Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 12

(Shri Gurucharitra Adhyay 12 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 12 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 12. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for श्रीगुरुचातुर्थाश्रमग्रहणं-गुरुपरंपरा-कथनं.

#of 135
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
શ્રીગુરૂ મ્હણતી જનનીસી । આમ્હાં ઐસા નિરોપ દેસી ।
અનિત્ય શરીર તૂં જાણસી । કાય ભરંવસા જીવિત્વાચા ॥૧॥
શ્લોક ॥ અનિત્યાનિ શરીરાણિ વિભવો નૈવ શાશ્વતઃ ।
નિત્યં સન્નિહિતો મૃત્યુઃ કર્તવ્યો ધર્મસંગ્રહઃ ॥૨॥
ટીકા ॥ એખાદા અસેલ સ્થિરજીવી । ત્યાસી તુઝી બુદ્ધિ બરવી ।
અનિત્ય દેહ વિભવોભાવીં । પુઢેં કવણા ભરંવસા ॥૩॥
દેહ મ્હણિજે ક્ષણભંગુર । નાહીં રાહિલે કવણ સ્થિર ।
જંવવરી દૃઢ અસેલ શરીર । પુણ્યમાર્ગે રહાટાવેં ॥૪॥
જો અસેલ મૃત્યૂસી જિંકીત । ત્યાણેં નિશ્ચયાવેં શરીર નિત્ય ।
ત્યાસિ તુઝા ઉપદેશ સત્ય । મ્હણે કરીન ધર્મ પુઢેં ॥૫॥
અહોરાત્રીં આયુષ્ય ઉણેં । હોત અસતેં ક્ષણક્ષણેં ।
કરાવા ધર્મ યાચિકારણેં । પૂર્વવયેસીં પરિયેસા ॥૬॥
અલ્પોદકીં જૈસા મત્સ્ય । તૈસેં મનુષ્ય અલ્પાયુષ્ય ।
જંવવરી અસે પ્રાણી સુરસ । ધર્મ કરાવા પરિયેસા ॥૭॥
જૈસા સૂર્યાચા રથ ચાલે । નિમિષ હોતાં શીઘ્રકાળેં ।
બાવીસ સહસ્ત્ર ગાંવ પળે । તૈસેં આયુષ્ય ક્ષીણ હોય ॥૮॥
પર્જન્ય પડતાં વૃક્ષાવરી । ઉદક રાહે પર્ણાગ્રીં ।
સ્થિર નવ્હે અવધારીં । પડે ભૂમીવરી સવેંચિ ॥૯॥
તૈસેં શરીર નવ્હે સ્થિર । જીવિત્વા મરણ નિર્ધાર ।
યૌવન અથવા હોતાંચિ જર । કલેવર હેં નશ્ય જાણા ॥૧૦॥
યાચિ કારણેં દેહાસી । વિશ્વાસૂં નયે પરિયેસીં ।
મૃત્યુ અસે હા સહવાસી । ધર્મ કરાવા તાત્કાળીં ॥૧૧॥
પિકલેં પાન વૃક્ષીં જૈસેં । લાગલેં અસેં સૂક્ષ્મવેશેં ।
તૈસેંચિ શરીર હેં ભરંવસેં । કેધવાં પડેલ ન કળે જાણા ॥૧૨॥
એખાદા નર કળંતરાસી । દ્રવ્ય દેતો પરિયેસી ।
