Lord Dattatreya

ശ്രീ ഗുരുചരിത്ര അധ്യായ 2

(Shri Gurucharitra Adhyay 2 in Malayalam)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 2 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 2. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 280
।। ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ ।।
ത്രൈമൂര്തിരാജാ ഗുരു തൂചി മാഝാ । കൃഷ്ണാതിരീ വാസ കരോനി വോജാ ।
സുഭക്ത തേഥേ കരിതീ ആനംദാ । തേ സുര സ്വര്ഗീ പഹാതീ വിനോദാ ॥൧॥
ഐസേ ശ്രീഗുരുചരണ ധ്യാത । ജാതാം വിഷ്ണുനാമാംകിത ।
അതി ശ്രമലാ ചാലത । രാഹിലാ ഏകാ വൃക്ഷാതളീ ॥൨॥
ക്ഷണ ഏക നിദ്രിസ്ത । മനീ ശ്രീഗുരു ചിംതിത ।
കൃപാനിധി അനംത । ദിസേ സ്വപ്നീ പരിയേസാ ॥൩॥
രൂപ ദിസേ സുഷുപ്തീത । ജടാധാരീ ഭസ്മാംകിത ।
വ്യാഘ്രചര്മ പരിധാനിത । പീതാംബര കാസേ ദേഖാ ॥൪॥
യേഊനി യോഗീശ്വര ജവളീ । ഭസ്മ ലാവിലേ കപാളീ ।
ആശ്വാസൂനി തയാ വേളീ । അഭയകര ദേതസേ ॥൫॥
ഇതുകേ ദേഖോനി സുഷുപ്തീത । ചേതന ഝാലാ നാമാംകിത ।
ചാരീ ദിശാ അവലോകിത । വിസ്മയ കരീ തയാ വേളീ ॥൬॥
മൂര്തി ദേഖിലീ സുഷുപ്തീത । തേചി ധ്യാതസേ മനാത ।
പുഢേ നിഘാലാ മാര്ഗ ക്രമിത । പ്രത്യക്ഷ ദേഖേ തൈസാചി ॥൭॥
ദേഖോനിയാ യോഗീശാതേ । കരിതാ ഝാലാ ദംഡവതേ ।
കൃപാ ഭാകീ കരുണവക്ത്രേ । മാതാ പിതാ തൂ മ്ഹണതസേ ॥൮॥
ജയ ജയാജീ യോഗാധീശാ । അജ്ഞാനതമവിനാശാ ।
തൂ ജ്യോതിഃപ്രകാശാ । കൃപാനിധി സിദ്ധമുനീ ॥൯॥
തുഝേ ദര്ശനേ നിഃശേഷ । ഗേലേ മാഝേ ദുരിതദോഷ ।
തൂ താരക ആമ്ഹാസ । മ്ഹണോനി ആലാസി സ്വാമിയാ ॥൧൦॥
കൃപേനേ ഭക്താലാഗുനീ । യേണേ ഝാലേ കോഠോനി ।
തുമചേ നാമ കവണ മുനി । കവണേ സ്ഥാനീ വാസ തുമ്ഹാ ॥൧൧॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ ആപണ യോഗീ । ഹിംഡോ തീര്ഥ ഭൂമീസ്വര്ഗീ ।
പ്രസിദ്ധ ആമുചാ ഗുരു ജനീ । നൃസിംഹസരസ്വതീ വിഖ്യാത ॥൧൨॥
ത്യാംചേ സ്ഥാന ഗാണഗാപൂര । അമരജാസംഗമ ഭീമാതീര ।
ത്രയമൂര്തീചാ അവതാര । ശ്രീനൃസിംഹസരസ്വതീ ॥൧൩॥
ഭക്ത താരാവയാലാഗീ । അവതാര ത്രയമൂര്തി ജഗീ ।
സദാ ധ്യാതീ അഭ്യാസയോഗീ । ഭവസാഗര തരാവയാ ॥൧൪॥
ഐസാ ശ്രീഗുരു കൃപാസിംധു । ഭക്തജനാ സദാ വരദു ।
അഖില സൌഖ്യ ശ്രിയാനംദു । ദേതാ ഹോയ ശിഷ്യവര്ഗാ ॥൧൫॥
ത്യാചേ ഭക്താ കൈചേ ദൈന്യ । അഖംഡ ലക്ഷ്മീ പരിപൂര്ണ ।
ധനധാന്യാദി ഗോധന । അഷ്ടൈശ്വര്യേ നാംദതീ ॥൧൬॥
ഐസേ മ്ഹണേ സിദ്ധ മുനി । ഐകോനി വിനവീ നാമകരണീ ।
ആമ്ഹീ അസതീ സദാ ധ്യാനീ । തയാ ശ്രീഗുരുയതീചേ ॥൧൭॥
ഐശീ കീര്തി ബ്രീദ ഖ്യാതി । സാംഗതസേ സിദ്ധ യതി ।
വംശോവംശീ കരിതോ ഭക്തി । കഷ്ട ആമ്ഹാ കേവീ പാഹേ ॥൧൮॥
തൂ താരക ആമ്ഹാംസീ । മ്ഹണോനി മാതേ ഭേടലാസീ ।
സംഹാര കരോനി സംശയാസീ । നിരോപാവേ സ്വാമിയാ ॥൧൯॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ തയേ വേളീ । ഐക ശിഷ്യാ സ്തോമമൌളീ ।
ഗുരുകൃപാ സൂക്ഷ്മസ്ഥൂളീ । ഭക്തവത്സല പരിയേസാ ॥൨൦॥
ഗുരുകൃപാ ഹോയ ജ്യാസീ । ദൈന്യ ദിസേ കൈചേ ത്യാസീ ।
സമസ്ത ദേവ ത്യാചേ വംശീ । കളികാളാസീ ജിംകേ നര ॥൨൧॥
ഐസീ വസ്തു പൂജൂനീ । ദൈന്യവൃത്തി സാംഗസീ ഝണീ ।
നസേല തുജേ നിശ്ചയ മനീ । മ്ഹണോനി കഷ്ട ഭോഗിതോസീ ॥൨൨॥
ത്രയമൂര്തി ശ്രീഗുരു । മ്ഹണോനി ജാണിജേ നിര്ധാരൂ ।
ദേഊ ശകേല അഖില വരൂ । ഏകാ ഭാവേ ഭജാവേ ॥൨൩॥
ഏഖാദേ സമയീ ശ്രീഹരി । അഥവാ കോപേ ത്രിപുരാരി ।
രക്ഷീല ശ്രീഗുരു നിര്ധാരീ । ആപുലേ ഭക്തജനാംസീ ॥൨൪॥
ആപണ കോപേ ഏഖാദ്യാസീ । രക്ഷൂ ന ശകേ വ്യോമകേശീ ।
അഥവാ വിഷ്ണു പരിയേസീ । രക്ഷൂ ന ശകേ അവധാരീ ॥൨൫॥
ഐസേ ഐകോനി നാമകരണീ । ലാഗേ സിദ്ധാചിയാ ചരണീ ।
വിനവീതസേ കര ജോഡുനീ । ഭക്തിഭാവേ കരോനിയാ ॥൨൬॥
സ്വാമീ ഐസാ നിരോപ ദേതീ । സംദേഹ ഹോതാ മാഝേ ചിത്തീ ।
ഗുരു കേവീ ഝാലേ ത്രിമൂര്തി । ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണു മഹേശ്വര ॥൨൭॥
ആണീക തുമ്ഹീ നിരോപിലേതീ । വിഷ്ണു രുദ്ര ജരീ കോപതീ ।
രാഖോ ശകേ ഗുരു നിശ്ചിതീ । ഗുരു കോപലിയാ ന രക്ഷീ കോണീ ॥൨൮॥
ഹാ ബോല അസേ കവണാചാ । കവണ ശാസ്ത്രപുരാണീംചാ ।
സംദേഹ ഫേഡീ ഗാ മനാചാ । ജേണേ മന ദൃഢ ഹോയ ॥൨൯॥
യേണേപരീ നാമകരണീ । സിദ്ധാംസീ പുസേ വംദോനി ।
കൃപാനിധി സംതോഷോനി । സാംഗതസേ പരിയേസാ ॥൩൦॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ ശിഷ്യാസീ ।
തുവാ പുസിലേ ആമ്ഹാംസീ വേദവാക്യ സാക്ഷീസീ । സാംഗേന ഐകാ ഏകചിത്തേ ॥൩൧॥
