Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 8

(Shri Gurucharitra Adhyay 8 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 8 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 8. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 120
॥ শ্ৰী গণেশাযনমঃ ॥
নামধাৰক ম্হণে সিদ্ধাসী । গোকৰ্ণমহিমা নিৰোপিলাসী ।
শ্ৰীগুৰু ৰাহিলে কিতী দিৱসী । ৱৰ্তলে পুঢে কায সাংগ ॥১॥
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি কৃপাসিংধু । মাঝে মনী লাগলা ৱেধু ।
চৰিত্ৰ ঐকতাং মহানংদু । অতিউল্হাস হোতসে ॥২॥
পৰিসোনি শিষ্যাচে ৱচন । সংতোষে সিদ্ধ অতিগহন ।
সাংগতা ঝালা ৱিস্তাৰোন । শ্ৰোতে তুম্হী অৱধাৰা ॥৩॥
গোকৰ্ণক্ষেত্ৰী শ্ৰীপাদ যতি । ৰাহিলে ৱৰ্ষে তীন গুপ্তী ।
তেথোনি শ্ৰীগিৰিপৰ্ৱতা যেতী । লোকানুগ্ৰহাকাৰণে ॥৪॥
জযাচে কৰিতা চৰণদৰ্শন । সমস্ত তীৰ্থাসমান জাণ ।
‘চৰণং পৱিত্ৰং ৱিততং পুৰাণং । ৱেদশ্ৰুতি ঐসে বোলতসে ॥৫॥
সমস্ত তীৰ্থে গুৰুচৰণী । তো কাং হিংডে তীৰ্থভৱনী ।
লোকানুগ্ৰহালাগুনী । জাত অসে পৰিযেসা ॥৬॥
মাস চাৰী ক্ৰমোনি তেথে । আলে নিৱৃত্তিসংগমাতে ।
দৰ্শন দেতী সাধুভক্তাংতে । পাতলে তযা কুৰৱপুৰা ॥৭॥
কুৰৱপুৰ মহাক্শেত্ৰ । কৃষ্ণা গংগা ৱাহে নীৰ ।
মহিমা তেথীল সাংগতা অপাৰ । ভূমংডাল়াত দুৰ্লভ ॥৮॥
তেথীল মহিমা সাংগতা । ৱিস্তাৰ হোঈল বহুত কথা ।
পুঢে অসে চৰিত্ৰ অমৃতা । সাংগেন ঐকা একচিত্তে ॥৯॥
শ্ৰীপাদ ৰাহিলে কুৰৱপুৰী । খ্যাতি ৰাহিলী ভূমীৱৰী ।
প্ৰগটে মহিমা অপৰংপাৰী । সাংগতাং ৱিস্তাৰ অসে দেখা ॥১০॥
জে জন ভজতী ভক্তীসী । সৌখ্য পাৱতী অপ্ৰযাসী ।
কন্যা পুত্ৰ লক্ষ্মীসী । চিংতিলে ফল় পাৱতী ॥১১॥
সমস্ত মহিমা সাংগাৱযাসী । ৱিস্তাৰ হোঈল বহুৱসী ।
নামধাৰকা স্ৱস্থ পৰিযেসী । সাংগেন কিংচিত্ তুজ আতাং ॥১২॥
পুঢে অৱতাৰ ৱ্হাৱযা গতি । সাংগেন ঐকা একচিত্তী ।
শ্ৰীপাদ কুৰৱপুৰা অসতী । কাৰ্যকাৰণমনুষ্যদেহী ॥১৩॥
অৱতাৰ ৱ্হাৱযাচে কাৰণ । সাংগেন ত্যাচে পূৰ্ৱকথন ।
ৱেদশাস্ত্ৰসংপন্ন ব্ৰাহ্মণ । হোতা তযা গ্ৰামী ॥১৪॥
