Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 34

(Shri Gurucharitra Adhyay 34 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 34 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 34. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 123
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી દંપતીસી । ઐસા પરાશર ઋષિ ।
તયા કાશ્મીર રાજાસી । રુદ્રાક્ષમહિમા નિરોપી ॥૧॥
તયા રાજકુમારાચે । વિસ્તારોનિ સુધાવાચે ।
સાંગિતલે પૂર્વજન્માચે । ચરિત્ર સર્વ ॥૨॥
સંતોષોનિ તો રાજા । લાગલા ત્યાચે પાદાંબુજા ।
કર જોડોનિયા વોજા । વિનવીતસે પરિયેસા ॥૩॥
રાજા મ્હણે ઋષીશ્વરાસી । સ્વામી નિરોપિલે આમ્હાંસી ।
પુણ્ય ઘડલે આત્મજાસી । રુદ્રાક્ષધારણે કરોનિયા ॥૪॥
પૂર્વજન્મી અજ્ઞાનેસી । રુદ્રાક્ષ બાંધિલે તિણે વેશ્યી ।
ત્યા પુણ્યે દશા ઐશી । પ્રાપ્ત ઝાલી સ્વામિયા ॥૫॥
જ્ઞાનવંત આતા જાણ । કરિતી રુદ્રાક્ષધારણ ।
પુઢે યાંચે લક્ષણ । કવણેપરી વર્તતીલ ॥૬॥
ભૂતભવિષ્ય-વર્તમાની । ત્રિકાળજ્ઞ તુમ્હી મુનિ ।
સાંગા સ્વામી વિસ્તારોનિ । માઝેનિ મંત્રિકુમરાચે ॥૭॥
ઐકોનિ રાયાચે વચન । સાંગે ઋષિ વિસ્તારોન ।
દોઘા કુમારકાંચે લક્ષણ । અપૂર્વ અસે પરિયેસા ॥૮॥
ઋષિ મ્હણે રાયાસી । પુત્રભવિષ્ય પુસસી ।
ઐકોનિ દુઃખ પાવસી । કવણેપરી સાંગાવે ॥૯॥
રાવ વિનવી તયે વેળી । નિરોપાવે સકળી ।
ઉપાય કરિસી તાત્કાળી । દુઃખાવેગળા તૂચિ કરિસી ॥૧૦॥
ઐકોનિયા ઋષીશ્વર । સાંગતા ઝાલા વિસ્તાર ।
ઐક રાજા તુઝા કુમાર । બારા વર્ષે આયુષ્ય અસે ॥૧૧॥
તયા બારા વર્ષાત । રાહિલે અસતી દિવસ સાત ।
આઠવે દિવસી યેઈલ મૃત્યુ । તુઝ્યા પુત્રાસી પરિયેસા ॥૧૨॥
ઐકોનિ ઋષીચે વચન । રાજા મૂર્ચ્છિત જાહલા તત્ક્ષણ ।
કરિતા ઝાલા રુદન । અનેકપરી દુઃખ કરિત ॥૧૩॥
ઐકોનિ રાજા તયે વેળી । લાગલા ઋષીચ્યા ચરણકમળી ।
રાખે રાખે તપોબળી । શરણાગત મી તુઝા ॥૧૪॥
નાનાપરી ગહિવરત । મુનિવરાચે ચરણ ધરિત ।