വേദ ചാരീ ഉത്പന്ന । ഝാലേ ബ്രഹ്മയാചേ മുഖേകരൂന ।
ത്യാപാസാവ പുരാണ । അഷ്ടാദശ വിഖ്യാത ॥൩൨॥
തയാ അഷ്ടാദശാംത । ബ്രഹ്മവാക്യ അസേ ഖ്യാത ।
പുരാണ ബ്രഹ്മവൈവര്ത । പ്രഖ്യാത അസേ ത്രിഭുവനീ ॥൩൩॥
നാരായണ വിഷ്ണുമൂര്തി । വ്യാസ ഝാലാ ദ്വാപാരാംതീ ।
പ്രകാശ കേലാ യാ ക്ഷിതീ । ബ്രഹ്മവാക്യവിസ്താരേ ॥൩൪॥
തയാ വ്യാസാപാസുനീ । ഐകിലേ സമസ്ത ഋഷിജനീ ।
തേചി കഥാ വിസ്താരോനി । സാംഗേന ഐകാ ഏകചിത്തീ ॥൩൫॥
ചതുര്മുഖ ബ്രഹ്മയാസീ । കലിയുഗ പുസേ ഹര്ഷീ ।
ഗുരുമഹിമാ വിനവീതസേ കരദ്വയ ജോഡോനി । ഭാവഭക്തി കരോനിയാ ॥൩൭॥
മ്ഹണേ സിദ്ധാ യോഗീശ്വരാ । അജ്ഞാനതിമിരഭാസ്കരാ ।
തൂ താരക ഭവസാഗരാ । ഭേടലാസീ കൃപാസിംധു ॥൩൮॥
ബ്രഹ്മദേവേ കലിയുഗാസീ । സാംഗിതലേ കേവീ കാര്യാസീ ।
ആദ്യംത വിസ്താരേസീ । നിരോപിജേ സ്വാമിയാ ॥൩൯॥
ഐക ശിഷ്യാ ഏകചിത്താ । ജധീ പ്രളയ ഝാലാ ഹോതാ ।
ആദിമൂതി നിശ്ചിതാ । ഹോതേ വടപത്രശയനീ ॥൪൦॥
അവ്യക്തമൂര്തി നാരായണ । ഹോതേ വടപത്രീ ശയന ।
ബുദ്ധി സംഭവേ ചേതന । ആണിക സൃഷ്ടി രചാവയാ ॥൪൧॥
പ്രപംച മ്ഹണജേ സൃഷ്ടിരചനാ । കരണേ മ്ഹണോനി ആലേ മനാ ।
ജാഗൃത ഹോയ യാ കാരണാ । ആദിപുരുഷ തയേ വേളീ ॥൪൨॥
ജാഗൃത ഹോവോനി നാരായണ । ബുദ്ധി സംഭവേ ചേതന ।
കമള ഉപജവീ നാഭീഹൂന । ത്രൈലോക്യാചേ രചനാഘര ॥൪൩॥
തയാ കമളാമധൂന । ഉദയ ഝാലാ ബ്രഹ്മാ ആപണ ।
ചാരീ ദിശാ പാഹോന । ചതുര്മുഖ ഝാലാ ദേഖാ ॥൪൪॥
മ്ഹണേ ബ്രഹ്മാ തയേ വേളീ । സമസ്താഹുനീ ആപണ ബളീ ।
മജഹൂന ആണിക ബളീ । കവണ നാഹീ മ്ഹണതസേ ॥൪൫॥
ഹാസോനിയാ നാരായണു । ബോലേ വാചേ ശബ്ദവചനു ।
ആപണ അസേ മഹാവിഷ്ണു । ഭജാ മ്ഹണേ തയാ വേളീ ॥൪൬॥
ദേഖോനിയാ ശ്രീവിഷ്ണുസീ । നമസ്കാരീ ബ്രഹ്മാ ഹര്ഷീ ।
സ്തുതി കേലീ ബഹുവസീ । അനേക കാള പരിയേസാ ॥൪൭॥
സംതോഷോനി നാരായണ । നിരോപ ദിധലാ അതിഗഹന ।
സൃഷ്ടി രചീ ഗാ മ്ഹണൂന । ആജ്ഞാ ദിധലീ തയേ വേളീ ॥൪൮॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ വിഷ്ണുസീ । നേണേ സൃഷ്ടി രചാവയാസീ ।
ദേഖിലീ നാഹീ കൈസീ । കേവീ രചൂ മ്ഹണതസേ ॥൪൯॥
ഐകോനി ബ്രഹ്മയാചേ വചന । നിരോപി ത്യാസീ മഹാവിഷ്ണു ആപണ ।
വേദ അസതീ ഹേ ഘേ മ്ഹണോന । ദേതാ ഝാലാ തയേ വേളീ ॥൫൦॥
സൃഷ്ടി രചാവയാചാ വിചാര । അസേ വേദാംത സവിസ്താര ।
തേണേചി പരീ രചുനീ സ്ഥിര । പ്രകാശ കരീ മ്ഹണിതലേ ॥൫൧॥
അനാദി വേദ അസതീ ജാണ । അസേ സൃഷ്ടീചേ ലക്ഷണ ।
ജൈസാ ആരസാ അസേ ഖൂണ । സൃഷ്ടി രചാവീ തയാപരീ ॥൫൨॥
യാ വേദമാര്ഗേ സൃഷ്ടീസീ । രചീ ഗാ ബ്രഹ്മയാ അഹര്നിശീ ।
മ്ഹണോനി സാംഗേ ഹ്രഷീകേശീ । ബ്രഹ്മാ രചീ സൃഷ്ടിതേ ॥൫൩॥
സൃജീ പ്രജാ അനുക്രമേ । വിവിധ സ്ഥാവരജംഗമേ ।
സ്വേദജ അംഡജ നാമേ । ജാരജ ഉദ്ഭിജേ ഉപജവിലേ ॥൫൪॥
ശ്രീവിഷ്ണുചേ നിരോപാനേ । ത്രിജഗ രചിലേ ബ്രഹ്മയാനേ ।
ജ്യാപരീ സൃഷ്ടിക്രമണേ । വ്യാസേ ഐസീ കഥിയേലീ ॥൫൫॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ ശിഷ്യാസീ । നാരായണ വേദവ്യാസ ഋഷി ।
വിസ്താര കേലാ പുരാണാംസീ । അഷ്ടാദശ വിഖ്യാത ॥൫൬॥
തയാ അഷ്ടാദശാംത । പുരാണ ബ്രഹ്മവൈവര്ത ।
ഋഷേശ്വരാസീ സാംഗേ സൂത । തേചി പരീ സാംഗതസേ ॥൫൭॥
സനകാദികാംതേ ഉപജവോനി । ബ്രഹ്മനിഷ്ഠ നിര്ഗുണീ ।
മരീചാദി ബ്രഹ്മ സഗുണീ । ഉപജവീ ബ്രഹ്മാ തയേ വേളീ ॥൫൮॥
തേഥോനി ദേവദൈത്യാംസീ । ഉപജവീ ബ്രഹ്മാ പരിയേസീ ।
സാംഗതോ കഥാ വിസ്താരേസീ । ഐക ആതാ ശിഷ്യോത്തമാ ॥൫൯॥
കൃത ത്രേതാ ദ്വാപാര യുഗ । ഉപജവീ മഗ കലിയുഗ ।
ഏകേകാതേ നിരോപീ മഗ । ഭൂമീവരീ പ്രവര്താവയാ ॥൬൦॥
ബോലാവൂനി കൃതയുഗാസീ നിരോപീ ബ്രഹ്മാ പരിയേസീ ।
തുവാ ജാവോനി ഭൂമീസീ । പ്രകാശ കരീ ആപണാതേ ॥൬൧॥
ഐകോനി ബ്രഹ്മയാചേ വചന । കൃതയുഗ ആലേ സംതോഷോന ।
സാംഗേന ത്യാചേ ലക്ഷണ । ഐകാ ശ്രോതേ ഏകചിത്തേ ॥൬൨॥
അസത്യ നേണേ കധീ വാചേ । വൈരാഗ്യപൂര്ണ ജ്ഞാനീ സാചേ ।
യജ്ഞോപവീത ആരംഭണ ത്യാചേ । രുദ്രാക്ഷമാളാ കരീ കംകണേ ॥൬൩॥
യേണേ രൂപേ യുഗ കൃത । ബ്രഹ്മയാസീ അസേ വിനവിത ।
മാതേ തുമ്ഹീ നിരോപ ദേത । കേവീ ജാഊ ഭൂമീവരീ ॥൬൪॥
ഭൂമീവരീ മനുഷ്യ ലോക । അസത്യ നിംദാ അപവാദക ।
മാതേ ന സാഹവേ തേ ഐക । കവണേ പരീ വര്താവേ ॥൬൫॥
ഐകോനി സത്യയുഗാചേ വചന । നിരോപീതോ ബ്രഹ്മാ ആപണ ।
തുവാ വര്താവേ സത്ത്വഗുണ । ക്വചിത്ത്കാള യേണേപരീ ॥൬൬॥
ന കരീ ജഡ തൂതേ ജാണ । ആണിക യുഗ പാഠവീന ।
തുവാ രഹാവേ സാവധ ഹോഊന । മ്ഹണൂനി പാഠവീ ഭൂമീവരീ ॥൬൭॥
വര്തതാ യേണേപരീ ഐകാ । ഝാലീ അവധി സത്യാധികാ ।
ബോലാവൂനി ത്രേതായുഗാ ദേഖാ । നിരോപീ ബ്രഹ്മാ പരിയേസാ ॥൬൮॥