ত্যাচী ভাৰ্যা হোতী দেখা । নাম তিযেচে অংবিকা ।
সুশীল আচাৰ পতিসেৱকা । মহাপুণ্য সতী দেখা ॥১৫॥
তিযেসী পুত্ৰ হোঊনি মৰতী । পূৰ্ৱকৰ্মফল় অৰ্জিতী ।
অনেক তীৰ্থে আচৰতী । তিণে কেলি পৰিযেসা ॥১৬॥
ঐসে অসতাং জে হোণাৰ গতি । পুত্ৰ জাহলা মংদমতি ।
মাতা স্নেহ কৰী ভক্তী । অপূৰ্ৱ আপণাসী ম্হণোনি ॥১৭॥
ৱৰ্ধতা মাতাপিত্যাঘৰী । ৱিপ্ৰাত্মজ ৱাঢলা প্ৰীতিকৰী ।
ৱ্ৰতবংধ কৰিতী কুল়াচাৰী । ৱেদাভ্যাস কৰাৱযা ॥১৮॥
ৱিদ্যা নযে তযা কুমৰা । মংদমতি অজ্ঞান বহিৰা ।
চিংতা ৱৰ্তে ত্যা দ্ৱিজৱৰা । ম্হণে পুত্ৰ মংদমতি ॥১৯॥
অনেক দেৱ আৰাধোনি । পুত্ৰ লাধলো কষ্টোনি ।
প্ৰাচীন কৰ্ম ন সুটে ম্হণোনি । চিংতা কৰী অহোৰাত্ৰ ॥২০॥
অনেক প্ৰকাৰে শিকৱী ত্যাসী । তাডন কৰী বহুৱসী ।
হোতসে দুঃখ জননীসী । ৱৰ্জী আপুলে পতীতে ॥২১॥
পতীসী ম্হণে তে নাৰী । পুত্ৰ নাহীত আম্হা ঘৰী ।
কষ্ট কৰোনি নানাপৰী । পোসিলে একা বাল়কাসী ॥২২॥
ৱিদ্যান যেচি ৱেদ ত্যাসী । ৱাযা মাৰূন কা কষ্টসী ।
প্ৰাচীন কৰ্ম ন সুটে ত্যাসী । কী মূঢ হোঊনি উপজাৱে ॥২৩॥
আতাং জৰী তুম্হী যাসী । তাডন কৰাল অহৰ্নিশী ।
প্ৰাণ ত্যজীন মী ভৰৱসী । ম্হণোনি ৱিনৱী পতীতে ॥২৪॥
স্ত্ৰিযেচে ৱচন ঐকোনি । ৱিপ্ৰ ৰাহিলা নিচিংত মনী ।
ঐসা কাহী কাল় ক্ৰমোনি । হোতী তযা গ্ৰামাংত ॥২৫॥
ৱৰ্ততা ঐসে তযা স্থানী । ৱিপ্ৰ পডলা অসমাধানী ।
দৈৱৱশেকৰূনি । পংচত্ৱ পাৱলা পৰিযেসা ॥২৬॥
মগ পুত্ৰাসহিত তে নাৰী । হোতী তেথে কুৰৱপুৰী ।
যাচূনি আপুলে উদৰ ভৰী । যেণেপৰী জীৱিত্ৱ ৰক্ষী ॥২৭॥
ৱিপ্ৰস্ত্ৰিযেচা পুত্ৰ দেখা । ৱিৱাহাহাযোগ্য ঝালা নিকা ।
নিংদা কৰিতী সকল়ীকা । মতিহীন ম্হণোনিযা ॥২৮॥
কন্যা ন দেতী তযাসী কোণী। ম্হণতী কাষ্ঠে ৱাহতো কা পাণী ।
সমস্ত ম্হণতী অসে দূষণী । উদৰ ভৰী যেণে ৱিদ্যে ॥২৯॥
সমস্ত লোক ম্হণতী ত্যাসী । তূ দগডাপৰী ৱ্যৰ্থ জন্মলাসী ।
লাংছন লাৱিলে ৱংশাসী । অৰে মূৰ্খা কুল়নাশকা ॥৩০॥
তুঝ্যা পিতযাচা আচাৰ । খ্যাতি অসে চাৰী ৰাষ্ট্ৰ ।
জাণে ধৰ্ম ৱেদ শাস্ত্ৰ । ত্যাচে পোটী অৱতৰলাসী ॥৩১॥
