જ્યા દેતિ શ્રીપાદ વર । તો રજક જન્માંતર ।
કરી હો મ્લેંચ્છ રાજા શૂર । ધર્માવર મન જ્યાચેં ॥૧॥
કરી હો મ્લેંચ્છ રાજા શૂર । ધર્માવર મન જ્યાચેં ॥૧॥
ત્યાચે પુરોહિત મ્હણતી । હિંદુ પાષાણ પૂજિતી ।
ભૂ ગો જલા દેવ મ્હણતી । તી દુર્મતિ ન વંદાવે ॥૨॥
ભૂ ગો જલા દેવ મ્હણતી । તી દુર્મતિ ન વંદાવે ॥૨॥
રાજા રુસોનિ બોલત । સત્ય અસે ત્યાચેં મત ।
જે દ્વેષિતી તયાંપ્રત । મી પ્રાણાન્ત દંડ કરીન ॥૩॥
જે દ્વેષિતી તયાંપ્રત । મી પ્રાણાન્ત દંડ કરીન ॥૩॥
દ્યા દ્વેષોક્તિ સોડુન । અસે તયાં કથી જ્ઞાન ।
માંડીવર ફોડ હોવૂન । તો પીડૂન રાહેં દૈવેં ॥૪॥
માંડીવર ફોડ હોવૂન । તો પીડૂન રાહેં દૈવેં ॥૪॥
ત્યા ઉત્તમ લેપ કરિતી । પરી ત્યાચી નોહે શાંતિ ।
રાજ પુસે દ્વિજાપ્રતિ । તો એકાંતીં સાંગૂં મ્હણે ॥૫॥
રાજ પુસે દ્વિજાપ્રતિ । તો એકાંતીં સાંગૂં મ્હણે ॥૫॥
રાજા મંત્ર્યાદિકા ત્યજૂન । એકલાચી કરી ગમન ।
પાપનાશતીર્થી યેઊન । પુસે વંદૂન તયા વિપ્રા ॥૬॥
પાપનાશતીર્થી યેઊન । પુસે વંદૂન તયા વિપ્રા ॥૬॥
આશ્વાસન દેવી દ્વિજ । મ્હણે સત્પુરુષાસી મજ ।
ભવરોગ હો નિર્બીજ । ભય તુજ કાયસેં હ્યાચેં ॥૭॥
ભવરોગ હો નિર્બીજ । ભય તુજ કાયસેં હ્યાચેં ॥૭॥
એક સર્વકર્મહીન । ઉજ્જનીંત હોતા જાણ ।
દ્વિજ વેશ્યેસીં રમૂન । તદ્ગૃહીં યે ઋષભયોગી ॥૮॥
દ્વિજ વેશ્યેસીં રમૂન । તદ્ગૃહીં યે ઋષભયોગી ॥૮॥
તત્પૂર્વ પુણ્ય ઉદેલેં । મ્હણોનિ મુનિ ભેટલે ।
દોઘાંનીં ત્યાં પૂજિલેં । સેવિયલેં અહોરાત્ર ॥૯॥
દોઘાંનીં ત્યાં પૂજિલેં । સેવિયલેં અહોરાત્ર ॥૯॥
ત્યા સેવિલ્યા પુણ્યાનેં । રાજકુળીં જન્મ ઘેણેં ।
ઘડલેં તયાપરી ભોગણેં । આલેં ઉણેં જેં સ્વકર્મ ॥૧૦॥
ઘડલેં તયાપરી ભોગણેં । આલેં ઉણેં જેં સ્વકર્મ ॥૧૦॥
જો સદ્ભક્ત હો સકામ । ત્યા યે શ્રીમત્કુળીં જન્મ ।
મુક્તી ઘેયી જો નિષ્કામ । સત્સમાગમ વ્યર્થ નોહે ॥૧૧॥
મુક્તી ઘેયી જો નિષ્કામ । સત્સમાગમ વ્યર્થ નોહે ॥૧૧॥
દ્વિજા જન્મ દશાર્ણદેશીં । વજ્રબાહુરાજવંશીં ।
જ્યેષ્ઠરાણીચ્યા યે કુશીં । તેં સવતીસી ન રુચલેં ॥૧૨॥
જ્યેષ્ઠરાણીચ્યા યે કુશીં । તેં સવતીસી ન રુચલેં ॥૧૨॥
યત્નેં તિણેં ગર્ભિણીતેં । સર્પગરળ દિલેં હોતેં ।
