Goddess Kali

कालिकोपनिषत्

(Kalikopanisat)

Also known as kalika upanishad · atha hainam brahmarandhre brahmasvarupinimapnoti

A short Upanishad of the Atharva recension, placed within the Saubhagya Kanda, and written in prose rather than in verse. It opens by spelling out a mantra in code, syllable by syllable, without once writing it plainly — the fortunate one tripled, the seed of desire, the sixth vowel of the sky joined to a point, the pair of mayas, and so on to the end. The meditation set after it is brief and exact: the colour of a fresh raincloud, heavy-breasted, with curved fangs, seated upon a corpse. What follows is a manual — the diagram of triangle and pentagon and nine angles, the worship of the limbs, the fruit of the japa, the rites of offering and who may undertake them — and it closes by extending the same method to the mantras of Tara, of Tripura and of Durga.

Read In:

Script: Devanagari (देवनागरी) — also the script of Hindi, Marathi, Nepali and Konkani.

॥ श्री गणेशाय नमः ॥
॥ श्री कालिकोपनिषत् ॥
॥ अथर्ववेदीय सौभाग्यकाण्डान्तर्गता ॥
अथ हैनं ब्रह्मरन्ध्रे ब्रह्मस्वरूपिणीमाप्नोति ।
सुभगां त्रिगुणितां मुक्तासुभगां कामरेफेन्दिरां समस्तरूपिणीमेतानि त्रिगुणितानि
तदनु कूर्चबीजं व्योमषष्ठस्वरां बिन्दुमेलनरूपां तद्द्वयं मायाद्वयं
दक्षिणे कालिके चेत्यभिमुखगतां तदनु बीजसप्तकमुच्चार्य बृहद्भानुजायामुच्चरेत् ।
स तु शिवमयो भवेत् । सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।
गतिस्तस्यास्तीति । नान्यस्य गतिरस्ताति ।
स तु वागीश्वरः । स तु नारीश्वरः । स तु देवेश्वरः । स तु सर्वेश्वरः ।
॥ ध्यानम् ॥
अभिनवजलदसङ्काशा घनस्तनी कुटिलदंष्ट्रा शवासना कालिका ध्येया ।
त्रिकोणं पञ्चकोणं नवकोणं पद्मम् ।
॥ सर्वाङ्ग पूजा ॥
तस्मिन् देवी सर्वाङ्गेऽभ्यर्च्य तदिदं सर्वाङ्गं—
ॐ काली कपालिनी कुल्ला कुरुकुल्ला विरोधिनी
विप्रचित्ता उग्रा उग्रप्रभा दीप्ता नीला घना बलाका
मात्रा मुद्राऽमिता चैव पञ्चदशकोणगाः ।
ब्राह्मी नारायणी माहेश्वरी कौमारी अपराजिता
वाराही नारसिंहिका चेत्यष्टपत्रगाः ।
षोडशस्वरभेदेन प्रथमेन मन्त्रविभागः ।
तन्मूलेनावाहनं तेनैव पूजनम् ।
॥ मन्त्रराज जप फल ॥
य एवं मन्त्रराजं नियमेन वा लक्षमावर्तयति
स पाप्मानं हन्ति । स ब्रह्मत्वं भजति । सः अमृतत्वं भजति ।
स आयुरारोग्यमैश्वर्यं भजति ।
सदा पञ्चमकारेण पूजयेत् । सदा गुरुभक्तो भवेत् । सदा देवभक्तो भवेत् ।
धर्मिष्ठतां पुष्टिमहतवाचं विप्रा लभन्ते ।
मन्त्रजापिनो ह्यात्मा विद्याप्रपूरितो भवति ।
स जीवन्मुक्तो भवति । स सर्वशास्त्रं जानाति ।
स सर्वपुण्यकारी भवति । स सर्वयज्ञयाजी भवति ।
राजानो दासतां यान्ति ।
जप्त्वा स सर्वमेतं मन्त्रराजं स्वयं शिव एवाहमित्यणिमादिविभूतीनामीश्वरः कालिकां लभेत् ॥
आवयोः पात्रभूतः सन् सुकृती त्यक्तकल्मषः ।
जीवन्मुक्तः स विज्ञेयो यस्मै लब्धा हि दक्षिणा ॥
॥ होम-तर्पण विधि ॥
दशांशं होमयेत्तदनु तर्पयेत् ।
अथ हैके यज्ञान् कामानद्वैतज्ञानादीननिरुद्धसरस्वतीति ।
अथ हैषः कालिकामनुजापी यः सदा शुद्धात्मा ज्ञानवैराग्ययुक्तः
शाम्भवीदीक्षासु रक्तः शाक्तासु ।
यदि वा ब्रह्मचारी रात्रौ नग्नः सर्वदा मधुनाऽशक्तो मनसा जपपूजादिनियमवान् ।
॥ साधक लक्षण ॥
योषित्प्रियकरो भगोदकेन तर्पणं तेनैव पूजनं कुर्यात् ।
सर्वदा कालिकारूपमात्मानं विभावयेत् ।
स सर्वदा योषिदासक्तो भवेत् ।
स सर्वहत्यां तरति तेन मधुदानेन ।
अथ पञ्चमकारेण सर्वमायादिविद्यां पशुधनधान्यं सर्वेशत्वं च कवित्वं च ।
नान्यः परमः पन्था विद्यते मोक्षाय ज्ञानाय धर्माधर्माय ।
तत्सर्वं भूतं भव्यं यत्किञ्चिद्दृश्यमानं स्थावरजङ्गमं
तत्सर्वं कालिकातन्त्रे ओतं प्रोतं वेद ।
॥ जप फल ॥
य एवं मनुजापी स पाप्मानं तरति ।
स भ्रूणहत्यां तरति । सोऽगम्यागमनं तरति ।
स सर्वसुखमाप्नोति । स सर्वं जानाति ।
स सर्वसंन्यासी भवति । स विरक्तो भवति ।
स सर्ववेदाध्यायी भवति । स सर्वमन्त्रजापी भवति ।
स सर्वशास्रवेत्ता भवति । स सर्वज्ञानकारी भवति ।
स आवयोर्मित्रभूतो भवति ।
इत्याह भगवान् शिवः । निर्विकल्पेन मनसा स वन्द्यो भवति ॥
॥ कुण्डलिनी ध्यानम् ॥
अथ हैनाम् ।
मूलाधारे स्मरेद्दिव्यं त्रिकोणं तेजसां निधिम् ।
शिखा आनीय तस्याग्नेरथ तूर्ध्वं व्यवस्थिता ॥
नीलतोयदमध्यस्था विद्युल्लेखेव भास्वरा ।
नीवारशूकवत्तन्वी पीता भास्वत्यणूपमा ॥
तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा व्यवस्थितः ।
स ब्रह्मा स शिवः सेन्द्रः सोऽक्षरः परमः स्वराट् ॥
स एव विष्णुः स प्राणः स कालोऽग्निः स चन्द्रमाः ।
इति कुण्डलिनीं ध्यात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