বোল আণিলাসী তুৱা পিতৰাংসী । ঘাতলে তযা অধোগতীসী ।
ভিক্ষা মাগোনি উদৰ ভৰিসী । লাজ কৈসী তুজ ন ৱাটে ॥৩২॥
জন্মোনিযা সংসাৰী । কায ৱ্যৰ্থ পশূচিযে পৰী ।
অথৱা গংগেত প্ৰৱেশ কৰী । কায জন্মোনি সাৰ্থক ॥৩৩॥
ঐসে ঐকোনি ব্ৰহ্মচাৰী । দুঃখ কৰীত নানা প্ৰকাৰী ।
মাতেসি ম্হণে তে অৱসৰী । প্ৰাণ ত্যাগীন মী আতা ॥৩৪॥
নিংদা কৰিতী সৰ্ৱহী মজ । অসোনি দেহ কৱণ কাজ ।
পোসূ ন শকে মাতে তুজ । জাঈন অৰণ্যৱাসাসী ॥৩৫॥
ঐকোনি পুত্ৰাচে ৱচন । মাতা কৰী চিংতা গহন ।
শোকদুঃখেকৰূন । ৱিলাপ কৰী তে নাৰী ॥৩৬॥
মাতা সুত দুঃখ কৰীত । গেলী গংগাপ্ৰৱাহাত ।
তেথে দেখিলে জগদুদ্ধৰিত । শ্ৰীপাদ যোগী স্নান কৰিতা ॥৩৭॥
জাঊনি দোঘে লাগতী চৰণী । ৱিনৱিতাতী কৰ জোডুনী ।
ৱাসনা অসে আমুচে মনী । প্ৰাণ ত্যজাৱা গংগেত ॥৩৮॥
নিৰোপ দ্যাৱা জী আম্হাংসী । সদ্গতি ৱ্হাৱযা কাৰণাসী ।
আত্মহত্যা মহাদোষী । ম্হণোনি ৱিনৱিতো কৃপাসিংধু ॥৩৯॥
ঐকোনি ৱিপ্ৰসতীচে ৱচন । পুসতী শ্ৰীপাদ কৃপাযমান ।
কাং সংকটী তুমচে মন । ত্যজিতা প্ৰাণ কায নিমিত্ত ॥৪০॥
ৱিপ্ৰস্ত্ৰী তযা ৱেল়া । সাংগতসে দুঃখা সকল়া ।
ম্হণে স্ৱামী ভক্তৱত্সলা । তাৰাৱে আম্হা বাল়কাতে ॥৪১॥
পুত্ৰাৱীণ কষ্ট ভাৰী । অনেক তীৰ্থে পাদচাৰী ।
কেলে ৱ্ৰত পূজা জৰী । সকল় দেৱ আৰাধিলে ॥৪২॥
ৱ্ৰতে উপৱাস সাংগূ কিতী । কৰিতে ঝালে অপৰিমিতী ।
ঝালা পুত্ৰ হা দুৰ্মতি । নিংদা কৰিতী সকল় জন ॥৪৩॥
ৱেদশাস্ত্ৰসংপন্ন । পতি মাঝা হোতা ব্ৰাহ্মণ ।
ত্যাচিযে পোটী ঝালা হীন । মংদমতি দুৰাত্মা হা ॥৪৪॥
কৃপা কৰী গা শ্ৰীপাদ যতি । জন্মোজন্মী দৈৱগতি ।
পুত্ৰ ন ৱ্হাৱা মংদমতি । ঐসা প্ৰকাৰ সাংগাৱা ॥৪৫॥
কৃপাসাগৰ দৈন্যহৰণ । ম্হণোনি ধৰিলে তুঝে চৰণ ।
শৰণাগতাচে কৰাৱযা ৰক্ষণ । আলাসি আজি কৃপাসিংধু ॥৪৬॥
জন্মোনিযা সংসাৰী । কষ্ট কেলে নানাপৰী ।
ন দেখেচি সৌখ্যকুসৰী । পৰী জাহলে পুত্ৰ ন ৰাহতী ॥৪৭॥
ৱাচোনিযা হা এক সুত । শেল়ীচে গল়া স্তন লোংবত ।
ৱৃথা জন্মলা ম্হণত । ৱিনৱীতসে শ্ৰীগুৰূসী ॥৪৮॥
দেৱা আতা ঐসে কৰণে । পুঢীল জন্মী মনুষ্যপণে ।