ભેદલેં પરી ન પ્રાણાતેં । હરિ, તીતેં દેવ રાખી ॥૧૩॥
ભેદલેં પરી ન પ્રાણાતેં । હરિ, તીતેં દેવ રાખી ॥૧૩॥
તિચેં માંસ રક્ત બિઘડે । તિલા બહુ કષ્ટ ઘડે ।
પુત્રા પ્રસવલી પુઢેં । બ્રણ પીડે ઉભયતા ॥૧૪॥
પુત્રા પ્રસવલી પુઢેં । બ્રણ પીડે ઉભયતા ॥૧૪॥
ઝાલે સર્વોપાય અપાય । તયાં આરોગ્ય ન હોય ।
એકે દિનીં તયાં રાય । વિજનારણ્યદેશીં ટાકી ॥૧૫॥
એકે દિનીં તયાં રાય । વિજનારણ્યદેશીં ટાકી ॥૧૫॥
તી પૂર્વ કર્મ સ્મરુન । બાળા કડેવર ઘેઊન ।
વનીં કરી આક્રંદન । તો ગોધન પુઢે દેખે ॥૧૬॥
વનીં કરી આક્રંદન । તો ગોધન પુઢે દેખે ॥૧૬॥
રાજભામિની ગોપતીતેં । પુસોની યે નગરાતેં ।
વણિક્યપતી રાખી તીતેં । વ્રણકષ્ટેં પુત્ર મેલા ॥૧૭॥
વણિક્યપતી રાખી તીતેં । વ્રણકષ્ટેં પુત્ર મેલા ॥૧૭॥
તોં દૈવે ઋષભયોગી । તી રડતાં આલા વેગીં ।
તિલા મ્હણે રાહેં ઉગી । શોક ત્યાગીં વિવેકાનેં ॥૧૮॥
તિલા મ્હણે રાહેં ઉગી । શોક ત્યાગીં વિવેકાનેં ॥૧૮॥
સાંગોન સદુપદેશ । સ્મરે પૂર્વોપકારાસ ।
જીવવી તો ત્યા સુતાસ । ત્યા દોઘાંસ દે આરોગ્ય ॥૧૯॥
જીવવી તો ત્યા સુતાસ । ત્યા દોઘાંસ દે આરોગ્ય ॥૧૯॥
અસા ભાગ્યેં સત્પુરુષ । ભેટે, તરી જાયી દોષ ।
રાજા પુસે સત્પુરુષ । અસે દોષહર કોઠેં ॥૨૦॥
રાજા પુસે સત્પુરુષ । અસે દોષહર કોઠેં ॥૨૦॥
ભૂસુર મ્હણે ભૂપાપ્રતી । ભીમાતીરીં અસે યતી ।
નામે નૃસિંહસરસ્વતી । તયાપ્રતિ જા ભેટાયા ॥૨૧॥
નામે નૃસિંહસરસ્વતી । તયાપ્રતિ જા ભેટાયા ॥૨૧॥
રાજા તથાસ્તુ મ્હણૂન । તયા વિપ્રા સત્કારુન ।
ચતુરંગ દળ ઘેઊન । ભાવ ધરુન પાતલા ॥૨૨॥
ચતુરંગ દળ ઘેઊન । ભાવ ધરુન પાતલા ॥૨૨॥
તો પાઇક દૂરી કરુન । પાયીં ચાલત યેઊન ।
સંગમી દેવા પાહૂન । કરી નમન એકભાવેં ॥૨૩॥
સંગમી દેવા પાહૂન । કરી નમન એકભાવેં ॥૨૩॥
મ્હણતિ શ્રીગુરુ રજકા । કોઠે વસસી યેસી ન કાં ।
ભેટાવયા રે ભાવિકા । તે ઐકુની તો હો જ્ઞાની ॥૨૪॥
ભેટાવયા રે ભાવિકા । તે ઐકુની તો હો જ્ઞાની ॥૨૪॥
નિજગુજ પ્રાગ્જન્મીચેં । આઠવી રુપ શ્રીપાદાચે ।
ત્યાવળખૂની મૃદુ વાચેં । કરી ત્યાચે તો સ્તવન ॥૨૫॥
ત્યાવળખૂની મૃદુ વાચેં । કરી ત્યાચે તો સ્તવન ॥૨૫॥
કાં બાહ્ય વિષયાબ્ધીંત । લોટિસી તૂં કૃપાવંત ।
આતાં ધરીં માઝા હાત । વરી ત્વરીત કાઢી મજ ॥૨૬॥
