Lord Dattatreya

ശ്രീ ഗുരുചരിത്ര അധ്യായ 21

(Shri Gurucharitra Adhyay 21 in Malayalam)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 21 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 21. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for बालसंजीवन.

#of 93
॥ ശ്രീഗണേശായ നമഃ ॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ നാമധാരകാ । ബ്രഹ്മചാരീ കാരണികാ ।
ഉപദേശീ ജ്ഞാന നികാ । തയേ പ്രേതജനനീസീ ॥൧॥
ബ്രഹ്മചാരീ മ്ഹണേ നാരീസീ । മൂഢപണേ ദുഃഖ കരിസീ ।
കോണ വാചലാ ധരണീസീ । യാ സംസാരീ സാംഗ മജ ॥൨॥
ഉപജലാ കോണ മേലാ കോണ । ഉത്പത്തി ഝാലീ കോഠോന ।
ജളാത ഉപജേ ജൈസാ ഫേണ । ബുദബുദ രാഹേ കോഠേ സ്ഥിര ॥൩॥
ജൈസാ ദേഹ പംചഭൂതീ । മിളോനി ഹോയ ആകൃതി ।
വേഗളീ ഹോതാ പംചഭൂതീ । അവ്യക്ത ഹോയ ദേഹ ജാണ ॥൪॥
തയാ പംചഭൂതാംചേ ഗുണ । മായാപാശീ വേഷ്ടോന ।
ഭ്രാംതി ലാവിലീ മീ ദേഹ മ്ഹണോന । പുത്രമിത്രകലത്രമിഷേ ॥൫॥
സത്ത്വ രജ തമോഗുണ । തയാ ഭൂതാംപാസോന ।
വേഗളാലീ കേലീ ലക്ഷണ । ഹോതീ ഐകാ ഏകചിത്തേ ॥൬॥
ദേവത്വ ഹോയ സത്ത്വഗുണ । രജോഗുണ മനുഷ്യ ജാണ ।
ദൈത്യാംസീ തമോഗുണ । ഗുണാനുസാരേ കര്മേ ഘഡതീ ॥൭॥
ജേണേ കര്മേ ആചരതീ । സുകൃത അഥവാ ദുഷ്കൃതി ।
തൈശീച ഹോയ ഫളപ്രാപ്തി । ആപുലേ ആപണ ഭോഗാവേ ॥൮॥
ജൈസീ ഗുണാചീ വാസനാ । ഇംദിയേ തയാധീന ജാണാ ।
മായാപാശീ വേഷ്ടോനി ഗഹനാ । സുഖദുഃഖേ ലിപ്ത കരിതീ ॥൯॥
യാ സംസാരവര്തമാനീ । ഉപജതീ ജംതു കര്മാനുഗുണീ ।
ആപല്യാ ആര്ജവാപാസോനി । സുഖദുഃഖാദി ഭോഗിതീ ॥൧൦॥
കല്പകോടീ വരുഷേ ജ്യാംസീ । അസതീ ആയുഷ്യേ ദേവഋഷി ।
ന സുടേ കര്മ തയാസീ । മനുഷ്യാചാ കവണ പാഡ ॥൧൧॥
ഏഖാദാ നര ദേഹാധീന । കാള കരീ ആപുലേ ഗുണ ।
കര്മ ഹോയ അനേക ഗുണ । ദേഹധാരീ യേണേപരീ ॥൧൨॥
ജോ അസേ ദേഹധാരീ । തയാസീ വികാര നാനാപരീ ।
