Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 34

(Shri Gurucharitra Adhyay 34 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 34 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 34. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 123
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী দংপতীসী । ঐসা পৰাশৰ ঋষি ।
তযা কাশ্মীৰ ৰাজাসী । ৰুদ্ৰাক্ষমহিমা নিৰোপী ॥১॥
তযা ৰাজকুমাৰাচে । ৱিস্তাৰোনি সুধাৱাচে ।
সাংগিতলে পূৰ্ৱজন্মাচে । চৰিত্ৰ সৰ্ৱ ॥২॥
সংতোষোনি তো ৰাজা । লাগলা ত্যাচে পাদাংবুজা ।
কৰ জোডোনিযা ৱোজা । ৱিনৱীতসে পৰিযেসা ॥৩॥
ৰাজা ম্হণে ঋষীশ্ৱৰাসী । স্ৱামী নিৰোপিলে আম্হাংসী ।
পুণ্য ঘডলে আত্মজাসী । ৰুদ্ৰাক্ষধাৰণে কৰোনিযা ॥৪॥
পূৰ্ৱজন্মী অজ্ঞানেসী । ৰুদ্ৰাক্ষ বাংধিলে তিণে ৱেশ্যী ।
ত্যা পুণ্যে দশা ঐশী । প্ৰাপ্ত ঝালী স্ৱামিযা ॥৫॥
জ্ঞানৱংত আতা জাণ । কৰিতী ৰুদ্ৰাক্ষধাৰণ ।
পুঢে যাংচে লক্ষণ । কৱণেপৰী ৱৰ্ততীল ॥৬॥
ভূতভৱিষ্য-ৱৰ্তমানী । ত্ৰিকাল়জ্ঞ তুম্হী মুনি ।
সাংগা স্ৱামী ৱিস্তাৰোনি । মাঝেনি মংত্ৰিকুমৰাচে ॥৭॥
ঐকোনি ৰাযাচে ৱচন । সাংগে ঋষি ৱিস্তাৰোন ।
দোঘা কুমাৰকাংচে লক্ষণ । অপূৰ্ৱ অসে পৰিযেসা ॥৮॥
ঋষি ম্হণে ৰাযাসী । পুত্ৰভৱিষ্য পুসসী ।
ঐকোনি দুঃখ পাৱসী । কৱণেপৰী সাংগাৱে ॥৯॥
ৰাৱ ৱিনৱী তযে ৱেল়ী । নিৰোপাৱে সকল়ী ।
উপায কৰিসী তাত্কাল়ী । দুঃখাৱেগল়া তূচি কৰিসী ॥১০॥
ঐকোনিযা ঋষীশ্ৱৰ । সাংগতা ঝালা ৱিস্তাৰ ।
ঐক ৰাজা তুঝা কুমাৰ । বাৰা ৱৰ্ষে আযুষ্য অসে ॥১১॥
তযা বাৰা ৱৰ্ষাত । ৰাহিলে অসতী দিৱস সাত ।
আঠৱে দিৱসী যেঈল মৃত্যু । তুঝ্যা পুত্ৰাসী পৰিযেসা ॥১২॥
ঐকোনি ঋষীচে ৱচন । ৰাজা মূৰ্চ্ছিত জাহলা তত্ক্ষণ ।
কৰিতা ঝালা ৰুদন । অনেকপৰী দুঃখ কৰিত ॥১৩॥
ঐকোনি ৰাজা তযে ৱেল়ী । লাগলা ঋষীচ্যা চৰণকমল়ী ।
ৰাখে ৰাখে তপোবল়ী । শৰণাগত মী তুঝা ॥১৪॥
নানাপৰী গহিৱৰত । মুনিৱৰাচে চৰণ ধৰিত ।
