ॥
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয বসহু সুৰ ভূপ॥
সিযাৱৰ ৰামচংদ্ৰ কী জয। পৱন সুত হনুমান কী জয॥ উমাপতি মহাদেৱ কী জয॥
শ্ৰী ৰাম জয ৰাম জয জয ৰাম। শ্ৰী ৰাম জয ৰাম জয জয ৰাম॥