സ്ഥിര നവ്ഹേ തോ നിര്ധാരീ । ആപുലേ പാപ മ്ഹണാവയാ ॥൧൩॥
യാ കാരണേ ജ്ഞാനവംത । സംതോഷ ന കരീ ഉപജത ।
അഥവാ നരാ ഹോയ മൃത്യു । ദുഃഖ ആപണ കരൂ നയേ ॥൧൪॥
ജധീ ഗര്ഭസംഭവ ഹോതാ । കായ ദിസേ ആകാരതാ ।
അവ്യക്ത ദിസേ വ്യക്തതാ । സവേചി ഹോയ അവ്യക്ത പൈ ॥൧൫॥
ബുദബുദ നിഘതീ ജൈസേ ജളീ । സവേചി നഷ്ട താത്കാളീ ।
തൈസാ ദേഹ സര്വകാളീ । സ്ഥിര നവ്ഹേ സര്വഥാ ॥൧൬॥
ജധീ ഗര്ഭപ്രസവ ഝാലേ । വിനാശീ മ്ഹണോനി ജാണിലേ ।
കര്മാനുബംധേ ജൈസീ ഫളേ । തൈസേ ഭോഗണേ ദേഹാസീ ॥൧൭॥
കോണീ മരതീ പൂര്വവയേസീ । അഥവാ മരതീ വൃദ്ധപണേസീ ।
ആപുലേ അര്ജിതീ അസതീ ജൈശീ । തേണേപരീ ഘഡേ ജാണ ॥൧൮॥
മായാപാശീ വേഷ്ടോനി । മ്ഹണതീ പിതാ സുത ജനനീ ।
കലത്ര മിത്ര തേണേ ഗുണീ । ആപുലേ ആപുലേ മ്ഹണതീ മൂഢ ॥൧൯॥
നിര്മള ദേഹ മ്ഹണോ ജരീ । ഉത്പത്തി മാംസരുധിരീ ।
മളമൂത്രാംത അഘോരീ । ഉദ്ഭവ ഝാലാ പരിയേസാ ॥൨൦॥
കര്മാനുസാര ഉപജതാംചീ । ലലാടീ ലിഹിതോ വിരംചീ ।
സുകൃത അഥവാ ദുഷ്കൃതേചീ । ഭോഗ ഭോഗണേ മ്ഹണോനി ॥൨൧॥
ഐസേ കര്മ കാളാസീ । ജിംകിലേ നാഹീ പരിയേസീ ।
യാ കാരണേ ദേഹാസീ । നിത്യത്വ നാഹീ പരിയേസാ ॥൨൨॥
സ്വപ്നീ നിധാന ദിസേ ജൈസേ । കോണീ ധരാവേ ഭരവസേ।
ഇംദ്രജാല ഗാരൂഡ ജൈസേ । സ്ഥിര കേവീ മാനിജേ ॥൨൩॥
തുഝേ തൂചി സാംഗ വഹിലേ । കോടീ വേളാ ജന്മ ഝാലേ ।
മനുഷ്യ കിംവാ പശുത്വ ലാധലേ । പക്ഷീ അഥവാ കൃമിരൂപ ॥൨൪॥
ജരീ ഹോതീസ മനുഷ്യയോനീ । കോണ കോണാചീ ഹോതീസ ജനനീ ।
കോണ കോണാചീ ഹോതീസ ഗൃഹിണീ । സാംഗ തുഝേ ത്വാ നിശ്ചയേ ॥൨൫॥
കവണ തുഝീ മാതാപിതാ । ജന്മാംതരീംചീ സാംഗ ആതാ ।
വായാ ദുഃഖ കരിസീ വൃഥാ । പുത്ര ആപുലാ മ്ഹണോനി ॥൨൬॥
പംചഭൂതാത്മക ദേഹ । ചര്മമാംസ-അസ്ഥി-മജ്ജാ -സമൂഹ ।
വേഷ്ടോനിയാ നവ ദേഹ । മളബദ്ധ ശരീര നാവേ ॥൨൭॥
കൈചാ പുത്ര കോഠേ മൃത്യു । വായാ ഭ്രമോനി കാ രഡത ।
സാംഡോനി ദ്യാവേ കൈചേ പ്രേത । സംസ്കാരിതീ ലൌകികാര്ഥ ॥൨൮॥
യേണേപരീ ബ്രഹ്മചാരീ । സാംഗേ തത്ത്വ വിസ്താരീ ।