ത്രേതായുഗാചേ ലക്ഷണ । ഐക ശിഷ്യാ സാംഗേന ।
അസേ ത്യാചീ സ്ഥൂല തന । ഹാതീ അസേ യജ്ഞസാമഗ്രീ ॥൬൯॥
ത്രേതായുഗാചേ കാരണ । യജ്ഞ കരിതീ സകള ജന ।
ധര്മശാസ്ത്രപ്രവര്തന । കര്മമാര്ഗ ബ്രാഹ്മണാംസീ ॥൭൦॥
ഹാതീ അസേ കുശ സമിധാ ഐസേ । ധര്മപ്രവര്തക സദാ വസേ ।
ഐസേ യുഗ ഗേലേ ഹര്ഷേ । നിരോപ ഘേഊനി ഭൂമിവരീ ॥൭൧॥
ബോലാവൂനി ബ്രഹ്മാ ഹര്ഷീ । നിരോപ ദേത ദ്വാപാരാസീ ।
സാംഗേന തയാചേ രൂപാസീ । ഐകാ ശ്രോതേ ഏകചിത്തേ ॥൭൨॥
ഖഡ്ഗേ ഖട്വാംഗ ധരോനി ഹാതീ । ധനുഷ്യ ബാണ ഏകേ ഹാതീ ।
ലക്ഷണ ഉഗ്ര അസേ ശാംതി । നിഷ്ഠുര ദയാ ദോനീ അസേ ॥൭൩॥
പുണ്യ പാപ സമാന ദേഖാ । സ്വരൂപേ ദ്വാപാര അസേ നികാ ।
നിരോപ ഘേഊനി കൌതുകാ । ആലാ ആപണ ഭൂമീവരീ ॥൭൪॥
ത്യാചേ ദിവസ പുരല്യാവരീ । കലിയുഗാതേ പാചാരീ ।
ജാവേ ത്വരിത ഭൂമീവരീ । മ്ഹണോനി സാംഗേ ബ്രഹ്മാ ദേഖാ ॥൭൫॥
ഐസേ കലിയുഗ ദേഖാ । സാംഗേന ലക്ഷണേ ഐകാ ।
ബ്രഹ്മയാചേ സന്മുഖാ । കേവീ ഗേലേ പരിയേസാ ॥൭൬॥
വിചാരഹീന അംതഃകരണ । പിശാചാസാരഖേ വദന ।
തോംഡ ഖാലതേ കരുന । ഠായീ ഠായീ പഡതസേ ॥൭൭॥
വൃദ്ധ ആപണ വിരാഗഹീന । കലഹ ദ്വേഷ സംഗേ ഘേഊന ।
വാമ ഹാതീ ധരോനി ശിശ്ന । യേത ബ്രഹ്മയാസന്മുഖ ॥൭൮॥
ജിവ്ഹാ ധരോനി ഉജവേ ഹാതീ । നാചേ കേലീ അതിപ്രീതീ ।
ദോഷോത്തരേ കരീ സ്തുതി । പുണ്യപാപസംമിശ്ര ॥൭൯॥
ഹാസേ രഡേ വാകുല്യാ ദാവീ । വാകുഡേ തോംഡ മുഖീ ശിവീ ।
ബ്രഹ്മയാപുഢേ ഉഭാ രാഹീ । കായ നിരോപ മ്ഹണോനിയാ ॥൮൦॥
ദേഖോനി തയാചേ ലക്ഷണ । ബ്രഹ്മാ ഹാസേ അതിഗഹന ।
പുസതസേ അതിവിനയാനേ । ലിംഗ ജിവ്ഹാ കാ ധരിലീ ॥൮൧॥
കലിയുഗ മ്ഹണേ ബ്രഹ്മയാസീ । ജിംകീന സമസ്ത ലോകാംസീ ।
ലിംഗ ജിവ്ഹാ രക്ഷണാരാംസീ । ഹാരീ അസേ ആപണാതേ ॥൮൨॥
യാകാരണേ ലിംഗ ജിവ്ഹാ । ധരോനി നാചേ ബ്രഹ്മദേവാ ।
ജേഥേ മീ ജാഈന സ്വഭാവാ । ആപണ ന ഭിയേ കവണാതേ ॥൮൩॥
ഐകോനി കലീചേ വചന । നിരോപ ദേത ബ്രഹ്മാ ആപണ ।
ഭൂമീവരീ ജാഊന । പ്രകാശ കരീ ആപുലേ ഗുണേ ॥൮൪॥
കലി മ്ഹണേ ബ്രഹ്മയാസീ । മജ പാഠവിതാ ഭൂമീസീ ।
ആപുലേ ഗുണ തുമ്ഹാംസീ । സാംഗേന ഐകാ സ്വാമിയാ ॥൮൫॥
ഉച്ഛേദ കരീന ധര്മാസീ । ആപണ അസേ നിരംകുശീ ।
നിരാനംദ പരിയേസീ । നിംദാ കലഹ മാഝേനീ ॥൮൬॥
പരദ്രവ്യഹാരക പരസ്ത്രീരത । ഹേ ദോഘേ മാഝേ ഭ്രാത ।
പ്രപംച മത്സര ദംഭക । പ്രാണസഖേ മാഝേ അസതീ ॥൮൭॥
ബകാസാരിഖേ സംന്യാസീ । തേചി മാഝേ പ്രാണ പരിയേസീ ।
ഛളണ കരോനി ഉദരാസീ । മിളവിതീ പോഷണാര്ഥ ॥൮൮॥
തേചി മാഝേ സഖേ ജാണ । ആണീക അസതീല പുണ്യജന ।
തേചി മാഝേ വൈരീ ജാണ । മ്ഹണോനി വിനവീ ബ്രഹ്മയാസീ ॥൮൯॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ കലിയുഗാസീ । സാംഗേ തുജ ഉപദേശീ ।
കലിയുഗീ ആയുഷ്യ നരാസീ । സ്വല്പ അസേ ഏക ശത ॥൯൦॥
പൂര്വ യുഗാംതരീ ദേഖാ । ആയുഷ്യ ബഹു മനുഷ്യലോകാ ।
തപ അനുഷ്ഠാന ഐകാ । കരിതീ അനേക ദിവസവരീ ॥൯൧॥
മഗ ഹോയ തയാംസീ ഗതീ । ആയുഷ്യ അസേ അഖംഡിതീ ।
യാകാരണേ ക്ഷിതീ കഷ്ടതീ । ബഹു ദിവസപര്യംത ॥൯൨॥
തൈസേ നവ്ഹേചി കലിയുഗ ജാണ । സ്വല്പ ആയുഷ്യ മനുഷ്യപണ ।
കരിതീ തപ അനുഷ്ഠാന । ശീഘ്ര പാവതീ പരമാര്ഥാ ॥൯൩॥
ജേ ജന അസതീ ബ്രഹ്മജ്ഞാനി । പുണ്യ കരിതീല ജാണോനി ।
ത്യാസ തുവാ സാഹ്യ ഹോഊനി । വര്തത അസേ മ്ഹണേ ബ്രഹ്മാ ॥൯൪॥
ഐകോനി ബ്രഹ്മയാചേ വചന । കലീ മ്ഹണതസേ നമോന ।
സ്വാമീംനീ നിരോപിലേ ജേ ജന । തേചി മാഝേ വൈരീ അസതീ ॥൯൫॥
ഐസേ വൈരീ ജേഥേ അസതീ । കേവീ ജാഊ തയാ ക്ഷിതീ ।
ഐകതാ ഹോയ മജ ഭീതി । കേവീ പാഹൂ തയാസീ ॥൯൬॥
പംചശത ഭൂമംഡളാത । ഭരതഖംഡീ പുണ്യ ബഹുത ।
മജ മാരിതീല ദേഖത । കൈസാ ജാഊ മ്ഹണതസേ ॥൯൭॥
ഐകോനി കലീചേ വചന । ബ്രഹ്മാ നിരോപീ ഹാസോന ।
കാളാത്മ്യാതേ മിളോന । തുവാ ജാവേ ഭൂമീസീ ॥൯൮॥
കാളാത്മ്യാചേ ഐസേ ഗുണ । ധര്മവാസനാ കരില ഛേദന ।
പുണ്യാത്മ്യാചേ അംതഃകരണ । ഉപജേല ബുദ്ധി പാപാവിഷയീ ॥൯൯॥
കലീ മ്ഹണേ ബ്രഹ്മയാസീ । വൈരീ മാഝേ പരിയേസീ ।
വസതാത ഭൂമംഡളാസീ । സാംഗേന സ്വാമീ ഐകാവേ ॥൧൦൦॥
ഉപദ്രവിതീ മാതേ ബഹുത । കൃപാ ന യേ മജ ദേഖത ।
ജേ ജന ശിവഹരീ ധ്യാത । ധര്മരത മനുഷ്യ ദേഖാ ॥൧॥
ആണിക അസതീ മാഝേ വൈരീ । വാസ കരിതീ ഗംഗാതീരീ ।
ആണിക വാരാണശീപുരീ । ജാഊനി ധര്മ കരിതീ ദേഖാ ॥൨॥
തീര്ഥേ ഹിംഡതീ ജേ ചരണേ । ആണിക ഐകതീ പുരാണേ ।
ജേ ജന കരിതീ സദാ ദാനേ । തേചി മാഝേ വൈരീ ജാണ ॥൩॥
ജ്യാംചേ മനീ വസേ ശാംതി । തേചി മാഝേ വൈരീ ഖ്യാതി ।
അദാംഭികപണേ പുണ്യ കരിതീ । ത്യാംസീ ദേഖതാ ഭീതസേ ॥൪॥
