Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 21

(Shri Gurucharitra Adhyay 21 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 21 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 21. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for बालसंजीवन.

#of 93
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । ব্ৰহ্মচাৰী কাৰণিকা ।
উপদেশী জ্ঞান নিকা । তযে প্ৰেতজননীসী ॥১॥
ব্ৰহ্মচাৰী ম্হণে নাৰীসী । মূঢপণে দুঃখ কৰিসী ।
কোণ ৱাচলা ধৰণীসী । যা সংসাৰী সাংগ মজ ॥২॥
উপজলা কোণ মেলা কোণ । উত্পত্তি ঝালী কোঠোন ।
জল়াত উপজে জৈসা ফেণ । বুদবুদ ৰাহে কোঠে স্থিৰ ॥৩॥
জৈসা দেহ পংচভূতী । মিল়োনি হোয আকৃতি ।
ৱেগল়ী হোতা পংচভূতী । অৱ্যক্ত হোয দেহ জাণ ॥৪॥
তযা পংচভূতাংচে গুণ । মাযাপাশী ৱেষ্টোন ।
ভ্ৰাংতি লাৱিলী মী দেহ ম্হণোন । পুত্ৰমিত্ৰকলত্ৰমিষে ॥৫॥
সত্ত্ৱ ৰজ তমোগুণ । তযা ভূতাংপাসোন ।
ৱেগল়ালী কেলী লক্ষণ । হোতী ঐকা একচিত্তে ॥৬॥
দেৱত্ৱ হোয সত্ত্ৱগুণ । ৰজোগুণ মনুষ্য জাণ ।
দৈত্যাংসী তমোগুণ । গুণানুসাৰে কৰ্মে ঘডতী ॥৭॥
জেণে কৰ্মে আচৰতী । সুকৃত অথৱা দুষ্কৃতি ।
তৈশীচ হোয ফল়প্ৰাপ্তি । আপুলে আপণ ভোগাৱে ॥৮॥
জৈসী গুণাচী ৱাসনা । ইংদিযে তযাধীন জাণা ।
মাযাপাশী ৱেষ্টোনি গহনা । সুখদুঃখে লিপ্ত কৰিতী ॥৯॥
যা সংসাৰৱৰ্তমানী । উপজতী জংতু কৰ্মানুগুণী ।
আপল্যা আৰ্জৱাপাসোনি । সুখদুঃখাদি ভোগিতী ॥১০॥
কল্পকোটী ৱৰুষে জ্যাংসী । অসতী আযুষ্যে দেৱঋষি ।
ন সুটে কৰ্ম তযাসী । মনুষ্যাচা কৱণ পাড ॥১১॥
এখাদা নৰ দেহাধীন । কাল় কৰী আপুলে গুণ ।
কৰ্ম হোয অনেক গুণ । দেহধাৰী যেণেপৰী ॥১২॥
জো অসে দেহধাৰী । তযাসী ৱিকাৰ নানাপৰী ।
স্থিৰ নৱ্হে তো নিৰ্ধাৰী । আপুলে পাপ ম্হণাৱযা ॥১৩॥
যা কাৰণে জ্ঞানৱংত । সংতোষ ন কৰী উপজত ।
অথৱা নৰা হোয মৃত্যু । দুঃখ আপণ কৰূ নযে ॥১৪॥
জধী গৰ্ভসংভৱ হোতা । কায দিসে আকাৰতা ।
অৱ্যক্ত দিসে ৱ্যক্ততা । সৱেচি হোয অৱ্যক্ত পৈ ॥১৫॥
বুদবুদ নিঘতী জৈসে জল়ী । সৱেচি নষ্ট তাত্কাল়ী ।
তৈসা দেহ সৰ্ৱকাল়ী । স্থিৰ নৱ্হে সৰ্ৱথা ॥১৬॥
জধী গৰ্ভপ্ৰসৱ ঝালে । ৱিনাশী ম্হণোনি জাণিলে ।