പരിസോനിയാ വിപ്രനാരീ । വിനവിതസേ തയാസീ ॥൨൯॥
വിപ്രവനിതാ തയേ വേളീ । വിനവീതസേ കരുണാ ബഹാളീ ।
സ്വാമീ നിരോപിലേ ധര്മ സകളീ । പരീ സ്ഥിര നവ്ഹേ അംതഃകരണ ॥൩൦॥
പ്രാരബ്ധ പ്രമാണ മ്ഹണോ ജരീ । തരീ കാ ഭജാവാ ശ്രീഹരീ ।
പരീസ സംപര്ക ലോഹ ജരീ । സുവര്ണ ന ഹോയ കോണ ബോലേ ॥൩൧॥
ആമ്ഹീ പഹിലേ ദൈവഹീന । മ്ഹണോനി ധരിലേ ശ്രീഗുരുചരണ ।
അഭയ ദിധലേ നാഹീ മരണ । മ്ഹണോനി വിശ്വാസലോ ആമ്ഹീ ॥൩൨॥
ഏഖാദ്യാ നരാ യേതാ ജ്വര । ധുംഡീത ജായ വൈദ്യഘര ।
ഔഷധ ഘേവോനി പ്രതികാര । സവേചി കരിതീ ആരോഗ്യതാ ॥൩൩॥
ഏകേ സമയീ മനുഷ്യാസീ । ആശ്രയ കരിതീ കരുണേസീ ।
സാഹ്യ ഹോയ ഭരംവസീ । ആലീ ആപദാ പരിഹാരീ ॥൩൪॥
ത്രയമൂതീചാ അവതാര । ശ്രീനൃസിംഹസരസ്വതീ അസേ നര ।
തേണേ ദിധലാ അസേ വര । കേവീ അസത്യ ഹോയ സാംഗേ ॥൩൫॥
ആരാധിലേ മ്യാ തയാസീ । വര ദിധലാ ഗാ മജസീ ।
ത്യാചാ ഭരവസാ മാനസീ । ധരോനി ഹോതേ സ്വസ്ഥചിത്ത ॥൩൬॥
വിശ്വാസുനീ അസതാ ആപണ । കേവീ കേലേ നിര്മാണ ।
കൈസേ ഝാലേ മാഝേ മൂര്ഖപണ । മ്ഹണോനി സ്വാമീ നിരോപിസീ ॥൩൭॥
യാകാരണേ ആപണ ആതാ । പ്രാണ ത്യജീന തത്ത്വതാ ।
ദേഹ സമര്പീന ശ്രീഗുരുനാഥാ । വാഢോ കീര്തി തയാചീ ॥൩൮॥
ഐകോനി തിയേചേ വചന । ഓളഖൂന ഭാവ മന ।
സാംഗേ ബുദ്ധി തീസ ജ്ഞാന । ഉപായ യാസീ കരീ ആതാ ॥൩൯॥
വിശ്വാസ കേലാ ശ്രീഗുരൂസീ । പുത്ര ലാധലാ പൂര്ണായുഷീ ।
ജരീ ആലാ മൃത്യു ത്യാസീ । ഘേവോനി ജായ ഗുരുസ്ഥാനാ ॥൪൦॥
ജേഥേ ലാധലാ തുജ വര । തേഥേ ഠേവീ കലേവര ।
പംചഗംഗാകൃഷ്ണാതീര । ഔദുംബരവൃക്ഷാതളീ ॥൪൧॥
ഐസേ വചന ഐകോനി । വിശ്വാസ ഝാലാ തിചേ മനീ ।
പാഠീ ശവ ബാംധോനി । ഘേവോനി ഗേലീ ഔദുംബരാ ॥൪൨॥
ജേഥേ ഹോത്യാ ഗുരുപാദുകാ । ആഫളീ ശിര തേ ബാലികാ ।
രുധിരേ ഭരല്യാ ത്യാ പാദുകാ । ആക്രോശേ രഡേ തീ നാരീ ॥൪൩॥
സമസ്ത ശോകാഹുനീ അധിക । സാഹവേനാ പുത്രശോക ।
ക്ഷയരോഗ തോചി ഏക । മാതാപിതയാ മൃത്യുമൂള ॥൪൪॥