നാസാഗ്രീ ദൃഷ്ടി ഠേവുനീ । ജപ കരിതീ അനുഷ്ഠാനീ ।
ത്യാസി ദേഖതാചി നയനീ । പ്രാണ മാഝാ ജാതസേ ॥൫॥
സ്ത്രിയാംപുത്രാംവരീ പ്രീതി । മായബാപാ അവ്ഹേരിതീ ।
ത്യാവരീ മാഝീ ബഹു പ്രീതി । പരമ ഇഷ്ട മാഝേ ജാണാ ॥൬॥
വേദശാസ്ത്രാംതേ നിംദിതീ । ഹരിഹരാംതേ ഭേദ പാഹതീ ।
അഥവാ ശിവ വിഷ്ണു ദൂഷിതീ । തേ പരമ ആപ്ത മാഝേ ജാണാ ॥൭॥
ജിതേംദ്രിയ ജേ അസതീ നര । സദാ ഭജതീ ഹരിഹര ।
രാഗദ്വേഷവിവര്ജിത ധീര । ദേഖോനി മജ ഭയ ॥൮॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ കലിയുഗാസീ । തുഝാ പ്രകാശ ബഹുവസീ ।
തുവാ ജാതാചി ഭൂമീസീ । തുഝേ ഇച്ഛേ രഹാടതീല ॥൯॥
ഏഖാദാ വിരളാഗത । ഹോഈല നര പുണ്യവംത ।
ത്യാതേ തുവാ സാഹ്യ ഹോത । വര്താവേ മ്ഹണേ ബ്രഹ്മാ ॥൧൧൦॥
ഐകോനി ബ്രഹ്മയാചേ വചന । കലിയുഗ കരീതസേ നമന ।
കരസംപുട ജോഡോന । വിനവിതസേ പരിയേസാ ॥൧൧॥
മാഝ്യാ ദുഷ്ട സ്വഭാവാസീ । കേവീ സാഹ്യ വ്ഹാവേ ധര്മാസീ ।
സാംഗാ സ്വാമീ ഉപായാസീ । കവണേപരീ രഹാടാവേ ॥൧൨॥
കലീചേ വചന ഐകോനി । ബ്രഹ്മാ ഹസേ അതിഗഹനി ।
സാംഗതസേ വിസ്താരോനി । ഉപായ കലീസീ രഹാടാവയാ ॥൧൩॥
കാള വേള അസതീ ദോനീ । തുജ സാഹ്യ ഹോഉനീ ।
യേത അസതീ നിര്ഗുണീ । തേചി ദാവിതീ തുജ മാര്ഗ ॥൧൪॥
നിര്മള അസതീ ജേ ജന । തേചി തുഝേ വൈരീ ജാണ ।
മളമൂത്രേ ജയാസീ വേഷ്ടന । തേ തുഝേ ഇഷ്ട പരിയേസീ ॥൧൫॥
യാചി കാരണേ പാപപുണ്യാസീ । വിരോധ അസേ പരിയേസീ ।
ജേ അധിക പുണ്യരാശീ । തേചി ജിംകിതീ തുജ ॥൧൬॥
യാ കാരണേ വിരളാഗത । ഹോതീല നര പുണ്യവംത ।
തേചി ജിംകിതീ നിശ്ചിത । ബഹുതേക തുജ വശ്യ ഹോതീ ॥൧൭॥
ഏഖാദാ വിവേകീ ജാണ । രാഹേ തുഝേ ഉപദ്രവ സാഹോന ।
ജേ ന സാഹതീ തുഝേ ദാരുണ । തേചി ഹോതീ വശ്യ തുജ ॥൧൮॥
യാ കാരണേ കലിയുഗാഭീതരീ । ജന്മ ഹോതീല യേണേപരീ ।
ജേ ജന തുഝേചി പരീ । ന ഹോയ ത്യാ ഈശ്വരപ്രാപ്തി ॥൧൯॥
ഐകോനി ബ്രഹ്മദേവാചേ വചന । കലിയുഗ കരിതസേ പ്രശ്ന ।
കൈസേ സാധൂചേ അംതഃകരണ । കവണ അസേ നിരോപാവേ ॥൧൨൦॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ തയേ വേളീ । ഏകചിത്തേ ഐക കലീ ।
സാംഗേന ഐകാ ശ്രോതേ സകളീ । സിദ്ധ മ്ഹണേ ശിഷ്യാസീ ॥൨൧॥
ധൈര്യ ധരോനി അംതഃകരണ । ശുദ്ധ ബുദ്ധ വര്തതീ ജന ।
ദോഷ ന ലാഗതീ കധീ ജാണ । ലോഭവര്ജിത നരാംസീ ॥൨൨॥
ജേ നര ഭജനീ ഹരിഹരാംസീ । അഥവാ അസതീ കാശീനിവാസീ ।
ഗുരു സേവിതീ നിരംതരേസീ । ത്യാസീ തുഝാ ന ലഗേ ദോഷ ॥൨൩॥
മാതാപിതാ സേവകാസീ । അഥവാ സേവീ ബ്രാഹ്മണാസീ ।
ഗായത്രീ കപിലാ ധേനൂസീ । ഭജണാരാംസീ ന ലഗേ ദോഷ ॥൨൪॥
വൈഷ്ണവ അഥവാ ശൈവാസീ । ജേ സേവിതീ നിത്യ തുളസീസീ ।
ആജ്ഞാ മാഝീ ആഹേ ഐസീ । തയാസീ ബാധൂ നകോ ॥൨൫॥
ഗുരുസേവക അസതീ നര । പുരാണ ശ്രവണ കരണാര ।
സര്വസാധനധര്മപര । ത്യാതേ തുവാ ന ബാധാവേ ॥൨൬॥
സുകൃതീ ശാസ്ത്രപരായണാസീ । ഗുരൂതേ സേവിത വംശോവംശീ ।
വിവേകേ ധര്മ കരണാരാസീ । ത്യാതേ തുവാ ന ബാധാവേ ॥൨൭॥
കലി മ്ഹണേ ബ്രഹ്മയാസീ । ഗുരുമഹിമാ ആഹേ കൈശീ ।
കവണ ഗുരുസ്വരൂപേ കൈസീ । വിസ്താരാവേ മജപ്രതി ॥൨൮॥
ഐകോനി കലീചേ വചന । ബ്രഹ്മാ സാംഗതസേ ആപണ ।
ഗകാര മ്ഹണജേ സിദ്ധ ജാണ । രേഫഃ പാപസ്യ ദാഹകഃ ॥൨൯॥
ഉകാര വിഷ്ണുരവ്യക്ത । ത്രിതയാത്മാ ശ്രീഗുരു സത്യ ।
പരബ്രഹ്മ ഗുരു നിശ്ചിത । മ്ഹണോനി സാംഗേ കലീസീ ॥൧൩൦॥
ശ്ലോക ॥
ഗണേശോ വാഽഗ്നിനാ യുക്തോ വിഷ്ണുനാ ച സമന്വിതഃ വര്ണദ്വയാത്മകോ മംത്രശ്ചതുര്മുക്തിപ്രദായകഃ ॥൩൧॥
ടീകാ ॥ ഗണേശാതേ മ്ഹണതീ ഗുരു । തൈസാചി അസേ വൈശ്വാനരൂ ।
ഐസാചി ജാണ ശാര്ങ്ഗധരൂ । ഗുരുശബ്ദ വര്തേ ഇതുകേ ഠായീ ॥൩൨॥
ശ്ലോക ॥ ഗുരുഃ പിതാ ഗുരുര്മാതാ । ഗുരുരേവ പരഃ ശിവഃ ।
ശിവേ രുഷ്ടേ ഗുരുസ്ത്രാതാ ഗുരൌ രുഷ്ടേ ന കശ്ചന ॥൩൩॥
ടീകാ ॥ ഗുരു ആപലാ മാതാപിതാ । ഗുരു ശംകരു നിശ്ചിതാ ।
ഈശ്വരു ഹോയ ജരി കോപതാ । ഗുരു രക്ഷീല പരിയേസാ ॥൩൩॥
ഗുരു കോപേല ഏഖാദ്യാസീ । ഈശ്വര ന രാഖേ പരിയേസീ ।
ഈശ്വരൂ കോപേല ജ്യാ നരാസീ । ശ്രീഗുരു രക്ഷീ നിശ്ചയേ ॥൩൫॥
ശ്ലോക ॥ ഗുരുര്ബ്രഹ്മാ ഗുരുര്വിഷ്ണുഃ ഗുരുര്ദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
ഗുരുരേകഃ പരം ബ്രഹ്മ തസ്മാതഗുരുമുപാശ്രയേത ॥൩൬॥
ടീകാ ॥ ഗുരു ബ്രഹ്മാ സത്യ ജാണ । തോചി രുദ്ര നാരായണ ।
ഗുരുചി ബ്രഹ്മ കാരണ । മ്ഹണോനി ഗുരു ആശ്രാവാ ॥൩൭॥
ശ്ലോക ॥ ഹരൌ പ്രസന്നേഽപി ച വൈഷ്ണവാ ജനാഃ സംപ്രാര്ഥയന്തേ ഗുരുഅക്തിമവ്യയാമ്।
ഗുരൌ പ്രസന്നേ ജഗദീശ്വരഃ സദാ ജനാര്ദനസ്തുഷ്യതി സര്വസിദ്ധിദഃ ॥൩൮॥
