Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 35

(Shri Gurucharitra Adhyay 35 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 35 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 35. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for सीमंतिन्याख्यानं.

#of 343
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
নামধাৰক সিদ্ধাসী । ৱিনৱীতসে পৰিযেসী ।
ৰুদ্ৰাধ্যায ৱিস্তাৰেসী । দংপতীসী সাংগিতলা ॥১॥
পুঢে কায ৱৰ্তলে । ৱিস্তাৰোনি সাংগা ৱহিলে ।
মন মাঝে ৱেধলে । গুৰুচৰিত্ৰ ঐকাৱযা ॥২॥
সিদ্ধ ম্হণে ঐক তাতা । অপূৰ্ৱ অসে পুঢে কথা ।
তেচি জাণ পতিৱ্ৰতা । শ্ৰীগুৰূতে ৱিনৱীত ॥৩॥
কৰ জোডোনি গুৰূসী । ৱিনৱীতসে ভক্তীসী ।
আম্হা গতি পুঢে কৈসী । কৱণেপৰী অসাৱে ॥৪॥
যা কাৰণে আপণাসী । এখাদা মংত্ৰ উপদেশী ।
জেণে হোয স্থিৰ জীৱাসী । চৰণস্মৰণ সনাতন ॥৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তিযেসী । স্ত্ৰিযাংসী মংত্ৰ উপদেশী ।
পতিভক্তীৱিণে ত্যাংসী । উপদেশাসী দেঊ নযে ॥৬॥
দেতা উপদেশ স্ত্ৰিযাংসী । ৱিঘ্ন অসে মংত্ৰাসী ।
পূৱী শুক্ৰাচাৰ্যাসী । ঝালে অসে পৰিযেসা ॥৭॥
ঐসে ঐকতা গুৰুৱচন । ৱিনৱীতসে কৰ জোডূন ।
স্ত্ৰিযা কেৱী মংত্ৰহীন । শুক্ৰাচাৰ্যা কৈসে ঝালে ॥৮॥
ৱিস্তাৰোনি আম্হাসী । সাংগা স্ৱামী কৃপেসী ।
ম্হণোনি লাগলী চৰণাসী । কৰুণাৱচনেকৰোনিযা ॥৯॥
শ্ৰীগুৰু সাংগতী তিযেসী । পূৰ্ৱকথা আহে ঐসী ।
যুদ্ধ দেৱদৈত্যাংসী । সদৈৱ হোয অৱধাৰা ॥১০॥
দৈত্যসৈন্য পডে ৰণী । শুক্ৰ জপে সংজীৱনী ।
সকল় সৈন্য উঠৱূনি । পুনৰপি যুদ্ধা পাঠৱীত ॥১১॥
ইংদ্ৰ ৱজ্ৰে অসুৰ মাৰী । শুক্ৰ অমৃত জপ কৰী ।
সৱেচি যেতী নিশাচৰী । দেৱসৈন্য মাৰাৱযা ॥১২॥
ঐসে হোতা একে দিৱসী । ইংদ্ৰ গেলা কৈলাসাসী ।
সাংগে স্থিতি শিৱাসী । শুক্ৰাচাৰ্যাচী মংত্ৰকৰণী ॥১৩॥
কোপোনিযা ঈশ্ৱৰ । নংদীস সাংগে উত্তৰ ।
তুৱা জাৱোনি ৱেগৱক্ত্ৰ । শুক্ৰাচাৰ্যা ধৰোনি আণী ॥১৪॥
স্ৱামীচে ৱচন ঐকোনি । নংদী গেলা ঠাকোনি ।
হোতা শুক্ৰ তপধ্যানী । মুখী ধৰিলা নংদীনে ॥১৫॥
নংদী নেত শিৱাপাসী । আকাংত ৱৰ্তলা দৈত্যাংসী ।
ঈশ্ৱৰে প্ৰাশিলে শুক্ৰাসী । অগস্তী সিংধূচিযাপৰী ॥১৬॥
ঐসা কিত্যেক দিৱসাংৱৰী । হোতা শুক্ৰ শিৱাচে উদৰী ।
নিঘূনি গেলা মূত্ৰদ্ৱাৰী । ৱিসৰ পডলা শিৱাসী ॥১৭॥
পূৰ্ৱী হোতে শুক্ৰ নাৱ । ঈশ্ৱৰ-উদৰী ঝালা উদ্ভৱ ।
নাৱ পাৱলা ভাৰ্গৱ । পুনঃ সংজীৱনী জপে তো ॥১৮॥
ইংদ্ৰ মনী ৱিচাৰী । পুৰোহিতাসী পাচাৰী ।
কৈসা শুক্ৰ জিৱংত কৰী । পুনঃ দৈত্যজনাংসী ॥১৯॥
ত্যাসী ৱিঘ্ন কৰাৱে এক । তূ পুৰোহিত ৱিৱেকযুক্ত ।
বুদ্ধি ৱিচাৰী অনেক । বৃহস্পতি গুৰুৰাযা ॥২০॥
পাহে পা দৈত্যাংচে দৈৱ কৈসে । শুক্ৰাসাৰিখা গুৰু ৱিশেষে ।
দেতো জীৱাসী ভৰৱসে । দৈত্য যেতী যুদ্ধাসী ॥২১॥
তৈসা তূ নৱ্হেস আম্হাংসী । আম্হাতে কা উপেক্ষিসী ।
দেৱগুৰু তূ ম্হণৱিসী । বুদ্ধি কৰী শীঘ্ৰ আতা ॥২২॥
তূ পূজ্য সকল় দেৱাংসী । জৰী আম্হা কৃপা কৰিসী ।
শুক্ৰাচাৰ্য কায ৱিশেষী । তুজসমান নৱ্হে জাণা ॥২৩॥
ঐসে নানাপৰী দেখ । ইংদ্ৰ অমৰনাযক ।
পূজা কৰী উপচাৰিক । বৃহস্পতি সংতোষলা ॥২৪॥
গুৰু ম্হণে ইংদ্ৰাসী । যাসী ঐক তূ উপাযাসী ।
ষট্কৰ্ণী কৰাৱে মংত্ৰাসী । সামৰ্থ্য ৰাহীল শুক্ৰাচে ॥২৫॥
এখাদা পাঠৱাৱা শুক্ৰাপাসী । ৱিদ্যাৰ্থী কৰূন ত্ৱৰেসী ।
মংত্ৰ শিকেল ভৰৱসী । ৱিদ্যাৰ্থিৰূপেকৰূনিযা ॥২৬॥
আপুলা পুত্ৰ কচ অসে । ত্যাতে পাঠৱূ ৱিদ্যাভ্যাসে ।
মংত্ৰ শিকেল আহে কৈসী । সংজীৱনী অৱধাৰা ॥২৭॥
কচাতে আণূনি বুদ্ধিযুক্তি । সাংগতসে বৃহস্পতি ।
তুৱা জাৱে শুক্ৰাপ্ৰতী । ৱিদ্যাৰ্থিৰূপ ধৰোনি ॥২৮॥
আমুচী নিংদা তেথে কৰী । মনোভাৱে সেৱা কৰী ।
সংজীৱনী কৱণেপৰী । মংত্ৰ শিকে পুত্ৰৰাযা ॥২৯॥
ইংদ্ৰাদিক দেৱতাংচা । নিৰোপ ঘেঊনি পিতযাচা ।
শুক্ৰাপ্ৰতি গেলা কচা । ৱিদ্যাৰ্থিৰূপ ধৰোনি ॥৩০॥
নমন কেলে সাষ্টাংগী । উভা ৰাহিলা কৰুণাংগী ।
শুক্ৰ পুসতসে ৱেগী । কৱণ কোঠূনি আলাসী ॥৩১॥
বোলে আপণ দ্ৱিজকুমাৰ । তুঝী কীৰ্তি ঐকিলী থোৰ ।
ৱিদ্যাভ্যাসীন মনোহৰ । ম্হণোন আলো সেৱেসী ॥৩২॥
সেৱক হোঈন তুমচে চৰণী । আলো ইচ্ছেসী ধৰূনি ।
তূ ভক্তৱত্সলশিৰোমণি । অনাথাংচা প্ৰতিপালক ॥৩৩॥
বোলোনি ঐসে কচৱচন । ৱিনৱীতসে কৰ জোডূন ।
শুক্ৰকন্যা জৱল়ী যেঊন । পিতযালাগী ৱিনৱিত ॥৩৪॥
পিতযাসী ম্হণে দেৱযানী । ৱিপ্ৰ ভলা দিসে নযনী ।
যাতে তুম্হী শিষ্য কৰূনি । ৱিদ্যাভ্যাস সাংগাৱা ॥৩৫॥
কচ সুংদৰ সুলক্ষণ । জৈসা দিসে কী মদন ।
দেৱযানী কৰী চিংতন । ঐসা পতি ৱ্হাৱা ম্হণে ॥৩৬॥
ঐসী ৱাসনা ধৰুনী । পিতযাতে ৱিনৱুনী ।
শিষ্য কেলা কচ সগুণী । শুক্ৰাচাৰ্য ৱিদ্যা সাংগে ॥৩৭॥
ঐসা ৱিদ্যাভ্যাস কৰীত । দৈত্যকুল়ী ম্হণতী নিশ্চিত ।
দেৱগণী আলে সত্য । কপটৱেষে কৰূনি ॥৩৮॥
শিকূনিযা ৱিদ্যেসী । জাঊনি শিকৱীল দেৱাংসী ।
কুডে হোঈল আম্হাংসী । তেণে মনী চিংতাৱলে ॥৩৯॥
কাল় ক্ৰমিতা একে দিৱসী । কচ পাঠৱিলা সমিধাংসী ।