পূজ্যমান পুত্ৰ পাৱণে । জৈসা পূজ্য তূ জগত্ত্ৰযাসী ॥৪৯॥
সকল় লোক জ্যাসি ৱংদিতী । ঐসা পুত্ৰ ৱ্হাৱা ম্হণে তী ।
উপায সাংগা শ্ৰীগুৰু যতী । ম্হণোনি চৰণাং লাগলী ॥৫০॥
ত্যাচেনি মাতে উদ্ধাৰগতি । মাগুতী ন হোয পুনৰাৱৃত্তি ।
পিতৰাং সকল়া স্ৱৰ্গপ্ৰাপ্তি । লাধে ঐসে নিৰোপাৱে ॥৫১॥
ৱাসনা অসে মাঝে মনী । পুত্ৰ ৱ্হাৱা ব্ৰহ্মজ্ঞানী ।
বাল়পণিচ পাহো নযনী । পূজ্যমান সমস্তাংসী ॥৫২॥
ঐকোনি তিযেচে ৱচন । সাংগতী কৃপা ভক্তি পাহোন ।
কৰী ৱো ঈশ্ৱৰআৰাধন । পুত্ৰ হোঈল শ্ৰীহৰীঐসা ॥৫৩॥
গৌল়িযাচে ঘৰী দেখা । কৃষ্ণ উপজলা কাৰণিকা ।
ৱ্ৰত কেলে গৌল়ী ঐকা । ঈশ্ৱৰাচী আৰাধনা ॥৫৪॥
তৈসা তূ আৰাধী ঈশ্ৱৰ । পুত্ৰ পাৱশীল হা নিৰ্ধাৰ ।
তুঝা মনোৰথ সাচাৰ । পাৱেল সিদ্ধি শ্ৰীপাদ ম্হণতী ॥৫৫॥
ৱিপ্ৰস্ত্ৰী ম্হণে তে ৱেল়ী । কৈসে ৱ্ৰত আচৰলে গৌল়ী ।
কৈসা পূজিলা চংদ্ৰমৌল়ী । ৱিস্তাৰাৱে মজপ্ৰতী ॥৫৬॥
তৈসেচ ৱ্ৰত কৰীন আপণ । ম্হণোনি ধৰী সদ্গুৰুচৰণ ।
কৃপামূৰ্তি সদ্গুৰু জাণ । সাংগতা ঝালা তে ৱেল়ী ॥৫৭॥
ম্হণতী শ্ৰীপাদ যতি তিযেসী । ঈশ্ৱৰ পূজী হো প্ৰদোষী ।
মংদৱাৰী তূ ৱিশেষী । পূজা কৰী ভক্তীনে ॥৫৮॥
পূজা কৰী জে গৌল়ণী । ৱিস্তাৰ অসে স্কংদপুৰাণী ।
কথা সাংগেন ঐক কানী । ম্হণতী শ্ৰীগুৰু তিযেসী ॥৫৯॥
ঐকোন শ্ৰীগুৰূচে ৱচনা । সংতোষলী ৱিপ্ৰাংগনা ।
পুঢতী ঘালী লোটাংগণা । তযা শ্ৰীপাদ শ্ৰীগুৰূপ্ৰতী ॥৬০॥
ৱিপ্ৰস্ত্ৰী ম্হণে স্ৱামীসী । অভিনৱ মাতে নিৰোপিলেসী ।
দেখতা পূজা প্ৰদোষী । পুত্ৰ ঝালা কৃষ্ণা ঐস ॥৬১॥
আপণ কেলিযা পূজা জৰী । ফল় পাৱেন নিৰ্ধাৰী ।
পুৰ্ৱী কৱণে পৰী । ৱিস্তাৰাৱে দাতাৰা ॥৬২॥
শ্ৰীগুৰু সাংগতী তিযেসী । সাংগেন ঐক একচিত্তেসী ।
উজ্জনী নাম নগৰীসী । জাহলে ৱিচিত্ৰ পৰিযেসা ॥৬৩॥
তযা নগৰী চংদ্ৰসেন । ৰাজা হোতা ধৰ্মপৰাযণ ।
ত্যাচা সখা অসে প্ৰাণ । মণিভদ্ৰ নামে পৰিযেসা ॥৬৪॥
সদা ঈশ্ৱৰভক্তি কৰী । নানা প্ৰকাৰে অপৰংপাৰী ।
ভোল়া দেৱ প্ৰসন্ন কৰী দিধলা চিংতামণি এক ॥৬৫॥
কোটিসূৰ্যাংচা প্ৰকাশ । মাণিক শোভে মহাসৰস ।
