મંત્રોપદેશ દ્યા મલા । તેણેં નિત્ય સ્મરું તુમ્હાંલા ।
ગુરુ મ્હણે સ્ત્રી મંત્રાલા । પાત્ર ન તિલા પતિસેવા ॥૧॥
ગુરુ મ્હણે સ્ત્રી મંત્રાલા । પાત્ર ન તિલા પતિસેવા ॥૧॥
અવશ્ય ઐકેં હી કથા । દેવી દૈત્યાં રણીં મારિતાં ।
તયાં સંજીવની જપતાં । વાંચવિતાં હોય ભાર્ગવ ॥૨॥
તયાં સંજીવની જપતાં । વાંચવિતાં હોય ભાર્ગવ ॥૨॥
અચિન્ત્ય મંત્રવિદ્યાશક્તી । ઇંદ્ર સાંગે શિવાપ્રતી ।
આણવૂન શુક્રાપ્રતી । ઉમાપતી ભક્ષીતસે ॥૩॥
આણવૂન શુક્રાપ્રતી । ઉમાપતી ભક્ષીતસે ॥૩॥
તો ત્યાચે મૂત્રદ્વારા । પડે વાંચવી પુનઃ ક્રૂરાં ।
બૃહસ્પતી મ્હણે ઇંદ્રા । બુડવૂ મંત્ર ષટકર્ણેશી ॥૪॥
બૃહસ્પતી મ્હણે ઇંદ્રા । બુડવૂ મંત્ર ષટકર્ણેશી ॥૪॥
અસેં તયા બોલૂન । સ્વસુતા કચા દે ધાડૂન ।
કપટી શિષ્ય હોવૂન । શુક્રા સેવૂન તો રાહે ॥૫॥
કપટી શિષ્ય હોવૂન । શુક્રા સેવૂન તો રાહે ॥૫॥
ન વાસઃ શુભદો નોઽસ્ય । અસે માનુની દૈત્ય ।
મારિતી ત્યા વાંચવી કાવ્ય । દ્વિવાર કન્યાસ્નેહેં ॥૬॥
મારિતી ત્યા વાંચવી કાવ્ય । દ્વિવાર કન્યાસ્નેહેં ॥૬॥
દૈત્ય યત્નેં ત્યા જાળૂન । ત્યાચેં ભસ્મ મદ્યાતૂન ।
દેતી શુક્ર પી નેણૂન । મગ કન્થા વિરહેં રડે ॥૭॥
દેતી શુક્ર પી નેણૂન । મગ કન્થા વિરહેં રડે ॥૭॥
શુક્રદાહી દિશા દેખે । શેખીં કચા પોટીં દેખેં ।
મ્હણે દેવયાની ઐકેં । ત્યા આણિતાં મી મરેન ॥૮॥
મ્હણે દેવયાની ઐકેં । ત્યા આણિતાં મી મરેન ॥૮॥
કન્યાદિવ્યમંત્ર માગે । મ્હણે કચા વાંચવીં વેગેં ।
મગ મી તૂતેં મંત્રયોગેં । બાપા વેગેં વાંચવિન ॥૯॥
મગ મી તૂતેં મંત્રયોગેં । બાપા વેગેં વાંચવિન ॥૯॥
દેહા ત્યજીન મી અન્યથા । અશી કન્યોક્તિ ઐકિતાં ।
આશ્વાસુની મોહેંપિતા । મંત્ર દેતા ઝાલા તિલા ॥
આશ્વાસુની મોહેંપિતા । મંત્ર દેતા ઝાલા તિલા ॥
તો મગ જપે વાચાર્થ । તો યે ત્યાચેં ફોડુની પોટ ।
કન્યા તાતા ઉઠવીત । કચા ક્ષુત ઝાલા મંત્ર ॥૧૧॥
કન્યા તાતા ઉઠવીત । કચા ક્ષુત ઝાલા મંત્ર ॥૧૧॥
મંત્રતંત્ર પ્રગટ હોતા । તત્કાલ યે નિર્વીયેતા ।
શુક્રમંત્રા યે હીનતા । આશા ઘેતા ઝાલા કચ ॥૧૨॥
શુક્રમંત્રા યે હીનતા । આશા ઘેતા ઝાલા કચ ॥૧૨॥
