Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 8

(Shri Gurucharitra Adhyay 8 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 8 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 8. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 120
॥ શ્રી ગણેશાયનમઃ ॥
નામધારક મ્હણે સિદ્ધાસી । ગોકર્ણમહિમા નિરોપિલાસી ।
શ્રીગુરુ રાહિલે કિતી દિવસી । વર્તલે પુઢે કાય સાંગ ॥૧॥
શ્રીગુરુમૂર્તિ કૃપાસિંધુ । માઝે મની લાગલા વેધુ ।
ચરિત્ર ઐકતાં મહાનંદુ । અતિઉલ્હાસ હોતસે ॥૨॥
પરિસોનિ શિષ્યાચે વચન । સંતોષે સિદ્ધ અતિગહન ।
સાંગતા ઝાલા વિસ્તારોન । શ્રોતે તુમ્હી અવધારા ॥૩॥
ગોકર્ણક્ષેત્રી શ્રીપાદ યતિ । રાહિલે વર્ષે તીન ગુપ્તી ।
તેથોનિ શ્રીગિરિપર્વતા યેતી । લોકાનુગ્રહાકારણે ॥૪॥
જયાચે કરિતા ચરણદર્શન । સમસ્ત તીર્થાસમાન જાણ ।
‘ચરણં પવિત્રં વિતતં પુરાણં । વેદશ્રુતિ ઐસે બોલતસે ॥૫॥
સમસ્ત તીર્થે ગુરુચરણી । તો કાં હિંડે તીર્થભવની ।
લોકાનુગ્રહાલાગુની । જાત અસે પરિયેસા ॥૬॥
માસ ચારી ક્રમોનિ તેથે । આલે નિવૃત્તિસંગમાતે ।
દર્શન દેતી સાધુભક્તાંતે । પાતલે તયા કુરવપુરા ॥૭॥
કુરવપુર મહાક્શેત્ર । કૃષ્ણા ગંગા વાહે નીર ।
મહિમા તેથીલ સાંગતા અપાર । ભૂમંડાળાત દુર્લભ ॥૮॥
તેથીલ મહિમા સાંગતા । વિસ્તાર હોઈલ બહુત કથા ।
પુઢે અસે ચરિત્ર અમૃતા । સાંગેન ઐકા એકચિત્તે ॥૯॥
શ્રીપાદ રાહિલે કુરવપુરી । ખ્યાતિ રાહિલી ભૂમીવરી ।
પ્રગટે મહિમા અપરંપારી । સાંગતાં વિસ્તાર અસે દેખા ॥૧૦॥
જે જન ભજતી ભક્તીસી । સૌખ્ય પાવતી અપ્રયાસી ।
કન્યા પુત્ર લક્ષ્મીસી । ચિંતિલે ફળ પાવતી ॥૧૧॥
સમસ્ત મહિમા સાંગાવયાસી । વિસ્તાર હોઈલ બહુવસી ।
નામધારકા સ્વસ્થ પરિયેસી । સાંગેન કિંચિત્ તુજ આતાં ॥૧૨॥
પુઢે અવતાર વ્હાવયા ગતિ । સાંગેન ઐકા એકચિત્તી ।
શ્રીપાદ કુરવપુરા અસતી । કાર્યકારણમનુષ્યદેહી ॥૧૩॥
અવતાર વ્હાવયાચે કારણ । સાંગેન ત્યાચે પૂર્વકથન ।
વેદશાસ્ત્રસંપન્ન બ્રાહ્મણ । હોતા તયા ગ્રામી ॥૧૪॥