কংঠী ঘালিতা মহাহৰ্ষ । তযা মণিভদ্ৰৰাযাসী ॥৬৬॥
তযা মণ্যাচে লক্ষণ । সুৱৰ্ণ হোয লোহ পাষাণ ।
তেজ ফাকলে জ্যাৱৰী জাণ । তে কনক হোয পৰিযেসা ॥৬৭॥
জে জে চিংতীত মানসী । তে তে পাৱত ত্ৱৰিতেসী ।
ঐশী খ্যাতি মাণিকাসী । সমস্ত ৰাজে কাংক্ষা কৰিতী ॥৬৮॥
ইষ্টত্ৱে মাগতী কিতী এক । মাগো পাঠৱিতী তে মাণিক ।
বলাত্কাৰে ইচ্ছিতী এক । ৰাজে ৱাংছিতী পৰিযেসা ৬৯॥
ম্হণতী ৱিক্ৰয কৰূনি দেখা । আপণা দ্যাৱে তে মাণিকা ।
জৰী ন দেশী স্ৱাভাৱিকা । তৰী যুদ্ধালাগী যেঊ ম্হণতী ॥৭০॥
ৰাজে সমস্ত মিল়োনি । পাতলে নগৰাতে উজ্জনী ।
অপাৰ সৈন্য মিল়ৱূনি । ৱেঢিলে তযা নগৰাসী ॥৭১॥
তে দিৱশী শনিৱাৰ ত্ৰযোদশী । ৰাজা বৈসলা পূজনাসী ।
শংকা ন ধৰিতাং মানসী । একচিত্তে পূজীতসে ॥৭২॥
মহাবল়েশ্ৱৰলিংগাসী । পূজা কৰী তো ৰাজা হৰ্ষী ।
গৌল়িযাচা কুমৰ পহাৱযাসী । আলা তযা শিৱালযা ॥৭৩॥
পূজা পাহোনি শিৱাচী । মুলে ম্হণতী গৌল়িযাংচী ।
খেল়ূ চলা আম্হী অসেচী । লিংগ কৰুনি পুজূ আতা ॥৭৪॥
ম্হণোনি ৱিনোদেকৰূনি । আপুলে গৃহাসন্নিধানী ।
একৱটোনি পাষাণী । কল্পিলে তেথে শিৱালয ॥৭৫॥
পাষাণাচে কৰূনি লিংগ । পূজা কৰীত বাল়কে চাংগ ।
নানাপৰীচী পত্ৰী সাংগ । কল্পিলী তেথে পূজেসী ॥৭৬॥
ষোডশোপচাৰে পূজা কৰিতী । উদক নৈৱেদ্য সমৰ্পিতী ।
ঐসে কৌতুকে খেল়তী । গোপকুমৰ তযে ৱেল়ী ॥৭৭॥
গোপিকা স্ত্ৰিযা যেউনী । পুত্ৰাংতে নেতী বোলাৱুনী ।
ভোজনাকাৰণে ম্হণোনি । গেলে সকল়হী বাল়ক ॥৭৮॥
ত্যাতীল এক গোপীসুত । লিংগভুৱন ন সোডিত ।
ত্যাচী মাতা জৱল়ী যেত । মাৰী আপুলে পুত্ৰাসী ॥৭৯॥
ম্হণে কুমাৰা ভোজনাসী । চাল গৃহাসী ঝালী নিশী ।
কাহী কেল্যা ন জায পৰিযেসী । তো গোপকুমাৰক ॥৮০॥
কোপেকৰূনি তে গৌল়িণী । মোডী পূজা খেল় অংগণী ।
পাষাণ দূৰ টাকুনী । গেলী আপুলে সদনাসী ॥৮১॥
পূজা মোডিতা তো বাল়ক । প্ৰলাপ কৰী অনেক ।
মূৰ্চ্ছা যেঊনি ক্ষণেক । পডিলা ভূমী অৱধাৰ ॥৮২॥
লয লাৱূনী লিংগস্থানী । প্ৰাণ ত্যজূ পাহে নিৰ্ৱাণী ।
প্ৰসন্ন ঝালা শূলপাণী । তযা গোপসুতাকাৰণে ॥৮৩॥
শিৱালয ৰত্নখচিত । সূৰ্যাসমান প্ৰভাৱংত ।
