Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 12

(Shri Gurucharitra Adhyay 12 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 12 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 12. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for श्रीगुरुचातुर्थाश्रमग्रहणं-गुरुपरंपरा-कथनं.

#of 135
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰীগুৰুভ্যো নমঃ ॥
শ্ৰীগুৰূ ম্হণতী জননীসী । আম্হাং ঐসা নিৰোপ দেসী ।
অনিত্য শৰীৰ তূং জাণসী । কায ভৰংৱসা জীৱিত্ৱাচা ॥১॥
শ্লোক ॥ অনিত্যানি শৰীৰাণি ৱিভৱো নৈৱ শাশ্ৱতঃ ।
নিত্যং সন্নিহিতো মৃত্যুঃ কৰ্তৱ্যো ধৰ্মসংগ্ৰহঃ ॥২॥
টীকা ॥ এখাদা অসেল স্থিৰজীৱী । ত্যাসী তুঝী বুদ্ধি বৰৱী ।
অনিত্য দেহ ৱিভৱোভাৱীং । পুঢেং কৱণা ভৰংৱসা ॥৩॥
দেহ ম্হণিজে ক্ষণভংগুৰ । নাহীং ৰাহিলে কৱণ স্থিৰ ।
জংৱৱৰী দৃঢ অসেল শৰীৰ । পুণ্যমাৰ্গে ৰহাটাৱেং ॥৪॥
জো অসেল মৃত্যূসী জিংকীত । ত্যাণেং নিশ্চযাৱেং শৰীৰ নিত্য ।
ত্যাসি তুঝা উপদেশ সত্য । ম্হণে কৰীন ধৰ্ম পুঢেং ॥৫॥
অহোৰাত্ৰীং আযুষ্য উণেং । হোত অসতেং ক্ষণক্ষণেং ।
কৰাৱা ধৰ্ম যাচিকাৰণেং । পূৰ্ৱৱযেসীং পৰিযেসা ॥৬॥
অল্পোদকীং জৈসা মত্স্য । তৈসেং মনুষ্য অল্পাযুষ্য ।
জংৱৱৰী অসে প্ৰাণী সুৰস । ধৰ্ম কৰাৱা পৰিযেসা ॥৭॥
জৈসা সূৰ্যাচা ৰথ চালে । নিমিষ হোতাং শীঘ্ৰকাল়েং ।
বাৱীস সহস্ত্ৰ গাংৱ পল়ে । তৈসেং আযুষ্য ক্ষীণ হোয ॥৮॥
পৰ্জন্য পডতাং ৱৃক্ষাৱৰী । উদক ৰাহে পৰ্ণাগ্ৰীং ।
স্থিৰ নৱ্হে অৱধাৰীং । পডে ভূমীৱৰী সৱেংচি ॥৯॥
তৈসেং শৰীৰ নৱ্হে স্থিৰ । জীৱিত্ৱা মৰণ নিৰ্ধাৰ ।
যৌৱন অথৱা হোতাংচি জৰ । কলেৱৰ হেং নশ্য জাণা ॥১০॥
যাচি কাৰণেং দেহাসী । ৱিশ্ৱাসূং নযে পৰিযেসীং ।
মৃত্যু অসে হা সহৱাসী । ধৰ্ম কৰাৱা তাত্কাল়ীং ॥১১॥
পিকলেং পান ৱৃক্ষীং জৈসেং । লাগলেং অসেং সূক্ষ্মৱেশেং ।
তৈসেংচি শৰীৰ হেং ভৰংৱসেং । কেধৱাং পডেল ন কল়ে জাণা ॥১২॥
এখাদা নৰ কল়ংতৰাসী । দ্ৰৱ্য দেতো পৰিযেসী ।
দিৱসগণনা কৰী কৈসী । তৈসা যম কাল় লক্ষীতসে ॥১৩॥