ત્યાચી ભાર્યા હોતી દેખા । નામ તિયેચે અંબિકા ।
સુશીલ આચાર પતિસેવકા । મહાપુણ્ય સતી દેખા ॥૧૫॥
તિયેસી પુત્ર હોઊનિ મરતી । પૂર્વકર્મફળ અર્જિતી ।
અનેક તીર્થે આચરતી । તિણે કેલિ પરિયેસા ॥૧૬॥
ઐસે અસતાં જે હોણાર ગતિ । પુત્ર જાહલા મંદમતિ ।
માતા સ્નેહ કરી ભક્તી । અપૂર્વ આપણાસી મ્હણોનિ ॥૧૭॥
વર્ધતા માતાપિત્યાઘરી । વિપ્રાત્મજ વાઢલા પ્રીતિકરી ।
વ્રતબંધ કરિતી કુળાચારી । વેદાભ્યાસ કરાવયા ॥૧૮॥
વિદ્યા નયે તયા કુમરા । મંદમતિ અજ્ઞાન બહિરા ।
ચિંતા વર્તે ત્યા દ્વિજવરા । મ્હણે પુત્ર મંદમતિ ॥૧૯॥
અનેક દેવ આરાધોનિ । પુત્ર લાધલો કષ્ટોનિ ।
પ્રાચીન કર્મ ન સુટે મ્હણોનિ । ચિંતા કરી અહોરાત્ર ॥૨૦॥
અનેક પ્રકારે શિકવી ત્યાસી । તાડન કરી બહુવસી ।
હોતસે દુઃખ જનનીસી । વર્જી આપુલે પતીતે ॥૨૧॥
પતીસી મ્હણે તે નારી । પુત્ર નાહીત આમ્હા ઘરી ।
કષ્ટ કરોનિ નાનાપરી । પોસિલે એકા બાળકાસી ॥૨૨॥
વિદ્યાન યેચિ વેદ ત્યાસી । વાયા મારૂન કા કષ્ટસી ।
પ્રાચીન કર્મ ન સુટે ત્યાસી । કી મૂઢ હોઊનિ ઉપજાવે ॥૨૩॥
આતાં જરી તુમ્હી યાસી । તાડન કરાલ અહર્નિશી ।
પ્રાણ ત્યજીન મી ભરવસી । મ્હણોનિ વિનવી પતીતે ॥૨૪॥
સ્ત્રિયેચે વચન ઐકોનિ । વિપ્ર રાહિલા નિચિંત મની ।
ઐસા કાહી કાળ ક્રમોનિ । હોતી તયા ગ્રામાંત ॥૨૫॥
વર્તતા ઐસે તયા સ્થાની । વિપ્ર પડલા અસમાધાની ।
દૈવવશેકરૂનિ । પંચત્વ પાવલા પરિયેસા ॥૨૬॥
મગ પુત્રાસહિત તે નારી । હોતી તેથે કુરવપુરી ।
યાચૂનિ આપુલે ઉદર ભરી । યેણેપરી જીવિત્વ રક્ષી ॥૨૭॥
વિપ્રસ્ત્રિયેચા પુત્ર દેખા । વિવાહાહાયોગ્ય ઝાલા નિકા ।
નિંદા કરિતી સકળીકા । મતિહીન મ્હણોનિયા ॥૨૮॥
કન્યા ન દેતી તયાસી કોણી। મ્હણતી કાષ્ઠે વાહતો કા પાણી ।
સમસ્ત મ્હણતી અસે દૂષણી । ઉદર ભરી યેણે વિદ્યે ॥૨૯॥
સમસ્ત લોક મ્હણતી ત્યાસી । તૂ દગડાપરી વ્યર્થ જન્મલાસી ।
લાંછન લાવિલે વંશાસી । અરે મૂર્ખા કુળનાશકા ॥૩૦॥
તુઝ્યા પિતયાચા આચાર । ખ્યાતિ અસે ચારી રાષ્ટ્ર ।
જાણે ધર્મ વેદ શાસ્ત્ર । ત્યાચે પોટી અવતરલાસી ॥૩૧॥