દિવસગણના કરી કૈસી । તૈસા યમ કાળ લક્ષીતસે ॥૧૩॥
જૈશા સમસ્ત નદી દેખા । સમુદ્રાસી ઘેઊનિ જાતી ઉદકા ।
પરતોનિ ન યેતી જન્મભૂમિકા । તૈસેં આયુષ્ય ન પરતે ॥૧૪॥
અહોરાત્રી જાતી પળોન । ઐસેં નિશ્ચયેં જાણોન ।
પુણ્ય ન કરિતી જે જન । તે પશુસમાન પરિયેસા ॥૧૫॥
જયા દિવશીં પુણ્ય ઘડલેં નાહીં । વૃથા ગેલા દિવસ પાહીં ।
તયા યમાસિ કરુણા નાહીં । કરાવેં પુણ્ય તાત્કાળ ॥૧૬॥
પુત્ર દારા ધન ગોધન । આયુષ્ય દેહ યેણેં-ગુણ ।
જે જન નિશ્ચિત મ્હણતી જાણ । તે પશૂસમ પરિયેસીં ॥૧૭॥
જૈસી સુસરી મનુષ્યાસી । ભક્ષિતી હોય પરિયેસીં ।
તૈસેં યા શરીરાસી । વૃદ્ધાપ્ય ભક્ષી અવધારા ॥૧૮॥
યાકારણેં તારુણ્યપણીં । કરાવેં પુણ્ય વિદ્વજ્જનીં ।
આમ્હાં કાં હો વર્જિસી જનની । કાય બુદ્ધિ બરવી અસે ॥૧૯॥
જો યમાચા અસેલ ઇષ્ટ । ત્યાણેં કરાવા આળસ હટ્ટ ।
અમરત્વેં અસેલ જો સુભટ । ત્યાણેં પુઢેં ધર્મ કરાવા ॥૨૦॥
સંસાર મ્હણજે સ્વપ્નાપરી । જૈસેં પુષ્પ અસે મોગરી ।
સવેંચિ હોય શુષ્કાપરી । તયાસમ દેહ જાણા ॥૨૧॥
જૈસી વિજૂ અસે લવત । સવેંચિ હોય અવ્યક્ત ।
તૈસેં-પ્રાય દેહ હોત । સ્થિર નોહે પરિયેસા ॥૨૨॥
ઐસેં નાનાપરી દેખા । બોધિતા ઝાલા જનનીજનકાં ।
વિસ્મય કરિતી સભાલોક । બાળક કેવીં તત્ત્વ સાંગતો ॥૨૩॥
ઐકોનિ પુત્રાચેં વચન । માતા કરીતસે નમન ।
દેવા નિરોપિલેં જ્ઞાન । વિનંતિ માઝી પરિસાવી ॥૨૪॥
તુવાં નિરોપિલેં આમ્હાંસી । પુત્ર ચવઘે હોતીલ ઐસી ।
વિશ્વાસ નવ્હે ગા માનસીં । કુળદેવતા પુત્રરાયા ॥૨૫॥
જંવવરી હોય એક સુત । તંવવરી રહાવેં સમીપત ।
નિરોપ નેદીં તંવવરી સત્ય । મ્હણોનિ વિનવી તયેવેળીં ॥૨૬॥
માઝેં વચન અવ્હેરુનિ । જરી જાશીલ નિઘોનિ ।
પ્રાણ દેઈન તત્ક્ષણીં । હા નિશ્ચય અવધારીં ॥૨૭॥
પુત્ર નવ્હસી તૂં આમ્હાંસી । આમુચેં કુળદૈવત હોસી ।
સત્ય કરીં ગા વચનાસી । બોલ આપુલે દાતારા ॥૨૮॥
ઐકોનિ માતેચેં વચન । શ્રીગુરૂ બોલતી હાંસોન ।
આમચે બોલ સત્ય જાણ । તુઝેં વાક્ય નિર્ધારીન પાં ॥૨૯॥
તુતેં હોતાંચિ પુત્ર દોની । નિરોપ દ્યાવા સંતોષોનિ ।