ഐസേ കരിതാ ഝാലീ നിശീ । വിപ്ര മാഗതീ പ്രേതാസീ ।
മ്ഹണതീ ആക്രോശ കാ ഹോ കരിസീ । സംസ്കാരോനി ജാഊ ആതാ ॥൪൫॥
മനുഷ്യ നാഹീ അരണ്യാത । കേവീ രാഹൂ ജാഊ മ്ഹണത ।
ജളൂ ദേ വോ ആതാ പ്രേത । അഹോ കര്കശാ മ്ഹണേ തീ ജ്ഞാതീ ॥൪൬॥
കാഹീ കേലിയാ നേദീ പ്രേത । ആപണാസവേ ജാളാ മ്ഹണത ।
പോടീ ബാംധോനിയാ പ്രേത । ലോളതസേ പാദുകാംവരീ ॥൪൭॥
മ്ഹണതീ വിപ്ര ജ്ഞാതീ ലോക । രാഹോ നയേ രാനീ ഐക ।
തസ്കരബാധാ ഹോഈല ദേഖ । ജാഊ ആതാ ഘരാസീ ॥൪൮॥
ജാഊ സ്നാന കരൂനി । ഉപവാസ ഹോയ ആജച്യാ ദിനീ ।
പ്രാതഃകാളീ യേവോനി । ദഹന കരൂ മ്ഹണതാതീ ॥൪൯॥
ആജിചേ രാത്രീ പ്രേതാസീ । സുടേല വാസ ദുര്ഗംധീസീ ।
ദേഈല ആപോആപ ദഹനാസീ । ത്രാസൂന ജാണാ കര്കശാ ॥൫൦॥
മ്ഹണോനി നിഘതീ സകള ലോക । രാഹിലേ തേഥേ ജനനീജനക ।
പ്രേത ദേഖോനി കരിതീ ശോക । ഝാലീ രാത്രീ പരിയേസാ ॥൫൧॥
നിദ്രാ നാഹീ ദിവസ ദോന്ഹീ । ശോക കരിതീ ജനകജനനീ ।
തീന യാമ ഹോതാ രജനീ । ഝോപ ആലീ തിയേസീ ॥൫൨॥
ദേഖതസേ സുഷുപ്തീത । ജടാധാരീ ഭസ്മോധ്ദൂലിത ।
വ്യാഘ്രചര്മേ പരിധാനിത । രുദ്രാക്ഷമാളാ സര്വാംഗീ ॥൫൩॥
യോഗദംഡ ത്രിശൂള ഹാതീ । ആലേ ഔദുംബരാപ്രതി ।
കാ ഹോ ശോക കരിസീ സതീ । ആക്രോശോനി ആമ്ഹാംവരീ ॥൫൪॥
കായ ഝാലേ തുഝിയാ കുമാരാ । കരൂ ത്യാസീ പ്രതികാരാ ।
മ്ഹണോനി ദേ തോ അഭയ കരാ । ഭക്തവത്സലാ ശ്രീഗുരു ॥൫൫॥
ഭസ്മ കാഢോനി പ്രേതാസീ । ലാവീതസേ സര്വാംഗാസീ ।
മുഖ പസരീ മ്ഹണേ തിസീ । വായുപൂര കരൂ മ്ഹണേ ॥൫൬॥
പ്രാണ മ്ഹണേ വായു ജാണ । ബാഹേര ഗേലാ നിഘോന ।
ഘാതലാ മാഗുതീ ആണൂന । പുത്ര തുഝാ ജീവംത ഹോയ ॥൫൭॥
ഇതുകേ ദേഖോനി ഭയചകിത । ഝാലീ നാരീ ജാഗൃത ।
മ്ഹണേ ആപണാ കൈസീ ഭ്രാംത । പഡിലീ അസേ പ്രേതാവരീ ॥൫൮॥
ജേ കാ വസേ ആപുലേ മനീ । തൈസേചി ദിസേ നിദ്രാസ്വപ്നീ ।
കൈചാ ദേവ നൃസിംഹമുനി । ഭ്രാംതി ആപണാ ലാഗലി അസേ ॥൫൯॥
ആമുചേ പ്രാരബ്ധ അസേ ഉണേ । ദേവാവരീ ബോല കായ ഠേവണേ ।
അജ്ഞാന ആമ്ഹീ മൂര്ഖപണേ । ശ്രീഗുരൂവരീ ബോല കായ ॥൬൦॥