দৈত্য জাতী সাহ্যেসী । তযা কচাচে অৱধাৰা ॥৪০॥
ৰানী জাউনী সমাগমেসী । দৈত্য মাৰিলে কচাসী ।
সমিধা ঘেৱোনি ঘৰাসী । দৈত্য আপণ যেতে ঝালে ॥৪১॥
শুক্ৰাচাৰ্যাংচী কন্যা । পিতযাসী পৰম মান্যা ।
পিতযাসী ৱিনৱী ধন্যা । কচ কৈসা নাহী আলা ॥৪২॥
কচ আলিযাৱাচূনী । ভোজন ন কৰী দেৱযানী ।
ঐসে ঐকতা নিৰ্ৱাণী । শুক্ৰাচাৰ্য চিংতাৱলা ॥৪৩॥
জ্ঞানী পাহে মানসী । মৃত্যু ঝালা অসে তযাসী ।
মংত্ৰ জপূনি সংজীৱনীসী । ত্ৱৰিত ঘৰী আণিলা ॥৪৪॥
আণিক হোতা বহুত দিৱস । দৈত্য কৰিতী অতিদ্ৱেষ ।
গেলা হোতা ৱনৱাস । পুনৰপি তযাসী ৱধিযেলে ॥৪৫॥
মাগুতী ৱাচেল ম্হণোনি । চূৰ্ণ কৰিতী ছেদোনি ।
দাহী দিশা টাকুনী । আলে ঘৰা পুনৰপি ॥৪৬॥
দিৱস গেলা অস্তমানী । পুসতসে দেৱযানী ।
কচ ন দিসে ম্হণোনি । পিতযাতে ৱিনৱীত ॥৪৭॥
কচ মাঝা প্ৰাণসখা । না আণিশী জৰী খাঈন ৱিখা ।
দাৱী মজ তযাচে মুখা । ম্হণোনি প্ৰলাপ কৰীতসে ॥৪৮॥
কন্যেৱৰী মমত্ৱ বহুত । তেণে শুক্ৰ জ্ঞানে পহাত ।
ছিন্নভিন্ন কেলে ম্হণত । মংত্ৰ জপলা সংজীৱনী ॥৪৯॥
ধন্য মংত্ৰাচে সামৰ্থ্য । কচ আলা ঘৰা ত্ৱৰিত ।
দেৱযানী সংতোষত । পিতযানে আলিংগিলী ॥৫০॥
দৈত্য মনী ৱিচাৰ কৰিতী । কায কেল্যা ন মৰে ম্হণতী ।
গুৰুকন্যেসী যাচী প্ৰীতি । ম্হণুনি গুৰু ৱাচৱিতো ॥৫১॥
আতা উপায কৰূ যাসী । উদঈক যেঈল একাদশী ।
মাৰূনি মিল়ৱূ পানেসী । গুৰুমুখী পাজাৱে ॥৫২॥
ঐশী নিগুতী কৰোনি । আলী একাদশী দিনী ।
কচাতে বাহেৰ নেৱোনি । মাৰতে জহালে দৈত্য শিষ্য ॥৫৩॥
প্ৰাশন কৰৱিতী গুৰূসী । মিল়ৱূনিযা মদ্যৰসী ।
স্নিগ্ধ মিল়ৱূনিযা বহুৱসী । শুক্ৰগুৰূসী দেত ঝালে ॥৫৪॥
মাগুতী পুসে দেৱযানী । পিতযাতে ৱিনৱুনী ।
কচাসী আণী ম্হণোনি । ৰুদন কৰী আক্ৰোশে ॥৫৫॥
শুক্ৰ পহাতসে জ্ঞানী ন দিসে কচ ত্ৰিভুৱনী ।
খেদ কৰীতসে মনী । কন্যালোভেকৰোনিযা ॥৫৬॥
ৱিচাৰ কৰিতা সৰ্ৱা ঠাযী । দিসূ লাগলা আপুলে দেহী ।
সংদেহ পডলা শক্ৰাসী পাহী । কৈসে কৰাৱে ম্হণোনি ॥৫৭॥
কন্যেসী ম্হণে শুক্ৰ দেখা । কচ ন যে আতা ঐকা ।
মাঝে উদৰী অসে নিকা । কৈসা কাঢূ তযাসী ॥৫৮॥
যাসী কাঢিতা আপণাসী । মৃত্যু হোঈল পৰিযেসী ।
কায অভিলাষ অসে ত্যাসী । ম্হণোনি কন্যেসী পুসতসে ॥৫৯॥
পিতযা ৱিনৱী দেৱযানী । অভিলাষ হোতা মাঝে মনী ।
ভাৰ্যা ত্যাচী হোউনী । দোঘে ৰাহূ তুজপাসী ॥৬০॥
হাচি ৱ্হাৱা মাঝা পতি । ঐসে সংকল্পিলে চিত্তী ।
ন উঠে জৰী পুঢতী । তৰী প্ৰাণ ত্যাগীন ॥৬১॥
সংদেহ পডলা শুক্ৰাসী । বোধিতা ঝালা কন্যেসী ।
ত্যাস উঠৱিতা আপণাসী । মৃত্যূ হোঈল অৱধাৰী ॥৬২॥
কন্যা ম্হণে পিতযাসী । সকল়া তূ ৱাচৱিসী ।
আপুলা প্ৰাণ জাঈল ম্হণসী । হে আশ্চৰ্য ৱাটতসে ॥৬৩॥
শুক্ৰ ম্হণে দেৱযানী । মংত্ৰ অসে সংজীৱনী ।
মজৱাচোনি নেণে কোণী । মাতে কোণ উঠৱীল ॥৬৪॥
মংত্ৰ সাংগো নযে কৱণা । ষট্কৰ্ণী হোতা জাঈল গুণা ।
কচাকৰিতা মাঝা প্ৰাণ । জাঈল দেখা অৱধাৰী ॥৬৫॥
ন ঐকে কন্যা দেৱযানী । পিত্যাচে চৰণ ধৰোনি ।
ৱিনৱীতসে কৰ জোডোনি । মংত্ৰ আপণাতে শিকৱাৱা ॥৬৬॥
কচাসী তূ সজীৱ কৰী । তুজ যেঈল মৃত্যূ জৰী ।
মী মংত্ৰ জপোনি নিৰ্ধাৰী । সজীৱ কৰীন তুজলাগী ॥৬৭॥
শুক্ৰ ম্হণে কন্যেসী । মংত্ৰ সাংগূ নযে স্ত্ৰিযাংসী ।
দোষ অসতা পৰিযেসী । ৱেদশাস্ত্ৰসংমত অসে ॥৬৮॥
স্ত্ৰিযাংসী মংত্ৰ পতিভক্তি । জপূ নযে মংত্ৰযুক্তি ।
সাংগতা দোষ আম্হা ঘডতী । মংত্ৰসামৰ্থ্য জাঈল ॥৬৯॥
পিতযাসী ম্হণে দেৱযানী । সুখে অসা মংত্ৰ জপোনি ।
প্ৰাণ জাতো ম্হণোন । মূৰ্চ্ছাগত পডলী তে ॥৭০॥
শুক্ৰাচী কন্যেৱৰী প্ৰীতি । উঠৱূনি তিসী আলিংগিতী ।
মংত্ৰ তিসী সাংগতী । সংজিৱনী অৱধাৰা ॥৭১॥
আপুল্যা পোটী কচ হোতা । তোহী হোয ঐকতা ।
মংত্ৰ জহালা ষট্কৰ্ণতা । মগ জপলা কচানিমিত্ত ॥৭২॥
শুক্ৰাচে পোটাতুনী । কচ নিঘালা ফোডুনী ।
মংত্ৰ জপে তী দেৱযানী । পিতযাতে উঠৱিলে ॥৭৩॥
তীন ৱেল়া মংত্ৰ জপতা । কচে পাঠ কেলা তত্ত্ৱতা ।
সংতোষ কৰী মনী বহুতা । কাৰ্য সাধলে ম্হণোনি ॥৭৪॥
শুক্ৰাচাৰ্যাতে নমুনী । কচ ৱিনৱী কৰ জোডুনী ।
মাতে দৈত্য মাৰিতী ম্হণোনি । নিৰোপ দ্যাৱা মজলাগী ॥৭৫॥
স্ৱামীচেনি ৱিদ্যা শিকলো । তুঝে কৃপেনে পূৰ্ণ জহালো ।
দেৱকাৰ্যাৰ্থ সংতোষলো । ম্হণূনি চৰণী লাগলা ॥৭৬॥
শুক্ৰাচাৰ্যে হৰ্ষোনি । নিৰোপ দিধলা ত্যালাগোনী ।
পদৰ ধৰী দেৱযানী । পতি ৱ্হাৱে ম্হণোনিযা ॥৭৭॥
তূতে মাৰিলে তীন ৱেল়ী । মী ৱাচৱিলে ত্যা কাল়ী ।
ৱিদ্যা শিকলাসী পিত্যাজৱল়ী । অৱশ্য ৱৰাৱে মজলাগী ॥৭৮॥
কচ ম্হণে ঐক বাল়ে । গুৰুকন্যা ভগিনী বোলে ।
তুৱা আমুতে ৱাচৱিলে । মাতা হোসী নিৰ্ধাৰী ॥৭৯॥
ৱৰিতা দোষ আপণাসী । দূষণ ঠেৱিতীল সৰ্ৱ ঋষি ।
ভগিনী তূ আমুচী হোসী । কৈসী ৱৰূ ম্হণে তো ॥৮০॥
দেৱযানী কোপোনি । শাপ দিধলা তে ক্ষণী ।
ৱৃথা ৱিদ্যা হোঈল মানী । সমস্ত ৱিসৰে তাত্কাল়ী ॥৮১॥
মাঝে অংতঃকৰণীচী আশা । ৱৃথা কেলী নিৰাশা ।
ৱিদ্যা ন যে তুজ লৱলেশা । ম্হণূনি শাপ দিধলা ॥৮২॥
কচ ম্হণে তিযেসী । ৱাযা শাপিলে আম্হাংসী ।
পুৰুষ ৱৰীল তুজসী । ব্ৰহ্মকুল়াৱ্যতিৰিক্ত ॥৮৩॥