મગ ન રાહેં ઐક જનની । બોલ આપુલે સત્ય કરીં ॥૩૦॥
સંવત્સર એક તુઝ્યા ઘરીં । રાહૂં માતે નિર્ધારીં ।
વાસના પુરતીલ તુઝ્યા જરી । મગ નિરોપ દે મજ ॥૩૧॥
ઐસી કરુનિયાં નિગુતી । રાહિલે શ્રીગુરુ અતિપ્રીતીં ।
વેદાભ્યાસ શિકવિતી । શિષ્યવર્ગા બહુતાંસી ॥૩૨॥
નગરલોક વિસ્મય કરિતી । અભિનવ ઝાલેં ઐસેં મ્હણતી ।
બાળ પહા હો વર્ષે સાતી । વેદ ચારી સાંગતસે ॥૩૩॥
વિદ્વાનાંહૂનિ વિદ્વાન વિદ્યાર્થી । તીની વેદ પઢતી ।
ષટ્શાસ્ત્રી જે મ્હણવિતી । તેહી યેતી શિકાવયા ॥૩૪॥
યેણેંપરી તયા ઘરીં । રાહિલે ગુરુ પ્રીતિકરીં ।
માતા ઝાલી ગરોદરી । મહાનંદ કરીતસે ॥૩૫॥
નિત્ય પૂજિતી પુત્રાસી । ઠેવૂનિ ભાવ કુળદૈવત ઐસી ।
નિધાન લાધે એખાદ્યાસી । કાય સાંગોં સંતોષ ત્યાંચા ॥૩૬॥
તંવ નવમાસ જાહલી અંતર્વત્ની । માતા ઝાલી પ્રસૂતી ।
પુત્ર ઝાલે યુગ્મ ખ્યાતી । અતિસુંદર પરિયેસા ॥૩૭॥
પુત્ર ઝાલે ઉલ્હાસ થોર । માતાપિત્યા સંતોષ ફાર ।
આશીર્વચન અસે ગુરૂ । અસત્ય કેવીં હોઈલ ॥૩૮॥
યાકારણેં ગુરુવચન । સત્ય માનાવેં વિદ્વજ્જનેં ।
જૈસેં અસેલ અંતઃકરણ । તૈસેં હોઈલ પરિયેસા ॥૩૯॥
ઐશાપરી વર્ષ એક ત્રિમાસી ઝાલે તે બાળક ।
ખેળવીતસે માતા ઐક । આલે શ્રીગુરૂ તયાંજવળી ॥૪૦॥
જનની ઐક માઝે વચના । ઝાલી તુઝી મનકામના ।
દોઘે પુત્રનિધાના । પૂર્ણાયુષી આહેતિ જાણ ॥૪૧॥
આણખી હોતીલ દોઘે કુમારક । ત્યાનંતર કન્યા એક ।
અસાલ નાંદત અત્યંત સુખ । વાસના પુરતીલ તુઝી જાણા ॥૪૨॥
આતાં આમુતેં નિરોપાવેં । જાઊં આમ્હી સ્વભાવેં ।
સંતોષરુપી તુમ્હીં વ્હાવેં । મ્હણોનિ નિરોપ ઘેતી તયેવેળીં ॥૪૩॥
સંતોષોનિ માતાપિતા । ચરણાંવરી ઠેવિતી માથા ।
સ્વામી આમુચ્યા કુળદેવતા । અશક્ય આમ્હી બોલાવયા ॥૪૪॥
ન કળે આમ્હાં સ્વરુપજ્ઞાન । તુઝેં સ્વરુપ નકળે કવણા।
માયામોહેં વેષ્ટોન કામના । નેણોંચિ મહિમાન તુઝેં ॥૪૫॥
માયાપ્રપંચેં વેષ્ટોનિ । તુતેં જરી સુત મ્હણોનિ ।
એકે સમયીં નિષ્ઠુર બોલોં વચનીં । ક્ષમા કરણેં સ્વામિયા ॥૪૬॥
સહભોજન-શયનાસનીં । તુતેં ગાંજોં ભુકેજોનિ ।