യേണേപരീ ചിംതാ കരീത । തവ പ്രേതാസീ ഝാലേ ചേത।
സര്വാംഗഹീ ഉഷ്ണ ഹോത । സര്വസംധീ ജീവ ആലാ ॥൬൧॥
മ്ഹണേ പ്രേതാ കായ ഝാലേ । കിംവാ ഭൂത സംചാരലേ ।
മനീ ഭയ ഉപജലേ । ഠേവീ കാഢോനി ദൂര പരതേ ॥൬൨॥
സര്വ സംധീസീ ജീവ ആലാ । ബാള ഉഠോനി ബൈസലാ ।
മ്ഹണേ ക്ഷുധാ ലാഗലീ മലാ । അന്ന ദേ കീ മ്ഹണേ മാതേ ॥൬൩॥
രുദന കരീതസേ തയേ വേളീ । ആലാ കുമാര മാതേജവളീ ।
സ്തന ഘാലിതാ മുഖകമളീ । ക്ഷീര നിഘേ ബത്തീസ ധാരാ ॥൬൪॥
സംതോശ ഭയ ഹോഊനി തിസീ । സംദേഹ വാടേ മാനസീ ।
കഡേ ഘേഊനി ബാളകാസീ । ഗേലീ ആപുല്യാ പതീജവളീ ॥൬൫॥
ജാഗൃത കരൂനി പതീസീ । സാംഗേ വൃത്താന്ത തയാസീ ।
പതി മ്ഹണേ തിയേസീ । ഐസേ ചരിത്ര ശ്രീഗുരൂചേ ॥൬൬॥
മ്ഹണോനി ദംപത്യ ദോഘേ ജാണാ । കരോനി ഔദുംബരീ പ്രദക്ഷിണാ ।
സാഷ്ടാംഗ നമുനീ ചരണാ । നാനാപരീ സ്തോത്രേ കരിതീ ॥൬൭॥
ജയ ജയാജീ വരദമൂര്തി । ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണു ശിവയതീ ।
ഭക്തവത്സലാ തുഝീ ഖ്യാതി । വാസനാ പഹാസീ ഭക്താംചീ ॥൬൮॥
തൂ താരക വിശ്വാസീ । മ്ഹണോനി ഭൂമീ അവതരലാസീ ।
അശക്യ തൂതേ വര്ണാവയാസീ ക്ഷമാ കരണേ സ്വാമിയാ ॥൬൯॥
ബാള ജൈസേ കോപേസീ । നിഷ്ഠുര ബോലേ മാതേസീ ।
തൈസേ അവിദ്യാമായാപാശീ । തുമ്ഹാ നിഷ്ഠുര ബോലിലോ ॥൭൦॥
സര്വസ്വീ ആമ്ഹാ ക്ഷമാ കരണേ । മ്ഹണോനി ഘാലിതീ ലോടാംഗണേ ।
വിനവോനിയാ കരുണാവചനേ । ഗേലീ സ്നാനാസീ ഗംഗേത ॥൭൧॥
സ്നാന കരോനി ബാളകാസഹിത । ധുതീ ഝാലീ പാദുകാംചേ രക്ത ।
ഔദുംബരാ സ്നപന കരീത । ലാവിതീ ദീപ തയേ വേളീ ॥൭൨॥
പൂജാ കരിതീ ഭക്തീസീ । മംത്രപൂര്വക വിധീംസീ ।
ശമീപത്ര കുസുമേസീ । പൂജാ കരിതീ പരിയേസാ ॥൭൩॥
നീരാംജന തയേ വേളാ । കരിതീ ഗായന പരിബളാ ।
അതിസംതോഷീ തീ അബലാ । ഭക്തിഭാവേ സ്തുതി കരീത ॥൭൪॥
ഇതുകേ ഹോയ തോ ഗേലീ നിശീ । ഉദയ ഝാലാ ദിനകരാസീ ।
സംസ്കാരൂ മ്ഹണോനി പ്രേതാസീ । ആലേ വിപ്ര ജ്ഞാതീ സകള ॥൭൫॥