কৰ্মানুবংধে জৈসী ফল়ে । তৈসে ভোগণে দেহাসী ॥১৭॥
কোণী মৰতী পূৰ্ৱৱযেসী । অথৱা মৰতী ৱৃদ্ধপণেসী ।
আপুলে অৰ্জিতী অসতী জৈশী । তেণেপৰী ঘডে জাণ ॥১৮॥
মাযাপাশী ৱেষ্টোনি । ম্হণতী পিতা সুত জননী ।
কলত্ৰ মিত্ৰ তেণে গুণী । আপুলে আপুলে ম্হণতী মূঢ ॥১৯॥
নিৰ্মল় দেহ ম্হণো জৰী । উত্পত্তি মাংসৰুধিৰী ।
মল়মূত্ৰাংত অঘোৰী । উদ্ভৱ ঝালা পৰিযেসা ॥২০॥
কৰ্মানুসাৰ উপজতাংচী । ললাটী লিহিতো ৱিৰংচী ।
সুকৃত অথৱা দুষ্কৃতেচী । ভোগ ভোগণে ম্হণোনি ॥২১॥
ঐসে কৰ্ম কাল়াসী । জিংকিলে নাহী পৰিযেসী ।
যা কাৰণে দেহাসী । নিত্যত্ৱ নাহী পৰিযেসা ॥২২॥
স্ৱপ্নী নিধান দিসে জৈসে । কোণী ধৰাৱে ভৰৱসে।
ইংদ্ৰজাল গাৰূড জৈসে । স্থিৰ কেৱী মানিজে ॥২৩॥
তুঝে তূচি সাংগ ৱহিলে । কোটী ৱেল়া জন্ম ঝালে ।
মনুষ্য কিংৱা পশুত্ৱ লাধলে । পক্ষী অথৱা কৃমিৰূপ ॥২৪॥
জৰী হোতীস মনুষ্যযোনী । কোণ কোণাচী হোতীস জননী ।
কোণ কোণাচী হোতীস গৃহিণী । সাংগ তুঝে ত্ৱা নিশ্চযে ॥২৫॥
কৱণ তুঝী মাতাপিতা । জন্মাংতৰীংচী সাংগ আতা ।
ৱাযা দুঃখ কৰিসী ৱৃথা । পুত্ৰ আপুলা ম্হণোনি ॥২৬॥
পংচভূতাত্মক দেহ । চৰ্মমাংস-অস্থি-মজ্জা -সমূহ ।
ৱেষ্টোনিযা নৱ দেহ । মল়বদ্ধ শৰীৰ নাৱে ॥২৭॥
কৈচা পুত্ৰ কোঠে মৃত্যু । ৱাযা ভ্ৰমোনি কা ৰডত ।
সাংডোনি দ্যাৱে কৈচে প্ৰেত । সংস্কাৰিতী লৌকিকাৰ্থ ॥২৮॥
যেণেপৰী ব্ৰহ্মচাৰী । সাংগে তত্ত্ৱ ৱিস্তাৰী ।
পৰিসোনিযা ৱিপ্ৰনাৰী । ৱিনৱিতসে তযাসী ॥২৯॥
ৱিপ্ৰৱনিতা তযে ৱেল়ী । ৱিনৱীতসে কৰুণা বহাল়ী ।
স্ৱামী নিৰোপিলে ধৰ্ম সকল়ী । পৰী স্থিৰ নৱ্হে অংতঃকৰণ ॥৩০॥
প্ৰাৰব্ধ প্ৰমাণ ম্হণো জৰী । তৰী কা ভজাৱা শ্ৰীহৰী ।
পৰীস সংপৰ্ক লোহ জৰী । সুৱৰ্ণ ন হোয কোণ বোলে ॥৩১॥
আম্হী পহিলে দৈৱহীন । ম্হণোনি ধৰিলে শ্ৰীগুৰুচৰণ ।
অভয দিধলে নাহী মৰণ । ম্হণোনি ৱিশ্ৱাসলো আম্হী ॥৩২॥
এখাদ্যা নৰা যেতা জ্ৱৰ । ধুংডীত জায ৱৈদ্যঘৰ ।
ঔষধ ঘেৱোনি প্ৰতিকাৰ । সৱেচি কৰিতী আৰোগ্যতা ॥৩৩॥
একে সমযী মনুষ্যাসী । আশ্ৰয কৰিতী কৰুণেসী ।
সাহ্য হোয ভৰংৱসী । আলী আপদা পৰিহাৰী ॥৩৪॥
ত্ৰযমূতীচা অৱতাৰ । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱতী অসে নৰ ।
তেণে দিধলা অসে ৱৰ । কেৱী অসত্য হোয সাংগে ॥৩৫॥