তুঝা পিতা ব্ৰহ্মজ্ঞানী । জাণে অমৃতসংজীৱনী ।
তুজ শিকৱিলে ম্হণোনি । পুঢে মংত্ৰ ন চালে ॥৮৪॥
ঐসা শাপ দেউনী । কচ গেলা নিঘুনী ।
সংতোষ ঝালা ইংদ্ৰভুৱনী । দৈত্যজীৱন নৱ্হেচী ॥৮৫॥
শুক্ৰাচা সংজীৱনী মংত্ৰ । কামা ন যে ঝালা অপাত্ৰ ।
স্ত্ৰিযাংসী ন সাংগাৱা মংত্ৰ । ম্হণোনি শ্ৰীগুৰু নিৰূপিতী ॥৮৬॥
স্ত্ৰিযাংলাগী পতিসেৱা । যাচী কাৰণে মংত্ৰ ন দ্যাৱা ।
ৱ্ৰতোপৱাস কৰাৱা । গুৰু-পুৰুষ-নিৰোপানে ॥৮৭॥
সাৱিত্ৰী ৱিনৱী শ্ৰীগুৰূসী । ৱ্ৰত আচৰলে বহুৱসী ।
তুঝে ৱাক্য আম্হাংসী । ৱ্ৰত এখাদে নিৰোপাৱে ॥৮৮॥
তুজৱৰী মাঝা ৱিশ্ৱাস । তুজৱাচোনি নেণূ আণিকাস ।
ৱ্ৰত তূচি আম্হাংস । ৱ্ৰত তুঝী চৰণসেৱা ॥৮৯॥
ভক্তি ৰাহে তুঝে চৰণী । ঐসা নিৰোপ দ্যাৱা মুনি ।
ম্হণুনী লাগলী চৰণী । কৃপা কৰী ম্হণোনিযা ॥৯০॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তিযেসী । সাংগেন তুজ ৱ্ৰত ঐসী ।
স্থিৰ হোয অহেৱপণাসী । ৰাজ্য পাৱে তুঝা পতি ॥৯১॥
দংপত্য ৱিনৱী শ্ৰীগুৰূসী । তুঝে ৱাক্য কাৰণ আম্হাসী ।
জৈসা তূ নিৰোপ দেসী । তেণে ৰীতী ৰহাটূ ॥৯২॥
জো গুৰুৱাক্য ন কৰী । তো পডে ৰৌৰৱঘোৰী ।
তুঝে ৱাক্য আম্হা শিৰী । ম্হণূনি চৰণী লাগলী ॥৯৩॥
ভক্তৱত্সল শ্ৰীগুৰুনাথ । সাংগতা জহালা অতিপ্ৰীত ।
ৱিস্তাৰোনি সমৰ্থ । ৱ্ৰত তিসী সাংগতসে ॥৯৪॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । শ্ৰীগুৰু ম্হণতী কৌতুকা ।
ঐকতাতী দংপতী নিকা । অতিপ্ৰীতিকৰোনিযা ॥৯৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাংসী । সাংগেন ৱ্ৰত ইতিহাসী ।
ঋষি পুসতী সূতাসী । ৱ্ৰত বৰৱে নিৰোপাৱে ॥৯৬॥
সূত ম্হণে ঋষীশ্ৱৰা । ৱ্ৰত সাংগেন মনোহৰা ।
স্ত্ৰিযা অথৱা পুৰুষা বৰা । ৱ্ৰত অসে অৱধাৰা ॥৯৭॥
নিত্যানংদ অসে শাংত । নিৰ্ৱিকল্প ৱিখ্যাত ।
ঐসা ঈশ্ৱৰ অৰ্চিতা ত্ৱৰিত । সকল়াভীষ্টে পাৱিজে ॥৯৮॥
সংসাৰসাগৰাত । ৱিষযাতুৰ আচৰত ।
তেহী পূজিতা পূৰ্ণ ভক্ত । ত্যাসী ঈশ্ৱৰ প্ৰসন্ন হোয ॥৯৯॥
ৱিৰক্ত অথৱা সংসাৰৰত । ৱিষযাতুৰ আসক্ত ।
জে পূজিতী পূৰ্ণ ভক্ত । ত্যাসী ঈশ্ৱৰ প্ৰসন্ন হোয ॥১০০॥
তেণে পাৱিজে পৈলপাৰ । ঐসে বোলতী ৱেদশাস্ত্ৰ ।
স্ৱৰ্গাপৱৰ্গা অধিকাৰ । ত্যাসী হোয পৰিযেসা ॥১॥
ৱিশেষ ৱ্ৰত অসে ঐক । সোমৱাৰ ৱ্ৰতনাযক ।
ঈশ্ৱৰাৰ্চন কৰা ৱিৱেক । সকল়াভীষ্টে পাৱিজে ॥২॥
নক্ত ভোজন উপৱাসী । জিতেংদ্ৰিয কৰা ৱিশেষী ।
ৱৈদিক তাংত্ৰিক পূজেসী । ৱিধিপূৰ্ৱক সকল়িক ॥৩॥
গৃহস্থ অথৱা ব্ৰহ্মচাৰী । সুৱাসিনী কন্যাকুমাৰী ।
ভৰ্তৃৱিণ ৱিধৱা নাৰী । ৱ্ৰত কৰাৱে অৱধাৰা ॥৪॥
যাচে পূৰ্ৱীল আখ্যান । সাংগেন ঐকা অতিগহন ।
ঐকতা কৰী পাৱন । সকল়াসহী পৰিযেসা ॥৫॥
স্কংদপুৰাণীংচী কথা । সৰ্ৱ সাদ্যংত ঐকা ।
পূৰ্ৱযুগী আৰ্যাৱৰ্তকা । ৰাজা এক অৱধাৰা ॥৬॥
চিত্ৰৱৰ্মা নাম ত্যাসী । ধৰ্মাত্মা ৰাজা পৰিযেসী ।
ধৰ্মমাৰ্গ আচৰে হৰ্ষী । অধৰ্মাতে শিক্ষা কৰী ॥৭॥
অখিল পুণ্যে ত্যাণে কেলী । সকল সংপত্তি ৱাঢৱিলী ।
সমস্ত পৃথ্ৱী জিংকিলী । পৰাক্ৰমেকৰূনিযা ॥৮॥
সহপত্নী ধৰ্ম কৰিতী । পুত্ৰকাম্যে শিৱাপ্ৰতী ।
ঐসা কিতী কাল় ক্ৰমিতী । কন্যা ঝালী তযাতে ॥৯॥
অতিসুংদৰ সুলক্ষণ । পাৰ্ৱতীৰূপাসমান ।
তেজ ফাকে সূৰ্যকিৰণ । অতিলাৱণ্য ন ৱৰ্ণৱে ॥১১০॥
ৱৰ্তাৱযা জাতকাসী । বোলাৱিলে জ্যোতিষী ।
দ্ৱিজ মিল়ালে অপাৰেসী । ৱৰ্তৱিতী জাতক ॥১১॥
ম্হণতী কন্যা সুলক্ষণ । নামে সীমংতিনী জাণ ।
উমেসাৰখে মাংগল্যপণ । কিংৱা দমযংতীস্ৱৰূপ হোয ॥১২॥
ভাগীৰথীঐসী ৰূপাসী । লক্ষ্মীসাৰিখী গুণৰাশী ।
জ্ঞানে দেৱমতাসৰসী । জানকীসমান পতিৱ্ৰতা ॥১৩॥
সূৰ্যাসাৰিখী হোঈল কাংতি । চংদ্ৰাসমান মনশাংতি ।
দহা সহস্ত্ৰ ৱৰুষে খ্যাতি । পতীসহ ৰাজ্য কৰীল ॥১৪॥
জাতক ৱৰ্তৱলে তিসী । ৰাৱ পাৱলা অতিহৰ্ষী ।
অখিল দানে ৱিপ্ৰাংসী । দেতা জাহলা অৱধাৰা ॥১৫॥
অসতা ৰাৱ সভেসী । দ্ৱিজ এক পৰিযেসী ।
ভয ন ধৰিতা ৱাক্যাসী । বোলতসে অৱধাৰা ॥১৬॥
ঐক ৰাযা মাঝে ৱচন । কন্যালক্ষণ মী সাংগেন ।
চৱদাৱে ৱৰ্ষী ৱিধৱাপণ । হোঈল ইযেসী জাণ পা ॥১৭॥
ঐসে ৱাক্য পৰিসোনি । ৰাৱ পডিলা মূৰ্ছা যেৱোনি ।
চিংতা ৱৰ্তলি বহু মনী । ৱিপ্ৰৱাক্য পৰিসতা ॥১৮॥
ঐসে সাংগোনি ব্ৰাহ্মণ । গেলা নিঘোনি তত্ক্ষণ ।
সৰ্ৱ দুঃখাতে পাৱূন । তল়মল়ীত তেধৱা ॥১৯॥
ঐসে বালপণ ক্ৰমিতা । সপ্ত ৱৰ্ষে জাতী তত্ত্ৱতা ।
চিংতীত হোতী মাতাপিতা । ৱৰ্হাড কেৱী কৰাৱে ॥১২০॥
চৱদাৱে ৱৰ্ষী ৱিধৱাপণ । ম্হণোনি বোলিলা ব্ৰাহ্মণ ।
তেণে ৱ্যাকুল় অংতঃকৰণ । ৰাজা-ৰাজপত্নীচে ॥২১॥
কন্যা খেল়ে ৰাজাংগণী । সৱে সখযাতে ঘেৱোনি ।
বোলতা ঐকিলে ৱিপ্ৰৱচনী । চৌদাৱে ৱৰ্ষী ৱিধৱত্ৱ ॥২২॥
ঐসে ঐকোনি ৱচন । কন্যা কৰীতসে চিংতন ।
ৱৰ্ততা আলী এক দিন । তযা ঘৰী ব্ৰহ্মস্ত্ৰী দেখা ॥২৩॥
যাজ্ঞৱল্ক্যাচিযা পত্নী । মৈত্ৰেযী ম্হণোনি ।
ঘৰী আলী দেখোনি । চৰণ ধৰীত তেধৱা ॥২৪॥
ভাৱে সাষ্টাংগ নমূনি । কৰসংপুট জোডোনি ।
ৱিনৱী কৰুণাৱচনী । মাতে প্ৰতিপাল়ী ম্হণতসে ॥২৫॥
সৌভাগ্য স্থিৰ হোয জেণে । উপায সাংগে মজকাৰণে ।
চংচল় অসে অংতঃকৰণে । ম্হণূনি চৰণী লাগলী ॥২৬॥