વિનવીતસે સ્ત્રિયાંસહિત । કાય કરાવે મ્હણોનિયા ॥૧૫॥
દયાનિધિ ઋષીશ્વરુ । સાંગતા ઝાલા વિચારુ ।
શરણ રિઘાવે જગદ્ગુરુ । ઉમાકાંત શિવાસી ॥૧૬॥
મનીચે ભય ત્યજુની । અસાવે આતા શિવધ્યાની ।
તો રાખીલ શૂલપાણી । આરાધાવે તયાતે ॥૧૭॥
જિંકાવયા કાળાસી । ઉપાય અસે પરિયેસી ।
સાંગેન તુમ્હા વિસ્તારેસી । એકચિત્તે અવધારા ॥૧૮॥
સ્વર્ગ મૃત્ય પાતાળાસી । દેવ એક વ્યોમકેશી ।
નિષ્કલંક પરિયેસી । ચિદાનંદસ્વરૂપ દેખા ॥૧૯॥
ઐસા દેવ મૂર્તિમંત । રજોરૂપે બ્રહ્મા સૃજત ।
સૃષ્ટિ કરણાર સમર્થ । વેદ ચારી નિર્મિલે ॥૨૦॥
તયા ચતુર્વેદાંસી । દિધલે તયા વિરંચીસી ।
આત્મતત્ત્વસંગ્રહાસી । ઠેવિલી હોતી ઉપનિષદે ॥૨૧॥
ભક્તવત્સલ સર્વેશ્વર । તેણે દિધલે વેદસાર ।
રુદ્રાધ્યાય સુંદર । દિધલા તયા વિરંચીસી ॥૨૨॥
રુદ્રાધ્યાયાચી મહિમા । સાંગતા અસે અનુપમા ।
યાતે નાશ નાહી જાણા । અવ્યય અસે પરિયેસા ॥૨૩॥
પંચતત્ત્વ શિવાત્મક । રુદ્રાધ્યાય અસે વિશેષ ।
બ્રહ્મયાને ચતુર્મુખ । વિશ્વ સૃજિલે વેદમતે ॥૨૪॥
તયા ચતુર્મુખી દેખા । વેદ ચારી સાંગે નિકા ।
વદન દક્ષિણ કર્ણ એકા । યજુર્વેદ નિરૂપિલા ॥૨૫॥
તયા યજુર્વેદાંત । ઉપનિષદસાર ખ્યાત ।
રુદ્રાધ્યાય વિસ્તારત । સાંગે બ્રહ્મા મુનિવરાંસી ॥૨૬॥
સમસ્ત દેવઋષીંસી । મરીચિ અત્રિ પરિયેસી ।
આણિક સકળ દેવાંસી । સાંગે બ્રહ્મા તયે વેળી ॥૨૭॥
તેચિ ઋષિ પુઢે દેખા । શિકવિતી આપુલે શિષ્યાદિકા ।
ત્યાંચે શિષ્ય પુઢે ઐકા । આપુલ્યા શિષ્યા શિકવિલે ॥૨૮॥
પુઢે ત્યાંચે પુત્રપૌત્રી । વિસ્તાર ઝાલા જગત્રી ।
શિકવિલે ઐકા પવિત્રી । રુદ્રાધ્યાય ભૂમીવરી ॥૨૯॥
ત્યાહૂનિ નાહી આણિક મંત્ર । ત્વરિત તપ સાધ્ય હોત ।
ચતુર્વિધ પુરુષાર્થ લાધે ત્વરિત પરિયેસા ॥૩૦॥
નાનાપરીચી પાતકે । કેલી અસતી અનેકે ।
રુદ્રજાપ્યે સમ્યકે । ભસ્મ હોતી પરિયેસા ॥૩૧॥
આણિક એક નવલ કેલે । બ્રહ્મદેવ સૃષ્ટિ રચિલે ।
વેદતીર્થ અસે ભલે । સ્નાનપાન કરાવે ॥૩૨॥
ત્યાણે કર્મે પરિહરતી । સંસાર હોય નિષ્કૃતિ ।
જે જન શ્રીગુરુ ભજતી । તે તરતી ભવસાગર ॥૩૩॥