আৰাধিলে ম্যা তযাসী । ৱৰ দিধলা গা মজসী ।
ত্যাচা ভৰৱসা মানসী । ধৰোনি হোতে স্ৱস্থচিত্ত ॥৩৬॥
ৱিশ্ৱাসুনী অসতা আপণ । কেৱী কেলে নিৰ্মাণ ।
কৈসে ঝালে মাঝে মূৰ্খপণ । ম্হণোনি স্ৱামী নিৰোপিসী ॥৩৭॥
যাকাৰণে আপণ আতা । প্ৰাণ ত্যজীন তত্ত্ৱতা ।
দেহ সমৰ্পীন শ্ৰীগুৰুনাথা । ৱাঢো কীৰ্তি তযাচী ॥৩৮॥
ঐকোনি তিযেচে ৱচন । ওল়খূন ভাৱ মন ।
সাংগে বুদ্ধি তীস জ্ঞান । উপায যাসী কৰী আতা ॥৩৯॥
ৱিশ্ৱাস কেলা শ্ৰীগুৰূসী । পুত্ৰ লাধলা পূৰ্ণাযুষী ।
জৰী আলা মৃত্যু ত্যাসী । ঘেৱোনি জায গুৰুস্থানা ॥৪০॥
জেথে লাধলা তুজ ৱৰ । তেথে ঠেৱী কলেৱৰ ।
পংচগংগাকৃষ্ণাতীৰ । ঔদুংবৰৱৃক্ষাতল়ী ॥৪১॥
ঐসে ৱচন ঐকোনি । ৱিশ্ৱাস ঝালা তিচে মনী ।
পাঠী শৱ বাংধোনি । ঘেৱোনি গেলী ঔদুংবৰা ॥৪২॥
জেথে হোত্যা গুৰুপাদুকা । আফল়ী শিৰ তে বালিকা ।
ৰুধিৰে ভৰল্যা ত্যা পাদুকা । আক্ৰোশে ৰডে তী নাৰী ॥৪৩॥
সমস্ত শোকাহুনী অধিক । সাহৱেনা পুত্ৰশোক ।
ক্ষযৰোগ তোচি এক । মাতাপিতযা মৃত্যুমূল় ॥৪৪॥
ঐসে কৰিতা ঝালী নিশী । ৱিপ্ৰ মাগতী প্ৰেতাসী ।
ম্হণতী আক্ৰোশ কা হো কৰিসী । সংস্কাৰোনি জাঊ আতা ॥৪৫॥
মনুষ্য নাহী অৰণ্যাত । কেৱী ৰাহূ জাঊ ম্হণত ।
জল়ূ দে ৱো আতা প্ৰেত । অহো কৰ্কশা ম্হণে তী জ্ঞাতী ॥৪৬॥
কাহী কেলিযা নেদী প্ৰেত । আপণাসৱে জাল়া ম্হণত ।
পোটী বাংধোনিযা প্ৰেত । লোল়তসে পাদুকাংৱৰী ॥৪৭॥
ম্হণতী ৱিপ্ৰ জ্ঞাতী লোক । ৰাহো নযে ৰানী ঐক ।
তস্কৰবাধা হোঈল দেখ । জাঊ আতা ঘৰাসী ॥৪৮॥
জাঊ স্নান কৰূনি । উপৱাস হোয আজচ্যা দিনী ।
প্ৰাতঃকাল়ী যেৱোনি । দহন কৰূ ম্হণতাতী ॥৪৯॥
আজিচে ৰাত্ৰী প্ৰেতাসী । সুটেল ৱাস দুৰ্গংধীসী ।
দেঈল আপোআপ দহনাসী । ত্ৰাসূন জাণা কৰ্কশা ॥৫০॥
ম্হণোনি নিঘতী সকল় লোক । ৰাহিলে তেথে জননীজনক ।
প্ৰেত দেখোনি কৰিতী শোক । ঝালী ৰাত্ৰী পৰিযেসা ॥৫১॥
নিদ্ৰা নাহী দিৱস দোন্হী । শোক কৰিতী জনকজননী ।
তীন যাম হোতা ৰজনী । ঝোপ আলী তিযেসী ॥৫২॥
দেখতসে সুষুপ্তীত । জটাধাৰী ভস্মোধ্দূলিত ।
ৱ্যাঘ্ৰচৰ্মে পৰিধানিত । ৰুদ্ৰাক্ষমাল়া সৰ্ৱাংগী ॥৫৩॥
যোগদংড ত্ৰিশূল় হাতী । আলে ঔদুংবৰাপ্ৰতি ।
কা হো শোক কৰিসী সতী । আক্ৰোশোনি আম্হাংৱৰী ॥৫৪॥
কায ঝালে তুঝিযা কুমাৰা । কৰূ ত্যাসী প্ৰতিকাৰা ।