জৈশা সমস্ত নদী দেখা । সমুদ্ৰাসী ঘেঊনি জাতী উদকা ।
পৰতোনি ন যেতী জন্মভূমিকা । তৈসেং আযুষ্য ন পৰতে ॥১৪॥
অহোৰাত্ৰী জাতী পল়োন । ঐসেং নিশ্চযেং জাণোন ।
পুণ্য ন কৰিতী জে জন । তে পশুসমান পৰিযেসা ॥১৫॥
জযা দিৱশীং পুণ্য ঘডলেং নাহীং । ৱৃথা গেলা দিৱস পাহীং ।
তযা যমাসি কৰুণা নাহীং । কৰাৱেং পুণ্য তাত্কাল় ॥১৬॥
পুত্ৰ দাৰা ধন গোধন । আযুষ্য দেহ যেণেং-গুণ ।
জে জন নিশ্চিত ম্হণতী জাণ । তে পশূসম পৰিযেসীং ॥১৭॥
জৈসী সুসৰী মনুষ্যাসী । ভক্ষিতী হোয পৰিযেসীং ।
তৈসেং যা শৰীৰাসী । ৱৃদ্ধাপ্য ভক্ষী অৱধাৰা ॥১৮॥
যাকাৰণেং তাৰুণ্যপণীং । কৰাৱেং পুণ্য ৱিদ্ৱজ্জনীং ।
আম্হাং কাং হো ৱৰ্জিসী জননী । কায বুদ্ধি বৰৱী অসে ॥১৯॥
জো যমাচা অসেল ইষ্ট । ত্যাণেং কৰাৱা আল়স হট্ট ।
অমৰত্ৱেং অসেল জো সুভট । ত্যাণেং পুঢেং ধৰ্ম কৰাৱা ॥২০॥
সংসাৰ ম্হণজে স্ৱপ্নাপৰী । জৈসেং পুষ্প অসে মোগৰী ।
সৱেংচি হোয শুষ্কাপৰী । তযাসম দেহ জাণা ॥২১॥
জৈসী ৱিজূ অসে লৱত । সৱেংচি হোয অৱ্যক্ত ।
তৈসেং-প্ৰায দেহ হোত । স্থিৰ নোহে পৰিযেসা ॥২২॥
ঐসেং নানাপৰী দেখা । বোধিতা ঝালা জননীজনকাং ।
ৱিস্ময কৰিতী সভালোক । বাল়ক কেৱীং তত্ত্ৱ সাংগতো ॥২৩॥
ঐকোনি পুত্ৰাচেং ৱচন । মাতা কৰীতসে নমন ।
দেৱা নিৰোপিলেং জ্ঞান । ৱিনংতি মাঝী পৰিসাৱী ॥২৪॥
তুৱাং নিৰোপিলেং আম্হাংসী । পুত্ৰ চৱঘে হোতীল ঐসী ।
ৱিশ্ৱাস নৱ্হে গা মানসীং । কুল়দেৱতা পুত্ৰৰাযা ॥২৫॥
জংৱৱৰী হোয এক সুত । তংৱৱৰী ৰহাৱেং সমীপত ।
নিৰোপ নেদীং তংৱৱৰী সত্য । ম্হণোনি ৱিনৱী তযেৱেল়ীং ॥২৬॥
মাঝেং ৱচন অৱ্হেৰুনি । জৰী জাশীল নিঘোনি ।
প্ৰাণ দেঈন তত্ক্ষণীং । হা নিশ্চয অৱধাৰীং ॥২৭॥
পুত্ৰ নৱ্হসী তূং আম্হাংসী । আমুচেং কুল়দৈৱত হোসী ।
সত্য কৰীং গা ৱচনাসী । বোল আপুলে দাতাৰা ॥২৮॥
ঐকোনি মাতেচেং ৱচন । শ্ৰীগুৰূ বোলতী হাংসোন ।
আমচে বোল সত্য জাণ । তুঝেং ৱাক্য নিৰ্ধাৰীন পাং ॥২৯॥
তুতেং হোতাংচি পুত্ৰ দোনী । নিৰোপ দ্যাৱা সংতোষোনি ।
মগ ন ৰাহেং ঐক জননী । বোল আপুলে সত্য কৰীং ॥৩০॥
সংৱত্সৰ এক তুঝ্যা ঘৰীং । ৰাহূং মাতে নিৰ্ধাৰীং ।