કન્યા તેવ્હાં વરીં મ્હણે । વિદ્યા દેઊની દિલ્હેં જિણેં ।
તૂં ભગિની કચ મ્હણે । તી મ્હણે વિદ્યા વિસર તૂં ॥૧૩॥
તૂં ભગિની કચ મ્હણે । તી મ્હણે વિદ્યા વિસર તૂં ॥૧૩॥
કચ જોરાનેં વદે તિલા । વિપ્રાવેગળા વરો તુલા ।
શુક્ર ઉપદેશી સ્ત્રીલા । ભ્રષ્ટ ઝાલા મંત્ર ત્યાચા ॥૧૪॥
શુક્ર ઉપદેશી સ્ત્રીલા । ભ્રષ્ટ ઝાલા મંત્ર ત્યાચા ॥૧૪॥
તી દ્વિજપુત્રી અસતાં । શાપેં ઝાલી યયાતિકાંતા ।
દોઘાં હાની મંત્ર દેતાં । સ્ત્રિયે બ્રતા આચરાવેં ॥૧૫॥
દોઘાં હાની મંત્ર દેતાં । સ્ત્રિયે બ્રતા આચરાવેં ॥૧૫॥
તી મગ મ્હણે નાથા । વ્રત એક સાંગા આતાં ।
ગુરુ મ્હણે સોમવ્રતા । કરિતાં સર્વ સિદ્ધી હોય ॥૧૬॥
ગુરુ મ્હણે સોમવ્રતા । કરિતાં સર્વ સિદ્ધી હોય ॥૧૬॥
હેં સદ્ભાવેં કરીં પરમ । આર્યાવર્તી ચિત્રવર્મ ।
તયાસીમંતિનીનામ । હો ઉત્તમ કન્યારત્ન ॥૧૭॥
તયાસીમંતિનીનામ । હો ઉત્તમ કન્યારત્ન ॥૧૭॥
તિયેસ ચૌદા વર્ષેં હોતાં । યે વૈધવ્ય હેં કળતાં ।
તિનેં મૈત્રેયી પ્રાર્થિતાં । સોમવ્રતા તી સાંગે ॥૧૮॥
તિનેં મૈત્રેયી પ્રાર્થિતાં । સોમવ્રતા તી સાંગે ॥૧૮॥
નિશ્ચય મનીં ધરુન । સોમવારીં ઉપોષણ ।
કિંવા નક્તભોજન । કરિજે અર્ચૂન ગૌરીશા ॥૧૯॥
કિંવા નક્તભોજન । કરિજે અર્ચૂન ગૌરીશા ॥૧૯॥
દુરિતે હી નાશા જાતી । સૌભાગ્ય સુત રાજ્યાસી ।
દે શીઘ્ર ગૌરીપતી । અર્ચિતા ત્યા પ્રદોષીં ॥૨૦॥
દે શીઘ્ર ગૌરીપતી । અર્ચિતા ત્યા પ્રદોષીં ॥૨૦॥
હો દુઃખિત તરી વ્રતા । ન સોડિજે સર્વથા ।
સીમંતિની તેં ઐકતાં । કરી વ્રતા દૃઢચિત્તે ॥૨૧॥
સીમંતિની તેં ઐકતાં । કરી વ્રતા દૃઢચિત્તે ॥૨૧॥
દૈવા લંઘી કૈસા કોણ । ચિત્રાંગદા તી દેઊન ।
રાજા ગેહીં પ્રેમેં કરુન । ઘે ઠેવૂન ત્યા જામાતા ॥૨૨॥
રાજા ગેહીં પ્રેમેં કરુન । ઘે ઠેવૂન ત્યા જામાતા ॥૨૨॥
બુડે યમુનેત જામાતા । કન્યા પ્રાણ ત્યજૂં ઉઠતા ।
વારુનિ ઘરાન્હેં પિતા । તરી વ્રતા તી ન સોડી ॥૨૩॥
વારુનિ ઘરાન્હેં પિતા । તરી વ્રતા તી ન સોડી ॥૨૩॥
મહચ્ચક્ર કાળાચેં હેં । કોણાચેની દૂર નોહે ।
તીચા શ્વશુર શોકીં સ્નેહેં । ત્યા બાંધૂન ઘે શત્રુ રાજ્ય ॥૨૪॥