কন্যা ৱিনৱী তিযেসী । ঐসে ৱ্ৰত সাংগ আম্হাংসী ।
আম্হা জননী তূচি হোসী । ৱ্ৰত সাংগ ম্হণতসে ॥২৭॥
ঐকোনি কন্যেচ্যা ৱচনা । বোলে মৈত্ৰেযী জাণা ।
শৰণ ৰিঘাৱে উমাৰমণা । অহেৱপণ স্থিৰ হোয ॥২৮॥
সোমৱাৰ পৰিযেসী । ৱ্ৰত আচৰী নেমেসী ।
পূজা কৰাৱী শিৱাসী । উপৱাস কৰুনী অৱধাৰা ॥২৯॥
বৰৱে সুস্নাত হোৱোনি । পীতাংবৰ নেসোনি ।
মন স্থিৰ কৰোনি । পূজা কৰাৱী গৌৰীহৰা ॥১৩০॥
অভিষেকে পাপক্ষয । পীঠ পূজিতা সাম্ৰাজ্য ।
গংধাক্ষতা পুষ্পমাল্য । সৌভাগ্যসৌখ্য পাৱিজে ॥৩১॥
সৌগংধ হোয ধূপানে । কাংতি পাৱিজে দীপদানে ।
ভোগ নৈৱেদ্যাৰ্পণে । তাংবূলদানে লক্ষ্মী স্থিৰ ॥৩২॥
চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থ । নমস্কাৰিতা ত্ৱৰিত ।
অষ্টৈশ্ৱৰ্যৈ নাংদত । ঈশ্ৱৰজপ কেলিযা ॥৩৩॥
হোমে সৰ্ৱ কোশ পূৰ্ণ । সমৃদ্ধি হোতসে জাণ ।
কৰিতা ব্ৰাহ্মণভোজন । সৰ্ৱ দেৱতা তৃপ্ত হোতী ॥৩৪॥
ঐসে সোমৱাৰ ৱ্ৰত । কন্যে কৰী ৱো নিশ্চিত ।
ভৱ আলিযা দুৰিত । পৰিহৰতী মহাক্লেশ ॥৩৫॥
গৌৰীহৰপূজা কৰিতা । সমস্ত দুৰিতে জাতী তত্ত্ৱতা ।
ঐকোনি সীমংতিনী তত্ত্ৱতা । অংগিকাৰিলে ৱ্ৰত দেখা ॥৩৬॥
সোমৱাৰচে ৱ্ৰত । আচৰে সীমংতিনী ত্ৱৰিত ।
পিতা দেখোনি নিশ্চিত । ৱিৱাহাযোগ্য ম্হণোনি ॥৩৭॥
ৰাজা ৱিচাৰী মানসী । ৱৰ্হাড কৰাৱে কন্যেসী ।
জৈসে প্ৰাক্তন অসেল তিসী । তৈসে ঘডো ম্হণতসে ॥৩৮॥
ৱিচাৰোনি মংত্ৰিযাংসী । পাঠৱিতা ঝালা ৰাষ্ট্ৰাংসী ।
দমযংতীনল়ৱংশী । ইংদ্ৰসেনাচা কুমাৰক ॥৩৯॥
চংদ্ৰাংগদ ৱৰ বৰৱা । জৈসা তেজ চংদ্ৰপ্ৰভা ।
বোলাৱিলে ৱিৱাহশোভা । কন্যা দিধলী সংতোষে ॥১৪০॥
ৰাজে ভূমাংডলিক দেখা । সমস্ত আলে ৱৰ্হাডিকা ।
ৱৰ্হাড ঝালে অতিকৌতুকা । মহোত্সাহ নানাপৰী ॥৪১॥
নানা দ্ৰৱ্যালংকাৰ । ৱৰ্হাডিকা দেঈ নৃপৱৰ ।
অখিল দানে দেকাৰ । ৱিপ্ৰালাগী দেতা ঝালা ॥৪২॥
পাঠৱণী কেলী সকল়িকা । জামাত ঠেৱিলা কৌতুকা ।
কন্যাস্নেহ অনেকা । ম্হণোনি ৰাহৱিলে ৰাজপুত্ৰা ॥৪৩॥
ৰাজপুত্ৰ শ্ৱশুৰগৃহী । স্ত্ৰিযা প্ৰীতি অতিস্নেহী ।
কাল় ক্ৰমিতা একে সমযী । জলক্ৰীডেসী নিঘালা ॥৪৪॥
কালিংদী ম্হণিজে নদীসী । ৰাজপুত্ৰ পৰিযেসী ।
সৰ্ৱ দল় সমাগমেসী । গেলা নদীসী ৱিনোদে ॥৪৫॥
ৰাজপুত্ৰ নিঘে নদীত । সৱে নিঘালে লোক বহুত ।
ৱিনোদে অসে পোহত । অতিহৰ্ষে জলক্ৰীডা ॥৪৬॥
পোহতা ৰাজকুমাৰ দেখা । বুডালা মধ্যে গংগোদকা ।
আকাংত ঝালা সকল়িকা । কাঢা কাঢা ম্হণতাতী ॥৪৭॥
সৱে সৈন্য লোক সকল় । হোতে নাৱেকৰী প্ৰবল় ।
উদকী পাহতাতী তযে ৱেল় । ন দিসে কোঠে বুডালা ॥৪৮॥
উভয তটী সৈন্যাতূন । ধাৱত গেলে ৰাজসদনা ।
ৱ্যৱস্থা সাংগতী সংপূৰ্ণ । জামাত তুমচা বুডালা ॥৪৯॥
কালিংদী নদীচ্যা ডোহাত । সংগতীনে হোতে পোহত ।
অদৃশ্য ঝালা ত্ৱৰিত । ন দিসে কুমাৰ বুডালা ॥১৫০॥
ঐকোনি ৰাজা পডে ধৰণী । মূৰ্চ্ছনা যেঊনি তত্ক্ষণী ।
কন্যা ঐকতাচ শ্ৰৱণী । ত্যজূ পাহে প্ৰাণাতে ॥৫১॥
ৰাজা কন্যেসী সংবোখিত । আপণ গেলা ধাৱত ।
ৰাজস্ত্ৰিযা শোক কৰীত । কন্যাদুঃখে অতিবহু ॥৫২॥
সীমংতিনী কৰী শোকা । ম্হণে দেৱা ত্ৰিপুৰাংতকা ।
শৰণ ৰিঘালিযা দেখা । মৰণ কৈসে ন আলে মজ ॥৫৩॥
মৃত্যু চৱদা ৱৰ্ষী জাণ । ম্হণোনি ধৰিলে তুমচে চৰণ ।
ৱৃথা গেলে ৱ্ৰতাচৰণ । সোমৱাৰ শিৱাচে ॥৫৪॥
তৱ দেণে অঢল় সকল়া । মজ উপেক্ষিলে জাশ্ৱনীল়া ।
অপকীৰ্তি তুজ কেৱল়া । শৰণাগতা ৰক্ষিসী ॥৫৫॥
স্মৰণ কৰী শ্ৰীগুৰূসী । যাজ্ঞৱল্ক্যপত্নীসী ।
সাংগিতলে ৱ্ৰত আম্হাংসী । সৌভাগ্য স্থিৰ ম্হণোনিযা ॥৫৬॥
তিচিযা ৱাক্যে কৰূনি । পূজিলী শিৱভৱানী ।
ৱৃথা ঝালী মাঝে মনী । শীঘ্ৰ ৱিনৱী শিৱাসী ॥৫৭॥
ঐসে দুঃখে প্ৰলাপত । সীমংতিনী জায ৰডত ।
গংগাপ্ৰৱেশ কৰীন ম্হণত । নিঘালী ৱেগে গংগেসী ॥৫৮॥
পিতা দেখোনি নযনী । ধৰাৱযা গেলা ধাৱোনী ।
কন্যেতে আলিংগোনী । দুঃখ কৰী অত্যংত ॥৫৯॥
সকল় মংত্ৰী পুৰোহিত । সৰ্ৱ সৈন্য দুঃখ কৰীত ।
বোলাৱিলে নাৱেকৰী ত্ৱৰিত । পহা ম্হণতী গংগেত ॥১৬০॥
গংগা সকল় শোধিতী । ন দিসে কুমাৰ কৱণে গতী ।
শোক কৰীতসে সীমংতী । ৰাজা সংবোখী তিযেসী ॥৬১॥
ৰাজকুমাৰাচে সেৱক । কৰূ লাগলে বহু দুঃখ ।
সাংগো গেলে পুত্ৰশোক । ইংদ্ৰসেনাকাৰণে ॥৬২॥
ঐকোনিযা ইংদ্ৰসেন । দুঃখ কৰী অতিগহন ।
ভাৰ্যেসহিত ধাৱূন । আলা তযা মৃত্যুস্থল়া ॥৬৩॥
দোঘে ৰাৱ মিল়োন । শোক কৰিতী দাৰুণ ।
হা হা কুমাৰা ম্হণোন । ঊৰ শিৰ পিটতাতী ॥৬৪॥
হা হা পুত্ৰা তাতা ম্হণত । ৰাজা গডবডা অসে লোল়ত ।
মংত্ৰী ৰাজকুল় সমস্ত । নগৰলোক দুঃখ কৰিতী ॥৬৫॥
কোঠে গেলা ৰাজসুত । ম্হণোনি সীমংতিনী ৰডত ।
খিন্ন ঝালে সমস্ত । মাতাপিতৰ শ্ৱশুৰাদি ॥৬৬॥
কোণে স্থানী পতি গেলে । ম্হণোনি সীমংতিনী লোল়ে ।
ললাট হস্তে পিটিলে । পাৰ নাহী শোকাসী ॥৬৭॥
সীমংতিনী ম্হণে পিতযাসী । প্ৰাণ ত্যজীন পতিসৰসী ।
ৱাচূনিযা সংসাৰাসী । ৱৈধৱ্য কোণ ভোগীল ॥৬৮॥
পুসে সকল় দ্ৱিজাসী । কৰাৱে কী সহগমনাসি ।
ৱিপ্ৰ সাংগতী ৰাযাসী । প্ৰেতাৱেগল়ে কৰূ নযে ॥৬৯॥
প্ৰেত শোধাৱে নদীত । দহন কৰাৱে কন্যেসহিত ।