ৱাসনা পুৰতীল তুঝ্যা জৰী । মগ নিৰোপ দে মজ ॥৩১॥
ঐসী কৰুনিযাং নিগুতী । ৰাহিলে শ্ৰীগুৰু অতিপ্ৰীতীং ।
ৱেদাভ্যাস শিকৱিতী । শিষ্যৱৰ্গা বহুতাংসী ॥৩২॥
নগৰলোক ৱিস্ময কৰিতী । অভিনৱ ঝালেং ঐসেং ম্হণতী ।
বাল় পহা হো ৱৰ্ষে সাতী । ৱেদ চাৰী সাংগতসে ॥৩৩॥
ৱিদ্ৱানাংহূনি ৱিদ্ৱান ৱিদ্যাৰ্থী । তীনী ৱেদ পঢতী ।
ষট্শাস্ত্ৰী জে ম্হণৱিতী । তেহী যেতী শিকাৱযা ॥৩৪॥
যেণেংপৰী তযা ঘৰীং । ৰাহিলে গুৰু প্ৰীতিকৰীং ।
মাতা ঝালী গৰোদৰী । মহানংদ কৰীতসে ॥৩৫॥
নিত্য পূজিতী পুত্ৰাসী । ঠেৱূনি ভাৱ কুল়দৈৱত ঐসী ।
নিধান লাধে এখাদ্যাসী । কায সাংগোং সংতোষ ত্যাংচা ॥৩৬॥
তংৱ নৱমাস জাহলী অংতৰ্ৱত্নী । মাতা ঝালী প্ৰসূতী ।
পুত্ৰ ঝালে যুগ্ম খ্যাতী । অতিসুংদৰ পৰিযেসা ॥৩৭॥
পুত্ৰ ঝালে উল্হাস থোৰ । মাতাপিত্যা সংতোষ ফাৰ ।
আশীৰ্ৱচন অসে গুৰূ । অসত্য কেৱীং হোঈল ॥৩৮॥
যাকাৰণেং গুৰুৱচন । সত্য মানাৱেং ৱিদ্ৱজ্জনেং ।
জৈসেং অসেল অংতঃকৰণ । তৈসেং হোঈল পৰিযেসা ॥৩৯॥
ঐশাপৰী ৱৰ্ষ এক ত্ৰিমাসী ঝালে তে বাল়ক ।
খেল়ৱীতসে মাতা ঐক । আলে শ্ৰীগুৰূ তযাংজৱল়ী ॥৪০॥
জননী ঐক মাঝে ৱচনা । ঝালী তুঝী মনকামনা ।
দোঘে পুত্ৰনিধানা । পূৰ্ণাযুষী আহেতি জাণ ॥৪১॥
আণখী হোতীল দোঘে কুমাৰক । ত্যানংতৰ কন্যা এক ।
অসাল নাংদত অত্যংত সুখ । ৱাসনা পুৰতীল তুঝী জাণা ॥৪২॥
আতাং আমুতেং নিৰোপাৱেং । জাঊং আম্হী স্ৱভাৱেং ।
সংতোষৰুপী তুম্হীং ৱ্হাৱেং । ম্হণোনি নিৰোপ ঘেতী তযেৱেল়ীং ॥৪৩॥
সংতোষোনি মাতাপিতা । চৰণাংৱৰী ঠেৱিতী মাথা ।
স্ৱামী আমুচ্যা কুল়দেৱতা । অশক্য আম্হী বোলাৱযা ॥৪৪॥
ন কল়ে আম্হাং স্ৱৰুপজ্ঞান । তুঝেং স্ৱৰুপ নকল়ে কৱণা।
মাযামোহেং ৱেষ্টোন কামনা । নেণোংচি মহিমান তুঝেং ॥৪৫॥
মাযাপ্ৰপংচেং ৱেষ্টোনি । তুতেং জৰী সুত ম্হণোনি ।
একে সমযীং নিষ্ঠুৰ বোলোং ৱচনীং । ক্ষমা কৰণেং স্ৱামিযা ॥৪৬॥
সহভোজন-শযনাসনীং । তুতেং গাংজোং ভুকেজোনি ।
কডে ন ঘেংচি উবগোনি । ক্ষমা কৰীং গা দেৱৰাযা ॥৪৭॥
তাৰক আমুচে ৱংশাসী । বাপা তূং অৱতৰলাসী ।
প্ৰদোষপূজা ফল়াসী । আলী মাতেং স্ৱামিযা ॥৪৮॥