બોલ આણિલાસી તુવા પિતરાંસી । ઘાતલે તયા અધોગતીસી ।
ભિક્ષા માગોનિ ઉદર ભરિસી । લાજ કૈસી તુજ ન વાટે ॥૩૨॥
જન્મોનિયા સંસારી । કાય વ્યર્થ પશૂચિયે પરી ।
અથવા ગંગેત પ્રવેશ કરી । કાય જન્મોનિ સાર્થક ॥૩૩॥
ઐસે ઐકોનિ બ્રહ્મચારી । દુઃખ કરીત નાના પ્રકારી ।
માતેસિ મ્હણે તે અવસરી । પ્રાણ ત્યાગીન મી આતા ॥૩૪॥
નિંદા કરિતી સર્વહી મજ । અસોનિ દેહ કવણ કાજ ।
પોસૂ ન શકે માતે તુજ । જાઈન અરણ્યવાસાસી ॥૩૫॥
ઐકોનિ પુત્રાચે વચન । માતા કરી ચિંતા ગહન ।
શોકદુઃખેકરૂન । વિલાપ કરી તે નારી ॥૩૬॥
માતા સુત દુઃખ કરીત । ગેલી ગંગાપ્રવાહાત ।
તેથે દેખિલે જગદુદ્ધરિત । શ્રીપાદ યોગી સ્નાન કરિતા ॥૩૭॥
જાઊનિ દોઘે લાગતી ચરણી । વિનવિતાતી કર જોડુની ।
વાસના અસે આમુચે મની । પ્રાણ ત્યજાવા ગંગેત ॥૩૮॥
નિરોપ દ્યાવા જી આમ્હાંસી । સદ્ગતિ વ્હાવયા કારણાસી ।
આત્મહત્યા મહાદોષી । મ્હણોનિ વિનવિતો કૃપાસિંધુ ॥૩૯॥
ઐકોનિ વિપ્રસતીચે વચન । પુસતી શ્રીપાદ કૃપાયમાન ।
કાં સંકટી તુમચે મન । ત્યજિતા પ્રાણ કાય નિમિત્ત ॥૪૦॥
વિપ્રસ્ત્રી તયા વેળા । સાંગતસે દુઃખા સકળા ।
મ્હણે સ્વામી ભક્તવત્સલા । તારાવે આમ્હા બાળકાતે ॥૪૧॥
પુત્રાવીણ કષ્ટ ભારી । અનેક તીર્થે પાદચારી ।
કેલે વ્રત પૂજા જરી । સકળ દેવ આરાધિલે ॥૪૨॥
વ્રતે ઉપવાસ સાંગૂ કિતી । કરિતે ઝાલે અપરિમિતી ।
ઝાલા પુત્ર હા દુર્મતિ । નિંદા કરિતી સકળ જન ॥૪૩॥
વેદશાસ્ત્રસંપન્ન । પતિ માઝા હોતા બ્રાહ્મણ ।
ત્યાચિયે પોટી ઝાલા હીન । મંદમતિ દુરાત્મા હા ॥૪૪॥
કૃપા કરી ગા શ્રીપાદ યતિ । જન્મોજન્મી દૈવગતિ ।
પુત્ર ન વ્હાવા મંદમતિ । ઐસા પ્રકાર સાંગાવા ॥૪૫॥
કૃપાસાગર દૈન્યહરણ । મ્હણોનિ ધરિલે તુઝે ચરણ ।
શરણાગતાચે કરાવયા રક્ષણ । આલાસિ આજિ કૃપાસિંધુ ॥૪૬॥
જન્મોનિયા સંસારી । કષ્ટ કેલે નાનાપરી ।
ન દેખેચિ સૌખ્યકુસરી । પરી જાહલે પુત્ર ન રાહતી ॥૪૭॥
વાચોનિયા હા એક સુત । શેળીચે ગળા સ્તન લોંબત ।
વૃથા જન્મલા મ્હણત । વિનવીતસે શ્રીગુરૂસી ॥૪૮॥
દેવા આતા ઐસે કરણે । પુઢીલ જન્મી મનુષ્યપણે ।