ടീകാ ॥ ഈശ്വര ജരീ പ്രസന്ന ഹോതാ । ത്യാസീ ഗുരു ഹോയ ഓളഖവിതാ ।
ഗുരു ആപണ പ്രസന്ന ഹോതാ । ഈശ്വര ഹോയ ആധീന ആപുല്യാ ॥൩൯॥
ശ്ലോക ॥ ഗുരുഃ സദാ ദര്ശയിതാ പ്രവൃത്തി തീര്ഥം വ്രതം യോഗതപാദിധര്മാന് ।
ആചാരവര്ണാദിവിവേകയജ്ഞാന് ജ്ഞാനം പരം ഭക്തിവിവേകയുക്തമ് ॥൧൪൦॥
ടീകാ ॥ ഗുരു ഭജേ ശാസ്ത്രമാര്ഗ വര്തോനി । തീര്ഥവ്രതയോഗതപാദി മുനീ ।
ആചാരവര്ണാദി ജ്ഞാനീ । ജ്ഞാന പരമ ഭക്തിവിവേകയുക്ത ॥൪൧॥
യാ കാരണേ ശ്രീഗുരുസീ । ഭജാവേ ശാസ്ത്രമാര്ഗേസീ ।
തീര്ഥവ്രതയാഗതപാസീ । ജ്യോതിഃസ്വരൂപ അസേ ജാണാ ॥൪൨॥
ആചാരധര്മാവര്ണാശ്രമാംസീ । വിവേകധര്മമാര്ഗാസീ ഭക്തിവൈരാഗ്യയുക്താംസീ ।
ഗുരുചി മാര്ഗ ദാവിണാര ॥൪൩॥
ഇതുകേ ഐകോനി കലി ആപണ । വിനവീതസേ കര ജോഡൂന ।
ഗുരു സര്വ ദേവാസമാന । കേവീ ഝാലാ സാംഗാ മജ ॥൪൪॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ കലീസീ । സാംഗേന തുജ വിസ്താരേസീ ।
ഏകചിത്തേ പരിയേസീ । ഗുരുവീണ പാര നാഹീ ॥൪൫॥
ശ്ലോക ॥ ഗുരു വിനാ ന ശ്രവേണ ഭവേത് കസ്യാപി കസ്യചിത് ।
വിനാ കര്ണേന ശാസ്ത്രസ്യ ശ്രവണം തത്കുതോ ഭവേത് ॥൪൬॥
ടീകാ । ഗുരുവീണ സമസ്താംസീ । ശ്രവണ കൈചേ പരിയേസീ ।
ശ്രവണ ഹോതാ മനുഷ്യാംസീ । സമസ്ത ശാസ്ത്രേ ഐകതീ ॥
ശാസ്ത്ര ഐകതാ പരിയേസീ । തരതീല സംസാരാസീ ।
യാ കാരണേ ഗുരുചി പ്രകാശീ । ജ്യോതഃസ്വരൂപ ജാണാവാ ॥൪൮॥
ഗുരു സേവിതാ സര്വ സിദ്ധി । ഹോതീ പരിയേസാ ത്രിശുദ്ധി ।
കഥാ വര്തലീ അനാദി । അപൂര്വ തുജ സാംഗേന ॥൪൯॥
പൂര്വീ ഗോദാവരീചേ തീരീ । അംഗിരസ ഋഷീംചാ ആശ്രമ ഥോരീ ।
വൃക്ഷ അസതീ നാനാപരീ । പുണ്യനാമേ മൃഗ വസതീ ॥൫൦॥
ബ്രഹ്മഋഷി ആദികരോനി । തപ കരിതീ തയാ സ്ഥാനീ ।
തയാംത വേദധര്മ മ്ഹണോനി । പൈലപുത്ര ഹോതാ ദ്വിജ ॥൫൧॥
തയാ ശിഷ്യ ബഹു അസതീ । വേദശാസ്ത്ര അഭ്യാസിതീ ।
ത്യാത ദീപക മ്ഹണോനി ഖ്യാതി । ശിഷ്യ ഹോതാ പരിയേസാ ॥൫൨॥
ഹോതാ ശിഷ്യ ഗുരുപരായണ । കേലാ അഭ്യാസ ശാസ്ത്രപുരാണ ।
ഝാലാ അസേ അതിനിപുണ । സേവാ കരിതാ ശ്രീഗുരുചീ ॥൫൩॥
വേദധര്മ ഏകേ ദിനീ । സമസ്ത ശിഷ്യാംസീ ബോലാവൂനീ ।
പുസതസേ സംതോഷോനി । ഐകാ ശ്രോതേ ഏകചിത്തേ ॥൫൪॥
ബോലാവുനി ശിഷ്യാംസീ । ബോലേ ഗുരു പരിയേസീ ।
പ്രീതി അസേല ആമ്ഹാംസീ । തരീ മാഝേ വാക്യ പരിയേസാ ॥൫൫॥
ശിഷ്യ മ്ഹണതീ ഗുരൂസീ । ജേ ജേ സ്വാമീ നിരോപിസീ ।
തൂ താരക ആമ്ഹാംസീ । അംഗികാരൂ ഹാ ഭരവസാ ॥൫൬॥
ഗുരൂചേ വാക്യ ജോ ന കരീ । തോചി പഡേ രൌരവ ഘോരീ ।
അവിദ്യാ മായാസാഗരീ । ബുഡോന ജായ തോ നര ॥൫൭॥
മഗ തയാ കൈചീ ഗതി । നരകീ പഡേ തോ സതതീ ।
ഗുരു താരക ഹേ ഖ്യാതി । വേദപുരാണേ ബോലതീ ॥൫൮॥
ഐകോനി ശിഷ്യാംചീ വാണീ । തോഷലാ വേദധര്മ മുനീ ।
സംദീപകാതേ ബോലാവുനീ । സാംഗതസേ പരിയേസാ ॥൫൯॥
ഐകാ ശിഷ്യ സകളീക । ആമചേ പൂര്വാര്ജിത അസേ ഏക ।
ജന്മാംതരീ സഹസ്ത്രാധിക । കേലീ ഹോതീ മഹാപാതകേ ॥൧൬൦॥
ആമചേ അനുഷ്ഠാന കരിതാ । ബഹുത ഗേലേ പ്രക്ഷാളിതാ ।
കാഹീ ശേഷ അസേ ആതാ । ഭോഗില്യാവാചൂന ന സുടേ ജാണാ ॥൬൧॥
തപ സാമര്ഥ്യേ ഉപേക്ഷാ കരിതോ । പാപമോക്ഷാ ആഡ രിഘതോ ।
യാചി കാരണേ നിഷ്കൃതി കരിതോ । തയാ പാപ ഘോരാസീ ॥൬൨॥
ന ഭോഗിതാ ആപുലേ ദേഹീ । ആപലേ പാപാ നിഷ്കൃതി നാഹീ ।
ഹാ നിശ്ചയ ജാണോനി പാഹീ । ഭോഗാവേ ആമ്ഹീ പരിയേസാ ॥൬൩॥
യാ പാപാചേ നിഷ്കൃതീസീ । ജാവേ ആമ്ഹീ വാരാണശീസീ ।
ജാഈല പാപ ശീഘ്രേസീ । പ്രഖ്യാത അസേ അഖില ശാസ്ത്രീ ॥൬൪॥
യാ കാരണേ ആമ്ഹാംസീ । ന്യാവേ പുരീ വാരാണശീസീ ।
പാപ ഭോഗീന സ്വദേഹാസീ । മാതേ തുമ്ഹീ സാംഭാളാവേ ॥൬൫॥
യാ സമസ്ത ശിഷ്യാംത । കവണ അസേ സാമര്ഥ്യവംത ।
അംഗികാരാവേ ത്വരിത । മ്ഹണോനി പുസേ ശിഷ്യാംസീ ॥൬൬॥
തയാ ശിഷ്യാംമധ്യേ ഏക । നാമ അസേ സംദീപക ।
ബോലതസേ അതിവിവേക । തയാ ഗുരൂപ്രതി ദേഖാ ॥൬൭॥
ദീപക മ്ഹണേ ഗുരുസ । പാപ കരിതാം ദേഹനാശ ।
ന കരാവാ സംഗ്രഹോ ദുഃഖാസ । ശീഘ്ര കരാ പ്രതികാരൂ ॥൬൮॥
വേദധര്മ മ്ഹണേ തയാസീ । ദൃഢ ദേഹ അസതാ മനുഷ്യാസീ ।
ക്ഷാലന കരാവേ പാപാസീ । പുഢതീ വാഢേ വിഷാപരീ ॥൬൯॥
അഥവാ തീര്ഥേ പ്രായശ്ചിത്തേ । ആപുലേ ദേഹീ ഭോഗോനി ത്വരിതേ ।
പാപാവേഗളേ ന ഹോതാ നിരുതേ । മുക്തി നവ്ഹേ ആപണാംസീ ॥൧൭൦॥
ദേവ അഥവാ ഋഷേശ്വരാംസീ । മനുഷ്യാദി ജ്ഞാനവംതാസീ ।
ക്ഷാലന ന ഹോയ പാപാസീ । ആപുലേ ആപണ ന ഭോഗിതാ ॥൭൧॥
ദീപക മ്ഹണേ ഗുരൂസീ । സ്വാമീ നിരോപാവേ ആപണാസീ ।
സേവാ കരീന സ്വശക്തീസീ । ന കരിതാ അനുമാന സാംഗിജേ ॥൭൨॥
ഐകോനി ദീപകാചേ വചന । വേദധര്മ മ്ഹണേ ആപണ ।
കുഷ്ഠേ ഹോഈല അംഗ ഹീന । അംധക പാംഗൂള പരിയേസാ ॥൭൩॥