ৱিনৱীতসে স্ত্ৰিযাংসহিত । কায কৰাৱে ম্হণোনিযা ॥১৫॥
দযানিধি ঋষীশ্ৱৰু । সাংগতা ঝালা ৱিচাৰু ।
শৰণ ৰিঘাৱে জগদ্গুৰু । উমাকাংত শিৱাসী ॥১৬॥
মনীচে ভয ত্যজুনী । অসাৱে আতা শিৱধ্যানী ।
তো ৰাখীল শূলপাণী । আৰাধাৱে তযাতে ॥১৭॥
জিংকাৱযা কাল়াসী । উপায অসে পৰিযেসী ।
সাংগেন তুম্হা ৱিস্তাৰেসী । একচিত্তে অৱধাৰা ॥১৮॥
স্ৱৰ্গ মৃত্য পাতাল়াসী । দেৱ এক ৱ্যোমকেশী ।
নিষ্কলংক পৰিযেসী । চিদানংদস্ৱৰূপ দেখা ॥১৯॥
ঐসা দেৱ মূৰ্তিমংত । ৰজোৰূপে ব্ৰহ্মা সৃজত ।
সৃষ্টি কৰণাৰ সমৰ্থ । ৱেদ চাৰী নিৰ্মিলে ॥২০॥
তযা চতুৰ্ৱেদাংসী । দিধলে তযা ৱিৰংচীসী ।
আত্মতত্ত্ৱসংগ্ৰহাসী । ঠেৱিলী হোতী উপনিষদে ॥২১॥
ভক্তৱত্সল সৰ্ৱেশ্ৱৰ । তেণে দিধলে ৱেদসাৰ ।
ৰুদ্ৰাধ্যায সুংদৰ । দিধলা তযা ৱিৰংচীসী ॥২২॥
ৰুদ্ৰাধ্যাযাচী মহিমা । সাংগতা অসে অনুপমা ।
যাতে নাশ নাহী জাণা । অৱ্যয অসে পৰিযেসা ॥২৩॥
পংচতত্ত্ৱ শিৱাত্মক । ৰুদ্ৰাধ্যায অসে ৱিশেষ ।
ব্ৰহ্মযানে চতুৰ্মুখ । ৱিশ্ৱ সৃজিলে ৱেদমতে ॥২৪॥
তযা চতুৰ্মুখী দেখা । ৱেদ চাৰী সাংগে নিকা ।
ৱদন দক্ষিণ কৰ্ণ একা । যজুৰ্ৱেদ নিৰূপিলা ॥২৫॥
তযা যজুৰ্ৱেদাংত । উপনিষদসাৰ খ্যাত ।
ৰুদ্ৰাধ্যায ৱিস্তাৰত । সাংগে ব্ৰহ্মা মুনিৱৰাংসী ॥২৬॥
সমস্ত দেৱঋষীংসী । মৰীচি অত্ৰি পৰিযেসী ।
আণিক সকল় দেৱাংসী । সাংগে ব্ৰহ্মা তযে ৱেল়ী ॥২৭॥
তেচি ঋষি পুঢে দেখা । শিকৱিতী আপুলে শিষ্যাদিকা ।
ত্যাংচে শিষ্য পুঢে ঐকা । আপুল্যা শিষ্যা শিকৱিলে ॥২৮॥
পুঢে ত্যাংচে পুত্ৰপৌত্ৰী । ৱিস্তাৰ ঝালা জগত্ৰী ।
শিকৱিলে ঐকা পৱিত্ৰী । ৰুদ্ৰাধ্যায ভূমীৱৰী ॥২৯॥
ত্যাহূনি নাহী আণিক মংত্ৰ । ত্ৱৰিত তপ সাধ্য হোত ।
চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থ লাধে ত্ৱৰিত পৰিযেসা ॥৩০॥
নানাপৰীচী পাতকে । কেলী অসতী অনেকে ।
ৰুদ্ৰজাপ্যে সম্যকে । ভস্ম হোতী পৰিযেসা ॥৩১॥
আণিক এক নৱল কেলে । ব্ৰহ্মদেৱ সৃষ্টি ৰচিলে ।
ৱেদতীৰ্থ অসে ভলে । স্নানপান কৰাৱে ॥৩২॥
ত্যাণে কৰ্মে পৰিহৰতী । সংসাৰ হোয নিষ্কৃতি ।