પૂજ્યમાન પુત્ર પાવણે । જૈસા પૂજ્ય તૂ જગત્ત્રયાસી ॥૪૯॥
સકળ લોક જ્યાસિ વંદિતી । ઐસા પુત્ર વ્હાવા મ્હણે તી ।
ઉપાય સાંગા શ્રીગુરુ યતી । મ્હણોનિ ચરણાં લાગલી ॥૫૦॥
ત્યાચેનિ માતે ઉદ્ધારગતિ । માગુતી ન હોય પુનરાવૃત્તિ ।
પિતરાં સકળા સ્વર્ગપ્રાપ્તિ । લાધે ઐસે નિરોપાવે ॥૫૧॥
વાસના અસે માઝે મની । પુત્ર વ્હાવા બ્રહ્મજ્ઞાની ।
બાળપણિચ પાહો નયની । પૂજ્યમાન સમસ્તાંસી ॥૫૨॥
ઐકોનિ તિયેચે વચન । સાંગતી કૃપા ભક્તિ પાહોન ।
કરી વો ઈશ્વરઆરાધન । પુત્ર હોઈલ શ્રીહરીઐસા ॥૫૩॥
ગૌળિયાચે ઘરી દેખા । કૃષ્ણ ઉપજલા કારણિકા ।
વ્રત કેલે ગૌળી ઐકા । ઈશ્વરાચી આરાધના ॥૫૪॥
તૈસા તૂ આરાધી ઈશ્વર । પુત્ર પાવશીલ હા નિર્ધાર ।
તુઝા મનોરથ સાચાર । પાવેલ સિદ્ધિ શ્રીપાદ મ્હણતી ॥૫૫॥
વિપ્રસ્ત્રી મ્હણે તે વેળી । કૈસે વ્રત આચરલે ગૌળી ।
કૈસા પૂજિલા ચંદ્રમૌળી । વિસ્તારાવે મજપ્રતી ॥૫૬॥
તૈસેચ વ્રત કરીન આપણ । મ્હણોનિ ધરી સદ્ગુરુચરણ ।
કૃપામૂર્તિ સદ્ગુરુ જાણ । સાંગતા ઝાલા તે વેળી ॥૫૭॥
મ્હણતી શ્રીપાદ યતિ તિયેસી । ઈશ્વર પૂજી હો પ્રદોષી ।
મંદવારી તૂ વિશેષી । પૂજા કરી ભક્તીને ॥૫૮॥
પૂજા કરી જે ગૌળણી । વિસ્તાર અસે સ્કંદપુરાણી ।
કથા સાંગેન ઐક કાની । મ્હણતી શ્રીગુરુ તિયેસી ॥૫૯॥
ઐકોન શ્રીગુરૂચે વચના । સંતોષલી વિપ્રાંગના ।
પુઢતી ઘાલી લોટાંગણા । તયા શ્રીપાદ શ્રીગુરૂપ્રતી ॥૬૦॥
વિપ્રસ્ત્રી મ્હણે સ્વામીસી । અભિનવ માતે નિરોપિલેસી ।
દેખતા પૂજા પ્રદોષી । પુત્ર ઝાલા કૃષ્ણા ઐસ ॥૬૧॥
આપણ કેલિયા પૂજા જરી । ફળ પાવેન નિર્ધારી ।
પુર્વી કવણે પરી । વિસ્તારાવે દાતારા ॥૬૨॥
શ્રીગુરુ સાંગતી તિયેસી । સાંગેન ઐક એકચિત્તેસી ।
ઉજ્જની નામ નગરીસી । જાહલે વિચિત્ર પરિયેસા ॥૬૩॥
તયા નગરી ચંદ્રસેન । રાજા હોતા ધર્મપરાયણ ।
ત્યાચા સખા અસે પ્રાણ । મણિભદ્ર નામે પરિયેસા ॥૬૪॥
સદા ઈશ્વરભક્તિ કરી । નાના પ્રકારે અપરંપારી ।
ભોળા દેવ પ્રસન્ન કરી દિધલા ચિંતામણિ એક ॥૬૫॥
કોટિસૂર્યાંચા પ્રકાશ । માણિક શોભે મહાસરસ ।
કંઠી ઘાલિતા મહાહર્ષ । તયા મણિભદ્રરાયાસી ॥૬૬॥