તીચા શ્વશુર શોકીં સ્નેહેં । ત્યા બાંધૂન ઘે શત્રુ રાજ્ય ॥૨૪॥
ત્યા ઇંદ્રસેનસુતા । પાતાળી ન્હેતિ રાજસુતા ।
જીવવુની વાસુકી વાર્તા । પુસે, સર્વ સાંગે તયા ॥૨૫॥
જીવવુની વાસુકી વાર્તા । પુસે, સર્વ સાંગે તયા ॥૨૫॥
તયા મગ સર્પનાથ । મ્હણે તુઝેં કોણ દૈવત ।
યેરુ મ્હણે ગૌરીનાથ । મદ્દૈવત જગદીશ ॥૨૬॥
યેરુ મ્હણે ગૌરીનાથ । મદ્દૈવત જગદીશ ॥૨૬॥
તો ત્યાસિ રાહે મ્હણે । ચંદ્રાગદ પાઠવા મ્હણે ।
મદ્વિરહેં માતા શિણે । પત્ની જિણેં વેચિલચી ॥૨૭॥
મદ્વિરહેં માતા શિણે । પત્ની જિણેં વેચિલચી ॥૨૭॥
તો હય સર્પા સવે ધાડી । વેગેં આલા યમુનાથડી ।
તેથ સીમંતિની ખડી । પાહતાં વેડી હો તયાસી ॥૨૮॥
તેથ સીમંતિની ખડી । પાહતાં વેડી હો તયાસી ॥૨૮॥
હો સચ્ચા કીં હા મત્પતિ । ઐસેં જંવ ચિંતી ચિત્તીં ।
તોં યેવૂન તો પુઢતી । વાર્તા તિચી પુસે તો ॥૨૯॥
તોં યેવૂન તો પુઢતી । વાર્તા તિચી પુસે તો ॥૨૯॥
સંલગ્નૌ દાસિન્યદીના । કોણ હી ઐસેં પુસતાં ખુણા ।
લાજુની મ્હણે સખીજનાં । સર્વ ખુણા વદા ॥૩૦॥
લાજુની મ્હણે સખીજનાં । સર્વ ખુણા વદા ॥૩૦॥
સખી તયા સર્વ સાંગે । તો વદે ઈચા પતિ વેગેં ।
ભેટેલ હેં ન વાવુગેં । આણ ઘે શંકરાચી ॥૩૧॥
ભેટેલ હેં ન વાવુગેં । આણ ઘે શંકરાચી ॥૩૧॥
સ્વસત્તેનેં સોડવી તાતા । માયબાપાંચી હરી ચિંતા ।
સીમંતીનીસી ભેટતા । ઝાલા વ્રતાચ્યા પ્રભાવેં ॥૩૨॥
સીમંતીનીસી ભેટતા । ઝાલા વ્રતાચ્યા પ્રભાવેં ॥૩૨॥
ભલા જોડા તો શોભલા । યેઉની રાજ્જીં આરુઢલા ।
અસેં વ્રતેં દે શિવ ભોલા । ફલ તિલા ગુરુ મ્હણે ॥૩૩॥
અસેં વ્રતેં દે શિવ ભોલા । ફલ તિલા ગુરુ મ્હણે ॥૩૩॥
હેં સાવિત્રી વ્રત તૂં કરીં । તથા મ્હણુની તી સ્વીકારી ।
નિરોપેં યે સ્વમંદિરીં । ધવાસવ નારી ભેટે સ્વકા ॥૩૪॥
નિરોપેં યે સ્વમંદિરીં । ધવાસવ નારી ભેટે સ્વકા ॥૩૪॥
સુબુદ્ધિ હો ત્યા દોઘાંચી । જસી વાચા શ્રીગુરુચી ।
ફલપ્રાપ્તી તસી હો સાચી । તૈ દુઃખાચી કૈંચી વાર્તા ॥
ફલપ્રાપ્તી તસી હો સાચી । તૈ દુઃખાચી કૈંચી વાર્તા ॥
ઇતિ શ્રી૦પ૦પ૦વા૦સ૦ સારે સીમંતિન્યાખ્યાનકથનં નામ પંચત્રિંશો૦