আতাং আম্হাং কায গতি । সাংগা স্ৱামী কৃপামূৰ্তী ।
জননমৰণ যাতনযাতী । কডে কৰাৱেং দাতাৰা ॥৪৯॥
সগৰাংৱৰী জৈসী গংগা । তৈসা তুৱাং আলাসি চাংগা ।
পাৱন কেলেংসি মাঝে অংগা । উভযকুল়েং বেচাল়ীস ॥৫০॥
আম্হাং ঠেৱিসী কৱণেপৰী । যা ধুৰংধৰ সংসাৰীং ।
তুঝেং দৰ্শন নোহে তৰী । কেৱীং ৱাংচোং প্ৰাণাত্মজা ॥৫১॥
ঐকোনি মাতাপিতযাংচেং ৱচন । বোলতী শ্ৰীগুৰূ আপণ ।
জে জে সমযীং তুমচেং মন । স্মৰণ কৰীল আম্হাংসী ॥৫২॥
স্মৰণ কৰিতাং তুম্হাংজৱল়ী । অসেন জননী মী তাত্কাল়ীং ।
ন কৰাৱী চিংতা ৱেল়োৱেল়ীং । ম্হণোন ভাক দেতসে ॥৫৩॥
আণিক কন্যা পুত্ৰ তীনী । হোতীল ঐক তূং ভৱানী ।
দৈন্য নাহীং তুমচ্যা ভুৱনীং । সদা শ্ৰীমংত নাংদাল ॥৫৪॥
জন্মাংতৰীং পৰমেশ্ৱৰাসী । পূজা কেলী তুৱাং প্ৰদোষীং ।
যাচী মহিমা আহে ঐসী । জন্মোজন্মীং শ্ৰিযাযুক্ত ॥৫৫॥
ইহ সৌখ্য হোয ঐক । দেহাংতীং জাণা পৰম লোক ।
পূজা কৰিতাং পিনাক । পুনৰ্জন্ম তুম্হাং নাহীং ॥৫৬॥
তুৱাং আৰাধিলা শংকৰ । আম্হাং কৰৱিলা অৱতাৰ ।
ৱাসনা পুৰেল তুঝা ভাৰ । আম্হাং নিৰোপ দে আতাং ॥৫৭॥
পুনৰ্দৰ্শন তুম্হাংসী । হোঈল ঐকা ৱৰ্ষে-তীসীং ।
জাৱোনি বদৰীৱনাসী । ম্হণোনি নিঘতী তযে ৱেল়ীং ॥৫৮॥
নিৰোপ ঘেৱোনি তযে ৱেল়াং । শ্ৰীগুৰূ নিঘালে অৱলীল়া ।
নগৰলোক যেতী সকল়া । মাতাপিতা বোল়ৱিতী ॥৫৯॥
ম্হণতী সমস্ত নগৰনাৰী । তপাসী নিঘালা ব্ৰহ্মচাৰী ।
হোঈল পুৰুষ অৱতাৰী । মনুষ্যদেহী দিসতসে ॥৬০॥
এক ম্হণতী পহা হো নৱল । তপাসী নিঘালা অসে বাল় ।
মাতাপিতা সুখেং কেৱল় । নিৰোপ দেতী কৌতুকেং ॥৬১॥
কৈসেং যাংচেং অংতঃকৰণ । জৈসা হো কাং পাষাণ ।
মন কৰুনি নিৰ্ৱাণ । বোল়ৱিতাতি পুত্ৰাসী ॥৬২॥
এক ম্হণতী নৱ্হে বাল় । হোঈল ত্ৰিমূৰ্তীচা অৱতাৰ কেৱল় ।
অনুমান নৱ্হে হা নিশ্চল় । ৱেদ কেৱীং ম্হণতসে ॥৬৩॥
সাত ৱৰ্ষাংচেং বাল়ক দেখা । ৱেদ ম্হণতো অখিল শাখা ।
মনুষ্যমাত্ৰ নৱ্হে ঐকা । ঐসেং ম্হণতী সাধুজন ॥৬৪॥
ঐসেং ম্হণোনি সাধুজন । কৰিতাতি সাষ্টাংগীং নমন ।
নানাপৰী স্তোত্ৰৱচন । কৰিতে ঝালে অৱধাৰা ॥৬৫॥
নমন কৰোনি সকল়িক । আলে আপুলে গৃহাংতিক ।