તયા મણ્યાચે લક્ષણ । સુવર્ણ હોય લોહ પાષાણ ।
તેજ ફાકલે જ્યાવરી જાણ । તે કનક હોય પરિયેસા ॥૬૭॥
જે જે ચિંતીત માનસી । તે તે પાવત ત્વરિતેસી ।
ઐશી ખ્યાતિ માણિકાસી । સમસ્ત રાજે કાંક્ષા કરિતી ॥૬૮॥
ઇષ્ટત્વે માગતી કિતી એક । માગો પાઠવિતી તે માણિક ।
બલાત્કારે ઇચ્છિતી એક । રાજે વાંછિતી પરિયેસા ૬૯॥
મ્હણતી વિક્રય કરૂનિ દેખા । આપણા દ્યાવે તે માણિકા ।
જરી ન દેશી સ્વાભાવિકા । તરી યુદ્ધાલાગી યેઊ મ્હણતી ॥૭૦॥
રાજે સમસ્ત મિળોનિ । પાતલે નગરાતે ઉજ્જની ।
અપાર સૈન્ય મિળવૂનિ । વેઢિલે તયા નગરાસી ॥૭૧॥
તે દિવશી શનિવાર ત્રયોદશી । રાજા બૈસલા પૂજનાસી ।
શંકા ન ધરિતાં માનસી । એકચિત્તે પૂજીતસે ॥૭૨॥
મહાબળેશ્વરલિંગાસી । પૂજા કરી તો રાજા હર્ષી ।
ગૌળિયાચા કુમર પહાવયાસી । આલા તયા શિવાલયા ॥૭૩॥
પૂજા પાહોનિ શિવાચી । મુલે મ્હણતી ગૌળિયાંચી ।
ખેળૂ ચલા આમ્હી અસેચી । લિંગ કરુનિ પુજૂ આતા ॥૭૪॥
મ્હણોનિ વિનોદેકરૂનિ । આપુલે ગૃહાસન્નિધાની ।
એકવટોનિ પાષાણી । કલ્પિલે તેથે શિવાલય ॥૭૫॥
પાષાણાચે કરૂનિ લિંગ । પૂજા કરીત બાળકે ચાંગ ।
નાનાપરીચી પત્રી સાંગ । કલ્પિલી તેથે પૂજેસી ॥૭૬॥
ષોડશોપચારે પૂજા કરિતી । ઉદક નૈવેદ્ય સમર્પિતી ।
ઐસે કૌતુકે ખેળતી । ગોપકુમર તયે વેળી ॥૭૭॥
ગોપિકા સ્ત્રિયા યેઉની । પુત્રાંતે નેતી બોલાવુની ।
ભોજનાકારણે મ્હણોનિ । ગેલે સકળહી બાળક ॥૭૮॥
ત્યાતીલ એક ગોપીસુત । લિંગભુવન ન સોડિત ।
ત્યાચી માતા જવળી યેત । મારી આપુલે પુત્રાસી ॥૭૯॥
મ્હણે કુમારા ભોજનાસી । ચાલ ગૃહાસી ઝાલી નિશી ।
કાહી કેલ્યા ન જાય પરિયેસી । તો ગોપકુમારક ॥૮૦॥
કોપેકરૂનિ તે ગૌળિણી । મોડી પૂજા ખેળ અંગણી ।
પાષાણ દૂર ટાકુની । ગેલી આપુલે સદનાસી ॥૮૧॥
પૂજા મોડિતા તો બાળક । પ્રલાપ કરી અનેક ।
મૂર્ચ્છા યેઊનિ ક્ષણેક । પડિલા ભૂમી અવધાર ॥૮૨॥
લય લાવૂની લિંગસ્થાની । પ્રાણ ત્યજૂ પાહે નિર્વાણી ।
પ્રસન્ન ઝાલા શૂલપાણી । તયા ગોપસુતાકારણે ॥૮૩॥
શિવાલય રત્નખચિત । સૂર્યાસમાન પ્રભાવંત ।
