Goddess Sita

ଶ୍ରୀ ସୀତା ଚାଲୀସା

(Shree Sita Chalisa in Odia)

Also known as sita chalisa · bandau carana saroja nija janaka lali

An Awadhi chalisa that is almost entirely narrative: instead of praising Sita by epithet it tells her life through. Janaka's despair when no king can lift the bow, Vishvamitra's smile, Rama breaking it in the space of a blink, the garland going round his neck; the return to Ayodhya and the welcome from the three mothers, Kaikeyi giving her the golden house. Then Manthara, the fourteen years, and Sita walking out with Rama and Lakshmana; the deer, the mendicant at the door, Lanka, Hanuman arriving with the ring and given the crest-jewel to carry back, the bridge, the return by air. It does not stop there. The washerman's remark, the second exile, Valmiki's hermitage, Lava and Kusha born there and singing Rama's story back to Rama, and the earth opening. Its closing doha asks only that she be remembered at dawn.

॥ ଦୋହା ॥
ବନ୍ଦୌ ଚରଣ ସରୋଜ ନିଜ ଜନକ ଲଲୀ ସୁଖ ଧାମ।
ରାମ ପ୍ରିଯ କିରପା କରେଂ ସୁମିରୌଂ ଆଠୋଂ ଧାମ॥
କୀରତି ଗାଥା ଜୋ ପଢେଂ ସୁଧରୈଂ ସଗରେ କାମ।
ମନ ମନ୍ଦିର ବାସା କରେଂ ଦୁଃଖ ଭଂଜନ ସିଯା ରାମ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ରାମ ପ୍ରିଯା ରଘୁପତି ରଘୁରାଈ।
ବୈଦେହୀ କୀ କୀରତ ଗାଈ॥
ଚରଣ କମଲ ବନ୍ଦୋଂ ସିର ନାଈ।
ସିଯ ସୁରସରି ସବ ପାପ ନସାଈ॥
ଜନକ ଦୁଲାରୀ ରାଘଵ ପ୍ଯାରୀ।
ଭରତ ଲଖନ ଶତ୍ରୁହନ ଵାରୀ॥
ଦିଵ୍ଯା ଧରା ସୋଂ ଉପଜୀ ସୀତା।
ମିଥିଲେଶ୍ଵର ଭଯୋ ନେହ ଅତୀତା॥
ସିଯା ରୂପ ଭାଯୋ ମନଵା ଅତି।
ରଚ୍ଯୋ ସ୍ଵଯଂଵର ଜନକ ମହୀପତି॥
ଭାରୀ ଶିଵ ଧନୁଷ ଖୀଂଚୈ ଜୋଈ।
ସିଯ ଜଯମାଲ ସାଜିହୈଂ ସୋଈ॥
ଭୂପତି ନରପତି ରାଵଣ ସଂଗା।
ନାହିଂ କରି ସକେ ଶିଵ ଧନୁ ଭଂଗା॥
ଜନକ ନିରାଶ ଭଏ ଲଖି କାରନ।
ଜନମ୍ଯୋ ନାହିଂ ଅଵନିମୋହି ତାରନ॥
ଯହ ସୁନ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ମୁସ୍କାଏ।
ରାମ ଲଖନ ମୁନି ସୀସ ନଵାଏ॥
ଆଜ୍ଞା ପାଈ ଉଠେ ରଘୁରାଈ।