ন দিসে বুডালা গংগেত । কেৱী সহগমন হোঈল ॥১৭০॥
আতা ইসী ঐসে কৰণে । প্ৰেত সাপডে তৱৱৰী ৰাখণে ।
ঐকোনিযা দ্ৱিজৱচনে । ৰাজা কন্যে ৱিনৱীতসে ॥৭১॥
ঐসে ৱ্যাকুল় দুঃখে কৰিতী । মংত্ৰী পুৰোহিত ম্হণতী ।
জে অসেল হোণাৰ গতী । ব্ৰহ্মাদিকা চুকেনা ॥৭২॥
হোণাৰ জহালী দেৱকৰণী । কায কৰাল দুঃখ কৰোনী ।
ঐসে মংত্ৰী সংবোখুনী । ৰাযাতে চলা ম্হণতী ॥৭৩॥
নিঘালে ৰাজে উভযতা । মংদিৰা পাৱলে দুঃখ কৰিতা ।
ইংদ্ৰসেন অতি দুঃখিতা । ন ৱিসৰে কধী পুত্ৰশোক ॥৭৪॥
ৰাজ্য-ৱ্যাপাৰ সোডূনি । দুঃখ কৰী পুত্ৰচিংতনী ।
গোত্ৰজী ৰাজ্য হিৰূনী । কপটে ঘেতলে তযাচেচ ॥৭৫॥
সহভাৰ্যা ৰাযাসী । ঠেৱিতে ঝালে কাৰাগৃহাসী ।
পুত্ৰশোকে বহু ত্যাসী । ৰাজ্যভোগ চাড নাহী ॥৭৬॥
চিত্ৰৱৰ্মা ৰাৱ দেখা । কন্যা ঠেৱিলী মমত্ৱিকা ।
প্ৰাণ ত্যজূ পাহে নিকা । লোক নিংদিতীল ম্হণোনি ॥৭৭॥
ৰাৱ ম্হণে কন্যেসী । পুত্ৰ নাহী আমুচে ৱংশী ।
কন্যা এক তূ আম্হাংসী । পুত্ৰাপৰী ৰহাটাৱে ॥৭৮॥
লোক নিংদিতীল আম্হাংসী । ৱৈধৱ্য আলে পৰিযেসী ।
ৱৰ্ষ এক ক্ৰমিলিযাসী । পুঢে আচাৰ কৰী ৱো বাল়ে ॥৭৯॥
পিত্যাচে ৱচন ঐকোনী । কৰীতসে বহু চিংতনী ।
ম্হণে দেৱা শূল়পাণি । কেৱী মাতে গাংজিলে ॥১৮০॥
ঐসে ৱিচাৰুনী মানসী । ৱ্ৰত আচৰে তত্পৰেসী ।
সোমৱাৰ উপৱাসাসী । ঈশ্ৱৰপূজা কৰীতসে ॥৮১॥
ইকডে তো ৰাজকুমাৰ । বুডালা হোতা গংগাপূৰ ।
গেলা জেথে পাতাল়নগৰ । ৱাসুকী জেথে ৰাজ্য কৰী ॥৮২॥
নাগলোকীচিযা নাৰী । আল্যা হোত্যা নদীতীৰী ।
ৰাজকুমাৰ আলা পুৰী । নদীতটাকী ৱহাতসে ॥৮৩॥
দেখোনিযা নাগকন্যা । কাঢিতী সংতোষে কৰোনিযা ।
অমৃতা শিংপিতী আণুনিযা । সাৱধ কেলা তযাতে ॥৮৪॥
কন্যা মিল়ূনি ত্যাসী । ঘেৱোনি জাতী তক্ষকাপাসী ।
ৱিচিত্ৰ নগৰ পৰিযেসী । ৰাজপুত্ৰ পহাত অসে ॥৮৫॥
পাহে পাতাল়নগৰ-ৰচনা । জৈসী শোভা ইংদ্ৰভুৱনা ।
গোপুৰে দিসতী মহাৰত্না । ৱিদ্যুল্লতেপৰী ॥৮৬॥
ইংদ্ৰনীল় ৱৈডুৰ্যৈসী । মানিকে মুক্তাফল়াংসী ।
মহাৰম্য পুৰী জৈসী । সূৰ্যকাংতি মিৰৱত ॥৮৭॥
চংদ্ৰকাংতিসৰসী ভূমি । মহাদ্ৱাৰে কপাট হেমী ।
অনেক ৰত্নে নাহী উপমী । ঐশা মংদিৰা প্ৰৱেশলা ॥৮৮॥
পুঢে দেখিলী সভা থোৰ । সমস্ত বৈসলে সৰ্পাকাৰ ।
আশ্চৰ্য কৰী ৰাজকুমাৰ । অসংখ্য সৰ্প দিসতাতী ॥৮৯॥
সভেমধ্যে অতিশোভিত । মধ্যে বৈসলা পন্নগনাথ ।
জৈশী সূৰ্যকাংতি ফাকত । অতি উন্নত বৈসলা ॥১৯০॥
অনেক শত ফণা দিসতী । জৈশী ৱীজ লখলখতী ।
পীতাংবৰে সজ্যোতী । ৰত্নকুংডলমংডিত ॥৯১॥
অনেকৰত্নখচিত দেখা । মুকুট মিৰৱতী সহস্ত্ৰ একা ।
সহস্ত্ৰফণী মিৰৱে তক্ষকা । ঐসা সভে বৈসলা অসে ॥৯২॥
ৰূপযৌৱন নাগকন্যা । নানাপৰী ভৰণে লেৱোনিযা ।
অনেক সহস্ত্ৰ যেৱোনিযা । সেৱা কৰিতী তক্ষকাচী ॥৯৩॥
ঐশা সভাস্থানী দেখ । ৰাৱ বৈসলা তক্ষক ।
দেখোনিযা ৰাজকুমাৰক । নমন কৰী সাষ্টাংগী ॥৯৪॥
তক্ষক পুসে নাগকন্যাংসী । কৈচা কুমাৰ আণিলাসী ।
সুলক্ষণ দিসতো কৈসী । কোঠে হোতা ম্হণে তযা ॥৯৫॥
নাগকন্যা ম্হণতী ত্যাসী । নেণো নাম যাচে ৱংশী ।
ৱহাত আলা যমুনেসী । ঘেঊন আলো তুম্হাংজৱল়ী ॥৯৬॥
তক্ষক পুসে ৰাজকুমাৰাসী । নাম কৱণ কৱণে ৱংশী ।
কায কাৰণে আলাসী । কৱণ দেশী ৱাস তুঝা ॥৯৭॥
সাংগে ৰাজকুমাৰ দেখ । আম্হী ভূমংডল়নাযকা ।
নৈষধ ৰাজপতি ঐকা । নল়নামে পুণ্যশ্লোক ॥৯৮॥
ত্যাচা পুত্ৰ ইংদ্ৰসেন । জন্ম আমুচা ত্যাপাসূন ।
চংদ্ৰাংগদ নামে আপণ । গেলো হোতো শ্ৱশুৰাগৃহা ॥৯৯॥
জলক্ৰীডা কৰাৱযাসী । গেলো হোতো যমুনেসী ।
ৱিধিৱশে আম্হাংসী । বুডালো নদী অৱধাৰা ॥২০০॥
ৱহাত আলো নদীত । নাগকন্যা মজ দেখত ।
ঘেৱোনি আল্যা তুম্হাংপ্ৰত । পূৰ্ৱভাগ্যে কৰূনি ॥১॥
পূৰ্ৱাৰ্জিত পুণ্যৱংশী । ভেটী ঝালী চৰণাংসী ।
ধন্য মাঝে জীৱিত্ৱাসী । কৃতাৰ্থ ঝালো ম্হণতসে ॥২॥
কৰুণাৱচন ঐকোনি । তক্ষক বোলে সংতোষোনি ।
নকো ভিঊ ম্হণোনি । ধৈৰ্য তযা দিধলে ॥৩॥
শেষ ম্হণে ৰে বাল়া । তূ আহেসী মন নিৰ্মল়া ।
তুমচে ঘৰী সৰ্ৱকাল়া । দৈৱত কোণ পূজিতসা ॥৪॥
ঐসে ঐকোনি ৰাজকুমাৰ । হৰ্ষে জহালা নিৰ্ভৰ ।
সাংগতসে ৱিস্তাৰ । আপুলা দেৱ শংকৰ ॥৫॥
সকল় দেৱাংচা দেৱ । নাম জ্যাচে সদাশিৱ ।
ৱামাংগী উমা অপূৰ্ৱ । ত্যালাগী পূজূ নিৰংতৰ ॥৬॥
জ্যাপাসোনি জনিত ব্ৰহ্মা । সৃষ্টি সৃজিতো অনুপমা ।
তো সদাশিৱ আম্হা । নিজ দৈৱত নিৰ্ধাৰে ॥৭॥
তযাচ্যা সত্ত্ৱগুণেসী । ৱিষ্ণু উপজলা পৰিযেসী ।
প্ৰতিপাল়ক লোকাংসী । তো সদাশিৱ আৰাধিতো ॥৮॥
জ্যাচ্যা তামসগুণে জাণ । একাদশ ৰুদ্ৰগণ ।
উপজলে অসতী যাকাৰণ । প্ৰলযকৰ্তা যা নাৱ ॥৯॥
ধাতা ৱিধাতা আপণ । উত্পত্তিস্থিতিলযাকাৰণ ।
তেজাসী তেজ অসে জাণ । তৈসা ঈশ্ৱৰ পূজিতসো ॥২১০॥
পৃথ্ৱী আপ তেজাসী । জো পূৰ্ণ ৱাযু আকাশী ।
তৈসা পূজিতসো শিৱাসী । ম্হণে ৰাজকুমাৰ দেখা ॥১১॥
সৰ্ৱাং ভূতী অসে সংপূৰ্ণ । চিন্ময আপণ নিৰংজন ।
জো ৰূপে অসে অচিংতন । তো ঈশ্ৱৰ পূজিতসো ॥১২॥
জ্যাচী কথা ৱেদ জহালে । তক্ষক শেষ জ্যাচী কুংডলে ।
ত্ৰিনেত্ৰী অসে চংদ্ৰ মোল়ে । তৈসা শংকৰ পূজিতসো ॥১৩॥
ঐসে ঐকোনি ৱচন । তক্ষক সংতোষলা অতিগহন ।
ৰাজকুমাৰা আলিংগোন । তুষ্টলো তুষ্টলো ম্হণতসে ॥১৪॥