સુકૃત અથવા દુષ્કૃત । જે જે કીજે આપુલે હીત ।
જૈસે પેરિલે અસે શેત । તેચિ ઉગવે પરિયેસા ॥૩૪॥
સૃષ્ટિધર્મપ્રવૃત્તીસી । બ્રહ્મે રચિલે પરિયેસી ।
આપુલે વક્ષપૃષ્ઠેસી । ધર્માધર્મ ઉપજવી ॥૩૫॥
જે જન ધર્મ કરિતી । ઇહ પર સૌખ્ય પાવતી ।
જે અધર્મે રહાટતી । પાપરૂપી તેચિ જાણા ॥૩૬॥
કામ ક્રોધ લોભ જાણ । મત્સર દંભ પરિપૂર્ણ ।
અધર્માચે સુત જાણ । ઇતુકે નરકનાયક ॥૩૭॥
ગુરુતલ્પગસુરાપાની । કામુક જે પરિપુર્ણી ।
પુલ્કસ્વરૂપ અંતઃકરણી । તેચિ પ્રધાન નરકાચે ॥૩૮॥
ક્રોધે પિતૃવધી દેખા । માતૃવધી અસતી જે કા ।
બ્રહ્મહત્યાદિ પાતકા । કન્યાવિક્રયી જે જન ॥૩૯॥
ઇતુકે ક્રોધાપાસૂનિ । ઉદ્ભવ ઝાલે મ્હણોનિ ।
પુત્ર જહાલે યા કારણી । ક્રોધસુત તયા મ્હણતી ॥૪૦॥
દેવદ્વિજસ્વહરણ દેખા । બ્રહ્મસ્વ ઘેવોનિ નેદી જો કા ।
સુવર્ણતસ્કર ઐકા । લોભપુત્ર તયા નાવ ॥૪૧॥
ઐશા પાતકાંસી । યમે નિરોપિલે પરિયેસી ।
તુમ્હી જાવોનિ મૃત્યુલોકાસી । રહાટી કરણે આપુલે ગુણે ॥૪૨॥
તુમ્હાસવે ભૃત્ય દેખા । દેઈન સર્વ ઉપપાતકા ।
સકળ પાઠવાવે નરકા । જે જન અસતી ભૂમીવરી ॥૪૩॥
યમાચી આજ્ઞા ઘેવોનિ । આલી પાતકે મેદિની ।
રુદ્રજપત્યાતે દેખોનિ । પળોનિ ગેલી પરિયેસા ॥૪૪॥
જાવોનિયા યમાપ્રતી । મહાપાતકે વિનવિતી ।
ગેલો હોતો આમ્હી ક્ષિતી । ભયચકિત હોઉની આલો ॥૪૫॥
જય જયાજી યમરાયા । આમ્હી પાવલો મહાભયા ।
કિંકર તુમચે મ્હણોનિયા । પ્રખ્યાત અસે ત્રિભુવની ॥૪૬॥
આમ્હી તુમચે આજ્ઞાધારી । નિરોપે ગેલો ધરિત્રી ।
પોળલો હોતો વહ્નિપુરી । રુદ્રજપ ઐકોનિ ॥૪૭॥
ક્ષિતીવરી રહાવયાસી । શક્તિ નાહી આમ્હાંસી ।
પાહતા રુદ્રજપાસી । પોળલો આમ્હી સ્વામિયા ॥૪૮॥
ગ્રામી ખેટી નદીતીરી । વસતી દ્વિજ મહાનગરી ।
દેવાલયી પુણ્યક્ષેત્રી । રુદ્રજપ કરિતાતી ॥૪૯॥
કવણેપરી આમ્હા ગતિ । જાઊ ન શકો આમ્હી ક્ષિતી ।
રુદ્રજપ જન કરિતાતી । તયા ગ્રામા જાઊ ન શકો ॥૫૦॥
આમ્હી જાતો નરાપાસી । વર્તવિતો પાતકાસી ।
હોતી નર મહાદોષી । મિતિ નાહી પરિયેસા ॥૫૧॥