કડે ન ઘેંચિ ઉબગોનિ । ક્ષમા કરીં ગા દેવરાયા ॥૪૭॥
તારક આમુચે વંશાસી । બાપા તૂં અવતરલાસી ।
પ્રદોષપૂજા ફળાસી । આલી માતેં સ્વામિયા ॥૪૮॥
આતાં આમ્હાં કાય ગતિ । સાંગા સ્વામી કૃપામૂર્તી ।
જનનમરણ યાતનયાતી । કડે કરાવેં દાતારા ॥૪૯॥
સગરાંવરી જૈસી ગંગા । તૈસા તુવાં આલાસિ ચાંગા ।
પાવન કેલેંસિ માઝે અંગા । ઉભયકુળેં બેચાળીસ ॥૫૦॥
આમ્હાં ઠેવિસી કવણેપરી । યા ધુરંધર સંસારીં ।
તુઝેં દર્શન નોહે તરી । કેવીં વાંચોં પ્રાણાત્મજા ॥૫૧॥
ઐકોનિ માતાપિતયાંચેં વચન । બોલતી શ્રીગુરૂ આપણ ।
જે જે સમયીં તુમચેં મન । સ્મરણ કરીલ આમ્હાંસી ॥૫૨॥
સ્મરણ કરિતાં તુમ્હાંજવળી । અસેન જનની મી તાત્કાળીં ।
ન કરાવી ચિંતા વેળોવેળીં । મ્હણોન ભાક દેતસે ॥૫૩॥
આણિક કન્યા પુત્ર તીની । હોતીલ ઐક તૂં ભવાની ।
દૈન્ય નાહીં તુમચ્યા ભુવનીં । સદા શ્રીમંત નાંદાલ ॥૫૪॥
જન્માંતરીં પરમેશ્વરાસી । પૂજા કેલી તુવાં પ્રદોષીં ।
યાચી મહિમા આહે ઐસી । જન્મોજન્મીં શ્રિયાયુક્ત ॥૫૫॥
ઇહ સૌખ્ય હોય ઐક । દેહાંતીં જાણા પરમ લોક ।
પૂજા કરિતાં પિનાક । પુનર્જન્મ તુમ્હાં નાહીં ॥૫૬॥
તુવાં આરાધિલા શંકર । આમ્હાં કરવિલા અવતાર ।
વાસના પુરેલ તુઝા ભાર । આમ્હાં નિરોપ દે આતાં ॥૫૭॥
પુનર્દર્શન તુમ્હાંસી । હોઈલ ઐકા વર્ષે-તીસીં ।
જાવોનિ બદરીવનાસી । મ્હણોનિ નિઘતી તયે વેળીં ॥૫૮॥
નિરોપ ઘેવોનિ તયે વેળાં । શ્રીગુરૂ નિઘાલે અવલીળા ।
નગરલોક યેતી સકળા । માતાપિતા બોળવિતી ॥૫૯॥
મ્હણતી સમસ્ત નગરનારી । તપાસી નિઘાલા બ્રહ્મચારી ।
હોઈલ પુરુષ અવતારી । મનુષ્યદેહી દિસતસે ॥૬૦॥
એક મ્હણતી પહા હો નવલ । તપાસી નિઘાલા અસે બાળ ।
માતાપિતા સુખેં કેવળ । નિરોપ દેતી કૌતુકેં ॥૬૧॥
કૈસેં યાંચેં અંતઃકરણ । જૈસા હો કાં પાષાણ ।
મન કરુનિ નિર્વાણ । બોળવિતાતિ પુત્રાસી ॥૬૨॥
એક મ્હણતી નવ્હે બાળ । હોઈલ ત્રિમૂર્તીચા અવતાર કેવળ ।
અનુમાન નવ્હે હા નિશ્ચળ । વેદ કેવીં મ્હણતસે ॥૬૩॥
સાત વર્ષાંચેં બાળક દેખા । વેદ મ્હણતો અખિલ શાખા ।
મનુષ્યમાત્ર નવ્હે ઐકા । ઐસેં મ્હણતી સાધુજન ॥૬૪॥