આતાં ધરીં માઝા હાત । વરી ત્વરીત કાઢી મજ ॥૨૬॥
તૂં હાત માઝા ધરિતાં । મી યેઈ હો વરતા ।
માંડીવરી ફોડ હોતાં । ત્યા નિમિત્તાનેં હી ભેટ ॥૨૭॥
માંડીવરી ફોડ હોતાં । ત્યા નિમિત્તાનેં હી ભેટ ॥૨૭॥
માઝા મંગળ હો ભાવ । ગુરુ મ્હણે ફોડા દાખિવ ।
યેરુ માંડી પાહે તંવ । સ્ફોટકાભાવ ઝાલાચિ ॥૨૮॥
યેરુ માંડી પાહે તંવ । સ્ફોટકાભાવ ઝાલાચિ ॥૨૮॥
મ્હણે શાબાસ હે ભેટ । માઝા ગમવિલા સ્ફોટ ।
મ્હણે નેણેં મી હે કૂટ । દ્યાવી ભેટ હા તવ હેતૂ ॥૨૯॥
મ્હણે નેણેં મી હે કૂટ । દ્યાવી ભેટ હા તવ હેતૂ ॥૨૯॥
મી શાસ્ત્રબાહ્ય જરી । ગોહત્યાદિક ન કરીં ।
મ્હણે માઝી પહા પુરી । નમસ્કારી વારંવાર ॥૩૦॥
મ્હણે માઝી પહા પુરી । નમસ્કારી વારંવાર ॥૩૦॥
તો અમિત સેના દાવી । તયાં પાલખીંત બૈસવી ।
સ્વયેં પાયીં ચાલે પદવીં । ગુરુ બૈસવી યાની તયા ॥૩૧॥
સ્વયેં પાયીં ચાલે પદવીં । ગુરુ બૈસવી યાની તયા ॥૩૧॥
પુઢેં દર્શન ઘે મ્હણૂન । પાપનાશતીર્થી યેવૂન ।
રાહે ગુરુ ત્યા પ્રાર્થૂન । નાગનાથ ઘરીં નેયી ॥૩૨॥
રાહે ગુરુ ત્યા પ્રાર્થૂન । નાગનાથ ઘરીં નેયી ॥૩૨॥
ગુરુ મુખ્ય શિષ્યાંસહિત । જેવૂનિયાં તીર્થી યેત ।
તો રાજા ત્યા નગરાંત । ને વાચત ગાજત ગાત ॥૩૩॥
તો રાજા ત્યા નગરાંત । ને વાચત ગાજત ગાત ॥૩૩॥
વિવિક્ત દૃષ્ટી ભગવાન । જાતી પુરીં ભક્તાધીન ।
દાવી સર્વા ભેટવોન । પ્રીતી કરુન નિજૈશ્વર્યા ॥૩૪॥
દાવી સર્વા ભેટવોન । પ્રીતી કરુન નિજૈશ્વર્યા ॥૩૪॥
તી ગમ્મત ન બોલવેં । મહોત્સવ કેલા રાવેં ।
આતાં પાદદાસ્ય દ્યાવેં । મ્હણૂની ભાવેં પ્રાર્થી ભૂપ ॥૩૫॥
આતાં પાદદાસ્ય દ્યાવેં । મ્હણૂની ભાવેં પ્રાર્થી ભૂપ ॥૩૫॥
તનયા રાજ્ય દેઊન । તૂં શ્રીશૈલાવર યેઊન ।
ઘેયી માઝેં દર્શન । રાવ જ્ઞાન અસો મ્હણે ॥૩૬॥
ઘેયી માઝેં દર્શન । રાવ જ્ઞાન અસો મ્હણે ॥૩૬॥
પદીં નમ્ર ઝાલા રાવ । આશ્વાસન ગુરુરાવ ।
ગાણગાપુરીં પુનઃ ઠાવ । ઘેયી દેવ ભક્તાધીન ॥૩૭॥
ગાણગાપુરીં પુનઃ ઠાવ । ઘેયી દેવ ભક્તાધીન ॥૩૭॥
તેં અઘહારિ દર્શન । હોતાં જનહી હર્ષૂન ।
સર્વ કરિતી નીરાંજન । ગુરુ સ્તવનપૂર્વક તેં ॥૩૮॥
સર્વ કરિતી નીરાંજન । ગુરુ સ્તવનપૂર્વક તેં ॥૩૮॥
ઇતિ શ્રી૦પ૦પ૦વા૦સ૦ધિ૦ સારે યવનોદ્ધરણં નામ પંચાશત્તમો૦