પ્રાયશ્ચિત્તસહસ્ત્રેસી જો કા નવ્હે પુણ્યપુરુષી ।
તૈસા દ્વિજ પરિયેસી । પુણ્યવંત હોતસે ॥૫૨॥
એખાદે સમયી ભક્તીસી । મ્હણતી રુદ્રાધ્યાયાસી ।
તો હોતો પુણ્યરાશિ । પાહતા ત્યાસી ભય વાટે ॥૫૩॥
તૈસા પાપી મહાઘોર । પુણ્યવંત હોતો નર ।
ભૂમીવરી કૈસે આચાર । આમ્હા કષ્ટ હોતસે ॥૫૪॥
કાળકૂટ મહાવિષ । રુદ્રજાપ્ય આમ્હા દિસે ।
શક્તિ નાહી આમ્હાંસી । ભૂમીવરી જાવયા ॥૫૫॥
રુદ્રજાપ્યવિષાસી । શમન કરાવયા શક્ત હોસી ।
રક્ષ ગા રક્ષ ગા આમ્હાંસી । વિનવિતાતી પાતકે ॥૫૬॥
ઇતુકે બોલતી પાતકે । ઐકોનિ યમમાથા તુકે ।
કોપે નિઘાલા તવકે । બ્રહ્મલોકા તયે વેળી ॥૫૭॥
જાઊનિયા બ્રહ્મયાપાસી । વિનવી યમ તયાસી ।
જય જયાજી કમળવાસી । સૃષ્ટિકારી ચતુર્મુખા ॥૫૮॥
આમ્હી તુઝે શરણાગત । તુઝે આજ્ઞે કાર્ય કરિત ।
પાપી નરાતે આણિત । નરકાલયાકારણે ॥૫૯॥
મહાપાતકી નરાંસી । આણૂ પાઠવિતો ભૃત્યાંસી ।
પાતકી હોય પુણ્યરાશિ । રુદ્રજપ કરૂનિયા ॥૬૦॥
સમસ્ત જાતી સ્વર્ગાસી । મહાપાતકી અતિદોષી ।
નાશ કેલા પાતકાંસી । શૂન્ય જહાલે નરકાલય ॥૬૧॥
નરક શૂન્ય ઝાલે સકળ । માઝે રાજ્ય નિષ્ફળ ।
સમસ્ત જહાલે કૈવલ્ય । ઉત્પત્તિ રાહિલી સ્વામિયા ॥૬૨॥
યાતે ઉપાય કરાવયાસી । દેવા તૂ સમર્થ હોસી ।
રાખે રાખે આમ્હાંસી । રાજ્ય ગેલે સ્વામિયા ॥૬૩॥
તુમ્હી હોઉની મનુષ્યાસી । સ્વામિત્વ દિધલે ભરવસી ।
રુદ્રાધ્યાયાનિધાનેસી । કાસયા સાધન દિધલેત ॥૬૪॥
યાકારણે મનુષ્ય લોકી । નાહી પાપલેશ ।
રુદ્રજપે વિશેષ । પાતકે જળતી અનેક ॥૬૫॥
યેણેપરી યમ દેખા । વિનવિતા ઝાલા ચતુર્મુખા ।
પ્રત્યુત્તર દેતસે ઐકા । બ્રહ્મદેવ યમાસી ॥૬૬॥
અભક્તીને દુર્મદેસી । રુદ્રજપ કરિતી યાસી ।
અજ્ઞાની લોક તામસી । ઉભ્યાની નિજૂની પઢતી નર ॥૬૭॥
ત્યાતે અધિક પાપે ઘડતી । તે દંડાવે તુવા ત્વરિતી ।
જે કા ભાવાર્થે પઢતી । તે ત્વા સર્વદા વર્જાવે ॥૬૮॥
બાધૂ નકા તુમ્હી ઐકા । સાંગાવે ઐસે પાતકા ।
રુદ્રજપે પુણ્ય વિશેખા । જે જન પઢતી ભક્તીસી ॥૬૯॥