ઐસેં મ્હણોનિ સાધુજન । કરિતાતિ સાષ્ટાંગીં નમન ।
નાનાપરી સ્તોત્રવચન । કરિતે ઝાલે અવધારા ॥૬૫॥
નમન કરોનિ સકળિક । આલે આપુલે ગૃહાંતિક ।
પુઢેં જાતી જનનીજનક । પુત્રાસવેં બોળવીત ॥૬૬॥
નિજસ્વરુપ જનનિયેસી । દાવિતા ઝાલા પરિયેસીં ।
શ્રીપાદશ્રીવલ્લભ-દ્ત્તાત્રેયાસી । દેખતે ઝાલે જનકજનની ॥૬૭॥
ત્રયમૂર્તીચા અવતાર । ઝાલા નરહરી નર ।
નિજરુપેં દિસે કર્પૂરગૌર । પાહતાં નમિલેં ચરણાસી ॥૬૮॥
જય જયા જગદ્ગુરુ । ત્રયમૂર્તીચા અવતારુ ।
આમુચેં પુણ્ય હોતેં થોરૂ । મ્હણોનિ દેખિલે તુમચે ચરણ ॥૬૯॥
તૂ તારક વિશ્વાસી । આમ્હાં ઉદ્ધરિલેં વિશેષીં ।
પુનર્દર્શન આમ્હાંસી । દ્યાવેં મ્હણોનિ વિનવિતી ॥૭૦॥
ઐસેં મ્હણોનિ માતાપિતા । ચરણાંવરી ઠેવિતી માથા ।
અલિંગિતી શ્રીગુરુનાથા । સ્નેહભાવેંકરુનિયાં ॥૭૧॥
સંતોષોનિ શ્રીગુરુમૂર્તિ । આશ્વાસ કેલા અતિપ્રીતીં ।
પુનર્દર્શન હો નિશ્ચિતીં । દેઈન મ્હણતી તયે વેળીં ॥૭૨॥
ઐસેં તયાં સંભાષોનિ । નિરોપ ઘેતલા તત્ક્ષણીં ।
પરતોનિ આલી જનકજનની । યેતી સંતોષોનિ મંદિરાંત ॥૭૩॥
વરદમૂર્તિ શ્રીગુરુરાણા । નિઘાલા જાવયા બદરીવના ।
પાતલા આનંદકાનના । વારાણસી ક્ષેત્રાસી ॥૭૪॥
અવિમુક્ત વારાણસી પુરી । ક્ષેત્ર થોર સચરાચરીં ।
વિશ્વેશ્વર અવધારીં । અનુપમ્ય અસે ત્રિભુવનીં ॥૭૫॥
રાહૂનિયાં તયા સ્થાનીં । અનુષ્ઠિતી ગુરુશિરોમણી ।
વિશ્વેશ્વરાચે દર્શનીં । પૂજા કરિતી આત્મારામાસી ॥૭૬॥
યેણેંપરી તયા સ્થાનીં । ક્વચિત્કાળ શ્રીગુરુમુનિ ।
અષ્ટાંગયોગેંકરુનિ । તપ કરિતી પરિયેસા ॥૭૭॥
તયા કાશીનગરાંત । તાપસી અસતી આણિક બહુત ।
સંન્યાસી યતી અવધૂત । તપ કરિતી દારુણ ॥૭૮॥
તયાંત શ્રીગુરૂ બ્રહ્મચારી । યોગાભ્યાસધુરંધરીં ।
કરિતાતિ ; તપસ્વી યેરી । અભિનવ કરિતી મનાંત ॥૭૯॥
મ્હણતી પહા હો બ્રહ્મચારી । તપ કરિતો નાનાપરી ।
કૈસેં વૈરાગ્ય યાચે ઉદરીં । નિર્લિપ્ત અસે પરિયેસા ॥૮૦॥
શરીરસ્વાર્થ નાહીં યાસી । યોગ્ય હોય હા સંન્યાસીં ।
સ્નાન કરિતો ત્રિકાળેસીં । મણિકર્ણિકા તીર્થાંત ॥૮૧॥