ম্হণোনি দে তো অভয কৰা । ভক্তৱত্সলা শ্ৰীগুৰু ॥৫৫॥
ভস্ম কাঢোনি প্ৰেতাসী । লাৱীতসে সৰ্ৱাংগাসী ।
মুখ পসৰী ম্হণে তিসী । ৱাযুপূৰ কৰূ ম্হণে ॥৫৬॥
প্ৰাণ ম্হণে ৱাযু জাণ । বাহেৰ গেলা নিঘোন ।
ঘাতলা মাগুতী আণূন । পুত্ৰ তুঝা জীৱংত হোয ॥৫৭॥
ইতুকে দেখোনি ভযচকিত । ঝালী নাৰী জাগৃত ।
ম্হণে আপণা কৈসী ভ্ৰাংত । পডিলী অসে প্ৰেতাৱৰী ॥৫৮॥
জে কা ৱসে আপুলে মনী । তৈসেচি দিসে নিদ্ৰাস্ৱপ্নী ।
কৈচা দেৱ নৃসিংহমুনি । ভ্ৰাংতি আপণা লাগলি অসে ॥৫৯॥
আমুচে প্ৰাৰব্ধ অসে উণে । দেৱাৱৰী বোল কায ঠেৱণে ।
অজ্ঞান আম্হী মূৰ্খপণে । শ্ৰীগুৰূৱৰী বোল কায ॥৬০॥
যেণেপৰী চিংতা কৰীত । তৱ প্ৰেতাসী ঝালে চেত।
সৰ্ৱাংগহী উষ্ণ হোত । সৰ্ৱসংধী জীৱ আলা ॥৬১॥
ম্হণে প্ৰেতা কায ঝালে । কিংৱা ভূত সংচাৰলে ।
মনী ভয উপজলে । ঠেৱী কাঢোনি দূৰ পৰতে ॥৬২॥
সৰ্ৱ সংধীসী জীৱ আলা । বাল় উঠোনি বৈসলা ।
ম্হণে ক্ষুধা লাগলী মলা । অন্ন দে কী ম্হণে মাতে ॥৬৩॥
ৰুদন কৰীতসে তযে ৱেল়ী । আলা কুমাৰ মাতেজৱল়ী ।
স্তন ঘালিতা মুখকমল়ী । ক্ষীৰ নিঘে বত্তীস ধাৰা ॥৬৪॥
সংতোশ ভয হোঊনি তিসী । সংদেহ ৱাটে মানসী ।
কডে ঘেঊনি বাল়কাসী । গেলী আপুল্যা পতীজৱল়ী ॥৬৫॥
জাগৃত কৰূনি পতীসী । সাংগে ৱৃত্তান্ত তযাসী ।
পতি ম্হণে তিযেসী । ঐসে চৰিত্ৰ শ্ৰীগুৰূচে ॥৬৬॥
ম্হণোনি দংপত্য দোঘে জাণা । কৰোনি ঔদুংবৰী প্ৰদক্ষিণা ।
সাষ্টাংগ নমুনী চৰণা । নানাপৰী স্তোত্ৰে কৰিতী ॥৬৭॥
জয জযাজী ৱৰদমূৰ্তি । ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু শিৱযতী ।
ভক্তৱত্সলা তুঝী খ্যাতি । ৱাসনা পহাসী ভক্তাংচী ॥৬৮॥
তূ তাৰক ৱিশ্ৱাসী । ম্হণোনি ভূমী অৱতৰলাসী ।
অশক্য তূতে ৱৰ্ণাৱযাসী ক্ষমা কৰণে স্ৱামিযা ॥৬৯॥
বাল় জৈসে কোপেসী । নিষ্ঠুৰ বোলে মাতেসী ।
তৈসে অৱিদ্যামাযাপাশী । তুম্হা নিষ্ঠুৰ বোলিলো ॥৭০॥
সৰ্ৱস্ৱী আম্হা ক্ষমা কৰণে । ম্হণোনি ঘালিতী লোটাংগণে ।
ৱিনৱোনিযা কৰুণাৱচনে । গেলী স্নানাসী গংগেত ॥৭১॥
স্নান কৰোনি বাল়কাসহিত । ধুতী ঝালী পাদুকাংচে ৰক্ত ।
ঔদুংবৰা স্নপন কৰীত । লাৱিতী দীপ তযে ৱেল়ী ॥৭২॥
পূজা কৰিতী ভক্তীসী । মংত্ৰপূৰ্ৱক ৱিধীংসী ।
শমীপত্ৰ কুসুমেসী । পূজা কৰিতী পৰিযেসা ॥৭৩॥
নীৰাংজন তযে ৱেল়া । কৰিতী গাযন পৰিবল়া ।