॥ विनियोग ॥

महापातकेभ्यः पूतो भूत्वा सर्वमन्त्रसिद्धिं कृत्वा भैरवो भवेत् ।
महाकालभैरवोऽस्य ऋषिः । उष्णिक् छन्दः कालिका देवता ।
ह्रीं बीजं ह्रूं शक्तिः क्रीं कीलकं अनिरुद्धसरस्वती देवता ।
कवित्वे पाण्डित्यार्थे जपे विनियोगः ।
इत्येवमृषिच्छन्दोदैवतं ज्ञात्वा मन्त्र साफल्यमश्नुते ।
अथर्वविद्यां प्रथममेकं द्वयं त्रयं वा नामद्वयसम्पुटितं कृत्वा योजयेत् ।
गतिस्तस्यास्तीति । नान्यस्य गतिरस्तीति ।
ॐ सत्यम् । ॐ तत्सत् ॥
॥ गुरु-शिष्य परम्परा ॥
अथ हैनं गुरुं परितोष्यैनं मन्त्रराजं गृह्णीयात् ।
मन्त्रराजं गुरुस्तमपि शिष्याय सत्कुलीनाय विद्याभक्ताय
सुवेषां स्त्रियं स्पृष्ट्वा स्वयं निशायां निरुपद्रवः परिपूज्य
एकाकी शिवगेहे लक्षं तदर्धं वा जपित्वा दद्यात् ।
ॐ ॐ ॐ सत्यं सत्यं सत्यम् ।
नान्यप्रकारेण सिद्धिर्भवति ।
अथाह वै कालिकामनोस्तारामनोस्त्रिपुरामनोः सर्वदुर्गामनोर्वा
स्वरूपसिद्धिरेवमिति शिवम् ॥
॥ इत्याथर्वणे सौभाग्यकाण्डे कालिकोपनिषत् समाप्ता ॥
॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

Explore More