પૂર્વજન્મી પાપે કરિતી । અલ્પાયુષી હોઊનિ ઉપજતી ।
તયા પાપા હોય નિષ્કૃતિ । રુદ્રજપેકરૂનિયા ॥૭૦॥
તૈસે અલ્પાયુષી નરે । રુદ્રજપ કરિતા બરે ।
પાપે જાતી નિર્ધારે । દીર્ઘાયુ હોય તો દેખા ॥૭૧॥
તેજો વર્ચસ્ બલ ધૃતિ । આયુરારોગ્ય જ્ઞાન સંપત્તિ ।
રુદ્રજપે વર્ધતી । ઐક યમા એકચિત્તે ॥૭૨॥
રુદ્રજપમંત્રેસી । સ્નાન કરવિતી ઈશ્વરાસી ।
તેચિ ઉદક ભક્તીસી । જે જન કરિતી સ્નાનપાન ॥૭૩॥
ત્યાતે મૃત્યુભય નાહી । આણિક એક નવલ પાહી ।
રુદ્રજપે પુણ્ય દેહી । સ્થિર જીવ પુણ્ય અસે ॥૭૪॥
અતિરુદ્ર જપોનિ ઉદકાસી । સ્નાન કેલ્યા વરાંસી ।
ભીતસે મૃત્યુ ત્યાસી । તેહી તરતી ભવાર્ણવી ॥૭૫॥
શતરુદ્ર અભિષેકાસી । પૂજા કરિતી મહેશાસી ।
તે જન હોતી શતાયુષી । પાપનિર્મુક્ત પરિયેસા ॥૭૬॥
ઐસે જાણોનિ માનસી । સાંગે આપુલે દૂતાસી ।
રુદ્ર જપતા વિપ્રાંસી । બાધૂ નકો મ્હણે બ્રહ્મા ॥૭૭॥
ઐકોનિ બ્રહ્મયાચે વચના । યમ આલા આપુલે સ્થાના ।
મ્હણોનિ પરાશરે જાણા । નિરોપિલે રાયાસી ॥૭૮॥
આતા તુઝ્યા કુમારાસી । ઉપાય સાંગેન પરિયેસી ।
દશસહસ્ત્ર રુદ્રેસી । સ્નપન કરી શિવાતે ॥૭૯॥
દહા સહસ્ત્ર વર્ષાંવરી । તવ પુત્ર રાજ્ય કરી ।
ઇંદ્રાસમાન ધુરંધરી । કીર્તિવંત અપાર ॥૮૦॥
ત્યાચે રાજ્યાશ્રિયેસી । અપાય નસે નિશ્ચયેસી ।
અકંટક સંતોષી । રાજ્ય કરી તુઝા સુત ॥૮૧॥
બોલવાવે શત વિપ્રાંસી । જે કા વિદ્વજ્જન પરિયેસી ।
લાવાવે જ્ઞાની અનુષ્ઠાનાસી । તાત્કાળ તુવા રુદ્રાચ્યા ॥૮૨॥
ઐશા વિપ્રાકરવી દેખા । શિવાસીકરી અભિષેકા ।
આયુષ્ય વર્ધેલ કુમારકા । સદ્યઃશ્રેય હોઈલ ॥૮૩॥
યેણેપરી રાયાસી । સાંગે પરાશર ઋષિ ।
રાયે મહા આનંદેસી । આયુષ્ય વર્ધના આરંભ કેલા ॥૮૪॥
ઐસા ઋષિ પરાશર । ઉપદેશિતાંચી દ્વિજવર ।
બોલાવોનિયા સર્વ સંભાર । પુરવીતસે બ્રાહ્મણાંસી ॥૮૫॥
શતસંખ્યાક કલશાંસી । વિધિપૂર્વક શિવાસી ।
પુણ્યવૃક્ષતળેસી । અભિષેક કરવિતસે ॥૮૬॥
ત્યાચિયા જળે પુત્રાસી । સ્નાન કરવી પ્રતિદિવસી ।
સપ્ત દિન યેણે વિધીંસી । આરાધિલા ઈશ્વર ॥૮૭॥