લિંગ દિસે રત્નખચિત । જાગૃત ઝાલા તો બાળ ॥૮૪॥
નિજરૂપ ધરી ગૌરીરમણ । ઉઠવી બાળ કરી ધરૂન ।
વર માગ મ્હણે મી ઝાલો પ્રસન્ન । દેઈન જે વાંછિસી તે ॥૮૫॥
બાળકે નમિલે ઈશ્વરાસી । કોપ ન કરાવા માતેસી ।
પૂજા બિઘડલી તવ પ્રદોષી । ક્ષમા કરણે મ્હણતસે ॥૮૬॥
ઈશ્વર ભોળા ચક્રવર્તી । વર દિધલા બહુપ્રીતી ।
પ્રદોષસમયી પૂજા દેખતી । ગૌળિણી હોય દેવજનની ॥૮૭॥
તિચે પોટી હોઈલ સુત । તોચિ વિષ્ણુ અવતાર ખ્યાત ।
ન કરી પૂજા પાહિલી મ્હણત । પોષીલ આપુલે પુત્રાસી ॥૮૮॥
જે જે માનસી તૂ ઇચ્છિસી । પાવેલ તે તે ધરી માનસી।
અખિલ સૌખ્ય તુઝિયા વંશાસી । પુત્રપૌત્રેસી નાંદસીલ ॥૮૯॥
પ્રસન્ન હોવોનિ ગિરિજાપતી । ગેલે લિંગાલયી ગુપ્તી ।
લિંગ રાહિલે રત્નખચિતી । ગૌળિયાઘરી યાચિપરી ॥૯૦॥
કોટિસૂર્યપ્રકાશ । શિવાલય દિસે અતિ સુરસ ।
લોક મ્હણતી કાય પ્રકાશ । ઉદય ઝાલા દિનકરા ॥૯૧॥
આલે હોતે પરરાષ્ટ્રરાજે । વિસ્મય કરિતી ચોજે ।
સાંડૂનિ દ્વેષ બોલતી સહજે । ભેટૂ મ્હણતી રાયાસી ॥૯૨॥
પાહે યા પવિત્ર નગરાંત । સૂર્ય ઝાલા અસે ઉદિત ।
રાજા અસે બહુ પુણ્યવંત । ઐસિયાસી વિરોધ ન કરાવા ॥૯૩॥
મ્હણોનિ પાઠવિતી સેવકાસી । ભેટૂ મ્હણતી રાયાસી ।
રાજા બોલવી તયાંસી । આપુલે ગૃહાસી નગરાંત ॥૯૪॥
ઇતુકે હોતા તે અવસરી । રાજા પુસતસે પ્રીતિકરી ।
રાત્રી અસતાં અંધકારી । ઉદય પાવલા કેવી સૂર્ય ॥૯૫॥
રાજા ચંદ્રસેનસહિત । પાહાવયા યેતી કૌતુકાર્થ ।
દિસે વિચિત્ર રત્નખચિત । શિવાલય અનુપમ ॥૯૬॥
યેણેચિ પરી ગૌળ્યાચે સદન । અતિરમ્ય વિરાજમાન ।
પુસતા ઝાલા આપણ । તયા ગૌળિકુમારકાતે ॥૯૭॥
સાંગિતલા સકળ વૃત્તાન્ત । સંતોષ કરિતી રાજે સમસ્ત ।
ગૌળિયાંત રાજા તૂ મ્હણત । દેતી નાનાદેશસંપદા ॥૯૮॥
નિઘોનિ ગેલે રાજે સકળ । રાહિલા ચંદ્રસેન નિર્મળ ।
શનિપ્રદોષ પૂજા સફળ । ભય કૈચે તયા રાજા ॥૯૯॥
ગૌળીકુમર યેઊનિ ઘરા । સાંગે માતે સવિસ્તરા ।
પુઢે યેઈલ તુઝ્યા ઉદારા । નારાયણ અવતરોનિ ॥૧૦૦॥
ઐસા ઈશ્વરે દિધલા વર । સંશય ન કરી તૂ નિર્ધાર ।
સંતોષલા કર્પૂરગૌર । દેખિલી પૂજા પ્રદોષાચી ॥૧॥