লিংগ দিসে ৰত্নখচিত । জাগৃত ঝালা তো বাল় ॥৮৪॥
নিজৰূপ ধৰী গৌৰীৰমণ । উঠৱী বাল় কৰী ধৰূন ।
ৱৰ মাগ ম্হণে মী ঝালো প্ৰসন্ন । দেঈন জে ৱাংছিসী তে ॥৮৫॥
বাল়কে নমিলে ঈশ্ৱৰাসী । কোপ ন কৰাৱা মাতেসী ।
পূজা বিঘডলী তৱ প্ৰদোষী । ক্ষমা কৰণে ম্হণতসে ॥৮৬॥
ঈশ্ৱৰ ভোল়া চক্ৰৱৰ্তী । ৱৰ দিধলা বহুপ্ৰীতী ।
প্ৰদোষসমযী পূজা দেখতী । গৌল়িণী হোয দেৱজননী ॥৮৭॥
তিচে পোটী হোঈল সুত । তোচি ৱিষ্ণু অৱতাৰ খ্যাত ।
ন কৰী পূজা পাহিলী ম্হণত । পোষীল আপুলে পুত্ৰাসী ॥৮৮॥
জে জে মানসী তূ ইচ্ছিসী । পাৱেল তে তে ধৰী মানসী।
অখিল সৌখ্য তুঝিযা ৱংশাসী । পুত্ৰপৌত্ৰেসী নাংদসীল ॥৮৯॥
প্ৰসন্ন হোৱোনি গিৰিজাপতী । গেলে লিংগালযী গুপ্তী ।
লিংগ ৰাহিলে ৰত্নখচিতী । গৌল়িযাঘৰী যাচিপৰী ॥৯০॥
কোটিসূৰ্যপ্ৰকাশ । শিৱালয দিসে অতি সুৰস ।
লোক ম্হণতী কায প্ৰকাশ । উদয ঝালা দিনকৰা ॥৯১॥
আলে হোতে পৰৰাষ্ট্ৰৰাজে । ৱিস্ময কৰিতী চোজে ।
সাংডূনি দ্ৱেষ বোলতী সহজে । ভেটূ ম্হণতী ৰাযাসী ॥৯২॥
পাহে যা পৱিত্ৰ নগৰাংত । সূৰ্য ঝালা অসে উদিত ।
ৰাজা অসে বহু পুণ্যৱংত । ঐসিযাসী ৱিৰোধ ন কৰাৱা ॥৯৩॥
ম্হণোনি পাঠৱিতী সেৱকাসী । ভেটূ ম্হণতী ৰাযাসী ।
ৰাজা বোলৱী তযাংসী । আপুলে গৃহাসী নগৰাংত ॥৯৪॥
ইতুকে হোতা তে অৱসৰী । ৰাজা পুসতসে প্ৰীতিকৰী ।
ৰাত্ৰী অসতাং অংধকাৰী । উদয পাৱলা কেৱী সূৰ্য ॥৯৫॥
ৰাজা চংদ্ৰসেনসহিত । পাহাৱযা যেতী কৌতুকাৰ্থ ।
দিসে ৱিচিত্ৰ ৰত্নখচিত । শিৱালয অনুপম ॥৯৬॥
যেণেচি পৰী গৌল়্যাচে সদন । অতিৰম্য ৱিৰাজমান ।
পুসতা ঝালা আপণ । তযা গৌল়িকুমাৰকাতে ॥৯৭॥
সাংগিতলা সকল় ৱৃত্তান্ত । সংতোষ কৰিতী ৰাজে সমস্ত ।
গৌল়িযাংত ৰাজা তূ ম্হণত । দেতী নানাদেশসংপদা ॥৯৮॥
নিঘোনি গেলে ৰাজে সকল় । ৰাহিলা চংদ্ৰসেন নিৰ্মল় ।
শনিপ্ৰদোষ পূজা সফল় । ভয কৈচে তযা ৰাজা ॥৯৯॥
গৌল়ীকুমৰ যেঊনি ঘৰা । সাংগে মাতে সৱিস্তৰা ।
পুঢে যেঈল তুঝ্যা উদাৰা । নাৰাযণ অৱতৰোনি ॥১০০॥
ঐসা ঈশ্ৱৰে দিধলা ৱৰ । সংশয ন কৰী তূ নিৰ্ধাৰ ।
সংতোষলা কৰ্পূৰগৌৰ । দেখিলী পূজা প্ৰদোষাচী ॥১॥