અવધી જહાલી દિવસ સાત । બાળ પડિલા નિચેષ્ટિત ।
પરાશરે યેવોનિ ત્વરિત । ઉદકેસી સિંચિલે ॥૮૮॥
તયે વેળી અવચિત । વાક્ય જહાલે અદૃશ્યત ।
સવેચિ દિસે અદ્ભુત । દંડહસ્ત મહાપુરુષ ॥૮૯॥
મહાદંષ્ટ્ર ભયચકિત । આલે હોતે યમદૂત ।
સમસ્ત દ્વિજવર રુદ્ર પઢત । મંત્રાક્ષતા દેતાતી ॥૯૦॥
મંત્રાક્ષતા તે અવસરી । ઘાતલિયા કુમારાવરી ।
દૂત પાહતી રાહૂનિ દૂરી । જવળ યેઊ ન શકતી ॥૯૧॥
હોતે મહાપાશ હાતી । કુમારાવરી ટાકૂ યેતી ।
શિવદૂત દંડહસ્તી । મારૂ આલે યમદૂતા ॥૯૨॥
ભયે ચકિત યમદૂત । પળોનિ ગેલે ધાવત ।
પાઠી લાગલે શિવદૂત । વેદપુરુષરૂપ દેખા ॥૯૩॥
યેણેપરી દ્વિજવર । તેણે રક્ષિલા રાજકુમાર ।
આશીર્વાદ દેતી થોર । વેદશ્રુતિ કરૂનિયા ॥૯૪॥
ઇતુકિયાવરી રાજકુમાર । સાવધ ઝાલા મન સ્થિર ।
રાજયાસી આનંદ થોર । સમારંભ કરીતસે ॥૯૫॥
પૂજા કરોનિ દ્વિજાંસી । દેતા ઝાલા ભોજનાસી ।
તાંબૂલાદિ દક્ષિણેસી । સંતોષવિલે દ્વિજવર ॥૯૬॥
સંતોષોનિ મહારાજા । સભા રચિત મહાવોજા ।
બૈસવોનિ સમસ્તા દ્વિજા । મહાઋષીતે સિંહાસની ॥૯૭॥
રાજા આપુલે સ્ત્રિયેસહિત । ઘાલિતા ઝાલા દંડવત ।
યેવોનિયા બૈસલા સભેત । આનંદિત માનસી ॥૯૮॥
ત્યા સમયી બ્રહ્મસુત । નારદ આલા અકસ્માત ।
રાજા ધાવોનિ ચરણ ધરીત । સિંહાસની બૈસવી ॥૯૯॥
પૂજા કરોનિ ઉપચારી । રાજયાતે નમસ્કારી ।
મ્હણે સ્વામી યા અવસરી । કોઠોનિ યેણે ઝાલે પૈ ॥૧૦૦॥
રાજા મ્હણે દેવઋષી । હિંડતા તુમ્હી ત્રિભુવનાસી ।
કાય વર્તલે વિશેષી । આમ્હાલાગી નિરોપિજે ॥૧॥
નારદ મ્હણે રાયાસી । ગેલો હોતો કૈલાસાસી ।
યેતા દેખિલે માર્ગાસી । અપૂર્વ ઝાલે પરિયેસા ॥૨॥
મહામૃત્યુ દૂતાંસહિત । ન્યાવયા આલા તુઝે સુત ।
સવેચિ યેઊનિ શિવદૂત । તયાલાગી પરાભવિલે ॥૩॥
યમદૂત પળોનિ જાતી । યમાપુઢે સર્વ સાંગતી ।
આમ્હા મારિલે શિવદૂતી । કૈસે કરાવે ક્ષિતીત ॥૪॥
યમ કોપોનિ નિઘાલા । વીરભદ્રાપાસી ગેલા ।
મ્હણે દૂતા કા માર દિલા । નિરપરાધે સ્વામિયા ॥૫॥
નિજકર્માનુબંધેસી । રાજપુત્ર ગતાયુષી ।
ત્યાતે આણિતા દૂતાંસી । કાસયા શિવદૂતી મારિલે ॥૬॥