ઐસેં સ્તોત્ર નિત્ય કરિતી । સમસ્ત સંન્યાસી યેતી ।
વૃધ્દ હોતા એક યતિ । ‘કૃષ્ણસરસ્વતી’ નામેં ॥૮૨॥
તો કેવળ બ્રહ્મજ્ઞાની । તપસ્વી અસે મહામુનિ ।
સદા દેખોનિયાં નયનીં । સ્નેહભાવેં ભાવીતસે ॥૮૩॥
મ્હણે સમસ્ત યતીશ્વરાંસી । ન મ્હણા નર બ્રહ્મચારીસી ।
અવતારપુરુષ અતિતાપસી । વિશ્વવંદ્ય દિસતસે ॥૮૪॥
વયસા ધાકુટા મ્હણોનિ । નમન ન કરાલ તુમ્હી મુની ।
પ્રખ્યાત મૂર્તિ હા ત્રિભુવનીં । આમ્હાં વંદ્ય અસે દેખા ॥૮૫॥
વાર્ધક્યપણેં આમ્હી યાસી । વંદિતાં દુઃખ સકળાંસી ।
વિશેષ આમ્હી સંન્યાસી । મૂર્ખ લોક નિંદિતી ॥૮૬॥
યાકારણેં આમ્હી યાસી । વિનવૂં, પરોપકારાસી ।
સંન્યાસ દેતા, સમસ્તાંસી । ભક્તિ હોઈલ સ્થિર મનીં ॥૮૭॥
લોકાનુગ્રહાનિમિત્ત । હા હોય ગુરુ સમર્થ ।
યાચે દર્શનમાત્રેં પુનીત । આમ્હી પરિયેસા ॥૮૮॥
યાકારણેં બાળકાસી । વિનવૂં આમ્હી વિનયેસીં ।
આશ્રમ ઘ્યાવા સંન્યાસી । પૂજા કરું એકભાવેં ॥૮૯॥
મ્હણોનિ આલે તયા જવળીં । વિનવિતાતિ મુની સકળી ।
ઐક તાપસી સ્તોમમૌળી । વિનંતિ અસે પરિયેસા ॥૯૦॥
લોકાનુગ્રહાકારણેં । તુમ્હીં આતાં સંન્યાસ ઘેણેં ।
આમ્હાં સમસ્તાં ઉદ્ધરણેં । પૂજા ઘેણેં આમ્હાં કરવીં ॥૯૧॥
યા કલિયુગીં સંન્યાસ મ્હણોન । નિંદા કરિતી સકળૈ જન ।
સ્થાપના કરણાર કવણ । ન દિસતી ભૂમીવરી ॥૯૨॥
શ્લોક ॥ યજ્ઞદાનં ગવાલંભં સંન્યાસં પલપૈતૃકમ્ ।
દેવરાચ્ચ સુતોત્પત્તિં કલૌ પંચ વિવર્જયેત્ ॥૯૩॥
ટીકા ॥ યજ્ઞ દાન ગવાલંભન । સંન્યાસ ઘેતાં અતિદૂષણ ।
પલપૈતૃક ભ્રાતાંગના । કરું નયે મ્હણતાતિ ॥૯૪॥
કરિતાં કલિયુગાંત । નિષિદ્ધ બોલતી જન સમસ્ત ।
સંન્યાસમાર્ગ સિદ્ધાંત । વેદસંમત વિખ્યાત ॥૯૫॥
પૂર્વી ઐસેં વર્તમાનીં । નિષેધ કેલા સકળહી જનીં ।
શ્રીશંકરાચાર્ય અવતારોનિ । સ્થાપના કેલી પરિયેસા ॥૯૬॥
તયાવરી ઇતુકે દિવસ । ચાલત આલા માર્ગ સંન્યાસ ।
કલિ પ્રબળ હોતાં નાશ । પુનરપિ નિંદા કરિતાતી ॥૯૭॥
આશ્રમાચા ઉદ્ધાર । સકળ જનાં ઉપકાર ।
કરાવા કૃપાસાગર । મ્હણતી સકળ મુનિજન ॥૯૮॥