મોડિલી પૂજા મ્હણોનિ । મ્યાં વિનવિલા શૂલપાણી ।
ક્ષમા કરૂનિ ઘેતલે મ્હણોનિ । સાંગે વૃત્તાન્ત માતેસી ॥૨॥
ઐસા ઈશ્વર પ્રસન્ન ઝાલા । પ્રદોષપૂજને તયા ફળલા ।
શ્રીપાદ સાંગતી તયા વેળા । વિપ્રસ્ત્રિયેકારણે ॥૩॥
તુઝે મની અસેલ જરી । હોઈલ પુત્ર મજસરી ।
સંશય સાંડૂનિ નિર્ધારી । શનિપ્રદોષી પૂજી શંભૂ ॥૪॥
ઐસે મ્હણોનિ શ્રીપાદદેવ । ચક્રવર્તી ભોળા શિવ ।
વિપ્રસ્ત્રિયેચા પાહોનિ ભાવ । પ્રસન્ન હોત તયા વેળી ॥૫॥
બોલાવૂનિ તિચે કુમારાસી । હસ્ત ઠેવિતી મસ્તકેસી ।
જ્ઞાન જાહલે તત્કાળેસી । ત્રિવેદી ઝાલા તો બ્રાહ્મણ ॥૬॥
વેદશાસ્ત્રાદિ તર્કભાષા । મ્હણતા ઝાલા અતિપ્રકાશા ।
વિસ્મય ઝાલા અસે સહસા । વિપ્ર મ્હણતી આશ્ચર્ય ॥૭॥
વિસ્મય કરોનિ વિપ્રવનિતા । મ્હણે ઈશ્વર હાચિ નિશ્ચિતા ।
કાર્યાકારણે અવતાર હોતા । આલા નરદેહ ધરોનિ ॥૮॥
પૂર્વજન્મીચે પુણ્યાર્જિત । જોડલા આમ્હા હા નિશ્ચિત ।
ભેટલા અસે શ્રીગુરુનાથ । મ્હણોનિ નમિતી ક્ષણોક્ષણા ॥૯॥
મ્હણે ઈશર તૂચિ હોસી । પૂજા કરીન તુઝી મી પ્રદોષી ।
મિથ્યા નોહે તુઝે વાક્યાસી । પુત્ર વ્હાવા તુજ ઐસા ॥૧૧૦॥
ઐસા નિશ્ચય કરોનિ । પૂજા કરિતી નિત્ય યેઊનિ ।
પ્રદોષપૂજા અતિ ગહની । કરી શ્રીપાદરાયાસી ॥૧૧॥
પુત્ર તિચા ઝાલા જ્ઞાની । વેદશાસ્ત્રાર્થસંપન્ની ।
પૂજ્યા જાહલા સર્વાંહૂનિ । બ્રહ્મવૃંદ માનિત ॥૧૨॥
વિવાહ ઝાલ મગ યાસી । પુત્રપૌત્રી નાંદે હર્ષી ।
શ્રીગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । ઐસે હોય અવધારા ॥૧૩॥
ઐસા શ્રીગુરુ કૃપાવંત । ભક્તજના અસે સંરક્ષિત ।
ઐક શિષ્યા એકચિત્ત । નામધારકા શ્રીમતા ॥૧૪॥
નામધારક ભક્તાસી । સાંગે સિદ્ધ વિસ્તારેસી ।
પરિયેસા સમસ્ત અહર્નિશી । મ્હણે સરસ્વતીગંગાધરૂ ॥૧૧૫॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રપરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે પ્રદોષવ્રતમાહાત્મ્યકથનં નામ અષ્ટમોઽધ્યાયઃ ॥૮॥
॥ શ્રીદત્તાત્રેયાર્પિતમસ્તુ ॥
॥ ઓવીસંખ્યા ॥૧૧૫॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More