জে জন শ্ৰীগুৰু ভজতী । তে তৰতী ভৱসাগৰ ॥৩৩॥
সুকৃত অথৱা দুষ্কৃত । জে জে কীজে আপুলে হীত ।
জৈসে পেৰিলে অসে শেত । তেচি উগৱে পৰিযেসা ॥৩৪॥
সৃষ্টিধৰ্মপ্ৰৱৃত্তীসী । ব্ৰহ্মে ৰচিলে পৰিযেসী ।
আপুলে ৱক্ষপৃষ্ঠেসী । ধৰ্মাধৰ্ম উপজৱী ॥৩৫॥
জে জন ধৰ্ম কৰিতী । ইহ পৰ সৌখ্য পাৱতী ।
জে অধৰ্মে ৰহাটতী । পাপৰূপী তেচি জাণা ॥৩৬॥
কাম ক্ৰোধ লোভ জাণ । মত্সৰ দংভ পৰিপূৰ্ণ ।
অধৰ্মাচে সুত জাণ । ইতুকে নৰকনাযক ॥৩৭॥
গুৰুতল্পগসুৰাপানী । কামুক জে পৰিপুৰ্ণী ।
পুল্কস্ৱৰূপ অংতঃকৰণী । তেচি প্ৰধান নৰকাচে ॥৩৮॥
ক্ৰোধে পিতৃৱধী দেখা । মাতৃৱধী অসতী জে কা ।
ব্ৰহ্মহত্যাদি পাতকা । কন্যাৱিক্ৰযী জে জন ॥৩৯॥
ইতুকে ক্ৰোধাপাসূনি । উদ্ভৱ ঝালে ম্হণোনি ।
পুত্ৰ জহালে যা কাৰণী । ক্ৰোধসুত তযা ম্হণতী ॥৪০॥
দেৱদ্ৱিজস্ৱহৰণ দেখা । ব্ৰহ্মস্ৱ ঘেৱোনি নেদী জো কা ।
সুৱৰ্ণতস্কৰ ঐকা । লোভপুত্ৰ তযা নাৱ ॥৪১॥
ঐশা পাতকাংসী । যমে নিৰোপিলে পৰিযেসী ।
তুম্হী জাৱোনি মৃত্যুলোকাসী । ৰহাটী কৰণে আপুলে গুণে ॥৪২॥
তুম্হাসৱে ভৃত্য দেখা । দেঈন সৰ্ৱ উপপাতকা ।
সকল় পাঠৱাৱে নৰকা । জে জন অসতী ভূমীৱৰী ॥৪৩॥
যমাচী আজ্ঞা ঘেৱোনি । আলী পাতকে মেদিনী ।
ৰুদ্ৰজপত্যাতে দেখোনি । পল়োনি গেলী পৰিযেসা ॥৪৪॥
জাৱোনিযা যমাপ্ৰতী । মহাপাতকে ৱিনৱিতী ।
গেলো হোতো আম্হী ক্ষিতী । ভযচকিত হোউনী আলো ॥৪৫॥
জয জযাজী যমৰাযা । আম্হী পাৱলো মহাভযা ।
কিংকৰ তুমচে ম্হণোনিযা । প্ৰখ্যাত অসে ত্ৰিভুৱনী ॥৪৬॥
আম্হী তুমচে আজ্ঞাধাৰী । নিৰোপে গেলো ধৰিত্ৰী ।
পোল়লো হোতো ৱহ্নিপুৰী । ৰুদ্ৰজপ ঐকোনি ॥৪৭॥
ক্ষিতীৱৰী ৰহাৱযাসী । শক্তি নাহী আম্হাংসী ।
পাহতা ৰুদ্ৰজপাসী । পোল়লো আম্হী স্ৱামিযা ॥৪৮॥
গ্ৰামী খেটী নদীতীৰী । ৱসতী দ্ৱিজ মহানগৰী ।
দেৱালযী পুণ্যক্ষেত্ৰী । ৰুদ্ৰজপ কৰিতাতী ॥৪৯॥
কৱণেপৰী আম্হা গতি । জাঊ ন শকো আম্হী ক্ষিতী ।
ৰুদ্ৰজপ জন কৰিতাতী । তযা গ্ৰামা জাঊ ন শকো ॥৫০॥
আম্হী জাতো নৰাপাসী । ৱৰ্তৱিতো পাতকাসী ।
হোতী নৰ মহাদোষী । মিতি নাহী পৰিযেসা ॥৫১॥