സംവത്സര ഏകവിശംത । മാതേ സാംഭാളാവേ ബഹുത ।
ജരീ അസേല ദൃഢ വ്രത । അംഗികാരാവീ തുമ്ഹീ സേവാ ॥൭൪॥
ദീപക മ്ഹണേ ഗുരൂസീ । കുഷ്ഠീ ഹോഈന ആപണ ഹര്ഷീ ।
അംധ ഹോഈന ഏകവീസ വര്ഷീ । പാപനിഷ്കൃതി കരീന ॥൭൫॥
തുമചേ പാപാചേ നിഷ്കൃതി । മീ കരീന നിശ്ചിതീ ।
സ്വാമീ നിരോപാവേ ത്വരിതീ । മ്ഹണോനി ചരണാംസീ ലാഗലാ ॥൭൬॥
ഐകോനി ശിഷ്യാചീ വാണീ । സംതോഷലാ വേദധര്മ മുനീ ।
സാംഗതസേ വിസ്താരോനി । തയാ പാപ-ലക്ഷണേ ॥൭൭॥
ആപുലേ പാപ ആപണാസീ । ഗ്രാഹ്യ നവ്ഹേ പുത്രശിഷ്യാംസീ ।
ന ഭോഗിതാം സ്വദേഹാസീ । ന വേചേ പാപ പരിയേസാ ॥൭൮॥
യാകാരണേ ആപണ ദേഖാ । ഭോഗീന ആപുലേ പാപദുഃഖാ ।
സാംഭാളീ മജ തൂ സംദീപകാ । ഏകവീസ വര്ഷേപര്യംത ॥൭൯॥
ജേ പീഡിതീ രോഗേ ദേഖാ । പ്രതിപാളണാരാസീ കഷ്ട അധികാ ।
മജഹൂനി സംദീപകാ । തൂതേ കഷ്ട അധിക ജാണ ॥൧൮൦॥
യാ കാരണേ ആപുലേ ദേഹീ । ഭോഗീന പാപ നിശ്ചയീ ।
തുവാ പ്രതിപാളാവേ പാഹീ । കാശീപൂരാ നേഊനിയാ ॥൮൧॥
തയാ കാശീപുരീ ജാണ । പാപാവേഗളാ ഹോഈന ।
ആപണ ശാശ്വതപദ പാവേന । തുജകരിതാ ശിഷ്യോത്തമാ ॥൮൨॥
ദീപക മ്ഹണേ ഗുരൂസീ । അവശ്യ നേഈന പുരീ കാശീ।
സേവാ കരീന ഏകവീസ വര്ഷീ । വിശ്വനാഥാസമ തുമചീ ॥൮൩॥
ബ്രഹ്മാ മ്ഹണേ കലിയുഗാസീ । കൈസാ ഹോതാ ശിഷ്യ ത്യാസീ ।
കുഷ്ഠ ഹോതാംചീ ഗുരൂസീ । നേലേ കാശീപുരാ ॥൮൪॥
മണികര്ണികാ ഉത്തരദേശീ । കംബളേശ്വര സന്നിധേസീ ।
രാഹിലേ തേഥേ പരിയേസീ । ഗുരൂ ശിഷ്യ ദോഘേജണ ॥൮൫॥
സ്നാന കരൂനി മണികര്ണികേസീ । പൂജാ കരിതീ വിശ്വനാഥാസീ ।
പ്രാരബ്ധഭോഗ ത്യാ ഗുരൂസീ । ഭോഗീത ഹോതാ തയാ സ്ഥാനീ ॥൮൬॥
കുഷ്ഠരോഗ ഝാലാ ബഹുത । അക്ഷഹീന അതിദുഃഖിത ।
സംദീപക സേവാ കരിത । അതിഭക്തീ കരൂനിയാ ॥൮൭॥
വ്യാപിലാ ദേഹ കുഷ്ഠേ ബഹുത । പൂ കൃമി പഡേ രക്ത ।
ദുഃഖേ വ്യാപലാ അത്യംത । അപസ്മാരീ ഝാലാ ജാണ ॥൮൮॥
ഭിക്ഷാ മാഗോനി സംദീപക । ഗുരൂസീ ആണോനി ദേത നിത്യക ।
കരീ പൂജാ ഭാവേ ഏക । വിശ്വനാഥസ്വരൂപ മ്ഹണതസേ ॥൮൯॥
രോഗേ കരൂനി പീഡിതാം നരൂ । സാധുജന ഹോതീ ക്രൂരൂ ।
തോചി ദേഖാ ദ്വിജവരൂ । ഹോയ ക്രൂര ഏഖാദേ വേളീ ॥൧൯൦॥
ഭിക്ഷാ ആണിതാം ഏഖാദേ ദിവശീ । ന ജേവേ ശ്രീഗുരു കോപേസീ ।
സ്വല്പ ആണിലേ മ്ഹണോനി ക്ലേശീ । സാംഡോനി ദേത ഭൂമീവരീ ॥൯൧॥
യേരേ ദിവശി ജാഊനി ശിഷ്യ । ആണി അന്നേ ബഹുവസ ।
മിഷ്ടാന്നേ ന ആണീ മ്ഹണോനി ക്ലേശ । കരിതാ ഝാല പരിയേസാ ॥൯൨॥
പരോപരീചേ പക്വാന്ന । കാ നാണിശീ മ്ഹണേ ജാണ ।
കോപേ മാരൂ യേത ആപണ । ശാകാ പരോപരീ മാഗതസേ ॥൯൩॥
ജിതുകേ ആണി മാഗോനിയാ । സര്വസ്വേ കരീതസേ വായാ ।
കോപേ ദേത ശിവിയാ । പരോപരീ പരിയേസാ ॥൯൪॥
ഏഖാദേ സമയി ശിഷ്യാസീ । മ്ഹണേ താതാ ജ്ഞാനരാശീ ।
മജനിമിത്ത കഷ്ടലാസീ । ശിഷ്യരായാ ശിഖാമണീ ॥൯൫॥
സവേചി മ്ഹണത വചനേ ക്രൂര । മാതേ ഗാംജിലേ അപാര ।
തൂ ആമുചേ വിഷ്ഠാമൂത്ര । ക്ഷണാക്ഷണാ ധൂത നാഹീ ॥൯൬॥
ഖാതാതീ മജ മക്ഷികാ । കാം ന നിവാരിസീ സംദീപകാ ।
സേവാ കരിതാം മ്ഹണേ ഐകാ । ഭിക്ഷാ നാണിശീ മ്ഹണതസേ ॥൯൭॥
യാ കാരണേ പാപഗുണ । ഐസേചീ അസതീ ജാണ ।
വോഖട വാക്യ നിര്ഗുണ । പാപ മ്ഹണോനി ജാണാവേ ॥൯൮॥
പാപ അസേ ജേഥേ ബഹുത । ദൈന്യ മത്സര വസേ തേഥ ।
ശുഭാശുഭ നേണേ ക്വചിത । പാപരൂപേ ജാണാവേ ॥൯൯॥
ഏഖാദേ ദൈന്യകാസീ । ദുഃഖേ പ്രാപ്ത ഹോതീ കൈസീ ।
അപസ്മാര ഹോയ ജയാസീ । പാഅരൂപ തോചി ജാണാ ॥൨൦൦॥
സമസ്ത രോഗ അസതീ ദേഖാ ।
കുഷ്ഠ സോളാ ഭാഗ നവ്ഹേ നികാ । വേദധര്മ ദ്വിജ ഐകാ കഷ്ടതസേ യേണേപരീ ॥൧॥
ഐസേ ഗുരൂചേ ഗുണദോഷ । മനാംത ന ആണീ തോചി ശിഷ്യ।
സേവാ കരീ ഏകമാനസ । തോചി ഈശ്വര മാനോനി ॥൨॥
ജൈസേ ജൈസേ മാഗേ അന്ന । ആണൂനി ദേതസേ പരിപൂര്ണ ।
ജൈസാ വിശ്വേശ്വര നാരായണ । തൈസാ ഗുരു മ്ഹണതസേ ॥൩॥
കാശീക്ഷേത്ര ഥോര അസതാം । ന കരീ സദാ തീര്ഥയാത്രാ ।
ന ജായ ദേവദര്ശനാ സര്വഥാ । ഗുരുസേവേവാംചൂനി ॥॥
ശ്ലോക ॥ ന തീര്ഥയാത്രാ ന ച ദേവയാത്രാ ന ദേഹയാത്രാ ന ച ഗേഹയാത്രാ ।
അഹര്നിശ ബ്രഹ്മ ഹരിഃ സുബുദ്ധോ ഗുരുഃ പ്രസേവ്യോ ന ഹി സേവ്യമന്യത് ॥൫॥
ടീകാ ॥ ആപുലേ ദേഹസംരക്ഷണ । കധീ ന കരീ ശിഷ്യ ജാണ ।
ലയ ലാവൂനി ശ്രീഗുരുചരണ । കവണാസവേ ന ബോലേചീ ॥൬॥
അഹോരാത്ര യേണേപരീ । ബ്രഹ്മാ ശിവ മ്ഹണേ ഹരീ ।
ഗുരുചി ഹോയ നിര്ധാരീ । മ്ഹണോനി സേവാ കരീതസേ ॥൭॥
ഗുരു ബോലേ നിഷ്ഠുരേസീ । ആപണ മനീ സംതോഷീ ।
ജേ ജേ ത്യാചേ മാനസീ । പാഹിജേ തൈസേ വര്തതസേ ॥൮॥
വര്തതാ യേനേപരീ ദേഖ । പ്രസന്ന ഹോവോനി പിനാക ।
ഉഭാ യേഊനി സന്മുഖ । വര മാഗ മ്ഹണതസേ ॥൯॥
അഹോ ഗുരുഭക്ത ദീപകാ । മഹാജ്ഞാനീ കുലദീപകാ ।
