Lord Shiva

śrī śiva stutiḥ (laṃkeśvara kṛtam)

(Sri Siva Stutih Lamkesvara Krtam in English (IAST))

Ravana

Also known as lankeshwara krita shiva stuti · ravana krita shiva stuti · lankeshwar shiva stotram

Eleven verses given by their colophon to the lord of Lanka, and written in a long, heavily compounded metre that matches the reputation of their attributed author — Ravana the grammarian and hymnist rather than Ravana the abductor. The first verse is a single sweep down the figure: the darkness gathered at the throat, the moon shown at the brow, the mass of matted hair bound up, the lovely lotus hands, the skull raised, the elephant hide displayed at the waist — some light past naming, which we praise every moment. The second sets him on the bull, the glory of the white garland about him driving out the pride of Kubera's mountain in its own whiteness, and then reddened here and there with the saffron from Uma's breast.

gale kalitakālimaḥ prakaṭitenduphālasthale
vināṭitajaṭotkaraṃ rucirapāṇipāthoruhe |
udañcitakapālajaṃ jaghanasīmni sandarśita
dvipājinamanukṣaṇaṃ kimapi dhāma vandāmahe || 1 ||
vṛṣopari parisphuraddhavaladāmadhāmaśriyā
kuberagiri-gaurimaprabhavagarvanirvāsi tat |
kvacitpunarumā-kucopacitakuṅkumai rañjitaṃ
gajājinavirājitaṃ vṛjinabhaṅgabījaṃ bhaje || 2 ||
uditvara-vilocanatraya-visṛtvarajyotiṣā
kalākarakalākara-vyatikareṇa cāharniśam |
vikāsita jaṭāṭavī viharaṇotsavaprollasa-
ttarāmara taraṅgiṇī tarala-cūḍamīḍe mṛḍam || 3 ||
vihāya kamalālayāvilasitāni vidyunnaṭī-
viḍaṃbanapaṭūni me viharaṇaṃ vidhattāṃ manaḥ |
kapardini kumudvatīramaṇakhaṇḍacūḍāmaṇau
kaṭī taṭapaṭī bhavatkaraṭicarmaṇi brahmaṇi || 4 ||
bhavadbhavanadehalī-vikaṭatuṇḍa-daṇḍāhati
truṭanmukuṭakoṭibhi-rmaghavadādibhirbhūyate |
vrajema bhavadantikaṃ prakṛtimetya paiśācakīṃ
kimityamarasampadaḥ pramathanātha nāthāmahe || 5 ||
tvadarcanaparāyaṇa-pramathakanyakāluṇṭhita
prasūnasaphaladrumaṃ kamapi śailamāśānmahe |
alaṃ taṭavitardikāśayitasiddha-sīmantinī
prakīrṇa sumanomano-ramaṇameruṇāmeruṇā || 6 ||
na jātu hara yātu me viṣayadurvilāsaṃ mano
manobhavakathāstu me na ca manorathātithyabhūḥ |
sphuratsurataraṅgiṇī-taṭakuṭīrakoṭā vasa-
nnaye śiva divāniśaṃ tava bhavāni pūjāparaḥ || 7 ||
vibhūṣaṇa surāpagā śucitarālavālāvalī-
valadbahalasīkara-prakarasekasaṃvardhitā |
maheśvara suradrumasphurita-sajjaṭāmañjarī
namajjanaphalapradā mama nu hanta bhūyādiyam || 8 ||
bahirviṣayasaṅgati-pratinivartitākṣāpale-
ssamādhikalitātmanaḥ paśupateraśeṣātmanaḥ |
śirassurasarittaṭī-kuṭilakalpakalpadrumaṃ
niśākara kalāmahaṃ vaṭuvimṛṣyamāṇāṃ bhaje || 9 ||
tvadīya suravāhinī vimalavāridhārāvala-
jjaṭāgahanagāhinī matiriyaṃ mama krāmatu |
surottamasarittaṭī-viṭapitāṭavī prollasa-
ttapasvi-pariṣattulāmamala mallikābha prabho || 10 ||
iti śrīlaṃkeśvaraviracitā śivastutiḥ ||

Explore More