পুঢেং জাতী জননীজনক । পুত্ৰাসৱেং বোল়ৱীত ॥৬৬॥
নিজস্ৱৰুপ জননিযেসী । দাৱিতা ঝালা পৰিযেসীং ।
শ্ৰীপাদশ্ৰীৱল্লভ-দ্ত্তাত্ৰেযাসী । দেখতে ঝালে জনকজননী ॥৬৭॥
ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰ । ঝালা নৰহৰী নৰ ।
নিজৰুপেং দিসে কৰ্পূৰগৌৰ । পাহতাং নমিলেং চৰণাসী ॥৬৮॥
জয জযা জগদ্গুৰু । ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু ।
আমুচেং পুণ্য হোতেং থোৰূ । ম্হণোনি দেখিলে তুমচে চৰণ ॥৬৯॥
তূ তাৰক ৱিশ্ৱাসী । আম্হাং উদ্ধৰিলেং ৱিশেষীং ।
পুনৰ্দৰ্শন আম্হাংসী । দ্যাৱেং ম্হণোনি ৱিনৱিতী ॥৭০॥
ঐসেং ম্হণোনি মাতাপিতা । চৰণাংৱৰী ঠেৱিতী মাথা ।
অলিংগিতী শ্ৰীগুৰুনাথা । স্নেহভাৱেংকৰুনিযাং ॥৭১॥
সংতোষোনি শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । আশ্ৱাস কেলা অতিপ্ৰীতীং ।
পুনৰ্দৰ্শন হো নিশ্চিতীং । দেঈন ম্হণতী তযে ৱেল়ীং ॥৭২॥
ঐসেং তযাং সংভাষোনি । নিৰোপ ঘেতলা তত্ক্ষণীং ।
পৰতোনি আলী জনকজননী । যেতী সংতোষোনি মংদিৰাংত ॥৭৩॥
ৱৰদমূৰ্তি শ্ৰীগুৰুৰাণা । নিঘালা জাৱযা বদৰীৱনা ।
পাতলা আনংদকাননা । ৱাৰাণসী ক্ষেত্ৰাসী ॥৭৪॥
অৱিমুক্ত ৱাৰাণসী পুৰী । ক্ষেত্ৰ থোৰ সচৰাচৰীং ।
ৱিশ্ৱেশ্ৱৰ অৱধাৰীং । অনুপম্য অসে ত্ৰিভুৱনীং ॥৭৫॥
ৰাহূনিযাং তযা স্থানীং । অনুষ্ঠিতী গুৰুশিৰোমণী ।
ৱিশ্ৱেশ্ৱৰাচে দৰ্শনীং । পূজা কৰিতী আত্মাৰামাসী ॥৭৬॥
যেণেংপৰী তযা স্থানীং । ক্ৱচিত্কাল় শ্ৰীগুৰুমুনি ।
অষ্টাংগযোগেংকৰুনি । তপ কৰিতী পৰিযেসা ॥৭৭॥
তযা কাশীনগৰাংত । তাপসী অসতী আণিক বহুত ।
সংন্যাসী যতী অৱধূত । তপ কৰিতী দাৰুণ ॥৭৮॥
তযাংত শ্ৰীগুৰূ ব্ৰহ্মচাৰী । যোগাভ্যাসধুৰংধৰীং ।
কৰিতাতি ; তপস্ৱী যেৰী । অভিনৱ কৰিতী মনাংত ॥৭৯॥
ম্হণতী পহা হো ব্ৰহ্মচাৰী । তপ কৰিতো নানাপৰী ।
কৈসেং ৱৈৰাগ্য যাচে উদৰীং । নিৰ্লিপ্ত অসে পৰিযেসা ॥৮০॥
শৰীৰস্ৱাৰ্থ নাহীং যাসী । যোগ্য হোয হা সংন্যাসীং ।
স্নান কৰিতো ত্ৰিকাল়েসীং । মণিকৰ্ণিকা তীৰ্থাংত ॥৮১॥
ঐসেং স্তোত্ৰ নিত্য কৰিতী । সমস্ত সংন্যাসী যেতী ।