തുഷ്ടലോ തുഝേ ഭക്തീസീ ഐകാ । പ്രസന്ന ഝാലോ മാഗ ആതാ ॥൨൧൦॥
ദീപക മ്ഹണേ ഈശ്വരാസീ । ഹേ മൃത്യുംജയ വ്യോമകേശീ ।
ന പുസതാം ആമ്ഹീ ഗുരുസീ । വര ന ഘേ സര്വഥാ ॥൧൧॥
മ്ഹണോനി ഗേലാ ഗുരുപാസീ । വിനവീതസേ തയാസീ ।
വിശ്വനാഥ ആമ്ഹാംസീ । പ്രസന്ന ഹോവോനി ആലാസേ ॥൧൨॥
നിരോപ ഝാലിയാ സ്വാമീചാ । മാഗേന ഉപശര്മ വ്യാധീചാ ।
വര ഹോതാ സദാശിവാചാ । ബരവേ ഹോഈല മ്ഹണതസേ ॥൧൩॥
ഐകോനിയാ ശിഷ്യാചേ വചന । ബോലേ ഗുരു കോപായമാന ।
മാഝേ വ്യാധിനിമിത്ത ജാണ । നകോ പ്രാര്ഥൂ ഈശ്വരാസീ ॥൧൪॥
ഭോഗില്യാവാചോനി പാതകാസീ । നിവൃത്തി നവ്ഹേ ഗാ പരിയേസീ ।
ജന്മാംതരീ ബാധിതീ നിശ്ചയേസീ । ധര്മശാസ്ത്രീ അസേ ജാണ ॥൧൫॥
മുക്തി അപേക്ഷാ ജ്യാചേ മനീ । തേണേ കരാവീ പാപധുണീ ।
ശേഷ രാഹതാം നിര്ഗുണീ । വിഘ്ന കരിതീല മോക്ഷാസീ ॥൧൬॥
ഐശിയാപരീ ശിഷ്യാസീ । ഗുരു സാംഗേ പരിയേസീ ।
നിരോപ മാഗോനി ശ്രീഗുരുസീ । ഗേലാ ഈശ്വരാസന്മുഖ ॥൧൭॥
ജാഊനി സാംഗേ ഈശ്വരാസീ । നലഗേ വര ആപണാസീ ।
നയേ ഗുരുചേ മാനസീ । കേവീ ഘേഊ മ്ഹണതസേ ॥൧൮॥
വിസ്മയ കരോനി വ്യോമകേശീ । ഗേലാ നിര്വാണമംഡപാസീ ।
ബോലാവൂന സമസ്ത ദേവാംസീ । സാംഗേ വൃത്താന്ത വിഷ്ണൂപുഢേ ॥൧൯॥
ശ്രീവിഷ്ണു മ്ഹണേ ശംകരാസ । കൈസാ ഗുരു കൈസാ ശിഷ്യ ।
കോഠേ ത്യാംചാ രഹിവാസ । സാംഗാവേ മജ നിര്ധാരേ ॥൨൨൦॥
സാംഗേ ഈശ്വര വിഷ്ണുസീ । ആശ്ചര്യ ദേഖിലേ പരിയേസീ ।
ദീപക ശിഷ്യ നിശ്ചയേസീ । ഗുരുഭക്ത അസേ ജാണാ ॥൨൧॥
ഗോദാവരീതീരവാസീ । വേദധര്മ മ്ഹണിജേ താപസീ ।
ത്യാചീ സേവാ അഹര്നിശീ । കരിതോ ഭാവേ ഏകചിത്തേ ॥൨൨॥
നാഹീ ത്രിലോകീ ദേഖിലാ കോണീ । ഗുരുഭക്തി കരണാര നിര്ഗുണീ ।
ത്യാതേ ദേഖോനി മാഝേ മനീ । അതിപ്രീതി വര്തതസേ ॥൨൩॥
വര ദേഈന മ്ഹണോനി ആപണ । ഗേലോ ഹോതോ തയാജവളീ ജാണ ।
ഗുരൂചാ നിരോപ നാഹീ മ്ഹണോന । ന ഘേ വര പരിയേസാ ॥൨൪॥
അനേക ദിവ്യസഹസ്ത്രവര്ഷീ । തപ കരിതീ മഹാഋഷി ।
വര മാഗതീ അഹര്നിശീ । നാനാ കഷ്ട കരോനിയാ ॥൨൫॥
തൈസാ താപസീ യോഗീ യാംസീ । നവ്ഹേ മജ വര ദ്യാവയാസീ ।
ബലാത്കാരേ ദേതാ തയാസീ । വര ന ഘേ തോ ദീപക ॥൨൬॥
തനമന അര്പൂനി ശ്രീഗുരൂസീ । സേവാ കരിതോ സംതോഷീ ।
ത്രയമൂര്തി മ്ഹണോനി ഗുരൂസീ । നിശ്ചയേ ഭജതസേ ॥൨൭॥
സമസ്ത ദേവ മാതാപിതാ । ഗുരുചി അസേ തത്ത്വതാം ।
നിശ്ചയ കേലാ അസേ ചിത്താ । ഗുരു പരമാത്മാ മ്ഹണോനി ॥൨൮॥
കിതീ മ്ഹണോനി വര്ണൂ ത്യാസീ । അവിദ്യാ-അംധകാരാസീ ।
ഛേദിതാ ദീപക പരിയേസീ । കുലദീപക നാമ സത്യ ॥൨൯॥
ധര്മ ജ്ഞാന സര്വ ഏക । ഗുരുചി മ്ഹണേ കുലദീപക ।
ചരണസേവാ മനഃപൂര്വക । കരിതോ ഗുരൂചീ ഭക്തീനേ ॥൨൩൦॥
ഇതുകേ ഐകോനി ശാര്ങ്ഗധരൂ । പഹാവയാ ഗേലാ ശിഷ്യഗുരു ।
ത്യാംചാ ഭക്തിപ്രകാരൂ । പാഹേ തയേ വേളീ ॥൩൧॥
സാംഗിതലേ വിശ്വനാഥേ । ത്യാഹൂന ദിസേ ആണിക തേഥേ ।
സംതോഷോനി ദീപകാതേ । മ്ഹണേ വിഷ്ണു പരിയേസാ ॥൩൨॥
ദീപക മ്ഹണേ വിഷ്ണൂസീ । കായ ഭക്തി ദേഖോനി ആമ്ഹാംസീ ।
വര ദേതോസീ പരിയേസീ । കവണ കാര്യാ സാംഗ മജ ॥൩൪॥
ലക്ഷ കോടീ സഹസ്ത്ര വരുഷീ । തപ കരിതീ അരണ്യാവാസീ ।
ത്യാംസീ കരിതോസീ ഉദാസീ । വര ന ദേസീ നാരായണ ॥൩൫॥
മീ തരീ തുജ ഭജത നാഹീ । തുഝേ നാമ സ്മരത നാഹീ ।
ബലാത്കാരേ യേവോനി പാഹീ । കേവീ ദേശീ വര മജ ॥൩൬॥
ഐകോനി ദീപകാചേ വചന । സംതോഷലാ നാരായണ ।
സാംഗതസേ വിസ്താരോന । തയാ ദീപകാപ്രതീ ദേഖാ ॥൩൭॥
ഗുരുഭക്തി കരിസീ നിര്വാണേസീ । മ്ഹണോനി ആമ്ഹീ ജാഹലോ സംതോഷീ ।
ജേ ഭക്തി കേലീ ത്വാം ഗുരൂസീ । തേചി ആമ്ഹാംസീ പാവലീ ॥൩൮॥
ജോ നര അസേല ഗുരുഭക്ത ജാണ । തോചി മാഝാ ജീവപ്രാണ ।
ത്യാസീ വശ്യ ഝാലോ ആപണ । ജേ മാഗേല തേ ദേതോ തയാ ॥൩൯॥
സേവാ കരീ മാതാ പിതാ । തീ പാവേ മജ തത്ത്വതാം ।
പതിസേവാ സ്ത്രിയാ കരിതാ । തേഹീ മജ പാവതസേ ॥൨൪൦॥
ഏഖാദ്യാ ഭല്യാ ബ്രാഹ്മണാസീ । യതീ യോഗേശ്വര താപസീ ।
കരിതീ നമന ഭക്തീസീ । തേചി മജ പാവേ ജാണാ ॥൪൧॥
ഐസേ ഐകോനി ദീപക । നമിതാ ഝാലാ ആണിക ।
വിനവീതസേ ദേഖ । മ്ഹണേ സിദ്ധ നാമധാരകാ ॥൪൨॥
ഐക വിഷ്ണു ഹ്രഷീകേശീ । നിശ്ചയ അസോ മാഝേ മാനസീ ।
വേദശാസ്ത്ര മീമാംസാദികാംസീ । ഗുരു ആമ്ഹാംസീ ദേണാര ॥൪൩॥
ഗുരൂപാസോനി സര്വ ജ്ഞാന । ത്രയമൂര്തി ഹോതീ ആമ്ഹാം ആധീന ।
ആമുചാ ഗുരുചി ദേവ ജാണ । അന്യഥാ നാഹീ ജാണ പാ ॥൪൪॥
സര്വ ദേവ സര്വ തീര്ഥ । ഗുരൂചി ആമ്ഹാ അസേ സത്യ ।
ഗുരൂവാംചൂനി ആമ്ഹാം പരമാര്ഥ । കായ ദൂര അസേ സാംഗാ ॥൪൫॥
സമസ്ത യോഗീ സിദ്ധജന । ഗുരൂവാംചൂനി ന ഹോതീ സജ്ഞാന ।
ജ്ഞാന ഹോതാ ഈശ്വര ആപണ । കേവീ ദൂര അസേ സാംഗാ ॥൪൬॥