প্ৰাযশ্চিত্তসহস্ত্ৰেসী জো কা নৱ্হে পুণ্যপুৰুষী ।
তৈসা দ্ৱিজ পৰিযেসী । পুণ্যৱংত হোতসে ॥৫২॥
এখাদে সমযী ভক্তীসী । ম্হণতী ৰুদ্ৰাধ্যাযাসী ।
তো হোতো পুণ্যৰাশি । পাহতা ত্যাসী ভয ৱাটে ॥৫৩॥
তৈসা পাপী মহাঘোৰ । পুণ্যৱংত হোতো নৰ ।
ভূমীৱৰী কৈসে আচাৰ । আম্হা কষ্ট হোতসে ॥৫৪॥
কাল়কূট মহাৱিষ । ৰুদ্ৰজাপ্য আম্হা দিসে ।
শক্তি নাহী আম্হাংসী । ভূমীৱৰী জাৱযা ॥৫৫॥
ৰুদ্ৰজাপ্যৱিষাসী । শমন কৰাৱযা শক্ত হোসী ।
ৰক্ষ গা ৰক্ষ গা আম্হাংসী । ৱিনৱিতাতী পাতকে ॥৫৬॥
ইতুকে বোলতী পাতকে । ঐকোনি যমমাথা তুকে ।
কোপে নিঘালা তৱকে । ব্ৰহ্মলোকা তযে ৱেল়ী ॥৫৭॥
জাঊনিযা ব্ৰহ্মযাপাসী । ৱিনৱী যম তযাসী ।
জয জযাজী কমল়ৱাসী । সৃষ্টিকাৰী চতুৰ্মুখা ॥৫৮॥
আম্হী তুঝে শৰণাগত । তুঝে আজ্ঞে কাৰ্য কৰিত ।
পাপী নৰাতে আণিত । নৰকালযাকাৰণে ॥৫৯॥
মহাপাতকী নৰাংসী । আণূ পাঠৱিতো ভৃত্যাংসী ।
পাতকী হোয পুণ্যৰাশি । ৰুদ্ৰজপ কৰূনিযা ॥৬০॥
সমস্ত জাতী স্ৱৰ্গাসী । মহাপাতকী অতিদোষী ।
নাশ কেলা পাতকাংসী । শূন্য জহালে নৰকালয ॥৬১॥
নৰক শূন্য ঝালে সকল় । মাঝে ৰাজ্য নিষ্ফল় ।
সমস্ত জহালে কৈৱল্য । উত্পত্তি ৰাহিলী স্ৱামিযা ॥৬২॥
যাতে উপায কৰাৱযাসী । দেৱা তূ সমৰ্থ হোসী ।
ৰাখে ৰাখে আম্হাংসী । ৰাজ্য গেলে স্ৱামিযা ॥৬৩॥
তুম্হী হোউনী মনুষ্যাসী । স্ৱামিত্ৱ দিধলে ভৰৱসী ।
ৰুদ্ৰাধ্যাযানিধানেসী । কাসযা সাধন দিধলেত ॥৬৪॥
যাকাৰণে মনুষ্য লোকী । নাহী পাপলেশ ।
ৰুদ্ৰজপে ৱিশেষ । পাতকে জল়তী অনেক ॥৬৫॥
যেণেপৰী যম দেখা । ৱিনৱিতা ঝালা চতুৰ্মুখা ।
প্ৰত্যুত্তৰ দেতসে ঐকা । ব্ৰহ্মদেৱ যমাসী ॥৬৬॥
অভক্তীনে দুৰ্মদেসী । ৰুদ্ৰজপ কৰিতী যাসী ।
অজ্ঞানী লোক তামসী । উভ্যানী নিজূনী পঢতী নৰ ॥৬৭॥
ত্যাতে অধিক পাপে ঘডতী । তে দংডাৱে তুৱা ত্ৱৰিতী ।
জে কা ভাৱাৰ্থে পঢতী । তে ত্ৱা সৰ্ৱদা ৱৰ্জাৱে ॥৬৮॥
বাধূ নকা তুম্হী ঐকা । সাংগাৱে ঐসে পাতকা ।
ৰুদ্ৰজপে পুণ্য ৱিশেখা । জে জন পঢতী ভক্তীসী ॥৬৯॥
পূৰ্ৱজন্মী পাপে কৰিতী । অল্পাযুষী হোঊনি উপজতী ।