ৱৃধ্দ হোতা এক যতি । ‘কৃষ্ণসৰস্ৱতী’ নামেং ॥৮২॥
তো কেৱল় ব্ৰহ্মজ্ঞানী । তপস্ৱী অসে মহামুনি ।
সদা দেখোনিযাং নযনীং । স্নেহভাৱেং ভাৱীতসে ॥৮৩॥
ম্হণে সমস্ত যতীশ্ৱৰাংসী । ন ম্হণা নৰ ব্ৰহ্মচাৰীসী ।
অৱতাৰপুৰুষ অতিতাপসী । ৱিশ্ৱৱংদ্য দিসতসে ॥৮৪॥
ৱযসা ধাকুটা ম্হণোনি । নমন ন কৰাল তুম্হী মুনী ।
প্ৰখ্যাত মূৰ্তি হা ত্ৰিভুৱনীং । আম্হাং ৱংদ্য অসে দেখা ॥৮৫॥
ৱাৰ্ধক্যপণেং আম্হী যাসী । ৱংদিতাং দুঃখ সকল়াংসী ।
ৱিশেষ আম্হী সংন্যাসী । মূৰ্খ লোক নিংদিতী ॥৮৬॥
যাকাৰণেং আম্হী যাসী । ৱিনৱূং, পৰোপকাৰাসী ।
সংন্যাস দেতা, সমস্তাংসী । ভক্তি হোঈল স্থিৰ মনীং ॥৮৭॥
লোকানুগ্ৰহানিমিত্ত । হা হোয গুৰু সমৰ্থ ।
যাচে দৰ্শনমাত্ৰেং পুনীত । আম্হী পৰিযেসা ॥৮৮॥
যাকাৰণেং বাল়কাসী । ৱিনৱূং আম্হী ৱিনযেসীং ।
আশ্ৰম ঘ্যাৱা সংন্যাসী । পূজা কৰুং একভাৱেং ॥৮৯॥
ম্হণোনি আলে তযা জৱল়ীং । ৱিনৱিতাতি মুনী সকল়ী ।
ঐক তাপসী স্তোমমৌল়ী । ৱিনংতি অসে পৰিযেসা ॥৯০॥
লোকানুগ্ৰহাকাৰণেং । তুম্হীং আতাং সংন্যাস ঘেণেং ।
আম্হাং সমস্তাং উদ্ধৰণেং । পূজা ঘেণেং আম্হাং কৰৱীং ॥৯১॥
যা কলিযুগীং সংন্যাস ম্হণোন । নিংদা কৰিতী সকল়ৈ জন ।
স্থাপনা কৰণাৰ কৱণ । ন দিসতী ভূমীৱৰী ॥৯২॥
শ্লোক ॥ যজ্ঞদানং গৱালংভং সংন্যাসং পলপৈতৃকম্ ।
দেৱৰাচ্চ সুতোত্পত্তিং কলৌ পংচ ৱিৱৰ্জযেত্ ॥৯৩॥
টীকা ॥ যজ্ঞ দান গৱালংভন । সংন্যাস ঘেতাং অতিদূষণ ।
পলপৈতৃক ভ্ৰাতাংগনা । কৰুং নযে ম্হণতাতি ॥৯৪॥
কৰিতাং কলিযুগাংত । নিষিদ্ধ বোলতী জন সমস্ত ।
সংন্যাসমাৰ্গ সিদ্ধাংত । ৱেদসংমত ৱিখ্যাত ॥৯৫॥
পূৰ্ৱী ঐসেং ৱৰ্তমানীং । নিষেধ কেলা সকল়হী জনীং ।
শ্ৰীশংকৰাচাৰ্য অৱতাৰোনি । স্থাপনা কেলী পৰিযেসা ॥৯৬॥
তযাৱৰী ইতুকে দিৱস । চালত আলা মাৰ্গ সংন্যাস ।
কলি প্ৰবল় হোতাং নাশ । পুনৰপি নিংদা কৰিতাতী ॥৯৭॥
আশ্ৰমাচা উদ্ধাৰ । সকল় জনাং উপকাৰ ।
কৰাৱা কৃপাসাগৰ । ম্হণতী সকল় মুনিজন ॥৯৮॥
ঐকোনি ত্যাংচী ৱিনংতি । শ্ৰীগুৰুমুনি আশ্ৰয ঘেতী ।
ৱৃদ্ধ কৃষ্ণসৰস্ৱতী । তযাপাসূনি পৰিযেসা ॥৯৯॥
ঐসেং ম্হণতাং সিদ্ধমুনি । ৱিনৱীতসে নামকৰণী ।