তক্ষক বোলে তযে ৱেল়ী । তুজ দেঈন ৰাজ্য সকল়ী ।
তুৱা ৰহাৱে পাতাল়ী । আনংদে ভাগ্য ভোগীত ॥১৫॥
মাঝ্যা লোকী জে জে ৰত্ন । তে তে দেঈন তুজকাৰণ ।
পাৱোনিযা সমাধান । সুখে যেথে ৰহাৱে ॥১৬॥
পাতাল় লোকীচী ৰচনা । পহাৱী তুৱা অনুপমা ।
কল্পৱৃক্ষ মনোৰমা । আহেত মাঝ্যা নগৰাত ॥১৭॥
অমৃত ন দেখতী স্ৱপ্নী কোণী । তে ভৰলে অসে জৈসে পাণী ।
তল়ী বাৱী পোখৰণী । অমৃতাচ্যা মাঝ্যা ঘৰাত ॥১৮॥
নাহী মৰণ তৱ যেথে । ৰোগপীডাদি সমস্তে ।
নেণতী কোণী স্ৱপ্নাৱস্থে । ঐসে নগৰ মাঝে অসে ॥১৯॥
সুখে ৰহাৱে যেথে স্ৱস্থ । তক্ষক কুমাৰক সাংগত ।
ৰাজপুত্ৰ অসে ৱিনৱীত । কৰুণাৱচনে ॥২২০॥
ৰাজপুত্ৰ ৱিনৱী তক্ষকাসী । মী একলাচী পিতযাচে কুশী ।
ভাৰ্যা চতুৰ্দশ ৱৰ্ষী । শিৱপূজনী ৰত সদা ॥২১॥
নূতন ঝালে মাঝে পাণিগ্ৰহণ । গুংতলে তেথে অংতঃকৰণ ।
পাহীন মাতাপিতাচৰণ । তেণে সৰ্ৱস্ৱ পাৱলো ॥২২॥
আপণ বুডালো নদীত । পিতা মাতা দুঃখ কৰীত ।
পত্নী জীৱ ত্যাগীল সত্য । হত্যা পডে মস্তকী ॥২৩॥
দেখিলে তৱ চৰণ আপণ । তেণে ঝালো ধন্য ধন্য ।
ৰক্ষিলা আপণ মাঝা প্ৰাণ । দৰ্শন কৰা মাতাপিতা ॥২৪॥
তক্ষক ঝালা সংতোষিত । নানা ৰত্নে ত্যাসী দেত ।
অমৃত পাজিলে বহুত । আণ্ক দিধলে স্ত্ৰিযেসী ॥২৫॥
কল্পৱৃক্ষফল়ে দেতী । অপূৰ্ৱ ৱস্তু আভৰণে ত্যাসী ।
জে অপূৰ্ৱ অসে ক্ষিতী । অমোল্য ৱস্তু দেতা জহালা ॥২৬॥
ইতুকে দেৱোনি কুমাৰকাসী । তক্ষক বোলে পৰিযেসী ।
জে জে কাল়ী আম্হা স্মৰসী । তৱ কাৰ্য সিদ্ধি পাৱেল ॥২৭॥
আণিক সংতোষোনি চিত্তী । ৱস্ত্ৰে ৱাহনে মাগুতী ।
তুৰংগ দিধলে মনোগতী । সৱে দে কুমাৰ আপুলা ॥২৮॥
চংদ্ৰাংগদকুমাৰাসী । ইতকে দিধলে আনংদেসী ।
নিৰোপ দিধলা পৰিযেসী । ৱাহন তুৰংগ মনোহৰ ॥২৯॥
তক্ষকা নমূনি ত্ৱৰিত । ৱাৰূৱৰী আৰূঢ ৰাজসুত ।
মনোৱেগে মাৰ্গ ক্ৰমিত । নাগকুমাৰ সৱে জাণা ॥২৩০॥
জিযে স্থানী বুডালা হোতা । তেথে পাৱলা ক্ষণ ন লাগতা ।
নিঘালা বাহেৰ ৱাৰূসহিতা । নদীতটাকী উভা অসে ॥৩১॥
সোমৱাৰ ত্যা দিৱশী । সীমংতিনী আলী স্নানাসী ।
সৱে হোত্যা সখী সেৱেসী । নদীতীৰী উভী অসে ॥৩২॥
সীমংতিনী ম্হণে সখিযাসী । আশ্চৰ্য ৱাটে মানসী ।
উদকাতুনী নিঘালা পৰিযেসী । সৱে অসে নাগপুত্ৰ ॥৩৩॥
ৰাক্ষস হোঈ কী ৱেষধৰূ । ৰূপ ধৰিলে অসে নৰূ ।
দিসতসে মনোহৰূ । তুৰংগাৰূঢ জাহলা অসে ॥৩৪॥
কৈসে পহা হো ৰূপ যাসী । জেৱী সূৰ্য প্ৰকাশী ।
দিৱ্যমালাংবৰে কৈসী । সুগংধ অসে পৰিমল়া ॥৩৫॥
দশ যোজনেপৰ্যংত । সুৱাস যেতসে অমিত ।
পূৰ্ৱী দেখিলা অসে ৰূপৱংত । ভাসে ত্যাসী পাহিলা ॥৩৬॥
স্থিৰ স্থিৰ ভযভীতা । ত্যাচিযা পহাতী স্ৱৰূপতা ।
আপুলা পতীসাদৃশ্য ম্হণতা । ৰূপ আঠৱী তযে ৱেল়ী ॥৩৭॥
ৰাজপুত্ৰ পাহে তিযেসী । ম্হণে স্ৱৰূপে মাঝী স্ত্ৰী ঐসী ।
গল়সৰী ন দিসে কংঠাসী । হাৰ নসে মুক্তাফল় ॥৩৮॥
অৱলোকিতসে অংগখূণ । ন দিসে হল়দী কৰী কংকণ ।
চিত্তী ৱ্যাকুল় ৰূপহীন । সদৃশ দিসে প্ৰাণেশ্ৱৰী ॥৩৯॥
মনী ৱিচৰী মাগুতা । ৰূপ তিচে আঠৱিতা ।
তুৰংগাৱৰূনি উতৰতা । নদীতীৰী বৈসলা অসে ॥২৪০॥
বোলাৱোনি তিযেসী । পুসতসে অতি প্ৰেমেসী ।
তুঝা জন্ম কৱণে ৱংশী । পুৰুষ তুঝা কোণ সাংগে ॥৪১॥
কা কোমাইলীস বাল়পণী । দিসসী শোকে ম্লান লক্ষণী ।
সাংগাৱে মজ ৱিস্তাৰোনি । অতি স্নেহে পুসতসে ॥৪২॥
ঐকোনি সীমংতিনী দেখা । আপণ ন বোলে লজ্জে ঐকা ।
সখিযাংসী ম্হণে বালিকা । ৱৃত্তান্ত সাংগা সমস্ত ॥৪৩॥
সখিযা সাংগতী তযাসী । হে সীমংতিনী নাম পৰিযেসী ।
চংদ্ৰাংগদাচী মহিষী । চিত্ৰৱৰ্ম্যাচী হে কন্যা ॥৪৪॥
ইচা পতি অতিসুংদৰ । চংদ্ৰাংগদ নামে থোৰ ।
জল়ক্ৰীডা কৰিতা ফাৰ । যেথে বুডালা নদীত ॥৪৫॥
তেণে শোক কৰিতা ইসী । ৱৈধৱ্য আলে পৰিযেসী ।
দুঃখ কৰীত তীন ৱৰ্ষী । লাৱণ্য ইচে হৰপলে ॥৪৬॥
সোমৱাৰৱ্ৰত কৰীত । উপৱাস পূজাদি আচৰত ।
আজ স্নানানিমিত্ত । আলী অসে নদীসী ॥৪৭॥
ইচ্যা শ্ৱশুৰাচী স্থিতি দেখা । পুত্ৰশোকে ৱিকল় ঐকা ।
ৰাজ্য ঘেতলে দাযাদিকা । কাৰাগৃহী ঘাতলে ॥৪৮॥
যা কাৰণে সীমংতিনী । নিত্য পূজী শূলপাণি ।
সোমৱাৰ উপোষণী । ম্হণোনি কৰিতী পৰিযেসা ॥৪৯॥
ইতকে সখ্যা সাংগতী । মগ বোলে আপণ সীমংতী ।
কিমৰ্থ পুসতা আম্হাংপ্ৰতী । আপণ কোণ কংদৰ্পৰূপী ॥২৫০॥
গংধৰ্ৱ কিংৱা তুম্হী দেৱ । কিন্নৰ অথৱা সিদ্ধ গংধৰ্ৱ ।
নৰৰূপ দিসতা মানৱ । আমুতে পুসতা কৱণ কাৰ্যা ॥৫১॥
স্নেহ্ভাৱে কৰোনী । পুসতা তুম্হী অতি গহনী ।
পূৰ্ৱী দেখিলে হোতে নযনী । ন কল়ে খূণ ম্হণতসে ॥৫২॥
আপ্তভাৱ মাঝ্যা মনী । স্ৱজন তসে দিসতা নযনী ।
নাম সাংগা ম্হণোনি । আঠৱী ৰূপ পতীচে ॥৫৩॥
আঠৱোনি পতীচে ৰূপ । কৰূ লাগলী অতি প্ৰলাপ ।
ধৰণী পডলী ৰুদিতবাষ্প । মহাদুঃখ কৰীতসে ॥৫৪॥
তিযেচে দুঃখ দেখোনি নযনী । কুমাৰ ৱিলোকী তটস্থপণী ।
মুহূৰ্ত এক সাৱৰোনি । আপণ দুঃখ কৰীতসে ॥৫৫॥
দুঃখ কৰোনিযা দেখা । প্ৰক্ষাল়িলে আপুল্যা মুখা ।
উগী ৰাহে ম্হণে ঐকা । আমুচে নাম সিদ্ধ ম্হণে ॥৫৬॥
সীমংতিনী কৰিতা শোক অপাৰ । জৱল়ী আলা ৰাজকুমাৰ ।
হাতী ধৰলী সত্ৱৰ । সংবোখীতসে প্ৰেমভাৱে ॥৫৭॥