তযা পাপা হোয নিষ্কৃতি । ৰুদ্ৰজপেকৰূনিযা ॥৭০॥
তৈসে অল্পাযুষী নৰে । ৰুদ্ৰজপ কৰিতা বৰে ।
পাপে জাতী নিৰ্ধাৰে । দীৰ্ঘাযু হোয তো দেখা ॥৭১॥
তেজো ৱৰ্চস্ বল ধৃতি । আযুৰাৰোগ্য জ্ঞান সংপত্তি ।
ৰুদ্ৰজপে ৱৰ্ধতী । ঐক যমা একচিত্তে ॥৭২॥
ৰুদ্ৰজপমংত্ৰেসী । স্নান কৰৱিতী ঈশ্ৱৰাসী ।
তেচি উদক ভক্তীসী । জে জন কৰিতী স্নানপান ॥৭৩॥
ত্যাতে মৃত্যুভয নাহী । আণিক এক নৱল পাহী ।
ৰুদ্ৰজপে পুণ্য দেহী । স্থিৰ জীৱ পুণ্য অসে ॥৭৪॥
অতিৰুদ্ৰ জপোনি উদকাসী । স্নান কেল্যা ৱৰাংসী ।
ভীতসে মৃত্যু ত্যাসী । তেহী তৰতী ভৱাৰ্ণৱী ॥৭৫॥
শতৰুদ্ৰ অভিষেকাসী । পূজা কৰিতী মহেশাসী ।
তে জন হোতী শতাযুষী । পাপনিৰ্মুক্ত পৰিযেসা ॥৭৬॥
ঐসে জাণোনি মানসী । সাংগে আপুলে দূতাসী ।
ৰুদ্ৰ জপতা ৱিপ্ৰাংসী । বাধূ নকো ম্হণে ব্ৰহ্মা ॥৭৭॥
ঐকোনি ব্ৰহ্মযাচে ৱচনা । যম আলা আপুলে স্থানা ।
ম্হণোনি পৰাশৰে জাণা । নিৰোপিলে ৰাযাসী ॥৭৮॥
আতা তুঝ্যা কুমাৰাসী । উপায সাংগেন পৰিযেসী ।
দশসহস্ত্ৰ ৰুদ্ৰেসী । স্নপন কৰী শিৱাতে ॥৭৯॥
দহা সহস্ত্ৰ ৱৰ্ষাংৱৰী । তৱ পুত্ৰ ৰাজ্য কৰী ।
ইংদ্ৰাসমান ধুৰংধৰী । কীৰ্তিৱংত অপাৰ ॥৮০॥
ত্যাচে ৰাজ্যাশ্ৰিযেসী । অপায নসে নিশ্চযেসী ।
অকংটক সংতোষী । ৰাজ্য কৰী তুঝা সুত ॥৮১॥
বোলৱাৱে শত ৱিপ্ৰাংসী । জে কা ৱিদ্ৱজ্জন পৰিযেসী ।
লাৱাৱে জ্ঞানী অনুষ্ঠানাসী । তাত্কাল় তুৱা ৰুদ্ৰাচ্যা ॥৮২॥
ঐশা ৱিপ্ৰাকৰৱী দেখা । শিৱাসীকৰী অভিষেকা ।
আযুষ্য ৱৰ্ধেল কুমাৰকা । সদ্যঃশ্ৰেয হোঈল ॥৮৩॥
যেণেপৰী ৰাযাসী । সাংগে পৰাশৰ ঋষি ।
ৰাযে মহা আনংদেসী । আযুষ্য ৱৰ্ধনা আৰংভ কেলা ॥৮৪॥
ঐসা ঋষি পৰাশৰ । উপদেশিতাংচী দ্ৱিজৱৰ ।
বোলাৱোনিযা সৰ্ৱ সংভাৰ । পুৰৱীতসে ব্ৰাহ্মণাংসী ॥৮৫॥
শতসংখ্যাক কলশাংসী । ৱিধিপূৰ্ৱক শিৱাসী ।
পুণ্যৱৃক্ষতল়েসী । অভিষেক কৰৱিতসে ॥৮৬॥
ত্যাচিযা জল়ে পুত্ৰাসী । স্নান কৰৱী প্ৰতিদিৱসী ।
সপ্ত দিন যেণে ৱিধীংসী । আৰাধিলা ঈশ্ৱৰ ॥৮৭॥
অৱধী জহালী দিৱস সাত । বাল় পডিলা নিচেষ্টিত ।