વીરભદ્ર અતિક્રોધી । મ્હણે ઝાલા રુદ્રવિધિ ।
દહા સહસ્ત્ર વર્ષે અવધિ । આયુષ્ય અસે રાજપુત્રા ॥૭॥
ન વિચારિતા ચિત્રગુપ્તા । વાયા પાઠવિલે દૂતા ।
વોખટે કેલે શિવદૂતા । જિવે સોડિલે મ્હણોનિ ॥૮॥
બોલાવોનિ ચિત્રગુપ્તા । આયુષ્ય વિચારીન ત્વરિતા ।
મ્હણોનિ પાઠવી દૂતા । ચિત્રગુપ્ત પાચારિલા ॥૯॥
પુસતાતિ ચિત્રગુપ્તાસી । કાઢોનિ પાહે પુત્રાસી ।
બારા વર્ષે આયુષ્ય પરિયેસી । રાજકુમારા લિહિલે અસે ॥૧૧૦॥
તેથેચિ લિહિલે હોતે આણિક । દશસહસ્ત્ર વર્ષે લેખ ।
પાહોનિ યમ સાશંકિત । મ્હણે અપરાધ આમુચા ॥૧૧॥
વીરભદ્રાતે વંદૂન । યમધર્મ ગેલા પરતોન ।
આમ્હી આલો તેથોન । મ્હણોનિ સાંગે નારદ ॥૧૨॥
રુદ્રજપે પુણ્ય કરિતા । આયુષ્ય વર્ધલે તુઝે સતા ।
મૃત્યુ જિંકિલા તત્ત્વતા । પરાશરગુરુકૃપે ॥૧૩॥
ઐસે નારદ સાંગોનિ । નિઘોનિ ગેલા તેથોનિ ।
પરાશર મહામુનિ । નિરોપ ઘેતલા રાયાચા ॥૧૪॥
સમસ્ત ગેલે દ્વિજવર । રાજા હર્ષે નિર્ભર ।
રાજ્ય ભોગિલે ધુરંધર । પુત્રપૌત્રી મહીવરી ॥૧૫॥
ઐસા રુદ્રાધ્યાયમહિમા । પૂજા કરાવી ગુરુબ્રહ્મા ।
ભિણે નલગે કાળમહિમા । શ્રીગુરુ મ્હણતી દંપતીસી ॥૧૬॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । ઐસી કથા વિસ્તારેસી ।
શ્રીગુરુ સાંગે દંપતીસી । પ્રેમભાવેકરોનિયા ॥૧૭॥
યા કારણે શ્રીગુરૂસી । પ્રીતિ થોર રુદ્રાધ્યાયાસી ।
પૂજા કરાવી ભક્તીસી । રુદ્રાધ્યાયેકરોનિયા ॥૧૮॥
મ્હણે સરસ્વતીગંગાધર । સાંગે ગુરુચરિત્રવિસ્તાર ।
ઐકતા તરે ભવસાગર । લાધે ચારી પુરુષાર્થ ॥૧૯॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃત । રુદ્રાભિષેકમાહાત્મ્ય તેથ ।
વર્ણિલે અસે અદ્ભુત । મ્હણે સરસ્વતીગંગાધર ॥૧૨૦॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રપરમકથાકલ્પતરૌ । શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે રુદ્રાધ્યાયમહિમાવર્ણનં નામ ચતુસ્ત્રિંશોઽધ્યાયઃ ॥૩૪॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More