একাংতী সাংগে তিযেসী । ম্হণে তুঝ্যা ভ্ৰতাৰাসী ।
দেখিলে আম্হী দৃষ্টীসী । সুখী আতা অসাৱে ॥৫৮॥
তৱ ৱ্ৰতপুণ্যে কৰোনী । পতি শীঘ্ৰ পহাসী নযনী ।
চিংতা কৰূন নকো ম্হণোনী । তৃতীয দিনী ভেটেল ॥৫৯॥
তৱ পতি মাঝা সখা । প্ৰাণ তোচি ঐকা ।
সংদেহ ন কৰী ৱো বালিকা । আণ শিৱচৰণাচী ॥২৬০॥
ঐসে একাংতী সাংগূন । প্ৰগট ন কৰী ম্হণূন ।
দুঃখ আঠৱলে ঐকূন । সীমংতিনী বাল়িকেসী ॥৬১॥
সুটল্যা ধাৰা লোচনী । প্ৰেমে ৰডে স্ফুংদোনী ।
ৱিচাৰ কৰী সীমংতিনী । হাচি হোয মম পতি ॥৬২॥
পতীসাৰিখে মুখকমল় । নযন সুংদৰ অতি কোমল় ।
ধ্ৱনি বোলতা জ্যাচী মংজুল় । অতি গংভীৰ বোলতসে ॥৬৩॥
মৃদু ৱাণী পতীসৰসী । তৈসাচী বোলে তো হৰ্ষী ।
ধৰিতা মাঝিযা কৰাসী । অতি মৃদু লাগলে ॥৬৪॥
মাঝে পতীচে লক্ষণ । মী জাণে সৰ্ৱ খূণ ।
হাচি হোয মাঝা প্ৰাণ । সমস্ত চিন্হে অসতী ॥৬৫॥
যাস দেখোনি নযনী । ধাৰা সুটল্যা প্ৰেমে জীৱনী ।
নৱলপৰী ৱিচাৰূনী । মাগুতী অনুমান কৰীত ॥৬৬॥
দৈৱহীন অসে আপণ । কৈসা পতি যেঈল ম্হণোন ।
বুডালা নদীত জাঊন । মাগুতী কৈসী ভ্ৰাংতি ম্হণে ॥৬৭॥
মেলা পতি মাগুতী যেতা । ঐশী ন ঐকিলী কানী কথা ।
স্ৱপ্ন দেখিলে কী ভ্ৰাংতা । কায কল়তে মাঝে মনা ॥৬৮॥
ধূৰ্ত হোয কী ৱেষধাৰা । ৰাক্ষস যক্ষ কিংৱা কিন্নৰী ।
কপটে প্ৰগটলা নদীতীৰী । ম্হণোনি কল্পনা কৰীতসে ॥৬৯॥
কিংৱা পাৱলা শিৱৱ্ৰতে । কী ধাডিলা গিৰিজানাথে ।
সংকট জাণোনি আমুচ্যা যেথে । মৈত্ৰেযীকাৰণে ধাডিলা ॥২৭০॥
জ্যাস প্ৰসন্ন শংকৰ । ত্যাস কৈচা দুঃখৱিকাৰ ।
চিংতিলে পাহিজে নিৰ্ধাৰে । ঐসে চিংতী সীমংতিনী ॥৭১॥
ঐসে হোতা ৰাজকুমাৰ । আৰূঢলা ৱাৰূৱৰ ।
নিৰোপ মাগে প্ৰীতিকৰ । সীমংতিনী নাৰীসী ॥৭২॥
নিঘালা অশ্ৱ মনোৱেগে । পাতলা নগৰা অতিশীঘ্ৰে ।
ৱাসুকীপুত্ৰ হোতা সংগে । তযা পাঠৱী নগৰাংত ॥৭৩॥
ত্ৱা জাৱোনি ৱৈৰিযাংসী । ইষ্টতী সাংগা ৱাদীযাসী ।
ন ঐকতা তৱ বোলাসী । সংহাৰীন বোলাৱে ॥৭৪॥
ঐসে ৱচন ঐকোনি । ত্ৱৰিত পাৱলা ৰাজভুৱনী ।
উভা ৰাহোনি কঠোৰ ৱচনী । বোলতসে নগৰাধিপতীসী ॥৭৫॥
চলা শীঘ্ৰ কুটুংবেসী । চংদ্ৰাংগদাচে ভেটীসী ।
তক্ষকাচে দৰ্শনাসী । গেলা হোতা পাতাল়ী ॥৭৬॥
কালিংদীযে নদীত । বুডালা হে ঐকোনিযা মাত ।
তুম্হী কেলা স্ৱামীঘাত । ৰাজ্য ঘেতলে ইংদ্ৰসেনাচে ॥৭৭॥
আতা সাংগেন তুম্হাংসী । চাড অসে জৰী প্ৰাণাসী ।
শৰণ জাৱে তযাসী । ইংদ্ৰসেনা স্থাপোনী ॥৭৮॥
তক্ষকাসাৰখা মৈত্ৰ জোডলা । দিধলে নৱনাগসহস্ত্ৰবল়া ।
শীঘ্ৰ লাগা চৰণকমল়া । চংদ্ৰাংগদাচে জাঊনী ॥৭৯॥
ন ঐকাল মাঝ্যা ৱচনা । তৰী আতাচি ঘেতো প্ৰাণা ।
তক্ষকে পাঠৱিলে আপণা । পাৰিপত্যাকাৰণে হো ॥২৮০॥
ঐসে ৱচন ঐকোনী । শত্ৰু ভযাভীত মনী ।
হীন বুদ্ধি কেলী জাণোনী । আতা শৰণ ৰিঘাৱে ॥৮১॥
জৰী কৰূ বলাত্কাৰ । তক্ষক কৰীল সংহাৰ ।
লোকাত হোঈ নিংদা ফাৰ । প্ৰাণ জাঈল আপুলা ॥৮২॥
ঐসে ৱিচাৰূনি মানসী । বাহেৰ আণিতী ইংদ্ৰসেনাসী ।
নানা ৱস্ত্ৰে আভৰণেসী । সিংহাসনী বৈসৱিলা ॥৮৩॥
সকল় ৱিনৱিতী ত্যাসী । অপৰাধ ঘডলা আম্হাংসী ।
প্ৰাণ ৰাখা ৱেগেসী । ম্হণোনি চৰণী লাগলে ॥৮৪॥
ৰাযা ইংদ্ৰসেনাসী । তক্ষকপুত্ৰ সাংগে ত্যাসী ।
তুমচা পুত্ৰ আলা পৰিযেসী । ৱাসুকী ভেটী গেলা হোতা ॥৮৫॥
ঐকোনি ৰাৱ সংতোষী ত্যাসী । আঠৱোনি অধিক দুঃখাসী ।
মূৰ্ছা যেৱোনি ধৰণীসী । পত্নীসহিত পডিযেলা ॥৮৫॥
নাগকুমৰে উঠৱিলে ত্যাসী । দুঃখ কাসযা কৰাৱে হৰ্ষী ।
যেঈল পুত্ৰ ভেটীসী । ত্ৱৰে কৰোনি আতাংচী ॥৮৬॥
মগ ৰাৱ অতিহৰ্ষী । বোলাৱিত মংত্ৰিযাংসী ।
নগৰ শ্ৰৃংগাৰাৱযাসী । নিৰোপ দিধলা তযে ৱেল়ী ॥৮৭॥
ঐসা নিৰোপ দেঊন । ভেটী নিঘালা আপণ ।
সকল় দাযাদ স্ৱজন । ৰাণীৱসা আদিকৰূনি ॥৮৯॥
মংত্ৰীপুৰোহিতাসহিত । নিঘালে লোক সমস্ত ।
কৌতুক পাহো ম্হণত । মেলা পুত্ৰ কৈসা আলা ॥২৯০॥
আনংদ ঝালা সকল়িকা । ৰাৱ মানি মহাহৰিখা ।
পাহীন ম্হণে পুত্ৰমুখা । অতি আৱডীনে অৱধাৰা ॥৯১॥
সৱে ৱাজংত্ৰ্যাংচে গজৰ । নগৰলোকা সংতোষ থোৰ ।
কৰিতাতী জযজযকাৰ অতি উল্হাস কৰিতাতী ॥৯২॥
ঐসে জাঊনি পুত্ৰাসী । ভেটী ঝালী ৰাযাসী ।
চংদ্ৰাংগদ পিতযাসী । নমস্কাৰী সাষ্টাংগে ॥৯৩॥
অতি প্ৰেমে পুত্ৰাসী । আলিংগী ৰাৱ ত্ৱৰেসী ।
সদ্গদিত কংঠেসী । নেত্ৰী সুটল্যা অশ্ৰুধাৰা ॥৯৪॥
পুত্ৰাসী ম্হণে ইংদ্ৰসেন । আলাসী বাল়া মাঝা প্ৰাণ ।
শ্ৰমলো হোতো তুজৱিণ । ম্হণোনি সাংগে দুঃখ আপুলে ॥৯৫॥
মাতেতে আলিংগোন । দুঃখ কৰী তী অতিগহন ।
ৱিনৱীত তিযে সংবোখোন । মজনিমিত্ত কষ্টলিসী ॥৯৬॥
পুত্ৰ নৱ্হে মী তুমচা শত্ৰু । জাঊনি আপুলে সুখাৰ্থু ।
তুম্হা দুখৱিলে কী বহুতু । নেদীচ সুখ তুম্হাতে ॥৯৭॥
আপণ জাৱোনি পাতাল়ী । ৰাহিলো সুখে শেষাজৱল়ী ।
তুম্হী কষ্টলীত বহুতকাল়ী । মজনিমিত্ত অহোৰাত্ৰ ॥৯৮॥
কাষ্ঠাসৰী অংতঃকৰণ । মাঝে অসে কী সত্য জাণ ।
মাতাজীৱ জৈসে মেণ । পুত্ৰানিমিত্ত কষ্ট বহুত ॥৯৯॥
মাতাপিতযাংচে দুঃখ । জো নেণে তোচি শতমূৰ্খ ।
উত্তীৰ্ণ ৱ্হাৱযা অশক্য । স্তনপান এক ঘডীচে ॥৩০০॥
মাতেৱীণ দেৱ দেখা । পুত্ৰাসি নাহী ৱিশেখা ।
কৱণ উত্তীৰ্ণ নৱ্হে ঐকা । মাতা কেৱল় মৃডানী ॥১॥