ઐકોનિ ત્યાંચી વિનંતિ । શ્રીગુરુમુનિ આશ્રય ઘેતી ।
વૃદ્ધ કૃષ્ણસરસ્વતી । તયાપાસૂનિ પરિયેસા ॥૯૯॥
ઐસેં મ્હણતાં સિદ્ધમુનિ । વિનવીતસે નામકરણી ।
સંદેહ હોતો માઝે મનીં । કૃપાનિધિ મુનિરાયા ॥૧૦૦॥
મ્હણતી શ્રીગુરૂ તોચિ જગદ્ગુરૂ । ત્યાતેં ઝાલા આણિક ગુરુ ।
ત્રયમૂર્તીચા અવતારુ । કવણેપરી દિસતસે ॥૧॥
સિદ્ધ મ્હણે શિષ્યાસી । સાંગેન યાચી સ્થિતિ કૈસી ।
પૂર્વી શ્રીરઘુનાથાસી । ઝાલા વસિષ્ઠ કેવીં ગુરુ ॥૨॥
આઠવા અવતાર શ્રીકૃષ્ણદેવાસી । સાંદીપની જાહલા ગુરુ કૈસી ।
અવતાર હોતાંચિ માનુષીં તયાપરી રહાટાવેં ॥૩॥
યાકારણેં શ્રીગુરુમૂર્તી । ગુરુ કેલા તો કૃષ્ણસરસ્વતી ।
બહુકાળીંચા હોતા યતિ । મ્હણોનિ ત્યાતેં માનિલેં ॥૪॥
શિષ્ય મ્હણે સિદ્ધાસી । સ્વામી કથા નિરોપિલીસી ।
વૃદ્ધ કૃષ્ણસરસ્વતીસી । ગુરુ કેલેં મ્હણોનિયાં ॥૫॥
સમસ્ત યતીશ્વરાંહૂન । તયાસિ દિધલા બહુમાન ।
કૃષ્ણસરસ્વતી તો પૂર્વી કોણ । કોણ ગુરુચેં મૂળપીઠ ॥૬॥
વિસ્તારુનિ આમ્હાંસી । નિરોપાવેં કૃપેસીં ।
ત્યાણેં માઝે માનસીં । સંતોષ હોઈલ સ્વામિયા ॥૭॥
ઐસેં શિષ્ય વિનવિતાં । તંવ સાંગે વિસ્તારતા ।
મૂળપીઠ આદ્યંતા । ગુરુસંતતિ પરિયેસા ॥૮॥
આદિપીઠ ‘શંકર’ ગુરુ । તદનંતર ‘વિષ્ણુ’ ગુરુ ।
ત્યાનંતર ‘ચતુર્વક્ત્ર’ ગુરુ । હેં મૂળપીઠ અવધારીં ॥૯॥
તદનંતર ‘વસિષ્ઠ’ ગુરુ । તેથોનિ ‘શક્તિ’, ‘પરાશરુ’ ।
ત્યાચા શિષ્ય ‘વ્યાસ’ થોરુ । જો કાં અવતાર વિષ્ણૂચા ॥૧૧૦॥
તયાપાસૂનિ ‘શુક’ ગુરુ જાણ । ‘ગૌડપાદાચાર્ય’ સગુણ ।
આચાર્ય ‘ગોવિંદ’ તયાહૂન । પુઢેં આચાર્ય તો ‘શંકર’ જાહલા ॥૧૧॥
તદનંતર ‘વિશ્વરુપાચાર્ય’ । પુઢેં ‘જ્ઞાનબોધીગિરિય’ ।
ત્યાચા શિષ્ય ‘સિંહગિરિય’ । ‘ઈશ્વરતીર્થ’ પુઢેં ઝાલે ॥૧૨॥
તદનંતર ‘નૃસિંહતીર્થ’ । પુઢેં શિષ્ય ‘વિદ્યાતીર્થ’ ।
‘શિવતીર્થ’, ‘ભારતીતીર્થ’ । ગુરુસંતતિ અવધારીં ॥૧૩॥
મગ તયાપાસોનિ । ‘વિદ્યારણ્ય’ શ્રીપાદમુનિ ।
‘વિદ્યાતીર્થ’ મ્હણોનિ । પુઢેં ઝાલા પરિયેસા ॥૧૪॥
ત્યાચા શિષ્ય ‘મળિયાનંદ’ । ‘દેવતીર્થસરસ્વતી’ વૃંદ।
તેથોનિ ‘સરસ્વતીયાદવેંદ્ર’ । ગુરુપીઠ યેણેંપરી ॥૧૫॥
