সত্যসংকল্প দে তসেং । স্ৱযেং অৱতৰতসে ।
কুৰুপুৰীং ভেটতসে । ঐক অসে ৱিপ্ৰ এক ॥১॥
কুৰুপুৰীং ভেটতসে । ঐক অসে ৱিপ্ৰ এক ॥১॥
কৰী গৰীব তো ৱ্যাপাৰ । লাহে নৱসেং দ্ৰৱ্য ফাৰ ।
যাত্ৰে জাতাং মাৰ্গী চোৰ । তযা ঠাৰ মাৰিতী ॥২॥
যাত্ৰে জাতাং মাৰ্গী চোৰ । তযা ঠাৰ মাৰিতী ॥২॥
শ্ৰীশ শস্ত্ৰেং মাৰী চোৰাং । জীৱৱী দ্ৱিজৱৰা ।
ৰাখী একা সভ্য চোৰা । স্ৱযেং গুপ্ত হো শ্ৰীপাদ ॥৩॥
ৰাখী একা সভ্য চোৰা । স্ৱযেং গুপ্ত হো শ্ৰীপাদ ॥৩॥
তে শস্ত্ৰে মেলে ত্যাংতেং । দ্ৱিজ জাণোনী ধনাংতেং ।
ঘেঊনী যে কুৰুপুৰাতেং । দেং নৱস হো কৃতাৰ্থ ॥৪॥
ঘেঊনী যে কুৰুপুৰাতেং । দেং নৱস হো কৃতাৰ্থ ॥৪॥