মোডিলী পূজা ম্হণোনি । ম্যাং ৱিনৱিলা শূলপাণী ।
ক্ষমা কৰূনি ঘেতলে ম্হণোনি । সাংগে ৱৃত্তান্ত মাতেসী ॥২॥
ঐসা ঈশ্ৱৰ প্ৰসন্ন ঝালা । প্ৰদোষপূজনে তযা ফল়লা ।
শ্ৰীপাদ সাংগতী তযা ৱেল়া । ৱিপ্ৰস্ত্ৰিযেকাৰণে ॥৩॥
তুঝে মনী অসেল জৰী । হোঈল পুত্ৰ মজসৰী ।
সংশয সাংডূনি নিৰ্ধাৰী । শনিপ্ৰদোষী পূজী শংভূ ॥৪॥
ঐসে ম্হণোনি শ্ৰীপাদদেৱ । চক্ৰৱৰ্তী ভোল়া শিৱ ।
ৱিপ্ৰস্ত্ৰিযেচা পাহোনি ভাৱ । প্ৰসন্ন হোত তযা ৱেল়ী ॥৫॥
বোলাৱূনি তিচে কুমাৰাসী । হস্ত ঠেৱিতী মস্তকেসী ।
জ্ঞান জাহলে তত্কাল়েসী । ত্ৰিৱেদী ঝালা তো ব্ৰাহ্মণ ॥৬॥
ৱেদশাস্ত্ৰাদি তৰ্কভাষা । ম্হণতা ঝালা অতিপ্ৰকাশা ।
ৱিস্ময ঝালা অসে সহসা । ৱিপ্ৰ ম্হণতী আশ্চৰ্য ॥৭॥
ৱিস্ময কৰোনি ৱিপ্ৰৱনিতা । ম্হণে ঈশ্ৱৰ হাচি নিশ্চিতা ।
কাৰ্যাকাৰণে অৱতাৰ হোতা । আলা নৰদেহ ধৰোনি ॥৮॥
পূৰ্ৱজন্মীচে পুণ্যাৰ্জিত । জোডলা আম্হা হা নিশ্চিত ।
ভেটলা অসে শ্ৰীগুৰুনাথ । ম্হণোনি নমিতী ক্ষণোক্ষণা ॥৯॥
ম্হণে ঈশৰ তূচি হোসী । পূজা কৰীন তুঝী মী প্ৰদোষী ।
মিথ্যা নোহে তুঝে ৱাক্যাসী । পুত্ৰ ৱ্হাৱা তুজ ঐসা ॥১১০॥
ঐসা নিশ্চয কৰোনি । পূজা কৰিতী নিত্য যেঊনি ।
প্ৰদোষপূজা অতি গহনী । কৰী শ্ৰীপাদৰাযাসী ॥১১॥
পুত্ৰ তিচা ঝালা জ্ঞানী । ৱেদশাস্ত্ৰাৰ্থসংপন্নী ।
পূজ্যা জাহলা সৰ্ৱাংহূনি । ব্ৰহ্মৱৃংদ মানিত ॥১২॥
ৱিৱাহ ঝাল মগ যাসী । পুত্ৰপৌত্ৰী নাংদে হৰ্ষী ।
শ্ৰীগুৰুকৃপা হোয জ্যাসী । ঐসে হোয অৱধাৰা ॥১৩॥
ঐসা শ্ৰীগুৰু কৃপাৱংত । ভক্তজনা অসে সংৰক্ষিত ।
ঐক শিষ্যা একচিত্ত । নামধাৰকা শ্ৰীমতা ॥১৪॥
নামধাৰক ভক্তাসী । সাংগে সিদ্ধ ৱিস্তাৰেসী ।
পৰিযেসা সমস্ত অহৰ্নিশী । ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰূ ॥১১৫॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে প্ৰদোষৱ্ৰতমাহাত্ম্যকথনং নাম অষ্টমোঽধ্যাযঃ ॥৮॥
॥ শ্ৰীদত্তাত্ৰেযাৰ্পিতমস্তু ॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥১১৫॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More