সংদেহ হোতো মাঝে মনীং । কৃপানিধি মুনিৰাযা ॥১০০॥
ম্হণতী শ্ৰীগুৰূ তোচি জগদ্গুৰূ । ত্যাতেং ঝালা আণিক গুৰু ।
ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু । কৱণেপৰী দিসতসে ॥১॥
সিদ্ধ ম্হণে শিষ্যাসী । সাংগেন যাচী স্থিতি কৈসী ।
পূৰ্ৱী শ্ৰীৰঘুনাথাসী । ঝালা ৱসিষ্ঠ কেৱীং গুৰু ॥২॥
আঠৱা অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণদেৱাসী । সাংদীপনী জাহলা গুৰু কৈসী ।
অৱতাৰ হোতাংচি মানুষীং তযাপৰী ৰহাটাৱেং ॥৩॥
যাকাৰণেং শ্ৰীগুৰুমূৰ্তী । গুৰু কেলা তো কৃষ্ণসৰস্ৱতী ।
বহুকাল়ীংচা হোতা যতি । ম্হণোনি ত্যাতেং মানিলেং ॥৪॥
শিষ্য ম্হণে সিদ্ধাসী । স্ৱামী কথা নিৰোপিলীসী ।
ৱৃদ্ধ কৃষ্ণসৰস্ৱতীসী । গুৰু কেলেং ম্হণোনিযাং ॥৫॥
সমস্ত যতীশ্ৱৰাংহূন । তযাসি দিধলা বহুমান ।
কৃষ্ণসৰস্ৱতী তো পূৰ্ৱী কোণ । কোণ গুৰুচেং মূল়পীঠ ॥৬॥
ৱিস্তাৰুনি আম্হাংসী । নিৰোপাৱেং কৃপেসীং ।
ত্যাণেং মাঝে মানসীং । সংতোষ হোঈল স্ৱামিযা ॥৭॥
ঐসেং শিষ্য ৱিনৱিতাং । তংৱ সাংগে ৱিস্তাৰতা ।
মূল়পীঠ আদ্যংতা । গুৰুসংততি পৰিযেসা ॥৮॥
আদিপীঠ ‘শংকৰ’ গুৰু । তদনংতৰ ‘ৱিষ্ণু’ গুৰু ।
ত্যানংতৰ ‘চতুৰ্ৱক্ত্ৰ’ গুৰু । হেং মূল়পীঠ অৱধাৰীং ॥৯॥
তদনংতৰ ‘ৱসিষ্ঠ’ গুৰু । তেথোনি ‘শক্তি’, ‘পৰাশৰু’ ।
ত্যাচা শিষ্য ‘ৱ্যাস’ থোৰু । জো কাং অৱতাৰ ৱিষ্ণূচা ॥১১০॥
তযাপাসূনি ‘শুক’ গুৰু জাণ । ‘গৌডপাদাচাৰ্য’ সগুণ ।
আচাৰ্য ‘গোৱিংদ’ তযাহূন । পুঢেং আচাৰ্য তো ‘শংকৰ’ জাহলা ॥১১॥
তদনংতৰ ‘ৱিশ্ৱৰুপাচাৰ্য’ । পুঢেং ‘জ্ঞানবোধীগিৰিয’ ।
ত্যাচা শিষ্য ‘সিংহগিৰিয’ । ‘ঈশ্ৱৰতীৰ্থ’ পুঢেং ঝালে ॥১২॥
তদনংতৰ ‘নৃসিংহতীৰ্থ’ । পুঢেং শিষ্য ‘ৱিদ্যাতীৰ্থ’ ।
‘শিৱতীৰ্থ’, ‘ভাৰতীতীৰ্থ’ । গুৰুসংততি অৱধাৰীং ॥১৩॥
মগ তযাপাসোনি । ‘ৱিদ্যাৰণ্য’ শ্ৰীপাদমুনি ।
‘ৱিদ্যাতীৰ্থ’ ম্হণোনি । পুঢেং ঝালা পৰিযেসা ॥১৪॥
ত্যাচা শিষ্য ‘মল়িযানংদ’ । ‘দেৱতীৰ্থসৰস্ৱতী’ ৱৃংদ।
তেথোনি ‘সৰস্ৱতীযাদৱেংদ্ৰ’ । গুৰুপীঠ যেণেংপৰী ॥১৫॥
যাদৱেংদ্ৰ মুনীচা শিষ্য । তোচি ‘কৃষ্ণসৰস্ৱতী’ ৱিশেষ ।