পৰাশৰে যেৱোনি ত্ৱৰিত । উদকেসী সিংচিলে ॥৮৮॥
তযে ৱেল়ী অৱচিত । ৱাক্য জহালে অদৃশ্যত ।
সৱেচি দিসে অদ্ভুত । দংডহস্ত মহাপুৰুষ ॥৮৯॥
মহাদংষ্ট্ৰ ভযচকিত । আলে হোতে যমদূত ।
সমস্ত দ্ৱিজৱৰ ৰুদ্ৰ পঢত । মংত্ৰাক্ষতা দেতাতী ॥৯০॥
মংত্ৰাক্ষতা তে অৱসৰী । ঘাতলিযা কুমাৰাৱৰী ।
দূত পাহতী ৰাহূনি দূৰী । জৱল় যেঊ ন শকতী ॥৯১॥
হোতে মহাপাশ হাতী । কুমাৰাৱৰী টাকূ যেতী ।
শিৱদূত দংডহস্তী । মাৰূ আলে যমদূতা ॥৯২॥
ভযে চকিত যমদূত । পল়োনি গেলে ধাৱত ।
পাঠী লাগলে শিৱদূত । ৱেদপুৰুষৰূপ দেখা ॥৯৩॥
যেণেপৰী দ্ৱিজৱৰ । তেণে ৰক্ষিলা ৰাজকুমাৰ ।
আশীৰ্ৱাদ দেতী থোৰ । ৱেদশ্ৰুতি কৰূনিযা ॥৯৪॥
ইতুকিযাৱৰী ৰাজকুমাৰ । সাৱধ ঝালা মন স্থিৰ ।
ৰাজযাসী আনংদ থোৰ । সমাৰংভ কৰীতসে ॥৯৫॥
পূজা কৰোনি দ্ৱিজাংসী । দেতা ঝালা ভোজনাসী ।
তাংবূলাদি দক্ষিণেসী । সংতোষৱিলে দ্ৱিজৱৰ ॥৯৬॥
সংতোষোনি মহাৰাজা । সভা ৰচিত মহাৱোজা ।
বৈসৱোনি সমস্তা দ্ৱিজা । মহাঋষীতে সিংহাসনী ॥৯৭॥
ৰাজা আপুলে স্ত্ৰিযেসহিত । ঘালিতা ঝালা দংডৱত ।
যেৱোনিযা বৈসলা সভেত । আনংদিত মানসী ॥৯৮॥
ত্যা সমযী ব্ৰহ্মসুত । নাৰদ আলা অকস্মাত ।
ৰাজা ধাৱোনি চৰণ ধৰীত । সিংহাসনী বৈসৱী ॥৯৯॥
পূজা কৰোনি উপচাৰী । ৰাজযাতে নমস্কাৰী ।
ম্হণে স্ৱামী যা অৱসৰী । কোঠোনি যেণে ঝালে পৈ ॥১০০॥
ৰাজা ম্হণে দেৱঋষী । হিংডতা তুম্হী ত্ৰিভুৱনাসী ।
কায ৱৰ্তলে ৱিশেষী । আম্হালাগী নিৰোপিজে ॥১॥
নাৰদ ম্হণে ৰাযাসী । গেলো হোতো কৈলাসাসী ।
যেতা দেখিলে মাৰ্গাসী । অপূৰ্ৱ ঝালে পৰিযেসা ॥২॥
মহামৃত্যু দূতাংসহিত । ন্যাৱযা আলা তুঝে সুত ।
সৱেচি যেঊনি শিৱদূত । তযালাগী পৰাভৱিলে ॥৩॥
যমদূত পল়োনি জাতী । যমাপুঢে সৰ্ৱ সাংগতী ।
আম্হা মাৰিলে শিৱদূতী । কৈসে কৰাৱে ক্ষিতীত ॥৪॥
যম কোপোনি নিঘালা । ৱীৰভদ্ৰাপাসী গেলা ।
ম্হণে দূতা কা মাৰ দিলা । নিৰপৰাধে স্ৱামিযা ॥৫॥
নিজকৰ্মানুবংধেসী । ৰাজপুত্ৰ গতাযুষী ।
ত্যাতে আণিতা দূতাংসী । কাসযা শিৱদূতী মাৰিলে ॥৬॥