অতিসংতোষী তী অবলা । ভক্তিভাৱে স্তুতি কৰীত ॥৭৪॥
ইতুকে হোয তো গেলী নিশী । উদয ঝালা দিনকৰাসী ।
সংস্কাৰূ ম্হণোনি প্ৰেতাসী । আলে ৱিপ্ৰ জ্ঞাতী সকল় ॥৭৫॥
তৱ দেখতী কুমাৰাসী । ৱিস্ময ঝালা সকল়িকাংসী ।
সমাধান কৰিতী হৰ্ষী । মহা আনংদ ৱৰ্তলা ॥৭৬॥
ঐসা শ্ৰীগুৰুস্থানমহিমা । অখিল লোক লাধলে কামা ।
একেকাচী সাংগতা মহিমা । ৱিস্তাৰ হোঈল বহু কথা ॥৭৭॥
পুত্ৰপ্ৰাপ্তি ৱাংঝেসী । শ্ৰীপ্ৰাপ্তি দাৰিদ্ৰ্যাসী ।
আৰোগ্য হোঈল ৰোগিযাসী । অপমৃত্যু ন যে জাণা ॥৭৮॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । স্থানমহিমা ঐশী ঐকা ।
অপাৰ অসে সাংগতা দেখা । সাধাৰণ নিৰোপিলে ॥৭৯॥
তযা ঔদুংবৰাতল়ী । শ্ৰীগুৰু ৱসে সৰ্ৱকাল়ী ।
কাম্য হোত তাত্কাল়ী । আৰাধিতা নৰহৰীসী ॥৮০॥
ভাৱ অসাৱা আপুলে মনী । পূজা কৰাৱী শ্ৰীগুৰুচৰণী ।
জী জী ৱাসনা জ্যাচে মনী । ত্ৱৰিত হোয পৰিযেসা ॥৮১॥
হ্ৰদযশূল় গংডমাল় । অপস্মাৰ ৰোগ সকল় ।
পৰিহৰতী তাত্কাল় । শ্ৰীগুৰুপাদুকা অৰ্চিতা ॥৮২॥
জো অসেল মংদমতি । বধিৰ মুকা চৰণ নসতী ।
ঔদুংবৰী সেৱা কৰিতী । সুদেহ হোয সত্য মানা ॥৮৩॥
চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থ । তেথে হোয নিশ্চিত ।
প্ৰত্যক্ষ ৱসে শ্ৰীগুৰুনাথ । ঔদুংবৰী সনাতন ॥৮৪॥
তযা নাৱ কল্পতৰূ । প্ৰত্যক্ষ ঝাণা ঔদুংবৰূ ।
জে জে মনী ইচ্ছিতী নৰূ । সাধ্য হোয পৰিযেসা ॥৮৫॥
কিতী ৱৰ্ণূ তেথীল মহিমা । সাংগতা অশক্য অসে আম্হা ।
শ্ৰীগুৰুসৰস্ৱতী নামা । প্ৰখ্যাত অসে পৰিযেসা ॥৮৬॥
গংগাধৰাচা নংদন । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰ ৱিস্তাৰোন ।
ভক্তিপূৰ্ৱক ঐকতী জে জন । সকলাভীষ্টে পাৱতী ॥৮৭॥
ম্হণোনি সৰস্ৱতীগংগাধৰ । সদা শ্ৰীগুৰুচৰণী স্থিৰ ।
উতৰৱী পৈলপাৰ । ইহসৌখ্য পৰগতি ॥৮৮॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃত । গুৰুমাহাত্ম্যপৰমামৃত ।
ৱিপ্ৰপুত্ৰসংজীৱনামৃত । নিৰোপিলে অসে যেথে ॥৮৯॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে বালসংজীৱন নাম একৱিংশোঽধ্যাযঃ ॥২১॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৮৯॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More