Goddess Kali

കാലികോപനിഷത്

(Kalikopanisat in Malayalam)

Also known as kalika upanishad · atha hainam brahmarandhre brahmasvarupinimapnoti

A short Upanishad of the Atharva recension, placed within the Saubhagya Kanda, and written in prose rather than in verse. It opens by spelling out a mantra in code, syllable by syllable, without once writing it plainly — the fortunate one tripled, the seed of desire, the sixth vowel of the sky joined to a point, the pair of mayas, and so on to the end. The meditation set after it is brief and exact: the colour of a fresh raincloud, heavy-breasted, with curved fangs, seated upon a corpse. What follows is a manual — the diagram of triangle and pentagon and nine angles, the worship of the limbs, the fruit of the japa, the rites of offering and who may undertake them — and it closes by extending the same method to the mantras of Tara, of Tripura and of Durga.

॥ ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ ॥
॥ ശ്രീ കാലികോപനിഷത് ॥
॥ അഥര്വവേദീയ സൌഭാഗ്യകാണ്ഡാന്തര്ഗതാ ॥
അഥ ഹൈനം ബ്രഹ്മരന്ധ്രേ ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണീമാപ്നോതി ।
സുഭഗാം ത്രിഗുണിതാം മുക്താസുഭഗാം കാമരേഫേന്ദിരാം സമസ്തരൂപിണീമേതാനി ത്രിഗുണിതാനി
തദനു കൂര്ചബീജം വ്യോമഷഷ്ഠസ്വരാം ബിന്ദുമേലനരൂപാം തദ്ദ്വയം മായാദ്വയം
ദക്ഷിണേ കാലികേ ചേത്യഭിമുഖഗതാം തദനു ബീജസപ്തകമുച്ചാര്യ ബൃഹദ്ഭാനുജായാമുച്ചരേത് ।
സ തു ശിവമയോ ഭവേത് । സര്വസിദ്ധീശ്വരോ ഭവേത് ।
ഗതിസ്തസ്യാസ്തീതി । നാന്യസ്യ ഗതിരസ്താതി ।
സ തു വാഗീശ്വരഃ । സ തു നാരീശ്വരഃ । സ തു ദേവേശ്വരഃ । സ തു സര്വേശ്വരഃ ।
॥ ധ്യാനമ് ॥
അഭിനവജലദസങ്കാശാ ഘനസ്തനീ കുടിലദംഷ്ട്രാ ശവാസനാ കാലികാ ധ്യേയാ ।
ത്രികോണം പഞ്ചകോണം നവകോണം പദ്മമ് ।
॥ സര്വാങ്ഗ പൂജാ ॥
തസ്മിന് ദേവീ സര്വാങ്ഗേഽഭ്യര്ച്യ തദിദം സര്വാങ്ഗം—
ഓം കാലീ കപാലിനീ കുല്ലാ കുരുകുല്ലാ വിരോധിനീ
വിപ്രചിത്താ ഉഗ്രാ ഉഗ്രപ്രഭാ ദീപ്താ നീലാ ഘനാ ബലാകാ
മാത്രാ മുദ്രാഽമിതാ ചൈവ പഞ്ചദശകോണഗാഃ ।
ബ്രാഹ്മീ നാരായണീ മാഹേശ്വരീ കൌമാരീ അപരാജിതാ
വാരാഹീ നാരസിംഹികാ ചേത്യഷ്ടപത്രഗാഃ ।
ഷോഡശസ്വരഭേദേന പ്രഥമേന മന്ത്രവിഭാഗഃ ।
തന്മൂലേനാവാഹനം തേനൈവ പൂജനമ് ।
॥ മന്ത്രരാജ ജപ ഫല ॥