ৱীৰভদ্ৰ অতিক্ৰোধী । ম্হণে ঝালা ৰুদ্ৰৱিধি ।
দহা সহস্ত্ৰ ৱৰ্ষে অৱধি । আযুষ্য অসে ৰাজপুত্ৰা ॥৭॥
ন ৱিচাৰিতা চিত্ৰগুপ্তা । ৱাযা পাঠৱিলে দূতা ।
ৱোখটে কেলে শিৱদূতা । জিৱে সোডিলে ম্হণোনি ॥৮॥
বোলাৱোনি চিত্ৰগুপ্তা । আযুষ্য ৱিচাৰীন ত্ৱৰিতা ।
ম্হণোনি পাঠৱী দূতা । চিত্ৰগুপ্ত পাচাৰিলা ॥৯॥
পুসতাতি চিত্ৰগুপ্তাসী । কাঢোনি পাহে পুত্ৰাসী ।
বাৰা ৱৰ্ষে আযুষ্য পৰিযেসী । ৰাজকুমাৰা লিহিলে অসে ॥১১০॥
তেথেচি লিহিলে হোতে আণিক । দশসহস্ত্ৰ ৱৰ্ষে লেখ ।
পাহোনি যম সাশংকিত । ম্হণে অপৰাধ আমুচা ॥১১॥
ৱীৰভদ্ৰাতে ৱংদূন । যমধৰ্ম গেলা পৰতোন ।
আম্হী আলো তেথোন । ম্হণোনি সাংগে নাৰদ ॥১২॥
ৰুদ্ৰজপে পুণ্য কৰিতা । আযুষ্য ৱৰ্ধলে তুঝে সতা ।
মৃত্যু জিংকিলা তত্ত্ৱতা । পৰাশৰগুৰুকৃপে ॥১৩॥
ঐসে নাৰদ সাংগোনি । নিঘোনি গেলা তেথোনি ।
পৰাশৰ মহামুনি । নিৰোপ ঘেতলা ৰাযাচা ॥১৪॥
সমস্ত গেলে দ্ৱিজৱৰ । ৰাজা হৰ্ষে নিৰ্ভৰ ।
ৰাজ্য ভোগিলে ধুৰংধৰ । পুত্ৰপৌত্ৰী মহীৱৰী ॥১৫॥
ঐসা ৰুদ্ৰাধ্যাযমহিমা । পূজা কৰাৱী গুৰুব্ৰহ্মা ।
ভিণে নলগে কাল়মহিমা । শ্ৰীগুৰু ম্হণতী দংপতীসী ॥১৬॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকাসী । ঐসী কথা ৱিস্তাৰেসী ।
শ্ৰীগুৰু সাংগে দংপতীসী । প্ৰেমভাৱেকৰোনিযা ॥১৭॥
যা কাৰণে শ্ৰীগুৰূসী । প্ৰীতি থোৰ ৰুদ্ৰাধ্যাযাসী ।
পূজা কৰাৱী ভক্তীসী । ৰুদ্ৰাধ্যাযেকৰোনিযা ॥১৮॥
ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰ । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰৱিস্তাৰ ।
ঐকতা তৰে ভৱসাগৰ । লাধে চাৰী পুৰুষাৰ্থ ॥১৯॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃত । ৰুদ্ৰাভিষেকমাহাত্ম্য তেথ ।
ৱৰ্ণিলে অসে অদ্ভুত । ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰ ॥১২০॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে ৰুদ্ৰাধ্যাযমহিমাৱৰ্ণনং নাম চতুস্ত্ৰিংশোঽধ্যাযঃ ॥৩৪॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More