দুঃখ দেত জননীসী । তো জায যমপুৰাসী ।
পুত্ৰ নৱ্হে ত্যাচে ৱংশী । সপ্তজন্মী দৰিদ্ৰী ॥২॥
ঐসে মাতেসি ৱিনৱূনী । ভেটতসে তো ভাঊবহিণী ।
ইষ্ট সোযৰে অখিল জনী । প্ৰধানাসমৱেত নাগৰিকা ॥৩॥
ইতুকিযা অৱসৰী । প্ৰৱেশ কেলা নগৰাভীতৰী ।
সমাৰংভ কেলা অতি থোৰী । পাৱলে নিজমংদিৰা ॥৪॥
তক্ষকাচে পুত্ৰাসী । গৌৰৱিলে সন্মানেসী ।
ৱস্ত্ৰে ভূষণে ৰত্নেসী । ইংদ্ৰসেনে অতিপ্ৰীতী ॥৫॥
চংদ্ৰাংগদ সাংগে পিতযাসী । তক্ষক উপকাৰ ৱিস্তাৰেসী ।
প্ৰাণ ৱাচৱিলা আম্হাসী । দ্ৰৱ্য দিধলে অপাৰ ॥৬॥
সুংদৰ ৱস্ত্ৰে আভৰণে । দিধলী হোতী তক্ষকানে ।
পিতা দেখোনি সংতোষানে । ম্হণে ধন্য তক্ষক ॥৭॥
নিৰোপ দিধলা নাগপুত্ৰাসী । বোল়ৱিলে তযাসী ।
ভৃত্য পাঠৱিলে ৱেগেসী । চিত্ৰৱৰ্ম্যাচে নগৰাত ॥৮॥
ৰাৱ ম্হণে তযে ৱেল়ী । সূন মাঝী দৈৱে আগল়ী ।
তিচে ধৰ্মৈ ৱাচলা বল়ী । পুত্ৰ মাঝা অৱধাৰা ॥৯॥
তিণে আৰাধিলা শংকৰ । তেণে কংকণ চুডে স্থিৰ ।
তেণে ৱাচলা মাঝা কুমৰ । সৌভাগ্যৱতী সূন মাঝী ॥৩১০॥
ম্হণোনি পাঠৱিলে ৱেগেসী । লিহোনিযা ৱৰ্তমানাসী ।
চিত্ৰৱৰ্মৰাযাসী । ইংদ্ৰসেন ৰাযানে ॥১১॥
হেৰ নিঘালে সত্ৱৰী । চিত্ৰৱৰ্ম্যাচিযে নগৰী ।
ৱ্যৱস্থা সাংগিতলী কুসৰী । চংদ্ৰাংগদশুভৱাৰ্তা ॥১২॥
সংতোষে ৰাজা ঐকোনি দেখা । কৰিতা ঝালা মহাসুখা ।
দানে দিধলী অপাৰ ঐকা । ৰত্নে ভূষণে হেৰাংসী ॥১৩॥
ইংদ্ৰসেন ৰাজা সত্ৱৰ । পুনৰপি কৰাৱযা ৱৰ্হাড থোৰ ।
চংদ্ৰাংগদ বডিৱাৰ । সেনা ঘেৱূনি নিঘালা ॥১৪॥
মহোত্সাহ ঝালা থোৰ । ৱৰ্হাড কেলে ধুৰংধৰ ।
চংদ্ৰাংগদ প্ৰীতিকৰ । সীমংতিনীসী ভেটলা ॥১৫॥
পাতাল়ীংচী অমোল্য ৱস্তু । প্ৰাণেশ্ৱৰীসী অৰ্পিত ।
পাজিতা ঝালা অমৃত । মহানংদ প্ৰৱৰ্তলা ॥১৬॥
কল্পৱৃক্ষফল় দেখা । দেৱোনি তোষৱিলা নাযকা ।
অমোল্য ৱস্ত্ৰাভৰণী দেখা । দশ যোজনে তেজ ফাকে ॥১৭॥
ঐসা উত্সাহ ৱিৱাহ কেলা । আপুলে পুৰীসী নিঘালা ।
সীমংতিনীচে ৱৈভৱালা । জোডা নসে ত্ৰিভুৱনী ॥১৮॥
মগ জাৱোনি নগৰাসী । ৰাজ্যী স্থাপিলা পুত্ৰাসী ।
দহা সহস্ত্ৰ পূৰ্ণ ৱৰ্ষী । ৰাজ্য কেলে চদ্ৰাংগদে ॥১৯॥
সীমংতিনী কৰী ৱ্ৰতাসী । উপৱাস সোমৱাৰাসী ।
পূজিলে গৌৰীহৰাসী । ম্হণোনি পাৱলী ইষ্টাৰ্থ ॥৩২০॥
ঐসে ৱিচিত্ৰ অসে ৱ্ৰত । ম্হণোনি সাংগে শ্ৰীগুৰুনাথ ।
ঐক সুৱাসিনী ম্হণত । অতি প্ৰীতী নিৰূপিলে ॥২১॥
ঐসে কৰী ৱো আতা ৱ্ৰত । চুডে কংকণে অখংডিত ।
কন্যা পুত্ৰ হোতী বহুত । আমুচে ৱাক্য অৱধাৰী ॥২২॥
দংপত্য ৱিনৱী শ্ৰীগুৰূসী । তুমচী চৰণসেৱা আম্হাংসী ।
পুৰৱিতী মনোৰথাসী । আম্হা ৱ্ৰত কাযসে ॥২৩॥
আমচা তূ প্ৰাণনাযক । তুজৱাচোনি নেণো আণিক ।
তৱ স্মৰণমাত্ৰে অসে নিক । ম্হণোনি চৰণী লাগলী ॥২৪॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । আমুচে নিৰোপে কৰা ঐসী ।
ৱ্ৰত আচৰা সোমৱাৰাসী । তেচি সেৱা আম্হা পাৱে ॥২৫॥
নিৰোপ ঘেঊনি শ্ৰীগুৰূচা । নেম ধৰিলা সোমৱাৰাচা ।
ভেটীলাগী তযাচ্যা । মাতাপিতা পাৱলী ॥২৬॥
ঐকোনিযা কন্যাপুত্ৰৱাৰ্তা । সংতোষলী ত্যাচী মাতা ।
দ্ৰৱ্য ৱেচিলে অপৰিমিতা । সমাৰাধনা ব্ৰাহ্মণাংসী ॥২৭॥
পূজা কৰিতী শ্ৰীগুৰূসী । আনংদ অতি মানসী ।
সমাৰংভ দিৱানিশী । বহুত কৰিতী ভক্তীনে ॥২৮॥
ঐশাপৰী ৱংদোনী । শ্ৰীগুৰূচা নিৰোপ ঘেউনী ।
গেলী গ্ৰামা পৰতোনী । খ্যাতী ঝালী চহূ ৰাষ্ট্ৰী ॥২৯॥
পুঢে ত্যা দংপতীসী । পাচ পুত্ৰ শতাযুষী ।
ঝালে আশীৰ্ৱাদেসী । শ্ৰীগুৰূৰাযাচ্যা ॥৩৩০॥
প্ৰতিৱৰ্ষী দৰ্শনাসী । দংপতী যেতী ভক্তীসী ।
ঐসে শিষ্য পৰিযেসী । শ্ৰীগুৰূচে মাহাত্ম্য ॥৩১॥
ঐসে শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ । সিদ্ধ সাংগে পৱিত্ৰ ।
নামধাৰক অতিপ্ৰীতী । ঐকতসে অৱধাৰা ॥৩২॥
গংগাধৰাচা কুমৰ । সৰস্ৱতী ৱিনৱী গুৰুকিংকৰ ।
স্ৱামী মাঝা পাৰংপাৰ । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱতী ॥৩৩॥
ঐসা ৱৰদমূৰ্তি দেখা । সকল় জন তুম্হী ঐকা ।
প্ৰসন্ন হোঈল তাত্কাল়িকা । ন ধৰাৱা সংদেহ মানসী ॥৩৪॥
সাখৰ স্ৱাদু ম্হণাৱযাসী । উপমা দ্যাৱী কাযসী ।
মনগটীচে কংকণাসী । আৰসা কাসযা পাহিজে ॥৩৫॥
প্ৰত্যক্ষ পাহতা দৃষ্টান্তেসী । প্ৰমাণ কাসযা পৰিযেসী ।
খ্যাতী অসে ভূমংডল়াসী । কীৰ্তি শ্ৰীগুৰুযতীচী ॥৩৬॥
ঐকা হো জন সমস্ত । সাংগতো মী উত্তম হোত ।
সেৱা কৰিতা শ্ৰীগুৰুনাথ । ত্ৱৰিত হোয মনকামনা ॥৩৭॥
অমৃতাচী আৰৱটী । ঘাতলী অসে গোমটী ।
পান কৰা হো তুম্হী ঘোটী । ধণীৱৰী সকল়িক ॥৩৮॥
শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ কামধেনু । ঐকতা হোয পতিত পাৱনু ।
নাম জ্যাচে কামধেনু । তো চিংতিলে পুৰৱিত ॥৩৯॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃত । সীমংতিনী আখ্যান ৱিখ্যাত ।
পংচত্ৰিশত্ অধ্যাযাত । কথাসাৰ সাংগিতলী ॥৩৪০॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে সীমংতিন্যাখ্যানং নাম পংচত্ৰিংশোঽধ্যাযঃ ।
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱ দত্ত ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More