বহুকাল়ীংচা সংন্যাসী । ম্হণোনি ৱিশেষ মানিতী ॥১৬॥
যেণেংপৰী শ্ৰীগুৰুনাথ । আশ্ৰম ঘেতী চতুৰ্থ ।
সংন্যাসমাৰ্গস্থাপনাৰ্থ । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱতী ॥১৭॥
সমস্ত ৱেদাংচা অৰ্থ । সাংগতা ঝালা শ্ৰীগুৰুনাথ ।
ম্হণোনি ৱংদিতী সমস্ত । তযা কাশী নগৰাংত ॥১৮॥
খ্যাতি কেলী অতিগহনী । তযা ৱাৰাণসীভুৱনীং ।
যতি সমস্ত যেঊনি । সেৱা কৰিতী শ্ৰীগুৰুচী ॥১৯॥
মগ নিঘালে তেথোনি । বহুত শিষ্য-সমৱেত মুনি ।
উত্তৰতীৰ্থ বদৰীৱনীং । অনংত তীৰ্থে পহাৱযা ॥১২০॥
সৱ্য ঘালূনি মেৰুসী । তীৰ্থে নৱখংড ক্ষিতীসী ।
সাংগতাং ৱিস্তাৰ বহুৱসী । ঐক শিষ্যা নামকৰণী ॥২১॥
সমস্ত তীৰ্থে অৱলোকীত । সৱেং শিষ্য-যতীংসহিত ।
ভূমিপ্ৰদক্ষিণা কৰীত । আলে গংগাসাগৰাসী ॥২২॥
সিদ্ধ ম্হণে নামাংকিতা । সমস্ত চৰিত্ৰ সাংগতাং ।
ৱিস্তাৰ হোঈল বহু কথা । ম্হণোনি তাৱন্মাত্ৰ সাংগতোং পৰিযেসীং ॥২৩॥
সমস্ত মহিমা সাংগাৱযাসী । শক্তি কৈংচী আম্হাংসী ।
অনংত মহিমা ত্ৰৈমূৰ্তীসী । গুৰুচৰিত্ৰ পৰিযেসীং ॥২৪॥
গংগাসাগৰাপাসাৱ । তটাকযাত্ৰা কৰীত দেৱ ।
প্ৰযাগস্থানীং গুৰুৰাৱ । যেতে ঝালে পৰিযেসা ॥২৫॥
তযা স্থানীং অসতাং গুৰূ । আলা এক দ্ৱিজৱৰু ।
‘মাধৱ’ নামেং অসে ৱিপ্ৰু । শ্ৰীগুৰুসী ভেটলা ॥২৬॥
ব্ৰহ্মজ্ঞান তযাসী । উপদেশ কেলা প্ৰীতীসীং ।
চতুৰ্থাশ্ৰম তযাসী । দেতে ঝালে পৰিযেসা ॥২৭॥
নাম ‘মাধৱসৰস্ৱতী’ । তযা শিষ্যাতেং ঠেৱিতী ।
তযাৱৰী অতিপ্ৰীতী । শিষ্যাংমধ্যেং পৰিযেসা ॥২৮॥
সিদ্ধ ম্হণে নামকৰণী । শিষ্য ঝালে যেণেগুণীং ।
অখিল যতীনামকৰণী । সাংগেন ঐকা একচিত্তেং ॥২৯॥
গংগাধৰাচা নংদনু । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰ কামধেনু ।
ঐকতাং হোয মহাজ্ঞানু । লাধে চাৰী পুৰুষাৰ্থ ॥১৩০॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধ-নামধাৰকসংৱাদে শ্ৰীগুৰুচাতুৰ্থাশ্ৰমগ্ৰহণং-গুৰুপৰংপৰা-কথনং নাম দ্ৱাদশোঽধ্যাযঃ ॥১২॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱ দত্ত ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More