തവ ദേഖതീ കുമാരാസീ । വിസ്മയ ഝാലാ സകളികാംസീ ।
സമാധാന കരിതീ ഹര്ഷീ । മഹാ ആനംദ വര്തലാ ॥൭൬॥
ഐസാ ശ്രീഗുരുസ്ഥാനമഹിമാ । അഖില ലോക ലാധലേ കാമാ ।
ഏകേകാചീ സാംഗതാ മഹിമാ । വിസ്താര ഹോഈല ബഹു കഥാ ॥൭൭॥
പുത്രപ്രാപ്തി വാംഝേസീ । ശ്രീപ്രാപ്തി ദാരിദ്ര്യാസീ ।
ആരോഗ്യ ഹോഈല രോഗിയാസീ । അപമൃത്യു ന യേ ജാണാ ॥൭൮॥
സിദ്ധ മ്ഹണേ നാമധാരകാ । സ്ഥാനമഹിമാ ഐശീ ഐകാ ।
അപാര അസേ സാംഗതാ ദേഖാ । സാധാരണ നിരോപിലേ ॥൭൯॥
തയാ ഔദുംബരാതളീ । ശ്രീഗുരു വസേ സര്വകാളീ ।
കാമ്യ ഹോത താത്കാളീ । ആരാധിതാ നരഹരീസീ ॥൮൦॥
ഭാവ അസാവാ ആപുലേ മനീ । പൂജാ കരാവീ ശ്രീഗുരുചരണീ ।
ജീ ജീ വാസനാ ജ്യാചേ മനീ । ത്വരിത ഹോയ പരിയേസാ ॥൮൧॥
ഹ്രദയശൂള ഗംഡമാള । അപസ്മാര രോഗ സകള ।
പരിഹരതീ താത്കാള । ശ്രീഗുരുപാദുകാ അര്ചിതാ ॥൮൨॥
ജോ അസേല മംദമതി । ബധിര മുകാ ചരണ നസതീ ।
ഔദുംബരീ സേവാ കരിതീ । സുദേഹ ഹോയ സത്യ മാനാ ॥൮൩॥
ചതുര്വിധ പുരുഷാര്ഥ । തേഥേ ഹോയ നിശ്ചിത ।
പ്രത്യക്ഷ വസേ ശ്രീഗുരുനാഥ । ഔദുംബരീ സനാതന ॥൮൪॥
തയാ നാവ കല്പതരൂ । പ്രത്യക്ഷ ഝാണാ ഔദുംബരൂ ।
ജേ ജേ മനീ ഇച്ഛിതീ നരൂ । സാധ്യ ഹോയ പരിയേസാ ॥൮൫॥
കിതീ വര്ണൂ തേഥീല മഹിമാ । സാംഗതാ അശക്യ അസേ ആമ്ഹാ ।
ശ്രീഗുരുസരസ്വതീ നാമാ । പ്രഖ്യാത അസേ പരിയേസാ ॥൮൬॥
ഗംഗാധരാചാ നംദന । സാംഗേ ഗുരുചരിത്ര വിസ്താരോന ।
ഭക്തിപൂര്വക ഐകതീ ജേ ജന । സകലാഭീഷ്ടേ പാവതീ ॥൮൭॥
മ്ഹണോനി സരസ്വതീഗംഗാധര । സദാ ശ്രീഗുരുചരണീ സ്ഥിര ।
ഉതരവീ പൈലപാര । ഇഹസൌഖ്യ പരഗതി ॥൮൮॥
ഇതി ശ്രീഗുരുചരിത്രാമൃത । ഗുരുമാഹാത്മ്യപരമാമൃത ।
വിപ്രപുത്രസംജീവനാമൃത । നിരോപിലേ അസേ യേഥേ ॥൮൯॥
ഇതി ശ്രീഗുരുചരിത്രപരമകഥാകല്പതരൌ ശ്രീനൃസിംഹസരസ്വത്യുപാഖ്യാനേ
സിദ്ധനാമധാരകസംവാദേ ബാലസംജീവന നാമ ഏകവിംശോഽധ്യായഃ ॥൨൧॥
॥ ഓവീസംഖ്യാ ॥൮൯॥
॥ശ്രീഗുരുദത്താത്രേയാര്പണമസ്തു॥

Explore More