યાદવેંદ્ર મુનીચા શિષ્ય । તોચિ ‘કૃષ્ણસરસ્વતી’ વિશેષ ।
બહુકાળીંચા સંન્યાસી । મ્હણોનિ વિશેષ માનિતી ॥૧૬॥
યેણેંપરી શ્રીગુરુનાથ । આશ્રમ ઘેતી ચતુર્થ ।
સંન્યાસમાર્ગસ્થાપનાર્થ । શ્રીનૃસિંહસરસ્વતી ॥૧૭॥
સમસ્ત વેદાંચા અર્થ । સાંગતા ઝાલા શ્રીગુરુનાથ ।
મ્હણોનિ વંદિતી સમસ્ત । તયા કાશી નગરાંત ॥૧૮॥
ખ્યાતિ કેલી અતિગહની । તયા વારાણસીભુવનીં ।
યતિ સમસ્ત યેઊનિ । સેવા કરિતી શ્રીગુરુચી ॥૧૯॥
મગ નિઘાલે તેથોનિ । બહુત શિષ્ય-સમવેત મુનિ ।
ઉત્તરતીર્થ બદરીવનીં । અનંત તીર્થે પહાવયા ॥૧૨૦॥
સવ્ય ઘાલૂનિ મેરુસી । તીર્થે નવખંડ ક્ષિતીસી ।
સાંગતાં વિસ્તાર બહુવસી । ઐક શિષ્યા નામકરણી ॥૨૧॥
સમસ્ત તીર્થે અવલોકીત । સવેં શિષ્ય-યતીંસહિત ।
ભૂમિપ્રદક્ષિણા કરીત । આલે ગંગાસાગરાસી ॥૨૨॥
સિદ્ધ મ્હણે નામાંકિતા । સમસ્ત ચરિત્ર સાંગતાં ।
વિસ્તાર હોઈલ બહુ કથા । મ્હણોનિ તાવન્માત્ર સાંગતોં પરિયેસીં ॥૨૩॥
સમસ્ત મહિમા સાંગાવયાસી । શક્તિ કૈંચી આમ્હાંસી ।
અનંત મહિમા ત્રૈમૂર્તીસી । ગુરુચરિત્ર પરિયેસીં ॥૨૪॥
ગંગાસાગરાપાસાવ । તટાકયાત્રા કરીત દેવ ।
પ્રયાગસ્થાનીં ગુરુરાવ । યેતે ઝાલે પરિયેસા ॥૨૫॥
તયા સ્થાનીં અસતાં ગુરૂ । આલા એક દ્વિજવરુ ।
‘માધવ’ નામેં અસે વિપ્રુ । શ્રીગુરુસી ભેટલા ॥૨૬॥
બ્રહ્મજ્ઞાન તયાસી । ઉપદેશ કેલા પ્રીતીસીં ।
ચતુર્થાશ્રમ તયાસી । દેતે ઝાલે પરિયેસા ॥૨૭॥
નામ ‘માધવસરસ્વતી’ । તયા શિષ્યાતેં ઠેવિતી ।
તયાવરી અતિપ્રીતી । શિષ્યાંમધ્યેં પરિયેસા ॥૨૮॥
સિદ્ધ મ્હણે નામકરણી । શિષ્ય ઝાલે યેણેગુણીં ।
અખિલ યતીનામકરણી । સાંગેન ઐકા એકચિત્તેં ॥૨૯॥
ગંગાધરાચા નંદનુ । સાંગે ગુરુચરિત્ર કામધેનુ ।
ઐકતાં હોય મહાજ્ઞાનુ । લાધે ચારી પુરુષાર્થ ॥૧૩૦॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધ-નામધારકસંવાદે શ્રીગુરુચાતુર્થાશ્રમગ્રહણં-ગુરુપરંપરા-કથનં નામ દ્વાદશોઽધ્યાયઃ ॥૧૨॥
॥ શ્રીગુરુદેવ દત્ત ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More