യ ഏവം മന്ത്രരാജം നിയമേന വാ ലക്ഷമാവര്തയതി
സ പാപ്മാനം ഹന്തി । സ ബ്രഹ്മത്വം ഭജതി । സഃ അമൃതത്വം ഭജതി ।
സ ആയുരാരോഗ്യമൈശ്വര്യം ഭജതി ।
സദാ പഞ്ചമകാരേണ പൂജയേത് । സദാ ഗുരുഭക്തോ ഭവേത് । സദാ ദേവഭക്തോ ഭവേത് ।
ധര്മിഷ്ഠതാം പുഷ്ടിമഹതവാചം വിപ്രാ ലഭന്തേ ।
മന്ത്രജാപിനോ ഹ്യാത്മാ വിദ്യാപ്രപൂരിതോ ഭവതി ।
സ ജീവന്മുക്തോ ഭവതി । സ സര്വശാസ്ത്രം ജാനാതി ।
സ സര്വപുണ്യകാരീ ഭവതി । സ സര്വയജ്ഞയാജീ ഭവതി ।
രാജാനോ ദാസതാം യാന്തി ।
ജപ്ത്വാ സ സര്വമേതം മന്ത്രരാജം സ്വയം ശിവ ഏവാഹമിത്യണിമാദിവിഭൂതീനാമീശ്വരഃ കാലികാം ലഭേത് ॥
ആവയോഃ പാത്രഭൂതഃ സന് സുകൃതീ ത്യക്തകല്മഷഃ ।
ജീവന്മുക്തഃ സ വിജ്ഞേയോ യസ്മൈ ലബ്ധാ ഹി ദക്ഷിണാ ॥
॥ ഹോമ-തര്പണ വിധി ॥
ദശാംശം ഹോമയേത്തദനു തര്പയേത് ।
അഥ ഹൈകേ യജ്ഞാന് കാമാനദ്വൈതജ്ഞാനാദീനനിരുദ്ധസരസ്വതീതി ।
അഥ ഹൈഷഃ കാലികാമനുജാപീ യഃ സദാ ശുദ്ധാത്മാ ജ്ഞാനവൈരാഗ്യയുക്തഃ
ശാമ്ഭവീദീക്ഷാസു രക്തഃ ശാക്താസു ।
യദി വാ ബ്രഹ്മചാരീ രാത്രൌ നഗ്നഃ സര്വദാ മധുനാഽശക്തോ മനസാ ജപപൂജാദിനിയമവാന് ।
॥ സാധക ലക്ഷണ ॥
യോഷിത്പ്രിയകരോ ഭഗോദകേന തര്പണം തേനൈവ പൂജനം കുര്യാത് ।
സര്വദാ കാലികാരൂപമാത്മാനം വിഭാവയേത് ।
സ സര്വദാ യോഷിദാസക്തോ ഭവേത് ।
സ സര്വഹത്യാം തരതി തേന മധുദാനേന ।
അഥ പഞ്ചമകാരേണ സര്വമായാദിവിദ്യാം പശുധനധാന്യം സര്വേശത്വം ച കവിത്വം ച ।
നാന്യഃ പരമഃ പന്ഥാ വിദ്യതേ മോക്ഷായ ജ്ഞാനായ ധര്മാധര്മായ ।
തത്സര്വം ഭൂതം ഭവ്യം യത്കിഞ്ചിദ്ദൃശ്യമാനം സ്ഥാവരജങ്ഗമം
തത്സര്വം കാലികാതന്ത്രേ ഓതം പ്രോതം വേദ ।
॥ ജപ ഫല ॥
യ ഏവം മനുജാപീ സ പാപ്മാനം തരതി ।
സ ഭ്രൂണഹത്യാം തരതി । സോഽഗമ്യാഗമനം തരതി ।
സ സര്വസുഖമാപ്നോതി । സ സര്വം ജാനാതി ।
സ സര്വസംന്യാസീ ഭവതി । സ വിരക്തോ ഭവതി ।
സ സര്വവേദാധ്യായീ ഭവതി । സ സര്വമന്ത്രജാപീ ഭവതി ।
സ സര്വശാസ്രവേത്താ ഭവതി । സ സര്വജ്ഞാനകാരീ ഭവതി ।
സ ആവയോര്മിത്രഭൂതോ ഭവതി ।
ഇത്യാഹ ഭഗവാന് ശിവഃ । നിര്വികല്പേന മനസാ സ വന്ദ്യോ ഭവതി ॥
॥ കുണ്ഡലിനീ ധ്യാനമ് ॥
അഥ ഹൈനാമ് ।
മൂലാധാരേ സ്മരേദ്ദിവ്യം ത്രികോണം തേജസാം നിധിമ് ।
ശിഖാ ആനീയ തസ്യാഗ്നേരഥ തൂര്ധ്വം വ്യവസ്ഥിതാ ॥
നീലതോയദമധ്യസ്ഥാ വിദ്യുല്ലേഖേവ ഭാസ്വരാ ।
നീവാരശൂകവത്തന്വീ പീതാ ഭാസ്വത്യണൂപമാ ॥
തസ്യാഃ ശിഖായാ മധ്യേ പരമാത്മാ വ്യവസ്ഥിതഃ ।
സ ബ്രഹ്മാ സ ശിവഃ സേന്ദ്രഃ സോഽക്ഷരഃ പരമഃ സ്വരാട് ॥
സ ഏവ വിഷ്ണുഃ സ പ്രാണഃ സ കാലോഽഗ്നിഃ സ ചന്ദ്രമാഃ ।
ഇതി കുണ്ഡലിനീം ധ്യാത്വാ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥

॥ വിനിയോഗ ॥

മഹാപാതകേഭ്യഃ പൂതോ ഭൂത്വാ സര്വമന്ത്രസിദ്ധിം കൃത്വാ ഭൈരവോ ഭവേത് ।
മഹാകാലഭൈരവോഽസ്യ ഋഷിഃ । ഉഷ്ണിക് ഛന്ദഃ കാലികാ ദേവതാ ।
ഹ്രീം ബീജം ഹ്രൂം ശക്തിഃ ക്രീം കീലകം അനിരുദ്ധസരസ്വതീ ദേവതാ ।
കവിത്വേ പാണ്ഡിത്യാര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।
ഇത്യേവമൃഷിച്ഛന്ദോദൈവതം ജ്ഞാത്വാ മന്ത്ര സാഫല്യമശ്നുതേ ।
അഥര്വവിദ്യാം പ്രഥമമേകം ദ്വയം ത്രയം വാ നാമദ്വയസമ്പുടിതം കൃത്വാ യോജയേത് ।
ഗതിസ്തസ്യാസ്തീതി । നാന്യസ്യ ഗതിരസ്തീതി ।
ഓം സത്യമ് । ഓം തത്സത് ॥
॥ ഗുരു-ശിഷ്യ പരമ്പരാ ॥
അഥ ഹൈനം ഗുരും പരിതോഷ്യൈനം മന്ത്രരാജം ഗൃഹ്ണീയാത് ।
മന്ത്രരാജം ഗുരുസ്തമപി ശിഷ്യായ സത്കുലീനായ വിദ്യാഭക്തായ
സുവേഷാം സ്ത്രിയം സ്പൃഷ്ട്വാ സ്വയം നിശായാം നിരുപദ്രവഃ പരിപൂജ്യ
ഏകാകീ ശിവഗേഹേ ലക്ഷം തദര്ധം വാ ജപിത്വാ ദദ്യാത് ।
ഓം ഓം ഓം സത്യം സത്യം സത്യമ് ।
നാന്യപ്രകാരേണ സിദ്ധിര്ഭവതി ।
അഥാഹ വൈ കാലികാമനോസ്താരാമനോസ്ത്രിപുരാമനോഃ സര്വദുര്ഗാമനോര്വാ
സ്വരൂപസിദ്ധിരേവമിതി ശിവമ് ॥
॥ ഇത്യാഥര്വണേ സൌഭാഗ്യകാണ്ഡേ കാലികോപനിഷത് സമാപ്താ ॥
॥ ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥

Explore More