ജോ വര ദ്യാല തുമ്ഹീ മജ । ശ്രീഗുരു ദേതോ കായ ചോജ ।
യാകാരണേ ശ്രീഗുരുരാജ । ഭജതസേ പരിയേസാ ॥൪൭॥
സംതോഷോനി നാരായണ । മ്ഹണേ ധന്യ ധന്യ മാഝാ പ്രാണ ।
തൂ ശിഷ്യ-ശിരോരത്ന । ബാളക തൂചി ആമുചാ ॥൪൮॥
കാഹീ തരീ മാഗ ആതാ । വര ദേഈന തത്ത്വതാം ।
വിശ്വനാഥ ആലാ ഹോതാ । ദുസരേന വര ദ്യാവയാസീ മീ ആലോ ॥൪൯॥
ആമചേനി മന സംതോഷീ । വര മാഗ ജോ തുഝേ മാനസീ ।
തുജ വശ്യ ഝാലോ നിര്ധാരേസീ । ജേ പാഹിജേ തേ ദേഈന ആതാ ॥൨൫൦॥
ദീപക മ്ഹണേ വിഷ്ണുസീ । ജരീ വര ആമ്ഹാം ദേസീ ।
ഗുരുഭക്തി ഹോയ അധിക മാനസീ । ഐസേ മജ ജ്ഞാന ദ്യാവേ ॥൫൧॥
ഗുരൂചേ രൂപ ആപണ ഓളഖേ । ഐസേ ജ്ഞാന ദേഈ സുഖേ ।
യാപരതേ ന മാഗേ നികേ । മ്ഹണോനി ചരണീ ലാഗലാ ॥൫൨॥
ദിധലാ വര ശാര്ങ്ഗപാണീ । സംതോഷോനി ബോലേ വാണീ ।
അരേ ദീപകാ ശിരോമണീ । തൂ മാഝാ പ്രാണസഖാ ഹോശീ ॥൫൩॥
തുവാ ഓളഖിലേ ഗുരൂസീ । ദേഖിലേ ദൃഷ്ടീ പരബ്രഹ്മാസീ ।
ആണീക ജരീ ആമ്ഹാം പുസസീ । സാംഗേന ഏക ഏകചിത്തേ ॥൫൪॥
ലൌകിക സുബുദ്ധി ഹോയ ജൈശീ । ധര്മാധര്മസുമനേ തൈശീ ।
ഉത്കൃഷ്ടാഹൂനി ഉത്കൃഷ്ടേസീ । സ്തുതി കരി ഗാ അഹര്നിശീ ॥൫൫॥
ജേ ജേ സമയീ ശ്രീഗുരൂസീ । തൂ ഭക്തീനേ സ്തുതി കരിസീ । തേണേ ।
ഹോഊ ആമ്ഹീ സംതോഷീ । തേചി ആമുചീ സ്തുതി ജാണ ॥൫൬॥
വേദ വാചിതീ സാംഗേസീ । വേദാന്ത ഭാഷ്യ അഹര്നിഷീ ।
വാചിതീ ജന ഉത്കൃഷ്ടേസീ । ആമ്ഹാ പാവേ നിര്ധാരീ ॥൫൭॥
ബോലതീ വേദ സിദ്ധാന്ത । ഗുരുചി ബ്രഹ്മ അസേ മ്ഹണത ।
യാചി കാരണേ ഗുരു ഭജതാ സത്യ । സര്വ ദേവതാ തുജ വശ്യ ॥൫൮॥
ഗുരു മ്ഹണജേ അക്ഷര ദോന । അമൃതാചാ സമുദ്ര ജാണ ।
തയാമധ്യേ ബുഡതാ ക്ഷണ । കേവീ ഹോയ പരിയേസാ ॥൫൯॥
ജയാചേ ഹ്രദയീ ഗുരുസ്മരണ । തോചി ത്രിലോകീ പൂജ്യ ജാണ ।
അമൃതപാന സദാ സഗുണ । തോചി ശിഷ്യ അമര ഹോയ ॥൨൬൦॥
ശ്ലോക ॥ യദാ മമ ശിവസ്യാപി ബ്രഹ്മണോ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹി ।
അനുഗ്രഹോ ഭവേന്നൃണാം സേവ്യതേ സദ്ഗുരുസ്തദാ ॥൬൧॥
ടീകാ ॥ ആപണ അഥവാ ഈശ്വരു । ബ്രഹ്മാ ജരീ ദേതാ വരു ।
തദ്വത് ഫലദാതാ ഗുരു । ഗുരു ത്രൈമൂര്തി യാചി കാരണേ ॥൬൨॥
ഐസാ വര ദീപകാസീ । ദിധലാ വിഷ്ണൂനേ പരിയേസീ ।
ബ്രഹ്മാ സാംഗേ കലീസീ । ഏകചിത്തേ പരിയേസാ ॥൬൩॥
വര ലാധോനി ദീപക । ഗേലാ ഗുരൂചേ സന്മുഖ ।
പുസതസേ ഗുരു ഐക । തയാ ശിഷ്യാ ദീപകാസീ ॥൬൪॥
ഐക ശിഷ്യാ കുളദീപകാ । കായ ദിധലേ വൈകുംഠനായകാ ।
വിസ്താരോനി സാംഗേ നികാ । മാഝേ മന സ്ഥിര ഹോയ ॥൬൫॥
ദീപക മ്ഹണേ ഗുരുസീ । വര ദിധലാ ഹ്രഷീകേശീ ।
മ്യാ മാഗിതലേ തയാസീ । ഗുരുഭക്തി വ്ഹാവീ മ്ഹണോനിയാ ॥൬൬॥
ഗുരുചീ സേവാ തത്പരേസീ । അംതഃകരണ ദൃഢേസീ ।
വര ദിധലാ സംതോഷീ । ദൃഢഭക്തി മാഝീ തുമചേ ചരണീ ॥൬൭॥
സംതോഷോനി ശ്രീഗുരു । പ്രസന്ന ഝാലാ സാക്ഷാത്കാരൂ ।
ജീവിത്വേ ഹോയ തൂ സ്ഥിരൂ । കാശീപുരീ വാസ കരീ ॥൬൮॥
തുഝേ വാക്യ സര്വസിദ്ധി । തുഝേ ഘരീ നവനിധി ।
വിശ്വനാഥ തുഝേ സ്വാധീ । മ്ഹണേ ഗുരു സംതോഷോനി ॥൬൯॥
തുഝേ സ്മരണ ജേ കരിതീ । ത്യാംചേ കഷ്ട നിവാരണ ഹോതീ ।
ശ്രിയായുക്ത നാംദതീ । തുഝേ സ്മരണമാത്രേസീ ॥൨൭൦॥
യേണേപരീ ശിഷ്യാസീ । പ്രസന്ന ഝാലാ പരിയേസീ ।
ദിവ്യദേഹ ഝാലാ തത്ക്ഷണേസീ । ഝാലാ ഗുരു വേദധര്മ ॥൭൧॥
ശിഷ്യാചാ ഭാവ പഹാവയാസ । കുഷ്ഠീ ഝാലാ മഹാക്ലേശ ।
തോ താപസീ അതിവിശേഷ । ത്യാസീ കൈചേ പാപ രാഹേ ॥൭൨॥
ലോകാനുഗ്രഹ കരാവയാസീ । ഗേലാ ഹോതാ പുരീ കാശീ ।
കാശീക്ഷേത്രമഹിമാ ഐസീ । പാപ ജായ സഹസ്ത്ര ജന്മീചേ ॥൭൩॥
തയാ കാശീനഗരാത । ധര്മ അഥവാ അധര്മ-രത ।
വാസ കരിതീ ക്വചിത । ത്യാംസി പുനര്ജന്മ നാഹീ ജാണാ ॥൭൪॥
സൂത മ്ഹണേ ഋഷീശ്വരാസീ । യേണേ പ്രകാരേ കലീസീ ।
സാംഗേ ബ്രഹ്മാ പരിയേസീ । ശിഷ്യദീപക ആഖ്യാന ॥൭൫॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ നാമകരണീ । ദൃഢ മന അസാവേ യാചി ഗുണീ ।
തരീച തരേല ഭവാര്ണീ । ഗുരുഭക്തി അസേ യേണേവിധീ ॥൭൬॥
ശ്ലോക ॥ യത്ര യത്ര ദൃഢാ ഭക്തിര്യദാ കസ്യ മഹാത്മനഃ ।
തത്ര തത്ര മഹാദേവഃ പ്രകാശമുപഗച്ഛതി ॥൭൭॥
ടീകാ । ജരീ ഭക്തി അസേ ദൃഢേസീ । ത്രികരണസഹ മാനസീ ।
തോചി ലാധേ ഈശ്വരാസീ । ഈശ്വര ഹോയ തയാ വശ്യ ॥൭൮॥
ഇതി ശ്രീഗുരുചരിത്രപരമകഥാകല്പതരൌ ശ്രീനൃസിംഹസരസ്വത്യുപാഖ്യാനേ
സിദ്ധനാമധാരകസംവാദേ ശിഷ്യദീപകാഖ്യാനം നാമ ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ॥൨॥
ശ്രീദത്താത്രേയാര്പിതമസ്തു ।
॥ ഓവീസംഖ്യാ ॥൨൭൯॥
॥ശ്രീഗുരുദത്താത്രേയാര്പണമസ്തു॥

Explore More