ଇଷ୍ଟ ଦେଵ ଗୁରୁ ହିଯହିଂ ମନାଈ॥
ଜନକ ସୁତା ଗୌରୀ ସିର ନାଵା।
ରାମ ରୂପ ଉନକେ ହିଯ ଭାଵା॥
ମାରତ ପଲକ ରାମ କର ଧନୁ ଲୈ।
ଖଂଡ ଖଂଡ କରି ପଟକିନ ଭୂପୈ॥
ଜଯ ଜଯକାର ହୁଈ ଅତି ଭାରୀ।
ଆନନ୍ଦିତ ଭଏ ସବୈଂ ନର ନାରୀ॥
ସିଯ ଚଲୀ ଜଯମାଲ ସମ୍ହାଲେ।
ମୁଦିତ ହୋଯ ଗ୍ରୀଵା ମେଂ ଡାଲେ॥
ମଂଗଲ ବାଜ ବଜେ ଚହୁଁ ଓରା।
ପରେ ରାମ ସଂଗ ସିଯା କେ ଫେରା॥
ଲୌଟୀ ବାରାତ ଅଵଧପୁର ଆଈ।
ତୀନୋଂ ମାତୁ କରୈଂ ନୋରାଈ॥
କୈକେଈ କନକ ଭଵନ ସିଯ ଦୀନ୍ହା।
ମାତୁ ସୁମିତ୍ରା ଗୋଦହି ଲୀନ୍ହା॥
କୌଶଲ୍ଯା ସୂତ ଭେଂଟ ଦିଯୋ ସିଯ।
ହରଖ ଅପାର ହୁଏ ସୀତା ହିଯ॥
ସବ ଵିଧି ବାଂଟୀ ବଧାଈ।
ରାଜତିଲକ କଈ ଯୁକ୍ତି ସୁନାଈ॥
ମଂଦ ମତୀ ମଂଥରା ଅଡାଇନ।
ରାମ ନ ଭରତ ରାଜପଦ ପାଇନ॥
କୈକେଈ କୋପ ଭଵନ ମା ଗଇଲୀ।
ଵଚନ ପତି ସୋଂ ଅପନେଈ ଗହିଲୀ॥
ଚୌଦହ ବରସ କୋପ ବନଵାସା।
ଭରତ ରାଜପଦ ଦେହି ଦିଲାସା॥
ଆଜ୍ଞା ମାନି ଚଲେ ରଘୁରାଈ।
ସଂଗ ଜାନକୀ ଲକ୍ଷମନ ଭାଈ॥
ସିଯ ଶ୍ରୀ ରାମ ପଥ ପଥ ଭଟକୈଂ।
ମୃଗ ମାରୀଚି ଦେଖି ମନ ଅଟକୈ॥
ରାମ ଗଏ ମାଯା ମୃଗ ମାରନ।
ରାଵଣ ସାଧୁ ବନ୍ଯୋ ସିଯ କାରନ॥
ଭିକ୍ଷା କୈ ମିସ ଲୈ ସିଯ ଭାଗ୍ଯୋ।
ଲଂକା ଜାଈ ଡରାଵନ ଲାଗ୍ଯୋ॥
ରାମ ଵିଯୋଗ ସୋଂ ସିଯ ଅକୁଲାନୀ।
ରାଵଣ ସୋଂ କହୀ କର୍କଶ ବାନୀ॥
ହନୁମାନ ପ୍ରଭୁ ଲାଏ ଅଂଗୂଠୀ।
ସିଯ ଚୂଡାମଣି ଦିହିନ ଅନୂଠୀ॥
ଅଷ୍ଠସିଦ୍ଧି ନଵନିଧି ଵର ପାଵା।
ମହାଵୀର ସିଯ ଶୀଶ ନଵାଵା॥
ସେତୁ ବାଁଧୀ ପ୍ରଭୁ ଲଂକା ଜୀତୀ।
ଭକ୍ତ ଵିଭୀଷଣ ସୋଂ କରି ପ୍ରୀତୀ॥
ଚଢି ଵିମାନ ସିଯ ରଘୁପତି ଆଏ।
ଭରତ ଭ୍ରାତ ପ୍ରଭୁ ଚରଣ ସୁହାଏ॥
ଅଵଧ ନରେଶ ପାଈ ରାଘଵ ସେ।
ସିଯ ମହାରାନୀ ଦେଖି ହିଯ ହୁଲସେ॥
ରଜକ ବୋଲ ସୁନୀ ସିଯ ଵନ ଭେଜୀ।
ଲଖନଲାଲ ପ୍ରଭୁ ବାତ ସହେଜୀ॥
ବାଲ୍ମୀକ ମୁନି ଆଶ୍ରଯ ଦୀନ୍ଯୋ।
ଲଵ-କୁଶ ଜନ୍ମ ଵହାଁ ପୈ ଲୀନ୍ହୋ॥
ଵିଵିଧ ଭାଁତୀ ଗୁଣ ଶିକ୍ଷା ଦୀନ୍ହୀଂ।
ଦୋନୁହ ରାମଚରିତ ରଟ ଲୀନ୍ହୀ॥
ଲରିକଲ କୈ ସୁନି ସୁମଧୁର ବାନୀ।
ରାମସିଯା ସୁତ ଦୁଈ ପହିଚାନୀ॥
ଭୂଲମାନି ସିଯ ଵାପସ ଲାଏ।
ରାମ ଜାନକୀ ସବହି ସୁହାଏ॥
ସତୀ ପ୍ରମାଣିକତା କେହି କାରନ।
ବସୁଂଧରା ସିଯ କେ ହିଯ ଧାରନ॥
ଅଵନି ସୁତା ଅଵନୀ ମାଂ ସୋଈ।
ରାମ ଜାନକୀ ଯହୀ ଵିଧି ଖୋଈ॥
ପତିଵ୍ରତା ମର୍ଯାଦିତ ମାତା।
ସୀତା ସତୀ ନଵାଵୋଂ ମାଥା॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜନକସୁତା ଅଵନିଧିଯା ରାମ ପ୍ରିଯା ଲଵ-କୁଶ ମାତ।
ଚରଣକମଲ ଜେହି ଉନ ବସୈ ସୀତା ସୁମିରୈ ପ୍ରାତ॥
॥ ଇତି ସଂପୂର୍ଣଂମ୍ ॥

Explore More