നമാമി പ്രഭും വാനരാണാം ഗണാനാമ് ।
സദാ രാമനാമാമൃതം സേവമാനം
നമാമി പ്രഭും മാരുതിം രാമദൂതമ് ॥ ൧॥
ചിരഞ്ജീവിനം ദിവ്യവജാങ്ഗദേഹമ് ।
ദിതേഃ സന്തതിം സംഹരന്തം കപീന്ദ്രം
വരേണ്യം ശരണ്യം നിതാന്തം ഭജേഽഹമ് ॥ ൨॥
ത്വയാഽഽശ്വാസിതാ ഭൂമികന്യാ സശോകാ
ത്വയാ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ ലങ്കാ വിദഗ്ധാ
ത്വയൈതാദൃശീ സ്വാമിസേവാ വിധത്താ ॥ ൩॥
ര്ന വാ മാനസം മാനവാനാം കപീശ ।
സുമിത്രാസുതപ്രാണരക്ഷാര്ഥമേവ
ഗിരീന്ദ്രാഗ്രമുത്പാട്യ വേഗേന നീതമ് ॥ ൪॥
പ്രഭൂ രാമചന്ദ്രസ്ത്വയൈവ പ്രസന്നഃ ।
ത്വമേവാസി ചാദര്ശഭൂതോ നരാണാം
ഭവത്പാദപദ്മം സദാ വന്ദനീയമ് ॥ ൫॥
ത്വമേവാസി നേതാ ബലോപാസകാനാമ് ।
ഭുഭുഃകാരനാദേന രക്ഷഃ സമൂഹാസ്
ത്വയാ നാശിതാ വാനരേന്ദ്രേണ സര്വേ ॥ ൬॥
സുദീനാഞ് ജനാംസ്താരയന്തം കപീന്ദ്രമ് ।
പ്രഭോ രാമചന്ദ്രസ്യ ഭക്താനവന്തം
ഹനുമന്തമേകം സ്മരാമി പ്രഭാതേ ॥ ൭॥
സദാ ദ്രവ്യലുബ്ധോഽഹമക്രോധഹീനഃ ।
മഹാമോഹയുക്തേ ഭവേഽസ്മിന്നിമഗ്നം
ഹനുമന് ഹതാശം ജനം പാഹി നിത്യമ് ॥ ൮॥
പഠേത് സാദരം യോ നരോ ഭക്തിയുക്തഃ ।
സമസ്താനി ദുഃഖാനി നീത്വാ വിനാശം
ഭവേത്തസ്യ വാതാത്മജഃ സൌഖ്യദാതാ ॥ ൯॥
